We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Κοιμώμενα θηρία!
H High Voltage στρέφεται σε παίκτες κορυφαίας φαντασιακής κλάσης σε ιδιαίτερα προσιτές τιμές για την περαιτέρω αναβάθμιση του ρόστερ της.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 22/12/2020 03:17
Η βαθμολογική και οικονομική ανέλιξη της High Voltage συνεχίστηκε και στη 15η αγωνιστική του Fantasy Challenge, με την ομάδα να σημειώνει επίδοση 178,9 πόντων (1873η της αγωνιστικής) και να φτάνει έτσι τους 2.134,9, νούμερο που τη φέρνει πλέον στη θέση 1.268 της συνολικής κατάταξης, 231 θέσεις υψηλότερα δηλαδή από την προηγούμενη αγωνιστική. Το μπάτζετ της ομάδας πλέον ανέρχεται στα 20,95Μ, σχεδόν ένα ολόκληρο εκατομμύριο παραπάνω δηλαδή (0,99Μ για την ακρίβεια) από τη 14η αγωνιστική.

Ο βασικός στόχος των 20Μ πλέον έχει επιτευχθεί κι αυτό είναι κάτι που εν μέρει εξασφαλίζει εδώ και κάποιες αγωνιστικές - και θα συνεχίσει να το κάνει - την ανοδική πορεία της ομάδας, ωστόσο χρειάζεται λίγη ενίσχυση ακόμα, μιας και δεν υπάρχει η δυνατότητα να αποκτηθεί οποιοσδήποτε παίκτης σε οποιαδήποτε θέση, με την παρουσία στο ρόστερ παικτών που κοστίζουν (πολύ) πάνω από τα 3 εκατομμύρια και διαμορφώνουν μια, όχι ακριβώς πλασματική εικόνα, σίγουρα όμως έναν υψηλότερο στόχο μπάτζετ, ώστε να υπάρξει η απαιτούμενη άνεση στο rotation χωρίς περιορισμούς. Αυτοί είναι ουσιαστικά επίσης που ευθύνονται για την απότομη αύξηση του μπάτζετ.

Πρόκειται φυσικά για τους James και Tavares, οι οποίοι έχουν αυξήσει αθροιστικά τις τιμές τους κατά 1,14Μ τις δύο τελευταίες αγωνιστικές και κατά 1,79Μ τις τελευταίες τρεις, δίνοντας άφθονο χρήμα στους κατόχους τους! Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι στη φόρμα που βρίσκονται, δείχνουν να έχουν ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια ανόδου, αν και σ' αυτά τα επίπεδα τιμών (3,55Μ ο James, 3,2Μ ο Tavares), η εξάρτηση από την απόδοση του κάθε ματς λογικά αυξάνεται κι έτσι μια κακή παρένθεση για παράδειγμα, μπορεί να μη μετατρέπει αυτομάτως σε "άσχημο" το μέσο όρο του παίκτη, αλλά η απόκλιση από την τιμή του να είναι τέτοια που να την επηρεάζει πλέον πιο εύκολα. Με τη φόρα που έχουν οι δύο συγκεκριμένοι βέβαια, δύσκολα θα μπορούσε να τους φανταστεί κανείς να μην κάνουν νέο, μικρότερο ή μεγαλύτερο, level up στην αξία τους.

Ο James ήταν ο ιδανικός αρχηγός της αγωνιστικής, αφού αναδείχθηκε και MVP της, με 35,2 φαντασιακούς πόντους κόντρα στη Ζενίτ, που ούτε το δικό της αμυντικό φίλτρο κατάφερε να τον περιορίσει. Με προσωπικό αντίπαλο τον Pangos βέβαια, ο Αμερικανός δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα και εκτελούσε από όποιο σημείο ήθελε, είτε από το τρίποντο, είτε με drive μέχρι το καλάθι.

Την ίδια στιγμή, ο Tavares όρθωνε το ανάστημά του στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα με τον Ολυμπιακό, μιας και στο πρώτο η δράση του είχε περιοριστεί δραστικά (μόλις 4 ράνκινγκ). Εν τέλει, ολοκλήρωσε το ματς με 23 Index Rating και 25,3 πόντους, νούμερο επίσης υψηλότερο δηλαδή από το 20 του Mirotic με την Μακάμπι. Ο ηγέτης της Μπαρτσελόνα χάρισε μόνο 40 πόντους στην High Voltage, έχοντας μάλιστα 18 ράνκινγκ από το ημίχρονο. Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη, ενώ έχασε κι ένα πολύτιμο ζευγάρι βολών στα τελευταία λεπτά του αγώνα, κάτι που πιθανώς του στέρησε αθροιστικά 6,4 πόντους (4 πόντους από τις χαμένες βολές συν το μπόνους νίκης). Μακάρι όμως το μεγαλύτερό μας πρόβλημα να είναι οι 40 πόντοι που δίνει ο αρχηγός μας κάθε αγωνιστική...

Όσον αφορά τις αλλαγές, αυτές είχαν μάλλον θετικό πρόσημο ως σύνολο, με την απομάκρυνση του Larkin να αποδεικνύεται κομβική, καθώς ο Αμερικανός πρώτευσε στις μεγαλύτερες αρνητικές μεταβολές αξίας της αγωνιστικής, μειώνοντας κατά 270 χιλιάδες την αξία του.



Δεδομένου και του 2 Index Rating που σημείωσε, επίδοση που και δεν ωφέλησε τις ομάδες που τον κράτησαν και έριξαν τόσο τους μέσους όρους του που ουσιαστικά υπαγορεύουν την αντικατάστασή του, το 14 του Shved μέσα στην Βιλερμπάν μόνο άσχημο δεν φαίνεται. Ο Ρώσος δεν ήταν κακός (14π. 4/8τρ. 10ασ.) αλλά αποβλήθηκε με πέντε φάουλ, ενώ κέρδισε μονάχα ένα κι αυτό στην αμέσως προηγούμενη φάση όπου υπέπεσε στο τελευταίο του φάουλ. Κοινώς, για τα 33 λεπτά που είχε την μπάλα στα χέρια του, ο Ρώσος δεν κατάφερε (;) να πάρει ούτε ένα φάουλ κι αυτή η δυσαναλογία εξηγεί και με το παραπάνω το χαμηλό του ράνκινγκ. Παρ' όλα αυτά, κέρδισε 50 χιλιάδες, ενώ το στάτους του στο παιχνίδι δεν αλλάζει ενόψει της συνέχειας.

Για να γίνει η αλλαγή αυτή χρειάστηκε να αντικατασταθεί ο Loyd από τον Σλούκα. Εδώ η ομάδα ήταν για τρίτη σερί αγωνιστική, κατά κάποιον τρόπο, τυχερή, αφού ο Έλληνας γκαρντ ανέβασε την απόδοσή του στο τέταρτο δεκάλεπτο με την Ρεάλ, φτάνοντας έτσι το διψήφιο ράνκινγκ, ενώ μέχρι τότε ήταν στο 0. Είναι βέβαια λίγο άδικο να χαρακτηρίζω το 11άρι του τυχερό, αφού σημειώθηκε με ...φυσιολογικούς όρους στο τέταρτο δεκάλεπτο (δεν πήρε κάτι έξτρα στην παράταση), δεν ήταν δηλαδή περίπτωση αντίστοιχη ούτε του Pangos στην Μαδρίτη στο τελευταίο λεπτό, ούτε των παικτών του αγώνα Ερυθρός Αστέρας - Άλμπα, που ...ξεσπάθωσαν όλοι μαζί στο τέλος, με τη βοήθεια και της παράτασης. Σε κάθε περίπτωση, η απόσταση του 11 του Σλούκα με το 19,8 του Loyd κόντρα στην Βαλένθια μπορεί να χαρακτηριστεί ανεκτή, με βάση το δίδυμο Larkin-Shved που μπαίνει κανονικά στην εξίσωση της σύγκρισής τους, ενώ οικονομικά οι δύο παίκτες είχαν παρόμοια λίγο πολύ εξέλιξη, με τον γκαρντ του Ολυμπιακού να κερδίζει 80 χιλιάδες κι αυτόν του Αστέρα 90. Ο Loyd πάντως θα μπορούσε να είχε σημειώσει και μεγαλύτερο σκορ μιας και, όπως έχει συμβεί σε αρκετές περιπτώσεις φέτος, στο τέταρτο δεκάλεπτο πήρε φωτιά και εκεί ήταν ουσιαστικά που και αυτός σημείωσε το μεγαλύτερο μέρος του ράνκινγκ του, ενώ μέχρι τότε είχε μια μέτρια βραδιά. Σ' εκείνο το σημείο λοιπόν, η μπάλα σε ένα τρίποντό του μπήκε και βγήκε από το καλάθι, στερώντας από τον παίκτη 4,4 φαντασιακούς πόντους.

Αν δεν γινόταν αυτή η αλλαγή, η άλλη σκέψη ήταν να έρθει ο Dubljevic (9, +0,03M) στη θέση του Milutinov (26,4, +0,17M) και τότε σαφώς το πρόσημο θα ήταν σαφώς πιο αρνητικό. Ο Σέρβος ήταν άλλος ένας παίκτης που αξιοποίησε το τέταρτο δεκάλεπτο του αγώνα του, μαζεύοντας τα ρημπάουντ από τα άστοχα drives του James (ναι και από τις ασσίστ, ας μην είμαστε άδικοι) και μετουσιώνοντάς τα όλα σε καλάθια: 6/8 δίποντα και 7 επιθετικά ρημπάουντ (13 συνολικά) ήταν ο απολογισμός του κόντρα στην Ζενίτ.

Θετική ήταν και η αλλαγή του Giffey με τον Higgins, με τον Γερμανό να σημειώνει το αξιοπρεπές αν μη τι άλλο 13 μέσα στο ΟΑΚΑ, αλλά και τον περιφερειακό της Μπαρτσελόνα να τον ισοφαρίζει με το ίδιο σκορ, όμως να κερδίζει σαφώς περισσότερο χρήμα (130 έναντι 50 χιλιάδων). Έτσι, πέρα από τα χρήματα που απελευθερώθηκαν από την κίνηση αυτή, υπήρξε κι επιπλέον οικονομικό κέρδος και κάπως έτσι προέκυψε το ένα επιπλέον εκατομμύριο στο μπάτζετ της ομάδας.

Τέλος, ο συμπαίκτης του Giffey, Sikma, συνέχισε τις πληθωρικές του εμφανίσεις με τον Παναθηναϊκό, μόνο που από ένα σημείο και μετά φάνηκε να του βγαίνει κούραση και να μην μπορεί να ...απορροφήσει άλλες μονάδες ράνκινγκ, αλλά και να υποπίπτει σε φάουλ. Έτσι, έμεινε στο 14 Index Rating, νούμερο που σαφώς δεν είναι και το χειρότερο που έχει λάβει η ομάδα φέτος, όμως βάζει σε περισσότερες σκέψεις από ένα 17 για παράδειγμα που είχε λίγο πριν βγει από το παρκέ.

Ο Αμερικανός έπιασε το season high των 2,42Μ στο παιχνίδι και οι μέσοι όροι του δείχνουν μια τάση υπερτίμησης, δεδομένου ότι τα μεγάλα του σκορ είναι στα παλιότερα ματς του Last5 του. Έτσι, παρόλο που αγωνιστικά αποτελεί εγγύηση και ουσιαστικά δεν πληγώνει ποτέ τους κατόχους του (με την εξαίρεση του -4 με την Μακάμπι στην πρεμιέρα δεν έχει σκορ μικρότερο του 9, ενώ σε όρους last5 δεν έχει σκορ μικρότερο του 14), στην υψηλή τιμή που έχει φτάσει αναπόφευκτα δημιουργούνται σκέψεις αποχώρησης, προσωρινής έστω, μιας και δεν είναι λίγοι οι παίκτες στο τρέχον ρόστερ που έχουν εξασφαλισμένη τη θέση του, άρα απευθείας βγαίνουν από το κάδρο των αλλαγών (Mirotic, James, Tavares, Milutinov). Η σιγουριά που βγάζει στα τελευταία παιχνίδια ο Sikma πάντως κάθε άλλο παρά καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για αντικατάστασή, κάτι που σημαίνει ότι μπορούσα κάλλιστα να πορευτώ μαζί του ενόψει της εκτός έδρας αναμέτρησης με την Ρεάλ.

Υπάρχει ωστόσο μια πολύ ευνοϊκή συγκυρία αυτή την αγωνιστική που δεν μπορώ να αγνοήσω. Η Βαλένθια υποδέχεται την Χίμκι στην έδρα της και φυσικά το μόνο που θέλει είναι η νίκη για να διατηρηθεί στα υψηλότερα στρώματα της βαθμολογίας, μετά και την ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα. Οι Ρώσοι αποτελούν την πιο ευάλωτη αμυντικά ομάδα της διοργάνωσης, επιτρέποντας 4,18 έξτρα μονάδες στους αντίπαλους σέντερ καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν και 5,86 στα τελευταία πέντε τους παιχνίδια. Φυσικά ο παίκτης που φωτογραφίζω είναι ο Bojan Dubljevic, ο οποίος δεν πραγματοποιεί την ιδανική σεζόν μέχρι στιγμής, έχοντας αρκετά δείγματα αστάθειας στο πρόσφατο ιστορικό του. Ωστόσο το potential του είναι τέτοιο που πάντα θα λαμβάνεται υπόψη στο Fantasy και ενόψει Χίμκι δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ειδικά από την στιγμή που ο ερχομός του στη θέση του Sikma μπορεί να αποφέρει στην ομάδα επιπλέον 540 χιλιάδες, αντιλαμβάνεται κανείς καλύτερο τον όρο "ευνοϊκή συγκυρία" που ανέφερα προηγουμένως. Ο Sikma είναι η επιτομή της σταθερότητας και της αξιοπιστίας και έχει μεγάλο ταβάνι, ίσως πιο σπάνιο βέβαια από τον Dubljevic, που με τη σειρά του έχει μεγαλύτερο εύρος σκορ (και προς τα χαμηλά). Ωστόσο Χίμκι και +0,54Μ είναι δύο σημαντικοί παράγοντες που με οδηγούν στην αλλαγή αυτή. Αν δεν υπήρχε ο ένας από τους δύο, πιθανώς να μην προχωρούσα ή σίγουρα να το σκεφτόμουν πολύ περισσότερο για να την πραγματοποιήσω.

Η κίνηση αυτή αφήνει διαθέσιμες στην ομάδα 750 ολόκληρες χιλιάδες, καθώς οι 210 περίσσευαν από την προηγούμενη αγωνιστική, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρξει ουσιαστική αναβάθμιση σε μία και περισσότερες θέσεις του ρόστερ άμεσα. Η προσοχή αυτομάτως στρέφεται στη θέση του Small Forward, εκεί όπου ο Higgins ήρθε ως μια προσωρινή λύση, διατηρώντας ενδεχομένως ωστόσο κάποια υποτίμηση ενόψει Εφές. Το πόσο εύκολη ή δύσκολη θα είναι η αναμέτρηση στην έδρα της περσινής πρωτοπόρου της διοργάνωσης είναι κάτι αρκετά παράτολμο να προβλεφθεί, με τους Τούρκους πάντως να εμφανίζονται ελαφρώς κόκκινοι στις θέσεις 2-3 στα πέντε τελευταία τους παιχνίδια. Έτσι, δεν ξέρω τι να περιμένω από μια πιθανή παρουσία του Higgins στο ματς αυτό. Ίσως να μην χρειαστεί κιόλας, μιας και τα διαθέσιμα χρήματα αρκούν για να επαναφέρω τον Vladimir Lucic στο ρόστερ!

Το ερώτημα των ...2,46 εκατομμυρίων όμως δεν είναι άλλο από το αν θα παίξει ο Σέρβος με την Ζαλγκίρις και φυσικά, αν αυτό πραγματοποιηθεί, κατά πόσο θα είναι έτοιμος να ανταπεξέρθει. Αν βγει είδηση ότι θα αγωνιστεί κανονικά, δίχως κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, ο Lucic είναι η ξεκάθαρή μου επιλογή για τη θέση του Small Forward της ομάδας και το πλάνο θα διαμορφωθεί βάσει αυτού. Από την στιγμή όμως που δεν υπάρχει κανένα νέο από το μέτωπο της Μπάγερν, θα πρέπει να υπάρξει και άλλο ...μονοπάτι για την επερχόμενη αγωνιστική. Ας επιστρέψουμε όμως στο υπόλοιπο ρόστερ.

Την παρουσία του Shved στην ομάδα δεν θα ήθελα να τη διαπραγματευτώ. Τόσο λόγω έλλειψης αντίστοιχων εναλλακτικών, όσο και της γενικότερης ποιότητας του παίκτη, παρότι δεν έχει παρουσιάσει σταθερά το κυρίαρχο πρόσωπο άλλων σεζόν. Αν όμως το 14 ράνκινγκ μπορεί να χαρακτηριστεί κακό για έναν παίκτη, τότε σίγουρα αυτό δείχνει πολλά για όσα μπορεί να προσφέρει και ακόμα και σ' αυτή την περίεργη φάση της ομάδας του, θεωρώ πως ο Ρώσος αποτελεί μονόδρομο ως επιλογή για μια θέση guard του ρόστερ.

Όσον αφορά τον τρίτο γκαρντ της High Voltage, o Σλούκας αποκτήθηκε μετά ...βαΐων και κλάδων και με αργά αλλά σταθερά βήματα ανεβαίνει και στο χρηματιστήριο του Fantasy, έχοντας όλο και πιο πρωταγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Το ματσάρισμα με την Ρεάλ η αλήθεια είναι ότι δεν το βόλεψε, τόσο λόγω της ασφυκτικής πίεσης του Laprovittola πάνω του (αυτό που αλλιώς θα λέγαμε βδε-Λαπροβίτολα...), όσο κυρίως και της παρουσίας του Tavares που έκοψε πολλούς δρόμους για το καλάθι της Ρεάλ στο διεθνή άσσο, είτε άμεσα (σουτ) είτε έμμεσα (πάσα στο ψηλό). Η ουσία είναι ότι και παλι ο Σλούκας κατάφερε να έχει 11 πόντους, 7 ασσίστ και 5 ρημπάουντ κι αν δεν είχε την σπάνια σχέση στα φάουλ με 4-2 (μ.ο. 1,7-3,5) το σκορ του θα μπορούσε να είναι για άλλη μια φορά αρκετά αξιόλογο. Το επόμενο ματς με την Φενερμπαχτσέ ίσως είναι ευκαιρία για τον γκαρντ του Ολυμπιακού να επανέρθει στα 20άρια.

Στο ίδιο ματς ωστόσο θα βρει απέναντί του τον πρώην συμπαίκτη του, Nando De Colo. Ο Γάλλος επέστρεψε από τον τραυματισμό του κάνοντας το πρώτο του καλό ματς μέσα στην Ζαλγκίρις με 20 Index Rating σε 20 λεπτά συμμετοχής, χρόνος που θα ήταν σαφώς μεγαλύτερος αν η Φενέρ παρουσιαζόταν πιο ανταγωνιστική στην αναμέτρηση. Η εν γένει παρουσία του De Colo φέτος κάθε άλλο παρά αξιόπιστη είναι και γι' αυτό η τιμή του έχει πέσει στα 1,58Μ. Όσο κακός κι αν είναι, προφανώς αποκλείεται να παραμείνει τόσο χαμηλά πλην συγκλονιστικού απροόπτου, έτσι κι αλλιώς. Αν δούμε όμως πιο προσεκτικά τα νούμερα, θα παρατηρήσουμε πως από τα τρία μονοψήφια σκορ του, το ένα είναι με την Χίμκι (4) όπου πρόλαβε να παίξει 2:52 και τραυματίστηκε και το άλλο είναι μέσα στην Άλμπα (0), στο πρώτο ματς δηλαδή μετά τον τραυματισμό του, έχει δηλαδή ένα μεγάλο ελαφρυντικό. Το μοναδικό πραγματικά κακό του ματς (στο οποίο μάλιστα βρισκόταν στην High Voltage) ήταν αυτό απέναντι στον Παναθηναϊκό, όπου ήταν εκτός τόπου και χρόνου και έμεινε στο 2 ράνκινγκ. Τα υπόλοιπά του είναι 14+, κάτι που ισχύει ουσιαστικά και για τα εντός έδρας παιχνίδια του, έχοντας τέσσερα στα πέντε 14+ μαζί με το τυχαίο 4άρι με την Χίμκι.

Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό timing αγωνιστικά για μια τέτοια αλλαγή, ούτε είμαι ακόμα πεπεισμένος ότι ο De Colo είναι έτοιμος να ανακτήσει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο παιχνίδι, δεδομένων και των νέων προσθηκών της ομάδας του (Perez, Guduric). Αυτό που ξέρω είναι ότι το potential του είναι τέτοιο που δύσκολα μπορεί να προσπεραστεί η περίπτωσή του σε τιμή μόλις 1,58Μ, ειδικά από την στιγμή που τα πιο πρόσφατα δείγματά του είναι μάλλον ενθαρρυντικά. Λόγω και της έφεσής του να κερδίσει φάουλ, αλλά και της εκτελεστικής του δεινότητας, θεωρητικά έχει μεγαλύτερο ταβάνι από τον Σλούκα κι αυτό ίσως φαίνεται κι από το γεγονός ότι μετράει τον ίδιο πλήθος με ράνκινγκ που ξεκινούν από 20 (τρία συγκεκριμένα), με το γκαρντ του Ολυμπιακού. Συμπερασματικά, ο Σλούκας προσφέρει μια μεγαλύτερη ίσως ασφάλεια αυτή την στιγμή και διατηρεί μια ανοδική πορεία στο παιχνίδι, η οποία πιστεύω ότι θα συνεχιστεί μέχρι να καθιερωθεί στους κορυφαίους της θέσης, ο καλός De Colo όμως μπορεί να προσφέρει ακόμα περισσότερα και δεδομένου μάλιστα ότι με μια τέτοια αλλαγή εξοικονομώ 70 χιλιάδες, θα μπορούσα να προχωρήσω τώρα στην αντικατάσταση αυτή, με τον κίνδυνο που συνεπάγεται να είναι το ίδιο ορατός με το πιθανό κέρδος. Ο Γάλλος εξάλλου μόνο υποτιμημένος δεν είναι, όμως μέχρι πριν λίγες αγωνιστικές έπαιζε σε επίπεδα των 2,5 εκατομμυρίων.

Ο ενδεχόμενος ερχομός του De Colo "κουμπώνει" ωραία με μια πιθανή επιστροφή του Lucic στην ομάδα, αν και δεν είναι απαραίτητο να γίνει η κίνηση αυτή για να έρθει ο Σέρβος. Τί γίνεται όμως αν ο Lucic δεν αγωνιστεί, οπότε θα χρειαστεί να βρίσκεται κάποιος πιο φθηνός SF στο ρόστερ κι άρα να μείνουν αρκετά χρήματα αναξιοποίητα;

Η πρώτη εναλλακτική είναι να έρθει ο καλύτερος δυνατός αντικαταστάτης αυτή την στιγμή, ο Ιωάννης Παπαπέτρου. Με σερί θετικών εμφανίσεων έχει φτάσει τα 1,85Μ και έχει τάσεις υποτίμησης, με το Last3 του να αγγίζει το 20 και τα σκορ του να μεγαλώνουν όσο φτάνουμε πιο κοντά στο σήμερα. Ο διεθνής φόργουορντ έχει σερί οχτώ διψήφιων σκορ (αν συνυπολογίσουμε και το 9,9 με την Μπάγερν) και δείχνει αυτή την στιγμή ως μια αρκετά αξιόπιστη περίπτωση, ακόμα και για ένα ματς σε μια έδρα όπως αυτή της Μακάμπι, που έδειξε τα δόντια της με την Μπαρτσελόνα, περιορίζοντάς την για πρώτη φορά μετά από δύο ακριβώς χρόνια στο πρώτο της μικρότερο του 60 ράνκινγκ.



Το game log του Παπαπέτρου ωστόσο είναι αρκετά ελκυστικό ώστε να τον θεωρήσω την καλύτερη δυνατή περίπτωση SF, μετά τον Lucic. Αν ο Higgins αγωνιζόταν εντός, τότε θα μπορούσα να μην προχωρήσω σε μια τέτοια αλλαγή.

Ακόμα κι έτσι πάντως, παραμένουν αρκετά λεφτά στην άκρη, κάτι που βάζει σε σκέψεις για τον τρίτο γκαρντ της ομάδας. Ένα είναι το TOP όνομα που λείπει αυτή την στιγμή και πρόκειται για τον επερχόμενο αντίπαλο του Παπαπέτρου, Scottie Wilbekin. Μπορεί το ταβάνι του γκαρντ της Μακάμπι να μοιάζει πολλές φορές χαμηλό, ωστόσο καταφέρνει με την σταθερότητά του και τα έστω μικρά διψήφια σκορ του στις κακές του βραδιές να μην πληγώνει τους κατόχους του, γι' αυτό και έχει φτάσει σε τιμή 2,45Μ. Σε ένα εντός έδρας παιχνίδι απέναντι στον Παναθηναϊκό θεωρώ πως μπορεί να φτάσει σε ένα τουλάχιστον αξιόλογο σκορ και θα μπορούσε πράγματι να αποτελέσει μια λύση που θα θωρακίσει την High Voltage στην περιφέρεια. Για να πραγματοποιηθεί όμως η κίνηση αυτή, λείπουν 50 χιλιάδες από το μπάτζετ, επομένως ο Higgins των 1,76Μ θα πρέπει να μετατραπεί σε κάποιον σαν τον σταθερό Shields των 1,71M.

Pas mal, αλλά ενώ θέλω από τη μια να έχω τον Wilbekin στην ομάδα, από την άλλη θεωρώ ότι πληρώνω πολλά, για μια θέση που μπορώ να στηριχτώ σε παίκτες παρόμοιας γενικότερα κλάσης, που αναμένεται να ανέβουν στη συνέχεια (De Colo, Σλούκας). Σίγουρα, δεν μπορώ να τους εξισώσω αυτή την στιγμή, ωστόσο και η απόσταση που έχουν σε αξία είναι αρκετά πλασματική για να την στοχεύσω αυτή την στιγμή.

Εναλλακτικά του Wilbekin, θα μπορούσα να στραφώ στον Grigonis, έναν στόχο ...στο ενδιάμεσο των παραπάνω παικτών, με εντός έδρας αναμέτρηση με την Μπάγερν. Στο σενάριο αυτό μάλιστα, χωράει και ο Παπαπέτρου σε θέση SF. Ούτε αυτό είναι άσχημο, αλλά κολλάω στο γεγονός ότι πουλάω τον Σλούκα που έχει λίγο πολύ ίδιες περγαμηνές (βάσει των τελευταίων ματς), κατά την προσωπική μου εκτίμηση και ξοδεύω έξτρα 370 χιλιάδες. Στο μυαλό μου, ο Έλληνας γκαρντ που τόσο έχω παινέσει στις τελευταίες μου αναλύσεις μπορεί να αποδεσμευτεί από το ρόστερ μόνο για τον De Colo, αυτή την στιγμή.

Έτσι, το πιθανότερο σενάριο ίσως είναι να έρθει όντως ο De Colo, να μπει στο ρόστερ και ο Παπαπέτρου και αν τυχόν προκύψει κάποια θετική εξέλιξη με τον Lucic, να πάρει αυτός τη θέση small forward, διαμορφώνοντας έτσι ένα εντυπωσιακό σε ονόματα ρόστερ. Επειδή όμως μέχρι την ώρα έναρξης της αγωνιστικής πολλά μπορούν να συμβούν, τα πάντα παραμένουν ανοιχτά και κανένα από τα παραπάνω σενάρια (Wilbekin-Shields, Grigonis-Παπαπέτρου, Σλούκας-Παπαπέτρου) δεν μπορεί να αποκλειστεί. Για την ώρα, η τακτική της στόχευσης στις ευκαιρίες υπερτερεί της απόλυτης αξιοποίησης του μπάτζετ, αλλά αυτό είναι ζήτημα ανοιχτό που πρέπει οριστικά να επιλυθεί.

Στο κομμάτι της αρχηγίας, το ζήτημα αυτή τη φορά γίνεται πιο σύνθετο, με τις ...εξωφρενικές εμφανίσεις των James και Tavares, αλλά και το πιθανώς δύσκολο ματς που έχει να δώσει ο Mirotic μέσα στην Εφές. Τα στατιστικά των αντιπάλων (αλλά και των παικτών, εδώ που τα λέμε), δείχνουν James, με την Βιλερμπάν να επιτρέπει 3,7 έξτρα μονάδες ράνκινγκ στους αντίπαλους PG και μάλιστα +5,9 στα τελευταία πέντε της παιχνίδια. Στον αντίποδα, η Εφές κόβει 0,9 μονάδες στη σεζόν και 1,5 στα πέντε τελευταία στους PF, ενώ η Άλμπα βρίσκεται ανάμεσα, με -0,1 στη σεζόν και -0,8 στα πέντε τελευταία στους C, αντίστοιχα.

Το θέμα είναι ότι με τους τραυματισμούς Davies και Pleiss, Εφές και Μπαρτσελόνα αναμένεται να παίξουν με Mirotic και Singleton στο 5 για περισσότερη ώρα, με τον πρώτο να παίρνει έτσι μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής από το συνηθισμένο (ο Pustovyi που επανήρθε θα ταίριαζε περισσότερο παρόντος του Pleiss). Πράγματι, με την Μακάμπι αγωνίστηκε 34:43, ενώ ο μεγαλύτερος χρόνος συμμετοχής του μέχρι τότε ήταν τα 28:54 της πρεμιέρας με την ΤΣΣΚΑ. Μια τέτοια διαφοροποίηση μπορεί να αποδειχθεί κομβική για το σκορ του παίκτη, το οποίο έτσι κι αλλιώς ξεκινά σε κάθε σχεδόν αγώνα από το 20.

Έτσι, θα θέσω τον Mirotic σε προτεραιότητα τουλάχιστον από τον Tavares, καθώς το ματς με την Άλμπα μπορεί να είναι περίεργο κι αν μπορέσει να έχει ξεκούραση ο παίκτης, θα την έχει. Εξάλλου οι Γερμανοί έχουν μεγάλο εύρος επίδρασης στους σέντερ που αντιμετωπίζουν: από το 42 του Fall, το 24,2 του Παπαγιάννη και το 26,4 του Gudaitis μέχρι τα 7 του Milutinov και του Dubljevic, τα 3-4 των Vesely και Monroe και το 12,1 του Reynolds.

Με τον James πάντως να έχει εύρος σκορ από 20,9 έως 56,1 στα εφτά τελευταία και την Βιλερμπάν να προσφέρει +3,7 μονάδες ράνκινγκ στους PG, η λογική υπαγορεύει την αναβάθμισή του σε αρχηγό της ομάδας, χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω προβληματισμός για τον Mirotic αυτή τη φορά, αν και αποτελεί αναντίρρητα τον πιο σταθερό παίκτη του φετινού παιχνιδιού.

Η εικόνα του ρόστερ θα μπει μια και καλή μόλις ληφθούν οι τελικές αποφάσεις, μετά και τα όποια νέα μπορεί να προκύψουν. Έτσι κι αλλιώς, η λογική του πλάνου της ομάδας, αναλύεται κάτι παραπάνω από διεξοδικά. Εν αναμονή των updates λοιπόν...


UPDATE

Εφόσον δεν έχει υπάρξει κάποια θετική εξέλιξη στο θέμα του Lucic, η ομάδα θα πάει με το βασικό πλάνο, απλά έχοντας τον Παπαπέτρου στη θέση του Σέρβου, αφήνοντας παράλληλα μεγάλο αριθμό αξόδευτων χρημάτων για τη συνέχεια. Το σενάριο Wilbekin - SF (Shields/Kalinic) δεν είναι άσχημο φυσικά, αλλά θεωρώ πως μπορεί να έχει εξίσου μεγάλο ρίσκο για μεγαλύτερη ποσότητα χρημάτων. Πιο πολύ με προβληματίζει η αλλαγή Σλούκα - De Colo είναι η αλήθεια, αν και το αγωνιστικό timing δεν μπορεί να το προδικάσει κανείς. Αντιθέτως, ο Γάλλος στα 1,58Μ δεν μπορεί να μην θεωρηθεί ευκαιρία. Πορευόμαστε έτσι λοιπόν και σε κάθε περίπτωση, η περαιτέρω αναβάθμιση στον SF, ή η διόρθωση των όποιων κακών κειμένων στην περιφέρεια ή σε άλλες θέσεις μπορεί να έρθει πιο εύκολα με 0,73Μ στην άκρη.






Devotion.

  '; ?>