';
?>
We feel devotion
DataCenter
XLAPATSARES
Έξω από τη «νόρμα»
Οι Xlapatsares, δυο αγωνιστικές πριν το τέλος της κανονικής περιόδου, ξεφεύγουν από τον κανόνα του κινήτρου και επιλέγουν με διαφορετικά κριτήρια στις αλλαγές τους.
Δημοσιεύτηκε: 29/03/2017 22:04
37 τρίποντα (19+18) άθροισε η ομάδα την τελευταία εβδομάδα με τις back2back αγωνιστικές, επίδοση αν μη τι άλλο αξιοπρόσεκτη και αυτό την έφερε για πρώτη φορά στη φετινή χρονιά μέσα στην λίστα με τις ...εμφανιζόμενες ομάδες της κατηγορίας. Θέση 42, λοιπόν, άνοδος δέκα ολόκληρων την τελευταία αγωνιστική, και ο στόχος σε πρώτη φάση επετεύχθη. Από εδώ και μπρος τα πράγματα ζορίζουν αλλά το να επιδιώξουμε να προσεγγίσουμε τη θέση 35 (4 τρίποντα διαφορά αυτή τη στιγμή) μέχρι τη λήξη της regular season θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μίνι στόχο προς κατάκτηση.
Καταλυτικός παράγοντας στην άνοδο αυτή ήταν οι κινήσεις της τελευταίας στιγμής, που ουσιαστικά αναίρεσαν το προηγούμενο κείμενο και εξηγήθηκαν με το αντίστοιχο σχόλιο της Πέμπτης. Κινήσεις που απέφεραν στην ομάδα +4 τρίποντα, αφού οι Miller-Rivers που ουσιαστικά αντικαταστάθηκαν από τους Singleton-Landesberg (Keith και Melih θα έρχονταν ούτως ή άλλως) άθροισαν μόλις ένα, τη στιγμή που το επιλεγέν δίδυμο μέτρησε 5.
Βέβαια, το πλεονέκτημα αυτό ...εξανεμίστηκε, μπορούμε να πούμε, από την λανθασμένη επιλογή που έγινε μια βδομάδα (ημερολογιακά) πριν και είχε φέρει τον Motum (1 τρίποντο στα δύο παιχνίδια) στη θέση του Daye (5 τρίποντα) με ορίζοντα των δύο αυτών αγώνων.
Παρόλα αυτά, αν και εξετάστηκε σοβαρά το σενάριο του να έρθει ο Daye αυτή την εβδομάδα και να πάρει τη θέση του Αυστραλού, προτιμήθηκε να μη χαραμιστεί κάποια κίνηση στη θέση των ψηλών. Και αυτό διότι αφενός γιατί ο Motum θα έχει την ευκαιρία του, θεωρώ, κόντρα στη λειψή Milano να ...ανταποδώσει την εμπιστοσύνη μας με πάνω από 1 τρίποντα, αφετέρου ο (με 6/12 στα δύο τελευταία εντός) Αμερικάνος της Galatasaray είναι κάτι παραπάνω από επιρρεπής στα φάουλ, πράγμα που με αντίπαλο τον φορμαρισμένο Shengelia (συν το μπάχαλο με το ροτέισον της ομάδας) μάλλον οξύνει το πρόβλημα. Αν ο Motum αντιμετώπιζε οποιαδήποτε άλλη ομάδα, πάντως, τότε μάλλον η «τράμπα» αυτή θα γινόταν πράξη.
Έτσι, και καθώς πιάσαμε τους ψηλούς εξαρχής, ούτε ο Rudd, με τις αξιόλογες τελευταία τρίποντες επιδόσεις (9/19 στα 4 τελευταία), που εξετάστηκε σοβαρά θα έρθει προς το παρόν στην ομάδα και επομένως η τετράδα των Power Forwards and Centers θα μείνει για τρίτη συνεχόμενη αγωνιστική αναλλοίωτη.
Περνώντας τώρα ακριβώς από πάνω, συναντάμε μια ομολογουμένως ...περίεργη τετράδα περιφερειακών για τα δεδομένα μας. Langford, Mahmutoglu, Singleton και Landesberg πρόσφεραν ό, τι είχαν να δώσουν (από 2 τρίποντα έκαστος, συν ...ένα μπόνους του Sylven) αλλά πλέον τα δεδομένα είναι διαφορετικά.
Πρώτο και καλύτερο η επιστροφή του Bogdan Bogdanovic, που σε 16 λεπτά συμμετοχής (όλα στο β΄ημιχρ.) πήγε να κερδίσει μόνος του της Efes, ενώ επίσης κράτησε στον πάγκο σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο τον νεαρό Τούρκο (16’ συμμετοχής από τις δύο πρώτες περιόδους, με 2/7 τρίποντα). Έτσι, ο Mahmutoglu θα αποτελέσει την πρώτη μας πώληση για αυτή τη βδομάδα και στη θέση του θα έρθει ο σαφώς πιο ποιοτικός αλλά και καλύτερος συμπαίκτης του, που θα προσπαθήσει να οδηγήσει την ομάδα τους στη νίκη-μονόδρομο για το πλεονέκτημα μέσα στην έδρα της Real (ναι, εδώ ουσιαστικά υπάρχει κίνητρο αν και απλά γίνεται ριζική ποιοτική «αναβάθμιση», αφού μιλάμε για παίκτες της ίδιας ομάδας).
Δεδομένο νούμερο 2. Δεκαεννιά (19) στα είκοσι ένα (21) τρίποντα, δηλαδή το εξωφρενικό 90.5%, έχει πετύχει ο Jon Diebler στα 4 τελευταία εντός έδρας παιχνίδια της Galatasaray, με Maccabi, Παναθηναϊκό, Real και Unics. Σχεδόν πέντε (5) δηλαδή ανά παιχνίδι! Και ναι, μπορεί η Galatasaray να είναι ...μπάχαλο όσον αφορά τους χρόνους συμμετοχής, μπορεί να επέστρεψαν στην ομάδα τόσο ο Schilb όσο και ο Preldzic αλλά τέτοια συνθήκη στα 29 credits δύσκολα ξανασυναντάς.
Το ρίσκο εδώ δεν βρίσκεται στο αν μπορεί ο Αμερικανός, πρώην του Πανιωνίου, να το επαναλάβει, το θέμα είναι πόσο και αν θα αγωνιστεί. Θα ...πληρώσω, ωστόσο, να το μάθω φέρνοντας τον Diebler στη θέση του επίσης επίφοβου (από διάφορες απόψεις) Keith Langford, μια κίνηση που εκτός όλων των άλλων «αποθηκεύει» και λίγα περισσότερα από 60 credits (μέρος εξ΄ αυτών χρησιμοποιήθηκαν για την αλλαγή των της Fener).
Δεδομένο νούμερο 3. OAKA rules. Llull (1/5), Langford (1/4), Dixon (0/2), τρεις εκ των κορυφαίων τρίποντων στην διοργάνωση, τα έσπασαν έξω από τη γραμμή των 6.75 μ., όταν επισκέφτηκαν την έδρα του Παναθηναϊκού. Μπορεί ο Teodosic (ο καλύτερος όλων φέτος) να πράξει το αντίθετο; Προφανώς και ναι αλλά δεν υπάρχει, φρονώ, λόγος να βρίσκεται στο ρόστερ μας στα 75 σχεδόν credits, σε ένα αδιάφορο (ουσιαστικά) για την ομάδα του παιχνίδι και μέσα σε μια έδρα με τέτοια δεδομένα (συν το γεγονός των 0/5 της πρώτης μεταξύ τους αναμέτρησης). Έτσι, θα πωληθεί προσωρινά και θα ψάξουμε για τον αντικαταστάτη του, στη θέση των Point Guards.
Ο Scottie Wilbekin, που δεν ήρθε για την 28η τελικά αν και φτάσαμε κοντά, με 11/18 στην τελευταία «διαβολοβδομάδα» είναι η προφανέστερη, ίσως, επιλογή (ανανέωσε μάλιστα χτες το συμβόλαιο του για ακόμα 2 χρόνια) με μπόλικο μάλιστα κίνητρο στο παιχνίδι ζωής και θανάτου (μέχρι το επόμενο) της Darussafaka στην Βαμβέργη.
Ο Sergio Llull που τίθεται αντιμέτωπος με την Fener θα μπορούσε να αντικαταστήσει επάξια, επίσης και προφανώς, τον Milos, το 0/6 τρίποντα του πρώτου αγώνα, όμως, χτυπάει αρκετά άσχημα στο μάτι. Ο γνωστός .... Xlapatsaras, Petteri Koponen (6/13 συνολικά την προηγούμενη βδομάδα), πάντα αποτελεί, επίσης, μια σταθερά καλή και αξιόπιστη λύση από το τρίποντο ενώ και ο, χωρίς άγχος αλλά και ...Matt Lojeski, Erick –the gunner- Green συνιστά αξιόλογη περίπτωση.
Εδώ, όμως, έρχεται να προστεθεί ένα ακόμα δεδομένο. Η Milano, με την γνωστή λειψανδρία ειδικά στις θέσεις της περιφέρειας (συν Kalnietis που δεν ταξίδεψε στο Κάουνας), δέχεται τουλάχιστον δέκα τρίποντα σε καθεμιά από τις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις της, γεγονός που φέρνει στο προσκήνιο τον, επίσης γνώριμο, Kevin Pangos. Μπορεί να υστερεί πραγματικά σε σχέση με όλους τους άλλους τελευταία, όσον αφορά τις επιδόσεις του στα τρίποντα, λίγο όμως ο αντίπαλος λίγο το ότι είναι το τελευταίο παιχνίδι των Λιθουανών μπροστά στο κοινό τους, πιστεύω πως θα οδηγήσει σε μια αρκετά καλή εμφάνιση της ομάδας του, γεγονός που (ελπίζω) θα έχει επίδραση στον νεαρό Καναδό (αλλά και τον Motum φυσικά).
Συνοπτικά, και με 70 credits unspent(!), η –με αρκετό ρίσκο και ελάχιστο κίνητρο- δεκάδα της ομάδας τριπόντων του BasketStories για την προτελευταία αγωνιστική της EuroLeague και του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Dixon
Pangos
Bogdanovic
Singleton
Diebler
Landesberg
Vorontsevich
Randolph
Antipov
Motum
Καταλυτικός παράγοντας στην άνοδο αυτή ήταν οι κινήσεις της τελευταίας στιγμής, που ουσιαστικά αναίρεσαν το προηγούμενο κείμενο και εξηγήθηκαν με το αντίστοιχο σχόλιο της Πέμπτης. Κινήσεις που απέφεραν στην ομάδα +4 τρίποντα, αφού οι Miller-Rivers που ουσιαστικά αντικαταστάθηκαν από τους Singleton-Landesberg (Keith και Melih θα έρχονταν ούτως ή άλλως) άθροισαν μόλις ένα, τη στιγμή που το επιλεγέν δίδυμο μέτρησε 5.
Βέβαια, το πλεονέκτημα αυτό ...εξανεμίστηκε, μπορούμε να πούμε, από την λανθασμένη επιλογή που έγινε μια βδομάδα (ημερολογιακά) πριν και είχε φέρει τον Motum (1 τρίποντο στα δύο παιχνίδια) στη θέση του Daye (5 τρίποντα) με ορίζοντα των δύο αυτών αγώνων.
Παρόλα αυτά, αν και εξετάστηκε σοβαρά το σενάριο του να έρθει ο Daye αυτή την εβδομάδα και να πάρει τη θέση του Αυστραλού, προτιμήθηκε να μη χαραμιστεί κάποια κίνηση στη θέση των ψηλών. Και αυτό διότι αφενός γιατί ο Motum θα έχει την ευκαιρία του, θεωρώ, κόντρα στη λειψή Milano να ...ανταποδώσει την εμπιστοσύνη μας με πάνω από 1 τρίποντα, αφετέρου ο (με 6/12 στα δύο τελευταία εντός) Αμερικάνος της Galatasaray είναι κάτι παραπάνω από επιρρεπής στα φάουλ, πράγμα που με αντίπαλο τον φορμαρισμένο Shengelia (συν το μπάχαλο με το ροτέισον της ομάδας) μάλλον οξύνει το πρόβλημα. Αν ο Motum αντιμετώπιζε οποιαδήποτε άλλη ομάδα, πάντως, τότε μάλλον η «τράμπα» αυτή θα γινόταν πράξη.
Έτσι, και καθώς πιάσαμε τους ψηλούς εξαρχής, ούτε ο Rudd, με τις αξιόλογες τελευταία τρίποντες επιδόσεις (9/19 στα 4 τελευταία), που εξετάστηκε σοβαρά θα έρθει προς το παρόν στην ομάδα και επομένως η τετράδα των Power Forwards and Centers θα μείνει για τρίτη συνεχόμενη αγωνιστική αναλλοίωτη.
Περνώντας τώρα ακριβώς από πάνω, συναντάμε μια ομολογουμένως ...περίεργη τετράδα περιφερειακών για τα δεδομένα μας. Langford, Mahmutoglu, Singleton και Landesberg πρόσφεραν ό, τι είχαν να δώσουν (από 2 τρίποντα έκαστος, συν ...ένα μπόνους του Sylven) αλλά πλέον τα δεδομένα είναι διαφορετικά.
Πρώτο και καλύτερο η επιστροφή του Bogdan Bogdanovic, που σε 16 λεπτά συμμετοχής (όλα στο β΄ημιχρ.) πήγε να κερδίσει μόνος του της Efes, ενώ επίσης κράτησε στον πάγκο σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο τον νεαρό Τούρκο (16’ συμμετοχής από τις δύο πρώτες περιόδους, με 2/7 τρίποντα). Έτσι, ο Mahmutoglu θα αποτελέσει την πρώτη μας πώληση για αυτή τη βδομάδα και στη θέση του θα έρθει ο σαφώς πιο ποιοτικός αλλά και καλύτερος συμπαίκτης του, που θα προσπαθήσει να οδηγήσει την ομάδα τους στη νίκη-μονόδρομο για το πλεονέκτημα μέσα στην έδρα της Real (ναι, εδώ ουσιαστικά υπάρχει κίνητρο αν και απλά γίνεται ριζική ποιοτική «αναβάθμιση», αφού μιλάμε για παίκτες της ίδιας ομάδας).
Δεδομένο νούμερο 2. Δεκαεννιά (19) στα είκοσι ένα (21) τρίποντα, δηλαδή το εξωφρενικό 90.5%, έχει πετύχει ο Jon Diebler στα 4 τελευταία εντός έδρας παιχνίδια της Galatasaray, με Maccabi, Παναθηναϊκό, Real και Unics. Σχεδόν πέντε (5) δηλαδή ανά παιχνίδι! Και ναι, μπορεί η Galatasaray να είναι ...μπάχαλο όσον αφορά τους χρόνους συμμετοχής, μπορεί να επέστρεψαν στην ομάδα τόσο ο Schilb όσο και ο Preldzic αλλά τέτοια συνθήκη στα 29 credits δύσκολα ξανασυναντάς.
Το ρίσκο εδώ δεν βρίσκεται στο αν μπορεί ο Αμερικανός, πρώην του Πανιωνίου, να το επαναλάβει, το θέμα είναι πόσο και αν θα αγωνιστεί. Θα ...πληρώσω, ωστόσο, να το μάθω φέρνοντας τον Diebler στη θέση του επίσης επίφοβου (από διάφορες απόψεις) Keith Langford, μια κίνηση που εκτός όλων των άλλων «αποθηκεύει» και λίγα περισσότερα από 60 credits (μέρος εξ΄ αυτών χρησιμοποιήθηκαν για την αλλαγή των της Fener).
Δεδομένο νούμερο 3. OAKA rules. Llull (1/5), Langford (1/4), Dixon (0/2), τρεις εκ των κορυφαίων τρίποντων στην διοργάνωση, τα έσπασαν έξω από τη γραμμή των 6.75 μ., όταν επισκέφτηκαν την έδρα του Παναθηναϊκού. Μπορεί ο Teodosic (ο καλύτερος όλων φέτος) να πράξει το αντίθετο; Προφανώς και ναι αλλά δεν υπάρχει, φρονώ, λόγος να βρίσκεται στο ρόστερ μας στα 75 σχεδόν credits, σε ένα αδιάφορο (ουσιαστικά) για την ομάδα του παιχνίδι και μέσα σε μια έδρα με τέτοια δεδομένα (συν το γεγονός των 0/5 της πρώτης μεταξύ τους αναμέτρησης). Έτσι, θα πωληθεί προσωρινά και θα ψάξουμε για τον αντικαταστάτη του, στη θέση των Point Guards.
Ο Scottie Wilbekin, που δεν ήρθε για την 28η τελικά αν και φτάσαμε κοντά, με 11/18 στην τελευταία «διαβολοβδομάδα» είναι η προφανέστερη, ίσως, επιλογή (ανανέωσε μάλιστα χτες το συμβόλαιο του για ακόμα 2 χρόνια) με μπόλικο μάλιστα κίνητρο στο παιχνίδι ζωής και θανάτου (μέχρι το επόμενο) της Darussafaka στην Βαμβέργη.
Ο Sergio Llull που τίθεται αντιμέτωπος με την Fener θα μπορούσε να αντικαταστήσει επάξια, επίσης και προφανώς, τον Milos, το 0/6 τρίποντα του πρώτου αγώνα, όμως, χτυπάει αρκετά άσχημα στο μάτι. Ο γνωστός .... Xlapatsaras, Petteri Koponen (6/13 συνολικά την προηγούμενη βδομάδα), πάντα αποτελεί, επίσης, μια σταθερά καλή και αξιόπιστη λύση από το τρίποντο ενώ και ο, χωρίς άγχος αλλά και ...Matt Lojeski, Erick –the gunner- Green συνιστά αξιόλογη περίπτωση.
Εδώ, όμως, έρχεται να προστεθεί ένα ακόμα δεδομένο. Η Milano, με την γνωστή λειψανδρία ειδικά στις θέσεις της περιφέρειας (συν Kalnietis που δεν ταξίδεψε στο Κάουνας), δέχεται τουλάχιστον δέκα τρίποντα σε καθεμιά από τις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις της, γεγονός που φέρνει στο προσκήνιο τον, επίσης γνώριμο, Kevin Pangos. Μπορεί να υστερεί πραγματικά σε σχέση με όλους τους άλλους τελευταία, όσον αφορά τις επιδόσεις του στα τρίποντα, λίγο όμως ο αντίπαλος λίγο το ότι είναι το τελευταίο παιχνίδι των Λιθουανών μπροστά στο κοινό τους, πιστεύω πως θα οδηγήσει σε μια αρκετά καλή εμφάνιση της ομάδας του, γεγονός που (ελπίζω) θα έχει επίδραση στον νεαρό Καναδό (αλλά και τον Motum φυσικά).
Συνοπτικά, και με 70 credits unspent(!), η –με αρκετό ρίσκο και ελάχιστο κίνητρο- δεκάδα της ομάδας τριπόντων του BasketStories για την προτελευταία αγωνιστική της EuroLeague και του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Dixon
Pangos
Bogdanovic
Singleton
Diebler
Landesberg
Vorontsevich
Randolph
Antipov
Motum
