Η υπόσχεση που δεν κρατήθηκε.
Το ξεκίνημα των Boston Celtics τη φετινή σεζόν κάθε άλλο παρά ενθουσιάζει, βάσει και της περσινής χρονιάς των Κελτών.
Μία νίκη απέναντι στους πρωτοπόρους της Ανατολής και μάλιστα με εμφατικό τρόπο και μεγάλη εμφάνιση από τον ηγέτη της ομάδας ανοίγει για τα καλά την όρεξη και κάνει τους φιλάθλους να ονειρεύονται ξανά. Και προφανώς σήμερα τα ξημερώματα είχαμε πάλι τα ίδια... Οι Boston Celtics έχασαν με κάτω τα χέρια από τους καλούς μεν, αλλά όχι και σε ιδιαίτερη φόρμα, Utah Jazz με τα νούμερα να είναι αποκαρδιωτικά. Παραθέτω κάποια που έχουν να κάνουν με τη σημερινή αναμέτρηση καθώς και μερικά από τη σεζόν μέχρι τώρα:
✎ Οι Κέλτες σημείωσαν τους λιγότερους πόντους (86) από της 22 Οκτωβρίου όταν έπαιζαν απέναντι στο Ορλάντο (90)
✎ Μόνο ο Irving (20) και ο Tatum (10) σημείωσαν διψήφιο αριθμό πόντων
✎ Με το Toronto σούταραν με 52.8%. Σήμερα ευστόχησαν στα 35 από τα 91 σουτ και σε 11 από τις 20 βολές
✎ Η φετινή επιθετική παραγωγικότητα των Κελτών είναι 24η με 106.7 πόντους μέσο όρο. Τουλάχιστον κρατάει καλά η άμυνα (3η καλύτερη επίδοση)
✎ Το ρεκόρ είναι πλέον 9-7 και έχουν χάσει τα 5 από τα τελευταία 8 παιχνίδια
✎ Έχασαν από τους Utah Jazz, δηλαδή από μία ομάδα που προερχόταν από δύο σερί ήττες. Αυτό βέβαια μπορεί από μόνο του να μη λέει τίποτα αλλά η μία ήρθε με 50 πόντους διαφορά (!) και από ομάδα (Dallas Mavericks) ακόμη κατώτερης ποιότητας
✎ Οι Jazz κατάφεραν κιόλας να δημιουργήσουν αφού μοίρασαν 23 ασσίστ, 8 παραπάνω από την αμέσως προηγούμενη αναμέτρηση με τους Philadelphia 76ers (15)
Οι Celtics είναι ανήμποροι επιθετικά να δημιουργήσουν, να ανεβάσουν το σκορ και μόνο η άμυνα τους κρατάει μέσα στο παιχνίδι. Δεν υπάρχουν συνεργασίες και πολλές φορές οι προσπάθειες που παίρνουν φαίνεται να είναι τραβηγμένες. Σύμφωνα με το 2018-19 Hollinger Team Statistics του ESPN, το Pace (δηλαδή οι κατοχές ανά παιχνίδι) είναι τραγικό και τους βρίσκει στην 24η θέση.
Πως όμως δημιουργήθηκε όλο αυτό; Πιστεύω πως τα πάντα έχουν να κάνουν με τη πίεση που υπάρχει φέτος και η οποία δημιουργήθηκε από πέρυσι. Το πλάνο της ομάδας ήταν να χτιστεί γύρω από τους Irving και Hayward (και λιγότερο πιστεύω τον Horford) αλλά αυτό άλλαξε από το πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου. Οι μικροί, ειδικά οι Brown και Tatum, έπρεπε πλέον να ανεβάσουν απόδοση και ανταποκρίθηκαν στο μέγιστο μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι των playoffσ. Αυτό όλο βέβαια χωρίς κάποιο ιδιαίτερο άγχος ειδικά από τη στιγμή που βγήκε εκτός πλάνων και ο Irving.
Φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο κόσμος περίμενε επικράτηση (πολλοί μιλούσαν και για άνετη) στη περιφέρεια της Ανατολής και έδιναν σοβαρές πιθανότητες για τη διεκδίκηση του τίτλου. Και πως ανταποκρίθηκαν σε αυτό ειδικά οι δύο παίκτες που αναφέραμε παραπάνω; Θα αναφέρω μόνο πως υπάρχει ένα πινακάκι σε σημερινό
άρθρο του ESPN που παρουσιάζει την πτώση των στατιστικών τους. Το πρόβλημα που δημιουργείται επιπλέον από αυτό και είναι σοβαρό, είναι πως δεν υπάρχει φέτος ο X-Factor παίκτης, αυτός που θα σπρώξει δηλαδή την ομάδα σε άλλο επίπεδο. Το αναφέρω διότι αυτοί οι δύο είχαν πέρυσι αυτό το ρόλο...
Παράγοντας Gordon Hayward. Σίγουρα, δεν έχει βρει ακόμη τα πατήματα του, αλλά ειλικρινά τώρα, περιμέναμε σε αυτή τη φάση της σεζόν κάτι περισσότερο; Μήπως όμως είναι λάθος και η διαχείριση στον τρόπο που χρησιμοποιείται, όντας ακόμη ανέτοιμος;
Θα συνεχιστεί αυτό; Θεωρώ πως θα πάρει χρόνο να βρεθεί πάλι η ψυχολογική τόνωση που θα μπορέσει να τους δώσει τα αποτελέσματα. Το πόσο.... θέλω να πιστεύω λίγο και το βασίζω στην μπασκετική ευφυΐα του Brad Stevens, ο οποίος ξέρει να διαχειρίζεται καταστάσεις. Αυτή βέβαια, νομίζω, είναι μία κατάσταση που είναι πρωτόγνωρη ακόμη και γι' αυτόν...
https://nba-theanalyst.blogspot.com