We feel devotion
MUNDOBASKET
Αργεντινή - Παρουσίαση Ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση της εθνικής ομάδας της Αργεντινής που συμμετέχει στο 2o όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μεταξάς | benchwarmer@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 28/08/2019 02:45


Αργεντινή: η χώρα των γκαούτσος, του ταγκό και του Ντιέγκο Μαραντόνα. Κάπως έτσι θα ξεκινούσε ένα αντίστοιχο αφιέρωμα πριν 20 χρόνια, προσπαθώντας να αναλωθεί όσο γίνεται λιγότερο στα καθαρά μπασκετικά της χώρας. Μόνο που αυτά τα τελευταία 20 χρόνια, η Αργεντινή γνώρισε κοσμογονικές στιγμές στο μπάσκετ, με μία ομάδα-κόσμημα που απέκτησε φίλους σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Ολυμπιακά και Παγκόσμια μετάλλια και παίκτες όπως ο Manu Ginobili, που άφησαν ολοκάθαρο το στίγμα τους στην παγκόσμια ιστορία του αθλήματος.

Τελευταίος μοναχικός γκαούτσο εκείνης της παρέας ο Luis Scola, ακόμα στις επάλξεις, για 18ο καλοκαίρι στα χρώματα της Εθνικής του τα τελευταία 19 χρόνια, στο κυνήγι αρκετών ιστορικών ρεκόρ των Μουντομπάσκετ. Οι χρυσές εποχές για τον ίδιο και την ομάδα έχουν περάσει, το σύνολο όμως που θα παραταχθεί στα γήπεδα της Κίνας κάθε άλλο παρά αμελητέο μπορεί να χαρακτηριστεί. Η συντριπτική πλειοψηφία του ρόστερ αγωνίζεται στα γήπεδα της ACB με σημαντικές παραστάσεις από το υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο, με σημείο αναφοράς πλέον την γραμμή των γκαρντ, όπου δεσπόζει το ανάστημα (pun intended) του Facundo Campazzo.



Στον πάγκο της ομάδας παραμένει σταθερά ο Sergio Hernandez ως ο δεύτερος συνδετικός κρίκος του παρόντος με το ένδοξο παρελθόν, με την ομάδα πριν λίγες εβδομάδες να κάνει την καλύτερη δυνατή πρόβα για το Μουντομπάσκετ, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στους (υποβαθμισμένους βέβαια στο μπάσκετ) Παναμερικανικούς Αγώνες.


Πως Προκρίθηκε

Αρχικά πέρασε την πρώτη φάση των παραθύρων της FIBA με απολογισμό 5 νίκες και 1 ήττα στον όμιλο με Ουρουγουάη, Παναμά και Παραγουάη, ενώ στη δεύτερη φάση σημείωσε ρεκόρ 4-2 απέναντι σε αρκετά απαιτητικούς αντιπάλους (ΗΠΑ, Πουέρτο Ρίκο, Μεξικό) για να πάρει τελικά την πρόκριση με συνολικό ρεκόρ 9-3 πίσω μόνο από τις ΗΠΑ.




Το Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Agustin CaffaroC2.101995
3Luca VildozaPG1.881995
4Luis ScolaPF2.061980
7Facundo CampazzoPG1.791991
8Nicolas LaprovittolaPG1.851990
9Nicolas BrussinoSG2.021993
10Maximo FjellerupSG1.931997
12Marcos DeliaC2.091992
14Gabriel DeckF1.981995
25Lucio RedivoSG1.791994
29Patricio GarinoSF1.981993
83Tayavek GallizziC2.041993



Depth Chart

123
PGCampazzoLaprovittolaVildoza
SGBrussinoRedivo
SFGarinoFjellerup
PFScolaDeck
CDeliaCaffaroGalizzi



Ο Σταρ



Είναι σίγουρα λίγο ιερόσυλο παρόντος του Scola να μην αναφερόμαστε σε αυτόν, όμως ο Facu Campazzo έχει πλέον δώσει τα διαπιστευτήριά του στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Πέρα από τις εμφανίσεις του με την Εθνική, ηγείται πλέον και μιας εκ των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών ομάδων (με 8.7 πόντους και 5.2 ασίστ στην Ευρωλίγκα) και στις δύο μεριές του παρκέ. Το βάρος που θα έχει στις πλάτες του είναι τεράστιο, το σίγουρο πάντως κρίνοντας με την ως τώρα πορεία του είναι πως δεν έχει δείξει να δειλιάζει μπροστά σε οτιδήποτε και μάλλον ήρθε η ώρα να αναλάβει αυτός την μπαγκέτα του ηγέτη σε μια ομάδα της οποίας η φανέλα έχει τεράστιο βάρος.


Ο X-Factor



Ως παίκτη-κλειδί του ρόστερ θεωρούμε τον Gabriel Deck. Μπορεί η μετάβαση από την Σαν Λορέντζο στην Ρεάλ να ήταν λίγο απότομη, όμως με τα χρώματα της Εθνικής ο Deck έχει ήδη καταφέρει να καταγράψει πολύ σημαντικές επιδόσεις. Ειδικά στην συγκεκριμένη 12άδα όπου απουσιάζει κάποιο κλασικό τεσσάρι, θα είναι ο παίκτης-κλειδί ώστε η ομάδα να μπορέσει να εκμεταλλευτεί με τα χαμηλά σχήματα την δύναμη που έχει στα γκαρντ. Το πάθος και η δύναμη που τον διακρίνουν είναι στα υπέρ του, πρέπει πλέον να τα μετουσιώσει και σε αποτελεσματικότητα στο παρκέ.


Τα Συν



Πέραν της παρουσίας του Σκόλα που αποτελεί το καλύτερο δυνατό παράδειγμα αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά για τους νεότερους συμπαίκτες του, η φετινή Αργεντινή έχει μία γραμμή γκαρντ που θα την ζήλευαν πολλές "ανώτερες" θεωρητικά ομάδες. Για τον Campazzo τα είπαμε, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και την σεζόν που έκανε ο Laprovittola, κερδίζοντας τον τίτλο του MVP της ACB! Και ως ...τρίτος πλέι-μέικερ (προφανώς θα βρίσκονται πάρα πολλή ώρα δύο εκ των τριών ταυτόχρονα στο παρκέ) υπάρχει ο Luca Vildoza της Μπασκόνια, με εξίσου σπουδαίες εμφανίσεις στην Ευρωλίγκα. Εάν μπορέσει ο προπονητής να διαχειριστεί αγωνιστικά αυτούς τους περίπου όμοιους επιθετικά παίκτες, τότε η ομάδα μπορεί να φτάσει ψηλότερα από εκεί που περιμένουν οι περισσότεροι.


Τα Πλην




Από την αποχώρηση των σκληροτράχηλων Ομπέρτο και Βολκοβίτσκι, πάντα η γραμμή των ψηλών ήταν ένα μεγάλο θέμα για τους Αργεντίνους, όσα μαγικά και να έκανε ο θρύλος Luis. O Delia είναι εδώ και αρκετά χρόνια ο βασικός πυλώνας στο 5, όμως κακά τα ψέματα παραείναι σοφτ για να σταθεί απέναντι στα θηρία. Πόσο μάλλον οι εναλλακτικές του, Gallizzi και Caffaro. Το πρόβλημα όμως φέτος μεταφέρεται και στο 4, όπου η απουσία του Saiz (ήταν το βασικό 4άρι στα προκριματικά) στερεί ένα "κανονικό" 4άρι με σουτ από την ομάδα, όπου πλέον θα κληθεί να καταφύγει σε διάφορες αλχημείες, με τις μόνες επιλογές για την θέση να είναι ο undersized Deck και ο 39χρονος (και κυρίως 5άρι πλέον) Scola.


Στο προηγούμενο Μουντομπάσκετ

Κατέλαβε την τρίτη θέση του Β' ομίλου με ρεκόρ 3-2, με νίκες απέναντι σε Σενεγάλη, Πουέρτο Ρίκο, Φιλιππίνες και ήττες από Κροατία και Ελλάδα. Προκρίθηκε έτσι στην φάση των 16, όπου όμως ηττήθηκε καθαρά από την άσπονδη φίλη Βραζιλία με 85-65 παίρνοντας τελικά την 11η θέση, τη χειρότερη μετά από αρκετά χρόνια επιτυχιών.


Ο Στόχος

Μετά από μία θεωρητικά εύκολη πρεμιέρα απέναντι στην Κορέα, η Αργεντινή θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις πιο επικίνδυνες Νιγηρία και Ρωσία στον δρόμο για τους "16". Εάν προκριθεί εκεί, τότε διασταυρώνεται στη δεύτερη φάση με τον αρκετά εύκολο (στα χαρτιά τουλάχιστον) Α' όμιλο, επομένως ο γενικός στόχος της πρόκρισης στην οχτάδα δεν θα πρέπει να θεωρείται ανέφικτος.

Ως παράλληλος στόχος φυσικά, θα πρέπει να είναι και η απευθείας πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει η Αργεντινή να καταταγεί στις δύο πρώτες θέσεις των ομάδων της αμερικανικής ηπείρου, κάτι που βέβαια δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ίδια μόνο (προϋποθέτει όμως λογικά τουλάχιστον την πρόκριση στην 8άδα).


Το Ερώτημα

Για πόσο ακόμα θα είναι ο Σκόλα ο θείος που κάθεται με τη νεολαία;