';
?>
We feel devotion
DataCenter
NEW ENTRY
Κλασικά ...Φαντασιακά
Οι άγραφοι νόμοι του Fantasy και αυτή την αγωνιστική επιβεβαιώθηκαν και καθόρισαν εν πολλοίς τα αποτελέσματα στο Round 7.
Δημοσιεύτηκε: 27/10/2026 00:36
Όσοι ασχολείστε έστω και λίγο με το Fantasy, πρέπει να έχετε αντιληφθεί ότι σε αυτό υπάρχουν κάποιοι άγραφοι κανόνες, οι οποίοι με κάποιο περίεργο, σχεδόν μεταφυσικό τρόπο, πάντα επιβεβαιώνονται.
Ένας τέτοιος νόμος, λέει ότι όταν η απόκτηση ενός παίκτη γίνεται viral, όταν όλοι κουβεντιάζουν την περίπτωση του, όλοι τον προτείνουν και στο τέλος της ημέρας, σχεδόν όλοι τον έχουν, τότε αυτός ο παίκτης απογοητεύει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, δύο είναι οι παράγοντες που οδηγούν σε αυτή την τρέλα απόκτησης ενός παίκτη. Πρώτος φυσικά, ότι πράγματι υπάρχουν απτά δεδομένα, τα οποία να κάνουν αυτή την περίπτωση πάρα πολύ ελκυστική. Κατά δεύτερο και μάλλον με μεγαλύτερη επίδραση, είναι ότι κυριαρχεί η πεποίθηση, ότι αν δεν τον έχω και ο παίκτης κάνει σκορ, τότε θα έχω τεράστιο disadvantage από τον ανταγωνισμό, ενώ αν τον αποκτήσω και ας μην κάνει, δεν θα πάθω κάτι παραπάνω, από όλους τους άλλους.
Τέτοιες περιπτώσεις ήταν στην αρχή της φετινής διοργάνωσης, οι Parra και Bruno Fernando. Λόγω των εντυπωσιακών εμφανίσεων τους στην preseason, όλοι τους είχαμε υπόψιν. Και, ενώ στην αρχή ήταν κάτι σαν ψαγμένες επιλογές και δειλά εμφανίζονταν σε προτάσεις ομάδων, όσο η έναρξη του παιχνιδιού πλησίαζε, η απόκτηση τους πήρε διαστάσεις πανδημίας και δεν νοούνταν ομάδα που να μην τους έχει. Το αποτέλεσμα είναι πολύ νωπό και επώδυνο, για να το έχουμε ξεχάσει.
Την 7η αγωνιστική, η οποία ήταν η επόμενη μετά από την πρώτη wild card, παρόμοια περίπτωση ήταν ο Maledon. Η αλήθεια είναι ότι ο guard της Ρεάλ, έτσι και αλλιώς, είναι μια πολύ καλή περίπτωση για το fantasy αυτή την χρονιά. Η τιμή εκκίνησης του, σε ένα πανάκριβο φέτος fantasy, ήταν προσιτή, το status του στην ομάδα του, με την έλευση νέου προπονητή, πιο κοντά στο δικό του play style, είναι αναβαθμισμένο, ενώ δύο χρόνια πριν, στην Βιλερμπάν τότε, είχε αποδείξει, ότι είναι αυτό, που στην αργκό λέμε, φαντασιακός παίκτης. Πράγματι πολλοί τον επιλέγαμε κατά περιστάσεις στις ομάδες μας και αυτός πρόσφερε από ικανοποιητικά έως εξαιρετικά σε όποιον τον εμπιστευόταν. Ειδικά την 3η αγωνιστική, συνέβαλλε στην όπως την ονομάσαμε Πρώτη Διαλογή.
Ενόψει της αγωνιστικής που μας πέρασε όμως, η απόκτηση του Maledon, έγινε κάτι αντίστοιχο με τις περιπτώσεις που προανέφερα και θεωρούνταν must για κάθε manager και κάθε ομάδα, με τη δημοφιλία του να φτάνει κοντά στο 40%, το οποίο σίγουρα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο στις ενεργές ομάδες.
Και, ενώ όλες οι συνθήκες αποδείχτηκαν ευνοϊκές για να κάνει ένα μεγάλο σκορ, παιχνίδι υψηλού ρυθμού, η Ρεάλ να φτάνει τους 113 πόντους και να έχει συνολικό PIR το εντυπωσιακό 127, ο χρόνος συμμετοχής του παίκτη να παραμένει υψηλός και μάλιστα να κερδίζει φάουλ και να εκτελεί με απόλυτη ευστοχία 9 βολές, το ταμείο στο τέλος έγραψε ένα απογοητευτικό 4.4, αφού "κατάφερε" να ευστοχήσει μόνο σε ένα από τα 13 σουτ εντός παιδιάς που εκτέλεσε!
Δεύτερος νόμος, τον οποίο σίγουρα έχει αρνητικά βιώσει κάθε ένας, είναι το να έχεις αποκτήσει έναν παίκτη τον οποίον πιστεύεις, να μην αποδίδει σύμφωνα με όσα ήλπιζες, να του δίνεις χρόνο, αλλά και αυτό μάταια και τελικά η υπομονή σου να εξαντληθεί και να τον διώξεις. Και την αμέσως επόμενη αγωνιστική να κάνει ένα εντυπωσιακό σκορ, να βγαίνει MVP της αγωνιστικής, κάνοντας ακριβώς αυτά τα οποία σε είχαν οδηγήσει στην επιλογή του, ακριβώς αυτά τα οποία περίμενες από αυτόν, απλά σε λάθος στιγμή. Είναι η πιο πικρή δικαίωση, που μπορείς να πάρεις φαντασιακά.
Στην δική μου ομάδα, ήταν ο Shorts, αυτός που έπαιξε και με μεγάλη επιτυχία, αυτόν τον ρόλο. Όσο τον είχα είχε μια σταθερότητα, κινούμενος όμως στη μετριότητα, κάτι που με έκανε να ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα κάνει το ξέσπασμα του. Όταν όμως αυτή η συνεχιζόμενη μετριότητα, ακολουθείται από μια αγωνιστική με κακό σκορ και ο ανταγωνισμός του έχει αποδώσει και έπεται wild card, τότε δεν το πολυσκέφτεσαι και τον διώχνεις. Ο Shorts λοιπόν, κλασικά, φαντασιακά. στο Round 7, έκανε 36.3 φαντασιακούς πόντους και βγήκε MVP (μαζί με τον Leday),
Και αν σε αυτή την περίπτωση, συνειδητά αναλάμβανα το ρίσκο, αφού όπως έγραφα στο Σοφότεροι ή Μπερδεμένοι, το ματσάρισμα εναντίον της ομάδας με την οποία διέπρεψε, ήταν απόλυτα ευνοϊκό (το ίδιο ευνοϊκό βέβαια, ήταν και με την καταπράσινη Μακάμπι και μάλιστα εντός έδρας, όταν τον είχα και μου έδωσε 13), το ακόμα πιο εκνευριστικό, ήταν αυτό με τον Sleva.
Είχα ξεχωρίσει τον forward της Ζαλγκίρις, επειδή σταδιακά ο χρόνος του αυξάνονταν και στην 4η και 5η αγωνιστική είχε κάνει καλά σκορ και μάλιστα σε ήττες της ομάδας του, σε δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια. Με την τιμή του στα 6.2 και παιχνίδι στην Λιθουανία με την Εφές, το σενάριο απόκτησης του έμοιαζε ιδανικό. Η πραγματικότητα όμως αποδείχτηκε εφιάλτης, με -3 και πτώση της τιμής του. Προχθές έδωσε ένα εξαιρετικό για παίκτη τον 6 credits, 14.3. Και εδώ, έδωσε ακριβώς αυτό που είχα προβλέψει ή που τέλος πάντων ήλπιζα από αυτόν. Και πάλι όμως την λάθος στιγμή, για άλλη μια πικρή δικαίωση.
Η λίστα φυσικά με αυτές τις περιπτώσεις, είναι τεράστια και όλοι μπορούν να γράψουν βιβλίο ανάλογο με παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά πάντα ο εκνευρισμός που προκαλούν παραμένει ο ίδιος.
Για να λέμε την αλήθεια, όσο όλοι και αν ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι το σωστό, όλοι επηρεαζόμαστε από την τελευταία εικόνα και τα τελευταία αποτελέσματα.
Γενικότερα πάντως, οφείλω να αναγνωρίζω ότι είχα κάνει ένα καλό διάβασμα της αγωνιστικής και πολλές από τις προτάσεις μου στο X @NewEntryIlias, απέδωσαν και σίγουρα ικανοποίησαν όσους τις ακολούθησαν. Μεταξύ άλλων, πρότεινα τους Carlik Jones, Okobo, Micic, Saric, Grigonis, Tubelis, Lessort, Kabengele, Faye, οι οποίοι έκαναν από καλά, έως εξαιρετικά σκορ.
Και σε αυτή την περίπτωση όμως, δεν καρπώθηκα πλήρως αυτές τις επιλογές, αφού λίγο πριν την ολοκλήρωση της New Entry, έκανα αλλαγές και αυτές με πήγαν κουβά (άλλος ένας κλασικός φαντασιακός νόμος, με τις αλλαγές της τελευταία στιγμής να αποδεικνύονται, σε συντριπτικό ποσοστό, καταστροφικές).
Ήταν τα νέα των απουσιών στον Ολυμπιακό, που με οδήγησαν στην απόκτηση ενός από τους ελάχιστους εναπομείναντες στα guards, του Miller-McIntyre, προσδοκώντας, λανθασμένα, ότι ο σίγουρα πολύ μεγάλος χρόνος συμμετοχής του, θα φέρει και ανάλογο σκορ. Όλοι ξέρουμε ότι οι απουσίες, φέρνουν ευκαιρίες. Είχα μάλιστα αναφέρει ότι, μετά τον τραυματισμό του Lundberg, οι Madar και Clark, αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποδείχτηκε σωστό. Γιατί όμως, παρόλα αυτά, η απόκτηση του Miller-McIntyre ήταν εξαρχής λανθασμένη;
Στην περίπτωση των guards της Μακάμπι, η απουσία του Lunberg, τους παρείχε μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής, χωρίς να αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού τους. Στην περίπτωση όμως του Miller-McIntyre, οι απουσίες των Dorsey, Fournier, Montero, οδήγησαν τον Ολυμπιακό, στο να ζητήσει από τον Αμερικάνο, να κάνει κάτι παραπάνω από αυτό για το οποίο αποκτήθηκε, να αποτελέσει δηλαδή τον go to guy, τον κύριο πόλο δημιουργίας, ίσως και σκοραρίσματος. Σε αυτό τον ρόλο, δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί.
Εκτός αυτού, οι τόσο σημαντικές απουσίες, ήταν σίγουρο ότι θα οδηγήσουν τον προπονητή της ομάδας του Πειραιά, να πάει το παιχνίδι σε λίγες κατοχές, αργό ρυθμό, με έμφαση στην άμυνα και τελικά σε χαμηλό σκορ, αφού μόνο έτσι θα είχε ελπίδες νίκης. Πράγματι ο Ολυμπιακός σε μια από τις χειρότερες επιθετικές βραδιές του στην Eurolague τα τελευταία χρόνια, μετά κόπων και βασάνων έφτασε στους 61 πόντους, ενώ το ομαδικό PIR ήταν 66, (περίπου το μισό από ότι είχε η Ρεάλ, όπως αναφέραμε παραπάνω). Αυτά κάνουν την απόκτηση του Miller-McIntyre λανθασμένη εξαρχής και όχι μόνο βάσει αποτελέσματος.
Αν θέλω πάντως, να κάνω ένα γενικότερο σχόλιο, αυτές τις πρώτες αγωνιστικές, τότε ξεκάθαρα πρώτο αίτιο για την μέτρια πορεία της ομάδας, είναι ότι δεν έχω πάρει τίποτα από τις πιο φθηνές επιλογές και έτσι περιορίζομαι στους όποιους πόντους θα μου δώσουν οι 6-7 βασικοί.
Αυτή την αγωνιστική ήταν ο Abalde ο οποίος έκανε 18 PIR, για 19.8 φαντασιακούς πόντους. Στις πρώτες αγωνιστικές, έδωσε ο Μαντζούκας κάποια πολύ καλά σκορ, ενώ ο Μήτογλου συνεχίζει να κινείται σε διψήφια επίπεδα, παρόλο που ο χρόνος του έχει μειωθεί. Ο Fodjo Dada έχει κάποιες εκλάμψεις, ο Davidovac παίρνει χρόνο, ενώ ο Herrera συνεχίζει να αποτελεί ενδιαφέρουσα, αν και ρισκαδόρικη, περίπτωση.
Και αναφέρω μόνο κάποια τρανταχτά παραδείγματα, ενώ υπάρχουν σίγουρα και άλλα. Εγώ με τον Lakic να κάνει το ένα μείον μετά το άλλο, με τον DNP Rayman, τον Παπανικολάου, παλιότερα τον Saint-Supery και σίγουρα ξεχνώ και άλλους, αν προσθέσω όλες τις επιδόσεις τους, έχω παθητικό από την παρουσία τους και σε πόντους και σε credits. Έτσι δεν πάει κανένας μπροστά.
Αυτή την αγωνιστική, για να λέμε και τα θετικά, δικαιωθήκαμε όσοι ρισκάραμε με τον προπονητή, αφού ο Masiulis έδωσε 20 πόντους, ενώ η πιο ενδεδειγμένη και ασφαλής, αλλά ταυτόχρονα πανάκριβη επιλογή, αυτή του Obradovic, έδωσε μόλις 10.
Με αυτό τον τρόπο, είχαμε την δυνατότητα να μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί, με τις ομάδες που έχουν καταφέρει να αυξήσουν πολύ τα credits τους, καθώς αυτές οι ομάδες σίγουρα πάνε με την σταθερότητα και την σιγουριά.
Βέβαια η απόκτηση Obradovic, είχε το πλεονέκτημα της παραμονής του και για την επόμενη αγωνιστική και έτσι με αυτό τον τρόπο, όσοι τον είχαν γλιτώνουν μια αλλαγή.
Συνολικά πάντως, φαίνεται πλέον να έχουμε μια πιο ασφαλή εικόνα σχετικά με την δυναμικότητα της κάθε ομάδας και αυτό θα μας βοηθήσει σε βάθος χρόνου, στις επιλογές προπονητών. Πάντα βέβαια θα υπάρχουν εκπλήξεις και αναπάντεχα αποτελέσματα και αυτά πρέπει να προσπαθούμε να αποφύγουμε.
Μια ακόμη διαβολοβδομάδα είναι μπροστά μας, με τον πρώτο αγώνα νωρίς το απόγευμα της Τρίτης και πρέπει ήδη να ξεκινήσουμε να κάνουμε τα πρώτα πλάνα για τις ομάδες μας. Το καλό αυτή την διπλή εβδομάδα, είναι ότι η κατανομή των παιχνιδιών είναι πιο φυσιολογική και δεν έχουμε τα περσινά, τραγελαφικά, των αγωνιστικών με ένα μόνο παιχνίδι. Όσο έχω κοιτάξει μάλιστα, σε μια μόνο αγωνιστική, την 12η, θα έχουμε αυτή την συνθήκη, την τόσο επώδυνη για όλους τους managers, που κλόνισε και τους πιο φανατικούς από εμάς.
Όπως πάντα, θα ανεβάζω αρκετές προτάσεις και σκέψεις, στον λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias. Εκεί θα βρείτε και τις πρώτες σκέψεις μου, σχετικά με την στελέχωση της ομάδας μου. Επισκεφτείτε με εκεί και για απορίες, σχόλια, ερωτήσεις κτλ, τις οποίες προσπαθώ σε συντριπτικό ποσοστό να απαντάω.
Καλή επιτυχία σε όλους.
Ένας τέτοιος νόμος, λέει ότι όταν η απόκτηση ενός παίκτη γίνεται viral, όταν όλοι κουβεντιάζουν την περίπτωση του, όλοι τον προτείνουν και στο τέλος της ημέρας, σχεδόν όλοι τον έχουν, τότε αυτός ο παίκτης απογοητεύει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, δύο είναι οι παράγοντες που οδηγούν σε αυτή την τρέλα απόκτησης ενός παίκτη. Πρώτος φυσικά, ότι πράγματι υπάρχουν απτά δεδομένα, τα οποία να κάνουν αυτή την περίπτωση πάρα πολύ ελκυστική. Κατά δεύτερο και μάλλον με μεγαλύτερη επίδραση, είναι ότι κυριαρχεί η πεποίθηση, ότι αν δεν τον έχω και ο παίκτης κάνει σκορ, τότε θα έχω τεράστιο disadvantage από τον ανταγωνισμό, ενώ αν τον αποκτήσω και ας μην κάνει, δεν θα πάθω κάτι παραπάνω, από όλους τους άλλους.
Τέτοιες περιπτώσεις ήταν στην αρχή της φετινής διοργάνωσης, οι Parra και Bruno Fernando. Λόγω των εντυπωσιακών εμφανίσεων τους στην preseason, όλοι τους είχαμε υπόψιν. Και, ενώ στην αρχή ήταν κάτι σαν ψαγμένες επιλογές και δειλά εμφανίζονταν σε προτάσεις ομάδων, όσο η έναρξη του παιχνιδιού πλησίαζε, η απόκτηση τους πήρε διαστάσεις πανδημίας και δεν νοούνταν ομάδα που να μην τους έχει. Το αποτέλεσμα είναι πολύ νωπό και επώδυνο, για να το έχουμε ξεχάσει.
Την 7η αγωνιστική, η οποία ήταν η επόμενη μετά από την πρώτη wild card, παρόμοια περίπτωση ήταν ο Maledon. Η αλήθεια είναι ότι ο guard της Ρεάλ, έτσι και αλλιώς, είναι μια πολύ καλή περίπτωση για το fantasy αυτή την χρονιά. Η τιμή εκκίνησης του, σε ένα πανάκριβο φέτος fantasy, ήταν προσιτή, το status του στην ομάδα του, με την έλευση νέου προπονητή, πιο κοντά στο δικό του play style, είναι αναβαθμισμένο, ενώ δύο χρόνια πριν, στην Βιλερμπάν τότε, είχε αποδείξει, ότι είναι αυτό, που στην αργκό λέμε, φαντασιακός παίκτης. Πράγματι πολλοί τον επιλέγαμε κατά περιστάσεις στις ομάδες μας και αυτός πρόσφερε από ικανοποιητικά έως εξαιρετικά σε όποιον τον εμπιστευόταν. Ειδικά την 3η αγωνιστική, συνέβαλλε στην όπως την ονομάσαμε Πρώτη Διαλογή.
Ενόψει της αγωνιστικής που μας πέρασε όμως, η απόκτηση του Maledon, έγινε κάτι αντίστοιχο με τις περιπτώσεις που προανέφερα και θεωρούνταν must για κάθε manager και κάθε ομάδα, με τη δημοφιλία του να φτάνει κοντά στο 40%, το οποίο σίγουρα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο στις ενεργές ομάδες.
Και, ενώ όλες οι συνθήκες αποδείχτηκαν ευνοϊκές για να κάνει ένα μεγάλο σκορ, παιχνίδι υψηλού ρυθμού, η Ρεάλ να φτάνει τους 113 πόντους και να έχει συνολικό PIR το εντυπωσιακό 127, ο χρόνος συμμετοχής του παίκτη να παραμένει υψηλός και μάλιστα να κερδίζει φάουλ και να εκτελεί με απόλυτη ευστοχία 9 βολές, το ταμείο στο τέλος έγραψε ένα απογοητευτικό 4.4, αφού "κατάφερε" να ευστοχήσει μόνο σε ένα από τα 13 σουτ εντός παιδιάς που εκτέλεσε!
Δεύτερος νόμος, τον οποίο σίγουρα έχει αρνητικά βιώσει κάθε ένας, είναι το να έχεις αποκτήσει έναν παίκτη τον οποίον πιστεύεις, να μην αποδίδει σύμφωνα με όσα ήλπιζες, να του δίνεις χρόνο, αλλά και αυτό μάταια και τελικά η υπομονή σου να εξαντληθεί και να τον διώξεις. Και την αμέσως επόμενη αγωνιστική να κάνει ένα εντυπωσιακό σκορ, να βγαίνει MVP της αγωνιστικής, κάνοντας ακριβώς αυτά τα οποία σε είχαν οδηγήσει στην επιλογή του, ακριβώς αυτά τα οποία περίμενες από αυτόν, απλά σε λάθος στιγμή. Είναι η πιο πικρή δικαίωση, που μπορείς να πάρεις φαντασιακά.
Στην δική μου ομάδα, ήταν ο Shorts, αυτός που έπαιξε και με μεγάλη επιτυχία, αυτόν τον ρόλο. Όσο τον είχα είχε μια σταθερότητα, κινούμενος όμως στη μετριότητα, κάτι που με έκανε να ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα κάνει το ξέσπασμα του. Όταν όμως αυτή η συνεχιζόμενη μετριότητα, ακολουθείται από μια αγωνιστική με κακό σκορ και ο ανταγωνισμός του έχει αποδώσει και έπεται wild card, τότε δεν το πολυσκέφτεσαι και τον διώχνεις. Ο Shorts λοιπόν, κλασικά, φαντασιακά. στο Round 7, έκανε 36.3 φαντασιακούς πόντους και βγήκε MVP (μαζί με τον Leday),
Και αν σε αυτή την περίπτωση, συνειδητά αναλάμβανα το ρίσκο, αφού όπως έγραφα στο Σοφότεροι ή Μπερδεμένοι, το ματσάρισμα εναντίον της ομάδας με την οποία διέπρεψε, ήταν απόλυτα ευνοϊκό (το ίδιο ευνοϊκό βέβαια, ήταν και με την καταπράσινη Μακάμπι και μάλιστα εντός έδρας, όταν τον είχα και μου έδωσε 13), το ακόμα πιο εκνευριστικό, ήταν αυτό με τον Sleva.
Είχα ξεχωρίσει τον forward της Ζαλγκίρις, επειδή σταδιακά ο χρόνος του αυξάνονταν και στην 4η και 5η αγωνιστική είχε κάνει καλά σκορ και μάλιστα σε ήττες της ομάδας του, σε δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια. Με την τιμή του στα 6.2 και παιχνίδι στην Λιθουανία με την Εφές, το σενάριο απόκτησης του έμοιαζε ιδανικό. Η πραγματικότητα όμως αποδείχτηκε εφιάλτης, με -3 και πτώση της τιμής του. Προχθές έδωσε ένα εξαιρετικό για παίκτη τον 6 credits, 14.3. Και εδώ, έδωσε ακριβώς αυτό που είχα προβλέψει ή που τέλος πάντων ήλπιζα από αυτόν. Και πάλι όμως την λάθος στιγμή, για άλλη μια πικρή δικαίωση.
Η λίστα φυσικά με αυτές τις περιπτώσεις, είναι τεράστια και όλοι μπορούν να γράψουν βιβλίο ανάλογο με παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά πάντα ο εκνευρισμός που προκαλούν παραμένει ο ίδιος.
Για να λέμε την αλήθεια, όσο όλοι και αν ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι το σωστό, όλοι επηρεαζόμαστε από την τελευταία εικόνα και τα τελευταία αποτελέσματα.
Γενικότερα πάντως, οφείλω να αναγνωρίζω ότι είχα κάνει ένα καλό διάβασμα της αγωνιστικής και πολλές από τις προτάσεις μου στο X @NewEntryIlias, απέδωσαν και σίγουρα ικανοποίησαν όσους τις ακολούθησαν. Μεταξύ άλλων, πρότεινα τους Carlik Jones, Okobo, Micic, Saric, Grigonis, Tubelis, Lessort, Kabengele, Faye, οι οποίοι έκαναν από καλά, έως εξαιρετικά σκορ.
Και σε αυτή την περίπτωση όμως, δεν καρπώθηκα πλήρως αυτές τις επιλογές, αφού λίγο πριν την ολοκλήρωση της New Entry, έκανα αλλαγές και αυτές με πήγαν κουβά (άλλος ένας κλασικός φαντασιακός νόμος, με τις αλλαγές της τελευταία στιγμής να αποδεικνύονται, σε συντριπτικό ποσοστό, καταστροφικές).
Ήταν τα νέα των απουσιών στον Ολυμπιακό, που με οδήγησαν στην απόκτηση ενός από τους ελάχιστους εναπομείναντες στα guards, του Miller-McIntyre, προσδοκώντας, λανθασμένα, ότι ο σίγουρα πολύ μεγάλος χρόνος συμμετοχής του, θα φέρει και ανάλογο σκορ. Όλοι ξέρουμε ότι οι απουσίες, φέρνουν ευκαιρίες. Είχα μάλιστα αναφέρει ότι, μετά τον τραυματισμό του Lundberg, οι Madar και Clark, αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποδείχτηκε σωστό. Γιατί όμως, παρόλα αυτά, η απόκτηση του Miller-McIntyre ήταν εξαρχής λανθασμένη;
Στην περίπτωση των guards της Μακάμπι, η απουσία του Lunberg, τους παρείχε μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής, χωρίς να αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού τους. Στην περίπτωση όμως του Miller-McIntyre, οι απουσίες των Dorsey, Fournier, Montero, οδήγησαν τον Ολυμπιακό, στο να ζητήσει από τον Αμερικάνο, να κάνει κάτι παραπάνω από αυτό για το οποίο αποκτήθηκε, να αποτελέσει δηλαδή τον go to guy, τον κύριο πόλο δημιουργίας, ίσως και σκοραρίσματος. Σε αυτό τον ρόλο, δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί.
Εκτός αυτού, οι τόσο σημαντικές απουσίες, ήταν σίγουρο ότι θα οδηγήσουν τον προπονητή της ομάδας του Πειραιά, να πάει το παιχνίδι σε λίγες κατοχές, αργό ρυθμό, με έμφαση στην άμυνα και τελικά σε χαμηλό σκορ, αφού μόνο έτσι θα είχε ελπίδες νίκης. Πράγματι ο Ολυμπιακός σε μια από τις χειρότερες επιθετικές βραδιές του στην Eurolague τα τελευταία χρόνια, μετά κόπων και βασάνων έφτασε στους 61 πόντους, ενώ το ομαδικό PIR ήταν 66, (περίπου το μισό από ότι είχε η Ρεάλ, όπως αναφέραμε παραπάνω). Αυτά κάνουν την απόκτηση του Miller-McIntyre λανθασμένη εξαρχής και όχι μόνο βάσει αποτελέσματος.
Αν θέλω πάντως, να κάνω ένα γενικότερο σχόλιο, αυτές τις πρώτες αγωνιστικές, τότε ξεκάθαρα πρώτο αίτιο για την μέτρια πορεία της ομάδας, είναι ότι δεν έχω πάρει τίποτα από τις πιο φθηνές επιλογές και έτσι περιορίζομαι στους όποιους πόντους θα μου δώσουν οι 6-7 βασικοί.
Αυτή την αγωνιστική ήταν ο Abalde ο οποίος έκανε 18 PIR, για 19.8 φαντασιακούς πόντους. Στις πρώτες αγωνιστικές, έδωσε ο Μαντζούκας κάποια πολύ καλά σκορ, ενώ ο Μήτογλου συνεχίζει να κινείται σε διψήφια επίπεδα, παρόλο που ο χρόνος του έχει μειωθεί. Ο Fodjo Dada έχει κάποιες εκλάμψεις, ο Davidovac παίρνει χρόνο, ενώ ο Herrera συνεχίζει να αποτελεί ενδιαφέρουσα, αν και ρισκαδόρικη, περίπτωση.
Και αναφέρω μόνο κάποια τρανταχτά παραδείγματα, ενώ υπάρχουν σίγουρα και άλλα. Εγώ με τον Lakic να κάνει το ένα μείον μετά το άλλο, με τον DNP Rayman, τον Παπανικολάου, παλιότερα τον Saint-Supery και σίγουρα ξεχνώ και άλλους, αν προσθέσω όλες τις επιδόσεις τους, έχω παθητικό από την παρουσία τους και σε πόντους και σε credits. Έτσι δεν πάει κανένας μπροστά.
Αυτή την αγωνιστική, για να λέμε και τα θετικά, δικαιωθήκαμε όσοι ρισκάραμε με τον προπονητή, αφού ο Masiulis έδωσε 20 πόντους, ενώ η πιο ενδεδειγμένη και ασφαλής, αλλά ταυτόχρονα πανάκριβη επιλογή, αυτή του Obradovic, έδωσε μόλις 10.
Με αυτό τον τρόπο, είχαμε την δυνατότητα να μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί, με τις ομάδες που έχουν καταφέρει να αυξήσουν πολύ τα credits τους, καθώς αυτές οι ομάδες σίγουρα πάνε με την σταθερότητα και την σιγουριά.
Βέβαια η απόκτηση Obradovic, είχε το πλεονέκτημα της παραμονής του και για την επόμενη αγωνιστική και έτσι με αυτό τον τρόπο, όσοι τον είχαν γλιτώνουν μια αλλαγή.
Συνολικά πάντως, φαίνεται πλέον να έχουμε μια πιο ασφαλή εικόνα σχετικά με την δυναμικότητα της κάθε ομάδας και αυτό θα μας βοηθήσει σε βάθος χρόνου, στις επιλογές προπονητών. Πάντα βέβαια θα υπάρχουν εκπλήξεις και αναπάντεχα αποτελέσματα και αυτά πρέπει να προσπαθούμε να αποφύγουμε.
Μια ακόμη διαβολοβδομάδα είναι μπροστά μας, με τον πρώτο αγώνα νωρίς το απόγευμα της Τρίτης και πρέπει ήδη να ξεκινήσουμε να κάνουμε τα πρώτα πλάνα για τις ομάδες μας. Το καλό αυτή την διπλή εβδομάδα, είναι ότι η κατανομή των παιχνιδιών είναι πιο φυσιολογική και δεν έχουμε τα περσινά, τραγελαφικά, των αγωνιστικών με ένα μόνο παιχνίδι. Όσο έχω κοιτάξει μάλιστα, σε μια μόνο αγωνιστική, την 12η, θα έχουμε αυτή την συνθήκη, την τόσο επώδυνη για όλους τους managers, που κλόνισε και τους πιο φανατικούς από εμάς.
Όπως πάντα, θα ανεβάζω αρκετές προτάσεις και σκέψεις, στον λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias. Εκεί θα βρείτε και τις πρώτες σκέψεις μου, σχετικά με την στελέχωση της ομάδας μου. Επισκεφτείτε με εκεί και για απορίες, σχόλια, ερωτήσεις κτλ, τις οποίες προσπαθώ σε συντριπτικό ποσοστό να απαντάω.
Καλή επιτυχία σε όλους.
Το ρόστερ
