Πέρα από το κλασσικό των ημερών, μελομακάρονα ή κουραμπιέδες δηλαδή, τα ευχάριστα διλήμματα ταλανίζουν την Magic Pass σχεδόν σε όλες τις θέσεις.
Καλή χρονιά σε όλους, με υγεία και ευτυχία σε όλους τους τομείς και είθε το 2020 να είναι μια χρονιά για έναν κόσμο στο μπόι των ονείρων μας!
Το 2019 δεν έκλεισε ιδανικά για την Magic Pass, με την ομάδα να σημειώνει μία από τις χειρότερες εμφανίσεις της τις τελευταίες βδομάδες και να συγκεντρώνει μόλις 141.2 πόντους, επίδοση που μετά από καιρό έριξε την ομάδα περίπου 400 θέσεις στη γενική κατάταξη. Έτσι, από τη θέση 1.275 πια και με συνολικό budget €21.84m η ομάδα μπαίνει στην τελευταία αγωνιστική του πρώτου γύρου και πρώτη για το νέο έτος με στόχο την άμεση επιστροφή της στις πρώτες 1.000 ομάδες του παιχνιδιού.
Οι μέτριες εμφανίσεις μετά από καιρό των Lucic (7), Hunter (12) και Κώστα Σλούκα (12), παρά το γεγονός πως οι αντίπαλοι ευνοούσαν για το αντίθετο, προφανώς επέδρασσαν σημαντικά στο μικρό σκορ της προηγούμενης εβδομάδας, την στιγμή που η επιμονή μου στον Toko Shengelia αποδείχτηκε καταστροφική. Ο Γεωργιανός σημείωσε μόλις 1 πόντο κόντρα στην Άλμπα, σε 24 μάλιστα λεπτά συμμετοχής και έδωσε το πρώτο του αρνητικό σκορ (-2) όχι απλά φέτος αλλά τα τελευταία 5 (!) χρόνια, με το τελευταίο του ανάλογο να εντοπίζεται τη σεζόν 2014/15 που στην 8η αγωνιστική της regular season ο Toko έμεινε στο -1 κόντρα στη Γαλατάσαραϊ!
Εκτός όλων αυτών, όμως, τα οποία είναι και σχεδόν αδύνατον να προβλεφθούν, η ομάδα πλήρωσε αρκετά το ρίσκο που πήρε βάζοντας τον Shved αρχηγό αντί του προφανούς James. Ο Ρώσος έμεινε στο 11 μέσα στη Βιλερμπάν την στιγμή που ο Αμερικανός έδωσε 30.8 κόντρα στη Μιλάνο και κάπως έτσι χάθηκαν σχεδόν 20 πόντοι και κάμποσες θέσεις στη γενική κατάταξη, σε ένα ρίσκο πάντως που λογικά πάλι θα ξαναέπαιρνα (και κάποια στιγμή θα ξαναπάρω) μιας και το ενδεχόμενο κέρδος μοιάζει και είναι πολύ μεγαλύτερο από την όποια χασούρα. Ωστόσο και με όλα αυτά (μέτρια σκορ από πολλούς, λάθος επιλογή αρχηγού) που συνέβησαν στη δύση του 2019, ουσιαστικά οι μεταγραφές του James και Brown που έγιναν μια εβδομάδα πριν σε συνδυασμό με τη νέα 30άρα του Mirotic πήγαν στράφι αν και από την άλλη πλευρά θα μπορούσε κάποιος να πει πως η πτώση 400 θέσεων ήταν και μικρή δεδομένης της αγωνιστικής.
Όπως και να έχει, πάντως, για αυτό είμαστε εδώ με τα όποια «κακώς κείμενα» να υπάρχει περιθώριο όχι απλά να διορθωθούν αλλά και να οδηγήσουν σε νέα, ψηλότερα επίπεδα. Με τις ώρες, λοιπόν, να μετράνε αντίστροφα για την έναρξη της 17ης αγωνιστικής του φετινού παιχνιδιού (πότε πέρασε πάλι τόσο ...) ας προχωρήσουμε στην ανάλυση της ομάδας για τον καταρτισμό της τελικής μας οχτάδας, ανάλυση που αναμένεται γεμάτη διλήμματα.
Αρχικά και για να ξεμπερδεύουμε, η πρώτη σίγουρη και εύκολη αλλαγή είναι αυτή του Toko Shengelia που αυτή την στιγμή βρίσκεται στη θέση Forward του ρόστερ. Σε τιμή μόλις 2,08 εκατομμυρίων και, ενώ είχε αγοραστεί στα 2,7 περίπου (τον είχα βέβαια πουλήσει στα 3,11 πάλι καλά) δεν υπάρχει λόγος να παραμένει σε κανένα ρόστερ τόσο βάσει φόρμας όσο και βάσει αντιπάλου και φυσικά τεράστιας υπερτίμησης. Ακόμα και 40 να κάνει με την Μπαρτσελόνα, που λέει ο λόγος, η πώλησή του είναι επιβεβλημένη και φαντασιακά πραγματοποιείται με κλειστά μάτια τη δεδομένη στιγμή.
Πιθανοί αντικαταστάτες του Γεωργιανού είναι οι Kruno Simon, Luke Sikma και
Rokas Giedraitis, με την προτίμησή μου να στρέφεται στον τελευταίο οριακά. Ο Κροάτης της Εφές βγαίνει σχετικά εύκολα από την εξίσωση λόγω γενικά μεγάλου εύρους σκορ, ακόμα και αρνητικών, ενώ μια καλή του εμφάνιση δεν είναι τόσο κομβική για την ομάδα του όσο των άλλων δύο. Δηλαδή, η Εφές μπορεί να ...ζήσει και χωρίς τον Simon την στιγμή που η Άλμπα, αν θέλει να κάνει κάτι καλό κόντρα στη Βαλένθια, πρέπει να πάρει τα μέγιστα τόσο από τον Giedraitis όσο και από τον Sikma, προφανώς.
Ο Αμερικανός PF βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και συνέχισε σε επίπεδα 20άρας και κόντρα στη Μπασκόνια αλλά λίγο η ψηλότερη τιμή του (όχι πως υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας αλλά πάντα σκέφτομαι τη μέγιστη δυνατή χασούρα στο άσχημο σενάριο ενός κακού σκορ) λίγο το γεγονός πως η Βαλένθια εμφανίζεται κόκκινη στους PFs (-1.11) και ταυτόχρονα πράσινη στους SFs (+1) με κάνουν να στραφώ, εντελώς οριακά ξαναλέω, στην περίπτωση του Λιθουανού, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως είμαι 100% σίγουρος για αυτή την επιλογή. Ο Sikma εξάλλου είναι παίκτης που μπορεί πιο εύκολα να φτάσει σε ένα μεγαλύτερο σκορ, παίρνοντας ράνκινγκ από πολλές στατιστικές κατηγορίες, από την άλλη όμως ο Giedraitis είναι σταθερότατος στο παιχνίδι φέτος, με μία μόλις άσχημη εμφάνιση, με τα περισσότερα σκορ του να κινούνται κοντά στο 15 με 18. Θα προτιμήσω, λοιπόν, σε αυτή τη φάση αυτή την σιγουριά που φαίνεται πως προσφέρει ο Λιθουανός, με τον Sikma να μένει τελικά εκτός νυμφώνα.
Το πρώτο δίλημμα βγήκε σχετικά εύκολα αλλά τα δύσκολα έρχονται από εκεί και κάτω και συγκεκριμένα στις τρεις θέσεις των Guards, σε αυτή του Center και στην Utility που ουσιαστικά παίζεται όλο το παιχνίδι. Προφανώς οι Lucic (SF) και Mirotic (PF) στις άλλες δύο θέσεις των Forwards μένουν ως έχουν, αν και για τον πρώτο θα μπορούσαν να υπάρξουν ενστάσεις, με τις πέντε πιο πάνω θέσεις να βγάζουν αρκετό προβληματισμό, πάμπολλα διλήμματα αλλά και τις δύο εναπομείνασες αλλαγές.
Αναφορικά με τους «κοντούς», λοιπόν, η ομάδα διαθέτει αυτή την στιγμή τους James, Brown (σε utility), Shved και Σλούκα με τους δύο πρώτους να μπορούν να παραμείνουν στο ρόστερ και λόγω συνολικότερης αγωνιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται αλλά και λόγω έδρας και επόμενου αντιπάλου που δείχνουν να ευνοούν απόλυτα την παραμονή τους. Από την άλλη ο Ρώσος, που φαίνεται να τα έχει σπάσει και με τον Kurtinaitis, δεν δείχνει στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ενώ ξαφνικά εμφανίστηκε και σταυρός δίπλα στο όνομά του στο παιχνίδι και δεν ταξίδεψε τελικά για Κωνσταντινούπολη θα αποχωρήσει από την ομάδα, την στιγμή που ο Έλληνας γκαρντ της Φενερμπαχτσέ έχει μάλλον φτάσει στο top σημείο του και θα μπορούσε και αυτός να αποτελέσει παρελθόν, σε μια αν μη τι άλλο άψογη τιμή.
Από αυτούς που μου λείπουν τώρα, ο
Nando De Colo μετά και το 37 με τη Βαλένθια δείχνει πως βρίσκεται και σε φάση υποτίμησης (ουσιαστικής και τυπικής) και μπορεί να αποτελέσει επιλογή για την ομάδα μας, ειδικά κόντρα σε έναν Ολυμπιακό που συνηθίζει να δίνει μεγάλο σκορ στα αντίπαλα γκαρντ, ενώ το ίδιο θα μπορούσε να ισχύει και για τον Shane Larkin ο οποίος έδειξε δείγματα ανάκαμψης με την Μακάμπι (23.1) και έχοντας παιχνίδι εντός έδρας με τη Χίμκι δεν είναι απίθανο να επανέλθει και στις άνω του 30 επιδόσεις. Με αυτές τις δύο κινήσεις, τον De Colo δηλαδή στον Shved και τον Larkin στον Σλούκα η ομάδα θα μπορούσε να κλείσει τις αλλαγές της αλλά σε αυτό το σενάριο θα μείνει απείραχτη η θέση του center, κάτι που απλά δεν γίνεται με τα δεδομένα που υπάρχουν στο παιχνίδι αυτή την στιγμή.
Στη θέση του center, λοιπόν, βρίσκεται ο Othello Hunter αλλά κυρίως ΔΕΝ βρίσκεται ούτε ο Milutinov ούτε ο Dubljevic. Πολλά λόγια και για τους δύο δεν χρειάζονται τέτοιες ώρες, με το δίλημμα να μην μένει μόνο στο μεταξύ τους αλλά και για το αν μπορούν ή όχι να έρθουν και οι δύο στην ομάδα. Προφανώς ελέω «υποχρεωτικής» αλλαγής Toko αλλά και υποχρεωτικής Shved η κίνηση που μας μένει είναι μία και σε αυτή θα προτιμήσω να φέρω πίσω τον center του Ολυμπιακού παρά τα «όργια» του Μαυροβούνιου τελευταία, με πάνω από μία μονάδα ράνκινγκ ανά λεπτό. Στην επιλογή αυτή ρόλο παίζει σίγουρα και πως ο Dubljevic έδωσε το 45.2 κόντρα στη Φενερμπαχτσέ, ομάδα που υποδέχεται ο Milutinov απόψε, χωρίς αυτό πάλι να σημαίνει πως ο άσος της Βαλένθια δεν μπορεί να συνεχίσει στα ίδια επίπεδα και με τη frontline της Άλμπα, στην αναβίωση των περσινών τελικών του EuroCup. Ο σταυρός, τώρα, δίπλα στο όνομα του παίκτη του Ολυμπιακού δεν έχει φύγει ακόμα στο φορμάτ του παιχνιδιού αλλά δεν νομίζω πως υπάρχει ουδεμία περίπτωση ο Σέρβος να μην αγωνιστεί σε ένα τόσο κρίσιμο ματς για την ομάδα του. Στην αντίθετη, προφανώς, περίπτωση που ο Milutinov μάθουμε πως δεν θα αγωνιστεί, ο Dubljevic θα έρθει αυτόματα στη θέση του Hunter, ένας Hunter που σίγουρα μας έδωσε αρκετά εδώ και τρεις αγωνιστικές και σίγουρα, στα πλαίσια του rotation, θα απασχολήσει ξανά την ομάδα αργά ή γρήγορα.
Έτσι, η ομάδα συνεχίζει και αυτή την αγωνιστική με τέσσερα γκαρντ (Σλούκας, James, Brown, De Colo) στο ρόστερ της καθώς, όπως είπα και πάνω, η αλλαγή του Toko είναι φαντασιακά υποχρεωτική και επιβεβλημένη, πράγμα που ουσιαστικά αφήνει τον Σλούκα ακόμα μια εβδομάδα εντός Magic Pass, ενώ στο δίλημμα που υπήρξε μεταξύ De Colo και Larkin ο Γάλλος βγήκε εύκολα νικητής και λόγω τιμής αλλά και λόγω υποτίμησης και αντιπάλου. Θεωρώ πιθανό, δηλαδή, ένα παρόμοιο κοντινό σκορ από τους δύο αυτούς παίκτες και έτσι, επειδή δεν αναλύθηκε και διεξοδικά παραπάνω, στρέφομαι για την απόκτηση του Γάλλου, κάνοντας ταυτόχρονα υπομονή μέχρις ότου η τιμή του Larkin ευθυγραμμιστεί ακόμα περισσότερο με το πρόσφατο ιστορικό του, το οποίο μόνο καλό δεν το λες (15.9, σχεδόν υποδιπλάσιο της τιμής του). Σε ένα εντελώς θεωρητικό σενάριο, πάντως, αυτό δηλαδή και μιας τέταρτης αλλαγής, ο Σλούκας σίγουρα δεν θα παρέμενε στην ομάδα με ένα νέο δίλημμα να έκανε την εμφάνισή του τότε, αυτό μεταξύ Larkin ή Dubljevic για τη θέση της utility. Κάτι τέτοιο, προφανώς, δεν μπορεί να συμβεί και έτσι η ομάδα διαθέτει και τους δύο γκαρντ της Φενερμπαχτσέ, σε ένα κομβικό παιχνίδι για την ίδια, πράγμα που πάντως δεν φαντάζει και απαραίτητα τόσο κακό.
Στο κρίσιμο κομμάτι της αρχηγίας, οι James, Mirotic, Milutinov αλλά και De Colo διεκδικούν επί ίσοις όροις το χρίσμα. Το παιχνίδι του ΣΕΦ βέβαια έχει ήδη μεγάλη κρισιμότητα και για τις δύο ομάδες, παρότι είμαστε ακόμα νωρίς, με τη Φενερμπαχτσέ να δίνει μεγάλα ράνκινγκ στους ψηλούς και τον Ολυμπιακό αντίστοιχα στα γκαρντ. Μεταξύ De Colo και Milutinov, λοιπόν, η επιλογή μου θα στραφεί προς τον Σέρβο ψηλό των «Ερυθρολεύκων», με τον De Colo να μένει υπαρχηγός και τους James και Mirotic εκτός αρχηγίας και λόγω επόμενου αντίπαλου, με τους Παναθηναϊκό και Μπασκόνια, αν είναι κάπου δυνατοί αμυντικά να είναι στις αντίστοιχες θέσεις τους (ΠΑΟ στον «1», Μπασκόνια στο «4»).
Το ρόστερ της Magic Pass ενόψει 17ης αγωνιστικής και με 990 χιλιάδες υπόλοιπο για τους επόμενους γύρους, έχει, λοιπόν, αυτή την στιγμή ως εξής:
Devotion.