';
?>
We feel devotion
DataCenter
NEW ENTRY
Σοφότεροι ή Μπερδεμένοι
Η πρώτη «ειδική διαδρομή» έξι αγωνιστικών, της φετινής Euroleague, τελείωσε. Με το πέρας αυτής, περιμέναμε πως θα γινόμασταν σοφότεροι. Τελικά γίναμε, ή αντίθετα, έχουμε μπερδευτεί πιο πολύ;
Δημοσιεύτηκε: 20/10/2026 18:13
Οι πρώτες έξι αγωνιστικές της Euroleague 2026-27, αυτές που δανειζόμενος όρους από τα ράλι, ονόμασα «πρώτη ειδική διαδρομή», αποτελούν ήδη παρελθόν και φτάσαμε ήδη στην πρώτη δυνατότητα να ξανά φτιάξουμε τις ομάδες μας, έχοντας απεριόριστες αλλαγές.
Πριν την έναρξη της διοργάνωσης, είμασταν σχεδόν σίγουροι ότι σε αυτό το στάδιο, θα έχουμε γίνει σοφότεροι, θα έχουμε μια πρώτη εικόνα, θα έχουμε βγάλει πιο ασφαλή συμπεράσματα και έτσι το να ετοιμάσουμε εκ νέου τις ομάδες μας, θα ήταν πιο εύκολο, αφού θα βασιζόταν σε πραγματικά δεδομένα.
Αλλά η πραγματικότητα, δεν νομίζω να συμφωνεί με αυτό το αισιόδοξο σενάριο. Αντιθέτως, νομίζω ότι αυτές οι πρώτες έξι αγωνιστικές, λιγότερες βεβαιότητες πρόσθεσαν, από όσες γκρέμισαν, σχετικά με αυτά που είχαμε στο μυαλό μας στην έναρξη.
Ας δούμε αναλυτικά διάφορες περιπτώσεις ένθεν κακείθεν και ας κρίνουμε στο τέλος, αν αυτή η αίσθηση που έχω αποκομίσει είναι σωστή ή ορμώμενη από την πορεία της ομάδας μου.
Αρχικά, έχω αναφέρει αρκετές φορές, ήδη από την ετοιμασία των ομάδων της πρώτης αγωνιστικής, ότι φέτος η δυσκολότερη θέση, είναι αυτή των forwards, κάτι το οποίο μάλλον επιβεβαιώθηκε, οπότε έχουμε την αφορμή, ώστε να ξεκινήσουμε από αυτό.
Οπως έγραψα και στο προηγούμενο απολογιστικό, Αδιέξοδα, η θέση αυτή ήταν στήριγμα μας τα προηγούμενα χρόνια, παρέχοντας πολύ καλές επιλογές από κάθε στρώμα τιμών.
Ας ανατρέξουμε μόλις στην περσινή χρονιά, εκεί όπου με τιμές έως τα 12.5 credits, έβρισκες περιπτώσεις όπως ο Petrusev, o Luwawu-Cabarrot, o Osmani, o Nwora και σίγουρα ξεχνάω και άλλους. Η δυσκολία ήταν ποια από αυτές τις εξαιρετικές επιλογές θα προτιμούσαμε και την οποία βέβαια, θα βάζαμε δίπλα στον, αδιαπραγμάτευτο τότε, Vezenkov, ο οποίος έκανε συνεχόμενα πολύ υψηλά σκορ, ενώ ξεκίνησε από τιμή ευκαιρίας, μόλις στα 16 credits.
Συγκρίνετε λοιπόν την περσινή συνθήκη, με αυτή που βιώνουμε φέτος.
Ο Vezenkov, εκκινώντας φέτος από τα 17 credits, βρίσκεται, όπως αναλυτικά περιέγραψα την προηγούμενη εβδομάδα, σε μια νέα ισορροπία στην ομάδα του και έτσι δεν είναι σε κάθε αγώνα βέβαιο, ότι θα βρει τις προσπάθειες που είχε τα προηγούμενα χρόνια.
Βέβαια, έγραφα χαρακτηριστικά «Μπορεί να πει κάποιος με ασφάλεια, ότι η απόκτηση του Vezenkov, ήταν μια λανθασμένη κίνηση; Μπορεί έστω τώρα, με τα πρώτα δείγματα γραφής και όλους τους προβληματισμούς που θέσαμε, να είναι τόσο σίγουρος, ότι η ενδεδειγμένη κίνηση, είναι η απομάκρυνση του;»
Όλο αυτό αποτυπώθηκε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο, την εβδομάδα που μας πέρασε. Στην Βαλένθια, σε ένα παιχνίδι με παράταση, ο forward του Ολυμπιακού, με το ζόρι έδωσε 17.6 φαντασιακούς πόντους, το οποίο οδήγησε στην ελάχιστη μείωση της τιμής του (-0.1).
Μετά από αυτό, ίσως και λόγω της καλής σχετικά 5ης μου αγωνιστικής, έγραφα στο X, ότι δικαιώθηκα που τον έδιωξα και έφτιαξα έτσι μια πιο ισορροπημένη ομάδα.
Δεν πέρασαν παρά λιγότερο από 48 ώρες και ήρθε πληρωμένη η απάντηση του περσινού MVP, με 41.8 φαντασιακούς πόντους και για όσους τον είχαν αρχηγό 83.6!
Βέβαια μεταξύ των δύο αγώνων, μεσολάβησε η απομάκρυνση του Dorsey και μένει να δούμε πως αυτό θα προσθέσει νέα δεδομένα στον Ολυμπιακό και κατά πόσο οι υπόλοιποι θα βρεθούν, φαντασιακά, κερδισμένοι από αυτό.
Φυσικά, η έξτρα επιβάρυνση την οποία είχαν αυτοί οι οποίοι οδήγησαν τον Ολυμπιακό σε αυτή την ιστορική ανατροπή από το -28 στην Βαλένθια, ώθησε άλλους να βγουν μπροστά, με πρώτο φυσικά τον Vezenkov.
Με όλο αυτό ήθελα απλά να αποτυπώσω, ότι και στην περίπτωση του αδιαμφισβήτητα πιο φαντασιακού παίκτη των τελευταίων χρόνων, το μομέντουμ, ο αντίπαλος, οι διάφορες ειδικές συνθήκες, αλλάζουν τα δεδομένα σχετικά με το αν πρέπει να είναι στις ομάδες μας ή όχι.
Σε αυτό το τόσο κρίσιμο ζήτημα και ενόψει της 7ης αγωνιστικής, είμαστε νομίζω στο ίδιο δίλημμα, το οποίο αντιμετωπίζαμε και στην 1η.
Το να διώχνεις βέβαια έναν παίκτη αυτής της τιμής την μια αγωνιστική και να τον παίρνεις πίσω την επόμενη, είναι σχεδόν ανέφικτο.
Άρα για κάθε παίκτη παρόμοιας τιμής, ένας γενικός κανόνας είναι ότι αν τον επιλέξουμε, αυτό θα αφορά μακροπρόθεσμη επιλογή και έτσι θα πρέπει να του δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο. Μόνο στο τέλος ενός εύλογου χρονικού διαστήματος, παρακολουθώντας την εξέλιξη της τιμής του, τον μέσο όρο PIR σε αυτό το διάστημα, τα επόμενα παιχνίδια κτλ, θα μπορούμε να έχουμε μια πιο ασφαλή εκτίμηση, σχετικά με το αν πρέπει να βρίσκονται στην ομάδα μας.
Έτσι ενόψει της wild card, σκεφτείτε ποιον ή ποιους από τους ακριβούς παίκτες θα επιλέξετε στις ομάδες σας και αφού τους βάλετε, θεωρήστε τους ως βάση της ομάδας, μπορεί και μέχρι την επόμενη δυνατότητα απεριόριστων αλλαγών.
Για να επανέλθω γενικότερα, στα forwards, βλέπουμε πόσο έχει αλλάξει το status παικτών, παρόλο που βρίσκονται στην ίδια ομάδα, σε σύγκριση με αυτό που ίσχυε ένα χρόνο πριν.
Ανέφερα προηγουμένως, ότι πέρυσι οι Petrusev, Osmani, Nwora, θεωρούνταν σχεδόν must have, ενώ φέτος αποτελούν περιπτώσεις προς αποφυγή, δείχνοντας μας πόσο εύκολα αλλάζουν οι ισορροπίες.
Η περίπτωση του Luwawu-Cabarrot, ο οποίος έχει μέχρι τώρα μέσο όρο 0.77 fantasy score per game, έχοντας μάλιστα σε αυτές τις έξι πρώτες αγωνιστικές, -10 και δύο -5, μας δείχνει και πόσο δύσκολη είναι η προσαρμογή μερικές φορές ενός παίκτη σε νέα ομάδα.
Ο Ndiaye ήταν μάλλον η ευκαιρία της χρονιάς, μέχρι τώρα στα forwards, αλλά πλέον από τα 9.6 credits, δεν ξέρω αν συνεχίζει να αποτελεί το ίδιο.
Ο Tubelis, ξεκίνησε εντυπωσιακά, αλλά δεν συνέχισε ανάλογα. Πλέον σε τιμή 11.6 credits, ίσως και να αξίζει της προσοχής μας, αφού αποδεδειγμένα, έχει δυνατότητες και αγωνιστικές, αλλά και φαντασιακές.
Ο Bacon, έχει κάνει εξαιρετική αρχή, αλλά για κάποιο λόγο, ακόμα δεν τον εμπιστεύομαι, το οποίο βέβαια και πληρώνω μέχρι τώρα.
Ενδιαφέρον, έχουν οι περιπτώσεις Mirotic, Μoneke. Αντίθετα, είναι τόσες πολλές οι επιλογές σε αυτή την θέση στον ΠΑΟ, ώστε δύσκολα μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάποια από αυτές. Το ίδιο, λίγο πολύ ισχύει και στην Φενερμπαχτσέ.
Για να προχωρήσουμε και στις άλλες θέσεις, βλέπουμε ότι και στα centers, η κατάσταση δεν είναι τελικά, τόσο ομαλή όσο την περιμέναμε.
O Valanciunas, είχε θεωρητικά όλα τα προνόμια να αποτελέσει σημείο αναφοράς για κάθε ομάδα στο fantasy. Ποιότητα, εμπειρία και ηγετικό ρόλο στην ομάδα του. Ένας ψηλός, ο οποίος είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, παίρνει ριμπάουντ, πετυχαίνει πόντους, κερδίζει βολές, από όπου έχει φοβερό ποσοστό ευστοχίας, αποτελεί το όνειρό κάθε manager.
Η πραγματικότητα όμως και εδώ, μάλλον δεν δικαιώνει τις προσδοκίες όσων των επιλέξαμε.
Σαφώς και το 19.07 που έχει μέσο όρο, ειδικά από την θέση των centers, δεν είναι κάτι εύκολο να το βρεις, αφού η σταθερότητα είναι γενικά, το πιο σημαντικό skill στο fantasy. Αν παρατηρήσουμε όμως τα σκορ του, αλλά κυρίως αν έχουμε παρακολουθήσει τα παιχνίδια της Ζάλγκιρις, βλέπουμε ότι σταδιακά, δυσκολεύεται όλο και πιο πολύ. Η αμυντική του αδυναμία, μειώνει πολύ τον χρόνο συμμετοχής του, ο οποίος είναι πολλές φορές κάτω από τα 20 min, ενώ η στελέχωση της περιφερειακής γραμμής της ομάδας, με παίκτες όπως ο Edwards, δεν είναι νομίζω η πρέπουσα. Η εικόνα ενός center, ο οποίος έχει αξιοσημείωτη καριέρα στο NBA, να πηγαίνει πάνω κάτω, απλώς για να βλέπει τον Edwards να σουτάρει το ένα αψυχολόγητο τρίποντο μετά το άλλο, δεν νομίζω ότι είναι κάτι που περίμενε κανείς να δει στην αρχή της χρονιάς.
Με την τιμή του στα 15.9 credits, πολλά ερωτηματικά υπάρχουν πλέον για τον Λιθουανό και ίσως πρέπει να ψάξουμε για αντικαταστάτη.
Βέβαια και ο Lessort, σε παρόμοια τιμή, ενώ έκανε εντυπωσιακή εκκίνηση, εκμεταλλευόμενος και το καλό πρόγραμμα της ομάδας του, έχει ρίξει τους ρυθμούς του, ενώ η επάνοδος του Fall, αλλά και γενικότερα των τραυματιών του ΠΑΟ, ίσως περιορίσει τον χρόνο του, αφού για παράδειγμα ο Yabusele θα πατάει περισσότερο στο 5.
Και τέλος πάντων, δεν ξέρω πως μπορεί κάποιος που δεν επέλεξε τον Lessort στα 14.4 credits, με το πρόγραμμα των πρώτων έξι αγωνιστικών, να το κάνει τώρα με την τιμή στα 15.5 και με σαφώς πιο δύσκολο πρόγραμμα, ειδικά από την 9η αγωνιστική και έπειτα. Ή μήπως είναι πολύ μακριά η 9η αγωνιστική, ενώ έχει μπροστά του δύο εντός με τους ψηλούς της Μπασκόνια και της Μιλάνο;
O Wright έχει ξεσπάσματα ποιότητας, αλλά έχει παρασυρθεί από την μετριότητα όλης της Μιλάνο.
Ο Kabengele, μας συστήθηκε εκ νέου τις τελευταίες δύο αγωνιστικές και έχει επόμενο αντίπαλο την Μπάγερν.
Όλοι νομίζω περιμένουμε εναγωνίως την πλήρη επιστροφή του Milutinov, ώστε να αποτελέσει πυλώνα των ομάδων μας.
Ο Diarra εδώ, ήταν η κορυφαία ευκαιρία του φετινού fantasy, εκκινώντας από τα 6.5 credits, πλέον με 20.18 μέσο όρο και τιμή στα 9.3, βρίσκεται σε κάθε ομάδα. Το μόνο ανησυχητικό, είναι ότι ο χρόνος του σταδιακά μειώνεται και ανήκοντας πλέον σε άλλα στρώματα τιμών, αυτό πρέπει να μας έχει σε εγρήγορση στο μέλλον, ίσως και στο άμεσο.
Στα guards τέλος, συνοπτικά, θα αναφέρω ότι υπάρχουν καλές επιλογές για όλα τα βαλάντια. Το να καταγράψω τις περιπτώσεις των Bryant, Fransisco, Shorts, Maledon, Feliz, δεν βοηθά κανέναν, αφού όλοι το γνωρίζουν.
Αυτή όμως ακριβώς η ιδιαιτερότητα, είναι που κάνει την σωστή επιλογή πιο δύσκολη. Για να γίνει αντιληπτό, θα αναφέρω το παράδειγμα της ομάδας μου την τελευταία αγωνιστική. Είχα ήδη στην ομάδα μου τον Shorts, καθώς ομολογουμένως είναι μια από τις κορυφαίες επιλογές στην θέση του, καλύπτοντας όλα τα κουτάκια των προαπαιτούμενων. Αποτελεί τον ηγέτη της ομάδας του, ο χρόνος και ο ρόλος του είναι δεδομένα, έχει χρονιά υποψηφίου MVP στην Euroleague, παίζει σε ομάδα που παίζει σε υψηλό τέμπο και πολλές κατοχές και άλλα πολλά. Το ματσάρισμα δε, εντός έδρας με την Μακάμπι, ομάδα και αυτή της οποίας τα παιχνίδια πηγαίνουν σε υψηλό σκορ και δεν φημίζεται για την άμυνα της, έκανε την επιλογή του την 6η αγωνιστική, σχεδόν ιδανική. Το μειονέκτημα που θα μπορούσε να εντοπίσει κάποιος, ότι επρόκειτο για τον δεύτερο παιχνίδι διαβολοβδομάδας, ενώ το πρώτο είχε και παράταση, δεν το έλαβα σοβαρά υπόψιν. Με τους ρυθμούς του ευρωπαϊκού μπάσκετ πλέον, το να έχεις παιχνίδι μετά από τρεις ημέρες, ενώ δεν έχει μεσολαβήσει ταξίδι, θεωρείται μάλλον ξεκούραση.
Παρόλα αυτά, η Βαλένθια έκανε το χειρότερο φετινό της παιχνίδι, έκανε δεύτερη συνεχόμενη ήττα και ο Shorts είχε μόνο 13 PIR, ενώ οι «ανταγωνιστές» του απέδωσαν εξαιρετικά.
Αυτό σχεδόν καταδίκασε στη μετριότητα την ομάδα μου, χωρίς παρόλα αυτά όμως να μπορώ να πω, ότι ήταν μια κακή επιλογή.
Κάτι παρόμοιο για τον Shorts, ισχύει και την επόμενη αγωνιστική, καθώς θα παίξει εναντίον της ομάδας, με την έκανε το ξεπέταγμα στην καριέρα του. Και εδώ ιδανικό θεωρητικά ματσάρισμα. Αλλά και τώρα, υπάρχουν και άλλες πολύ καλές επιλογές και σχεδόν πότε, δεν αποδίδουν όλες βάσει των προοπτικών και των δυνατοτήτων τους. Επιμένω στον Shorts ή τον προσπερνώ;
Δεν είναι ανάγκη να τονίσω την κρισιμότητα της στελέχωσης των ομάδων μας, μετά την πρώτη wild card.
Για αυτό, κοιτάξτε γενικότερα το πρόγραμμα των ομάδων, σε βάθος τουλάχιστον 4-5 αγωνιστικών, έτσι ώστε να φτιάξετε έναν κορμό, ο οποίος εν πολλοίς θα σας πάει μέχρι την επόμενη wild card.
Είπαμε ότι οι πιο ακριβοί παίκτες, πρέπει εκτός απροόπτων, να αποτελούν την βάση των ομάδων μας και ότι πρέπει να αποτελούν μακροπρόθεσμες επιλογές. Το ίδιο λίγο πολύ ισχύει και με τις πιο φθηνές επιλογές. Επιλέξτε αυτούς που έχουν χρόνο συμμετοχής και οι οποίοι έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν σε βάθος χρόνου, κάτι κοντά στην τιμή τους. Αλλιώς επιλέξτε παίκτες των 4 credits και ας είναι τις περισσότερες φορές DNP. Oι περιπτώσεις Saint-Supery και Fodjo-Dada, οι οποίοι κόστισαν σε πολλές ομάδες πάνω από 0.5 credits, είναι τόσο πρόσφατες για να τις ξεχάσουμε. Επίσης, ο Μαντζούκας, ο οποίος έφτασε μέχρι τα 5.5 credits, καθαρά λόγω συγκυριών, είναι μάλλον θέμα χρόνου να πλησιάσει στην κατώτερη τιμή, οπότε έχει να χρεώσει αρκετά όσους τον επιλέξουν.
Όπως πάντα, θα ανεβάζω αρκετές προτάσεις και σκέψεις, στον λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias. Εκεί θα βρείτε και τις πρώτες σκέψεις μου, σχετικά με την στελέχωση της ομάδας μου. Επισκεφτείτε με εκεί και για απορίες, σχόλια, ερωτήσεις κτλ, τις οποίες προσπαθώ σε συντριπτικό ποσοστό να απαντάω.
Καλή επιτυχία σε όλους.
Πριν την έναρξη της διοργάνωσης, είμασταν σχεδόν σίγουροι ότι σε αυτό το στάδιο, θα έχουμε γίνει σοφότεροι, θα έχουμε μια πρώτη εικόνα, θα έχουμε βγάλει πιο ασφαλή συμπεράσματα και έτσι το να ετοιμάσουμε εκ νέου τις ομάδες μας, θα ήταν πιο εύκολο, αφού θα βασιζόταν σε πραγματικά δεδομένα.
Αλλά η πραγματικότητα, δεν νομίζω να συμφωνεί με αυτό το αισιόδοξο σενάριο. Αντιθέτως, νομίζω ότι αυτές οι πρώτες έξι αγωνιστικές, λιγότερες βεβαιότητες πρόσθεσαν, από όσες γκρέμισαν, σχετικά με αυτά που είχαμε στο μυαλό μας στην έναρξη.
Ας δούμε αναλυτικά διάφορες περιπτώσεις ένθεν κακείθεν και ας κρίνουμε στο τέλος, αν αυτή η αίσθηση που έχω αποκομίσει είναι σωστή ή ορμώμενη από την πορεία της ομάδας μου.
Αρχικά, έχω αναφέρει αρκετές φορές, ήδη από την ετοιμασία των ομάδων της πρώτης αγωνιστικής, ότι φέτος η δυσκολότερη θέση, είναι αυτή των forwards, κάτι το οποίο μάλλον επιβεβαιώθηκε, οπότε έχουμε την αφορμή, ώστε να ξεκινήσουμε από αυτό.
Οπως έγραψα και στο προηγούμενο απολογιστικό, Αδιέξοδα, η θέση αυτή ήταν στήριγμα μας τα προηγούμενα χρόνια, παρέχοντας πολύ καλές επιλογές από κάθε στρώμα τιμών.
Ας ανατρέξουμε μόλις στην περσινή χρονιά, εκεί όπου με τιμές έως τα 12.5 credits, έβρισκες περιπτώσεις όπως ο Petrusev, o Luwawu-Cabarrot, o Osmani, o Nwora και σίγουρα ξεχνάω και άλλους. Η δυσκολία ήταν ποια από αυτές τις εξαιρετικές επιλογές θα προτιμούσαμε και την οποία βέβαια, θα βάζαμε δίπλα στον, αδιαπραγμάτευτο τότε, Vezenkov, ο οποίος έκανε συνεχόμενα πολύ υψηλά σκορ, ενώ ξεκίνησε από τιμή ευκαιρίας, μόλις στα 16 credits.
Συγκρίνετε λοιπόν την περσινή συνθήκη, με αυτή που βιώνουμε φέτος.
Ο Vezenkov, εκκινώντας φέτος από τα 17 credits, βρίσκεται, όπως αναλυτικά περιέγραψα την προηγούμενη εβδομάδα, σε μια νέα ισορροπία στην ομάδα του και έτσι δεν είναι σε κάθε αγώνα βέβαιο, ότι θα βρει τις προσπάθειες που είχε τα προηγούμενα χρόνια.
Βέβαια, έγραφα χαρακτηριστικά «Μπορεί να πει κάποιος με ασφάλεια, ότι η απόκτηση του Vezenkov, ήταν μια λανθασμένη κίνηση; Μπορεί έστω τώρα, με τα πρώτα δείγματα γραφής και όλους τους προβληματισμούς που θέσαμε, να είναι τόσο σίγουρος, ότι η ενδεδειγμένη κίνηση, είναι η απομάκρυνση του;»
Όλο αυτό αποτυπώθηκε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο, την εβδομάδα που μας πέρασε. Στην Βαλένθια, σε ένα παιχνίδι με παράταση, ο forward του Ολυμπιακού, με το ζόρι έδωσε 17.6 φαντασιακούς πόντους, το οποίο οδήγησε στην ελάχιστη μείωση της τιμής του (-0.1).
Μετά από αυτό, ίσως και λόγω της καλής σχετικά 5ης μου αγωνιστικής, έγραφα στο X, ότι δικαιώθηκα που τον έδιωξα και έφτιαξα έτσι μια πιο ισορροπημένη ομάδα.
Δεν πέρασαν παρά λιγότερο από 48 ώρες και ήρθε πληρωμένη η απάντηση του περσινού MVP, με 41.8 φαντασιακούς πόντους και για όσους τον είχαν αρχηγό 83.6!
Βέβαια μεταξύ των δύο αγώνων, μεσολάβησε η απομάκρυνση του Dorsey και μένει να δούμε πως αυτό θα προσθέσει νέα δεδομένα στον Ολυμπιακό και κατά πόσο οι υπόλοιποι θα βρεθούν, φαντασιακά, κερδισμένοι από αυτό.
Φυσικά, η έξτρα επιβάρυνση την οποία είχαν αυτοί οι οποίοι οδήγησαν τον Ολυμπιακό σε αυτή την ιστορική ανατροπή από το -28 στην Βαλένθια, ώθησε άλλους να βγουν μπροστά, με πρώτο φυσικά τον Vezenkov.
Με όλο αυτό ήθελα απλά να αποτυπώσω, ότι και στην περίπτωση του αδιαμφισβήτητα πιο φαντασιακού παίκτη των τελευταίων χρόνων, το μομέντουμ, ο αντίπαλος, οι διάφορες ειδικές συνθήκες, αλλάζουν τα δεδομένα σχετικά με το αν πρέπει να είναι στις ομάδες μας ή όχι.
Σε αυτό το τόσο κρίσιμο ζήτημα και ενόψει της 7ης αγωνιστικής, είμαστε νομίζω στο ίδιο δίλημμα, το οποίο αντιμετωπίζαμε και στην 1η.
Το να διώχνεις βέβαια έναν παίκτη αυτής της τιμής την μια αγωνιστική και να τον παίρνεις πίσω την επόμενη, είναι σχεδόν ανέφικτο.
Άρα για κάθε παίκτη παρόμοιας τιμής, ένας γενικός κανόνας είναι ότι αν τον επιλέξουμε, αυτό θα αφορά μακροπρόθεσμη επιλογή και έτσι θα πρέπει να του δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο. Μόνο στο τέλος ενός εύλογου χρονικού διαστήματος, παρακολουθώντας την εξέλιξη της τιμής του, τον μέσο όρο PIR σε αυτό το διάστημα, τα επόμενα παιχνίδια κτλ, θα μπορούμε να έχουμε μια πιο ασφαλή εκτίμηση, σχετικά με το αν πρέπει να βρίσκονται στην ομάδα μας.
Έτσι ενόψει της wild card, σκεφτείτε ποιον ή ποιους από τους ακριβούς παίκτες θα επιλέξετε στις ομάδες σας και αφού τους βάλετε, θεωρήστε τους ως βάση της ομάδας, μπορεί και μέχρι την επόμενη δυνατότητα απεριόριστων αλλαγών.
Για να επανέλθω γενικότερα, στα forwards, βλέπουμε πόσο έχει αλλάξει το status παικτών, παρόλο που βρίσκονται στην ίδια ομάδα, σε σύγκριση με αυτό που ίσχυε ένα χρόνο πριν.
Ανέφερα προηγουμένως, ότι πέρυσι οι Petrusev, Osmani, Nwora, θεωρούνταν σχεδόν must have, ενώ φέτος αποτελούν περιπτώσεις προς αποφυγή, δείχνοντας μας πόσο εύκολα αλλάζουν οι ισορροπίες.
Η περίπτωση του Luwawu-Cabarrot, ο οποίος έχει μέχρι τώρα μέσο όρο 0.77 fantasy score per game, έχοντας μάλιστα σε αυτές τις έξι πρώτες αγωνιστικές, -10 και δύο -5, μας δείχνει και πόσο δύσκολη είναι η προσαρμογή μερικές φορές ενός παίκτη σε νέα ομάδα.
Ο Ndiaye ήταν μάλλον η ευκαιρία της χρονιάς, μέχρι τώρα στα forwards, αλλά πλέον από τα 9.6 credits, δεν ξέρω αν συνεχίζει να αποτελεί το ίδιο.
Ο Tubelis, ξεκίνησε εντυπωσιακά, αλλά δεν συνέχισε ανάλογα. Πλέον σε τιμή 11.6 credits, ίσως και να αξίζει της προσοχής μας, αφού αποδεδειγμένα, έχει δυνατότητες και αγωνιστικές, αλλά και φαντασιακές.
Ο Bacon, έχει κάνει εξαιρετική αρχή, αλλά για κάποιο λόγο, ακόμα δεν τον εμπιστεύομαι, το οποίο βέβαια και πληρώνω μέχρι τώρα.
Ενδιαφέρον, έχουν οι περιπτώσεις Mirotic, Μoneke. Αντίθετα, είναι τόσες πολλές οι επιλογές σε αυτή την θέση στον ΠΑΟ, ώστε δύσκολα μπορούμε να ξεχωρίσουμε κάποια από αυτές. Το ίδιο, λίγο πολύ ισχύει και στην Φενερμπαχτσέ.
Για να προχωρήσουμε και στις άλλες θέσεις, βλέπουμε ότι και στα centers, η κατάσταση δεν είναι τελικά, τόσο ομαλή όσο την περιμέναμε.
O Valanciunas, είχε θεωρητικά όλα τα προνόμια να αποτελέσει σημείο αναφοράς για κάθε ομάδα στο fantasy. Ποιότητα, εμπειρία και ηγετικό ρόλο στην ομάδα του. Ένας ψηλός, ο οποίος είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, παίρνει ριμπάουντ, πετυχαίνει πόντους, κερδίζει βολές, από όπου έχει φοβερό ποσοστό ευστοχίας, αποτελεί το όνειρό κάθε manager.
Η πραγματικότητα όμως και εδώ, μάλλον δεν δικαιώνει τις προσδοκίες όσων των επιλέξαμε.
Σαφώς και το 19.07 που έχει μέσο όρο, ειδικά από την θέση των centers, δεν είναι κάτι εύκολο να το βρεις, αφού η σταθερότητα είναι γενικά, το πιο σημαντικό skill στο fantasy. Αν παρατηρήσουμε όμως τα σκορ του, αλλά κυρίως αν έχουμε παρακολουθήσει τα παιχνίδια της Ζάλγκιρις, βλέπουμε ότι σταδιακά, δυσκολεύεται όλο και πιο πολύ. Η αμυντική του αδυναμία, μειώνει πολύ τον χρόνο συμμετοχής του, ο οποίος είναι πολλές φορές κάτω από τα 20 min, ενώ η στελέχωση της περιφερειακής γραμμής της ομάδας, με παίκτες όπως ο Edwards, δεν είναι νομίζω η πρέπουσα. Η εικόνα ενός center, ο οποίος έχει αξιοσημείωτη καριέρα στο NBA, να πηγαίνει πάνω κάτω, απλώς για να βλέπει τον Edwards να σουτάρει το ένα αψυχολόγητο τρίποντο μετά το άλλο, δεν νομίζω ότι είναι κάτι που περίμενε κανείς να δει στην αρχή της χρονιάς.
Με την τιμή του στα 15.9 credits, πολλά ερωτηματικά υπάρχουν πλέον για τον Λιθουανό και ίσως πρέπει να ψάξουμε για αντικαταστάτη.
Βέβαια και ο Lessort, σε παρόμοια τιμή, ενώ έκανε εντυπωσιακή εκκίνηση, εκμεταλλευόμενος και το καλό πρόγραμμα της ομάδας του, έχει ρίξει τους ρυθμούς του, ενώ η επάνοδος του Fall, αλλά και γενικότερα των τραυματιών του ΠΑΟ, ίσως περιορίσει τον χρόνο του, αφού για παράδειγμα ο Yabusele θα πατάει περισσότερο στο 5.
Και τέλος πάντων, δεν ξέρω πως μπορεί κάποιος που δεν επέλεξε τον Lessort στα 14.4 credits, με το πρόγραμμα των πρώτων έξι αγωνιστικών, να το κάνει τώρα με την τιμή στα 15.5 και με σαφώς πιο δύσκολο πρόγραμμα, ειδικά από την 9η αγωνιστική και έπειτα. Ή μήπως είναι πολύ μακριά η 9η αγωνιστική, ενώ έχει μπροστά του δύο εντός με τους ψηλούς της Μπασκόνια και της Μιλάνο;
O Wright έχει ξεσπάσματα ποιότητας, αλλά έχει παρασυρθεί από την μετριότητα όλης της Μιλάνο.
Ο Kabengele, μας συστήθηκε εκ νέου τις τελευταίες δύο αγωνιστικές και έχει επόμενο αντίπαλο την Μπάγερν.
Όλοι νομίζω περιμένουμε εναγωνίως την πλήρη επιστροφή του Milutinov, ώστε να αποτελέσει πυλώνα των ομάδων μας.
Ο Diarra εδώ, ήταν η κορυφαία ευκαιρία του φετινού fantasy, εκκινώντας από τα 6.5 credits, πλέον με 20.18 μέσο όρο και τιμή στα 9.3, βρίσκεται σε κάθε ομάδα. Το μόνο ανησυχητικό, είναι ότι ο χρόνος του σταδιακά μειώνεται και ανήκοντας πλέον σε άλλα στρώματα τιμών, αυτό πρέπει να μας έχει σε εγρήγορση στο μέλλον, ίσως και στο άμεσο.
Στα guards τέλος, συνοπτικά, θα αναφέρω ότι υπάρχουν καλές επιλογές για όλα τα βαλάντια. Το να καταγράψω τις περιπτώσεις των Bryant, Fransisco, Shorts, Maledon, Feliz, δεν βοηθά κανέναν, αφού όλοι το γνωρίζουν.
Αυτή όμως ακριβώς η ιδιαιτερότητα, είναι που κάνει την σωστή επιλογή πιο δύσκολη. Για να γίνει αντιληπτό, θα αναφέρω το παράδειγμα της ομάδας μου την τελευταία αγωνιστική. Είχα ήδη στην ομάδα μου τον Shorts, καθώς ομολογουμένως είναι μια από τις κορυφαίες επιλογές στην θέση του, καλύπτοντας όλα τα κουτάκια των προαπαιτούμενων. Αποτελεί τον ηγέτη της ομάδας του, ο χρόνος και ο ρόλος του είναι δεδομένα, έχει χρονιά υποψηφίου MVP στην Euroleague, παίζει σε ομάδα που παίζει σε υψηλό τέμπο και πολλές κατοχές και άλλα πολλά. Το ματσάρισμα δε, εντός έδρας με την Μακάμπι, ομάδα και αυτή της οποίας τα παιχνίδια πηγαίνουν σε υψηλό σκορ και δεν φημίζεται για την άμυνα της, έκανε την επιλογή του την 6η αγωνιστική, σχεδόν ιδανική. Το μειονέκτημα που θα μπορούσε να εντοπίσει κάποιος, ότι επρόκειτο για τον δεύτερο παιχνίδι διαβολοβδομάδας, ενώ το πρώτο είχε και παράταση, δεν το έλαβα σοβαρά υπόψιν. Με τους ρυθμούς του ευρωπαϊκού μπάσκετ πλέον, το να έχεις παιχνίδι μετά από τρεις ημέρες, ενώ δεν έχει μεσολαβήσει ταξίδι, θεωρείται μάλλον ξεκούραση.
Παρόλα αυτά, η Βαλένθια έκανε το χειρότερο φετινό της παιχνίδι, έκανε δεύτερη συνεχόμενη ήττα και ο Shorts είχε μόνο 13 PIR, ενώ οι «ανταγωνιστές» του απέδωσαν εξαιρετικά.
Αυτό σχεδόν καταδίκασε στη μετριότητα την ομάδα μου, χωρίς παρόλα αυτά όμως να μπορώ να πω, ότι ήταν μια κακή επιλογή.
Κάτι παρόμοιο για τον Shorts, ισχύει και την επόμενη αγωνιστική, καθώς θα παίξει εναντίον της ομάδας, με την έκανε το ξεπέταγμα στην καριέρα του. Και εδώ ιδανικό θεωρητικά ματσάρισμα. Αλλά και τώρα, υπάρχουν και άλλες πολύ καλές επιλογές και σχεδόν πότε, δεν αποδίδουν όλες βάσει των προοπτικών και των δυνατοτήτων τους. Επιμένω στον Shorts ή τον προσπερνώ;
Δεν είναι ανάγκη να τονίσω την κρισιμότητα της στελέχωσης των ομάδων μας, μετά την πρώτη wild card.
Για αυτό, κοιτάξτε γενικότερα το πρόγραμμα των ομάδων, σε βάθος τουλάχιστον 4-5 αγωνιστικών, έτσι ώστε να φτιάξετε έναν κορμό, ο οποίος εν πολλοίς θα σας πάει μέχρι την επόμενη wild card.
Είπαμε ότι οι πιο ακριβοί παίκτες, πρέπει εκτός απροόπτων, να αποτελούν την βάση των ομάδων μας και ότι πρέπει να αποτελούν μακροπρόθεσμες επιλογές. Το ίδιο λίγο πολύ ισχύει και με τις πιο φθηνές επιλογές. Επιλέξτε αυτούς που έχουν χρόνο συμμετοχής και οι οποίοι έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν σε βάθος χρόνου, κάτι κοντά στην τιμή τους. Αλλιώς επιλέξτε παίκτες των 4 credits και ας είναι τις περισσότερες φορές DNP. Oι περιπτώσεις Saint-Supery και Fodjo-Dada, οι οποίοι κόστισαν σε πολλές ομάδες πάνω από 0.5 credits, είναι τόσο πρόσφατες για να τις ξεχάσουμε. Επίσης, ο Μαντζούκας, ο οποίος έφτασε μέχρι τα 5.5 credits, καθαρά λόγω συγκυριών, είναι μάλλον θέμα χρόνου να πλησιάσει στην κατώτερη τιμή, οπότε έχει να χρεώσει αρκετά όσους τον επιλέξουν.
Όπως πάντα, θα ανεβάζω αρκετές προτάσεις και σκέψεις, στον λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias. Εκεί θα βρείτε και τις πρώτες σκέψεις μου, σχετικά με την στελέχωση της ομάδας μου. Επισκεφτείτε με εκεί και για απορίες, σχόλια, ερωτήσεις κτλ, τις οποίες προσπαθώ σε συντριπτικό ποσοστό να απαντάω.
Καλή επιτυχία σε όλους.
Το ρόστερ
