Την 36η αγωνιστική το Ντουμπάι έκανε την νίκη της χρονιάς και ήταν κοντά στην είσοδο στα play in. Την ίδια αγωνιστική η New Entry είχε ένα από τα καλύτερα σκορ της χρονιάς και ήθελε να κλείσει την χρονιά με θετικό πρόσημο. Και οι δύο απέτυχαν. Φοβήθηκαν την επιτυχία.
Αρχικά θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους Χρόνια Πολλά, Χριστός Ανέστη. Ελπίζω να περάσατε καλά αυτές τις ημέρες με τις οικογένειες σας.
Ο φόβος της επιτυχίας, είναι ένας όρος της ψυχολογίας, ο οποίος περιγράφει το αίσθημα των ανθρώπων, σύμφωνα με το οποίο φοβούνται τα επιτεύγματα, σε σημείο να σαμποτάρουν τον εαυτό τους.
Στον αθλητισμό, είναι ένα πολύ κοινό φαινόμενο ομάδων, οι οποίες όταν βρίσκονται πολύ κοντά σε ένα μεγάλο στόχο, τότε κάνουν όλα τα λάθη συγκεντρωμένα, λες και δεν θέλουν να τον πετύχουν. Είναι αυτό, το πολύ κοινό, που λέγεται ότι μια ομάδα αυτοκτόνησε.
Για παράδειγμα, βλέπουμε κάποιες ομάδες, οι οποίες σε έναν πολύ κρίσιμο αγώνα έχοντας σοβαρό προβάδισμα πλησιάζοντας το τέλος, κάνουν ένα τραγικό φινάλε και σχεδόν, να χαρίζουν τη νίκη στον αντίπαλο. Έχουμε δει επίσης κάποιες, οι οποίες, ενώ πετυχαίνουν μια μεγάλη νίκη και αρκεί στα υπόλοιπα να κάνουν το χρέος τους, ώστε να επιτύχουν τον στόχο τους, να κάνουν μια απρόσμενη ήττα και να γκρεμίζουν ότι έχτιζαν.
Σύμφωνα με το δεύτερο παράδειγμα, το Ντουμπάι, πέτυχε την 36η αγωνιστική, μια τεράστια νίκη, μέσα στην έδρα της Ζαλγκίρις, σε έναν αγώνα χωρίς αύριο και για τις δύο ομάδες, με διαφορετικό διακύβευμα βέβαια και ήθελε απλώς νίκη επί της αδιάφορης Εφές, ώστε να βρίσκεται σχεδόν στα play in. Όλοι είδαμε τι ακολούθησε.
Η New Entry, για να έρθουμε στα του fantasy, βρισκόταν μετά τις τρεις πρώτες αγωνιστικές, στην θέση 199 της γενικής κατάταξης. Με μια διαβολοβδομάδα ενόψει, έγραφα στο κείμενο, ότι η απόδοση της ομάδας αυτές τις δύο αγωνιστικές, ουσιαστικά θα καθορίσει εν πολλοίς τις θέσεις στις οποίες θα κινηθούμε όλη την χρονιά. Μπορεί κάποιοι τότε να απόρησαν, καθώς θα βρισκόμασταν μόλις στην ολοκλήρωση 6, με ορίζοντα 38, αγωνιστικών.
Αλλά η εμπειρία από το παιχνίδι, με έχει διδάξει, ότι το να μπορέσεις να διαχειριστείς την εφήμερη επιτυχία, είναι το πιο σημαντικό προσόν για κάθε manager.
Μετά από εκείνη την διαβολοβδομάδα, για την 4η και 5η αγωνιστική επαναλαμβάνω, η ομάδα βρισκόταν στην θέση 6.267 της γενικής κατάταξης. Ένιωσα την κρισιμότητα των αγωνιστικών και κατέρρευσα!
Για να μην γίνουν παρανοήσεις, δεν σημαίνει ότι αν και μετά την 5η αγωνιστική, παρέμενα σε υψηλές θέσεις, σε τέτοιες θα τελείωνα την χρονιά. Αλλά δεν θα είχα σκοντάψει από το πρώτο εμπόδιο, δεν θα είχα υποκύψει στην πρώτη δυσκολία που βρήκα μπροστά μου.
Γενικότερα, πιστεύω ακράδαντα, ότι η αμέσως επόμενη αγωνιστική μιας επιτυχίας, δείχνει το μέταλλο της κάθε ομάδας, πραγματικής η φαντασιακής, το αν μπορεί να σταθεί στο αραιό οξυγόνο των κορυφαίων θέσεων.
Λοιπόν την 37η αγωνιστική, εμπιστευτήκαμε την Ντουμπάι, έχοντας τον προπονητή της και δύο από τους αστέρες της ομάδας, τον Kabengele και τον Musa. Μετά από μια καταπληκτική αγωνιστική μας στο fantasy, θέλαμε να κάνουμε ένα καλό μίνι σερί, έστω στο κλείσιμο της regular season, έτσι ώστε να έχουμε ένα θετικό πρόσημο, μια γλυκιά γεύση, για το τέλος.
Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό. 93.35 πόντοι, 388.381 θέση στην κατάταξη της αγωνιστικής και πτώση στις 3.981 της γενικής κατάταξης.
Προφανώς και δεν ήταν μόνο η απόδοση των παικτών και του προπονητή, της ομάδας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η οποία μας οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Ο Vezenkov, έκανε το δεύτερο χειρότερο ranking του στην χρονιά, ενώ και ο Bryant έμεινε πολύ μακριά από τα δικά του στάνταρντ (11 PIR).
Αλλά το έχουμε γράψει πολλές φορές τον τελευταίο καιρό, ότι δεν μπορούμε να βασιζόμαστε 100%, μόνο, στο σκορ αυτών των δύο παικτών και να περιμένουμε κάθε αγωνιστική να μας δίνουν 112.2, όσους δηλαδή πήραμε από αυτούς την 35η αγωνιστική (με την αρχηγία του Vezenkov βέβαια).
Όλες οι αλλαγές που έκανα για αυτή την αγωνιστική αποδείχτηκαν τραγικές.
Συνολικά από τους Walkup, Cavaliere, Musa, Golemac πήρα 8.7 πόντους, την ώρα που οι Diakite, Hazer, Blosommgame, Obradovic, τους οποίους έδιωξα είχαν 75, φτάνοντας στο εκκωφαντικό -66.3 (Αντρέα σου είπα, το -52,8 μπροστά στο δικό μου, ήταν πταίσμα)!
Αλλά σε μια αγωνιστική με χαμηλά γενικά σκορ, ειδικά το turn 1, ήταν ένα από τα χειρότερα των τελευταίων χρόνων, αυτό που ουσιαστικά μας καταδίκασε, ήταν το - 10 του Golemac, ενώ αν απλά κρατούσαμε τον Obradovic, θα είχαμε 30 πόντους επιπλέον. Με αυτούς τους πόντους η αγωνιστική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, δεδομένων των συνθηκών, μέτρια και σίγουρα δεν θα είχαμε τόσο μεγάλη πτώση, στις θέσεις της κατάταξης.
Το έβαλα σε ένα poll, στον λογαριασμό μου στο X
@NewEntryIlias, αν, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, η κίνηση της αντικατάστασης του Obradovic, με τον Golemac, ήταν μια λανθασμένη κίνηση. Εκεί το αποτέλεσμα από τις ψήφους σας, ήταν με συντριπτικό ποσοστό, υπέρ του Λάθους.
Συγνώμη, αλλά στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, ακόμα και τώρα, δεν μπορώ να καταδικάσω αυτή την κίνηση. Το Ντουμπάι, μετά την μεγάλη νίκη επί της Ζαλγκίρις, είχε την ευκαιρία να κλειδώσει, με νίκες εντός έδρας, την είσοδο στα play in, το οποίο κυνηγά όλη την χρονιά. Απέναντι της είχε μια από τις χειρότερες ομάδες της φετινής Eurolague, προτελευταία στην κατάταξη, τραγική εκτός έδρας, η οποία και στο πρωτάθλημα της Τουρκίας, βρίσκεται μόλις στην 6η θέση, η οποία μάλιστα είχε πολλές και σημαντικές απουσίες.
Το ότι επέλεξα αυτόν τον προπονητή λοιπόν και όχι αυτόν μιας ομάδας, η οποία τα τελευταία χρόνια, έχει δικαίως αποκτήσει τον τίτλο της πιο looser ομάδας, δεν μπορώ να πω ότι ήταν λάθος. Μάλιστα ο Αστέρας, πιστός στο τι κάνει τα τελευταία χρόνια στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν, είχε στα πέντε τελευταία παιχνίδια, τέσσερις ήττες!
Αυτή η ήττα μάλιστα οδήγησε στην απομάκρυνση του Golemac, η οποία μάλλον άργησε καθώς πολλές από τις κινήσεις του ήταν άστοχες. Στον τελευταίο αγώνα π.χ. ο Kabengele αγωνίστηκε 20 λεπτά και πήρε πολύ λίγες προσπάθειες, απέναντι σε μια frontline χωρίς τον Poirier, αφού ο πρώην προπονητής του, αποφάσισε στα κρίσιμο τέταρτο δεκάλεπτο, να θυμηθεί τον Kamenjas, ο οποίος έφτασε κοντά στα 15 λεπτά!
Τέλος πάντων, επειδή λόγω των ημερών, δεν είχαμε το καθιερωμένο απολογιστικό, έκανα έναν τεράστιο πρόλογο, πριν προχωρήσω στον σχεδιασμό της ομάδας για την τελευταία αγωνιστική της EUROLEAGUE 2025-26.
Σε αυτή την αγωνιστική, υπάρχουν ομάδες οι οποίες καίγονται για τη νίκη, αλλά υπάρχουν και άλλες οι οποίες δεν έχουν κάποιον στόχο. Βέβαια το καλό στην Euroleague, το οποίο το βλέπουμε κάθε χρόνο, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι ότι καμία ομάδα δεν παρουσιάζεται αδιάφορη, ακόμα και αν δεν κυνηγά κάτι και πολλά από αυτά τα παιχνίδια κρύβουν εκπλήξεις. Δείτε τις 3-4 τελευταίες αγωνιστικές της φετινής διοργάνωσης και θα το αντιληφθείτε εύκολα.
Το ερώτημα είναι μήπως υπάρχουν ομάδες, οι οποίες θα προτιμούσαν την ήττα τους, για να διαλέξουν αντίπαλο. Και για να το ξεκαθαρίσω, γιατί ειδικά στην Ελλάδα, έχουμε την τάση να δαιμονοποιούμε τέτοιες πρακτικές, ότι για εμένα προσωπικά, αυτό δεν είναι καταδικαστέο. Το να είσαι π.χ η Βαλένθια και με ήττα, εκτός έδρας μάλιστα, να βρίσκεις στα playoffs την Ζάλγκιρις και όχι τον Παναθηναϊκό, δεν νομίζω ότι είναι ένα άσχημο σενάριο. Πολλά ακούγονται και για τον αγώνα της Ρεάλ, ομάδας που αρέσκεται σε τέτοιες κινήσεις. Βεβαίως, η βαθμολογία της φετινής Euroleague είναι τόσο ιδιαίτερη, ώστε με μια ήττα και σε συνδυασμό άλλων αποτελεσμάτων, μια ομάδα μπορεί να βρεθεί από 3η, 6η και να τρέχει και να μην φτάνει.
Ας έχουμε λοιπόν στο μυαλό μας, για τις επιλογές μας, όλους τους παράγοντες.
Δεν θα υποκύψω πάλι σε συναισθηματισμούς για την τελευταία αυτή στροφή, ενθυμούμενος την φετινή μας πορεία, πρώτη στην οποία μπορώ να χρησιμοποιήσω πρώτο πληθυντικό, καθώς θεωρώ ότι μαζί κάναμε, αυτόν τον μακρύ δρόμο, μέσω του BasketStories και θα πάω κατευθείαν, στο ποιους θα κρατήσω στην ομάδα.
Ο
Vezenkov θα παραμείνει στην ομάδα και θα είναι ο αρχηγός μας στο turn 1. Για να πω την αλήθεια, σκέφτηκα κάποια στιγμή να προχωρήσω στην αντικατάσταση του, αφού είναι αλήθεια, ότι συνολικά ότι η απόφαση μας να τον αποκτήσουμε, μετά τον τραυματισμό του, δεν μας βγήκε, έχοντας μάλιστα ένα παιχνίδι το οποίο μπορεί να ξεφύγει νωρίς και να γίνει rotation στους χρόνους των παικτών. Αλλά είναι τα προσωπικά κίνητρα του παίκτη, υποψήφιος MVP και πρώτος σκόρερ της κανονικής διάρκειας, τα οποία με οδηγούν στο να τον κρατήσω.
Φυσικά και δεν τίθεται θέμα σχετικά με την παραμονή των
OkoboStrazel, δύο παικτών οι οποίοι ίσως αποδείχτηκαν οι καλύτερες κινήσεις μας, όλη την χρονιά, καθώς αποδίδουν σταθερά υψηλά και πλέον είναι το στήριγμα της ομάδας, ακόμα και τις πιο δύσκολες αγωνιστικές.
Επίσης ο
Frisch και ο
Cavaliere, στην τιμή που είναι και με τα έστω θετικά τους σκορ, θα παραμείνουν.
Αυτοί είναι οι σίγουροι, οι οποίοι θα παραμείνουν.
Σίγουρα θα φύγει ο προπονητής και ο Walkup.
Για να μην γράφω μόνο αυτά που θεωρώ ατυχίες, αποφεύγοντας να κάνω αυτοκριτική, πρέπει να παραδεχτώ ότι η επιλογή Walkup ήταν πραγματικά άστοχη και το ότι, έστω με αυτά τα διαθέσιμα credits, κάτι πάνω από τα 9, βρήκα αυτήν την λύση, δείχνει ότι αυτοπεριορίστηκα στις επιλογές μου, ψάχνοντας παίκτες από συγκεκριμένες ομάδες.
Στη θέση του προπονητή, θα έρθει ο
Ataman, σε έναν πολύ κρίσιμο παιχνίδι για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος με νίκη, έχει βλέψεις για την 6η θέση, ενώ με ήττα μπορεί να βρεθεί μέχρι μια 9ος. Φυσικά υπάρχουν και οι επιλογές του Μπαρτζώκα και του Masiulis, αλλά θα προτιμήσω την ομάδα που έχει αντίπαλο την Εφές, για να ξορκίσω τα φαντάσματα του πολύ πρόσφατου παρελθόντος.
Για τις άλλες κινήσεις, η αλήθεια είναι ότι εξέτασα τόσα πολλά σενάρια, τα οποία δεν μπορώ καν να καταγράψω, οπότε θα πάω κατευθείαν σε αυτό, που αυτή την στιγμή φαίνεται το επικρατέστερο.
Σύμφωνα με αυτό, στην ομάδα παραμένουν ο
Bryant και ο
Musa, ελπίζοντας να επανέλθουν στις καλές τους εμφανίσεις.
Θα αποχωρήσουν ο Kabengele και ο Hayes. Από τον πρώτο πήραμε ελάχιστα τις δύο τελευταίες αγωνιστικές, καθώς για άλλη μια φορά φέτος, όταν τον φέρνουμε κινείται στη μετριότητα, με το ακόμα πιο ανησυχητικό να είναι ο χρόνος συμμετοχής του, ενώ όταν τον διώχνουμε μας κάνει να τον αναπολούμε με τις εμφανίσεις του.
Από την άλλη, ο Hayes, μας έδωσε πολύ "τίμια" σκορ, αναλόγως της τιμής του βέβαια, αλλά θεωρώ ότι απέναντι στην Χάποελ, δεν θα συνεχίσει ανάλογα.
Στην θέση τους θα έρθουν, ο
Wright, διακαής πόθος αυτής της αγωνιστικής και ο
Vesely, σαν έναν από τους ηγέτες της Μπαρτσελόνα στον κρίσιμο αγώνα τους.
Η αλήθεια είναι το αμέσως επόμενο σενάριο, με παραμονή Hayes και αντικατάσταση Bryant με τον Fransisco, δεν απέχει πολύ από το πρώτο, αλλά δεν μπορώ εύκολα να αποχωριστώ τον Bryant, έναν παίκτη που όλη την χρονιά αποτέλεσε σταθερά για την ομάδα, με ελάχιστες απογοητεύσεις.
Πάντως, επειδή η έναρξη απέχει αρκετά, στις 21:00, ακολουθήστε με στον λογαριασμό μου στο X
@NewEntryIlias, για τα τελευταία νέα.
Εκεί ήδη υπάρχουν από χθες, προτάσεις παικτών και για αυτή την αγωνιστική.
Καλή επιτυχία σε όλους.
Το ρόστερ