We feel devotion
DataCenter
NBA ANALYSIS
Που να είσαι τώρα;
Παίκτες που είχαν τα φόντα, αλλά δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν την καριέρα που θα ήθελαν στο ΝΒΑ.
Επιμέλεια: Κυριάκος Φράγκος | kyriakosfrgs@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 12/10/2016 13:02
Παίχτες που εξαφανίστηκαν εν μια νυκτί, άλλοι είχαν potential για μεγάλη καριέρα αλλά έχασαν το δρόμο τους, άλλοι έκαναν καριέρα αλλά όχι αυτή που θα μπορούσαν με βάση το ταλέντο τους και άλλοι τραυματίστηκαν και δεν ξανακούσαμε για αυτούς. Κοινό χαρακτηριστικό? Κανείς τους δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο ΝΒΑ και στο BasketStories αναζητούμε τα ίχνη τους.


Michael Redd



Από το No43 του draft το 2000 σε all star game και στην team USA. Καθόλου άσχημα. Στις καλές χρονιές του στους Bucks ήταν σωστό πολυβόλο με αποκορύφωμα τη σεζόν 2006-07 που είχε 26.7 πόντους ΜΟ. Από τη σεζόν 2003-04 που πήρε φανέλα βασικού λόγω της φυγής του Ray Allen μέσω trade και μέχρι το 2008-09 είχε σταθερά πάνω από 20 πόντους ανα αγώνα, ενώ ψηφίστηκε ως μέλος της 3ης καλύτερης πεντάδας του NBA το 2004 και έγινε all star την ίδια χρονιά. Κάτοχος του ρεκόρ πόντων σε ένα ματς για τους Bucks, με 57 εναντίον των Jazz.

Σε ηλικία 30 ετών, και αφού μόλις έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008, βλέπει την ατυχία να του χτυπάει την πόρτα. 25 Ιανουαρίου 2009 και οι Bucks ανακοινώνουν ότι ο Redd θα χάσει το υπόλοιπο της σεζόν λόγω ολικής ρίξης πρόσθιου χιαστού. Ουσιαστικά ποτέ δεν επανήλθε από τότε, αφού μετά από 18 αγώνες στη σεζόν 2009-10, παθαίνει τον ίδιο τραυματισμό στο ίδιο ακριβώς γόνατο και ξαναχάνει το υπόλοιπο της σεζόν. Την επόμενη χρονιά έπαιξε μόλις 10 ματς, χωρίς φυσικά να είναι ο παίχτης που είχαμε θαυμάσει, ενώ η τελευταία φανέλα που φόρεσε ήταν αυτή των Suns την περίοδο 2011-12, όπου δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Το Νοέμβριο του 2013 ανακοίνωσε την απόσυρση του από το μπάσκετ σε ηλικία 34 ετών, ευχαριστώντας το Milwaukee για τα χρόνια που πέρασε εκεί. Από το Μάρτιο του 2014 έχει δραστηριοποιηθεί στην ανάπτυξη και την εξέλιξη τεχνολογικών επιχειρήσεων στην γενέτειρα του, το Columbus του Ohio.


Andris Biedrins



Όχι, ο Porzingis δεν ήταν ο πρώτος Λετονός που έκανε το NBA να ασχοληθεί μαζί του. Αυτός ήταν ο center των Warriors Andris Biedrins. Μπήκε στο ΝΒΑ στα 18 του, το 2004, νούμερο 11(!!) επιλογή στο ντραφτ. Τα 2 πρώτα χρόνια του στη λίγκα ήταν αναγνωριστικά αφού έπαιζε ελάχιστα και φορτωνόταν συνέχεια με φάουλ. Όλα άλλαξαν όταν ο Don Nelson ανέλαβε τους Warriors, του έδωσε θέση βασικού και ο Biedrins έβγαλε μάτια. Μείωσε όσο μπορούσε τα φάουλ του, έμενε περισσότερο χρόνο στο παρκέ και σημείωνε εντυπωσιακούς αριθμούς σε ρημπάουντ και μπλοκ, ενίοτε και σε πόντους. Τη σεζόν 2007-08 έχει εδραιωθεί πλέον ως ο βασικός center των Warriors και τελειώνει τη χρονιά με 10.5 πόντους, 9.8 ρημπάουντ και 1.2 μπλοκ, ενώ την αμέσως επόμενη, και αφού έχει υπογράψει το πρώτο μεγάλο συμβόλαιο της καριέρας του, (6 χρόνια-54$ εκ.) τελειώνει με double-double, 11.9 πόντους, 11.2 ρημπάουντ και 1.5 μπλοκ.

Η σεζόν 2009-10 ήταν η αρχή του κατήφορου αφού κατάφερε να παίξει μόλις 33 ματς, λόγω διάφορων τραυματισμών, χωρίς να εντυπωσιάσει, ενώ άρχισε να δέχεται κριτική για έλλειψη προσπάθειας και ανταγωνισμού. Με τη νέα αγωνιστική χρονιά έδωσε ελπίδα στους οπαδούς των Warriors κάνοντας εμφανίσεις ανάλογες με αυτές του 2008 αλλά οι τραυματισμοί ξαναχτύπησαν και δεν κατάφερε ποτέ να βρει ρυθμό. Ήταν πλέον γνωστό ότι στην ομάδα είχαν χάσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του. Σεζόν 2011-12 και παίζει πιο λίγο από ποτέ μετά τα 2 πρώτα αναγνωριστικά χρόνια του, οι αριθμοί του είναι τραγικοί και χάνει τη θέση του βασικού center από όποιον παίχτη υπάρχει στην ομάδα που μπορεί να την καλύψει. Ήταν φανερό πλέον ότι είχε πάρει την κάτω βόλτα. Ανάλογες εμφανίσεις και την επόμενη χρονιά με το χρόνο του να πέφτει ακόμα περισσότερο σε 9.3 λεπτά ανα παιχνίδι και τις μέρες του στην ομάδα μετρημένες. Ιούλιο του 2013 ετοιμάζει τις βαλίτσες του για τη Utah όπου κατάφερε να παίξει μόλις 6 ματς πριν αποδεσμευθεί τον Απρίλιο του 2014.

Από τότε δεν έχει ασχοληθεί ξανά επαγγελματικά με το μπάσκετ, με τον ίδιο να δηλώνει ότι προπονείται 3-4 φορές τη βδομάδα αλλά δεν ξέρει αν θα επιστρέψει κάποια στιγμή ξανά στα παρκέ. Είναι μόλις 30 ετών, επίσημα δεν έχει αποσυρθεί αλλά σίγουρα οι μέρες του στο ΝΒΑ έχουν τελειώσει.


T.J. Ford



Έχοντας κάνει απίστευτα πράγματα στα 2 χρόνια του στο κολλέγιο μπήκε στο ΝΒΑ και επιλέχθηκε στο νούμερο 8 του ντραφτ του 2003 ,(ίσως της καλύτερης φουρνιάς παιχτών όλων των εποχών) από τους Bucks. Στην πρώτη του χρονιά επιλέχθηκε στη 2η καλύτερη ρούκι πεντάδα έχοντας τελειώσει τη σεζόν με 7.1 πόντους και 6.5 ασσίστ αλλά και έχοντας υποστεί έναν τραυματισμό που έμελλε να επηρεάσει την καριέρα του. 24 Φεβρουαρίου του 2004 σε προσπάθεια για διείσδυση δέχεται φάουλ και προσγειώνεται πολύ άτσαλα. Το αποτέλεσμα ήταν ζημιά στη σπονδυλική στήλη και χειρουργείο. Έχασε όλη την επόμενη χρονιά και αφού πήρε την άδεια από τους γιατρούς ότι μπορούσε να παίξει ξεκίνησε να γυμνάζεται και να δουλεύει πυρετωδώς.

Τη σεζόν 2005-06 κατάφερε να παίξει 72 ματς με πολύ καλούς αριθμούς (12.2 πόντοι, 6.6 ασσίστ), δείχνοντας ότι έχει αφήσει πίσω το σοβαρό τραυματισμό του αλλά η αλλαγή φιλοσοφίας στο παιχνίδι των Bucks τον έφερε πιο βόρεια, στο Toronto. Εκεί βρήκε τον Chris Bosh και έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του με 14 πόντους και 7.9 ασσίστ. Η επόμενη σεζόν (2007-08) ξεκίνησε στο ίδιο τέμπο αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός τον κράτησε 3 μήνες εκτός παρκέ, διάστημα στο οποίο έχασε τη θέση του από τον Jose Calderon. Ο Ford δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με το ρόλο του παγκίτη και για αυτό μετακόμισε στην Indiana όπου έκανε μια πολύ καλή χρονιά με 14.9 πόντους και 5.3 ασσίστ. Η καλή απόδοση του όμως δεν συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά, αφού οι τραυματισμοί και οι περισσότερες επιλογές των Pacers στη θέση του μείωσαν το χρόνο του κάτι που έγινε και τη σεζόν 2010-11 και ενώ οι Pacers έψαχναν τρόπο να τον ανταλλάξουν το καλοκαίρι του 2010.

Τελικώς έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι του 2011 και αφού δεν βρήκε ομάδα στο ΝΒΑ πέρασε για μόλις 3 ματς από την Ευρώπη και την KK Zagreb, πριν τελικά υπογράψει στους San Antonio Spurs το Δεκέμβρη του 2011. Εκεί έπαιξε μόλις 14 ματς πριν νιώσει πόνους από ένα χτύπημα στην πλάτη και δεδομένης της κατάστασης του ανακοίνωσε την απόσυρση του, το Μάρτιο του 2012, στα 29 του χρόνια. Σήμερα θα τον βρούμε να μαθαίνει τα βασικά του μπάσκετ σε παιδιά και νέους, στην ακαδημία που έχει ιδρύσει στο Austin του Texas.


Jonny Flynn



Ο παίχτης που θα μείνει γνωστός γιατί επιλέχθηκε πάνω από τον Stephen Curry. Οι Wolves ήθελαν point guard, είχαν τις επιλογές 5 και 6 και τι έκαναν? Επέλεξαν τον Rubio και τον Flynn αφήνοντας τον Curry στο 7. Και αν ο Rubio έχει κάνει μια αξιοπρεπέστατη καριέρα δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τον Flynn. Η πρώτη του χρονιά δεν ήταν κακή αφού ξεκίνησε 81 ματς βασικός έχοντας 13.5 πόντους, 2.4 ρημπάουντ και 4.4 ασσίστ ανά αγώνα κερδίζοντας μια θέση στην 2η καλύτερη ρούκι πεντάδα.

Το καλοκαίρι του 2010 μπήκε στο χειρουργείο για το ισχίο του και η επόμενη χρονιά ήταν μια μεγάλη απογοήτευση, με χρόνο και στη D-league, και νούμερα της τάξης των 5.3 πόντων και 3.4 ασσίστ. Την ημέρα του ντραφτ του 2011 έγινε ανταλλαγή στους Houston Rockets με τα χρώματα των οποίων έπαιξε μόλις 11 ματς πριν καταλήξει στους Blazers. Εκεί έπαιξε 18 ματς με 5.2 πόντους και 3.8 ασσιστ τα οποία ήταν και τα τελευταία επίσημα στο NBA. Το Νοέμβρη του 2012 έκανε το μεγάλο ταξίδι μέχρι την Αυστραλία όπου και υπέγραψε στους Melbourne Tigers. Εκεί μάλιστα ήταν εντυπωσιακός καταγράφοντας 17.9 πόντους, 3.9 ρημπάουντ και 5.9 ασσίστ.

Με αυτές τις εμφανίσεις κέρδισε συμβόλαιο στην Κίνα και συγκεκριμένα στους Sichuan Blue Whales από τους οποίους έφυγε ένα μήνα μετά λόγω τραυματισμού. Τελευταία του εμφάνιση στο μπασκετικό χάρτη ήταν στην Ιταλία όπου υπέγραψε στη Orlandina, τον Αύγουστο του 2014, έπαιξε 2 ματς και τραυματίστηκε εκ νέου. Δύσκολα θα ξαναπαίξει μπάσκετ επιπέδου παρόλο που είναι ακόμα 27 ετών.


Darko Milicic



Ένα από τα μεγαλύτερα draft busts όλων των εποχών. Carmelo Anthony, Chris Bosh, Dwyane Wade μερικοί παίχτες που επιλέχθηκαν μετά το Σέρβο. Οι Pistons παρότι τον επέλεξαν στο νούμερο 2 του ντραφτ του 2003 και έδειξαν ότι πιστεύουν στις ικανότητες του, δεν του έδωσαν ποτέ σημαντικό χρόνο και μετά από 2μιση χρονιές και 96 ματς, με μέσους όρους 1.6 πόντους και 1.2 ρημπάουντ, τον έστειλαν στο Orlando. Εκεί ήταν σαφώς καλύτερος και την πρώτη του γεμάτη χρονιά στους Magic έπαιξε 80 ματς, με 8.0 πόντους, 5.5 ρημπάουντ και 1.8 μπλοκ. Το συμβόλαιο του όμως δεν ανανεώθηκε και έτσι έμεινε ελεύθερος.

Επόμενος σταθμός οι Grizzlies, που του έδωσαν τη θέση βασικού. Συμπαθητικά νούμερα αλλά όχι ικανά για να του εξασφαλίσουν τη θέση του βασικού center και την επόμενη σεζόν, αυτή που έχασε από τον Marc Gasol. Αποτέλεσμα ήταν να γίνει ανταλλαγή στους New York Knicks, όπου έπαιξε μόλις 8 ματς πριν αποφασίσει να βγει και να δηλώσει ότι δεν έχει σκοπό να μείνει στο ΝΒΑ και θέλει να γυρίσει στη Ευρώπη. Οι Knicks που είχαν ακόμα τα δικαιώματα του τον έστειλαν στη Minnesota. Εκεί έκανε μερικές εντυπωσιακές εμφανίσεις, πήρε ξανά θέση βασικού και τελείωσε τη σεζόν με 8.8 πόντους, 5.2 ρημπάουντ και 2 μπλοκ ανα παιχνίδι. Την επόμενη σεζόν (2011-12) είδε το χρόνο του να μειώνεται και τελικά να πέφτει θύμα της 'αμνηστίας'. Σεπτέμβρη του 2012 υπογράφει συμβόλαιο στους Celtics για να μείνει τελικά ένα μήνα παίζοντας 5 λεπτά σε 1 ματς. Οι Celtics τον αποδεσμεύουν επικαλούμενοι προσωπικά θέματα και τον Ιούνιο του 2013 ο Milicic ανακοινώνει την απόσυρση του από το μπάσκετ.

Για ένα διάστημα περίπου ενός χρόνου το όνομα του δεν ακούγεται μέχρι που το Σπτέμβρη του 2014 δηλώνει ότι θα ασχοληθεί επαγγελματικά με το kickboxing(!!). Μια καριέρα που δεν κράτησε πολύ αφού μετά από τον πρώτο του αγώνα και την ήττα με Knock out λόγω αιμορραγίας, αποσύρθηκε από το άθλημα. Το Μάιο του 2015 ο Milicic δηλώνει ότι επανέρχεται στα παρκέ για τη Metalac, ομάδα της χώρας του, αργότερα όμως το αναιρεί αφού αλλάζει γνώμη. Σήμερα, στα 31 του, ζει με τη γυναίκα του και τα 2 παιδιά του στη φάρμα του στο Novi Sad και δηλώνει ευτυχισμένος.


Tyrus Thomas



Νούμερο 4 στο ντραφτ του 2006, από τους Portland Trail Blazers έγινε ανταλλαγή την ίδια μέρα για κάποιον Lamarcus Aldridge! Παίχτης με εξαιρετικά αθλητικά προσόντα και πολύ καλός στο παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη, οι Bulls επένδυσαν πάνω του αλλά μάλλον κάπου έκαναν λάθος. Η πρώτη του χρονιά ήταν αναγνωριστική με μέσους όρους 5.2 πόντους, 3.7 ρημπάουντ και 1.1 μπλοκ, και μερικές εκλάμψεις που έδειχναν ότι ο Thomas έχει μέλλον στο ΝΒΑ. Την επόμενη χρονιά ανέβασε ελάχιστα τους αριθμούς του για να έρθει η περίοδος 2008-09 που ήταν και η καλύτερη της καριέρας του. 10.8 πόντοι, 6.4 ρημπάουντ και 1.9 μπλοκ.

Με το ξεκίνημα της σεζόν 2009-10 και μετά από 4 αγώνες, χτύπησε στο χέρι και έχασε 1μιση μήνα αλλά και τη θέση του βασικού. Δεν χωρούσε πλέον στους Bulls, οι οποίοι τον έστειλαν με ανταλλαγή στη Charlotte. Στους Bobcats παρότι ερχόταν από τον πάγκο, έγραψε καλά νούμερα, 10.1 πόντους, 6.1 ρημπάουντ και 1.5 μπλοκ, αριθμοί πανομοιότυποι με αυτούς που είχε και την επόμενη σεζόν, παίζοντας όμως μόλις 41 ματς. Ενδιάμεσα υπέγραψε και το καινούριο του συμβόλαιο αξίας 40$ εκ. για 5 χρόνια. Η σεζόν 2011-12 ήταν η αρχή της κατηφόρας, τα νούμερα του έπεσαν αρκετά, ενώ έχασε 28 ματς ξανά λόγω τραυματισμών. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε εκεί που είχε μείνει με τους Bobcats να χρησιμοποιούν την αμνηστία και να τον αφήνουν ελεύθερο τον Ιούλιο του 2013.

Επανεμφανίζεται τον Ιανουάριο του 2015, αφού έχει ξεπεράσει τους τραυματισμούς του, και παίζει στην D-league με τους Iowa Energy. Από εκεί κατάφερε να υπογράψει 2 10ήμερα συμβόλαια στους Grizzlies παίζοντας όμως μόνο 2 ματς πριν μείνει ελεύθερος και επιστρέψει στους Energy. Σεπτέμβριο του 2015 κάνει το ταξίδι για Ευρώπη και συγκεκριμένα τη Γερμανία, όπου υπογράφει στη Eisbaren Bremerhaven. Δεν έπεισε όμως και έτσι το συμβόλαιο του λύθηκε 5 μήνες αργότερα. Σήμερα είναι ελεύθερος και πιθανότατα ψάχνει για ομάδα.


Marshon Brooks



Ο νέος Kobe. Έτσι τουλάχιστον τον αποκαλούσαν όσοι τον είδαν στη rookie χρονιά του λόγω του επιθετικού του ταλέντου. Νούμερο 25 στο ντραφτ, επιλογή των Celtics οι οποίοι τον έστειλαν την ίδια μέρα στους Nets. Εκεί άργησε να πάρει μπρος αλλά κατάφερε να πάρει θέση βασικού και σε 56 αγώνες τέλειωσε με 12.6 πόντους, 3.6 ρημπάουντ και 2.3 ασσίστ, αριθμοί που τον έφεραν στην 2η καλύτερη ρούκι πεντάδα της σεζόν.

Η σεζόν 2012-13 όμως ήταν τελείως διαφορετική. Όχι μόνο έχασε τη θέση του βασικού, αλλά και το χρόνο συμμετοχής του πέφτοντας από τα 29.4 λεπτά στα 12.5. Οι αριθμοί του μειώθηκαν αισθητά. Το καλοκαίρι του 2013 θυσιάστηκε στην ανταλλαγή για τον Kevin Garnett και έτσι βρέθηκε στην ομάδα που τον επέλεξε αρχικά στο ντραφτ. Στη Βοστώνη έπαιξε μόλις 10 ματς όπου ήταν μεταξύ πάγκου και D-League. Νέα ανταλλαγή τον Ιανουάριο του 2014 που τον στέλνει στους Warriors. 7 αγώνες με αυτούς, πέρασμα από τους Santa Crruz Warriors της D-League και ξανά ανταλλαγή.

Τελευταίος προορισμός το Los Angeles και οι Lakers. Ούτε εκεί κατάφερε να αφήσει το στίγμα του και το καλοκαίρι του 2014 πετάει για Ιταλία όπου υπογράφει στη Armani Milano. Εκεί δεν ήταν κακός, έχοντας 13.6 πόντους, 3.3 ρημπάουντ και 1 ασσίστ ανα αγώνα, συμμετέχοντας με την ομάδα και στη Euroleague. Τον Αύγουστο του 2015 προτίμησε τα λεφτά της Κίνας, υπογράφοντας στους Jiangsu Dragons. Τη σεζόν 2015-2016 είχε απίστευτα νούμερα, 35 πόντους, 5.9 ρημπάουντ και 4.2 ασσίστ. Κυνηγάει ένα συμβόλαιο στο ΝΒΑ και να δεν το βρει θα συνεχίσει στην Κίνα.


Josh Howard



Παίχτης που επιλέχθηκε προτελευταίος στον πρώτο γύρο του μεγάλου ντραφτ του 2003 από τους Mavericks και κατάφερε να φτάσει μέχρι το All Star Game το 2007. Στην πρώτη του χρονιά επιλέχθηκε στην 2η καλύτερη ρούκι πεντάδα καλύπτοντας κυρίως τρύπες στο ρόστερ, έχοντας γράψει μέσους όρους, 8.6 πόντων και 5.5 ρημπάουντ. Στην δεύτερη του χρονιά εκμεταλλεύθηκε κάποιους τραυματισμούς των βασικών μελών της ομάδας και πήρε θέση βασικού ανεβάζοντας τους αριθμούς του σε 12.6 πόντους και 6.4 ρημπάουντ.

Το νερό είχε μπει στο αυλάκι πλέον για τον Howard και η βελτίωση του συνεχίστηκε και την τρίτη σεζόν όπου σκόραρε 15.6 πόντους, χάνοντας όμως 23 ματς λόγω τραυματισμού. Τα νούμερα του ανέβηκαν ακόμα περισσότερο τη σεζόν 2006-07, και με 18.9 πόντους και 6.8 ρημπάουντ κέρδισε μια θέση στο All Star Game, τη μοναδική συμμετοχή της καριέρας του. Τη σεζόν 2007-08 έγραψε carreer high σε πόντους και ρημπάουντ (19.9-7.0) και ανήκε πλέον στην ελιτ των forward της λίγκας. Τον Απρίλιο του 2008 έκανε μια δήλωση που συζητήθηκε αφού ανέφερε πως στην offseason συνηθίζει να κάνει χρήση μαριχουάνας κάτι που δεν θεωρεί ότι επηρεάζει την απόδοση του.

Τελικά στην ομάδα δεν έδωσαν περαιτέρω συνέχεια και ο Howard είχε αντίστοιχα νούμερα, με μια μικρή πτώση, και την επόμενη σεζόν χάνοντας όμως 31 ματς λόγω διάφορων τραυματισμών, οι οποίοι δεν τον άφησαν ούτε τη σεζόν 2009-10, όπου μέχρι το Φεβρουάριο είχε ήδη χάσει 21 ματς με προβλήματα σε καρπό, αστράγαλο και μια ίωση. Τότε ήρθε και η ανταλλαγή, με τον Howard να καταλήγει στους Wizards. Πρόλαβε να παίξει 4 ματς πριν διαλύσει το χιαστό του και χάσει το υπόλοιπο της σεζόν καθώς και μεγάλο μέρος της επόμενης. Εκεί ουσιαστικά τελείωσαν και οι μέρες του σαν πρώτο όνομα. Το Δεκέμβριο του 2011 υπέγραψε στους Jazz, αφού είχε μείνει ελεύθερος από τους Wizards, παίζοντας σε 43 ματς και έχοντας αριθμούς αντίστοιχους με αυτούς της ρούκι σεζόν του. Οι Jazz δεν του ανανέωσαν το συμβόλαιο και το Νοέμβριο του επόμενου χρόνου υπέγραψε στους Grizzlies. Εκεί έπαιξε 11 ματς πριν ξανακόψει το χιαστό του. Έμεινε 1 χρόνο εκτός πριν υπογράψει στους Spurs για μόλις μια μέρα.

Συνέχισε στην D-League και τους Austin Toros αλλά ξαναχτύπησε και ουσιαστικά αυτό ήταν το τέλος της καριέρας του. Ο ίδιος πίστευε ότι μπορεί να ξαναπαίξει στο ΝΒΑ, έπαιξε στο summer league της επόμενης χρονιάς αλλά καμία ομάδα δεν εκδήλωσε ενδιαφέρον για αυτόν. Σήμερα είναι προπονητής της ομάδας του Piedmont International University ενώ ασχολείται και με το ίδρυμα του, το Josh Howard Foundation, που βοηθά με διάφορους τρόπους άπορες οικογένειες.


Emeka Okafor



Μπήκε στο ΝΒΑ με τυμπανοκρουσίες ως νούμερο 2 του ντραφτ, επιλογή των Bobcats, πρωταθλητής με το κολλέγιο του Connecticut, καλύτερος αμυντικός της χρονιάς και πρώτος μπλοκέρ στην ιστορία του κολλεγίου. Χωρίς καν να έχει παίξει ακόμα στο ΝΒΑ, συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Στην πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα κατέκτησε το τίτλο του ρούκι της χρονιάς και φυσικά μπήκε στην καλύτερη ρούκι πεντάδα του πρωταθλήματος. Τα νούμερα του εντυπωσιακά, 15.1 πόντοι, 10.9 ρημπάουντ και 1.8 μπλοκ και δεν ήταν λίγοι αυτοί που τον παρομοίαζαν με τον Patrick Ewing και τον Alonzo Mourning.

Τη δεύτερή του χρονιά ένας σοβαρός τραυματισμός στον αστράγαλο τον ώθησε να χάσει 56 ματς και έτσι τα νούμερα του στους πόντους είχαν μια μικρή πτώση. Τη σεζόν 2006-07 κατάφερε να παίξει 67 ματς χάνοντας τα 15 πάλι λόγω προβλήματος στον αστράγαλο του, με τα νούμερα του να παραμένουν σταθερά, αλλά την αμέσως επόμενη χρονιά κατάφερε να παίξει και στα 82 ματς της κανονικής περιόδου δείχνοντας ότι έχει αφήσει τα προβλήματα τραυματισμών πίσω του. Το καλοκαίρι του 2008 πήρε το πρώτο μεγάλο συμβόλαιο της καριέρας του, 72$ εκ. για 6 χρόνια, το οποίο μάλιστα ήταν και το μεγαλύτερο στην μικρή ιστορία των Bobcats, και τη σεζόν 2008-2009 ήταν ξανά παρών σε όλα τα ματς της ομάδας του, έχοντας πανομοιότυπα νούμερα.

Το καλοκαίρι του 2009 Bobcats και Hornets αποφάσισαν να ανταλλάξουν τους ψηλούς τους με τον Okafor να οδεύει προς Νέα Ορλεάνη και τον Tyson Chandler να κάνει το αντίθετο δρομολόγιο. Εκεί, ο Okafor αγωνίστηκε σε όλα τα ματς της κανονικής περιόδου για 3η συνεχόμενη χρονιά, τα νούμερα του όμως ήταν ελαφρώς πεσμένα, από 13.2 πόντους σε 10.4 και από 10.1 ρημπάουντ στα 9. Στη 2η του σεζόν στους Hornets ο Okafor μπορεί να έχασε 10 ματς αλλά κράτησε σταθερά τα νούμερα του και συμμετείχε για πρώτη φορά στην καριέρα του στα play-off. Η σεζόν 2011-12 επισκιάστηκε από ένα σοβαρό πρόβλημα στο γόνατο που του επέτρεψε να αγωνιστεί σε 27 μόνο ματς.

Τον Ιούνιο του 2012 οι Hornets αποφάσισαν να τον στείλουν στους Wizards όπου αγωνίστηκε για μια χρονιά (η τελευταία του μέχρι σήμερα) έχοντας αριθμούς αντίστοιχους με αυτούς που είχε στους Hornets. Από εκεί κατέληξε στους Suns, όπου δεν έπαιξε ποτέ λόγω ενός σοβαρού προβλήματος στον αυχένα που τον κράτησε εκτός ΝΒΑ, και εκτός μπάσκετ γενικότερα μέχρι σήμερα. Στα 34 του δηλώνει ότι πλέον είναι υγιής και θέλει να παίξει σε ομάδα με υψηλούς στόχους. Φήμες ακούγονται για ενδιαφέρον αρκετών ομάδων, όπως οι Spurs και οι Warriors, μένει να δούμε αν θα δώσουν την ευκαιρία σε έναν παίχτη που έχει να παίξει μπάσκετ 3 χρόνια.


Stromile Swift



Γνωστός κυρίως για τον τρόπο παιχνιδιού του και τα απίστευτα καρφώματα του ο Swift μπήκε στο NBA ως η 2η επιλογή του ντραφτ του 2000 αλλά ποτέ δεν έπαιξε το μπάσκετ που μπορούσε η τουλάχιστον αυτό που πίστευαν οι Grizzlies ότι μπορούσε. Την πρώτη του χρονιά δεν έπαιξε πολύ, μόλις 16.4 λεπτά, με μέσους όρους 4.9 πόντους και 3.6 ρημπάουντ. Όλα θα άλλαζαν όμως την επόμενη χρονιά αφού οι Grizzlies αντάλλαξαν τον ηγέτη τους, τον Shareef Abdur-Rahim, για να πάρουν μεταξύ άλλων τον Pau Gasol, ανοίγοντας χώρο για τον Swift.

Η σεζόν ξεκίνησε πολύ καλά, αλλά ένας τραυματισμός στον αστράγαλο τον άφησε εκτός, κάτι που εκμεταλεύθηκε ο Pau Gasol και πήρε τη θέση του βασικού. Παρόλα αυτά ο Swift έπαιξε σε 68 αγώνες έχοντας 11.8 πόντους, 6.3 ρημπάουντ και 1.7 μπλοκ. Η ανάδειξη του Gasol σήμαινε ότι στο Memphis δεν θα είχε ποτέ θέση βασικού αλλά για 3 χρονιές και μέχρι που έμεινε ελεύθερος από τους Grizzlies είχε σταθερό ρόλο και αριθμούς παρόμοιους με αυτούς τις 2ης σεζόν του. Το καλοκαίρι του 2005 υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο 22$ εκ. με τους Rockets, δεν ταίριαξε ιδιαίτερα όμως με την ομάδα και το επόμενο καλοκαίρι επέστρεψε στους Grizzlies μέσω ανταλλαγής. Τα νούμερα του ήταν πεσμένα σε σχέση με αυτά που είχε στην προηγούμενη θητεία του στην ομάδα και διάφοροι τραυματισμοί τον κρατούσαν για καιρό εκτός γηπέδων.

Τελικώς οι Grizzlies αποφάσισαν να τον στείλουν στο New Jersey όπου έπαιξε συνολικά 41 ματς με ελάχιστο χρόνο συμμετοχής πριν αποδεσμευθεί τον Μάρτιο του 2009. Αμέσως υπέγραψε στους Suns, έπαιξε 12 ματς και έμεινε ξανά ελεύθερος. Αυτή ήταν και η τελευταία του χρονιά στο ΝΒΑ αφού τη σεζόν 2009-10 υπέγραψε αρχικά στους Sixers, αλλά δεν έπαιξε ποτέ εκεί αφού το συμβόλαιο του λύθηκε και κατέληξε στην Κίνα και τους Shandong Lions όπου σε 31 αγώνες είχε 22.1 πόντους και 11.8 rebound αριθμοί που τελικά δεν ήταν αρκετοί για να του βρουν ένα συμβόλαιο στο ΝΒΑ. Το Μάιο του 2011 συνελήφθη με την κατηγορία ότι παρενοχλούσε την πρώην του, κάτι που ο ίδιος αποδέχθηκε. Σήμερα στα 37 του, ζει με την 4χρονη κόρη του και είναι ιδιοκτήτης εταιρίας μεταφορών. Ειδική μνεία στην ατάκα του Charles Barkley για τον Swift. 'Ναι, ο τύπος μπορεί να τρέξει και να πηδήξει. Το ίδιο κάνει και ένα ελάφι. Ποτέ όμως δεν θα έβαζα ένα ελάφι στο παιχνίδι.'


Eddy Curry



Μπαίνοντας κατευθείαν από το high school στο ΝΒΑ ο Curry επιλέχθηκε στο νούμερο 4 του ντραφτ το 2001 από τους Bulls. Την πρώτη του χρονιά σαν ρούκι όπως ήταν φυσικό δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής και τελείωσε τη σεζόν με 6.7 πόντους και 3.8 ρημπάουντ. Την επόμενη σεζόν έπαιξε σε 81 ματς, τα 48 βασικός και ανέβασε αισθητά τους αριθμούς του κάτι που έκανε και την τρίτη του σεζόν όπου ήταν πλέον ο βασικός ψηλός των Bulls. Η καλύτερη του χρονιά στο Chicago ήταν και η τελευταία του με 16.1 πόντους και 5.4 ρημπάουντ, διακόπηκε όμως απότομα λόγω ενός προβλήματος στην καρδιά.

Οι Bulls θορυβημένοι του πρότειναν ένα συμβόλαιο ζωής 400 χιλιάδων δολλαρίων για 50 χρόνια σε περίπτωση που δεν περνούσε το τεστ για την κατάσταση της καρδιάς του και θα έπρεπε να σταματήσει το μπάσκετ, ο ίδιος αρνήθηκε και έτσι ήρθε η ανταλλαγή του στους New York Knicks. Εκεί έκανε καλή χρονιά με 13.6 πόντους και 6 ρημπάουντ ανα αγώνα, οι Knicks όμως περίμεναν περισσότερα από αυτόν. Αυτό έγινε την αμέσως επόμενη χρονιά, σεζόν 2006-07, κατά την οποία ο Curry είχε ρεκόρ καριέρας σε πόντους (19.5), ρημπάουντ (7) και αγώνες (81). Το πρόβλημα στην καρδιά του φαινόταν ότι είναι παρελθόν. Η σεζόν που ακολούθησε όμως δεν ήταν η ίδια. Η έλευση του Zach Randolph που μπέρδεψε την ομάδα επιθετικά καθώς και τα πολλά παραπανίσια κιλά του είχαν ως αποτέλεσμα αισθητή πτώση στους αριθμούς του έχοντας παίξει μόλις 59 αγώνες.

Αυτή η περίοδος ήταν και η αρχή του τέλους για τον Curry. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε υπέρβαρο και έχοντας χάσει πια τη θέση του στο rotation των Knicks έπαιξε μόλις 3 ματς. Τον Ιανουάριο του 2009, η πρώην κοπέλα του και η 10 μηνών κόρη του βρέθηκαν δολοφονημένες στο Σικάγο, γεγονός που τον επηρέασε ψυχολογικά. Προσπαθώντας να δώσει μια νέα πνοή στην καριέρα του ξεκίνησε να γυμνάζεται με προσωπικό γυμναστή με σκοπό να χάσει τα παραπανίσια κιλά. Παρόλο που έχασε κάποια από αυτά, το σώμα του δεν ήταν στο επιθυμητό επίπεδο και έτσι άλλη μια χρονιά πήγε χαμένη, έχοντας πατήσει παρκέ μόλις σε 7 ματς. Τον Φεβρουάριο του 2011 οι Knicks τον έστειλαν στους Wolves, τη φανέλα των οποίων δεν φόρεσε ποτέ αφού εξαγόρασαν το συμβόλαιο του. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς όμως ο Curry αφού δούλεψε και κατάφερε να φέρει το σώμα του σε επαγγελματικό επίπεδο κέρδισε το πολυπόθητο συμβόλαιο από τους Heat. Εκεί έπαιξε για 14 ματς πριν μείνει ξανά ελεύθερος το καλοκαίρι του 2012. Τελευταία του εμφάνιση στο ΝΒΑ ήταν με τη φανέλα των Mavericks την οποία φόρεσε για 2 φορές στα τέλη του 12, πριν αποχωρήσει για την Κίνα και τους Zhejiang Golden Bulls όπου έπαιξε 29 ματς με μέσους όρους 23 πόντους και 10.1 ρημπάουντ.

Καθόλη τη διάρκεια της καριέρας του είχε διάφορα προβλήματα με το νόμο και αργότερα και οικονομικά. Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη του δήλωσε ότι το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας του ήταν ότι δεν πήγε στο κολλέγιο όπως οι συνομήλικοι του, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαχειριστεί διάφορες καταστάσεις στο επαγγελματικό μπάσκετ. Ίσως ήρθε η ώρα για αυτόν να αφοσιωθεί στο πτυχίο που δεν κατάφερε ποτέ να πάρει, ενώ ήδη έχει ανακοινωθέι η συμμετοχή του στο Champions Basketball League, πρωτάθλημα παλαιμάχων του ΝΒΑ που θα ξεκινήσει μέσα στο 2017.


Adam Morrison



Ο Morrison μπήκε στο ΝΒΑ ως 3η επιλογή του ντραφτ το 2006 από τους Bobcats με τη φήμη τρομερού σκόρερ. Και πως να μην είχε τέτοια φήμη όταν την τελευταία του χρονιά στο Gonzaga είχε 28.1 πόντους μέσο όρο. Την πρώτη του χρονιά ως επαγγελματίας ψηφίστηκε στην 2η καλύτερη ρούκι πεντάδα έχοντας 11.8 πόντους, 2.9 ρημπάουντ και 2.1 ασσίστ αλλά με κακά ποσοστά ευστοχίας. Πριν ξεκινήσει η 2η σεζόν και συγκεκριμένα σε ματς της preseason εναντίον των Lakers, ο Morrison τραυματίστηκε στο γόνατο. Αποτέλεσμα? Ρήξη πρόσθιου χιαστού, χειρουργείο και απουσία από τη σεζόν 2007-08.

Επέστρεψε τη σεζόν 2008-09 αλλά πλέον ήταν άλλος παίχτης και οι Bobcats τον έστειλαν στους Lakers το Φεβρουάριο του 2009, με την φανέλα των οποίων κατέκτησε 2 πρωταθλήματα ΝΒΑ, έστω και αν ο χρόνος τους ήταν ελάχιστος, πολλές φορές και μηδενικός. Πλέον δεν είχε θέση στο ΝΒΑ, και υπέγραψε συμβόλαιο στη Σερβία και τον Ερυθρό Αστέρα. Στους 2 μήνες που έμεινε στην ομάδα ήταν ο πρώτος σκόρερ της με 15.5 πόντους αλλά δεν στέριωσε ούτε εκεί. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε στην Besiktas όπου σε 8 αγώνες είχε 11.8 πόντους μέσο όρο. Μετά το πέρασμα από την Ευρώπη έκανε αρκετές προσπάθειες να βρει συμβόλαιο στο ΝΒΑ με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2012 όταν και έκανε πολύ καλές εμφανίσεις στο summer league, βρήκε συμβόλαιο στο Portland αλλά μετά από ένα μήνα αυτό λύθηκε.

Τελικώς αποσύρθηκε στα 29 του, γύρισε στο κολλέγιο και πήρε πτυχίο στο sports management, δούλεψε για ένα διάστημα ως βοηθός συντονιστή βίντεο και ψάχνει για την επόμενη κίνηση της καριέρας του. Μένει με τη γυναίκα του και τις κόρες του σε ένα αγροτόσπιτο έξω από την Washington, έχει υπόγειο στο σπίτι του γεμάτο πυρομαχικά και φαγητό σε περίπτωση πολέμου η αποκάλυψης και περνάει τις μέρες του παίζοντας πόκερ και γκολφ. Δεν ξέρουμε αν πλέον κάνει συχνότερα μπάνιο, αλλά ο Jared Dudley έχει να λέει για τη μυρωδιά του Adam.


Kwame Brown



Γνωστός και ως 'το χειρότερο νούμερο 1 του ντράφτ' μέχρι που ήρθε ο Anthony Bennett. Έκανε αξιοπρεπή καριέρα βέβαια (ως προς τη διάρκεια) αλλά ποτέ δεν δικαίωσε τις προσδοκίες. Νούμερο 1 λοιπόν το 2001, και ο πρώτος high schooler που επιλέγεται σε αυτή τη θέση. Την πρώτη του σεζόν δεν βγάζει μάτια, μάλλον το αντίθετο, με 4.5 πόντους και 3.5 ρημπάουντ. Οι Wizards όμως τον πίστευαν και τη δεύτερη χρονιά του έδωσαν περισσότερο χρόνο όπως ήταν φυσικό, με τον ίδιο να βελτιώνει τα νούμερα του σε 7.4 πόντους και 4.3 ρημπαουντ. Η 3η του χρονιά (2003-04) ήταν και η καλύτερη του αφού ξεκίνησε τα 57 από τα 74 ματς βασικός και ήταν η μοναδική χρονιά στην καριέρα του με διψήφιο αριθμό πόντων. (10.9) Αρνήθηκε το συμβόλαιο που του προσφέρθηκε το καλοκαίρι (30$ εκ.-5 χρόνια) θεωρώντας ότι θα έχει καλύτερες προτάσεις σαν free agent.

Η 4η χρονιά του και τελευταία στους Wizards σημαδεύτηκε από τραυματισμούς και από αψιμαχίες με προπονητή και συμπαίχτες και στην Washington αποδέχτηκαν ότι τελικά είχαν κάνει λάθος επιλογή. Έτσι το καλοκαίρι του 2005 τον έστειλαν στους Lakers όπου πήρε τον ρόλο του 2ου center μέχρι που ένας τραυματισμός τον έχρισε βασικό. Τους τελευταίους μήνες της σεζόν 2005-06 καθώς και στα play-off ο Brown έκανε πολύ καλές εμφανίσεις και οι Lakers άρχισαν να πιστεύουν ότι βρήκαν λαβράκι από την ανταλλαγή του καλοκαιριού. Έτσι το ξεκίνημα της επόμενης σεζόν τον βρήκε βασικό μέχρι που τραυματίστηκε και έχασε τη θέση του. Στην πορεία την ξαναβρήκε αλλά ένας νέος τραυματισμός τη σεζόν 2007-08 έδωσε την ευκαιρία στον Andrew Bynum να δείξει το ταλέντο του και να κρατήσει αυτός τη θέση του βασικού center. Ο Brown επανήλθε όταν ο Bynum χτύπησε στο γόνατο αλλά ήταν απογοητευτικός και ανάγκασε τους Lakers να τον ανταλλάξουν σε πακέτο που περιελάμβανε τους αδερφούς Gasol.

Στο Memphis ουσιαστικά ήταν περαστικός παίζοντας μόλις 15 αγώνες πριν τον αφήσουν ελεύθερο το καλοκαίρι του 2008. Επόμενος σταθμός οι Pistons τα χρώματα των οποίων φόρεσε για 2 χρόνια και συνολικά 106 αγώνες χωρίς να δείξει τίποτα απολύτως. Τον Αύγουστο του 2010 υπογράφει μονοετές συμβόλαιο στους Bobcats παίζοντας 50 από τα 66 συνολικά ματς βασικός και έχοντας σαφώς καλύτερους αριθμούς από αυτούς που είχε τα προηγούμενα 3 χρόνια αλλά όχι αρκετούς για να τους αναγκάσει να του δώσουν καινούριο συμβόλαιο. Τελικά υπέγραψε στους Warriors που του έδωσαν 7$ εκ. (!!) για ένα χρόνο, με τους οποίους έπαιξε 9 ματς όλα και όλα πριν υπογράψει το τελευταίο του συμβόλαιο στους Sixers. Εκεί έπαιξε 22 ματς τη σεζόν 2012-13 πριν τον αποδεσμεύσουν. Ο Brown πάντως δεν το βάζει κάτω, παρόλο που έχει να παίξει μπάσκετ 3 χρόνια, και πριν 2 μήνες βρήκε καινούριο ατζέντη με σκοπό να επιστρέψει στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.


Ricky Davis



Μπήκε στο ΝΒΑ μόλις στα 19 του, επιλογή των Hornets στο νούμερο 21 του ντραφτ του 1998. Στα 2 χρόνια που έμεινε εκεί δεν βρήκε ποτέ ρόλο και χρόνο, και τον Αύγουστο του 2000 πήγε μέσω ανταλλαγής στους Heat, αλλά ο ρόλος του δεν άλλαξε αφού αντιμετώπιζε και προβλήματα τραυματισμών. Νέα ανταλλαγή και τον Οκτώβριο του 2001 μετακομίζει στους Cavaliers όπου πέρασε και τα πιο παραγωγικά χρόνια της καριέρας του. Την πρώτη του σεζόν στο Cleveland είχε το ρόλο του σκόρερ από τον πάγκο, και τα πήγς πολύ καλά έχοντας 11.7 πόντους, 3 ρημπάουντ και 2.2 ασσίστ ανά παιχνίδι. Την επόμενη σεζόν (2002-03) πήρε θέση βασικού και εκτόξευσε τους αριθμούς του σε 20.6 πόντους, 4.9 ρημπάουντ και 5.5 ασσίστ.

Η χρονιά όμως αμαυρώθηκε από ένα συγκεκριμένο περιστατικό. Σε αγώνα εναντίον των Jazz ο Davis ήθελε ένα rebound για να ολοκληρώσει το πρώτο triple double της καριέρας του και πέταξε τη μπάλα στο στεφάνι της ομάδας του για να πάρει το rebound. Οι σχέσεις που είχε με την ομάδα και τον προπονητή δεν ήταν και οι καλύτερες και παρά τα πολύ καλά στατιστικά του οι οπαδοί τον κατηγορούσαν για ατομισμό. Το καλοκαίρι του 2003 οι Cavaliers απέκτησαν στο ντραφτ ένα πιτσιρικά που λεγόταν Lebron James και ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι ο Davis δεν χωράει στην ομάδα.Αυτό επιβεβαιώθηκε το Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς όταν οι Cavaliers τον έστειλαν στους Celtics. Εκεί ερχόταν από τον πάγκο μέχρι το τέλος της χρονιάς, κάτι που συνεχίστηκε και τη σεζόν 2004-05, ρίχνοντας λίγο τα νούμερα του, λόγω ρόλου, παραμένοντας όμως υπερπολύτιμος σκόρερ. Τη σεζόν 2005-06 πήρε φανέλα βασικού και επανήλθε στις υψηλές πτήσεις με 19.7 πόντους, 4.5 ρημπάουντ και 5.3 ασσίστ.

Παρά τις εμφανίσεις του όμως το μέλλον του δεν ήταν στη Βοστώνη αφού τον Ιανουάριο παραχωρήθηκε στους Wolves όπου και διατήρησε τα νούμερα του στο ίδιο επίπεδο. Πέρασε μια γεμάτη σεζόν στη Minnesota ξεκινώντας και τα 81 ματς και έχοντας πολύ καλή απόδοση αλλά για άλλη μια φορά πήρε μέρος σε ανταλλαγή που τον έστειλε στους Heat τον Οκτώβρη του 2007. 7 χρόνια μετά το πρώτο του πέρασμα από το Miami ήταν πλέον καταξιωμένος παίχτης αλλά τα νούμερα του είναι ελαφρώς χειρότερα από αυτά των προηγούμενων χρόνων. Το καλοκαίρι του 2008 μένει ελεύθερος και αλλάζει ξανά πόλη. Υπογράφει στο Los Angeles για τους Clippers. Εκεί όμως δεν έπιασε ποτέ και μετά από 2 σεζόν γεμάτες τραυματισμούς οι Clippers τον αποδέσμευσαν τον Φερουάριο του 2010. Λόγω της κακής του φήμης δεν κατάφερε να βρει ομάδα στο ΝΒΑ και συμφώνησε με την Turk Telekom, με την οποία σε 13 ματς είχε 14.5 πόντους, 4 ρημπάουντ και 3.5 ασσίστ.

Στη συνέχεια, τον Οκτώβριο του 2010, πήγε στην Κίνα και τους Jiangsu Dragons όπου είχε παρόμοια νούμερα με αυτά της Τουρκίας. Εκεί έκατσε μόλις 3 μήνες πριν επιστρέψει στην Ευρώπη για τη Chorale Roanne τον Ιανουάριο του 2011. Έπαιξε 14 αγώνες με 10.1 πόντους, 2.5 ρημπάουντ και 2 ασσίστ. Επόμενος σταθμός η D-League και οι Maine Red Claws, χωρίς να εντυπωσιάσει και αργότερα, το 2012, καταλήγει στο Πουέρτο Ρίκο και τους Piratas de Quebradillas. Με 12.8 πόντους σε ένα τόσο αδύναμο πρωτάθλημα δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει μια θέση στο ΝΒΑ, και αφού έκανε ένα τελευταίο πέρασμα από τη D-League με τους Erie BayHawks είναι, στα χαρτιά ακόμα, free agent.

Ο ίδιος έχει μετανιώσει για πράγματα που έκανε στο παρελθόν στην καριέρα του και θεωρεί πως ήταν παρεξηγημένος καθ' όλη τη διάρκεια της . Σήμερα ζει στο ράντσο του έξω σπό το Houston του Texas με όλη του την οικογένεια, ασχολείται με το ίδρυμα που δημιούργησε κατά τη θητεία του στη Minnesota, που δραστηριοποιείται στη δημιουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων και επαγγελματικών ευκαιριών για νέους και οικογένειες που το έχουν ανάγκη, και βλέπει τον εαυτό του να κοουτσάρει κάποια στιγμή στο μέλλον, γιατί όχι και στο ΝΒΑ.



  '; ?>