';
?>
We feel devotion
DataCenter
NEW ENTRY
Το Δις Εξαμαρτείν
Μετά τη regular season, η ομάδα συνεχίζει την κακή πορεία και στο νέο πρωτάθλημα. Και αυτό, δεν είναι απλά καμπανάκι, αλλά ξεκάθαρο σημάδι, που όσο και να θέλουμε, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
Δημοσιεύτηκε: 04/05/2026 15:18
H regular season τελείωσε και η New Entry είχε όλη την χρονιά μια μέτρια παρουσία και οι θέσεις οι οποίες κυμαίνονταν, ήταν κατά μέσο όρο, γύρω στo No. 3.500, εκεί κοντά όπου και τελικά κατετάγη. Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τα αίτια αυτής της πορείας, αλλά, για να λέμε την αλήθεια, ο καθένας σε αυτές τις περιπτώσεις καταλήγει, ότι ήταν οι αστάθμητοι παράγοντες, το κακό timing, αλλά προφανώς και κάποια δικά του λάθη, τα οποία οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα.
Σίγουρα δε όλοι νιώθουμε, ότι πλέον μάθαμε από τα λάθη μας και στην επόμενη ευκαιρία, δεν θα τα επαναλαμβάναμε.
Όπως όλοι ξέρουμε, η διοργάνωση έδωσε σε όλους μας, μια δεύτερη ευκαιρία, χωρίς να παίζει ρόλο το τι έγινε στην κανονική διάρκεια, αφού και τα budgets ήταν τα ίδια για όλες τις ομάδες και οι τιμές των παικτών, επανααξιολογήθηκαν, σύμφωνα βέβαια με τις επιδόσεις τους στην regular season.
Και όσο και αν το fantasy, στα παιχνίδια των play in, Playoffs και Final Four, δεν είναι το ίδιο, η κακή πλέον πορεία και στο νέο πρωτάθλημα, δεν χωρά δικαιολογίες, αλλά αυτοκριτική, έτσι ώστε να προσπαθήσουμε να βρούμε τι λάθος κάνουμε και έχουμε «καταντήσει» να παλεύουμε για θέσεις, τις οποίες για πολλά χρόνια δεν θεωρούσαμε πιθανές.
Σίγουρα δεν μπορεί κανένας να παραμένει στις κορυφαίες θέσεις για πολλά χρόνια και αυτό που κάναμε για τρία συναπτά έτη, ήταν κάτι ανεπανάληπτο και αποτελούσε μάλλον μοναδικότητα. Αλλά πλέον και πέρυσι, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό και κυρίως φέτος, η απόδοση μας είναι πολύ κακή και δεν θυμίζουμε καν manager, ο οποίος μπορεί να έχει βλέψεις για κάτι πολύ καλύτερο. Έχω εδώ και αρκετό καιρό, που έχω ξεκινήσει να προβληματίζομαι για τα αίτια, αυτής της απότομης πτώσης, στα όρια της κατρακύλας, αλλά ακόμα δεν μπορώ να καταλήξω κάπου.
Μπορεί να είναι μια υποσυνείδητη έπαρση, την οποία αποκτά κάποιος που έχει συνεχόμενες επιτυχίες και, πολύ περισσότερο, όταν κατακτά την κορυφή. Επίσης, όπως δικαίως λένε, είναι δύσκολο να φτάσεις στην κορυφή, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να παραμείνεις εκεί. Βλέπουμε και στον αθλητισμό, μετά από μια επιτυχία, να μην εμφανίζονται οι παίκτες το ίδιο διψασμένοι, με την ίδια αποφασιστικότητα και εργατικότητα, αλλά να πιστεύουν ότι πλέον και με λιγότερη προσπάθεια, θα μπορούν να επιτύχουν.
Ίσως, το παιχνίδι έχει άλλες απαιτήσεις, οι ομάδες είναι πολύ περισσότερες και δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσεις μεγάλο ποσοστό των αγώνων, οπότε δεν μπορείς να έχεις και καλή γνώση όλων των παραμέτρων.
Είναι η συνθήκη, ότι πλέον μιλάς περισσότερο, δίνοντας συμβουλές, προτείνοντας παίκτες και όλα αυτά και δουλεύεις λιγότερο;
Είναι το ότι ο ανταγωνισμός είναι πλέον πολύ μεγαλύτερος, καθώς κάθε χρόνο ο αριθμός των ομάδων είναι ένα νέο ρεκόρ;
Είναι κάποια από αυτά ή και όλα μαζί αθροιστικά ή είναι κάτι άλλο που δεν βλέπουμε;
Το σίγουρο όμως πλέον είναι, ότι η επόμενη χρονιά (καλά να είμαστε και να μπορούμε να ασχολούμαστε με το χόμπι μας), είναι πολύ κρίσιμη. Τα περασμένα μεγαλεία θα αποτελούν αναχρονιστικά διηγήματα, οι δικαιολογίες για τις κακές χρονιές θα έχουν εξαντληθεί. Το κοντέρ μηδένισε οριστικά και πρέπει πλέον να παλέψουμε για την κάθε θέση, όπως παλεύαμε τα πρώτα χρόνια της ασχολίας μας με το fantasy. Ουσιαστικά θα πρέπει να επανατοποθετήσουμε τον εαυτό μας στο παιχνίδι, να συστηθούμε εξαρχής, όπως το κάναμε χρόνια πριν, όταν ξεκινήσαμε αυτό το υπέροχο ταξίδι, στον φαντασιακό κόσμο του αγαπημένου μας παιχνιδιού.
Οι 158,9 πόντοι της προηγούμενης αγωνιστικής και η θέση 12.701 της γενικής κατάταξης, ήταν αυτά που μας έκαναν να γράψουμε όλες τις πικρές αλήθειες, που προηγήθηκαν.
Ουσιαστικά μόνο ο Vezenkov και ο Badio, είχαν καλή απόδοση, ενώ όλοι οι άλλοι κινήθηκαν στη μετριότητα. Το ότι δεν εμπιστευτήκαμε την αρχηγία στον MVP της χρονιάς και η έλλειψη κάποιας καλής λύσης, από το turn 2, πλήγωσαν πολύ την ομάδα.
Για να αφήσουμε λίγο το fantasy κατά μέρους, πρέπει να παραδεχτούμε ότι το διάβασμα των σειρών και της δυναμικής της κάθε ομάδας, το κάναμε εξαιρετικά και προφανώς καλύτερα, από τις επιλογές των παικτών.
Ήδη από το Η ώρα της κρίσης, ακριβώς μια εβδομάδα πριν, πήραμε το θάρρος και γράψαμε τις προβλέψεις μας για την εξέλιξη των σειρών.
Πολύ δε περισσότερο, στο κείμενο της Τρίτης, Γνωστή Ιστορία, γράψαμε πιο αναλυτικά.
Τονίσαμε ξεκάθαρα, για το ότι η Βαλένθια, παρουσιάστηκε από πολλούς σαν κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που πράγματι είναι, ότι θα αποδειχθεί φούσκα. Άλλη μια μικρομεσαία ομάδα, που κάποια χρονιά, στην regular season έλαμψε και απέσπασε διθυραμβικά σχόλια, αλλά την κρίσιμη στιγμή, έσκασε με θόρυβο.
Το ότι είναι ανταγωνιστική και παλεύει μέχρι τέλους τα παιχνίδια, προσωπικά δεν μου λέει κάτι. Ίσα ίσα, νομίζω αποδεικνύει του λόγου το αληθές, ότι δεν έχει τις προσωπικότητες, την «φανέλα», το ειδικό βάρος, να πάρει ένα κλειστό παιχνίδι και το ότι το κάπως αφελές παιχνίδι της, μπορεί να της χαρίσει νίκες στην κανονική περίοδο, αλλά μέχρι εκεί.
Το ίδιο αποδεικνύει και ο Προπονητής της Χρονιάς, Martinez, ο οποίος και αυτός στα Playoffs, δεν δείχνει ότι μπορεί να σταθεί. Σε όλη του την καριέρα άλλωστε, έχει δείξει ότι είναι ένας καλός προπονητής, για μικρομεσαίες ομάδες, οι οποίες μπορεί να αποδίδουν ικανοποιητικά, αλλά έχουν πολύ χαμηλό ταβάνι. Ότι θα είναι, μάλλον, η πρώτη ομάδα στην ιστορία της Euroleague, η οποία από τη δεύτερη θέση, θα σκουπιστεί, δεν νομίζω ότι επιτρέπει πολλές αντιρρήσεις, σχετικά με τα παραπάνω.
Όπως είναι γενικότερα αποδεκτό, αυτό που γράψαμε στο τελευταίο μας κείμενο, ότι γενικότερα τα φετινά Playoffs είναι από τα χειρότερα όλων των χρόνων και ότι εγείρονται πλέον πολύ σοβαρές αμφιβολίες, σχετικά με την ποιότητα, συνολικά, της διοργάνωσης.
Γιατί καλό είναι να υπάρχουν 20 ομάδες, τα παιχνίδια να είναι περισσότερα, να κόβονται πιο πολλά εισιτήρια, το αντίκτυπο στα social media να έχει ανέβει πάρα πολύ, αλλά το βασικό είναι όλα αυτά να γίνονται, χωρίς να θυσιάζεται το πιο σημαντικό, η ύπαρξη καλών ομάδων, οι οποίες να μπορούν να λένε και να το αποδεικνύουν στην πράξη, ότι μπορούν να είναι ανταγωνιστικές μέχρι το τέλος.
Και νομίζω ότι επίσης θα είναι η πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, στην οποία δύσκολα θα δούμε έστω ένα πέμπτο παιχνίδι. Τουλάχιστον, αυτή την ώρα, περισσότερο πιθανό μοιάζει, οι σειρές να τελειώσουν στο τρίτο παιχνίδι, παρά να χρειαστεί πέμπτο.
Ο Ολυμπιακός δείχνει ξεκάθαρα καλύτερη ομάδα και σίγουρα πιο πλήρης από την Μονακό. Μια Μονακό, την οποία μάλλον υπερεκτιμήσαμε, όταν γράφαμε ότι θα είναι ανταγωνιστική, καθώς αποδεικνύεται μέχρι τώρα, ότι το μικρό rotation έχει επιβαρύνει πάρα πολύ όσους έχουν μείνει και δεν μπορούν, μετά από κάποιο σημείο, να ακολουθήσουν το ρυθμό του παιχνιδιού.
Για την Βαλένθια τα έχουμε πει πολλές φορές και νομίζω ότι, εντός έδρας πλέον, ο ΠΑΟ, εύκολα ή δύσκολα, θα κερδίσει και θα φτάσει στο 3-0.
Η Ζαλγκίρις, από συγκυρίες ή από “επιλογές” άλλων ομάδων, κατέληξε στην 5η θέση, καθώς και η εικόνα της όλη την χρονιά, δεν ήταν για τόσο ψηλά. Είναι μια καλή ομάδα, έχει κάποιους πολύ κάλους παίκτες, αλλά ούτε το βάθος, ούτε συνολικά την ποιότητα έχει, η οποία να δικαιολογεί τόσο ψηλές θέσεις.
Εδώ το μόνο ερωτηματικό ήταν ποιο πρόσωπο θα εμφάνιζε η Φενερμπαχτσέ. Εγώ είχα αναφέρει, ότι πίστευα ενόψει των σημαντικών παιχνιδιών, θα δούμε την πραγματική Φενερμπαχτσέ, την περσινή πρωταθλήτρια και ισχυρό διεκδικητή και της φετινής Euroleague. Σίγουρα η έδρα της Λιθουανικής ομάδας, είναι ένα ισχυρό όπλο και δεν θα είναι εύκολο για την Φενερμπαχτσέ, ειδικά την Τρίτη. Αλλά πιστεύω και εδώ ότι δύσκολα η σειρά θα γυρίσει στην Τουρκία.
Για την σειρά της Ρεάλ με την Χάποελ, είναι η προβληματική εικόνα της ομάδας από το Ισραήλ, η οποία έχει οδηγήσει σε αυτό το εύκολο 2-0. Ήδη, από τον δεύτερο γύρο της κανονικής διάρκειας, είχε ένα μεγάλο κακό διάστημα και ουσιαστικά δεν επέστρεψε ποτέ στην αρχική της, κυριαρχική, εικόνα. Σίγουρα η απουσία του Tavares, θα αποδειχθεί πιο σημαντική στα παιχνίδια μακριά από την Μαδρίτη, αλλά και εδώ νομίζω ότι η Ρεάλ, έστω και αν χρειαστεί και πέμπτο παιχνίδι (που μάλλον δεν θα χρειαστεί να φτάσει καν εκεί), θα πάρει την πρόκριση.
Μια Ρεάλ, όμως η οποία δεν νομίζω μπορεί να περιμένει κάτι παραπάνω, από την πρόκριση της στο Final Four, στην φετινή διοργάνωση.
Καταπιαστήκαμε και σήμερα με αρκετά θέματα, τα περισσότερα μάλιστα, όπως την ανάλυση των ομάδων και των σειρών, τα εξαντλήσαμε, οπότε στις επόμενες αγωνιστικές, όσες ακόμα θα έχουμε, απλώς θα αναφέρω, κάπως επιγραμματικά, τους παίκτες που θα επιλέγω.
Με χαρά μου περιμένω τα δικά σας σχόλια, στο λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias
Σίγουρα δε όλοι νιώθουμε, ότι πλέον μάθαμε από τα λάθη μας και στην επόμενη ευκαιρία, δεν θα τα επαναλαμβάναμε.
Όπως όλοι ξέρουμε, η διοργάνωση έδωσε σε όλους μας, μια δεύτερη ευκαιρία, χωρίς να παίζει ρόλο το τι έγινε στην κανονική διάρκεια, αφού και τα budgets ήταν τα ίδια για όλες τις ομάδες και οι τιμές των παικτών, επανααξιολογήθηκαν, σύμφωνα βέβαια με τις επιδόσεις τους στην regular season.
Και όσο και αν το fantasy, στα παιχνίδια των play in, Playoffs και Final Four, δεν είναι το ίδιο, η κακή πλέον πορεία και στο νέο πρωτάθλημα, δεν χωρά δικαιολογίες, αλλά αυτοκριτική, έτσι ώστε να προσπαθήσουμε να βρούμε τι λάθος κάνουμε και έχουμε «καταντήσει» να παλεύουμε για θέσεις, τις οποίες για πολλά χρόνια δεν θεωρούσαμε πιθανές.
Σίγουρα δεν μπορεί κανένας να παραμένει στις κορυφαίες θέσεις για πολλά χρόνια και αυτό που κάναμε για τρία συναπτά έτη, ήταν κάτι ανεπανάληπτο και αποτελούσε μάλλον μοναδικότητα. Αλλά πλέον και πέρυσι, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό και κυρίως φέτος, η απόδοση μας είναι πολύ κακή και δεν θυμίζουμε καν manager, ο οποίος μπορεί να έχει βλέψεις για κάτι πολύ καλύτερο. Έχω εδώ και αρκετό καιρό, που έχω ξεκινήσει να προβληματίζομαι για τα αίτια, αυτής της απότομης πτώσης, στα όρια της κατρακύλας, αλλά ακόμα δεν μπορώ να καταλήξω κάπου.
Μπορεί να είναι μια υποσυνείδητη έπαρση, την οποία αποκτά κάποιος που έχει συνεχόμενες επιτυχίες και, πολύ περισσότερο, όταν κατακτά την κορυφή. Επίσης, όπως δικαίως λένε, είναι δύσκολο να φτάσεις στην κορυφή, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να παραμείνεις εκεί. Βλέπουμε και στον αθλητισμό, μετά από μια επιτυχία, να μην εμφανίζονται οι παίκτες το ίδιο διψασμένοι, με την ίδια αποφασιστικότητα και εργατικότητα, αλλά να πιστεύουν ότι πλέον και με λιγότερη προσπάθεια, θα μπορούν να επιτύχουν.
Ίσως, το παιχνίδι έχει άλλες απαιτήσεις, οι ομάδες είναι πολύ περισσότερες και δεν είναι εύκολο να παρακολουθήσεις μεγάλο ποσοστό των αγώνων, οπότε δεν μπορείς να έχεις και καλή γνώση όλων των παραμέτρων.
Είναι η συνθήκη, ότι πλέον μιλάς περισσότερο, δίνοντας συμβουλές, προτείνοντας παίκτες και όλα αυτά και δουλεύεις λιγότερο;
Είναι το ότι ο ανταγωνισμός είναι πλέον πολύ μεγαλύτερος, καθώς κάθε χρόνο ο αριθμός των ομάδων είναι ένα νέο ρεκόρ;
Είναι κάποια από αυτά ή και όλα μαζί αθροιστικά ή είναι κάτι άλλο που δεν βλέπουμε;
Το σίγουρο όμως πλέον είναι, ότι η επόμενη χρονιά (καλά να είμαστε και να μπορούμε να ασχολούμαστε με το χόμπι μας), είναι πολύ κρίσιμη. Τα περασμένα μεγαλεία θα αποτελούν αναχρονιστικά διηγήματα, οι δικαιολογίες για τις κακές χρονιές θα έχουν εξαντληθεί. Το κοντέρ μηδένισε οριστικά και πρέπει πλέον να παλέψουμε για την κάθε θέση, όπως παλεύαμε τα πρώτα χρόνια της ασχολίας μας με το fantasy. Ουσιαστικά θα πρέπει να επανατοποθετήσουμε τον εαυτό μας στο παιχνίδι, να συστηθούμε εξαρχής, όπως το κάναμε χρόνια πριν, όταν ξεκινήσαμε αυτό το υπέροχο ταξίδι, στον φαντασιακό κόσμο του αγαπημένου μας παιχνιδιού.
Οι 158,9 πόντοι της προηγούμενης αγωνιστικής και η θέση 12.701 της γενικής κατάταξης, ήταν αυτά που μας έκαναν να γράψουμε όλες τις πικρές αλήθειες, που προηγήθηκαν.
Ουσιαστικά μόνο ο Vezenkov και ο Badio, είχαν καλή απόδοση, ενώ όλοι οι άλλοι κινήθηκαν στη μετριότητα. Το ότι δεν εμπιστευτήκαμε την αρχηγία στον MVP της χρονιάς και η έλλειψη κάποιας καλής λύσης, από το turn 2, πλήγωσαν πολύ την ομάδα.
Για να αφήσουμε λίγο το fantasy κατά μέρους, πρέπει να παραδεχτούμε ότι το διάβασμα των σειρών και της δυναμικής της κάθε ομάδας, το κάναμε εξαιρετικά και προφανώς καλύτερα, από τις επιλογές των παικτών.
Ήδη από το Η ώρα της κρίσης, ακριβώς μια εβδομάδα πριν, πήραμε το θάρρος και γράψαμε τις προβλέψεις μας για την εξέλιξη των σειρών.
Πολύ δε περισσότερο, στο κείμενο της Τρίτης, Γνωστή Ιστορία, γράψαμε πιο αναλυτικά.
Τονίσαμε ξεκάθαρα, για το ότι η Βαλένθια, παρουσιάστηκε από πολλούς σαν κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που πράγματι είναι, ότι θα αποδειχθεί φούσκα. Άλλη μια μικρομεσαία ομάδα, που κάποια χρονιά, στην regular season έλαμψε και απέσπασε διθυραμβικά σχόλια, αλλά την κρίσιμη στιγμή, έσκασε με θόρυβο.
Το ότι είναι ανταγωνιστική και παλεύει μέχρι τέλους τα παιχνίδια, προσωπικά δεν μου λέει κάτι. Ίσα ίσα, νομίζω αποδεικνύει του λόγου το αληθές, ότι δεν έχει τις προσωπικότητες, την «φανέλα», το ειδικό βάρος, να πάρει ένα κλειστό παιχνίδι και το ότι το κάπως αφελές παιχνίδι της, μπορεί να της χαρίσει νίκες στην κανονική περίοδο, αλλά μέχρι εκεί.
Το ίδιο αποδεικνύει και ο Προπονητής της Χρονιάς, Martinez, ο οποίος και αυτός στα Playoffs, δεν δείχνει ότι μπορεί να σταθεί. Σε όλη του την καριέρα άλλωστε, έχει δείξει ότι είναι ένας καλός προπονητής, για μικρομεσαίες ομάδες, οι οποίες μπορεί να αποδίδουν ικανοποιητικά, αλλά έχουν πολύ χαμηλό ταβάνι. Ότι θα είναι, μάλλον, η πρώτη ομάδα στην ιστορία της Euroleague, η οποία από τη δεύτερη θέση, θα σκουπιστεί, δεν νομίζω ότι επιτρέπει πολλές αντιρρήσεις, σχετικά με τα παραπάνω.
Όπως είναι γενικότερα αποδεκτό, αυτό που γράψαμε στο τελευταίο μας κείμενο, ότι γενικότερα τα φετινά Playoffs είναι από τα χειρότερα όλων των χρόνων και ότι εγείρονται πλέον πολύ σοβαρές αμφιβολίες, σχετικά με την ποιότητα, συνολικά, της διοργάνωσης.
Γιατί καλό είναι να υπάρχουν 20 ομάδες, τα παιχνίδια να είναι περισσότερα, να κόβονται πιο πολλά εισιτήρια, το αντίκτυπο στα social media να έχει ανέβει πάρα πολύ, αλλά το βασικό είναι όλα αυτά να γίνονται, χωρίς να θυσιάζεται το πιο σημαντικό, η ύπαρξη καλών ομάδων, οι οποίες να μπορούν να λένε και να το αποδεικνύουν στην πράξη, ότι μπορούν να είναι ανταγωνιστικές μέχρι το τέλος.
Και νομίζω ότι επίσης θα είναι η πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, στην οποία δύσκολα θα δούμε έστω ένα πέμπτο παιχνίδι. Τουλάχιστον, αυτή την ώρα, περισσότερο πιθανό μοιάζει, οι σειρές να τελειώσουν στο τρίτο παιχνίδι, παρά να χρειαστεί πέμπτο.
Ο Ολυμπιακός δείχνει ξεκάθαρα καλύτερη ομάδα και σίγουρα πιο πλήρης από την Μονακό. Μια Μονακό, την οποία μάλλον υπερεκτιμήσαμε, όταν γράφαμε ότι θα είναι ανταγωνιστική, καθώς αποδεικνύεται μέχρι τώρα, ότι το μικρό rotation έχει επιβαρύνει πάρα πολύ όσους έχουν μείνει και δεν μπορούν, μετά από κάποιο σημείο, να ακολουθήσουν το ρυθμό του παιχνιδιού.
Για την Βαλένθια τα έχουμε πει πολλές φορές και νομίζω ότι, εντός έδρας πλέον, ο ΠΑΟ, εύκολα ή δύσκολα, θα κερδίσει και θα φτάσει στο 3-0.
Η Ζαλγκίρις, από συγκυρίες ή από “επιλογές” άλλων ομάδων, κατέληξε στην 5η θέση, καθώς και η εικόνα της όλη την χρονιά, δεν ήταν για τόσο ψηλά. Είναι μια καλή ομάδα, έχει κάποιους πολύ κάλους παίκτες, αλλά ούτε το βάθος, ούτε συνολικά την ποιότητα έχει, η οποία να δικαιολογεί τόσο ψηλές θέσεις.
Εδώ το μόνο ερωτηματικό ήταν ποιο πρόσωπο θα εμφάνιζε η Φενερμπαχτσέ. Εγώ είχα αναφέρει, ότι πίστευα ενόψει των σημαντικών παιχνιδιών, θα δούμε την πραγματική Φενερμπαχτσέ, την περσινή πρωταθλήτρια και ισχυρό διεκδικητή και της φετινής Euroleague. Σίγουρα η έδρα της Λιθουανικής ομάδας, είναι ένα ισχυρό όπλο και δεν θα είναι εύκολο για την Φενερμπαχτσέ, ειδικά την Τρίτη. Αλλά πιστεύω και εδώ ότι δύσκολα η σειρά θα γυρίσει στην Τουρκία.
Για την σειρά της Ρεάλ με την Χάποελ, είναι η προβληματική εικόνα της ομάδας από το Ισραήλ, η οποία έχει οδηγήσει σε αυτό το εύκολο 2-0. Ήδη, από τον δεύτερο γύρο της κανονικής διάρκειας, είχε ένα μεγάλο κακό διάστημα και ουσιαστικά δεν επέστρεψε ποτέ στην αρχική της, κυριαρχική, εικόνα. Σίγουρα η απουσία του Tavares, θα αποδειχθεί πιο σημαντική στα παιχνίδια μακριά από την Μαδρίτη, αλλά και εδώ νομίζω ότι η Ρεάλ, έστω και αν χρειαστεί και πέμπτο παιχνίδι (που μάλλον δεν θα χρειαστεί να φτάσει καν εκεί), θα πάρει την πρόκριση.
Μια Ρεάλ, όμως η οποία δεν νομίζω μπορεί να περιμένει κάτι παραπάνω, από την πρόκριση της στο Final Four, στην φετινή διοργάνωση.
Καταπιαστήκαμε και σήμερα με αρκετά θέματα, τα περισσότερα μάλιστα, όπως την ανάλυση των ομάδων και των σειρών, τα εξαντλήσαμε, οπότε στις επόμενες αγωνιστικές, όσες ακόμα θα έχουμε, απλώς θα αναφέρω, κάπως επιγραμματικά, τους παίκτες που θα επιλέγω.
Με χαρά μου περιμένω τα δικά σας σχόλια, στο λογαριασμό μου στο X @NewEntryIlias
