';
?>
We feel devotion
DataCenter
NEW ENTRY
Το φαινόμενο της πεταλούδας
Μια επίθεση χωρίς σημασία, σε ένα τελειωμένο παιχνίδι, μπορεί να έχει πολλές παραπάνω, από τις προφανείς, συνέπειες.
Δημοσιεύτηκε: 09/11/2026 17:29
Στο παιχνίδι που άνοιξε την 10η αγωνιστική, μεταξύ της Ρεάλ και του Παναθηναϊκού, με το σκορ στο 108-115 και περίπου 2sec να απομένουν, ο Feliz παίρνει την τελευταία επίθεση για 3 πόντους, ενώ δέχεται και φάουλ από τον Yabusele. Ευστοχεί και στο σουτ και στην βολή και με όλο αυτό, κερδίζει επιπλέον 5 βαθμούς αξιολόγησης και έτσι φτάνει στους 28.
Αυτή η φάση, με την οποία όπως είπαμε, από το 23 PIR φτάνει στο 28, είχε πολύ μεγάλες συνέπειες σε πολλές ομάδες και δεν ήταν απλώς οι +5 επιπλέον πόντοι για τις ομάδες τους, +10 αν υπολογίσουμε ότι οι συντριπτικά περισσότεροι, τον είχαν και αρχηγό στο turn 1. Αυτό ακριβώς το τελευταίο, η αρχηγία του δηλαδή, είναι αυτό που προκάλεσε αυτές τις παράπλευρες συνέπειες σε πολλές ομάδες.
Με 23 PIR αρχηγό, στο πρώτο από τα τρία συνολικά turns αυτής της αγωνιστικής και μάλιστα από έναν παίκτη των μεσαίων στρωμάτων τιμών, οπότε όλες οι ομάδες είχαν τα «βαριά» τους όπλα στα παιχνίδια των επόμενων ημερών, πολύ λίγοι θα κρατούσαν τον Feliz αρχηγό. Με 28 όμως αρχηγία και εξασφαλισμένους έτσι 56 πόντους, το φρόνιμο για κάθε ομάδα ήταν να μην ψάξει άλλον αρχηγό, καθώς το ρίσκο θα ήταν πολύ μεγάλο.
Όμως η 10η αγωνιστική, αν για κάτι ξεχώρισε, αυτό ήταν για τα πολύ υψηλά σκορ, τα οποία μάλιστα έδωσαν οι πολύ δημοφιλείς επιλογές. Σκεφτείτε λοιπόν κάποιον που είχε στο turn 2 τον Hifi, τον οποίο και θα επέλεγε για αρχηγό και υπολογίστε τις απώλειες που προκάλεσε η τελευταία φάση στον αγώνα της Μαδρίτης.
Βέβαια, για να λέμε όλη την αλήθεια και αυτό το εκκωφαντικό 42.9 του Hifi, ήταν και αυτό αποτέλεσμα συγκυριών, οι οποίες ήταν όλες υπέρ του παίκτη της Παρί, όπως φυσικά συμβαίνει σε όλα τα ακραία σκορ. Στα τελευταία περίπου 90sec, σε ένα παιχνίδι πραγματικό ντέρμπι, άρα με τον τελικό νικητή να μην έχει κριθεί, ο Γάλλος guard κέρδισε 3 φάουλ και ευστόχησε και στις 6 κερδισμένες βολές, το οποίο στο fantasy μεταφράζεται σε 9.9 επιπλέον πόντους.
Έτσι και αλλιώς πάντως, ο Hifi έκανε ακόμα ένα εκπληκτικό παιχνίδι και σε αυτό το σημείο φαίνεται να είναι ο πιο καυτός φαντασιακά παίκτης. Από πέρυσι είχε δείξει τις δυνατότητες του, αλλά νομίζω φέτος, τουλάχιστον σε αυτό το πρώτο κομμάτι, δείχνει να είναι πολύ πιο ώριμος στο παιχνίδι του, έχει αρκετές assists και παραδόξως για το ύψος και την θέση του, μαζεύει αρκετά rebounds.
Χαρακτηριστικό δε του πιο ώριμου παιχνιδιού του, είναι ότι σε αυτές τις εφτά αγωνιστικές που έχει παίξει, έχει εκτελέσει 70 δίποντα για 40 τρίποντα, ενώ πέρυσι η αναλογία αυτή ήταν περίπου ένα προς ένα. Πολλοί άλλωστε, είχαμε την προηγούμενη χρονιά βιώσει, σε κάποιους αγώνες του, να παίρνει το ένα χωρίς λογική και ισορροπία, τρίποντο μετά το άλλο και να ξεκινά με κάτι σαν -10 στο σύστημα αξιολόγησης. Αυτό ακριβώς νομίζω, είναι που κάποιοι φοβηθήκαμε και δεν τον αποκτήσαμε όταν η τιμή του ήταν αρκετά ελκυστική (πριν δύο αγωνιστικές κόστιζε 14.4 credits).
Για να μιλήσουμε, γενικότερα και για κάποιες άλλες περιπτώσεις που ξεχώρισαν στο round 10, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τον Nunn, ο οποίος στην Μαδρίτη απέδειξε ότι όσοι και να έρθουν στον Παναθηναϊκό, αυτός θα είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της ομάδας και θα παίρνει την μερίδα του λέοντος στις επιθέσεις. Από την άλλη, δεν μπορούμε να μην δούμε, ότι σε παιχνίδι με παράταση, ο Nunn αγωνίστηκε μόλις 23:42, ενώ όλα τα άλλα χρόνια είχε κοντά στα 30 λεπτά συμμετοχής και αυτό πρέπει να συνυπολογιστεί, για όσους θέλουν να τον αποκτήσουν. Πάντως η τιμή του, 14.8, ακόμα φαίνεται πολύ ελκυστική, για αυτό που μπορεί να δώσει.
Για να μείνουμε στον Παναθηναϊκό, πρέπει να κάνουμε ειδική αναφορά στον Lessort. Έχουμε αναφέρει, ότι φέτος η αθηναϊκή ομάδα, έχει ένα υπερπλήρες ρόστερ και αυτό φαντασιακά, πάντα είναι κακό για κάθε παίκτη, μιας τέτοιας ομάδας. Αυτό που βλέπουμε όμως, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, είναι ότι τελικά ο Lessort μοιάζει σχεδόν αναντικατάστατος στην θέση του. Ο Yabusele, παρά τις αντίθετες προβλέψεις, σχεδόν ποτέ δεν πατάει στο 5, ο Fall δεν δείχνει σε καλή κατάσταση και ουσιαστικά η εναλλακτική είναι τα χαμηλά σχήματα, με κυρίως τον Μήτογλου να καλύπτει τα υπόλοιπα λεπτά.
Το σίγουρο πάντως είναι, ότι σε αυτές τις πρώτες 10 αγωνιστικές ο Γάλλος center, είναι ο τρίτος σε καθαρό PIR και με την τιμή εκκίνησης του στα 14.4 credits, ήταν μια τεράστια ευκαιρία, στην πάντα δύσκολη αυτή θέση.
O Bryant, όπως ήταν μάλλον αναμενόμενο, επέστρεψε στα γνωστά του σκορ, με τα 12 κερδισμένα φάουλ και το τελικό 35 PIR. Και αυτού η αρχηγία, θα πρόσφερε αρκετά παραπάνω από του Feliz, για να θυμηθούμε αυτά που γράφαμε στην αρχή.
Ο Vezenkov, συνεχίζει να διώχνει τις όποιες αμφιβολίες υπήρξαν σχετικά με το αν πρέπει να είναι στις ομάδες μας. Σε αυτή το round μάλιστα, μας έκανε να θυμηθούμε το μπάσκετ των ‘80s, σκοράροντας σχεδόν το 50% των πόντων της ομάδας του.
Και εδώ πρέπει να σταθούμε λίγο, καθώς στα τελευταία παιχνίδια ο Ολυμπιακός έχει εξελιχθεί στην πιο αντιφαντασιακή ομάδα, με το συνολικό PIR να κυμαίνεται πολύ χαμηλά, με αποκορύφωμα το τελευταίο παιχνίδι με τον Αστέρα, όπου οι δύο ομάδες είχαν άθροισμα βαθμών αξιολόγησης 113!
Φυσικά το πλήγμα, με την απώλεια του χαρισματικού Montero, είναι τεράστιο για την ομάδα του Πειραιά και βλέπουμε την ακραία αλλαγή, με την πρώτη στην επίθεση ομάδα τις πρώτες αγωνιστικές, με σταθερά σκορ πάνω από τους 100 πόντους, να έχει προχθές 57 και να είναι 15η μετά τους τραυματισμούς σε offencive rating.
Δεν είναι όμως, μόνο οι τραυματισμοί που έχουν δημιουργήσει αυτή την κατάσταση, αφού ο Dorsey π.χ λείπει για άλλους λόγους, ο Walkup την επόμενη της κατάκτησης του πρωταθλήματος ζήτησε και τελικά πέτυχε, να φύγει, ενώ σχεδόν σε κάθε αγώνα δημιουργείται ένταση μεταξύ του προπονητή και παικτών. Όλο αυτό δεν συνάδει, νομίζω, με το κλίμα και την ηρεμία που έπρεπε να έχει η πρωταθλήτρια Ευρώπης και Ελλάδας.
Για να το συνδέσουμε με το fantasy, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την εικόνα του Milutinov, αυτές τις πρώτες 10 αγωνιστικές.
Το μακράν καλύτερο center της περσινής χρονιάς και πυλώνας κάθε καλής ομάδας στο fantasy, παρουσιάζει μια κάκιστη εικόνα και δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται μόνο σε κάποια προβλήματα τραυματισμών που είχε από την προετοιμασία. Εγώ πάντως περιμένω κάποια σημάδια ανάκαμψης του, για να τον αποκτήσω σε τιμή ευκαιρίας.
Ο Valanciunas, αφού μιλάμε για centers πάντως, πλέον νομίζω ότι είναι φαντασιακά αυτό που ευελπιστούσαμε, όσοι τον αποκτούσαμε στην αρχή της χρονιάς και αυτό λόγω του ότι στα τελευταία παιχνίδια αξιοποιείται καλύτερα από την ομάδα του, το οποίο απλά σημαίνει ότι του δίνουμε την μπάλα και αυτός έχει miss match, σχεδόν με όλους τους αντιπάλους του.
Έναν Valanciunas τον οποίο είχαμε από το round 1, αλλά και σε αυτή την περίπτωση, δεν δείξαμε την απαραίτητη υπομονή και τον διώξαμε. Βασικός νόμος του fantasy, είναι ότι ένα από τα απαραίτητα skills κάθε manager, είναι η υπομονή και το να μην παρασύρεται από την τελευταία εικόνα.
Και όπως έγραψα νωρίτερα και για τον Lessort, πρέπει γενικότερα όταν αποκτούμε παίκτες με τέτοιο potential, να τους δίνουμε τον χρόνο που χρειάζονται και είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι σε βάθος χρόνου, αυτοί θα ανταποδώσουν την υπομονή μας. Απλά σκεφτείτε κέρδος στις ομάδες μας, αν την μια θέση στα centers, την είχαμε δώσει από την 1η αγωνιστική σε έναν εκ των δύο που προανέφερα και τους είχαμε μέχρι και σήμερα.
Σε αυτή την κατάσταση πάντως, πάλι βρίσκομαι με τον Shorts. Τον είχα στην αρχή της χρονιάς, είχε μια σταθερότητα, αλλά χωρίς να δίνει κάποιο υψηλό σκορ. Τον έδιωξα δύο αγωνιστικές και τότε απέδωσε και όπως έγραφα στο Κλασικά ...Φαντασιακά, μου έδωσε αυτή την τόσο πικρή δικαίωση. Τον πήρα πάλι πίσω και επέστρεψε και αυτός σε μέτρια σκορ, λίγο κάτω από το 20, ενώ οι ανταγωνιστές του είχαν σχεδόν διπλάσια σκορ.
Είναι όμως ο Shorts, μια περίπτωση στην οποία πρέπει να δείξουμε υπομονή ή είναι ένας παίκτης με περιορισμένο ταβάνι;
Την φαντασιακή του ικανότητα την έχει αποδείξει ήδη από τον πρώτο χρόνο του στην Euroleague, ενώ στην Βαλένθια έχει ξεκάθαρο ρόλο, αποτελώντας τον ηγέτη της ομάδας. Από την άλλη, το rotation περιορίζει τον χρόνο συμμετοχής του και σπάνια αυτός είναι πολύ πάνω από τα 20 min, ενώ η άνοδος του Brooks, σίγουρα του αφαιρεί κατοχές.
Ή για να αναφέρω άλλον έναν προβληματισμό, ο Carlic Jones, περνάει ένα παρατεταμένο διάστημα ντεφορμαρίσματος ή είναι θέμα χρόνου να γυρίσει στα γνωστά του standards;
Να θυμίσω απλά, ότι το ένα δεδομένο είναι ότι έχει στα πέντε από τα έξι τελευταία του παιχνίδια, μονοψήφιο pir (0, 5, 5, 7, 6.6). Το άλλο όμως λέει, ότι η τιμή του είναι μόλις στα 13.7 credits και έχει στις τρεις επόμενες αγωνιστικές, όλες εντός έδρας, ένα από τα καλύτερα προγράμματα που μπορεί να έχει ένα guard στην φετινή Euroleague, με τρεις καταπράσινες σε αυτή την θέση ομάδες. Δύσκολος γρίφος.
Αυτά όμως είναι συνηθισμένα διλήμματα, που όλοι μας έχουμε λίγο πολύ για διάφορους παίκτες. Ακριβώς όμως, το αν η απαντήσεις που θα δώσουμε αποδειχθούν σωστές ή λάθος, καθορίζει την πορεία μας στο παιχνίδι.
Η 11η αγωνιστική θα διεξαχθεί και αυτή σε τρία turns, το οποίο έτσι και αλλιώς διαμορφώνει μια διαφορετική συνθήκη. Μπορούμε ή πρέπει να έχουμε, τουλάχιστον μια top επιλογή σε κάθε turn, ώστε να έχουμε και σε κάθε ημέρα μια εν δυνάμει αρχηγία; Επίσης, μπορούμε να απλώσουμε έτσι στις ομάδες μας, ώστε να υπάρχει ισορροπία; Είναι αυτό ένα απαραίτητο στοιχείο, το οποίο πρέπει να εξετάσουμε πριν αποφασίσουμε την αγορά, την πώληση ή την παραμονή ενός παίκτη στις ομάδες μας;
Γενικός κανόνας εδώ είναι, ότι πρώτα από όλα επιλέγουμε τις περιπτώσεις τις οποίες πιστεύουμε. Αν ανάμεσα σε δύο περιπτώσεις, τις οποίες περίπου έχουμε σε ίδια εκτίμηση, επιλέγουμε αυτή που μας βοηθά και στην σωστή κατανομή των turns.
Γενικότερα και πέρα από το fantasy, τουλάχιστον προσωπικά, προτιμώ τις αγωνιστικές, οι οποίες διεξάγονται σε τρεις ημέρες και ο λόγος είναι απλά, ότι μπορούμε να δούμε περισσότερα παιχνίδια, χωρίς να συμπίπτει το ένα με το άλλο.
Κλείνοντας θα ήθελα για άλλη μια φορά να σας ευχαριστήσω για την συνεχιζόμενη στήριξη σας στο BasketStories, για το ενδιαφέρον σας για το καθιερωμένο απολογιστικό μου κείμενο κάθε εβδομάδας, αλλά και για την επισκεψιμότητα σας στον λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias, όπου θα βρείτε τις προτάσεις μου, όπου προσπαθώ να απαντώ σε όλες τις ερωτήσεις σας ή απλά να ανταλλάσσουμε τις απόψεις μας για το αγαπημένο μας παιχνίδι.
Καλή επιτυχία σε όλους
Αυτή η φάση, με την οποία όπως είπαμε, από το 23 PIR φτάνει στο 28, είχε πολύ μεγάλες συνέπειες σε πολλές ομάδες και δεν ήταν απλώς οι +5 επιπλέον πόντοι για τις ομάδες τους, +10 αν υπολογίσουμε ότι οι συντριπτικά περισσότεροι, τον είχαν και αρχηγό στο turn 1. Αυτό ακριβώς το τελευταίο, η αρχηγία του δηλαδή, είναι αυτό που προκάλεσε αυτές τις παράπλευρες συνέπειες σε πολλές ομάδες.
Με 23 PIR αρχηγό, στο πρώτο από τα τρία συνολικά turns αυτής της αγωνιστικής και μάλιστα από έναν παίκτη των μεσαίων στρωμάτων τιμών, οπότε όλες οι ομάδες είχαν τα «βαριά» τους όπλα στα παιχνίδια των επόμενων ημερών, πολύ λίγοι θα κρατούσαν τον Feliz αρχηγό. Με 28 όμως αρχηγία και εξασφαλισμένους έτσι 56 πόντους, το φρόνιμο για κάθε ομάδα ήταν να μην ψάξει άλλον αρχηγό, καθώς το ρίσκο θα ήταν πολύ μεγάλο.
Όμως η 10η αγωνιστική, αν για κάτι ξεχώρισε, αυτό ήταν για τα πολύ υψηλά σκορ, τα οποία μάλιστα έδωσαν οι πολύ δημοφιλείς επιλογές. Σκεφτείτε λοιπόν κάποιον που είχε στο turn 2 τον Hifi, τον οποίο και θα επέλεγε για αρχηγό και υπολογίστε τις απώλειες που προκάλεσε η τελευταία φάση στον αγώνα της Μαδρίτης.
Βέβαια, για να λέμε όλη την αλήθεια και αυτό το εκκωφαντικό 42.9 του Hifi, ήταν και αυτό αποτέλεσμα συγκυριών, οι οποίες ήταν όλες υπέρ του παίκτη της Παρί, όπως φυσικά συμβαίνει σε όλα τα ακραία σκορ. Στα τελευταία περίπου 90sec, σε ένα παιχνίδι πραγματικό ντέρμπι, άρα με τον τελικό νικητή να μην έχει κριθεί, ο Γάλλος guard κέρδισε 3 φάουλ και ευστόχησε και στις 6 κερδισμένες βολές, το οποίο στο fantasy μεταφράζεται σε 9.9 επιπλέον πόντους.
Έτσι και αλλιώς πάντως, ο Hifi έκανε ακόμα ένα εκπληκτικό παιχνίδι και σε αυτό το σημείο φαίνεται να είναι ο πιο καυτός φαντασιακά παίκτης. Από πέρυσι είχε δείξει τις δυνατότητες του, αλλά νομίζω φέτος, τουλάχιστον σε αυτό το πρώτο κομμάτι, δείχνει να είναι πολύ πιο ώριμος στο παιχνίδι του, έχει αρκετές assists και παραδόξως για το ύψος και την θέση του, μαζεύει αρκετά rebounds.
Χαρακτηριστικό δε του πιο ώριμου παιχνιδιού του, είναι ότι σε αυτές τις εφτά αγωνιστικές που έχει παίξει, έχει εκτελέσει 70 δίποντα για 40 τρίποντα, ενώ πέρυσι η αναλογία αυτή ήταν περίπου ένα προς ένα. Πολλοί άλλωστε, είχαμε την προηγούμενη χρονιά βιώσει, σε κάποιους αγώνες του, να παίρνει το ένα χωρίς λογική και ισορροπία, τρίποντο μετά το άλλο και να ξεκινά με κάτι σαν -10 στο σύστημα αξιολόγησης. Αυτό ακριβώς νομίζω, είναι που κάποιοι φοβηθήκαμε και δεν τον αποκτήσαμε όταν η τιμή του ήταν αρκετά ελκυστική (πριν δύο αγωνιστικές κόστιζε 14.4 credits).
Για να μιλήσουμε, γενικότερα και για κάποιες άλλες περιπτώσεις που ξεχώρισαν στο round 10, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τον Nunn, ο οποίος στην Μαδρίτη απέδειξε ότι όσοι και να έρθουν στον Παναθηναϊκό, αυτός θα είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της ομάδας και θα παίρνει την μερίδα του λέοντος στις επιθέσεις. Από την άλλη, δεν μπορούμε να μην δούμε, ότι σε παιχνίδι με παράταση, ο Nunn αγωνίστηκε μόλις 23:42, ενώ όλα τα άλλα χρόνια είχε κοντά στα 30 λεπτά συμμετοχής και αυτό πρέπει να συνυπολογιστεί, για όσους θέλουν να τον αποκτήσουν. Πάντως η τιμή του, 14.8, ακόμα φαίνεται πολύ ελκυστική, για αυτό που μπορεί να δώσει.
Για να μείνουμε στον Παναθηναϊκό, πρέπει να κάνουμε ειδική αναφορά στον Lessort. Έχουμε αναφέρει, ότι φέτος η αθηναϊκή ομάδα, έχει ένα υπερπλήρες ρόστερ και αυτό φαντασιακά, πάντα είναι κακό για κάθε παίκτη, μιας τέτοιας ομάδας. Αυτό που βλέπουμε όμως, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, είναι ότι τελικά ο Lessort μοιάζει σχεδόν αναντικατάστατος στην θέση του. Ο Yabusele, παρά τις αντίθετες προβλέψεις, σχεδόν ποτέ δεν πατάει στο 5, ο Fall δεν δείχνει σε καλή κατάσταση και ουσιαστικά η εναλλακτική είναι τα χαμηλά σχήματα, με κυρίως τον Μήτογλου να καλύπτει τα υπόλοιπα λεπτά.
Το σίγουρο πάντως είναι, ότι σε αυτές τις πρώτες 10 αγωνιστικές ο Γάλλος center, είναι ο τρίτος σε καθαρό PIR και με την τιμή εκκίνησης του στα 14.4 credits, ήταν μια τεράστια ευκαιρία, στην πάντα δύσκολη αυτή θέση.
O Bryant, όπως ήταν μάλλον αναμενόμενο, επέστρεψε στα γνωστά του σκορ, με τα 12 κερδισμένα φάουλ και το τελικό 35 PIR. Και αυτού η αρχηγία, θα πρόσφερε αρκετά παραπάνω από του Feliz, για να θυμηθούμε αυτά που γράφαμε στην αρχή.
Ο Vezenkov, συνεχίζει να διώχνει τις όποιες αμφιβολίες υπήρξαν σχετικά με το αν πρέπει να είναι στις ομάδες μας. Σε αυτή το round μάλιστα, μας έκανε να θυμηθούμε το μπάσκετ των ‘80s, σκοράροντας σχεδόν το 50% των πόντων της ομάδας του.
Και εδώ πρέπει να σταθούμε λίγο, καθώς στα τελευταία παιχνίδια ο Ολυμπιακός έχει εξελιχθεί στην πιο αντιφαντασιακή ομάδα, με το συνολικό PIR να κυμαίνεται πολύ χαμηλά, με αποκορύφωμα το τελευταίο παιχνίδι με τον Αστέρα, όπου οι δύο ομάδες είχαν άθροισμα βαθμών αξιολόγησης 113!
Φυσικά το πλήγμα, με την απώλεια του χαρισματικού Montero, είναι τεράστιο για την ομάδα του Πειραιά και βλέπουμε την ακραία αλλαγή, με την πρώτη στην επίθεση ομάδα τις πρώτες αγωνιστικές, με σταθερά σκορ πάνω από τους 100 πόντους, να έχει προχθές 57 και να είναι 15η μετά τους τραυματισμούς σε offencive rating.
Δεν είναι όμως, μόνο οι τραυματισμοί που έχουν δημιουργήσει αυτή την κατάσταση, αφού ο Dorsey π.χ λείπει για άλλους λόγους, ο Walkup την επόμενη της κατάκτησης του πρωταθλήματος ζήτησε και τελικά πέτυχε, να φύγει, ενώ σχεδόν σε κάθε αγώνα δημιουργείται ένταση μεταξύ του προπονητή και παικτών. Όλο αυτό δεν συνάδει, νομίζω, με το κλίμα και την ηρεμία που έπρεπε να έχει η πρωταθλήτρια Ευρώπης και Ελλάδας.
Για να το συνδέσουμε με το fantasy, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε την εικόνα του Milutinov, αυτές τις πρώτες 10 αγωνιστικές.
Το μακράν καλύτερο center της περσινής χρονιάς και πυλώνας κάθε καλής ομάδας στο fantasy, παρουσιάζει μια κάκιστη εικόνα και δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται μόνο σε κάποια προβλήματα τραυματισμών που είχε από την προετοιμασία. Εγώ πάντως περιμένω κάποια σημάδια ανάκαμψης του, για να τον αποκτήσω σε τιμή ευκαιρίας.
Ο Valanciunas, αφού μιλάμε για centers πάντως, πλέον νομίζω ότι είναι φαντασιακά αυτό που ευελπιστούσαμε, όσοι τον αποκτούσαμε στην αρχή της χρονιάς και αυτό λόγω του ότι στα τελευταία παιχνίδια αξιοποιείται καλύτερα από την ομάδα του, το οποίο απλά σημαίνει ότι του δίνουμε την μπάλα και αυτός έχει miss match, σχεδόν με όλους τους αντιπάλους του.
Έναν Valanciunas τον οποίο είχαμε από το round 1, αλλά και σε αυτή την περίπτωση, δεν δείξαμε την απαραίτητη υπομονή και τον διώξαμε. Βασικός νόμος του fantasy, είναι ότι ένα από τα απαραίτητα skills κάθε manager, είναι η υπομονή και το να μην παρασύρεται από την τελευταία εικόνα.
Και όπως έγραψα νωρίτερα και για τον Lessort, πρέπει γενικότερα όταν αποκτούμε παίκτες με τέτοιο potential, να τους δίνουμε τον χρόνο που χρειάζονται και είναι μαθηματικά βέβαιο, ότι σε βάθος χρόνου, αυτοί θα ανταποδώσουν την υπομονή μας. Απλά σκεφτείτε κέρδος στις ομάδες μας, αν την μια θέση στα centers, την είχαμε δώσει από την 1η αγωνιστική σε έναν εκ των δύο που προανέφερα και τους είχαμε μέχρι και σήμερα.
Σε αυτή την κατάσταση πάντως, πάλι βρίσκομαι με τον Shorts. Τον είχα στην αρχή της χρονιάς, είχε μια σταθερότητα, αλλά χωρίς να δίνει κάποιο υψηλό σκορ. Τον έδιωξα δύο αγωνιστικές και τότε απέδωσε και όπως έγραφα στο Κλασικά ...Φαντασιακά, μου έδωσε αυτή την τόσο πικρή δικαίωση. Τον πήρα πάλι πίσω και επέστρεψε και αυτός σε μέτρια σκορ, λίγο κάτω από το 20, ενώ οι ανταγωνιστές του είχαν σχεδόν διπλάσια σκορ.
Είναι όμως ο Shorts, μια περίπτωση στην οποία πρέπει να δείξουμε υπομονή ή είναι ένας παίκτης με περιορισμένο ταβάνι;
Την φαντασιακή του ικανότητα την έχει αποδείξει ήδη από τον πρώτο χρόνο του στην Euroleague, ενώ στην Βαλένθια έχει ξεκάθαρο ρόλο, αποτελώντας τον ηγέτη της ομάδας. Από την άλλη, το rotation περιορίζει τον χρόνο συμμετοχής του και σπάνια αυτός είναι πολύ πάνω από τα 20 min, ενώ η άνοδος του Brooks, σίγουρα του αφαιρεί κατοχές.
Ή για να αναφέρω άλλον έναν προβληματισμό, ο Carlic Jones, περνάει ένα παρατεταμένο διάστημα ντεφορμαρίσματος ή είναι θέμα χρόνου να γυρίσει στα γνωστά του standards;
Να θυμίσω απλά, ότι το ένα δεδομένο είναι ότι έχει στα πέντε από τα έξι τελευταία του παιχνίδια, μονοψήφιο pir (0, 5, 5, 7, 6.6). Το άλλο όμως λέει, ότι η τιμή του είναι μόλις στα 13.7 credits και έχει στις τρεις επόμενες αγωνιστικές, όλες εντός έδρας, ένα από τα καλύτερα προγράμματα που μπορεί να έχει ένα guard στην φετινή Euroleague, με τρεις καταπράσινες σε αυτή την θέση ομάδες. Δύσκολος γρίφος.
Αυτά όμως είναι συνηθισμένα διλήμματα, που όλοι μας έχουμε λίγο πολύ για διάφορους παίκτες. Ακριβώς όμως, το αν η απαντήσεις που θα δώσουμε αποδειχθούν σωστές ή λάθος, καθορίζει την πορεία μας στο παιχνίδι.
Η 11η αγωνιστική θα διεξαχθεί και αυτή σε τρία turns, το οποίο έτσι και αλλιώς διαμορφώνει μια διαφορετική συνθήκη. Μπορούμε ή πρέπει να έχουμε, τουλάχιστον μια top επιλογή σε κάθε turn, ώστε να έχουμε και σε κάθε ημέρα μια εν δυνάμει αρχηγία; Επίσης, μπορούμε να απλώσουμε έτσι στις ομάδες μας, ώστε να υπάρχει ισορροπία; Είναι αυτό ένα απαραίτητο στοιχείο, το οποίο πρέπει να εξετάσουμε πριν αποφασίσουμε την αγορά, την πώληση ή την παραμονή ενός παίκτη στις ομάδες μας;
Γενικός κανόνας εδώ είναι, ότι πρώτα από όλα επιλέγουμε τις περιπτώσεις τις οποίες πιστεύουμε. Αν ανάμεσα σε δύο περιπτώσεις, τις οποίες περίπου έχουμε σε ίδια εκτίμηση, επιλέγουμε αυτή που μας βοηθά και στην σωστή κατανομή των turns.
Γενικότερα και πέρα από το fantasy, τουλάχιστον προσωπικά, προτιμώ τις αγωνιστικές, οι οποίες διεξάγονται σε τρεις ημέρες και ο λόγος είναι απλά, ότι μπορούμε να δούμε περισσότερα παιχνίδια, χωρίς να συμπίπτει το ένα με το άλλο.
Κλείνοντας θα ήθελα για άλλη μια φορά να σας ευχαριστήσω για την συνεχιζόμενη στήριξη σας στο BasketStories, για το ενδιαφέρον σας για το καθιερωμένο απολογιστικό μου κείμενο κάθε εβδομάδας, αλλά και για την επισκεψιμότητα σας στον λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias, όπου θα βρείτε τις προτάσεις μου, όπου προσπαθώ να απαντώ σε όλες τις ερωτήσεις σας ή απλά να ανταλλάσσουμε τις απόψεις μας για το αγαπημένο μας παιχνίδι.
Καλή επιτυχία σε όλους
Το ρόστερ
