';
?>
We feel devotion
DataCenter
SCROOGE MCDUCK
Με ψυχρή λογική!
H ομάδα των credits δεν μπαίνει σε αγωνιστικούς πειρασμούς και παραμένει πιστή στο σφιχτό οικονομικό πλάνο της
Δημοσιεύτηκε: 10/11/2016 10:47
Η 5η αγωνιστική του fantasy έδωσε την απαραίτητη ώθηση στην ομάδα του Scrooge McDuck, ώστε να καταφέρει να ορθοποδήσει, έστω και καθυστερημένα, στο οικονομικό σκέλος του παιχνιδιού και να μπορέσει να κοιτάξει πιο ευοίωνα το μέλλον. Όχι ότι υπάρχουν κάποια εντυπωσιακά στοιχεία, ακόμα, βέβαια, ωστόσο τα 557 κρέντιτς που είναι διαθέσιμα στον προϋπολογισμό είναι σαφώς πιο ...υπολογίσιμα, από τις παρυφές των 500, όπου βρισκόταν το budget μέχρι στιγμής.
Φυσικά και αυτή την αγωνιστική, η ομάδα θα κινηθεί με την ίδια τακτική, χωρίς να ενσωματώνει στο πλάνο της ιδιαίτερα την ανάγκη για σκορ, με φθηνούς ποιοτικούς παίκτες (πχ Vesely), αλλά να στοχεύει σε παίκτες που αναμένεται να της επιφέρουν άμεσα επιπλέον κρέντιτς.
Αρχικά, βλέποντας το δίδυμο Calathes-Lekavicious στους point guards, σχεδόν ...υποσυνείδητα δημιουργείται η επιθυμία/ανάγκη για κάποια αλλαγή στη θέση, με τον Dixon, που είναι ο πιο υποτιμημένος της παίκτης. Ο γκαρντ του Παναθηναϊκού έχει φτάσει μια αρκετά ικανοποιητική τιμή, ενώ ο Lekavicius πήρε το 15% και πλέον είναι σε πολύ μικρό βαθμό υποτιμημένος. Κάπως έτσι σχεδιάστηκε το πλάνο της ομάδας στην αρχή, ωστόσο, όπως έγινε στη συνέχεια αντιληπτό, τρεις αλλαγές στις άλλες θέσεις της ομάδας φαίνονται πιο συμφέρουσες από οικονομική άποψη. Αυτό πάντα με σκεπτικό ότι ο Calathes μπορεί να διατηρηθεί στα υψηλά σκορ, στην αγωνιστική κατάσταση που είναι, ενώ ο Lekavicius έχει αρκετά θετική παρουσία μέχρι στιγμής και δεν θέλει πολλά για να παραμείνει στην αξία του.
Η πλέον προφανής μεταγραφή βέβαια δεν είναι άλλη από αυτή του Tyler Honeycutt ο οποίος συνεχίζει τις σπουδαίες εμφανίσεις με όπλο του τα ρημπάουντ και χρειάζεται μηδενικό ράνκινγκ για να πάρει το 15% της αξίας του. Το γεγονός ότι δείχνει ικανός να προσφέρει σκορ λειτουργεί φυσικά υπέρ του Αμερικανού, σε αντίθεση για παράδειγμα με τον, αντίπαλό του, αυτή την αγωνιστική, Rakim Sanders, ο οποίος αποτελεί γενικά έναν ασταθή φαντασιακό παίκτη. Όχι ότι ο φόργουορντ της Εφές έχει δώσει άλλα δείγματα, συνολικά, ωστόσο η έφεση που έχει στα ρημπάουντ αυξάνει σημαντικά το βαθμό αξιοπιστίας του.
Εν πάσει περιπτώσει όμως, ούτε ο παίκτης της Μιλάνο μπορεί να προσπεραστεί, αφού είναι ...υπερβολικά υποτιμημένος κι επί της ουσίας δεν χρειάζεται σκορ για να αυξήσει κατά 15% της αξία του. Αν μάλιστα πραγματοποιήσει μια σχετικά καλή εμφάνιση, βάζει υποθήκη για παραμονή δύο και πλέον αγωνιστικών στο ρόστερ, διευκολύνοντας το σχεδιασμό της ομάδας συνολικά. Με τη λογική αυτή λοιπόν, Honeycutt και Sanders έρχονται στην ομάδα.
Οι παίκτες αυτοί θα έρθουν στη θέση του Guduric, που πλέον στα 50 κρέντιτς μπορεί να πωληθεί σχεδόν ...άφοβα και ενός εκ των Clyburn και Παππά. Η επιλογή θα μπορούσε να γίνει και με κορώνα-γράμματα, ωστόσο θα επιλέξω να παραμείνει ο Έλληνας γκαρντ στην ομάδα, μετά τη θετική του εμφάνιση στην Εφές. Θεωρώ βέβαια πιο πιθανό να γίνει το "μπαμ" από τον Clyburn, ωστόσο, έστω και πολύ οριακά, με οικονομικούς όρους ο Παππάς αποτελεί καλύτερη περίπτωση, ώστε να μείνει.
Τέλος, η τρίτη αλλαγή αφορά τη θέση των ψηλών κι ενώ η ομάδα θα μπορούσε κάλλιστα να στοχεύσει σε έναν εκ των Vesely/Μπουρούσης, που είναι δεδομένο ότι σε βάθος χρόνου θα ανεβάσουν κατά πολύ την αξία τους, αυτός που θα αποκτηθεί τελικά θα είναι ο Bryant Dunston που μετά την εμφάνισή του με τον Παναθηναϊκό, θέλει σκορ 12 για να πάρει το 15% της αξίας του. Δεδομένου ότι 4 από τα 5 σκορ του μέχρι τώρα δείχνουν ότι θα τα καταφέρει, θα προτιμήσω να πάω για τα κρέντιτς του Αμερικανού κι από εκεί και πέρα, να κινηθώ για τους πιο ...ουσιαστικά υποτιμημένους παίκτες.
Ο σέντερ της Εφές θα έρθει στη θέση του Iverson, ο οποίος έχει φτάσει τα 57 κρέντιτς, τιμή διόλου ευκαταφρόνητη για τα φετινά δεδομένα της Μακάμπι. Θεωρητικά ο Αμερικανός θα μπορούσε να παραμείνει, αφού είναι από τους πλέον σταθερούς παίκτες, ωστόσο χρειάζεται λίγο μεγαλύτερο σκορ από τον -πολύ ελαφρώς υποτιμημένο- Randolph για να παραμείνει στην τιμή του. Έτσι, παρόλο που το ματς μέσα στην ΤΣΣΚΑ τρομάζει λίγο περισσότερο για τον παίκτη της Ρεάλ, τα νούμερα θα καθοδηγήσουν και εδώ την απόφαση της ομάδας.
Συνοπτικά λοιπόν, το ρόστερ θα έχει ως εξής:
Calathes
Lekavicious
Langford
Honeycutt
Sanders
Pappas
Randolph
Parakhouski
Moerman
Dunston
Devotion.
Φυσικά και αυτή την αγωνιστική, η ομάδα θα κινηθεί με την ίδια τακτική, χωρίς να ενσωματώνει στο πλάνο της ιδιαίτερα την ανάγκη για σκορ, με φθηνούς ποιοτικούς παίκτες (πχ Vesely), αλλά να στοχεύει σε παίκτες που αναμένεται να της επιφέρουν άμεσα επιπλέον κρέντιτς.
Αρχικά, βλέποντας το δίδυμο Calathes-Lekavicious στους point guards, σχεδόν ...υποσυνείδητα δημιουργείται η επιθυμία/ανάγκη για κάποια αλλαγή στη θέση, με τον Dixon, που είναι ο πιο υποτιμημένος της παίκτης. Ο γκαρντ του Παναθηναϊκού έχει φτάσει μια αρκετά ικανοποιητική τιμή, ενώ ο Lekavicius πήρε το 15% και πλέον είναι σε πολύ μικρό βαθμό υποτιμημένος. Κάπως έτσι σχεδιάστηκε το πλάνο της ομάδας στην αρχή, ωστόσο, όπως έγινε στη συνέχεια αντιληπτό, τρεις αλλαγές στις άλλες θέσεις της ομάδας φαίνονται πιο συμφέρουσες από οικονομική άποψη. Αυτό πάντα με σκεπτικό ότι ο Calathes μπορεί να διατηρηθεί στα υψηλά σκορ, στην αγωνιστική κατάσταση που είναι, ενώ ο Lekavicius έχει αρκετά θετική παρουσία μέχρι στιγμής και δεν θέλει πολλά για να παραμείνει στην αξία του.
Η πλέον προφανής μεταγραφή βέβαια δεν είναι άλλη από αυτή του Tyler Honeycutt ο οποίος συνεχίζει τις σπουδαίες εμφανίσεις με όπλο του τα ρημπάουντ και χρειάζεται μηδενικό ράνκινγκ για να πάρει το 15% της αξίας του. Το γεγονός ότι δείχνει ικανός να προσφέρει σκορ λειτουργεί φυσικά υπέρ του Αμερικανού, σε αντίθεση για παράδειγμα με τον, αντίπαλό του, αυτή την αγωνιστική, Rakim Sanders, ο οποίος αποτελεί γενικά έναν ασταθή φαντασιακό παίκτη. Όχι ότι ο φόργουορντ της Εφές έχει δώσει άλλα δείγματα, συνολικά, ωστόσο η έφεση που έχει στα ρημπάουντ αυξάνει σημαντικά το βαθμό αξιοπιστίας του.
Εν πάσει περιπτώσει όμως, ούτε ο παίκτης της Μιλάνο μπορεί να προσπεραστεί, αφού είναι ...υπερβολικά υποτιμημένος κι επί της ουσίας δεν χρειάζεται σκορ για να αυξήσει κατά 15% της αξία του. Αν μάλιστα πραγματοποιήσει μια σχετικά καλή εμφάνιση, βάζει υποθήκη για παραμονή δύο και πλέον αγωνιστικών στο ρόστερ, διευκολύνοντας το σχεδιασμό της ομάδας συνολικά. Με τη λογική αυτή λοιπόν, Honeycutt και Sanders έρχονται στην ομάδα.
Οι παίκτες αυτοί θα έρθουν στη θέση του Guduric, που πλέον στα 50 κρέντιτς μπορεί να πωληθεί σχεδόν ...άφοβα και ενός εκ των Clyburn και Παππά. Η επιλογή θα μπορούσε να γίνει και με κορώνα-γράμματα, ωστόσο θα επιλέξω να παραμείνει ο Έλληνας γκαρντ στην ομάδα, μετά τη θετική του εμφάνιση στην Εφές. Θεωρώ βέβαια πιο πιθανό να γίνει το "μπαμ" από τον Clyburn, ωστόσο, έστω και πολύ οριακά, με οικονομικούς όρους ο Παππάς αποτελεί καλύτερη περίπτωση, ώστε να μείνει.
Τέλος, η τρίτη αλλαγή αφορά τη θέση των ψηλών κι ενώ η ομάδα θα μπορούσε κάλλιστα να στοχεύσει σε έναν εκ των Vesely/Μπουρούσης, που είναι δεδομένο ότι σε βάθος χρόνου θα ανεβάσουν κατά πολύ την αξία τους, αυτός που θα αποκτηθεί τελικά θα είναι ο Bryant Dunston που μετά την εμφάνισή του με τον Παναθηναϊκό, θέλει σκορ 12 για να πάρει το 15% της αξίας του. Δεδομένου ότι 4 από τα 5 σκορ του μέχρι τώρα δείχνουν ότι θα τα καταφέρει, θα προτιμήσω να πάω για τα κρέντιτς του Αμερικανού κι από εκεί και πέρα, να κινηθώ για τους πιο ...ουσιαστικά υποτιμημένους παίκτες.
Ο σέντερ της Εφές θα έρθει στη θέση του Iverson, ο οποίος έχει φτάσει τα 57 κρέντιτς, τιμή διόλου ευκαταφρόνητη για τα φετινά δεδομένα της Μακάμπι. Θεωρητικά ο Αμερικανός θα μπορούσε να παραμείνει, αφού είναι από τους πλέον σταθερούς παίκτες, ωστόσο χρειάζεται λίγο μεγαλύτερο σκορ από τον -πολύ ελαφρώς υποτιμημένο- Randolph για να παραμείνει στην τιμή του. Έτσι, παρόλο που το ματς μέσα στην ΤΣΣΚΑ τρομάζει λίγο περισσότερο για τον παίκτη της Ρεάλ, τα νούμερα θα καθοδηγήσουν και εδώ την απόφαση της ομάδας.
Συνοπτικά λοιπόν, το ρόστερ θα έχει ως εξής:
Calathes
Lekavicious
Langford
Honeycutt
Sanders
Pappas
Randolph
Parakhouski
Moerman
Dunston
Devotion.
