We feel devotion
MUNDOBASKET
Αυστραλία - Παρουσίαση Ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση της εθνικής ομάδας της Αυστραλίας που συμμετέχει στον 8o όμιλο του Παγκόσμιου Κυπέλλου.
Επιμέλεια: Άρης Στούμπος | stoumbos@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 28/08/2019 03:03


Μία από τις ομάδες που πολλοί περιμένουν να θαυμάσουν στα γήπεδα της Κίνας στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο είναι αυτή των Αυστραλών (νούμερο 11 στο FIBA World Rank), με τα «καγκουρό» να φαίνονται αλλά και να είναι, με δεδομένες τις απουσίες πλήθους παικτών από διάφορες ομάδες, ένα από τα ...μαύρα άλογα της φετινής διοργάνωσης.

Η μη συμμετοχή του δικού της Ben Simmons (κυρίως, αλλά όχι μόνο) περιορίζει, η αλήθεια είναι, αρκετά τη δυναμική της ενώ και η συμμετοχή της στον όμιλο του «θανάτου» (Καναδάς, Λιθουανία, Σενεγάλη) στην πρώτη φάση την ρίχνει από την αρχή στα βαθιά. Η παρουσία, όμως, από την άλλη τεσσάρων «ενεργών» NBAers, που αποτελούν το βασικό αλλά και γεμάτο ομοιογένεια κορμό της τα τελευταία χρόνια, φαίνεται πως της δίνουν ένα κάποιο πλεονέκτημα συγκριτικά με τις βασικές ανταγωνίστριές της.

Με οδηγό την πρόκριση στα ημιτελικά και την 4η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο τρία χρόνια πριν, χάνοντας μάλιστα το χάλκινο μετάλλιο από την Ισπανία για ένα μόλις πόντο, οι «boomers» κατεβαίνουν στη διοργάνωση ως μία από τις ομάδες που θα παλέψουν με καλές πιθανότητες για την είσοδο στην πρώτη οχτάδα, με τα πρώτα power rankings της FIBA να την κατατάσσουν μάλιστα στην 6η θέση μεταξύ των 32 ομάδων του τουρνουά, η ξαφνική απώλεια του Bolden, ωστόσο και η εικόνα της στα φιλικά την έριξαν στην 9η μια εβδομάδα αργότερα. Λογικά τα "καγκουρό" θα επανέρθουν σε υψηλότερη θέση, μετά και τη νίκη τους σε φιλικό αγώνα επί των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας έτσι την πολύ μεγάλη τους δυναμική.



Ο επαναπατρισμένος από τα μέσα του 2018, μετά από 14 συναπτά έτη στο NBA (συν το ...μπόνους των φετινών playoffs με τους Γουόριορς), Andrew Bogut αποτελεί ξεκάθαρα το συνδετικό κρίκο της παλαιάς με τη νέα γενιά, με το πρώτο pick του draft του 2005 (Μπάκς) να κλείνει φέτος 15 χρόνια παρουσίας στην εθνική ομάδα της χώρας, έχοντας την πρώτη του εμφάνιση σε μεγάλο τουρνουά στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας του 2004. Εκτός, όμως, από αυτόν υπάρχουν ακόμα έξι παίκτες στην τελική δωδεκάδα των Αυστραλών οι οποίοι προέρχονται από το εθνικό τους πρωτάθλημα, την στιγμή που μόλις ένας αγωνίζεται σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Τα πλήγματα, βέβαια, δεν ήταν λίγα και για αυτήν από την αρχή του καλοκαιριού αφού εκτός ρόστερ έχουν τεθεί, εκτός από τον Simmons και πριν από αυτόν, οι NBΑers Dante Exum (τραυματισμός), Thon Maker και Ryan Broekhoff, με τον γνωστό μας Brock Motum αλλά και τον Deng Adel (22χρ., Νετς) να «κόβονται» λίγο πριν την τελική επιλογή. Τελευταία ...κρούσματα, και αφού η τελική δωδεκάδα είχε μάλιστα ανακοινωθεί, ο σοβαρός τραυματισμός του, αντικαταστάτη του Thon Maker, Xavier Cooks (μηνίσκος), με τον ...κομμένο Mitch Creek, ο οποίος την περσινή χρονιά είχε μικρά περάσματα από του Νετς και τους Τίμπεργουλβς, να επανέρχεται εκτάκτως στην αποστολή των «καγκουρό», κάτι που συνέβη και με τον 35χρονο David Barlow ο οποίος ήρθε να καλύψει την έκτακτη αποχώρηση (για προσωπικούς λόγους) του Jonah Bolden 11 μόλις μέρες πριν την επίσημη έναρξη του τουρνουά.



Προπονητής της ομάδας είναι, από το 2013, ο 50χρονος Λετονοαυστραλός (ή ... Αυστραλολετονός) Andrej Lemanis ο οποίος «προβιβάστηκε» από βοηθός του Brett Brown ενώ ταυτόχρονα, από το 2015 και δώθε, κοουτσάρει και στους Brisbane Bullets της εθνικής αυστραλιανής λίγκας. Πριν από αυτό διετέλεσε προπονητής, για οκτώ συναπτά έτη (2005-2013), των New Zealand Breakers με τους οποίους μάλιστα κατέκτησε και τρία συνεχόμενα εθνικά πρωταθλήματα (2011-2013).


Πως Προκρίθηκε

Εύκολα, ξεκούραστα, απλά, αναμενόμενα. Συμμετέχοντας στα προκριματικά της Ασίας οι Αυστραλοί δεν συνάντησαν κανένα πρόβλημα και πέρασαν την πρώτη φάση (Φιλιππίνες, Ιαπωνία, Κινεζική Ταϊπέι οι υπόλοιπες του ομίλου) με ρεκόρ 5-1 και μοναδική τους ήττα αυτή κόντρα στους Ιάπωνες (79-78) για την προτελευταία αγωνιστική. Στη συνέχεια σε νέο όμιλο, με τις νίκες να μεταφέρονται, αντιμετώπισαν εις διπλούν το Κατάρ, το Ιράν και το Καζακστάν για να γράψουν ακόμα ένα 5-1 και εκεί (ήττα από Ιράν 85-74, τελευταία αγωνιστική) και έτσι με συνολικό ρεκόρ 10-2 να βρεθούν στα τελικά της Κίνας για τη 12η παρουσία τους σε Μουντομπάσκετ στις τελευταίες 13 διοργανώσεις.



Αν ξεχώρισε, πάντως, κάτι από όλη την προκριματική διαδικασία των «boomers» ήταν, αναμφίβολα, το παρακάτω:




Το Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
2Nathan SobeyPG1.931990
3Cameron GliddonSG1.971989
4Chris GouldingSG1.921988
5Patty MillsG1.831988
6Andrew BogutC2.131984
7Joe InglesSF2.031987
8Matthew DellavedovaPG1.931990
11Nick KayPF2.061992
12Aron BaynesC2.081986
20David BarlowPF2.051983
34Jock LandalePF2.111995
55Mitch CreekSF1.961992



Depth Chart

123
PGDellavedovaSobey
SGMillsGouldingGliddon
SFInglesCreek
PFLandaleBarlowKay
CBaynesBogut



Ο Σταρ



Μπορεί ο Andrew Bogut να αποτελεί το αδιαμφισβήτητο «τοτέμ» των Αυστραλών, μπορεί ο Patty Mills να είναι το κύριο επιθετικό τους όπλο, μπορεί ο Aaron Baynes να βρίσκεται στο καλύτερο, μάλλον, σημείο της καριέρας του αλλά αυτός που θα κρίνει το πόσο μακριά θα φτάσουν στη διοργάνωση τα «καγκουρό» δεν είναι άλλος από τον πρώην παίκτη της Μπαρτσελόνα και της Μακάμπι και από το 2014 και εντεύθεν άσσο των Γιούτα Τζαζ, Joe Ingles.

Ο 31χρονός point forward αγωνίστηκε και στα 87 παιχνίδια της ομάδας του την περασμένη χρονιά (κανονική περίοδος συν playoffs), ξεκινώντας μάλιστα σε όλα ως βασικός, και ολοκλήρωσε τη regular season με πολλαπλά career highs, κάνοντας ρεκόρ σε πόντους (12.1), ασσίστς (5.7) και κλεψίματα (1.2) τη στιγμή που «κατέβαζε» 4 ριμπάουντς και εκτελούσε με 39.1% από τη γραμμή των 7,25μ. σε 31.3 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο.


Ο X-Factor



Jock Landale. Ο 23χρονος νεοαποκτηθείς center της Ζαλγκίρις θα συμμετέχει στην πρώτη του μεγάλη διοργάνωση με τα χρυσοπράσινα της πατρίδας του και δείχνει έτοιμος να δικαιώσει τις προσδοκίες που έχουν από τον ίδιο, έχοντας ...καπαρώσει, μάλιστα, όπως φαίνεται και από τα φιλικά, τη βασική θέση τέσσερα της ομάδας, μετά και την απρόσμενη απώλεια του Bolden, συνθέτοντας έτσι ένα αρκετά ενδιαφέρον δίδυμο ψηλών μαζί με τον Baynes στη frontline των Αυστραλών. Η εικόνα του, εξάλλου, στα μέχρι τώρα φιλικά είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντική και ήδη τα φώτα αρχίζουν να στρέφονται πάνω του.

Τη χρονιά που μας πέρασε αγωνίστηκε για πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά παρκέ με τη φανέλα της Παρτιζάν έχοντας σε 25 λεπτά συμμετοχής 11.2 πόντους, 6.5 ριμπάουντς, 1.8 ασσίστς και 15.1 PIR σε 16 παιχνίδια του EuroCup ενώ οι εμφανίσεις του στο SummerLeague του NBA με τη φανέλα των Μιλγουόκι Μπάκς (18.25 πόντοι, 7 ριμπ., 1.25 ασσίστς) κέντρισαν αρκετά ...αμερικανικά βλέμματα, κάνοντας τον Σάρας να ανησυχήσει προς στιγμήν μήπως και ο παίκτης βρει συμβόλαιο στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.


Τα Συν

Starting five. Delly – Mills – Ingles – Landale – Baynes φαντάζει ως μια πολύ ισορροπημένη πεντάδα που στα χαρτιά μπορεί να σταθεί απέναντι σε, σχεδόν, όλες τις άλλες αρχικές των μεγάλων ονομάτων της διοργάνωσης, ενώ η γραμμή κρούσης των Αυστραλών φαίνεται πως θα είναι η ρακέτα τους και ειδικά η θέση «5» με τους Bogut, Baynes, Landale να συνθέτουν μια πλήρως δυνατή τριάδα. Επίσης, ομάδα που διαθέτει τους Mills, Ingles, Goulding και σε μικρότερο βαθμό τους Dellavedova, Creek, Gliddon σίγουρα θα θέλει να εκμεταλλευτεί το σουτ έξω από τα 6,75μ., με τους αντιπάλους της να οφείλουν να προσαρμόσουν την περιφερειακή τους άμυνα καταλλήλως, αν θέλουν να έχουν τύχη στο παιχνίδι.



Το γεγονός της ομοιογένειας, επίσης, είναι πολύ σημαντικό αφού τα περισσότερα βασικά στελέχη, μαζί με τον Bogut φυσικά, αποτελούν μέλη των boomers για αρκετά χρόνια, κάτι φυσικά που ισχύει και για τον προπονητή, με τον Lemanis να κλείνει σχεδόν 6,5 χρόνια στον πάγκο της ομάδας αλλά και να γνωρίζει κάτι παραπάνω από άριστα την εθνική λίγκα, από όπου προέρχεται η μισή αποστολή και στην οποία προπονεί σχεδόν ασταμάτητα από το 2005.

Επιπλέον, η μη παρουσία του Ben Simmons μπορεί να έχει χίλια δυο αρνητικά αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να ανακατέψει, να φέρει «αναμπουμπούλα» διαφορετικά θα λέγαμε, στην ομάδα αφού έτσι και αλλιώς ο σταρ των Σίξερς απουσίαζε και από τους Ολυμπιακούς του Ρίο, όπου και τα «καγκουρό» έφτασαν μία ανάσα από το χάλκινο μετάλλιο, έχοντας μάθει δηλαδή να «ζουν» χωρίς αυτόν.


Τα Πλην

Το βάθος του πάγκου. Μπορεί ο Lemanis να έχει άψογη εικόνα των παικτών που αγωνίζονται στο εγχώριο πρωτάθλημα, έχοντας μαζί του έξι, συν τον Bogut εφτά, στην τελική 12άδα της ομάδας, το πώς, όμως, θα σταθούν αυτοί σε ένα, είναι η αλήθεια, πολύ υψηλότερο και πιο ανταγωνιστικό επίπεδο αποτελεί, τουλάχιστον, τεράστιο ερώτημα. Το πιο πιθανό στα κρίσιμα παιχνίδια για την πρόκριση στους «16» και εν συνεχεία στους «8» να δούμε ένα πολύ σφιχτό ροτέισον μάξιμουμ εφτά-οκτώ παικτών, με το πρόβλημα να μοιάζει πιο οξυμένο στην περιφέρεια όπου και δεν φαίνεται να υπάρχουν αξιόπιστες λύσεις πίσω από το δίδυμο Dellavedova, Mills, ενώ θέμα, μετά τις απώλειες των Bolden και Cooks υπάρχει και στους forwards.



Οι απουσίες των Αυστραλών δεν είναι, επίσης, λίγες όπως είδαμε και παραπάνω και εκτός του Simmons μεγάλη πληγή αποτελεί σίγουρα η μη συμμετοχή του Broekhoff, ο οποίος θα απουσιάσει εξαιτίας της γέννησης του πρώτου του παιδιού! Επίσης, τα «κοψίματα» των Motum, Adel αλλά και του 18χρονου Josh Green του κολλεγίου της Αριζόνα, που αποτελεί το νέο μεγάλο αστέρι των «καγκουρό» και αναμένεται να γίνει μονοψήφιο draft του χρόνου, σίγουρα προκάλεσαν εντύπωση.

Τέλος, ο δύσκολος όμιλος της πρώτης φάσης αλλά και ένα αρκετά πιθανό σταύρωμα με τις ΗΠΑ στους «8», αν καταφέρουν να φτάσουν μέχρι εκεί, «ταβανιάζουν» αρκετά τις ελπίδες του συνόλου από την Ωκεανία για μία επανάληψη της πορείας τους στους Ολυμπιακούς του Ρίο.


Στο προηγούμενο Μουντομπάσκετ

Στο Μουντομπάσκετ του 2014 στην Ισπανία, οι «boomers» συμμετείχαν στον τέταρτο όμιλο της πρώτης φάσης με αντιπάλους τη Σλοβενία, τη Λιθουανία, το Μεξικό, την Αγκόλα και τη Νότιο Κορέα. Ήττα με 80-90 στην πρεμιέρα κόντρα στη Σλοβενία, τρεις νίκες στη σειρά μετέπειτα με Νότιο Κορέα, Λιθουανία και Μεξικό και ήττα στον τελευταίο αγώνα απέναντι στην Αγκόλα (83-91) σε ένα παιχνίδι, πάντως, που συζητήθηκε εντόνως και από πολλές απόψεις. Και αυτό γιατί η ... αναπάντεχη αυτή ήττα από τους τίμιους Αφρικανούς έριξε τους Αυστραλούς τρίτους και ανέβασε τους Σλοβένους δεύτερους στον όμιλο, στέλνοντας όμως αυτούς πάνω στην Team USA στα προημιτελικά με βάση τις διασταυρώσεις και την ομάδα του Andrej Lemanis να έχει, έτσι, σαφώς πιο βατό, θεωρητικά, μονοπάτι μέχρι την τετράδα (όπου θα έβρισκε τους NBAers των ΗΠΑ), καθώς πλέον θα αντιμετώπιζε την Τουρκία στους «16» και το νικητή του ζευγαριού Λιθουανία – Νέα Ζηλανδία στους «8».



Η επιλογή αντιπάλου, ωστόσο, σπάνια έχει αποφέρει καρπούς στην ιστορία των διεθνών διοργανώσεων, κάτι που αποδείχτηκε και στο παιχνίδι της Βαρκελώνης ανάμεσα στα «καγκουρό» και την ομάδα του Εργκέν Αταμάν. Οι Τούρκοι ήταν αυτοί που επικράτησαν, σε ένα παιχνίδι – «θρίλερ», με τελικό σκορ 65-64, μετά από δύο τρίποντα του Emir Preldzic στα τελευταία 48" και με το σκορ, σε εκείνο το σημείο, στο 59-64 υπέρ των Αυστραλών και ενώ κατά τη διάρκεια του αγώνα η ομάδα της Ωκεανίας είχε βρεθεί μέχρι και 12 πόντους μπροστά.


Έτσι, με συνολικό ρεκόρ 3 νίκες και 3 ήττες (δεν υπήρχαν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-16) η Αυστραλία βρέθηκε στην όχι και τόσο τιμητική 12η θέση ανάμεσα στις 24 ομάδες που συμμετείχαν στη διοργάνωση.


Ο Στόχος

Αυτό που χάθηκε για έναν πόντο πέντε χρόνια πριν, δηλαδή η είσοδος στην οκτάδα. Μπορεί οι Αυστραλοί να έχουν τέσσερις τέταρτες θέσεις σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Σεούλ 1988, Ατλάντα 1996, Σίδνεϋ 2000, Ρίο 2016) αλλά σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα έχουν μόλις δύο πέμπτες (Κολομβία 1982, Καναδάς 1994) και δύο έβδομες (Φιλιππίνες 1978, Αργεντινή 1990), ενώ από το Μουντομπάσκετ του Καναδά, πριν 25 χρόνια δηλαδή, έχουν να μπουν στις οκτώ καλύτερες του κόσμου, με την 9η θέση που κατέλαβαν στην Αθήνα το 1998 να αποτελεί και την καλύτερη στη σύγχρονη ιστορία τους.



Ο δρόμος, βέβαια, για αυτό μόνο με ρόδα δεν είναι στρωμένος. Τα «καγκουρό» βρίσκονται στον 8ο όμιλο – «φωτιά» της διοργάνωσης μαζί με τη Λιθουανία, τον Καναδά και τη Σενεγάλη και πρωταρχικός στόχος δεν είναι άλλος από την πρόκριση στους «16». Η λειψανδρία των Καναδών που σχεδόν αποδεκατίστηκαν (φαίνεται να) κάνει τα πράγματα λίγο πιο εύκολα και σίγουρα οι Αυστραλοί θα ήθελαν, στο ιδεατό σενάριο, να μπουν με ρεκόρ 3-0 στη Β' φάση, με το παιχνίδι της τρίτης αγωνιστικής κόντρα στους Λιθουανούς (5/9) να μοιάζει και το πιο καθοριστικό για την κατάληψη της πρώτης θέσης του ομίλου, θέση που θα δώσει και προβάδισμα για τη μάχη της οχτάδας.

Εκεί θα συναντηθούν με τις δύο ομάδες που θα προκριθούν από τον 7ο όμιλο (Γαλλία, Γερμανία, Φιλιππίνες, Ιορδανία) και η λογική λέει, αν όλα κυλήσουν ιδανικά για τους ίδιους, πως μπορούν να παίξουν την πρώτη θέση κόντρα στους Γάλλους. Σε περίπτωση που τα καταφέρουν αποφεύγουν, λογικά, την Team USA στους προημιτελικούς και πέφτουν πάνω σε εμάς (;), σε αντίθετη περίπτωση το μονοπάτι για το όνειρο της τετράδας φαίνεται μάλλον φραγμένο και ας δήλωσε ο μέγας Popovich πως τους θεωρεί φαβορί ακόμα και για την κατάκτηση του τροπαίου.


Το Ερώτημα

Μπορούν το μπουμ οι boomers;