';
?>
We feel devotion
DataCenter
MAGIC PASS
Χριστουγεννιάτικα διλήμματα!
Η Magic Pass βρίσκεται ξανά μπροστά στο φάσμα δύο διλημμάτων και καλείται να αποφασίσει σωστά αυτή τη φορά!
Δημοσιεύτηκε: 22/12/2020 14:01
Μετά από δύο σχεδόν 200άρες για την ομάδα, στον 13ο και 14ο γύρο, ήρθε η (αγωνιστική) προσγείωση σε πιο μέτριες επιδόσεις στη δεύτερη από τις αγωνιστικές της περασμένης εβδομάδας, που έριξε ξανά την ομάδα σχεδόν 170 θέσεις στη γενική κατάταξη, αλλά ξανά, ακόμα κι έτσι, το budget μας αυξήθηκε κοντά στο 1 εκατομμύριο για τρίτη σερί φορά, φτάνοντας πλέον πολύ κοντά στον στόχο των 20 εκατομμυρίων.
Συγκεκριμένα, λοιπόν, ο απολογισμός μας στην 15η αγωνιστική ήταν ο εξής:
R15 Score: 156.3
Total Score: 2084.2
Total Rank: 2.262 (169 θέσεις πτώση)
Total Budget: €19.62m (€0.89m κέρδος, τα €0.04m unspent για τις σημερινές μας αλλαγές)
Η «Αγία Τριάδα» των Mirotic, James και Tavares ήταν αυτή που τράβηξε ξανά το κάρο μπροστά, τόσο από αγωνιστικής όσο κι από οικονομικής άποψης, με τον Tavares ως αρχηγός μας στο ΣΕΦ να πραγματοποιεί επικό δεύτερο ημίχρονο και παράταση, να ολοκληρώνει την αναμέτρηση με double-double 13 πόντων και 10 ριμπάουντ, να έχει 5 τάπες και να φτάνει στο τελικό 25.3 (50.6 με τον διπλασιασμό), από το 4 ράνκινγκ που είχε στο ημίχρονο. Έτσι, η προτίμησή μου έναντι του Mirotic (20 PIR) έδωσε στην ομάδα ουσιαστικά έξτρα 5.3 πόντους (70.6 έναντι 65.3 αν ο Miro έμενε αρχηγός) και κυρίως την ψυχολογική επιβράβευση για την κίνηση αυτή. Αυτό που δεν έβλεπα, ωστόσο, ήταν η 35άρα του James κόντρα στη Ζενίτ, με τον Αμερικανό να διαλύει ξανά κάθε αμυντικό στατιστικό που είχε απέναντί του (-3.29 η Ζενίτ πλέον στα PGs, ήταν όμως πολύ ψηλότερα πριν το τελευταίο ματς) και να αναδεικνύεται ξανά ως η καλύτερη επιλογή για αρχηγός στο παιχνίδι. Ακόμα κι έτσι, πάντως, μόνο άσχημο δεν μου φάνηκε το 50άρι που πήρα από τον Tavares και, πραγματικά, όπως είπε και ο Νότης στην ανάλυση της High Voltage μακάρι το μοναδικό πρόβλημα σε κάθε γύρο να είναι αυτό. Επιπλέον, οι τρεις τους πρόσφεραν συνολικά κέρδος 530 χιλιάδων και πλέον καλύπτουν τα 9,95Μ από τα 19,62M που κοστίζει η ομάδα!
Προχωρώντας παρακάτω, οι δύο επόμενοι ακριβότεροι παίκτες της Magic Pass, ο Shved και ο Sikma έδωσαν από 14 πόντους στις ήττες των ομάδων τους σε Λυών και Αθήνα αντίστοιχα, με τον Ρώσο να έχει το απίστευτο του ενός, μόλις, κερδισμένου φάουλ (έναντι πέντε δικών του) και τον Αμερικανό να βγάζει κούραση στο τελευταίο δεκάλεπτο, να υποπίπτει σε «χαζά», για την κλάση του, φάουλ και να πέφτει από το 17 στο τελικό 14. Η γλυκόπικρη γεύση που άφησαν αυτά τα σκορ έχουν και άλλη ανάγνωση, δείχνουν δηλαδή ένα υψηλό κατώφλι απόδοσης και των δυο τους και σίγουρα η παρουσία τους κάθε άλλο παρά ενόχλησε στον προηγούμενο γύρο. Εξάλλου, κι αυτοί αύξησαν κατιτίς την αξία τους (+30Κ ο Sikma και +50Κ o Shved), επομένως όλα καλά κι εδώ, αν και βέβαια θα μπορούσε να είναι και καλύτερα. Αλλά με 5-1 στη στήλη των φάουλ για τον Ρώσο, σίγουρα θα μπορούσε και πολύ χειρότερα.
Ο Σλούκας στο ΣΕΦ, από την άλλη, κατάφερε στην τέταρτη περίοδο να δώσει ουσιαστικά όλο το ράνκινγκ του (11) κόντρα στη Ρεάλ όταν μέχρι τότε στριφογυρνούσε στο μηδέν, δεν μπόρεσε όμως στην παράταση να κάνει το κάτι παραπάνω, με την τελική του επίδοση να μη χτυπάει κι αυτή άσχημα στο μάτι αλλά ούτε και στο ...πορτοφόλι (+80Κ). Σίγουρα, περίμενα να πιστοποιήσει την ανοδική του πορεία με ένα σκορ περισσότερο κοντά στο 20 παρά στο 10 αλλά η άμυνα της Ρεάλ ήταν ξανά ασφυκτική και δεν έδωσε χώρο για κάτι μεγαλύτερο από τον Έλληνα γκαρντ, που πάλι καλά ανέβηκε μετά το χαμένο τρίποντο airball περίπου στο 33ο λεπτό και από εκεί και πέρα παρήγε μία μονάδα ράνκινγκ και κάτι ανά λεπτό συμμετοχής.
Εκείνοι που άφησαν, πάντως, πικρή αγωνιστικά (κυρίως) εικόνα ήταν το δίδυμο που ήρθε να καλύψει στην πραγματικότητα την απόκτηση του Shved, πέντε μέρες πριν. Οι Abalde (5.5) και Fall (6) με το ζόρι άθροισαν διψήφιο σκορ την στιγμή που το εναλλακτικό ντουέτο που εξετάστηκε, αυτό των Higgins (13) και Tobey (14), έδωσαν 27 πόντους μαζί. Χασούρα 15.5 σε σκορ αλλά και σε χρήμα τελικά, με τους δικούς μας να προσφέρουν συνολικά 200Κ (30 ο Ισπανός και 170 ο ψηλός των Βάσκων), ενώ Tobey (+180K) και Higgins (+130K) θα μπορούσαν να μου δώσουν +110Κ επιπλέον. Σίγουρα, λοιπόν, η επιλογή στο δίλημμα της περασμένης αγωνιστικής δεν στέφθηκε από επιτυχία αλλά τουλάχιστον δεν συνέβη και τίποτα χειρότερο (πχ κάποιο αρνητικό με ταυτόχρονη μείωση τιμής) που θα έκανε τα πράγματα, αναμφίβολα, πολύ χειρότερα.
Οι δύο τους, λοιπόν, μαζί με έναν από τους Sikma ή Shved αποτελούν τους τρεις που προέχουν για αποχώρηση ενόψει της χριστουγεννιάτικης αγωνιστικής. Τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από την πώληση ενός εκ των δύο που βρίσκονται στα όρια των 2,5Μ, μπορούν να αξιοποιηθούν στην αναβάθμιση κάποιας εκ των άλλων δύο θέσεων, με τον Lucic να είναι προφανώς αυτός που, εφόσον αγωνιστεί σίγουρα, τραβάει πάνω του όλα τα βλέμματα και θα πρέπει με κάποιον τρόπο να χωρέσει στην ομάδα. Έτσι, αρχικά η απόφαση θα πρέπει να είναι ποιος εκ των δύο «S» θα αποχωρήσει, με τους δυο τους να έχουν ματς επί ισπανικού εδάφους αυτή την εβδομάδα. Σίγουρα, ο Shved είναι περισσότερο ...όνομα από τον Sikma την στιγμή που η Βαλένθια παρουσιάζεται φιλόξενη στα αντίπαλα γκαρντ και δύσκολα μπορώ να διώξω τον Ρώσο, ειδικά από την στιγμή που ...έσπασα τον κουμπαρά για να τον φέρω πίσω μια εβδομάδα πριν. Από την άλλη ο Αμερικανός βγάζει μια μεγαλύτερη σιγουριά, ότι μπορεί να δώσει δηλαδή καλό σκορ ακόμα και σε μέτρια εκτελεστική βραδιά, ενώ το δύσκολο ματς μέσα στη Μαδρίτη δεν φαντάζει τελικά τόσο απαγορευτικό (+3.37 η Ρεάλ στους PFs στα Last5). Δεν ξέρω, βέβαια, η απώλεια του Siva πώς θα επηρεάσει, με την παρουσία του «καυτού» τελευταία PG των Βερολινέζων να ανεβάζει και την απόδοση του Sikma ταυτόχρονα, αυτό που όμως μπορώ να κρίνω είναι ότι τα 2,42Μ του Αμερικανού φαντάζουν σίγουρα περισσότερα από τα 2,47Μ του Ρώσου. Πιο εύκολα, δηλαδή, μπορώ να φανταστώ τον Shved κοντά στα 2,7Μ ή και 2,8Μ (με ένα σερί δύο μεγάλων σκορ δηλαδή) παρά τον Sikma να διατηρείται σε αυτά (ή πάνω από αυτά) τα επίπεδα σε βάθος χρόνου. Προφανώς και ο ίδιος αποτελεί παίκτη-κορμού και αργά ή γρήγορα θα ξαναέρθει στην ομάδα στη θέση F (αφού η PF είναι μόνιμα καλυμμένη από τον Mirotic) αλλά σε αυτή τη φάση μοιάζει ιδανική η πώλησή του (και με Last3 μ.ο. 17.5) ώστε τα χρήματα να μοιραστούν κάπως καλύτερα στις άλλες δύο αλλαγές, χωρίς παράλληλα να χάσω κάτι σε σκορ (και χρήμα) από τη συγκεκριμένη θέση.
Έτσι, λοιπόν, ο Sikma αποχωρεί από την ομάδα, με τον Dubljevic να μοιάζει ο ιδανικός αντικαταστάτης του εκεί (έχει αναλυθεί εκτενώς και στο Preview και στη High Voltage) έχοντας να αντιμετωπίσει την άκρως γενναιόδωρη άμυνα της Χίμκι. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Τα 0,04M που είχαμε υπόλοιπο από την περασμένη εβδομάδα σε συνδυασμό με τα 0,54M που αποταμιεύονται από αυτή την αλλαγή φαίνονται ικανά να φέρουν τον Παπαπέτρου στη θέση του Abalde στην SF, όπου πέρα από τον αρχηγό του Παναθηναϊκού άντε και τον Shields δεν υπάρχει κάτι καλύτερο αυτή την στιγμή, αλλά αφήνουν στην άκρη μόλις 0,22Μ για αναβάθμιση του Fall στην utility. Πιθανοί, λοιπόν, αντικαταστάτες εδώ (έως 1,82Μ δηλαδή) που να ενθουσιάζουν είναι ο ανεβασμένος και άκρως υποτιμημένος Tobey (λόγω Χίμκι κι αγωνιστικά συγκινεί), ο Dunston ίσως που ελλείψει Pleiss αλλά και Davies φαντάζει κάπως ενδιαφέρων κι ίσως και ο Hunter που κόντρα στον Παναθηναϊκό μπορεί, εφόσον πάρει ξανά 25+ λεπτά, να φτάσει σε μια επίδοση αρκετά κοντά στο 20 ή ίσως και ο Booker (που έρχεται από 32 ράνκινγκ) εφόσον λείπει πάλι ο Monroe. Γενικά όχι και πολύ καλά, όπως καταλαβαίνετε, με κάτι δηλαδή να ξενίζει στο συγκεκριμένο σενάριο.
Έτσι, εξετάστηκε η επιλογή ο Sikma αντί να «υποβαθμιστεί» σε Dubljevic, να υποβαθμιστεί σε κάτι ακόμα παραπέρα. Δηλαδή είτε σε Trey Thompkins (υποτίμηση μετά το season high 26.4 στο ΣΕΦ συν τραυματισμός Randolph συν Άλμπα που γενικά ευνοεί) είτε σε Labeyrie, που επέστρεψε στην ενεργό δράση και έδωσε 9.9 στο ΣΕΦ και 23 στο Βελιγράδι την περασμένη εβδομάδα, την στιγμή που η Χίμκι δίνει το εξωφρενικό +9.55 έξτρα ράνκινγκ στους αντίπαλους PFs. Έτσι, με τον Labeyrie, για παράδειγμα, στη θέση του Sikma (δεν θα μου κάνει εντύπωση ένα παραπλήσιο σκορ παρά το 1Μ διαφορά που έχουν) και τον Παπαπέτρου στον Abalde, ο Fall μπορεί να μετατραπεί σε παίκτη μέχρι 2,29Μ, με τους Reynolds και Grigonis (που αγωνίζονται μεταξύ τους) να ξεχωρίζουν σε αυτά τα επίπεδα και κάπως έτσι να ολοκληρώνεται το πλάνο της αγωνιστικής, σε αυτό το δεύτερο σενάριο.
Και εδώ, όμως, κάτι δεν μου αρέσει και αυτό από ότι φαίνεται είναι η παρουσία του Παπαπέτρου στους SFs, μια κίνηση δηλαδή που κοστίζει στην ομάδα 360Κ ευρώ χωρίς εξασφαλισμένο το αγωνιστικό κέρδος από αυτή. Τι εννοώ; Σίγουρα ο Έλληνας forward έρχεται από πολύ καλές εμφανίσεις τελευταία, έχει το season high 24.2 ως τελευταίο σκορ και μπορεί να σταθεί σε διψήφια επίπεδα και κόντρα στη Μακάμπι, που ουσιαστικά δεν επηρεάζει και το ράνκινγκ των SFs φέτος. Έτσι, μια επίδοση του Παπαπέτρου κοντά στους μ.ο. του φέτος (12.78) ή πρόσφατα (14.9 Last5) σίγουρα είναι αναμενόμενη και καλοδεχούμενη. Από την άλλη, όμως, πιστεύω πως αυτό το σκορ μπορεί, ευκολότερα ή δυσκολότερα, να το βρω και από τον παίκτη που ήδη καλύπτει την θέση και δεν είναι άλλος από τον Abalde. Ο τραυματισμός του Randolph θα φέρει τον Deck λογικά περισσότερο στο «4» και τον Thompkins στο «5» κι έτσι θα ανοίξουν επιπλέον, λογικά, λεπτά για τον Ισπανό που φέτος κάνει το step-up στη διοργάνωση. Απέναντι στην Άλμπα, λοιπόν, εντός έδρας θεωρώ πως μπορεί να βρεθεί σε διψήφια επίπεδα κι έτσι να μην χρειαστεί να σπαταλήσω μία κίνηση αλλά και 360Κ εδώ.
Έτσι, αν δεν υπάρχει κίνηση στους SF θα μπορούσε να γίνει κάπου αλλού. Κι ο μοναδικός υποψήφιος που μένει δεν είναι άλλος από τον Σλούκα. Ο Έλληνας γκαρντ έρχεται από το 11 με τη Ρεάλ, είναι σχεδόν ισορροπημένος αυτή την στιγμή στο παιχνίδι και σίγουρα δεν ενοχλεί καθόλου η παρουσία του στην ομάδα, αφού μεταξύ άλλων βγάζει και με μεγάλη ασφάλεια τελευταία. Κόντρα στην «πρώην» Φενερμπαχτσέ, μάλιστα, δεν θα μου κάνει εντύπωση να βρεθεί κοντά στα όρια του 20, με τους Τούρκους βέβαια να μην είναι τόσο «πράσινοι» στη θέση (+1.39 Last5) όσο θα περίμενε κανείς. Στο ίδιο ματς, λοιπόν, υπάρχει ο De Colo που επέστρεψε στην ενεργό δράση, έδωσε 20 με τη Ζαλγκίρις σε τελειωμένο ματς και κοστίζει μόλις 1,58Μ την στιγμή που κανονικά μπορεί να βρεθεί πάνω από τα 2Μ πολύ πολύ γρήγορα. Το «ταβάνι» του είναι σίγουρα μεγαλύτερο από του Σλούκα κι αν εξαιρέσουμε το 2 του ΟΑΚΑ δεν έχει στην πραγματικότητα άλλο άσχημο σκορ φέτος (0 με τη Χίμκι που τραυματίστηκε και 4 με την Άλμπα στην επιστροφή του από τον τραυματισμό σε 16').
Άρα, ο Σλούκας μπορεί να γίνει De Colo, o Sikma να μη χρειάζεται να υποβαθμιστεί παρά μόνο σε Dubljevic και ο Fall να αποχωρήσει είτε για τον Grigonis είτε για τον Reynolds. Πρακτικά, δηλαδή, το δίλημμα μεταξύ των δύο τελευταίων σεναρίων μεταφράζεται σε Abalde-De Colo-Dubljevic ή Παπαπέτρου-Σλούκας-Labeyrie (αφού ο Fall όπως και να έχει γίνεται παίκτης 2+ εκατομμυρίων), με το πρώτο να χτυπάει καλύτερα στο μάτι, να έχει τα ονόματα και σίγουρα περισσότερα φόντα για μεγαλύτερη αγωνιστική απόδοση. Το μόνο που λείπει, βέβαια, είναι να διαλέξουμε στο επόμενο «μίνι» δίλημμα μεταξύ Reynolds και Grigonis για την utility, με τον Λιθουανό λόγω έδρας, μεγαλύτερου χρόνου συμμετοχής αλλά και του +5.63 της Μπάγερν στα SGs στα πέντε τελευταία της ματς να κερδίζει στο νήμα τον αυριανό του αντίπαλο (+4.79 η Ζαλγκίρις στους Cs αλλά πέφτει στο +2.36 σε Last5). Έτσι, με τον Grigonis στη θέση του Fall, το πρώτο δίλημμα μάλλον έχει εύκολη απάντηση, με τον Abalde τελικά να διατηρεί τη θέση του στην ομάδα ώστε ο Sikma να μετατραπεί σε Dublje (αντί ο Abalde να γίνει Παπαπέτρου) και ο Γάλλος να έρθει αντί του Σλούκα, με την συνολικότερη ποιότητα της ομάδας να νιώθω πως ανεβαίνει. Ακόμα πιο πρακτικά, δηλαδή, προτιμώ τον Dubljevic από τον Παπαπέτρου και τον Abalde από τον Labeyrie, αφού έτσι μεταφράζεται στην πραγματικότητα όλο αυτό, με έναν παίκτη άνω του 1,85Μ και έναν κοντά στα 1,4-1,5Μ.
Ο De Colo, βέβαια, μπορεί να μπει και στο πρώτο σενάριο, στην utility αντί του Fall, κι έτσι εκεί να έχουμε και Παπαπέτρου (SF) και Dubljevic (F) και Σλούκα (G), μαζί με τον Γάλλο αλλά δεν θα υπάρχει όμως ο Grigonis, τότε, στην ομάδα. Άρα αυτό πρακτικά μεταφράζεται στο επόμενο Παπαπέτρου-Σλούκας ή Abalde-Grigonis κι εφόσον για το πρώτο σκέλος έχω ουσιαστικά απαντήσει παραπάνω μένει ή σύγκριση του άσου του Ολυμπιακού με αυτόν της Ζαλγκίρις, με τα νούμερα (συν αντίπαλο συν έδρα) όμως να συνεχίζουν να δείχνουν τον Λιθουανό.
Πολλά σενάρια και διλήμματα, με τις επιλογές να είναι άκρως οριακές και λογικά να κρίνονται και από τυχερούς παράγοντες στο τέλος αλλά αυτή είναι και η ομορφιά αλλά και η ουσία του παιχνιδιού. Συνοπτικά, λοιπόν, οι αποφάσεις αποκωδικοποιούνται σε 1) Grigonis έναντι Reynolds αρχικά (για τη θέση της Utility) και 2) Abalde έναντι Παπαπέτρου, με τους Dubljevic και De Colo να έρχονται στην ομάδα όπως και να έχει, στο σενάριο που δεν αγωνιστεί ο Lucic αφού θέλω με τον έναν ή άλλον τρόπο την αγωνιστική ασφάλεια που δείχνουν να βγάζουν ενόψει αυτής της αγωνιστικής. Σε περίπτωση, όμως, έγκαιρης ενημέρωσης περί συμμετοχής του τότε μάλλον το δεύτερο σενάριο, που αποκλείστηκε εξαρχής, θα πάρει σάρκα και οστά, με τον Lucic να έρχεται στον Abalde, τον Labeyrie (αναγκαστικά, αν και έβγαλε σταυρό ξαφνικά, θα πρέπει να το ξανατσεκάρω) στον Sikma και τον De Colo στην utility στη θέση του Fall, με τον Σλούκα τότε να παραμένει.
Για τη θέση του αρχηγού, το θέμα ζορίζει αρκετά με τον Mirotic να έχει δύσκολο ματς κόντρα στην Εφές, τον Tavares θεωρητικά εύκολο κόντρα στην Άλμπα και τον σεληνιασμένο James μέσα στο Astroballe κόντρα στη γενναιόδωρη στα PGs Βιλερμπάν, λέω όμως και αυτή την αγωνιστική να ακολουθήσω την πεπατημένη των αριθμών και να δώσω το περιβραχιόνιο στον «καυτό» Mike που δεν έχει πέσει κάτω από το 20.9 εδώ και εφτά γύρους καθώς δεν θέλω να μπλέξω με το σενάριο Mirotic απέναντι σε Singleton που και πέρσι τον ζόρισε αρκετά, κρατώντας τον χαμηλά (14 PIR). Έτσι, ο Μαυροβούνιος μένει ξανά υπαρχηγός, με τον Tavares -που μπορεί και να ξεκουραστεί λίγο ο άνθρωπος- να μένει εκτός νυμφώνα αυτή τη φορά.
Έτσι, κι εφόσον δεν υπάρξουν αλλαγές της τελευταίας στιγμής, το ρόστερ της ομάδας ενόψει 16ου γύρου θα έχει λογικά την παρακάτω μορφή.
Devotion!
Συγκεκριμένα, λοιπόν, ο απολογισμός μας στην 15η αγωνιστική ήταν ο εξής:
R15 Score: 156.3
Total Score: 2084.2
Total Rank: 2.262 (169 θέσεις πτώση)
Total Budget: €19.62m (€0.89m κέρδος, τα €0.04m unspent για τις σημερινές μας αλλαγές)
Η «Αγία Τριάδα» των Mirotic, James και Tavares ήταν αυτή που τράβηξε ξανά το κάρο μπροστά, τόσο από αγωνιστικής όσο κι από οικονομικής άποψης, με τον Tavares ως αρχηγός μας στο ΣΕΦ να πραγματοποιεί επικό δεύτερο ημίχρονο και παράταση, να ολοκληρώνει την αναμέτρηση με double-double 13 πόντων και 10 ριμπάουντ, να έχει 5 τάπες και να φτάνει στο τελικό 25.3 (50.6 με τον διπλασιασμό), από το 4 ράνκινγκ που είχε στο ημίχρονο. Έτσι, η προτίμησή μου έναντι του Mirotic (20 PIR) έδωσε στην ομάδα ουσιαστικά έξτρα 5.3 πόντους (70.6 έναντι 65.3 αν ο Miro έμενε αρχηγός) και κυρίως την ψυχολογική επιβράβευση για την κίνηση αυτή. Αυτό που δεν έβλεπα, ωστόσο, ήταν η 35άρα του James κόντρα στη Ζενίτ, με τον Αμερικανό να διαλύει ξανά κάθε αμυντικό στατιστικό που είχε απέναντί του (-3.29 η Ζενίτ πλέον στα PGs, ήταν όμως πολύ ψηλότερα πριν το τελευταίο ματς) και να αναδεικνύεται ξανά ως η καλύτερη επιλογή για αρχηγός στο παιχνίδι. Ακόμα κι έτσι, πάντως, μόνο άσχημο δεν μου φάνηκε το 50άρι που πήρα από τον Tavares και, πραγματικά, όπως είπε και ο Νότης στην ανάλυση της High Voltage μακάρι το μοναδικό πρόβλημα σε κάθε γύρο να είναι αυτό. Επιπλέον, οι τρεις τους πρόσφεραν συνολικά κέρδος 530 χιλιάδων και πλέον καλύπτουν τα 9,95Μ από τα 19,62M που κοστίζει η ομάδα!
Προχωρώντας παρακάτω, οι δύο επόμενοι ακριβότεροι παίκτες της Magic Pass, ο Shved και ο Sikma έδωσαν από 14 πόντους στις ήττες των ομάδων τους σε Λυών και Αθήνα αντίστοιχα, με τον Ρώσο να έχει το απίστευτο του ενός, μόλις, κερδισμένου φάουλ (έναντι πέντε δικών του) και τον Αμερικανό να βγάζει κούραση στο τελευταίο δεκάλεπτο, να υποπίπτει σε «χαζά», για την κλάση του, φάουλ και να πέφτει από το 17 στο τελικό 14. Η γλυκόπικρη γεύση που άφησαν αυτά τα σκορ έχουν και άλλη ανάγνωση, δείχνουν δηλαδή ένα υψηλό κατώφλι απόδοσης και των δυο τους και σίγουρα η παρουσία τους κάθε άλλο παρά ενόχλησε στον προηγούμενο γύρο. Εξάλλου, κι αυτοί αύξησαν κατιτίς την αξία τους (+30Κ ο Sikma και +50Κ o Shved), επομένως όλα καλά κι εδώ, αν και βέβαια θα μπορούσε να είναι και καλύτερα. Αλλά με 5-1 στη στήλη των φάουλ για τον Ρώσο, σίγουρα θα μπορούσε και πολύ χειρότερα.
Ο Σλούκας στο ΣΕΦ, από την άλλη, κατάφερε στην τέταρτη περίοδο να δώσει ουσιαστικά όλο το ράνκινγκ του (11) κόντρα στη Ρεάλ όταν μέχρι τότε στριφογυρνούσε στο μηδέν, δεν μπόρεσε όμως στην παράταση να κάνει το κάτι παραπάνω, με την τελική του επίδοση να μη χτυπάει κι αυτή άσχημα στο μάτι αλλά ούτε και στο ...πορτοφόλι (+80Κ). Σίγουρα, περίμενα να πιστοποιήσει την ανοδική του πορεία με ένα σκορ περισσότερο κοντά στο 20 παρά στο 10 αλλά η άμυνα της Ρεάλ ήταν ξανά ασφυκτική και δεν έδωσε χώρο για κάτι μεγαλύτερο από τον Έλληνα γκαρντ, που πάλι καλά ανέβηκε μετά το χαμένο τρίποντο airball περίπου στο 33ο λεπτό και από εκεί και πέρα παρήγε μία μονάδα ράνκινγκ και κάτι ανά λεπτό συμμετοχής.
Εκείνοι που άφησαν, πάντως, πικρή αγωνιστικά (κυρίως) εικόνα ήταν το δίδυμο που ήρθε να καλύψει στην πραγματικότητα την απόκτηση του Shved, πέντε μέρες πριν. Οι Abalde (5.5) και Fall (6) με το ζόρι άθροισαν διψήφιο σκορ την στιγμή που το εναλλακτικό ντουέτο που εξετάστηκε, αυτό των Higgins (13) και Tobey (14), έδωσαν 27 πόντους μαζί. Χασούρα 15.5 σε σκορ αλλά και σε χρήμα τελικά, με τους δικούς μας να προσφέρουν συνολικά 200Κ (30 ο Ισπανός και 170 ο ψηλός των Βάσκων), ενώ Tobey (+180K) και Higgins (+130K) θα μπορούσαν να μου δώσουν +110Κ επιπλέον. Σίγουρα, λοιπόν, η επιλογή στο δίλημμα της περασμένης αγωνιστικής δεν στέφθηκε από επιτυχία αλλά τουλάχιστον δεν συνέβη και τίποτα χειρότερο (πχ κάποιο αρνητικό με ταυτόχρονη μείωση τιμής) που θα έκανε τα πράγματα, αναμφίβολα, πολύ χειρότερα.
Οι δύο τους, λοιπόν, μαζί με έναν από τους Sikma ή Shved αποτελούν τους τρεις που προέχουν για αποχώρηση ενόψει της χριστουγεννιάτικης αγωνιστικής. Τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από την πώληση ενός εκ των δύο που βρίσκονται στα όρια των 2,5Μ, μπορούν να αξιοποιηθούν στην αναβάθμιση κάποιας εκ των άλλων δύο θέσεων, με τον Lucic να είναι προφανώς αυτός που, εφόσον αγωνιστεί σίγουρα, τραβάει πάνω του όλα τα βλέμματα και θα πρέπει με κάποιον τρόπο να χωρέσει στην ομάδα. Έτσι, αρχικά η απόφαση θα πρέπει να είναι ποιος εκ των δύο «S» θα αποχωρήσει, με τους δυο τους να έχουν ματς επί ισπανικού εδάφους αυτή την εβδομάδα. Σίγουρα, ο Shved είναι περισσότερο ...όνομα από τον Sikma την στιγμή που η Βαλένθια παρουσιάζεται φιλόξενη στα αντίπαλα γκαρντ και δύσκολα μπορώ να διώξω τον Ρώσο, ειδικά από την στιγμή που ...έσπασα τον κουμπαρά για να τον φέρω πίσω μια εβδομάδα πριν. Από την άλλη ο Αμερικανός βγάζει μια μεγαλύτερη σιγουριά, ότι μπορεί να δώσει δηλαδή καλό σκορ ακόμα και σε μέτρια εκτελεστική βραδιά, ενώ το δύσκολο ματς μέσα στη Μαδρίτη δεν φαντάζει τελικά τόσο απαγορευτικό (+3.37 η Ρεάλ στους PFs στα Last5). Δεν ξέρω, βέβαια, η απώλεια του Siva πώς θα επηρεάσει, με την παρουσία του «καυτού» τελευταία PG των Βερολινέζων να ανεβάζει και την απόδοση του Sikma ταυτόχρονα, αυτό που όμως μπορώ να κρίνω είναι ότι τα 2,42Μ του Αμερικανού φαντάζουν σίγουρα περισσότερα από τα 2,47Μ του Ρώσου. Πιο εύκολα, δηλαδή, μπορώ να φανταστώ τον Shved κοντά στα 2,7Μ ή και 2,8Μ (με ένα σερί δύο μεγάλων σκορ δηλαδή) παρά τον Sikma να διατηρείται σε αυτά (ή πάνω από αυτά) τα επίπεδα σε βάθος χρόνου. Προφανώς και ο ίδιος αποτελεί παίκτη-κορμού και αργά ή γρήγορα θα ξαναέρθει στην ομάδα στη θέση F (αφού η PF είναι μόνιμα καλυμμένη από τον Mirotic) αλλά σε αυτή τη φάση μοιάζει ιδανική η πώλησή του (και με Last3 μ.ο. 17.5) ώστε τα χρήματα να μοιραστούν κάπως καλύτερα στις άλλες δύο αλλαγές, χωρίς παράλληλα να χάσω κάτι σε σκορ (και χρήμα) από τη συγκεκριμένη θέση.
Έτσι, λοιπόν, ο Sikma αποχωρεί από την ομάδα, με τον Dubljevic να μοιάζει ο ιδανικός αντικαταστάτης του εκεί (έχει αναλυθεί εκτενώς και στο Preview και στη High Voltage) έχοντας να αντιμετωπίσει την άκρως γενναιόδωρη άμυνα της Χίμκι. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Τα 0,04M που είχαμε υπόλοιπο από την περασμένη εβδομάδα σε συνδυασμό με τα 0,54M που αποταμιεύονται από αυτή την αλλαγή φαίνονται ικανά να φέρουν τον Παπαπέτρου στη θέση του Abalde στην SF, όπου πέρα από τον αρχηγό του Παναθηναϊκού άντε και τον Shields δεν υπάρχει κάτι καλύτερο αυτή την στιγμή, αλλά αφήνουν στην άκρη μόλις 0,22Μ για αναβάθμιση του Fall στην utility. Πιθανοί, λοιπόν, αντικαταστάτες εδώ (έως 1,82Μ δηλαδή) που να ενθουσιάζουν είναι ο ανεβασμένος και άκρως υποτιμημένος Tobey (λόγω Χίμκι κι αγωνιστικά συγκινεί), ο Dunston ίσως που ελλείψει Pleiss αλλά και Davies φαντάζει κάπως ενδιαφέρων κι ίσως και ο Hunter που κόντρα στον Παναθηναϊκό μπορεί, εφόσον πάρει ξανά 25+ λεπτά, να φτάσει σε μια επίδοση αρκετά κοντά στο 20 ή ίσως και ο Booker (που έρχεται από 32 ράνκινγκ) εφόσον λείπει πάλι ο Monroe. Γενικά όχι και πολύ καλά, όπως καταλαβαίνετε, με κάτι δηλαδή να ξενίζει στο συγκεκριμένο σενάριο.
Έτσι, εξετάστηκε η επιλογή ο Sikma αντί να «υποβαθμιστεί» σε Dubljevic, να υποβαθμιστεί σε κάτι ακόμα παραπέρα. Δηλαδή είτε σε Trey Thompkins (υποτίμηση μετά το season high 26.4 στο ΣΕΦ συν τραυματισμός Randolph συν Άλμπα που γενικά ευνοεί) είτε σε Labeyrie, που επέστρεψε στην ενεργό δράση και έδωσε 9.9 στο ΣΕΦ και 23 στο Βελιγράδι την περασμένη εβδομάδα, την στιγμή που η Χίμκι δίνει το εξωφρενικό +9.55 έξτρα ράνκινγκ στους αντίπαλους PFs. Έτσι, με τον Labeyrie, για παράδειγμα, στη θέση του Sikma (δεν θα μου κάνει εντύπωση ένα παραπλήσιο σκορ παρά το 1Μ διαφορά που έχουν) και τον Παπαπέτρου στον Abalde, ο Fall μπορεί να μετατραπεί σε παίκτη μέχρι 2,29Μ, με τους Reynolds και Grigonis (που αγωνίζονται μεταξύ τους) να ξεχωρίζουν σε αυτά τα επίπεδα και κάπως έτσι να ολοκληρώνεται το πλάνο της αγωνιστικής, σε αυτό το δεύτερο σενάριο.
Και εδώ, όμως, κάτι δεν μου αρέσει και αυτό από ότι φαίνεται είναι η παρουσία του Παπαπέτρου στους SFs, μια κίνηση δηλαδή που κοστίζει στην ομάδα 360Κ ευρώ χωρίς εξασφαλισμένο το αγωνιστικό κέρδος από αυτή. Τι εννοώ; Σίγουρα ο Έλληνας forward έρχεται από πολύ καλές εμφανίσεις τελευταία, έχει το season high 24.2 ως τελευταίο σκορ και μπορεί να σταθεί σε διψήφια επίπεδα και κόντρα στη Μακάμπι, που ουσιαστικά δεν επηρεάζει και το ράνκινγκ των SFs φέτος. Έτσι, μια επίδοση του Παπαπέτρου κοντά στους μ.ο. του φέτος (12.78) ή πρόσφατα (14.9 Last5) σίγουρα είναι αναμενόμενη και καλοδεχούμενη. Από την άλλη, όμως, πιστεύω πως αυτό το σκορ μπορεί, ευκολότερα ή δυσκολότερα, να το βρω και από τον παίκτη που ήδη καλύπτει την θέση και δεν είναι άλλος από τον Abalde. Ο τραυματισμός του Randolph θα φέρει τον Deck λογικά περισσότερο στο «4» και τον Thompkins στο «5» κι έτσι θα ανοίξουν επιπλέον, λογικά, λεπτά για τον Ισπανό που φέτος κάνει το step-up στη διοργάνωση. Απέναντι στην Άλμπα, λοιπόν, εντός έδρας θεωρώ πως μπορεί να βρεθεί σε διψήφια επίπεδα κι έτσι να μην χρειαστεί να σπαταλήσω μία κίνηση αλλά και 360Κ εδώ.
Έτσι, αν δεν υπάρχει κίνηση στους SF θα μπορούσε να γίνει κάπου αλλού. Κι ο μοναδικός υποψήφιος που μένει δεν είναι άλλος από τον Σλούκα. Ο Έλληνας γκαρντ έρχεται από το 11 με τη Ρεάλ, είναι σχεδόν ισορροπημένος αυτή την στιγμή στο παιχνίδι και σίγουρα δεν ενοχλεί καθόλου η παρουσία του στην ομάδα, αφού μεταξύ άλλων βγάζει και με μεγάλη ασφάλεια τελευταία. Κόντρα στην «πρώην» Φενερμπαχτσέ, μάλιστα, δεν θα μου κάνει εντύπωση να βρεθεί κοντά στα όρια του 20, με τους Τούρκους βέβαια να μην είναι τόσο «πράσινοι» στη θέση (+1.39 Last5) όσο θα περίμενε κανείς. Στο ίδιο ματς, λοιπόν, υπάρχει ο De Colo που επέστρεψε στην ενεργό δράση, έδωσε 20 με τη Ζαλγκίρις σε τελειωμένο ματς και κοστίζει μόλις 1,58Μ την στιγμή που κανονικά μπορεί να βρεθεί πάνω από τα 2Μ πολύ πολύ γρήγορα. Το «ταβάνι» του είναι σίγουρα μεγαλύτερο από του Σλούκα κι αν εξαιρέσουμε το 2 του ΟΑΚΑ δεν έχει στην πραγματικότητα άλλο άσχημο σκορ φέτος (0 με τη Χίμκι που τραυματίστηκε και 4 με την Άλμπα στην επιστροφή του από τον τραυματισμό σε 16').
Άρα, ο Σλούκας μπορεί να γίνει De Colo, o Sikma να μη χρειάζεται να υποβαθμιστεί παρά μόνο σε Dubljevic και ο Fall να αποχωρήσει είτε για τον Grigonis είτε για τον Reynolds. Πρακτικά, δηλαδή, το δίλημμα μεταξύ των δύο τελευταίων σεναρίων μεταφράζεται σε Abalde-De Colo-Dubljevic ή Παπαπέτρου-Σλούκας-Labeyrie (αφού ο Fall όπως και να έχει γίνεται παίκτης 2+ εκατομμυρίων), με το πρώτο να χτυπάει καλύτερα στο μάτι, να έχει τα ονόματα και σίγουρα περισσότερα φόντα για μεγαλύτερη αγωνιστική απόδοση. Το μόνο που λείπει, βέβαια, είναι να διαλέξουμε στο επόμενο «μίνι» δίλημμα μεταξύ Reynolds και Grigonis για την utility, με τον Λιθουανό λόγω έδρας, μεγαλύτερου χρόνου συμμετοχής αλλά και του +5.63 της Μπάγερν στα SGs στα πέντε τελευταία της ματς να κερδίζει στο νήμα τον αυριανό του αντίπαλο (+4.79 η Ζαλγκίρις στους Cs αλλά πέφτει στο +2.36 σε Last5). Έτσι, με τον Grigonis στη θέση του Fall, το πρώτο δίλημμα μάλλον έχει εύκολη απάντηση, με τον Abalde τελικά να διατηρεί τη θέση του στην ομάδα ώστε ο Sikma να μετατραπεί σε Dublje (αντί ο Abalde να γίνει Παπαπέτρου) και ο Γάλλος να έρθει αντί του Σλούκα, με την συνολικότερη ποιότητα της ομάδας να νιώθω πως ανεβαίνει. Ακόμα πιο πρακτικά, δηλαδή, προτιμώ τον Dubljevic από τον Παπαπέτρου και τον Abalde από τον Labeyrie, αφού έτσι μεταφράζεται στην πραγματικότητα όλο αυτό, με έναν παίκτη άνω του 1,85Μ και έναν κοντά στα 1,4-1,5Μ.
Ο De Colo, βέβαια, μπορεί να μπει και στο πρώτο σενάριο, στην utility αντί του Fall, κι έτσι εκεί να έχουμε και Παπαπέτρου (SF) και Dubljevic (F) και Σλούκα (G), μαζί με τον Γάλλο αλλά δεν θα υπάρχει όμως ο Grigonis, τότε, στην ομάδα. Άρα αυτό πρακτικά μεταφράζεται στο επόμενο Παπαπέτρου-Σλούκας ή Abalde-Grigonis κι εφόσον για το πρώτο σκέλος έχω ουσιαστικά απαντήσει παραπάνω μένει ή σύγκριση του άσου του Ολυμπιακού με αυτόν της Ζαλγκίρις, με τα νούμερα (συν αντίπαλο συν έδρα) όμως να συνεχίζουν να δείχνουν τον Λιθουανό.
Πολλά σενάρια και διλήμματα, με τις επιλογές να είναι άκρως οριακές και λογικά να κρίνονται και από τυχερούς παράγοντες στο τέλος αλλά αυτή είναι και η ομορφιά αλλά και η ουσία του παιχνιδιού. Συνοπτικά, λοιπόν, οι αποφάσεις αποκωδικοποιούνται σε 1) Grigonis έναντι Reynolds αρχικά (για τη θέση της Utility) και 2) Abalde έναντι Παπαπέτρου, με τους Dubljevic και De Colo να έρχονται στην ομάδα όπως και να έχει, στο σενάριο που δεν αγωνιστεί ο Lucic αφού θέλω με τον έναν ή άλλον τρόπο την αγωνιστική ασφάλεια που δείχνουν να βγάζουν ενόψει αυτής της αγωνιστικής. Σε περίπτωση, όμως, έγκαιρης ενημέρωσης περί συμμετοχής του τότε μάλλον το δεύτερο σενάριο, που αποκλείστηκε εξαρχής, θα πάρει σάρκα και οστά, με τον Lucic να έρχεται στον Abalde, τον Labeyrie (αναγκαστικά, αν και έβγαλε σταυρό ξαφνικά, θα πρέπει να το ξανατσεκάρω) στον Sikma και τον De Colo στην utility στη θέση του Fall, με τον Σλούκα τότε να παραμένει.
Για τη θέση του αρχηγού, το θέμα ζορίζει αρκετά με τον Mirotic να έχει δύσκολο ματς κόντρα στην Εφές, τον Tavares θεωρητικά εύκολο κόντρα στην Άλμπα και τον σεληνιασμένο James μέσα στο Astroballe κόντρα στη γενναιόδωρη στα PGs Βιλερμπάν, λέω όμως και αυτή την αγωνιστική να ακολουθήσω την πεπατημένη των αριθμών και να δώσω το περιβραχιόνιο στον «καυτό» Mike που δεν έχει πέσει κάτω από το 20.9 εδώ και εφτά γύρους καθώς δεν θέλω να μπλέξω με το σενάριο Mirotic απέναντι σε Singleton που και πέρσι τον ζόρισε αρκετά, κρατώντας τον χαμηλά (14 PIR). Έτσι, ο Μαυροβούνιος μένει ξανά υπαρχηγός, με τον Tavares -που μπορεί και να ξεκουραστεί λίγο ο άνθρωπος- να μένει εκτός νυμφώνα αυτή τη φορά.
Έτσι, κι εφόσον δεν υπάρξουν αλλαγές της τελευταίας στιγμής, το ρόστερ της ομάδας ενόψει 16ου γύρου θα έχει λογικά την παρακάτω μορφή.
Devotion!
