';
?>
We feel devotion
DataCenter
MAGIC PASS
Στο τρένο του Fontecchio
Η Magic Pass θέλει να χτίσει μομέντουμ στο παιχνίδι και φέρνει στην ομάδα έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες ολόκληρης της διοργάνωσης.
Δημοσιεύτηκε: 25/10/2021 22:28
Θετικά ολοκληρώθηκε μπορώ να πω, παρά τα αρκετά παράδοξα αλλά και το πρώτο αρνητικό σκορ για την ομάδα από τη θέση του προπονητή (-10 ο Radonjic), η πέμπτη αγωνιστική του EuroLeague Fantasy, με την Magic Pass να συγκεντρώνει συνολικά 142.85 βαθμούς, δηλαδή τη δεύτερη καλύτερη επίδοσή της ως τώρα στη χρονιά. Αν, μάλιστα, υπολογίσω μόνο το σκορ των 10 παικτών, τότε μιλάμε για 152.85, επίδοση σίγουρα ανώτερη από αυτή της τρίτης όταν ναι μεν είχα συγκεντρώσει 168.8 αλλά με τους 20 να προέρχονται από τον coach. Βέβαια, το αρχικό πλάνο που είχε καταστρωθεί θα έδινε σίγουρα έξτρα σκορ στην ομάδα, όπως θα δείτε και παρακάτω, αλλά προτιμώ να βλέπω πάντα το ποτήρι μισογεμάτο στο παιχνίδι.
Έτσι, φαίνεται μια κάποια εξέλιξη αναφορικά με τον σχηματισμό της 10άδας των παικτών, αφού προπονητή μπορούμε να αλλάζουμε συνεχώς με την έξτρα αλλαγή, εξέλιξη που όμως ακόμα απέχει αρκετά από τη δημιουργία ενός «super» ρόστερ με 7-8 μεγάλους αστέρες του παιχνιδιού παρόντες. Κι αυτό φαίνεται από το budget, το οποίο αυξήθηκε ξανά κατά ελάχιστα (+0.5 cr), με την ομάδα πλέον να αριθμεί 101.3 credits συνολικά. Αναφορικά με τη βαθμολογία, η ομάδα πλέον βρίσκεται μέσα στην πρώτη χιλιάδα του παιχνιδιού και πιο συγκεκριμένα στη θέση 906 (833 πιο ψηλά από την Πέμπτη), ενώ ανάμεσα στις ελληνικές τοποθετείται ως 300η ακριβώς (303 θέσεις άνοδος).
Τα πράγματα, πάντως, την περασμένη εβδομάδα δεν κύλησαν ήσυχα, με τον αρχικό σχεδιασμό που διαβάσατε εδώ να ανατρέπεται αρχικά ...από μένα καθώς τελικά έφερα τον Corey Walden (17.6) στη θέση του εξαρχής επιλεγμένου Elie Okobo (19), μία ώρα πριν την έναρξη της αγωνιστικής. Ο Guard της Μπάγερν, πάντως, δεν παρέμεινε παρά μόνο λίγα λεπτά στο ρόστερ μας, αφού η επισημοποίηση της μη συμμετοχής του Micic από το ματς της Εφές κόντρα στην Ούνιξ έφερε «τούμπα» όλο το αρχικό πλάνο. Έτσι, πήγε στράφι ο τίτλος κι η εικόνα του προηγούμενο άρθρου, με τον «άρχοντα» Ataman να μην έρχεται στη Magic Pass και να επιλέγω στη θέση του τον Radonjic του Ερυθρού Αστέρα για το εντός έδρας απέναντι στην Άλμπα, ώστε να μπορέσει να έρθει ο Larkin στα Guard αντί του Walden. Αποτέλεσμα αυτού του ντόμινο; Ο Αμερικανός της Εφές να δώσει 11 βαθμούς στο παιχνίδι και αθροιστικά με τον coach του Αστέρα μόλις ...1, πράγμα που σημαίνει ότι χάθηκαν 28 πόντοι συγκριτικά με το αρχικό δίδυμο Okobo-Ataman ή, πιο σωστά, 26.6 πόντοι συγκριτικά με το δίδυμο των 7.30μμ, Walden-Ataman. Παρόλα αυτά, βλέποντας πάντα τη μεγάλη εικόνα, ο ερχομός του Larkin σε ένα θεωρητικά εύκολο ματς εντός έδρας και χωρίς τον Micic παρόντα είχε κάτι παραπάνω από λογική, ενώ κι ο coach του Ερυθρού Αστέρα σε εντός έδρας ματς κόντρα στην Άλμπα, μπορούσε να δώσει απλά το θετικό σκορ, κάτι που αν συνέβαινε σήμερα θα μιλούσαμε σίγουρα διαφορετικά. Αυτές οι «παγίδες» παραδοσιακά υπάρχουν στο παιχνίδι και οι ...φανατικοί οπαδοί της Magic Pass γνωρίζουν πως σπάνια βγαίνουν οι κινήσεις των τελευταίων λεπτών στην ομάδα αλλά, από την άλλη, αν τα δεδομένα ήταν ξανά ίδια μάλλον κι εγώ θα προχωρούσα ξανά στην επιλογή των Larkin-Radonjic έναντι των Walden-Ataman.
To κακοτράχαλο, πάντως, έδαφος από το πιο πάνω ντόμινο εξομαλύνθηκε αρκετά καλά από τους υπόλοιπους εννιά του ρόστερ, με τα Forwards προεξέχοντος του Mirotic (61.6 ως αρχηγός) να βρίσκονται όλοι σε διψήφια επίπεδα (Vezenkov 11, Da Silva 12.1, Mitrovic 7 από τον πάγκο), το ζευγάρι ψηλών της Ζαλγκίρις να συνεχίζει εντυπωσιακά (Nebo 21, Blazevic 5 από τον πάγκο) και τα άλλα δυο Guard (Jones-Wolters) να δίνουν από ένα τίμιο 14άρι έκαστος. To 11 του Larkin πληρώθηκε ...μισό από τον πάγκο, ενώ η «τρύπα» του ρόστερ, ο Kurucs, έδωσε κι αυτός το κατιτίς του (1.65) συνεισφέροντας έτσι στην ομάδα μετά από καιρό.
Ενόψει της έκτης αγωνιστικής, λοιπόν, τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα στο μυαλό μου, με τις αλλαγές να βγαίνουν σχετικά εύκολα από το πρωί του Σαββάτου και μέχρι τώρα (Δευτέρα απόγευμα) που γράφονται αυτές οι γραμμές, τίποτα να μην μπορεί να αλλάξει αυτόν τον προγραμματισμό. Κάτι, που όπως θα ξέρετε όσοι ασχολείστε χρόνια με το παιχνίδι, μόνο εύκολο κι απλό δεν είναι! Χωρίς, όμως, άλλες χρονοτριβές ας περάσουμε να δούμε τις αλλαγές για τα πρώτα ματς της δεύτερης «διαβολοβδομάδας» της σεζόν.
Ξεκινώντας από τις 3+1 αποχωρήσεις, ο προπονητής θα αλλάξει σίγουρα, με τον Radonjic να έχει εξάλλου δύσκολο ματς μέσα στο Μονακό, ενώ από τη 10άδα των παικτών, νιώθω πως επιτέλους ήρθε η ώρα για αναβάθμιση του Kurucs, ώστε έτσι να παίρνω και από τον 10ο παίκτη κάτι σταθερά περισσότερο. Ναι, έτσι κι αλλιώς σε αυτά τα επίπεδα τιμών (5-6cr) σχεδόν οι πάντες αποτελούν ρίσκο, μιας και τα σκορ τους συνήθως εναλλάσσονται από μικρά θετικά ως και μικρά αρνητικά, αλλά σίγουρα ένας παίκτης με λίγο παραπάνω εγγυημένο χρόνο συμμετοχής και ψηλότερο ταβάνι από τον Λετονό μπορεί να βρεθεί. Μαζί τους, πάντως, θα φύγει κι ο Larkin, αφού τα 15.1 που -πλέον- κοστίζει θα μου χρειαστούν για να μοιραστούν στις υπόλοιπες θέσεις και να αναβαθμιστεί, έτσι, συνολικά η ομάδα. Εξάλλου στο ΟΑΚΑ ο Αμερικανός δεν έχει και το καλύτερο παρελθόν, ενώ μια νέα ενδεχόμενη απουσία του Micic δεν αποτελεί εχέγγυο για μεγαλύτερο σκορ από τον ίδιο. Η ιστορία, εξάλλου, έχει δείξει ότι μαζί μπορούν να συνυπάρχουν -και φαντασιακά- καλύτερα, με την Εφές να μην πατάει καλά από την αρχή της χρονιάς, έτσι κι αλλιώς. Έτσι, μένει να βρεθεί ο τελευταίος για αποχώρηση.
Στους ψηλούς, το δίδυμο της Ζαλγκίρις παραμένει αυτούσιο αφού ο Nebo εξελίσσεται σε ...μίνι φαντασιακό «κτήνος» κι ο Blazevic στα 4.2 credits αποτελεί σταθερά στον πάγκο για κάθε ομάδα πλέον, με τους Λιθουανούς, όμως, να έχουν δύο δύσκολα εκτός έδρας ματς αυτή τη εβδομάδα, αρχικά στο Τελ Αβίβ (+0.13 η Μακάμπι στη θέση) κι εν συνεχεία με την Εφές (+0.63) στην Κωνσταντινούπολη. Παρόλα αυτά και με τον Lauvergne να απουσιάζει ως και τον Γενάρη, αποτελούν ξεκάθαρες επιλογές όχι μόνο για τη Magic Pass αλλά και για πολλές ομάδες στο παιχνίδι, με τις υπόλοιπες, εξάλλου, περιπτώσεις στη θέση να μην ενθουσιάζουν ως τώρα (πλην Tavares) σε οποιοδήποτε στρώμα τιμών.
Αναφορικά με τους Forwards τώρα, ο Mirotic ναι μεν έχει δύσκολο ματς μέσα στη Κωνσταντινούπολη κόντρα στη Φενερμπαχτσέ (-2.43 στα 4άρια) αλλά αποτελεί τον ηγέτη της ομάδας και σίγουρα θα αγωνιστεί πολύ περισσότερο από τα 15μισι λεπτά της Παρασκευής κόντρα στη Ζενίτ όταν και πρόλαβε να σκοράρει 20 πόντους για 28 Index Rating. Εξάλλου, ακολουθεί ματς στο Τελ Αβίβ την Πέμπτη, με τους Ισραηλινούς να αποτελούν τη χειρότερη ομάδα στην αντιμετώπιση των αντίπαλων 4αριών στη διοργάνωση ως τώρα, προσφέροντας +5.83 μονάδες έξτρα ράνκινγκ σε αυτές τις πρώτες πέντε αγωνιστικές σε κάθε top PF που συναντάνε. Μαζί του θα μείνει κι ο Vezenkov, παρά το γεγονός πως η θέση των Fs αποτελεί τη ναυαρχίδα του παιχνιδιού φέτος, με τον Βουλγαροκύπριο άσσο του Ολυμπιακού να σημειώνει season-low στη Μόσχα (11) αλλά να έρχεται εντός έδρας αναμέτρηση με την Άλμπα στο ΣΕΦ, όπου και μετρά 17.6, 19.8 και 16.5 στα τρία φετινά του ματς εκεί. Δύσκολα, εξάλλου, ο Forward του Ολυμπιακού να πληγώσει κάποιον βάση του αγωνιστικού του προφίλ, ενώ σίγουρα αναμένουμε και τα μεγάλα σκορ, με το ταβάνι του να είναι ψηλό, όπως έδειξε πέρσι, στο δεύτερο μισό της σεζόν.
Από τους Da Silva-Mitrovic, ωστόσο, που κλείνουν την τετράδα της θέσης, ο ένας θα αποχωρήσει. Η αρχική σκέψη κι επιλογή (ως και τώρα) είναι να φύγει ο Mitrovic και να παραμείνει ο ρούκι της Άλμπα. Κι οι δυο τους έχουν δύσκολα εκτός έδρας ματς, σε Μονακό και ΣΕΦ αντίστοιχα, με τις δύο αντιπάλους τους να περιορίζουν ανεπαίσθητα τα ράνκινγκ των αντίπαλων 4αριών ως τώρα στη διοργάνωση (-0.13 ο Ολυμπιακός, -0.10 η Μονακό). Ούτως ή άλλως, τα 29:07 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο του Da Silva, με 18.5 PIR κατά μ.ο. (σε τέσσερα ματς) προσφέρουν σίγουρα μεγαλύτερη «ασφάλεια» για καλύτερο σκορ συγκριτικά με τα 22:30 του Σέρβου, για 11 κατά μ.ο. μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης και με βάση κι αυτό το σκεπτικό έγινε η συγκεκριμένη επιλογή. Ωστόσο, τα reports μιλάνε για αμφίβολη συμμετοχή του Kalinic στο «πριγκιπάτο» (όπως και του Ivanovic), πράγμα που αν ισχύσει, ίσως αλλάξει και τα δεδομένα εδώ. Όπως και να έχει, όμως, η τέταρτη θέση των Forwards στη Magic Pass θα αναβαθμιστεί με παίκτη από το «πάνω ράφι» και σίγουρα έχετε ήδη καταλάβει ποιος είναι αυτός.
Ο λόγος για τον Simone Fontecchio, o οποίος κοστίζει μόλις 11.5 credits αυτή την στιγμή στο παιχνίδι και μετρά -μετά την πρεμιέρα στο ΣΕΦ- εξωπραγματικά νούμερα. Ο Ιταλός στα επόμενα τέσσερα ματς, λοιπόν, μετρά 69 πόντους με εξωπραγματικά, μάλιστα, ποσοστά (10/10β., 13/21 δίπ., 11/21 τρίπ.), 24 ριμπάουντ, 9 ασσίστ για 6 λάθη, 5 κλεψίματα και συνολικά 82 μονάδες αξιολόγησης (20.5 κατά μ.ο.). Αν δεν υπήρχε, μάλιστα, η μοναδική φαντασιακή του «παραφωνία», δηλαδή η πρακτικά μηδαμινή απόκλιση στην στήλη με τα φάουλ (10 κατά - 8 υπέρ), τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για πολύ μεγαλύτερο Index Rating, αλλά ας μην είμαστε και πλεονέκτες.
Η επιλογή μου, πάντως, στο πρόσωπο του Fontecchio για τη θέση μόνο εύκολη δεν ήταν. Ο ανταγωνισμός, φέτος, στα Forwards είναι πραγματικά τεράστιος και μετά από πολλά χρόνια στο παιχνίδι συναντάμε τόσους πολλούς αλλά και ποιοτικούς παίκτες, που σε συνδυασμό με την έλλειψη υποτιμημένων/υπερτιμημένων, μπορούν ανά πάσα στιγμή να έρθουν στα ρόστερ μας. Ειδικά στο φάσμα τιμών 11-14.5 credits και βγάζοντας τον τραυματία Shengelia στην απ' έξω λόγω μη διαθεσιμότητας, οι επιλογές είναι όντως πάμπολλες. Lucic (22 σε ένα ματς, 11.5 cr), Sikma (20.92 μ.ο. για 13.5 cr), Clyburn (20.08 για 14.5 cr), Nunnally (18.14 πόντοι για 11.3 cr), Shields (16.5 για 13.6 cr), Παπαπέτρου (15.96 για 11.7 cr) και Melli (15.44 για 13.3 cr), όλοι τους θα μπορούσαν να βρεθούν σήμερα -υπό συνθήκες- στη θέση του Ιταλού της Μπασκόνια. Και μην ξεχνάμε πως ήδη στο ρόστερ υπάρχουν οι Mirotic και Vezenkov, ακόμα δύο δηλαδή top παίκτες της θέσης.
Ανάμεσα σε όλους αυτούς, βέβαια, το μάτι μου έπεσε -εκτός από τον Fontecchio- στους Lucic και Nunnally, που εκτός όλων των άλλων κινούνται και σε παρόμοιες τιμές. O Σέρβος της Μπάγερν αγωνίστηκε για πρώτη φορά φέτος στο Κάουνας, που όχι τυχαία θα πω εγώ ήρθε κι η πρώτη νίκη των Γερμανών στη διοργάνωση, με τον Lucic να συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε πέρσι και να έχει 17 πόντους, 4 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα και 8 κερδισμένα φάουλ (8/9β.) για 20 μονάδες Index Rating. Η Μπάγερν έχει δύσκολο εντός έδρας ματς με την αήττητη Μιλάνο (-2.82 στη θέση), ίσως χωρίς τον Walden, κι ο αστέρας της μετρά 18, 35 και 15 Index Rating στα τρία εντός έδρας περσινά ματς κόντρα στους Ιταλούς στη διοργάνωση (τα δύο πρώτα ήταν στα playoffs), ενώ εκτός είχε -4 (στη regular), 7, 19 και 14. Σίγουρα θα έρθει στην ομάδα, αργά ή γρήγορα, κι όταν λέω γρήγορα μπορεί ακόμα και την Πέμπτη, όταν και θα έχει να αντιμετωπίσει την Άλμπα στο Βερολίνο (23 εκεί πέρσι, 26 εντός). Αλλά μέχρι τότε έχουμε καιρό.
Από την άλλη, ο Nunnally έχει κι αυτός παραπλήσια εικόνα με τον Fontecchio, ξεκινώντας νωθρά στα δύο πρώτα ματς (8.8 με Μπάγερν, 8 με Ερυθρό Αστέρα), από εκεί και πέρα, όμως, μετρά τρεις συνεχόμενες 20άρες στο παιχνίδι. 20 στο Μιλάνο, 24 στη Λυών και 27.5 κόντρα στον Παναθηναϊκό και σίγουρα τα 11.3 που κοστίζει φαίνονται αυτή την στιγμή λίγα συγκριτικά με το τι μπορεί να δώσει. Η επιλογή, πάντως, του Ιταλού έναντι του Σέρβου και του Αμερικάνου είχε να κάνει αρχικά με ένα νέο χαρακτηριστικό στο φετινό gameplay κι αυτό δεν είναι άλλο από τις ενδιάμεσες αλλαγές.
Παρατηρώντας πως όλοι μου οι Fs (Mirotic, Vezenkov, Da Silva αλλά ακόμα κι ο Mitrovic να μείνει) αγωνίζονται την Τρίτη, ήθελα σίγουρα να έχω έναν παίκτη στη θέση που να παίζει την Τετάρτη, ως κάλυψη σε ενδεχόμενο μικρό σκορ κάποιου. Αυτός δεν μπορούσε να είναι ούτε ο Lucic ούτε ο Nunnally, με τους δυο τους να αγωνίζονται κι αυτοί την πρώτη μέρα του Round 6, κι έτσι ο Fontecchio ήρθε, πέρα της δεδομένης φόρμας του, κι ως φυσικό επακόλουθο στην ομάδα. Σίγουρα η φόρμα του, δηλαδή, ήταν αυτή που τον έβαλε στο στόχαστρο, θέλοντας να συνδυαστεί με τη δημιουργία θετικού μομέντουμ για τη Magic Pass, αλλά το ματς του την Τετάρτη ήταν η λεπτομέρεια που τον έφερε και με τα δύο πόδια στο ρόστερ μου. Ο τραυματισμός του Giedraitis, ο οποίος θα λείψει κι από τους δύο αγώνες της «διαβολοβδομάδας» ενισχύει ακόμα περισσότερο τη θέση του, αν -και να πω τη μαύρη αλήθεια- περισσότερο με ανησυχούν παρά με ενθουσιάζουν τέτοιες απουσίες, αφού χαλάνε την ισορροπία στην ομάδα και συχνά ζητούνται από τους παίκτες να κάνουν επιπλέον πράγματα στο παρκέ, που πιο εύκολα ρίχνουν παρά ανεβάζουν το ράνκινγκ τους. Όπως και να έχει, πάντως, ο Ιταλός έχει όλα τα εχέγγυα να συνεχίσει στις μεγάλες επιδόσεις, με την Ούνιξ επιπλέον να μην επηρεάζει κι αυτή ουσιαστικά τα σκορ των αντίπαλων SFs.
Κι αφού υπεραναλύθηκε η αλλαγή στους Forwards, ήρθε η ώρα να περάσουμε στην κομβική θέση του προπονητή. Μετά το «στραπάτσο» με τον Radonjic, το πρώτο για φέτος, θέλω να επανέλθω στα θετικά σκορ από τη θέση και τα ονόματα που πέφτουν στα τραπέζι είναι δύο. Γιώργος Μπαρτζώκας και Zvezdan Mitrovic, με την επιλογή μου να στρέφεται στον δεύτερο για αρκετούς λόγους. Αρχικά, τα 2.5 λιγότερα credits που κοστίζει ο Σέρβος της Μονακό συγκριτικά με τον coach του Ολυμπιακού, την στιγμή που κι οι δύο έχουν εντός έδρας αναμέτρηση κόντρα σε όχι και τόσο δυνατούς -στα χαρτιά πάντα- αντιπάλους. Η Μονακό, επιπλέον, προέρχεται από τρεις σερί ήττες και απέναντι στον ελλειπή (;) Ερυθρό Αστέρα θα επιδιώξει ακόμα περισσότερο το «ροζ φύλλο» ώστε να υποδεχτεί με άλλον αέρα την ΤΣΣΚΑ την Παρασκευή. Σίγουρα, οι Μονεγάσκοι, δηλαδή, έχουν κυκλώσει το πρώτο ματς της «διαβολοβδομάδας» ως must-win κι αυτό με κάνει να προτιμήσω τον Mitrovic από τον Μπαρτζώκα, που μετά την Άλμπα έχει τη Φενερμπαχτσέ και σίγουρα ίσως προφυλάξει και κάποιους παίκτες στο -θεωρητικά- πιο εύκολο πρώτο ματς, την στιγμή που Martin, Παπανικολάου και Σλούκας έχουν εμφανιστεί στα ρεπορτάζ με μικροπροβλήματα τραυματισμού (ο πρώτος δεν θα παίξει με τους Γερμανούς).
Έτσι, μένουν διαθέσιμα 16.5 credits για τις δύο κενές θέσεις των Guards, μετά τις αποχωρήσεις Larkin-Kurucs. Το καλύτερο δυνατό δίδυμο που μπορεί να έρθει σε αυτά τα λεφτά είναι οι Okobo-Λαρεντζάκης, με τον Γάλλο επιτέλους να έρχεται στη Magic Pass μετά από τρεις ...αποτυχημένες απόπειρες στους προηγούμενους γύρους και το ματς με την ΤΣΣΚΑ που έχει μπροστά του να είναι μεν δύσκολο, αλλά να με φοβίζει περισσότερο για τον συμπαίκτη του Jones, που υπάρχει ήδη στο ρόστερ, παρά για τον πληθωρικό Γάλλο.
Ο Λαρεντζάκης, από την άλλη, στα 5.8 credits είναι σαφώς ένα σκαλί τουλάχιστον πάνω από τον Kurucs και το ματς με την Άλμπα μπορεί -αν εξελιχθεί ιδανικά για τους Ερυθρόλευκους- να του προσφέρει κι επιπλέον λεπτά συμμετοχής, μιας κι οι Dorsey, Walkup, Σλούκας ίσως μείνουν και λίγο περισσότερο στον πάγκο λόγω Φενερμπαχτσέ που ακολουθεί. Τα σκορ του, ως τώρα, βέβαια δεν συγκινούν (0, 3.3, -1 και 1), με εξαίρεση το 13.2 κόντρα στη Ζαλγκίρις αλλά απέναντι στους γενικά αλέγκρο Βερολινέζους θεωρώ πως θα έχει την ευκαιρία του για μια παραπλήσια επίδοση. Εξάλλου, δεν μιλάμε για μακροχρόνια επένδυση αλλά για μια προσωρινή λύση που θα αναβαθμιστεί άμεσα σε κάτι καλύτερο.
Έτσι, με μοναδικό ίσως αστερίσκο το αν θα φύγει ο Mitrovic, όπως έχω αποφασίσει αρχικά, ή τελικά ο Da Silva σε ενδεχόμενη σίγουρη απουσία του Kalinic, το ρόστερ της Magic Pass ενόψει 6ης αγωνιστικής έχει συνοπτικά την παρακάτω μορφή:
Βασικοί ξεκινάνε οι παίκτες που αγωνίζονται την Τρίτη, ενώ προφανώς θα γίνουν οι καθιερωμένες ενδιάμεσες αλλαγές σε πρόσωπα, σχηματισμό και λογικά αρχηγό, με τους Okobo-Jones-Fontecchio να ...παραμονεύουν για την είσοδό τους στην αρχική πεντάδα.
Καλή «διαβολοβδομάδα» να έχουμε με μπόλικο Devotion!
Έτσι, φαίνεται μια κάποια εξέλιξη αναφορικά με τον σχηματισμό της 10άδας των παικτών, αφού προπονητή μπορούμε να αλλάζουμε συνεχώς με την έξτρα αλλαγή, εξέλιξη που όμως ακόμα απέχει αρκετά από τη δημιουργία ενός «super» ρόστερ με 7-8 μεγάλους αστέρες του παιχνιδιού παρόντες. Κι αυτό φαίνεται από το budget, το οποίο αυξήθηκε ξανά κατά ελάχιστα (+0.5 cr), με την ομάδα πλέον να αριθμεί 101.3 credits συνολικά. Αναφορικά με τη βαθμολογία, η ομάδα πλέον βρίσκεται μέσα στην πρώτη χιλιάδα του παιχνιδιού και πιο συγκεκριμένα στη θέση 906 (833 πιο ψηλά από την Πέμπτη), ενώ ανάμεσα στις ελληνικές τοποθετείται ως 300η ακριβώς (303 θέσεις άνοδος).
Τα πράγματα, πάντως, την περασμένη εβδομάδα δεν κύλησαν ήσυχα, με τον αρχικό σχεδιασμό που διαβάσατε εδώ να ανατρέπεται αρχικά ...από μένα καθώς τελικά έφερα τον Corey Walden (17.6) στη θέση του εξαρχής επιλεγμένου Elie Okobo (19), μία ώρα πριν την έναρξη της αγωνιστικής. Ο Guard της Μπάγερν, πάντως, δεν παρέμεινε παρά μόνο λίγα λεπτά στο ρόστερ μας, αφού η επισημοποίηση της μη συμμετοχής του Micic από το ματς της Εφές κόντρα στην Ούνιξ έφερε «τούμπα» όλο το αρχικό πλάνο. Έτσι, πήγε στράφι ο τίτλος κι η εικόνα του προηγούμενο άρθρου, με τον «άρχοντα» Ataman να μην έρχεται στη Magic Pass και να επιλέγω στη θέση του τον Radonjic του Ερυθρού Αστέρα για το εντός έδρας απέναντι στην Άλμπα, ώστε να μπορέσει να έρθει ο Larkin στα Guard αντί του Walden. Αποτέλεσμα αυτού του ντόμινο; Ο Αμερικανός της Εφές να δώσει 11 βαθμούς στο παιχνίδι και αθροιστικά με τον coach του Αστέρα μόλις ...1, πράγμα που σημαίνει ότι χάθηκαν 28 πόντοι συγκριτικά με το αρχικό δίδυμο Okobo-Ataman ή, πιο σωστά, 26.6 πόντοι συγκριτικά με το δίδυμο των 7.30μμ, Walden-Ataman. Παρόλα αυτά, βλέποντας πάντα τη μεγάλη εικόνα, ο ερχομός του Larkin σε ένα θεωρητικά εύκολο ματς εντός έδρας και χωρίς τον Micic παρόντα είχε κάτι παραπάνω από λογική, ενώ κι ο coach του Ερυθρού Αστέρα σε εντός έδρας ματς κόντρα στην Άλμπα, μπορούσε να δώσει απλά το θετικό σκορ, κάτι που αν συνέβαινε σήμερα θα μιλούσαμε σίγουρα διαφορετικά. Αυτές οι «παγίδες» παραδοσιακά υπάρχουν στο παιχνίδι και οι ...φανατικοί οπαδοί της Magic Pass γνωρίζουν πως σπάνια βγαίνουν οι κινήσεις των τελευταίων λεπτών στην ομάδα αλλά, από την άλλη, αν τα δεδομένα ήταν ξανά ίδια μάλλον κι εγώ θα προχωρούσα ξανά στην επιλογή των Larkin-Radonjic έναντι των Walden-Ataman.
To κακοτράχαλο, πάντως, έδαφος από το πιο πάνω ντόμινο εξομαλύνθηκε αρκετά καλά από τους υπόλοιπους εννιά του ρόστερ, με τα Forwards προεξέχοντος του Mirotic (61.6 ως αρχηγός) να βρίσκονται όλοι σε διψήφια επίπεδα (Vezenkov 11, Da Silva 12.1, Mitrovic 7 από τον πάγκο), το ζευγάρι ψηλών της Ζαλγκίρις να συνεχίζει εντυπωσιακά (Nebo 21, Blazevic 5 από τον πάγκο) και τα άλλα δυο Guard (Jones-Wolters) να δίνουν από ένα τίμιο 14άρι έκαστος. To 11 του Larkin πληρώθηκε ...μισό από τον πάγκο, ενώ η «τρύπα» του ρόστερ, ο Kurucs, έδωσε κι αυτός το κατιτίς του (1.65) συνεισφέροντας έτσι στην ομάδα μετά από καιρό.
Ενόψει της έκτης αγωνιστικής, λοιπόν, τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα στο μυαλό μου, με τις αλλαγές να βγαίνουν σχετικά εύκολα από το πρωί του Σαββάτου και μέχρι τώρα (Δευτέρα απόγευμα) που γράφονται αυτές οι γραμμές, τίποτα να μην μπορεί να αλλάξει αυτόν τον προγραμματισμό. Κάτι, που όπως θα ξέρετε όσοι ασχολείστε χρόνια με το παιχνίδι, μόνο εύκολο κι απλό δεν είναι! Χωρίς, όμως, άλλες χρονοτριβές ας περάσουμε να δούμε τις αλλαγές για τα πρώτα ματς της δεύτερης «διαβολοβδομάδας» της σεζόν.
Ξεκινώντας από τις 3+1 αποχωρήσεις, ο προπονητής θα αλλάξει σίγουρα, με τον Radonjic να έχει εξάλλου δύσκολο ματς μέσα στο Μονακό, ενώ από τη 10άδα των παικτών, νιώθω πως επιτέλους ήρθε η ώρα για αναβάθμιση του Kurucs, ώστε έτσι να παίρνω και από τον 10ο παίκτη κάτι σταθερά περισσότερο. Ναι, έτσι κι αλλιώς σε αυτά τα επίπεδα τιμών (5-6cr) σχεδόν οι πάντες αποτελούν ρίσκο, μιας και τα σκορ τους συνήθως εναλλάσσονται από μικρά θετικά ως και μικρά αρνητικά, αλλά σίγουρα ένας παίκτης με λίγο παραπάνω εγγυημένο χρόνο συμμετοχής και ψηλότερο ταβάνι από τον Λετονό μπορεί να βρεθεί. Μαζί τους, πάντως, θα φύγει κι ο Larkin, αφού τα 15.1 που -πλέον- κοστίζει θα μου χρειαστούν για να μοιραστούν στις υπόλοιπες θέσεις και να αναβαθμιστεί, έτσι, συνολικά η ομάδα. Εξάλλου στο ΟΑΚΑ ο Αμερικανός δεν έχει και το καλύτερο παρελθόν, ενώ μια νέα ενδεχόμενη απουσία του Micic δεν αποτελεί εχέγγυο για μεγαλύτερο σκορ από τον ίδιο. Η ιστορία, εξάλλου, έχει δείξει ότι μαζί μπορούν να συνυπάρχουν -και φαντασιακά- καλύτερα, με την Εφές να μην πατάει καλά από την αρχή της χρονιάς, έτσι κι αλλιώς. Έτσι, μένει να βρεθεί ο τελευταίος για αποχώρηση.
Στους ψηλούς, το δίδυμο της Ζαλγκίρις παραμένει αυτούσιο αφού ο Nebo εξελίσσεται σε ...μίνι φαντασιακό «κτήνος» κι ο Blazevic στα 4.2 credits αποτελεί σταθερά στον πάγκο για κάθε ομάδα πλέον, με τους Λιθουανούς, όμως, να έχουν δύο δύσκολα εκτός έδρας ματς αυτή τη εβδομάδα, αρχικά στο Τελ Αβίβ (+0.13 η Μακάμπι στη θέση) κι εν συνεχεία με την Εφές (+0.63) στην Κωνσταντινούπολη. Παρόλα αυτά και με τον Lauvergne να απουσιάζει ως και τον Γενάρη, αποτελούν ξεκάθαρες επιλογές όχι μόνο για τη Magic Pass αλλά και για πολλές ομάδες στο παιχνίδι, με τις υπόλοιπες, εξάλλου, περιπτώσεις στη θέση να μην ενθουσιάζουν ως τώρα (πλην Tavares) σε οποιοδήποτε στρώμα τιμών.
Αναφορικά με τους Forwards τώρα, ο Mirotic ναι μεν έχει δύσκολο ματς μέσα στη Κωνσταντινούπολη κόντρα στη Φενερμπαχτσέ (-2.43 στα 4άρια) αλλά αποτελεί τον ηγέτη της ομάδας και σίγουρα θα αγωνιστεί πολύ περισσότερο από τα 15μισι λεπτά της Παρασκευής κόντρα στη Ζενίτ όταν και πρόλαβε να σκοράρει 20 πόντους για 28 Index Rating. Εξάλλου, ακολουθεί ματς στο Τελ Αβίβ την Πέμπτη, με τους Ισραηλινούς να αποτελούν τη χειρότερη ομάδα στην αντιμετώπιση των αντίπαλων 4αριών στη διοργάνωση ως τώρα, προσφέροντας +5.83 μονάδες έξτρα ράνκινγκ σε αυτές τις πρώτες πέντε αγωνιστικές σε κάθε top PF που συναντάνε. Μαζί του θα μείνει κι ο Vezenkov, παρά το γεγονός πως η θέση των Fs αποτελεί τη ναυαρχίδα του παιχνιδιού φέτος, με τον Βουλγαροκύπριο άσσο του Ολυμπιακού να σημειώνει season-low στη Μόσχα (11) αλλά να έρχεται εντός έδρας αναμέτρηση με την Άλμπα στο ΣΕΦ, όπου και μετρά 17.6, 19.8 και 16.5 στα τρία φετινά του ματς εκεί. Δύσκολα, εξάλλου, ο Forward του Ολυμπιακού να πληγώσει κάποιον βάση του αγωνιστικού του προφίλ, ενώ σίγουρα αναμένουμε και τα μεγάλα σκορ, με το ταβάνι του να είναι ψηλό, όπως έδειξε πέρσι, στο δεύτερο μισό της σεζόν.
Από τους Da Silva-Mitrovic, ωστόσο, που κλείνουν την τετράδα της θέσης, ο ένας θα αποχωρήσει. Η αρχική σκέψη κι επιλογή (ως και τώρα) είναι να φύγει ο Mitrovic και να παραμείνει ο ρούκι της Άλμπα. Κι οι δυο τους έχουν δύσκολα εκτός έδρας ματς, σε Μονακό και ΣΕΦ αντίστοιχα, με τις δύο αντιπάλους τους να περιορίζουν ανεπαίσθητα τα ράνκινγκ των αντίπαλων 4αριών ως τώρα στη διοργάνωση (-0.13 ο Ολυμπιακός, -0.10 η Μονακό). Ούτως ή άλλως, τα 29:07 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο του Da Silva, με 18.5 PIR κατά μ.ο. (σε τέσσερα ματς) προσφέρουν σίγουρα μεγαλύτερη «ασφάλεια» για καλύτερο σκορ συγκριτικά με τα 22:30 του Σέρβου, για 11 κατά μ.ο. μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης και με βάση κι αυτό το σκεπτικό έγινε η συγκεκριμένη επιλογή. Ωστόσο, τα reports μιλάνε για αμφίβολη συμμετοχή του Kalinic στο «πριγκιπάτο» (όπως και του Ivanovic), πράγμα που αν ισχύσει, ίσως αλλάξει και τα δεδομένα εδώ. Όπως και να έχει, όμως, η τέταρτη θέση των Forwards στη Magic Pass θα αναβαθμιστεί με παίκτη από το «πάνω ράφι» και σίγουρα έχετε ήδη καταλάβει ποιος είναι αυτός.
Ο λόγος για τον Simone Fontecchio, o οποίος κοστίζει μόλις 11.5 credits αυτή την στιγμή στο παιχνίδι και μετρά -μετά την πρεμιέρα στο ΣΕΦ- εξωπραγματικά νούμερα. Ο Ιταλός στα επόμενα τέσσερα ματς, λοιπόν, μετρά 69 πόντους με εξωπραγματικά, μάλιστα, ποσοστά (10/10β., 13/21 δίπ., 11/21 τρίπ.), 24 ριμπάουντ, 9 ασσίστ για 6 λάθη, 5 κλεψίματα και συνολικά 82 μονάδες αξιολόγησης (20.5 κατά μ.ο.). Αν δεν υπήρχε, μάλιστα, η μοναδική φαντασιακή του «παραφωνία», δηλαδή η πρακτικά μηδαμινή απόκλιση στην στήλη με τα φάουλ (10 κατά - 8 υπέρ), τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για πολύ μεγαλύτερο Index Rating, αλλά ας μην είμαστε και πλεονέκτες.
Η επιλογή μου, πάντως, στο πρόσωπο του Fontecchio για τη θέση μόνο εύκολη δεν ήταν. Ο ανταγωνισμός, φέτος, στα Forwards είναι πραγματικά τεράστιος και μετά από πολλά χρόνια στο παιχνίδι συναντάμε τόσους πολλούς αλλά και ποιοτικούς παίκτες, που σε συνδυασμό με την έλλειψη υποτιμημένων/υπερτιμημένων, μπορούν ανά πάσα στιγμή να έρθουν στα ρόστερ μας. Ειδικά στο φάσμα τιμών 11-14.5 credits και βγάζοντας τον τραυματία Shengelia στην απ' έξω λόγω μη διαθεσιμότητας, οι επιλογές είναι όντως πάμπολλες. Lucic (22 σε ένα ματς, 11.5 cr), Sikma (20.92 μ.ο. για 13.5 cr), Clyburn (20.08 για 14.5 cr), Nunnally (18.14 πόντοι για 11.3 cr), Shields (16.5 για 13.6 cr), Παπαπέτρου (15.96 για 11.7 cr) και Melli (15.44 για 13.3 cr), όλοι τους θα μπορούσαν να βρεθούν σήμερα -υπό συνθήκες- στη θέση του Ιταλού της Μπασκόνια. Και μην ξεχνάμε πως ήδη στο ρόστερ υπάρχουν οι Mirotic και Vezenkov, ακόμα δύο δηλαδή top παίκτες της θέσης.
Ανάμεσα σε όλους αυτούς, βέβαια, το μάτι μου έπεσε -εκτός από τον Fontecchio- στους Lucic και Nunnally, που εκτός όλων των άλλων κινούνται και σε παρόμοιες τιμές. O Σέρβος της Μπάγερν αγωνίστηκε για πρώτη φορά φέτος στο Κάουνας, που όχι τυχαία θα πω εγώ ήρθε κι η πρώτη νίκη των Γερμανών στη διοργάνωση, με τον Lucic να συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε πέρσι και να έχει 17 πόντους, 4 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα και 8 κερδισμένα φάουλ (8/9β.) για 20 μονάδες Index Rating. Η Μπάγερν έχει δύσκολο εντός έδρας ματς με την αήττητη Μιλάνο (-2.82 στη θέση), ίσως χωρίς τον Walden, κι ο αστέρας της μετρά 18, 35 και 15 Index Rating στα τρία εντός έδρας περσινά ματς κόντρα στους Ιταλούς στη διοργάνωση (τα δύο πρώτα ήταν στα playoffs), ενώ εκτός είχε -4 (στη regular), 7, 19 και 14. Σίγουρα θα έρθει στην ομάδα, αργά ή γρήγορα, κι όταν λέω γρήγορα μπορεί ακόμα και την Πέμπτη, όταν και θα έχει να αντιμετωπίσει την Άλμπα στο Βερολίνο (23 εκεί πέρσι, 26 εντός). Αλλά μέχρι τότε έχουμε καιρό.
Από την άλλη, ο Nunnally έχει κι αυτός παραπλήσια εικόνα με τον Fontecchio, ξεκινώντας νωθρά στα δύο πρώτα ματς (8.8 με Μπάγερν, 8 με Ερυθρό Αστέρα), από εκεί και πέρα, όμως, μετρά τρεις συνεχόμενες 20άρες στο παιχνίδι. 20 στο Μιλάνο, 24 στη Λυών και 27.5 κόντρα στον Παναθηναϊκό και σίγουρα τα 11.3 που κοστίζει φαίνονται αυτή την στιγμή λίγα συγκριτικά με το τι μπορεί να δώσει. Η επιλογή, πάντως, του Ιταλού έναντι του Σέρβου και του Αμερικάνου είχε να κάνει αρχικά με ένα νέο χαρακτηριστικό στο φετινό gameplay κι αυτό δεν είναι άλλο από τις ενδιάμεσες αλλαγές.
Παρατηρώντας πως όλοι μου οι Fs (Mirotic, Vezenkov, Da Silva αλλά ακόμα κι ο Mitrovic να μείνει) αγωνίζονται την Τρίτη, ήθελα σίγουρα να έχω έναν παίκτη στη θέση που να παίζει την Τετάρτη, ως κάλυψη σε ενδεχόμενο μικρό σκορ κάποιου. Αυτός δεν μπορούσε να είναι ούτε ο Lucic ούτε ο Nunnally, με τους δυο τους να αγωνίζονται κι αυτοί την πρώτη μέρα του Round 6, κι έτσι ο Fontecchio ήρθε, πέρα της δεδομένης φόρμας του, κι ως φυσικό επακόλουθο στην ομάδα. Σίγουρα η φόρμα του, δηλαδή, ήταν αυτή που τον έβαλε στο στόχαστρο, θέλοντας να συνδυαστεί με τη δημιουργία θετικού μομέντουμ για τη Magic Pass, αλλά το ματς του την Τετάρτη ήταν η λεπτομέρεια που τον έφερε και με τα δύο πόδια στο ρόστερ μου. Ο τραυματισμός του Giedraitis, ο οποίος θα λείψει κι από τους δύο αγώνες της «διαβολοβδομάδας» ενισχύει ακόμα περισσότερο τη θέση του, αν -και να πω τη μαύρη αλήθεια- περισσότερο με ανησυχούν παρά με ενθουσιάζουν τέτοιες απουσίες, αφού χαλάνε την ισορροπία στην ομάδα και συχνά ζητούνται από τους παίκτες να κάνουν επιπλέον πράγματα στο παρκέ, που πιο εύκολα ρίχνουν παρά ανεβάζουν το ράνκινγκ τους. Όπως και να έχει, πάντως, ο Ιταλός έχει όλα τα εχέγγυα να συνεχίσει στις μεγάλες επιδόσεις, με την Ούνιξ επιπλέον να μην επηρεάζει κι αυτή ουσιαστικά τα σκορ των αντίπαλων SFs.
Κι αφού υπεραναλύθηκε η αλλαγή στους Forwards, ήρθε η ώρα να περάσουμε στην κομβική θέση του προπονητή. Μετά το «στραπάτσο» με τον Radonjic, το πρώτο για φέτος, θέλω να επανέλθω στα θετικά σκορ από τη θέση και τα ονόματα που πέφτουν στα τραπέζι είναι δύο. Γιώργος Μπαρτζώκας και Zvezdan Mitrovic, με την επιλογή μου να στρέφεται στον δεύτερο για αρκετούς λόγους. Αρχικά, τα 2.5 λιγότερα credits που κοστίζει ο Σέρβος της Μονακό συγκριτικά με τον coach του Ολυμπιακού, την στιγμή που κι οι δύο έχουν εντός έδρας αναμέτρηση κόντρα σε όχι και τόσο δυνατούς -στα χαρτιά πάντα- αντιπάλους. Η Μονακό, επιπλέον, προέρχεται από τρεις σερί ήττες και απέναντι στον ελλειπή (;) Ερυθρό Αστέρα θα επιδιώξει ακόμα περισσότερο το «ροζ φύλλο» ώστε να υποδεχτεί με άλλον αέρα την ΤΣΣΚΑ την Παρασκευή. Σίγουρα, οι Μονεγάσκοι, δηλαδή, έχουν κυκλώσει το πρώτο ματς της «διαβολοβδομάδας» ως must-win κι αυτό με κάνει να προτιμήσω τον Mitrovic από τον Μπαρτζώκα, που μετά την Άλμπα έχει τη Φενερμπαχτσέ και σίγουρα ίσως προφυλάξει και κάποιους παίκτες στο -θεωρητικά- πιο εύκολο πρώτο ματς, την στιγμή που Martin, Παπανικολάου και Σλούκας έχουν εμφανιστεί στα ρεπορτάζ με μικροπροβλήματα τραυματισμού (ο πρώτος δεν θα παίξει με τους Γερμανούς).
Έτσι, μένουν διαθέσιμα 16.5 credits για τις δύο κενές θέσεις των Guards, μετά τις αποχωρήσεις Larkin-Kurucs. Το καλύτερο δυνατό δίδυμο που μπορεί να έρθει σε αυτά τα λεφτά είναι οι Okobo-Λαρεντζάκης, με τον Γάλλο επιτέλους να έρχεται στη Magic Pass μετά από τρεις ...αποτυχημένες απόπειρες στους προηγούμενους γύρους και το ματς με την ΤΣΣΚΑ που έχει μπροστά του να είναι μεν δύσκολο, αλλά να με φοβίζει περισσότερο για τον συμπαίκτη του Jones, που υπάρχει ήδη στο ρόστερ, παρά για τον πληθωρικό Γάλλο.
Ο Λαρεντζάκης, από την άλλη, στα 5.8 credits είναι σαφώς ένα σκαλί τουλάχιστον πάνω από τον Kurucs και το ματς με την Άλμπα μπορεί -αν εξελιχθεί ιδανικά για τους Ερυθρόλευκους- να του προσφέρει κι επιπλέον λεπτά συμμετοχής, μιας κι οι Dorsey, Walkup, Σλούκας ίσως μείνουν και λίγο περισσότερο στον πάγκο λόγω Φενερμπαχτσέ που ακολουθεί. Τα σκορ του, ως τώρα, βέβαια δεν συγκινούν (0, 3.3, -1 και 1), με εξαίρεση το 13.2 κόντρα στη Ζαλγκίρις αλλά απέναντι στους γενικά αλέγκρο Βερολινέζους θεωρώ πως θα έχει την ευκαιρία του για μια παραπλήσια επίδοση. Εξάλλου, δεν μιλάμε για μακροχρόνια επένδυση αλλά για μια προσωρινή λύση που θα αναβαθμιστεί άμεσα σε κάτι καλύτερο.
Έτσι, με μοναδικό ίσως αστερίσκο το αν θα φύγει ο Mitrovic, όπως έχω αποφασίσει αρχικά, ή τελικά ο Da Silva σε ενδεχόμενη σίγουρη απουσία του Kalinic, το ρόστερ της Magic Pass ενόψει 6ης αγωνιστικής έχει συνοπτικά την παρακάτω μορφή:
Βασικοί ξεκινάνε οι παίκτες που αγωνίζονται την Τρίτη, ενώ προφανώς θα γίνουν οι καθιερωμένες ενδιάμεσες αλλαγές σε πρόσωπα, σχηματισμό και λογικά αρχηγό, με τους Okobo-Jones-Fontecchio να ...παραμονεύουν για την είσοδό τους στην αρχική πεντάδα.
Καλή «διαβολοβδομάδα» να έχουμε με μπόλικο Devotion!
