Η επιστροφή στην αγωνιστική δράση θέτει την Magic Pass ...προ των ευθυνών της, με έξι στους οκτώ παίκτες να είναι υποψήφιοι για αποχώρηση!
Επιστροφή, λοιπόν, στην αγωνιστική δράση για τη διοργάνωση αλλά και το παιχνίδι μετά από 15 ημέρες, με την Magic Pass να ...ξεκουράζεται και αυτή όλο αυτό το διάστημα (δεν ...είχε υποχρεώσεις για Κύπελλο) και πλέον τώρα, την ύστατη στιγμή, να προετοιμάζεται ενόψει 25ου γύρου.
Η περασμένη «διαβολοβδομάδα» δεν κατόρθωσε να δώσει στην ομάδα το απαραίτητο ξεμπούκωμα που έψαχνα, με το δεύτερο σκέλος αυτής να μην είναι τόσο άσχημο όσο το πρώτο και όλοι μας οι παίκτες να αγωνίζονται κανονικά (μετά από δύο σερί DNP) αλλά να μας διατηρεί στο σημείο που ...έχουμε βαλτώσει εδώ και καιρό, δηλαδή κοντά στη θέση 1.400 της γενικής κατάταξης του παιχνιδιού (1.404 για την ακρίβεια), μιας και οι 185.9 πόντοι της 24ης αγωνιστικής δεν ήταν αρκετοί για κάτι καλύτερο.
Η επιλογή του James ως αρχηγού (46 με τον διπλασιασμό τελικά χάρη σε συλλογή ράνκινγκ όταν όλα είχαν κριθεί), αντί του Mirotic, στην εντελώς απροσδόκητα άσχημη εμφάνιση της ΤΣΣΚΑ στο ΣΕΦ έσωσε κάπως τα προσχήματα, ήρθε βέβαια το τεράστιο δεύτερο ημίχρονο του Larkin κόντρα στη Ζαλγκίρις (32 PIR) να επιβεβαιώσει για ακόμα μία φορά ποιος είναι ο κυρίαρχος του φετινού παιχνιδιού που πρέπει, μάλλον, να έχει μόνιμα το περιβραχιόνιο στην τσέπη του. Το τελικό 29.7 του Αμερικανού της Εφές (από -5 στο ημίχρονο) αποτελεί ακόμα ένα μεγάλο του φετινό κατόρθωμα, ενώ και η βραδιά ...σχεδόν καριέρας του Thomas (27π., 30 PIR) κόντρα στη Ζενίτ (τον πίστευα αρκετά για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση εξού και έμεινε στην ομάδα) ήταν αυτά που κρατώ κυρίως από την περασμένη αγωνιστική.
Από εκεί και κάτω ο Vesely έφτασε σε ακόμα μία συνεχόμενη οριακή 20άρα, παρά τα 5 φάουλ του ξανά, ενώ οι Mirotic και Toko έδωσαν από 16.5 ο καθένας, με τον Μαυροβούνιο προφανώς και να παίρνει «συγχωροχάρτι» (εξάλλου το Μιλάνο πολύ δυνατό στα PFs), όχι όμως και ο Γεωργιανός (είχε 17 στο ημίχρονο) που πλέον αρχίζει και κουράζει, θα έλεγα, αρκετά όλους τους παίκτες του παιχνιδιού με την απόδοσή του τελευταία. Προφανώς και είναι παικταράς, προφανώς και η ομάδα δεν τον βοηθά την στιγμή που τον έχει ...ξεζουμίσει αλλά το 16.5 κόντρα σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες στη θέση «4», τη Βιλερμπάν, είναι σχεδόν απογοητευτικό για τα «κυβικά» του.
Πέρα, όμως, από τον Toko που ήρθε την 24η αγωνιστική, σε μια κίνηση με αρκετή λογική μέσα της και σίγουρα δεν έλαμψε, το ίδιο συνέβη και με τις άλλες δύο αλλαγές που είχα κάνει πριν τη συγκεκριμένη αγωνιστική, αλλαγές που εκ του αποτελέσματος στοίχισαν. Ο Καλάθης σημείωσε μόλις 13.2 κόντρα στη Ζενίτ, που αποτελεί τη δεύτερη χαμηλότερη επίδοσή του εντός έδρας φέτος (9 με Άλμπα), σε season low μάλιστα χρόνο συμμετοχής (22μισι λεπτά) και να επιβεβαιώνει πως διανύει περίοδο ντεφορμαρίσματος (όπως και η ομάδα του), ενώ η έμπνευση του Dubljevic κόντρα στην Μπάγερν όχι μόνο δεν μου βγήκε αλλά στέρησε από την ομάδα και αρκετούς πόντους, μιας και ο Μαυροβούνιος, που έμεινε στο 11, επιλέχτηκε αντί των Milutinov, Campazzo ή Shved που και οι τρεις τους κινήθηκαν σε επίπεδα άνω του 25.
Με δεδομένο, λοιπόν, το υπάρχον ρόστερ σε συνδυασμό με τους αγώνες που έχουμε σε αυτό το γύρο, παρατηρείται μετά από αρκετό καιρό η αναγκαιότητα για πολύ περισσότερες από 3 αλλαγές που θα μπορούσαν μάλιστα να φτάσουν μέχρι τις 6, καθώς μόνο οι Mirotic και James μπορούν να αισθάνονται ασφάλεια στη θέση τους!
Πρώτα από όλα, φυσικά, ο τραυματισμός του Larkin επιτάσσει την πώλησή του και φέρνει, χωρίς πολλά πολλά αλλά και χωρίς μεγάλη ...ευχαρίστηση, τον
Alexey Shved πίσω στην ομάδα, με τον Ρώσο να δοκιμάζεται σε ένα ματς πρόωρο «τελικό» στο Μιλάνο (+1.27 στους SGs) και να προτιμάται από τον Σλούκα, που και αυτός έχει ματς με τεράστιο κίνητρο, κόντρα στη Ρεάλ, με τους Μαδριλένους να έχουν ...master στην αντιμετώπιση των αντίπαλων PGs, κόβοντας μέχρι τώρα 4.28 μονάδες από τον μ.ο. του ράνκινγκ τους. Σε ένα πιο ανοιχτό, θεωρητικά πάντα, ματς στο Μιλάνο ελπίζω απλά ο Shved να μην τα «σπάσει» και να παραμείνει σοβαρός, χωρίς φυσικά να αποκλείω ένα καλό σκορ από τον Έλληνα γκαρντ στην Κωνσταντινούπολη, σκορ που σίγουρα όμως έχει -στα χαρτιά- πιο αυξημένο επίπεδο δυσκολίας.
Προχωρώντας παρακάτω, τώρα και πιο συγκεκριμένα στους Forwards ο DeShaun Thomas ο οποίος καταλαμβάνει τη θέση SF είναι αυτός με τη μεγαλύτερη προτεραιότητα από τους υπόλοιπους να πωληθεί. Αρχικά ο τραυματισμός του κόντρα στον Άρη το Σάββατο του στέρησε κάποιες προπονήσεις, αν και χτες φάνηκε έτοιμος βάσει των ρεπορτάζ, αλλά κυρίως το ίδιο το ματσάρισμα με την Μπαρτσελόνα (του Mirotic και λοιπών) καθιστά ουσιαστικά απαγορευτική κάθε σκέψη για παραμονή του στην ομάδα. Οι Καταλανοί κόβουν 2.3 μονάδες ράνκινγκ από τον μ.ο. κάθε αντίπαλου «4αριού» και ο ίδιος χρειάστηκε 12 πόντους στη Βαρκελώνη για μόλις 5 μονάδες Index Rating, επομένως καταλαβαίνετε πως, όπως έπρεπε να παραμείνει την περασμένη αγωνιστική κόντρα στη Ζενίτ, έτσι ακριβώς πρέπει να πουληθεί σήμερα.
Από τους πιθανούς αντικαταστάτες του αυτοί που ξεχωρίζουν είναι οι Thomas Walkup, Kruno Simon αλλά και ο ...άρτι χαζομπαμπάς
Rokas Giedraitis, που θα είναι και αυτός που επιστρέφει τελικά στη Magic Pass. Η μεγαλύτερη σταθερότητα του Λιθουανού στο φετινό παιχνίδι, σε συνδυασμό με τις πιθανές απουσίες της ομάδας του απόψε στην Αγία Πετρούπολη, οι οποίες λογικά θα του δώσουν και επιπλέον χρόνο συμμετοχής, αλλά και η ίδια η Ζενίτ που δίνει 1.84 ράνκινγκ παραπάνω στη θέση «3» είναι οι λόγοι που με κάνουν να στραφώ άμεσα πάνω του, με τους άλλου δύο πάντως να έχουν και αυτοί καλές πιθανότητες για μεγάλα σκορ σε αυτόν τον γύρο, ειδικά ο Simon που χωρίς τους Larkin και Micic θα έχει λογικά στα χέρια του την «μπαγκέτα» της επίθεσης της Εφές.
Θα προτιμήσω, ωστόσο, τη μεγαλύτερη συνολικά ασφάλεια που παρέχει ο Giedraitis, με τον Walkup να ιντριγκάρει και αυτός βέβαια (περισσότερο από τον Simon για κάποιο λόγο) αλλά το θέμα με τα φάουλ που κάνει, ειδικά εκτός έδρας (έχει από 3 ή 4 στα έξι από τα εφτά τελευταία του εκτός) με προβληματίζει αρκετά παρά το γεγονός πως η Μπασκόνια είναι πολύ γενναιόδωρη στα αντίπαλα γκαρντ, θέση που πρακτικά ο ίδιος αγωνίζεται.
Κάπου εδώ ξεκινούν τα ζόρια. Vesely, Shengelia, Καλάθης και Dubljevic είναι οι εναπομείναντες τέσσερις και η αλήθεια είναι πως, αν είχα την επιλογή, θα τους άλλαζα όλους τόσο βάσει φόρμας (Toko, Καλάθης) όσο και βάση αντιπάλου (Vesely, Dubljevic). Η αλλαγή που έχω, βέβαια, είναι μόνο μία επομένως θα πρέπει να ...ζήσω με τους άλλους τρεις στην ομάδα παρότι δεν ξετρελαίνομαι με την παρουσία τους τη συγκεκριμένη αγωνιστική.
Το μόνο ...παρήγορο είναι πως όλοι τους έχουν εντός έδρας ματς, κάτι που όμως από την άλλη δεν μου δίνει έναν λόγο ώστε κάποιος να αποχωρήσει πιο εύκολα. Έτσι, θα κινηθώ ξανά βάση αντιπάλου αλλά και παράδοσης, με τον Vesely να είναι αυτός που, εντελώς στο νήμα, «νικά» τον Dubljevic και θα αποχωρήσει από την ομάδα.
Ο Τσέχος αντιμετωπίζει τα «θηρία» της Ρεάλ, ομάδα που κόβει 2.57 μονάδες σε κάθε ψηλό, ενώ ο ίδιος δεν έχει και την καλύτερα νούμερά του παραδοσιακά σε αυτά τα ματς τα τελευταία χρόνια, την στιγμή που και ο Dubljevic έχει μπροστά του τη ζόρικη στους ψηλούς Μακάμπι (-2.19) αλλά κάτι το ματς του με τους Ισραηλινούς στον πρώτο γύρο (22), κάτι το πρόσφατο 20 του ...Vesely εντός έδρας με την ομάδα του coach Σφαιρόπουλου, κάτι τα καλά σκορ του ίδιου εντός έδρας τελευταία (από 17.6 ως 31.9 στα έξι τελευταία εντός, με μοναδική εξαίρεση αυτό με τον Ολυμπιακό) κρατάνε τον Μαυροβούνιο τελικά στην ομάδα, όπως και τους Καλάθη - Toko, φυσικά.
Ο Vesely, αφού πρώτα μεταφερθεί utility με τον Dubljevic πλέον να πηγαίνει στην Center, μπορεί να αλλαχθεί για οποιονδήποτε παίκτη και οι Milutinov, Campazzo αλλά και Πρίντεζης (που θα ήταν λογικά ο αντι-Toko αν έφευγε ο Γεωργιανός) να είναι αυτοί που διεκδικούν τη θέση του. το +2.53 της Βιλερμπάν στα «4άρια», σε συνδυασμό με τις τόσες απουσίες του Ολυμπιακού, τοποθετούν τον Έλληνα άσο σε πρώτο πλάνο, δεν μπορώ όμως από την άλλη να παραβλέψω τόσο την εκπληκτική κατάσταση του Campazzo (θα λείπει πάλι και ο Llull) αλλά και τη σχετική ασφάλεια που παρέχει ο Milutinov, ειδικά εντός έδρας και κόντρα σε μια όχι και τόσο δυνατή αντίπαλο στη θέση.
Με δεδομένο, πάντως, τη δύσκολη αποστολή, έτσι και αλλιώς, του Αργεντινού στην Κωνσταντινούπολη η επιλογή μου λογικά πηγαίνει ανάμεσα στους δύο παίκτες του Ολυμπιακού, με τον
Milutinov να επικρατεί κυρίως γιατί μιλάμε για ...utility. Δύσκολα, δηλαδή, να μπει στη θέση αυτή παίκτης πέρα από γκαρντ ή ψηλό, με τον Πρίντεζη να είναι όπως είπα και πάνω πρώτη επιλογή για τη θέση Forward, αν αυτή «άνοιγε», αλλά στην κομβική utility πάντα οι παίκτες με τη μεγαλύτερη σταθερότητα και ασφάλεια θα έχουν προτεραιότητα. Και αυτοί, παραδοσιακά, στο παιχνίδι είναι είτε Guards είτε Centers.
Έτσι, λοιπόν, ο Σέρβος επιστρέφει στην ομάδα και μπαίνει μάλιστα και στις σκέψεις μου για αρχηγός, με τον Nikola Mirotic πάντως να έχει, νομίζω, ένα από τα ευνοϊκότερα ματσαρίσματα, κόντρα στον Παναθηναϊκό αύριο, για ένα μεγάλο σκορ να είναι αυτός που τελικά (αρχικά είναι η αλήθεια) επιλέγεται, με τον Milutinov να μένει στη θέση του υπαρχηγού.
Το ρόστερ της Magic Pass ενόψει 25ης αγωνιστικής έχει την παρακάτω μορφή:
Devotion.