';
?>
We feel devotion
DataCenter
MAGIC PASS
Στην ίδια ρότα!
Το πετυχημένο μονοπάτι της πρώτης αγωνιστικής δείχνει τον δρόμο για την Magic Pass!
Δημοσιεύτηκε: 08/10/2020 17:01
Εξαιρετική πρεμιέρα για την ομάδα μας στον πρώτο γύρο του παιχνιδιού, η καλύτερη σίγουρα από καταβολής Magic Pass και μία από τις καλύτερες που προσωπικά έχω τα 12 χρόνια που ασχολούμαι με το Fantasy Challenge, με την αποφυγή κάποιων παικτών που «έπαιξαν» πολύ πριν την πρεμιέρα (πχ Sikma, Poythress) να αποδεικνύεται καταλυτική στην εξέλιξη της αγωνιστικής. Οι 139.1 πόντοι που συγκεντρώθηκαν έφεραν την ομάδα ήδη πολύ πολύ ψηλά στη γενική βαθμολογία, όντας αυτή την στιγμή 367η μεταξύ των 50.000 ομάδων του παιχνιδιού και με budget 280K επιπλέον του αρχικού. Όχι κι άσχημα.
Παρόλα αυτά είναι πάρα πολύ νωρίς για πανηγύρια ή, στον αντίποδα, στενοχώριες αν η ομάδα σας δεν τα πήγε καλά. Το πραγματικό παιχνίδι τώρα αρχίζει και ο περιορισμός των 3 αλλαγών σε συνδυασμό με την ύπαρξη υποτιμημένων και υπερτιμημένων παικτών αποτελούν την πεμπτουσία του Fantasy, επομένως ό,τι και να έγινε την περασμένη εβδομάδα πρέπει πρακτικά να το ξεχάσετε και να κινηθείτε στο μεταγραφικό παζάρι έχοντας ως κύριο μέλημα την άμεση αύξηση του budget σας, χωρίς βέβαια να υποτιμάτε τον παράγοντα σκορ. Αλλά για αυτά έχετε διαβάσει ήδη τόσα πολλά, που δεν χρειάζεται να αναλωθώ -και με την ώρα να περνάει- στη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσετε για τις επόμενες αγωνιστικές.
Περνώντας, λοιπόν, κατευθείαν στη διαμόρφωση του ρόστερ ενόψει δεύτερης αγωνιστικής θα ξεκινήσω με τους «σίγουρους», αυτούς δηλαδή που δεν με απασχόλησε καθόλου η παρουσία τους ή όχι στην ομάδα για τα ματς που ξεκινάνε σήμερα και ολοκληρώνονται αύριο. Πρώτος και καλύτερος, βέβαια, ο Nikola Mirotic, με τον Μαυροβούνιο ηγέτη της Μπαρτσελόνα να κινείται ακριβώς πάνω στην τιμή του (23.1) κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, να κερδίζει και 60Κ ευρώ επιπλέον στην αξία του αλλά να αφήνει, η αλήθεια είναι, μια γλυκόπικρη γεύση αφού το σκορ του ήταν αρκετά μεγαλύτερο μέχρι και τις αρχές της τελευταίας περιόδου. Η παρουσία του, ωστόσο, στην ομάδα, όντας μάλιστα και ο αδιαμφισβήτητος, αρχηγός της προσδίδει την απαιτούμενη ηρεμία στη θέση και αν δεν γίνει κάτι συγκλονιστικά αρνητικό κόντρα στη Ζενίτ δεν πρόκειται να με απασχολήσει ούτε την ερχόμενη «διαβολοβδομάδα».
Από εκεί και πέρα, ο Angelo Caloiaro της Μακάμπι αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη του πρώτου γύρου με το 27.5 που έδωσε κόντρα στην Άλμπα, πήρε το μέγιστο 15% της αξίας του και σε τιμή €1.06m προφανώς και διατηρεί τη θέση του στην Magic Pass, παρά το δύσκολο ματς μέσα στην ΤΣΣΚΑ που έχει. Εφόσον, πάντως, ο Casspi βρίσκεται ακόμα εκτός ρόστερ και ο Bender βρίσκεται σε στάδιο προσαρμογής, ο Αμερικάνος της Μακάμπι θα έχει ξανά μεγάλο χρόνο συμμετοχής αν και κόντρα στον Shengelia τα πράγματα μόνο εύκολα δεν θα είναι. Δεν περιμένω, δηλαδή, ξανά κάποια 20άρα αλλά με ένα τίμιο διψήφιο που θα διατηρήσει, μάλιστα, αναλλοίωτη την υποτίμησή του ενόψει τρίτης αγωνιστικής θα είμαι υπερευχαριστημένος.
Μαζί με τους δύο Forwards, επίσης, τη θέση τους στην ομάδα διατηρούν προφανώς τόσο το μεγάλο ...πουλέν της πρώτης αγωνιστικής, Viatcheslav Zaitsev, όσο και ο αυριανός του αντίπαλος στα περίχωρα της Μόσχας, Joffrey Lauvergne. Ο 31χρονος Ρώσος ήταν από τους λίγους λόγους για χαμόγελα κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας, καθώς έδωσε σκορ οχτώ φορές μεγαλύτερο της αξίας του και παράλληλα το τρίτο μεγαλύτερο στο ρόστερ μας, ανοίγοντας χώρο παράλληλα για την ταυτόχρονη παρουσία των Micic και Mirotic, ενώ ο Γάλλος ψηλός της Ζαλγκίρις μπορεί να περιορίστηκε στο 12.1 (με 13 πόντους και 3 ριμπ.) κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά έδειξε πως θα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες επιθετικά απειλές των Λιθουανών φέτος, αν όχι τη σημαντικότερη, με το σκορ του μάλιστα να είναι 4-5 μονάδες μικρότερο βάσει αυτών που έγιναν στο παρκέ. Όπως και να έχει, πάντως και οι δύο δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος (ούτε οικονομικός ούτε αγωνιστικός) να αποχωρήσουν και παραμένουν με κλειστά μάτια στη Magic Pass.
Από τους υπόλοιπους τέσσερις, λοιπόν, θα έχουμε και τις τρεις αλλαγές μας. Εντάξει, οι δύο είναι ήδη καθορισμένες από τις ίδιες τις εξελίξεις αλλά ας τις δούμε κι αυτές επιγραμματικά. Ο Nemanja Nedovic, στον αντίποδα του Zaitsev, υπήρξε η σημαντικότερη αρνητική έκπληξη όχι μονάχα της ομάδας μας αλλά ολόκληρης της πρώτης αγωνιστικής με το -2 που έδωσε μέσα στη Χίμκι και παρότι πιστεύω πως θα ανακάμψει απέναντι στον Ολυμπιακό δεν χρειάζεται και να ...πληρώσω για να το μάθω. Ο Σέρβος μάς στοίχισε ήδη 90Κ ευρώ και θα χάσει κι άλλα μετά το αυριανό ματς αφού τα €1.21m που στοιχίζει είναι τρομερά αναντίστοιχα του σκορ του. Από την άλλη, ο σχεδόν ισορροπημένος Mickey (11 για €1.25m) βρέθηκε θετικός στον covid-19 και, προφανώς, θα απουσιάσει από την αναμέτρηση με τη Ζαλγκίρις και κάπως έτσι εύκολα κι απλά προκύπτει κι εδώ η δεύτερη αποχώρηση, βάζοντας τουλάχιστον ένα καλό σκορ αλλά και 30Κ στο ταμείο μας.
Ωστόσο, δεν προκύπτει το ίδιο εύκολα και το ποιος μεταξύ Dorsey και Micic θα είναι αυτός που θα κλείσει την ...πόρτα και από εδώ ξεκινάει το νήμα για το πρώτο μεγάλο δίλημμα της σεζόν.
Η ασυναίσθητη, ίσως, πρώτη αντίδραση έλεγε Dorsey, με τον Αμερικανό της Μακάμπι να δίνει τίμιο διψήφιο κόντρα στην Άλμπα (12.1) αυξάνοντας και κατά 50Κ την τιμή του αλλά λίγο το δύσκολο ματς μέσα στην ΤΣΣΚΑ, λίγο ο σχετικά περιορισμένος χρόνος συμμετοχής (κοντά στα 20') και λίγο η μικρή υποτίμηση που έχει με έκαναν να τον αποχωριστώ. Στο σενάριο αυτό, λοιπόν, ο Dorsey μπορεί να γίνει Pangos, o Nedovic να μετατραπεί στον επίσης ξεκάθαρα υποτιμημένο Abrines και ο Mickey να γίνει είτε Fall (της Βιλερμπάν προφανώς) είτε Martin ή Peters, αφού πρώτα υπήρχε εσωτερική αλλαγή με Lauvergne.
Δεν είναι άσχημο, αφού έρχονται τρεις αρκετά έως τεράστια υποτιμημένοι παίκτες οι οποίοι, εκτός των άλλων, είναι και κομβικοί για τις ομάδες τους. Δηλαδή, να το πω αλλιώς, περισσότερο χρειάζεται η Ζενίτ τον καλό Pangos παρά η Μακάμπι τον καλό Dorsey για να έχει ένα θετικό αποτέλεσμα, ενώ και ο Abrines φαίνεται πως φέτος θα μιλάμε για άλλον παίκτη, συγκριτικά με την περσινή χρονιά. Ταυτόχρονα, στο σενάριο αυτό, παραμένει στην ομάδα και ο Micic που θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία για μεγάλο σκορ χωρίς τον Larkin δίπλα του στο ντέρμπι με τη Φενερμπαχτσέ που ακολουθεί.
Κι όμως, κάτι είναι αυτό που με χαλάει. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τη μη ύπαρξη του MVP της πρώτης αγωνιστικής, του Pierria Henry. Ο Αμερικανός της Μπασκόνια με το 35.2 που έδωσε κόντρα στη Ρεάλ και σε τιμή πλέον €1.61m είναι σχεδόν δεδομένο πως θα πάρει εκ νέου το 15% της αξίας του, ήτοι 240Κ ευρώ, μετά τον αγώνα στο Βελιγράδι. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι θα φτάσει άμεσα στα €1.85m, ενώ με ένα συμπαθητικό σκορ (από 10 και πάνω πχ) θα σημάνει αυτόματα την διατήρησή του στο γκρουπ των ξεκάθαρα υποτιμημένων, πράγμα που σημαίνει πως από την 3η αγωνιστική και μετά θα κινείται στο φράγμα των 2 εκατομμυρίων. Πραγματικά απίστευτο για τα δεδομένα του! Αυτή η ευκαιρία, λοιπόν, δεν γίνεται να χαθεί και ας μου στοιχίσει κάμποσο σε σκορ.
Το θέμα είναι, ωστόσο, πως ο Henry δεν μπορεί να έρθει σε κανένα πιθανό σενάριο που ο Dorsey αποχωρεί. Έτσι, για να μπορέσει να χωρέσει στην ομάδα ο PG των Βάσκων θα πρέπει να «θυσιαστεί» ο Σέρβος σταρ της Εφές, κίνηση σίγουρα που θα στοιχίσει σε σκορ αφού δύσκολα ο Henry να επαναλάβει τέτοια επίδοση (δεν το 'χει ξανακάνει άλλωστε) ή να κινηθεί σε επίπεδα ξανά μεγαλύτερα ενός από τους top παίκτες του παιχνιδιού. Η αλήθεια είναι, πάντως, πως ο Micic, που για κάποιο λόγο παρά το 15 με τη Ζενίτ κέρδισε και 20Κ ευρώ, δεν είναι αυτονόητο πως πρέπει να παραμείνει σε κάθε ρόστερ. Ένα ανάλογο σκορ κόντρα στη Φενερμπαχτσέ λογικά θα στοιχίσει αρκετές χιλιάδες ευρώ στο budget, κρίσιμο στο σημείο που βρισκόμαστε, ενώ μόνο σίγουρη δεν έχω, βάσει και της εικόνας του στο πρώτο ματς, μια 20άρα+, που θα τον διατηρήσει λογικά στα τωρινά του επίπεδα. Έτσι, το Henry σε Micic αρχίζει να φαντάζει λιγότερο άσχημο (σίγουρα αγωνιστικά χάνω εδώ), ενώ αν συνυπολογίσω πως την επόμενη εβδομάδα μπορεί να κοστίζουν το ίδιο ή ακόμα και ο Αμερικανός περισσότερα του Σέρβου την στιγμή που τώρα θα αποταμιεύσω και 310Κ η ζυγαριά αρχίζει και ...γέρνει περισσότερο. Από την στιγμή, μάλιστα, που στη θέση του Nedovic μπορεί πλέον να έρθει ο Malcolm Delaney αντί του Abrines τα πράγματα φαίνονται να ξεκαθαρίζουν ακόμα περισσότερο.
Οι δύο παίκτες πραγματοποίησαν ολόιδια επίδοση στον πρώτο γύρο (24.2) με τον Abrines να είναι περισσότερο υποτιμημένος από τον πρώην συμπαίκτη του, λόγω μικρότερης τιμής, σίγουρα. Από την άλλη ο Delaney έδειξε πως θα είναι το alpha dog της φετινής Μιλάνο και κόντρα στη Βιλερμπάν εντός έδρας πιστεύω πως μπορεί να κινηθεί ξανά σε παρόμοια, άνω του 20 επίπεδα. Εξάλλου το 15% του €1.59m είναι πολύ μεγαλύτερο του €0.94m, έτσι ο Αμερικανός εξυπηρετεί κι αυτός και με το παραπάνω, τον κανόνα του ερχομού υποτιμημένων παικτών.
Άρα, συμπερασματικά και για να μην μπλέκω άλλο, τα δύο πιθανά σενάρια που διαμορφώθηκαν στο μυαλό μου (η αλλαγή του Mickey είναι ανεξάρτητη αυτών και θα τη δούμε στο τέλος) είναι το Micic-Pangos-Abrines VS Henry-Delaney-Dorsey. Στα θετικά του πρώτου το πιθανό μεγαλύτερο σκορ του Micic συγκριτικά με τον Henry αλλά και η παρουσία δύο άκρως υποτιμημένων παικτών (Pangos, Abrines) που λογικά θα μπορούσαν να παραμείνουν για 2-3 αγωνιστικές ακόμα στην ομάδα μας. Το δεύτερο, ωστόσο, φαίνεται ως πιο άμεσα κερδοφόρο και μάλιστα με πολύ περισσότερα αφού το δίδυμο Henry-Delaney μπορεί να αποδώσει μέχρι και 480Κ ευρώ καθαρό κέρδος, χωρίς κάποιο ιδιαίτερα μεγάλο σκορ. Στα «αρνητικά» βέβαια η παραμονή του Dorsey μέσα στην ΤΣΣΚΑ, αντί του Micic, που πάντως αν το δούμε στυγνά, οικονομικά δεν είναι και απαγορευτική. Το αντίθετο, θα έλεγα.
Έτσι, με βάση αυτά, η δεύτερη τριάδα επικρατεί στο μυαλό μου αυτή την στιγμή, με τον Dorsey να παραμένει στο ρόστερ και τους Henry και Delaney να έρχονται στις θέσεις των Micic και Nedovic. Αν, πάντως, είχα μια τέταρτη αλλαγή ή αν ο Mickey αγωνιζόταν κανονικά, τότε πάλι μάλλον θα πήγαινα με το δεύτερο σενάριο, με τον Pangos (που τον πιστεύω φέτος γενικά πολύ, αν δεν βγάλει τραυματισμό) να ερχόταν στη θέση του Ελληνοαμερικανού της Μακάμπι. Κόντρα στον Καλάθη, πάντως, δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα η απουσία του από την ομάδα, ενώ και η τιμή του, ακόμα και με το 15% (δηλαδή κοντά στο 1.2m), δεν θα είναι αποτρεπτική από το να τον αγοράσω την επόμενη εβδομάδα εφόσον γράψει ξανά σε αυτά τα επίπεδα. Τα άμεσα, ζεστά ευρώ του Henry παίζουν, λοιπόν, τον ρόλο τους χωρίς, ξαναλέω, να έχω αυταπάτες πως θα συνδυαστούν αναγκαστικά με σκορ μεγαλύτερο του 15. Το ενδεχόμενο αυτό βήμα πίσω, όμως, όχι απλά δεν με ενοχλεί καθόλου στη φάση που βρισκόμαστε αλλά επιβάλλεται κιόλας, καθώς θα μας φέρει άμεσα σε θέση ισχύος.
Τέλος και με σχεδόν τρεις ώρες να μένουν για την έναρξη της αγωνιστικής πρέπει να βρούμε τον αντικαταστάτη του Mickey. To διαθέσιμο budget είναι €1.20m, μετά και την έλευση των Henry, Delaney (ίδιο περίπου θα ήταν κι αν επέλεγα το πρώτο σενάριο) και, όπως ανέφερα και πιο πάνω, οι Martin, Peters και Moustapha Fall είναι αυτοί που έχουν ξεχωρίσει. Η προτίμησή μου, πάντως, στρέφεται οριακά στον άσο της Μπασκόνια, ξεκάθαρα λόγω μεγαλύτερης υποτίμησης και άρα πιο εύκολων, θεωρητικά χρημάτων, που μπορούν να κερδηθούν κι εδώ.
Η περίπτωση του Martin μου αρέσει αρκετά, ειδικά κόντρα στον προβληματικό αμυντικά στο PnR Παναθηναϊκό αλλά προβληματίζομαι, είναι η αλήθεια, με το σχεδόν timeshare που θα έχει με τον Ellis, ενώ, επίσης, είναι κι αυτός με τη μικρότερη υποτίμηση και από τους τρεις (16 για 1.11m). Από την άλλη, ο εντυπωσιακός 2 μέτρων και 18 εκατοστών Γάλλος ψηλός της Βιλερμπάν, που είναι και ο φτηνότερος όλων, έχει δεύτερο σερί εκτός έδρας ματς κόντρα σε έναν από τους καλύτερους αμυντικούς ψηλούς της διοργάνωσης και σε συνδυασμό με τη δική του έλλειψη εμπειρίας θα ήθελα να τον δω να επαναλαμβάνει εμφανίσεις όπως κόντρα στη Βαλένθια προτού του εμπιστευτώ μια θέση στο ρόστερ.
Έτσι και δια της άτοπου αλλά και προτάσσοντας ξανά το βλέμμα στο budget, ο Alec Peters θα είναι αυτός που θα συμπληρώσει την οκτάδα μας για την αγωνιστική που ακολουθεί, αφού βέβαια πρώτα ο Lauvergne μεταφερθεί στη θέση του C αλλάζοντας με τον Mickey.
Συμπερασματικά, λοιπόν, το ρόστερ της Magic Pass ενόψει της δεύτερης αγωνιστικής στο Fantasy Challenge -με Mirotic ακούνητο από την αρχηγία, εξάλλου ένας από τους λόγους που ήρθε και τόσο νωρίς ήταν και αυτός αν και ο Delaney θα μπορούσε, ίσως να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από τη θέση του υπαρχηγού- διαθέτει πέντε ξεκάθαρα υποτιμημένες περιπτώσεις, δύο οριακές (Lauvergne, Dorsey) και τον αρχηγό Miro και έχει την παρακάτω μορφή:
Devotion!
Παρόλα αυτά είναι πάρα πολύ νωρίς για πανηγύρια ή, στον αντίποδα, στενοχώριες αν η ομάδα σας δεν τα πήγε καλά. Το πραγματικό παιχνίδι τώρα αρχίζει και ο περιορισμός των 3 αλλαγών σε συνδυασμό με την ύπαρξη υποτιμημένων και υπερτιμημένων παικτών αποτελούν την πεμπτουσία του Fantasy, επομένως ό,τι και να έγινε την περασμένη εβδομάδα πρέπει πρακτικά να το ξεχάσετε και να κινηθείτε στο μεταγραφικό παζάρι έχοντας ως κύριο μέλημα την άμεση αύξηση του budget σας, χωρίς βέβαια να υποτιμάτε τον παράγοντα σκορ. Αλλά για αυτά έχετε διαβάσει ήδη τόσα πολλά, που δεν χρειάζεται να αναλωθώ -και με την ώρα να περνάει- στη στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσετε για τις επόμενες αγωνιστικές.
Περνώντας, λοιπόν, κατευθείαν στη διαμόρφωση του ρόστερ ενόψει δεύτερης αγωνιστικής θα ξεκινήσω με τους «σίγουρους», αυτούς δηλαδή που δεν με απασχόλησε καθόλου η παρουσία τους ή όχι στην ομάδα για τα ματς που ξεκινάνε σήμερα και ολοκληρώνονται αύριο. Πρώτος και καλύτερος, βέβαια, ο Nikola Mirotic, με τον Μαυροβούνιο ηγέτη της Μπαρτσελόνα να κινείται ακριβώς πάνω στην τιμή του (23.1) κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, να κερδίζει και 60Κ ευρώ επιπλέον στην αξία του αλλά να αφήνει, η αλήθεια είναι, μια γλυκόπικρη γεύση αφού το σκορ του ήταν αρκετά μεγαλύτερο μέχρι και τις αρχές της τελευταίας περιόδου. Η παρουσία του, ωστόσο, στην ομάδα, όντας μάλιστα και ο αδιαμφισβήτητος, αρχηγός της προσδίδει την απαιτούμενη ηρεμία στη θέση και αν δεν γίνει κάτι συγκλονιστικά αρνητικό κόντρα στη Ζενίτ δεν πρόκειται να με απασχολήσει ούτε την ερχόμενη «διαβολοβδομάδα».
Από εκεί και πέρα, ο Angelo Caloiaro της Μακάμπι αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη του πρώτου γύρου με το 27.5 που έδωσε κόντρα στην Άλμπα, πήρε το μέγιστο 15% της αξίας του και σε τιμή €1.06m προφανώς και διατηρεί τη θέση του στην Magic Pass, παρά το δύσκολο ματς μέσα στην ΤΣΣΚΑ που έχει. Εφόσον, πάντως, ο Casspi βρίσκεται ακόμα εκτός ρόστερ και ο Bender βρίσκεται σε στάδιο προσαρμογής, ο Αμερικάνος της Μακάμπι θα έχει ξανά μεγάλο χρόνο συμμετοχής αν και κόντρα στον Shengelia τα πράγματα μόνο εύκολα δεν θα είναι. Δεν περιμένω, δηλαδή, ξανά κάποια 20άρα αλλά με ένα τίμιο διψήφιο που θα διατηρήσει, μάλιστα, αναλλοίωτη την υποτίμησή του ενόψει τρίτης αγωνιστικής θα είμαι υπερευχαριστημένος.
Μαζί με τους δύο Forwards, επίσης, τη θέση τους στην ομάδα διατηρούν προφανώς τόσο το μεγάλο ...πουλέν της πρώτης αγωνιστικής, Viatcheslav Zaitsev, όσο και ο αυριανός του αντίπαλος στα περίχωρα της Μόσχας, Joffrey Lauvergne. Ο 31χρονος Ρώσος ήταν από τους λίγους λόγους για χαμόγελα κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας, καθώς έδωσε σκορ οχτώ φορές μεγαλύτερο της αξίας του και παράλληλα το τρίτο μεγαλύτερο στο ρόστερ μας, ανοίγοντας χώρο παράλληλα για την ταυτόχρονη παρουσία των Micic και Mirotic, ενώ ο Γάλλος ψηλός της Ζαλγκίρις μπορεί να περιορίστηκε στο 12.1 (με 13 πόντους και 3 ριμπ.) κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά έδειξε πως θα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες επιθετικά απειλές των Λιθουανών φέτος, αν όχι τη σημαντικότερη, με το σκορ του μάλιστα να είναι 4-5 μονάδες μικρότερο βάσει αυτών που έγιναν στο παρκέ. Όπως και να έχει, πάντως και οι δύο δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος (ούτε οικονομικός ούτε αγωνιστικός) να αποχωρήσουν και παραμένουν με κλειστά μάτια στη Magic Pass.
Από τους υπόλοιπους τέσσερις, λοιπόν, θα έχουμε και τις τρεις αλλαγές μας. Εντάξει, οι δύο είναι ήδη καθορισμένες από τις ίδιες τις εξελίξεις αλλά ας τις δούμε κι αυτές επιγραμματικά. Ο Nemanja Nedovic, στον αντίποδα του Zaitsev, υπήρξε η σημαντικότερη αρνητική έκπληξη όχι μονάχα της ομάδας μας αλλά ολόκληρης της πρώτης αγωνιστικής με το -2 που έδωσε μέσα στη Χίμκι και παρότι πιστεύω πως θα ανακάμψει απέναντι στον Ολυμπιακό δεν χρειάζεται και να ...πληρώσω για να το μάθω. Ο Σέρβος μάς στοίχισε ήδη 90Κ ευρώ και θα χάσει κι άλλα μετά το αυριανό ματς αφού τα €1.21m που στοιχίζει είναι τρομερά αναντίστοιχα του σκορ του. Από την άλλη, ο σχεδόν ισορροπημένος Mickey (11 για €1.25m) βρέθηκε θετικός στον covid-19 και, προφανώς, θα απουσιάσει από την αναμέτρηση με τη Ζαλγκίρις και κάπως έτσι εύκολα κι απλά προκύπτει κι εδώ η δεύτερη αποχώρηση, βάζοντας τουλάχιστον ένα καλό σκορ αλλά και 30Κ στο ταμείο μας.
Ωστόσο, δεν προκύπτει το ίδιο εύκολα και το ποιος μεταξύ Dorsey και Micic θα είναι αυτός που θα κλείσει την ...πόρτα και από εδώ ξεκινάει το νήμα για το πρώτο μεγάλο δίλημμα της σεζόν.
Η ασυναίσθητη, ίσως, πρώτη αντίδραση έλεγε Dorsey, με τον Αμερικανό της Μακάμπι να δίνει τίμιο διψήφιο κόντρα στην Άλμπα (12.1) αυξάνοντας και κατά 50Κ την τιμή του αλλά λίγο το δύσκολο ματς μέσα στην ΤΣΣΚΑ, λίγο ο σχετικά περιορισμένος χρόνος συμμετοχής (κοντά στα 20') και λίγο η μικρή υποτίμηση που έχει με έκαναν να τον αποχωριστώ. Στο σενάριο αυτό, λοιπόν, ο Dorsey μπορεί να γίνει Pangos, o Nedovic να μετατραπεί στον επίσης ξεκάθαρα υποτιμημένο Abrines και ο Mickey να γίνει είτε Fall (της Βιλερμπάν προφανώς) είτε Martin ή Peters, αφού πρώτα υπήρχε εσωτερική αλλαγή με Lauvergne.
Δεν είναι άσχημο, αφού έρχονται τρεις αρκετά έως τεράστια υποτιμημένοι παίκτες οι οποίοι, εκτός των άλλων, είναι και κομβικοί για τις ομάδες τους. Δηλαδή, να το πω αλλιώς, περισσότερο χρειάζεται η Ζενίτ τον καλό Pangos παρά η Μακάμπι τον καλό Dorsey για να έχει ένα θετικό αποτέλεσμα, ενώ και ο Abrines φαίνεται πως φέτος θα μιλάμε για άλλον παίκτη, συγκριτικά με την περσινή χρονιά. Ταυτόχρονα, στο σενάριο αυτό, παραμένει στην ομάδα και ο Micic που θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία για μεγάλο σκορ χωρίς τον Larkin δίπλα του στο ντέρμπι με τη Φενερμπαχτσέ που ακολουθεί.
Κι όμως, κάτι είναι αυτό που με χαλάει. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τη μη ύπαρξη του MVP της πρώτης αγωνιστικής, του Pierria Henry. Ο Αμερικανός της Μπασκόνια με το 35.2 που έδωσε κόντρα στη Ρεάλ και σε τιμή πλέον €1.61m είναι σχεδόν δεδομένο πως θα πάρει εκ νέου το 15% της αξίας του, ήτοι 240Κ ευρώ, μετά τον αγώνα στο Βελιγράδι. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι θα φτάσει άμεσα στα €1.85m, ενώ με ένα συμπαθητικό σκορ (από 10 και πάνω πχ) θα σημάνει αυτόματα την διατήρησή του στο γκρουπ των ξεκάθαρα υποτιμημένων, πράγμα που σημαίνει πως από την 3η αγωνιστική και μετά θα κινείται στο φράγμα των 2 εκατομμυρίων. Πραγματικά απίστευτο για τα δεδομένα του! Αυτή η ευκαιρία, λοιπόν, δεν γίνεται να χαθεί και ας μου στοιχίσει κάμποσο σε σκορ.
Το θέμα είναι, ωστόσο, πως ο Henry δεν μπορεί να έρθει σε κανένα πιθανό σενάριο που ο Dorsey αποχωρεί. Έτσι, για να μπορέσει να χωρέσει στην ομάδα ο PG των Βάσκων θα πρέπει να «θυσιαστεί» ο Σέρβος σταρ της Εφές, κίνηση σίγουρα που θα στοιχίσει σε σκορ αφού δύσκολα ο Henry να επαναλάβει τέτοια επίδοση (δεν το 'χει ξανακάνει άλλωστε) ή να κινηθεί σε επίπεδα ξανά μεγαλύτερα ενός από τους top παίκτες του παιχνιδιού. Η αλήθεια είναι, πάντως, πως ο Micic, που για κάποιο λόγο παρά το 15 με τη Ζενίτ κέρδισε και 20Κ ευρώ, δεν είναι αυτονόητο πως πρέπει να παραμείνει σε κάθε ρόστερ. Ένα ανάλογο σκορ κόντρα στη Φενερμπαχτσέ λογικά θα στοιχίσει αρκετές χιλιάδες ευρώ στο budget, κρίσιμο στο σημείο που βρισκόμαστε, ενώ μόνο σίγουρη δεν έχω, βάσει και της εικόνας του στο πρώτο ματς, μια 20άρα+, που θα τον διατηρήσει λογικά στα τωρινά του επίπεδα. Έτσι, το Henry σε Micic αρχίζει να φαντάζει λιγότερο άσχημο (σίγουρα αγωνιστικά χάνω εδώ), ενώ αν συνυπολογίσω πως την επόμενη εβδομάδα μπορεί να κοστίζουν το ίδιο ή ακόμα και ο Αμερικανός περισσότερα του Σέρβου την στιγμή που τώρα θα αποταμιεύσω και 310Κ η ζυγαριά αρχίζει και ...γέρνει περισσότερο. Από την στιγμή, μάλιστα, που στη θέση του Nedovic μπορεί πλέον να έρθει ο Malcolm Delaney αντί του Abrines τα πράγματα φαίνονται να ξεκαθαρίζουν ακόμα περισσότερο.
Οι δύο παίκτες πραγματοποίησαν ολόιδια επίδοση στον πρώτο γύρο (24.2) με τον Abrines να είναι περισσότερο υποτιμημένος από τον πρώην συμπαίκτη του, λόγω μικρότερης τιμής, σίγουρα. Από την άλλη ο Delaney έδειξε πως θα είναι το alpha dog της φετινής Μιλάνο και κόντρα στη Βιλερμπάν εντός έδρας πιστεύω πως μπορεί να κινηθεί ξανά σε παρόμοια, άνω του 20 επίπεδα. Εξάλλου το 15% του €1.59m είναι πολύ μεγαλύτερο του €0.94m, έτσι ο Αμερικανός εξυπηρετεί κι αυτός και με το παραπάνω, τον κανόνα του ερχομού υποτιμημένων παικτών.
Άρα, συμπερασματικά και για να μην μπλέκω άλλο, τα δύο πιθανά σενάρια που διαμορφώθηκαν στο μυαλό μου (η αλλαγή του Mickey είναι ανεξάρτητη αυτών και θα τη δούμε στο τέλος) είναι το Micic-Pangos-Abrines VS Henry-Delaney-Dorsey. Στα θετικά του πρώτου το πιθανό μεγαλύτερο σκορ του Micic συγκριτικά με τον Henry αλλά και η παρουσία δύο άκρως υποτιμημένων παικτών (Pangos, Abrines) που λογικά θα μπορούσαν να παραμείνουν για 2-3 αγωνιστικές ακόμα στην ομάδα μας. Το δεύτερο, ωστόσο, φαίνεται ως πιο άμεσα κερδοφόρο και μάλιστα με πολύ περισσότερα αφού το δίδυμο Henry-Delaney μπορεί να αποδώσει μέχρι και 480Κ ευρώ καθαρό κέρδος, χωρίς κάποιο ιδιαίτερα μεγάλο σκορ. Στα «αρνητικά» βέβαια η παραμονή του Dorsey μέσα στην ΤΣΣΚΑ, αντί του Micic, που πάντως αν το δούμε στυγνά, οικονομικά δεν είναι και απαγορευτική. Το αντίθετο, θα έλεγα.
Έτσι, με βάση αυτά, η δεύτερη τριάδα επικρατεί στο μυαλό μου αυτή την στιγμή, με τον Dorsey να παραμένει στο ρόστερ και τους Henry και Delaney να έρχονται στις θέσεις των Micic και Nedovic. Αν, πάντως, είχα μια τέταρτη αλλαγή ή αν ο Mickey αγωνιζόταν κανονικά, τότε πάλι μάλλον θα πήγαινα με το δεύτερο σενάριο, με τον Pangos (που τον πιστεύω φέτος γενικά πολύ, αν δεν βγάλει τραυματισμό) να ερχόταν στη θέση του Ελληνοαμερικανού της Μακάμπι. Κόντρα στον Καλάθη, πάντως, δεν με ενοχλεί ιδιαίτερα η απουσία του από την ομάδα, ενώ και η τιμή του, ακόμα και με το 15% (δηλαδή κοντά στο 1.2m), δεν θα είναι αποτρεπτική από το να τον αγοράσω την επόμενη εβδομάδα εφόσον γράψει ξανά σε αυτά τα επίπεδα. Τα άμεσα, ζεστά ευρώ του Henry παίζουν, λοιπόν, τον ρόλο τους χωρίς, ξαναλέω, να έχω αυταπάτες πως θα συνδυαστούν αναγκαστικά με σκορ μεγαλύτερο του 15. Το ενδεχόμενο αυτό βήμα πίσω, όμως, όχι απλά δεν με ενοχλεί καθόλου στη φάση που βρισκόμαστε αλλά επιβάλλεται κιόλας, καθώς θα μας φέρει άμεσα σε θέση ισχύος.
Τέλος και με σχεδόν τρεις ώρες να μένουν για την έναρξη της αγωνιστικής πρέπει να βρούμε τον αντικαταστάτη του Mickey. To διαθέσιμο budget είναι €1.20m, μετά και την έλευση των Henry, Delaney (ίδιο περίπου θα ήταν κι αν επέλεγα το πρώτο σενάριο) και, όπως ανέφερα και πιο πάνω, οι Martin, Peters και Moustapha Fall είναι αυτοί που έχουν ξεχωρίσει. Η προτίμησή μου, πάντως, στρέφεται οριακά στον άσο της Μπασκόνια, ξεκάθαρα λόγω μεγαλύτερης υποτίμησης και άρα πιο εύκολων, θεωρητικά χρημάτων, που μπορούν να κερδηθούν κι εδώ.
Η περίπτωση του Martin μου αρέσει αρκετά, ειδικά κόντρα στον προβληματικό αμυντικά στο PnR Παναθηναϊκό αλλά προβληματίζομαι, είναι η αλήθεια, με το σχεδόν timeshare που θα έχει με τον Ellis, ενώ, επίσης, είναι κι αυτός με τη μικρότερη υποτίμηση και από τους τρεις (16 για 1.11m). Από την άλλη, ο εντυπωσιακός 2 μέτρων και 18 εκατοστών Γάλλος ψηλός της Βιλερμπάν, που είναι και ο φτηνότερος όλων, έχει δεύτερο σερί εκτός έδρας ματς κόντρα σε έναν από τους καλύτερους αμυντικούς ψηλούς της διοργάνωσης και σε συνδυασμό με τη δική του έλλειψη εμπειρίας θα ήθελα να τον δω να επαναλαμβάνει εμφανίσεις όπως κόντρα στη Βαλένθια προτού του εμπιστευτώ μια θέση στο ρόστερ.
Έτσι και δια της άτοπου αλλά και προτάσσοντας ξανά το βλέμμα στο budget, ο Alec Peters θα είναι αυτός που θα συμπληρώσει την οκτάδα μας για την αγωνιστική που ακολουθεί, αφού βέβαια πρώτα ο Lauvergne μεταφερθεί στη θέση του C αλλάζοντας με τον Mickey.
Συμπερασματικά, λοιπόν, το ρόστερ της Magic Pass ενόψει της δεύτερης αγωνιστικής στο Fantasy Challenge -με Mirotic ακούνητο από την αρχηγία, εξάλλου ένας από τους λόγους που ήρθε και τόσο νωρίς ήταν και αυτός αν και ο Delaney θα μπορούσε, ίσως να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από τη θέση του υπαρχηγού- διαθέτει πέντε ξεκάθαρα υποτιμημένες περιπτώσεις, δύο οριακές (Lauvergne, Dorsey) και τον αρχηγό Miro και έχει την παρακάτω μορφή:
Devotion!
