';
?>
We feel devotion
DataCenter
MAGIC PASS
Στον ίδιο δρόμο!
Η Magic Pass θέλει να ξεχάσει την άσχημη 11η αγωνιστική συνεχίζοντας σταθερά στο σίγουρο μονοπάτι των υποτιμημένων αγωνιστικά και οικονομικά παικτών!
Δημοσιεύτηκε: 05/12/2019 03:26
Προβληματισμό έφερε στις τάξεις της ομάδας της Magic Pass η 11η αγωνιστική, μια αγωνιστική που σημειώθηκαν τα μεγαλύτερα μέχρι τώρα σκορ στο φετινό παιχνίδι. Και αυτό γιατί η ομάδα δεν κατάφερε, ίσως λόγω και της δυσκολίας στον καταρτισμό της τελικής μας οχτάδας μια εβδομάδα πριν, ούτε κατά διάνοια να ακολουθήσει σε αυτούς τους υψηλούς ρυθμούς, μένοντας στους 150.9 πόντους, επίδοση που μας έριξε στη θέση 1.835 (από 1.262) της γενικής κατάταξης του παιχνιδιού. Τουλάχιστον στο κομμάτι του budget αποκομίσαμε 720 επιπλέον χιλιάδες, με το ταμείο μας να αριθμεί πλέον €18.78m συνολικά, με το φράγμα των €20m να μοιάζει πιο κοντά αλλά και πιο γρήγορα από ποτέ άλλοτε.
Αρχικά, το πράγμα στράβωσε με την επιλογή αρχηγού. Όχι, αυτή τη φορά δεν έγινε κάποια αστοχία από μέρους μου, με τον Καλάθη να είναι μια λογική και προφανής επιλογή, όπως άλλωστε είδατε και στο γράφημα της ομάδας μια εβδομάδα πριν. Ωστόσο, για κάποιον λόγο (save είχε γίνει), το ...μηχάνημα αποφάσισε να αλλάξει την επιλογή μου σε Micic, με τον Σέρβο να δίνει τη δεύτερη χειρότερη φετινή του επίδοση κόντρα στην Μπάγερν (-1), σκορ που ...διπλασιάστηκε και έτσι, με το μπόνους νίκης, μετατράπηκε σε -1.8! Την ίδια στιγμή ο Καλάθης έφτανε στο 25.3 κόντρα στη Μπασκόνια, σε 25μιση λεπτά συμμετοχής, κάτι που σήμαινε πως αυτή η πρωτοβουλία του παιχνιδιού (ή αβλεψία εκ μέρους μου που δεν το ξαναέλεγξα) στοίχισε στην ομάδα 25 σχεδόν πόντους. Πήρε που πήρε πρωτοβουλία να αλλάξει, δεν έβαζε τουλάχιστον τον Larkin να ...φτιαχνόμασταν.
Επιπλέον και ίσως σημαντικότερο, η μη πραγματοποίηση τρίτης αλλαγής αποδείχτηκε, εκ του αποτελέσματος, λάθος καθώς ο Monroe, που διατήρησε τη θέση του ως Center, απογοήτευσε κόντρα στην -χωρίς Dunston- Εφές, ενώ ο Milutinov, που θα μπορούσε να έχει έρθει στη θέση του (είχαμε 360Κ κάβα) «οργίασε» κόντρα στη Μιλάνο φτάνοντας το 33 στο παιχνίδι. Βέβαια, η κίνηση αυτή είχε να κάνει με καθαρά αγωνιστικά και οικονομικά κριτήρια, επομένως ίσως να (μην) την ξαναέκανα, αν βρισκόμουν ξανά στην ίδια θέση.
Από εκεί και πέρα η επιλογή της απομάκρυνσης του Toko αποδείχτηκε σωστή τόσο αγωνιστικά (11 στο ΟΑΚΑ) όσο και οικονομικά (-110Κ, αν και περίμενα παραπάνω), με τον Deck που ήρθε στη θέση του να συνεχίζει στα μεγάλα σκορ (27.5) αλλά και να μένει υποτιμημένος στη θέση του, προσφέροντάς μας, πέρα από όλα τα άλλα και την απαιτούμενη ...ξεγνοιασιά (για δύο αγώνες ακόμα τουλάχιστον) όσον αφορά την περίπτωσή του. Είναι πολύ σημαντικό, δηλαδή, να «βγαίνουν» τέτοιες κινήσεις καθώς εκτός των πόντων και των χρημάτων που προσφέρουν, δεν χρειάζεται να ασχοληθείς ξανά μαζί τους άμεσα, διευκολύνοντας στη συνολικότερη αναβάθμιση της ομάδας.
Sikma και Παπαπέτρου, τώρα, έμειναν σε μονοψήφια επίπεδα (από 8.8), σκορ που πάντως θα μπορούσε να είναι αρκετά χειρότερο και για τους δύο, με βάση την εξέλιξη των αγώνων τους, αλλά το πιο ουσιαστικό εδώ είναι πως μας πρόσφεραν επιπλέον 190Κ έκαστος, χρήματα που ουσιαστικά κάλυψαν τη χασούρα των Micic (-220K) και Monroe (-110K) που, όπως είδαμε, απογοήτευσαν. Από την άλλη ο Mirotic παρά το γεγονός πως αγωνίστηκε λίγο κατάφερε να φτάσει στο 18 και πρόσφερε στην ομάδα 60 επιπλέον χιλιάδες, ενώ για τον Larkin τα λόγια είναι περιττά μετά από αυτά που έκανε κόντρα στη Μπάγερν, ενώ, μάλιστα, συνέχισε στο ίδιο τροπάρι και στην τουρκική λίγκα με 25 πόντους σε 17μιση περίπου λεπτά κόντρα στη Γαλατά. Το αξιοσημείωτο, πάντως, είναι πως παρά την ιλιγγιώδη τιμή του ο Αμερικανός είναι ακόμα υποτιμημένος με τον Last3 μ.ο. του να βρίσκεται κοντά στο 36, επομένως οποιαδήποτε σκέψη για εκμετάλλευση της τεράστιας τιμής του μετατοπίζεται για την επόμενη, τουλάχιστον, εβδομάδα.
Ξεκινώντας την απόπειρα αλλαγών ενόψει 12ου γύρου, τώρα, είναι ξεκάθαρο πως το ρόστερ «χωρίζεται» στα δύο. Από τη μια βρίσκονται οι Καλάθης, Larkin, Deck και Mirotic, παίκτες δηλαδή που αγωνιστικά βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση, έχουν ευνοϊκούς αντιπάλους αλλά και -μικρότερη ή μεγαλύτερη- υποτίμηση και από την άλλη οι Sikma, Παπαπέτρου, Monroe και Micic που για τον έναν ή τον άλλο λόγο θα έπρεπε όλοι να αποχωρίσουν από το ρόστερ μας. Αυτό, προφανώς, δεν είναι εφικτό, με τον περιορισμό των τριών αλλαγών σε ισχύ, επομένως θα πρέπει να βρεθεί το ιδανικό σενάριο που θα αναβαθμίσει την ομάδα συνολικά, χωρίς η παραμονή ενός εξ αυτών (αναγκαστικά) να μας πλήξει.
Εκτός, όμως, από αυτούς που πρέπει να φύγουν είναι και αυτοί που πρέπει να έρθουν. Ο Facu Campazzo πχ είναι ένας εξ αυτών καθώς και σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση βρίσκεται και θεωρητικά εύκολο αντίπαλο έχει (Βαλένθια εντός) αλλά και υποτιμημένος είναι (Last3 24.93), αποτελώντας μια λογική, με «κλειστά» μάτια κίνηση στη θέση του Micic. Ο Σέρβος με το -1 ράνκινγκ έχασε τεράστιο μέρος της δυναμικής του και μπορεί να έχει αποδείξει πως είναι ικανός να αντιστρέφει άμεσα το κλίμα (τρία σερί άνω του 26 σκορ μετά το -4 του ΟΑΚΑ), ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται απέναντι στη Μπασκόνια που έμεινε με μοναδικό PG τον Henry αλλά σε αυτή τη φάση θα προτιμήσω ξεκάθαρα τις 230Κ όφελος από την «τράμπα» τους και τη σιγουριά που μου δίνει, οικονομικά τουλάχιστον, ο Αργεντινός ο οποίος έρχεται εξάλλου και από τρεις συνεχόμενες 20άρες.
Έτσι και με τη μία αλλαγή δεδομένη, διαμορφώνονται αρκετά σενάρια για τις υπόλοιπες δύο κινήσεις, με τη δυσκολία πάντως να έγκειται περισσότερο ποιος από τους τρεις, πλέον, θα είναι αυτός που θα παραμείνει στο ρόστερ. Οι 590Κ που έχουμε στην άκρη (360 από την προηγούμενη συν 230 από την πρώτη αλλαγή) θα μου λύσουν, ελπίζω, αρκετά τα χέρια.
Η λογική παρόρμηση, βέβαια, είναι ο ερχομός του Toko. Με την τιμή του να ...πέφτει στα 3 εκατομμύρια και τον Sikma να ανεβαίνει στα 2,13 χρειάζονται ...μόλις 870 χιλιάδες για αυτή την αλλαγή. Αν κιόλας αφαιρέσουμε τις 590 που υπάρχουν ήδη τότε μιλάμε για €280Κ που θα πρέπει να βρεθούν από την τελευταία αλλαγή ώστε ο Γεωργιανός να επιστρέψει στη θέση του. Είτε, δηλαδή, κάποιον φτηνότερο (έως €1.19m) στη θέση του Παπαπέτρου είτε τον Tavares στη θέση του Monroe, μιας και δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές στη θέση του center, σε αυτές τις τιμές.
Εξετάζοντας, πάντως, λίγο καλύτερα τα δεδομένα βλέπουμε πως Μπασκόνια και Εφές αποτελούν τις δύο καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης στην αντιμετώπιση των αντίπαλων «4αριών», με τους Τούρκους να κόβουν 3.26 μονάδες ράνκινγκ από κάθε top PF. Ο Toko έχει μ.ο. χρονιάς 22.75, επομένως ένα σκορ κοντά στο 20 δεν το λες και απίθανο, με βάση αυτά. Σε αυτή την περίπτωση η τιμή του αναμένεται να πέσει ακόμα χαμηλότερα, σε συνδυασμό με το πρόσφατο 11 της Αθήνας και δεν νομίζω πως σε αυτό το σημείο χρειάζεται να πάρω αυτό το ρίσκο μιας και προτιμώ να περιμένω ακόμα μία ή δύο βδομάδες ώστε να φέρω πίσω τον ηγέτη της Μπασκόνια, την κατάλληλη δυνατή στιγμή.
Το σενάριο, πάντως, Toko - Tavares σε Sikma - Monroe μόνο άσχημο δεν φαίνεται αγωνιστικά αν και ο center της Ρεάλ έχει και αυτός -θεωρητικά- να αντιμετωπίσει μία από τις καλύτερες αμυντικά ομάδες στη θέση του με τη Βαλένθια να κόβει 3.33 μονάδες ράνκινγκ σε κάθε αντίπαλο center. Έτσι, το να φέρω δύο παίκτες, όσο και αν γενικά τους πιστεύω, κόντρα στα δεδομένα 11 αγωνιστικών πάει πολύ.
Έτσι, με το σενάριο του ...επαναπατρισμού του Shengelia να μένει στα χαρτιά προχωράμε στο επόμενο. Αρχικά ο Sikma μεταφέρεται στην utility (αντί του Deck που πάει PF) και αυτό γιατί θα είναι σίγουρα ο δεύτερος που θα αποχωρήσει. Μπορεί ο μ.ο. του των τριών τελευταίων να βρίσκεται στο 19.33 αλλά αυτό το νούμερο είναι αρκετά πλασματικό μιας και το 35.2, που είναι το τρίτο πιο παλιό του σκορ, αποχωρεί μετά τον αγώνα με τη Φενερμπαχτσέ από την εξίσωση. Έτσι με 11.4 μ.ο. στα δύο τελευταία και τιμή €2.13m δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάσουμε ευρώ από μια πιθανή μέτρια συγκομιδή κόντρα στη Φενερμπαχτσέ, κάτι που μόνο απίθανο δεν είναι.
Στην utility, λοιπόν, μπορεί να έρθει ο οποιοσδήποτε (πλην Toko), με την περίπτωση του Dubljevic να ξεχωρίζει μεν (31.9 και 29 στα δύο τελευταία) οικονομικά αλλά να μην με πείθει τόσο αγωνιστικά μέσα στη Ρεάλ, που εσχάτως έχει βελτιώσει αισθητά την αμυντική της συμπεριφορά στη θέση και τους Milutinov και James να φαντάζουν ιδανικές περιπτώσεις αγωνιστικά αλλά τα θεματάκια τους οικονομικά, ιδίως ο δεύτερος, να τα έχουν.
Η ουσία, ωστόσο, εδώ βρίσκεται στο ποιος θα είναι ο τελευταίος που θα αποχωρήσει ώστε να δούμε τα πιθανά δίδυμα που μπορούν να δημιουργηθούν. Monroe ή Παπαπέτρου, λοιπόν, με τον Αμερικανό να αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή λόγω χαμηλότερης αναλογίας τιμής-μ.ο. αλλά και ψηλότερης τιμής, πράγμα που σημαίνει πως έχουμε να χάσουμε περισσότερα σε μια ενδεχόμενη μέτρια ή κακή εμφάνιση από όσα θα χάσουμε σε αυτό το σενάριο από τον Παπαπέτρου. Ο Έλληνας SF σχεδόν ισορρόπησε στα €1.44m αλλά δεν είναι απίθανο με ένα διψήφιο σκορ κόντρα στην παλιά του ομάδα να φτάσει λίγο ψηλότερα την τιμή του, την στιγμή που ο πρώην NBAer της Μπάγερν έχει να αντιμετωπίσει τα θηρία της Μακάμπι στο Τελ Αβίβ, με την ομάδα του coach Σφαιρόπουλου να κόβει 3.86 από τον μ.ο. του αντίπαλου center, όντας η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης σε αυτό το κομμάτι.
Έτσι, ο Monroe θα κάνει παρέα στους Sikma και Micic που έφυγαν ήδη από την ομάδα και εμείς θα προσπαθήσουμε να βρούμε το δίδυμο που θα έρθει συντροφιά με τον Campazzo για να κλείσει η οχτάδα μας ενόψει 12ης αγωνιστικής, με μοναδικό περιορισμό ο ένας από τους δύο να αγωνίζεται ως center.
Το ιδανικό δίδυμο Milutinov - James, ωστόσο, που θα ερχόταν εντελώς ανερυθρίαστα (lol), δεν χωράει για 250Κ επομένως ο άσσος της ΤΣΣΚΑ μένει εκτός ομάδας για ακόμα μία αγωνιστική, δεδομένων και των χαμηλών μ.ο. του αλλά και του γεγονότος της αναγκαιότητας για center που υπάρχει. O Σέρβος σίγουρα δεν θα έχει τόσο εύκολο έργο όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλά το πρόσφατο 33 με τη Μιλάνο σε συνδυασμό με την αδυναμία του Παναθηναϊκού στη θέση εξασφαλίζουν μια κάποια ασφάλεια, παρά το υψηλό της τιμής του, αν και η αλήθεια είναι πως στο ΟΑΚΑ δεν έχει και πάρα πολύ καλή προϊστορία (για EuroLeague μιλάμε ...).
Έτσι, για τον Sikma μένουν €2.34m για παίκτη οποιασδήποτε θέσης. Και, ενώ θα περίμενε κανείς σε αυτά τα επίπεδα τιμών να συναντήσει πλήθος επιλογών που θα με έβαζε σε δύσκολη θέση για το ποιον θα έφερνα στην ομάδα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Περνώντας γρήγορα περιπτώσεις όπως οι Lucic, Gill, Higgins και DeShaun, που εξετάστηκαν κάπως, θα σταθώ σε δύο παίκτες της Φενερμπαχτσέ. Κώστας Σλούκας και Derrick Williams, λοιπόν, είναι αυτοί που ξεχωρίζω με τον Αμερικάνο να βρίσκεται λίγο ψηλότερα στην προτίμησή μου παρά τον φαινομενικά χειρότερο πρόσφατο μέσο όρο του.
Και αυτό γιατί το ...αισχρό -7 που είχε στη Βαρκελώνη αποχωρεί μετά το παιχνίδι κόντρα στην Άλμπα, με τα δύο επόμενα να είναι 28.6 και 18.7 γεγονός που σημαίνει πως μια φυσιολογική επίδοση κόντρα στους Γερμανούς όχι μόνο θα μας χαρίσει αρκετές χιλιάδες αλλά θα τον καταστήσει ξεκάθαρα υποτιμημένο στο παιχνίδι, γεγονός που θα μου επιτρέψει να το διατηρήσω στο ρόστερ τουλάχιστον ακόμα μία αγωνιστική, βρίσκοντας έτσι ουσιαστικά τον αντικαταστάτη του Παπαπέτρου, αν χρειαστεί να πουληθεί την επόμενη, εκ των έσω (ο Deck βοηθά εδώ με τη διπλοθεσία του).
Ταυτόχρονα, οι Γερμανοί επιτρέπουν 2.23 μονάδες ράνκινγκ επιπλέον στα αντίπαλα «4άρια», ενώ μόλις 0.39 στα PGs και αυτός ήταν ένας επιπλέον λόγος της επιλογής του Williams έναντι του Σλούκα, που ωστόσο παραμένει στα ραντάρ μας ως ενδεχόμενος αντικαταστάτης του Larkin στη θέση SG (παράλληλα με ερχομό Toko στη θέση του Παπαπέτρου μέσω U όπως είδαμε πάνω) την ερχόμενη εβδομάδα, αν οι συνθήκες το ευνοήσουν.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, τώρα και ελπίζοντας πως το παιχνίδι θα αφήσει αυτόν που θα επιλέξω οι επιλογές είναι προφανείς. Larkin, Καλάθης, Mirotic αλλά και Campazzo (λόγω αντιπάλου και έδρας) ερίζουν για το «περιβραχιόνιο», με τους δύο «καθαρούς» PG να είναι αυτοί που έχουν εντός έδρας παιχνίδι, τον Larkin να είναι σε δαιμονιώδη φόρμα και τον Mirotic μια σταθερά αλλά το γεγονός της αδυναμίας της Μπασκόνια στη θέση, ειδικά χωρίς την παρουσία (και) του Vildoza, με κάνει να στραφώ στον MVP της περασμένης εβδομάδας χωρίς προφανώς να θεωρώ πιθανή ή καλύτερα εύκολη μια επίδοση άνω του 25. Άλλωστε μην ξεχνάμε και τον Micic που σίγουρα θα αντιδράσει. Παρόλα αυτά το μομέντουμ δείχνει Larkin, με τον νεοφερμένο Campazzo να μένει στην υπαρχηγία
Έτσι, το ρόστερ της Magic Pass ενόψει 12ης αγωνιστικής, έχοντας και 580 χιλιάδες στην άκρη, έχει ως εξής:
Devotion!
Αρχικά, το πράγμα στράβωσε με την επιλογή αρχηγού. Όχι, αυτή τη φορά δεν έγινε κάποια αστοχία από μέρους μου, με τον Καλάθη να είναι μια λογική και προφανής επιλογή, όπως άλλωστε είδατε και στο γράφημα της ομάδας μια εβδομάδα πριν. Ωστόσο, για κάποιον λόγο (save είχε γίνει), το ...μηχάνημα αποφάσισε να αλλάξει την επιλογή μου σε Micic, με τον Σέρβο να δίνει τη δεύτερη χειρότερη φετινή του επίδοση κόντρα στην Μπάγερν (-1), σκορ που ...διπλασιάστηκε και έτσι, με το μπόνους νίκης, μετατράπηκε σε -1.8! Την ίδια στιγμή ο Καλάθης έφτανε στο 25.3 κόντρα στη Μπασκόνια, σε 25μιση λεπτά συμμετοχής, κάτι που σήμαινε πως αυτή η πρωτοβουλία του παιχνιδιού (ή αβλεψία εκ μέρους μου που δεν το ξαναέλεγξα) στοίχισε στην ομάδα 25 σχεδόν πόντους. Πήρε που πήρε πρωτοβουλία να αλλάξει, δεν έβαζε τουλάχιστον τον Larkin να ...φτιαχνόμασταν.
Επιπλέον και ίσως σημαντικότερο, η μη πραγματοποίηση τρίτης αλλαγής αποδείχτηκε, εκ του αποτελέσματος, λάθος καθώς ο Monroe, που διατήρησε τη θέση του ως Center, απογοήτευσε κόντρα στην -χωρίς Dunston- Εφές, ενώ ο Milutinov, που θα μπορούσε να έχει έρθει στη θέση του (είχαμε 360Κ κάβα) «οργίασε» κόντρα στη Μιλάνο φτάνοντας το 33 στο παιχνίδι. Βέβαια, η κίνηση αυτή είχε να κάνει με καθαρά αγωνιστικά και οικονομικά κριτήρια, επομένως ίσως να (μην) την ξαναέκανα, αν βρισκόμουν ξανά στην ίδια θέση.
Από εκεί και πέρα η επιλογή της απομάκρυνσης του Toko αποδείχτηκε σωστή τόσο αγωνιστικά (11 στο ΟΑΚΑ) όσο και οικονομικά (-110Κ, αν και περίμενα παραπάνω), με τον Deck που ήρθε στη θέση του να συνεχίζει στα μεγάλα σκορ (27.5) αλλά και να μένει υποτιμημένος στη θέση του, προσφέροντάς μας, πέρα από όλα τα άλλα και την απαιτούμενη ...ξεγνοιασιά (για δύο αγώνες ακόμα τουλάχιστον) όσον αφορά την περίπτωσή του. Είναι πολύ σημαντικό, δηλαδή, να «βγαίνουν» τέτοιες κινήσεις καθώς εκτός των πόντων και των χρημάτων που προσφέρουν, δεν χρειάζεται να ασχοληθείς ξανά μαζί τους άμεσα, διευκολύνοντας στη συνολικότερη αναβάθμιση της ομάδας.
Sikma και Παπαπέτρου, τώρα, έμειναν σε μονοψήφια επίπεδα (από 8.8), σκορ που πάντως θα μπορούσε να είναι αρκετά χειρότερο και για τους δύο, με βάση την εξέλιξη των αγώνων τους, αλλά το πιο ουσιαστικό εδώ είναι πως μας πρόσφεραν επιπλέον 190Κ έκαστος, χρήματα που ουσιαστικά κάλυψαν τη χασούρα των Micic (-220K) και Monroe (-110K) που, όπως είδαμε, απογοήτευσαν. Από την άλλη ο Mirotic παρά το γεγονός πως αγωνίστηκε λίγο κατάφερε να φτάσει στο 18 και πρόσφερε στην ομάδα 60 επιπλέον χιλιάδες, ενώ για τον Larkin τα λόγια είναι περιττά μετά από αυτά που έκανε κόντρα στη Μπάγερν, ενώ, μάλιστα, συνέχισε στο ίδιο τροπάρι και στην τουρκική λίγκα με 25 πόντους σε 17μιση περίπου λεπτά κόντρα στη Γαλατά. Το αξιοσημείωτο, πάντως, είναι πως παρά την ιλιγγιώδη τιμή του ο Αμερικανός είναι ακόμα υποτιμημένος με τον Last3 μ.ο. του να βρίσκεται κοντά στο 36, επομένως οποιαδήποτε σκέψη για εκμετάλλευση της τεράστιας τιμής του μετατοπίζεται για την επόμενη, τουλάχιστον, εβδομάδα.
Ξεκινώντας την απόπειρα αλλαγών ενόψει 12ου γύρου, τώρα, είναι ξεκάθαρο πως το ρόστερ «χωρίζεται» στα δύο. Από τη μια βρίσκονται οι Καλάθης, Larkin, Deck και Mirotic, παίκτες δηλαδή που αγωνιστικά βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση, έχουν ευνοϊκούς αντιπάλους αλλά και -μικρότερη ή μεγαλύτερη- υποτίμηση και από την άλλη οι Sikma, Παπαπέτρου, Monroe και Micic που για τον έναν ή τον άλλο λόγο θα έπρεπε όλοι να αποχωρίσουν από το ρόστερ μας. Αυτό, προφανώς, δεν είναι εφικτό, με τον περιορισμό των τριών αλλαγών σε ισχύ, επομένως θα πρέπει να βρεθεί το ιδανικό σενάριο που θα αναβαθμίσει την ομάδα συνολικά, χωρίς η παραμονή ενός εξ αυτών (αναγκαστικά) να μας πλήξει.
Εκτός, όμως, από αυτούς που πρέπει να φύγουν είναι και αυτοί που πρέπει να έρθουν. Ο Facu Campazzo πχ είναι ένας εξ αυτών καθώς και σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση βρίσκεται και θεωρητικά εύκολο αντίπαλο έχει (Βαλένθια εντός) αλλά και υποτιμημένος είναι (Last3 24.93), αποτελώντας μια λογική, με «κλειστά» μάτια κίνηση στη θέση του Micic. Ο Σέρβος με το -1 ράνκινγκ έχασε τεράστιο μέρος της δυναμικής του και μπορεί να έχει αποδείξει πως είναι ικανός να αντιστρέφει άμεσα το κλίμα (τρία σερί άνω του 26 σκορ μετά το -4 του ΟΑΚΑ), ενώ ταυτόχρονα αγωνίζεται απέναντι στη Μπασκόνια που έμεινε με μοναδικό PG τον Henry αλλά σε αυτή τη φάση θα προτιμήσω ξεκάθαρα τις 230Κ όφελος από την «τράμπα» τους και τη σιγουριά που μου δίνει, οικονομικά τουλάχιστον, ο Αργεντινός ο οποίος έρχεται εξάλλου και από τρεις συνεχόμενες 20άρες.
Έτσι και με τη μία αλλαγή δεδομένη, διαμορφώνονται αρκετά σενάρια για τις υπόλοιπες δύο κινήσεις, με τη δυσκολία πάντως να έγκειται περισσότερο ποιος από τους τρεις, πλέον, θα είναι αυτός που θα παραμείνει στο ρόστερ. Οι 590Κ που έχουμε στην άκρη (360 από την προηγούμενη συν 230 από την πρώτη αλλαγή) θα μου λύσουν, ελπίζω, αρκετά τα χέρια.
Η λογική παρόρμηση, βέβαια, είναι ο ερχομός του Toko. Με την τιμή του να ...πέφτει στα 3 εκατομμύρια και τον Sikma να ανεβαίνει στα 2,13 χρειάζονται ...μόλις 870 χιλιάδες για αυτή την αλλαγή. Αν κιόλας αφαιρέσουμε τις 590 που υπάρχουν ήδη τότε μιλάμε για €280Κ που θα πρέπει να βρεθούν από την τελευταία αλλαγή ώστε ο Γεωργιανός να επιστρέψει στη θέση του. Είτε, δηλαδή, κάποιον φτηνότερο (έως €1.19m) στη θέση του Παπαπέτρου είτε τον Tavares στη θέση του Monroe, μιας και δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές στη θέση του center, σε αυτές τις τιμές.
Εξετάζοντας, πάντως, λίγο καλύτερα τα δεδομένα βλέπουμε πως Μπασκόνια και Εφές αποτελούν τις δύο καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης στην αντιμετώπιση των αντίπαλων «4αριών», με τους Τούρκους να κόβουν 3.26 μονάδες ράνκινγκ από κάθε top PF. Ο Toko έχει μ.ο. χρονιάς 22.75, επομένως ένα σκορ κοντά στο 20 δεν το λες και απίθανο, με βάση αυτά. Σε αυτή την περίπτωση η τιμή του αναμένεται να πέσει ακόμα χαμηλότερα, σε συνδυασμό με το πρόσφατο 11 της Αθήνας και δεν νομίζω πως σε αυτό το σημείο χρειάζεται να πάρω αυτό το ρίσκο μιας και προτιμώ να περιμένω ακόμα μία ή δύο βδομάδες ώστε να φέρω πίσω τον ηγέτη της Μπασκόνια, την κατάλληλη δυνατή στιγμή.
Το σενάριο, πάντως, Toko - Tavares σε Sikma - Monroe μόνο άσχημο δεν φαίνεται αγωνιστικά αν και ο center της Ρεάλ έχει και αυτός -θεωρητικά- να αντιμετωπίσει μία από τις καλύτερες αμυντικά ομάδες στη θέση του με τη Βαλένθια να κόβει 3.33 μονάδες ράνκινγκ σε κάθε αντίπαλο center. Έτσι, το να φέρω δύο παίκτες, όσο και αν γενικά τους πιστεύω, κόντρα στα δεδομένα 11 αγωνιστικών πάει πολύ.
Έτσι, με το σενάριο του ...επαναπατρισμού του Shengelia να μένει στα χαρτιά προχωράμε στο επόμενο. Αρχικά ο Sikma μεταφέρεται στην utility (αντί του Deck που πάει PF) και αυτό γιατί θα είναι σίγουρα ο δεύτερος που θα αποχωρήσει. Μπορεί ο μ.ο. του των τριών τελευταίων να βρίσκεται στο 19.33 αλλά αυτό το νούμερο είναι αρκετά πλασματικό μιας και το 35.2, που είναι το τρίτο πιο παλιό του σκορ, αποχωρεί μετά τον αγώνα με τη Φενερμπαχτσέ από την εξίσωση. Έτσι με 11.4 μ.ο. στα δύο τελευταία και τιμή €2.13m δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάσουμε ευρώ από μια πιθανή μέτρια συγκομιδή κόντρα στη Φενερμπαχτσέ, κάτι που μόνο απίθανο δεν είναι.
Στην utility, λοιπόν, μπορεί να έρθει ο οποιοσδήποτε (πλην Toko), με την περίπτωση του Dubljevic να ξεχωρίζει μεν (31.9 και 29 στα δύο τελευταία) οικονομικά αλλά να μην με πείθει τόσο αγωνιστικά μέσα στη Ρεάλ, που εσχάτως έχει βελτιώσει αισθητά την αμυντική της συμπεριφορά στη θέση και τους Milutinov και James να φαντάζουν ιδανικές περιπτώσεις αγωνιστικά αλλά τα θεματάκια τους οικονομικά, ιδίως ο δεύτερος, να τα έχουν.
Η ουσία, ωστόσο, εδώ βρίσκεται στο ποιος θα είναι ο τελευταίος που θα αποχωρήσει ώστε να δούμε τα πιθανά δίδυμα που μπορούν να δημιουργηθούν. Monroe ή Παπαπέτρου, λοιπόν, με τον Αμερικανό να αποτελεί ξεκάθαρη επιλογή λόγω χαμηλότερης αναλογίας τιμής-μ.ο. αλλά και ψηλότερης τιμής, πράγμα που σημαίνει πως έχουμε να χάσουμε περισσότερα σε μια ενδεχόμενη μέτρια ή κακή εμφάνιση από όσα θα χάσουμε σε αυτό το σενάριο από τον Παπαπέτρου. Ο Έλληνας SF σχεδόν ισορρόπησε στα €1.44m αλλά δεν είναι απίθανο με ένα διψήφιο σκορ κόντρα στην παλιά του ομάδα να φτάσει λίγο ψηλότερα την τιμή του, την στιγμή που ο πρώην NBAer της Μπάγερν έχει να αντιμετωπίσει τα θηρία της Μακάμπι στο Τελ Αβίβ, με την ομάδα του coach Σφαιρόπουλου να κόβει 3.86 από τον μ.ο. του αντίπαλου center, όντας η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης σε αυτό το κομμάτι.
Έτσι, ο Monroe θα κάνει παρέα στους Sikma και Micic που έφυγαν ήδη από την ομάδα και εμείς θα προσπαθήσουμε να βρούμε το δίδυμο που θα έρθει συντροφιά με τον Campazzo για να κλείσει η οχτάδα μας ενόψει 12ης αγωνιστικής, με μοναδικό περιορισμό ο ένας από τους δύο να αγωνίζεται ως center.
Το ιδανικό δίδυμο Milutinov - James, ωστόσο, που θα ερχόταν εντελώς ανερυθρίαστα (lol), δεν χωράει για 250Κ επομένως ο άσσος της ΤΣΣΚΑ μένει εκτός ομάδας για ακόμα μία αγωνιστική, δεδομένων και των χαμηλών μ.ο. του αλλά και του γεγονότος της αναγκαιότητας για center που υπάρχει. O Σέρβος σίγουρα δεν θα έχει τόσο εύκολο έργο όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλά το πρόσφατο 33 με τη Μιλάνο σε συνδυασμό με την αδυναμία του Παναθηναϊκού στη θέση εξασφαλίζουν μια κάποια ασφάλεια, παρά το υψηλό της τιμής του, αν και η αλήθεια είναι πως στο ΟΑΚΑ δεν έχει και πάρα πολύ καλή προϊστορία (για EuroLeague μιλάμε ...).
Έτσι, για τον Sikma μένουν €2.34m για παίκτη οποιασδήποτε θέσης. Και, ενώ θα περίμενε κανείς σε αυτά τα επίπεδα τιμών να συναντήσει πλήθος επιλογών που θα με έβαζε σε δύσκολη θέση για το ποιον θα έφερνα στην ομάδα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Περνώντας γρήγορα περιπτώσεις όπως οι Lucic, Gill, Higgins και DeShaun, που εξετάστηκαν κάπως, θα σταθώ σε δύο παίκτες της Φενερμπαχτσέ. Κώστας Σλούκας και Derrick Williams, λοιπόν, είναι αυτοί που ξεχωρίζω με τον Αμερικάνο να βρίσκεται λίγο ψηλότερα στην προτίμησή μου παρά τον φαινομενικά χειρότερο πρόσφατο μέσο όρο του.
Και αυτό γιατί το ...αισχρό -7 που είχε στη Βαρκελώνη αποχωρεί μετά το παιχνίδι κόντρα στην Άλμπα, με τα δύο επόμενα να είναι 28.6 και 18.7 γεγονός που σημαίνει πως μια φυσιολογική επίδοση κόντρα στους Γερμανούς όχι μόνο θα μας χαρίσει αρκετές χιλιάδες αλλά θα τον καταστήσει ξεκάθαρα υποτιμημένο στο παιχνίδι, γεγονός που θα μου επιτρέψει να το διατηρήσω στο ρόστερ τουλάχιστον ακόμα μία αγωνιστική, βρίσκοντας έτσι ουσιαστικά τον αντικαταστάτη του Παπαπέτρου, αν χρειαστεί να πουληθεί την επόμενη, εκ των έσω (ο Deck βοηθά εδώ με τη διπλοθεσία του).
Ταυτόχρονα, οι Γερμανοί επιτρέπουν 2.23 μονάδες ράνκινγκ επιπλέον στα αντίπαλα «4άρια», ενώ μόλις 0.39 στα PGs και αυτός ήταν ένας επιπλέον λόγος της επιλογής του Williams έναντι του Σλούκα, που ωστόσο παραμένει στα ραντάρ μας ως ενδεχόμενος αντικαταστάτης του Larkin στη θέση SG (παράλληλα με ερχομό Toko στη θέση του Παπαπέτρου μέσω U όπως είδαμε πάνω) την ερχόμενη εβδομάδα, αν οι συνθήκες το ευνοήσουν.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, τώρα και ελπίζοντας πως το παιχνίδι θα αφήσει αυτόν που θα επιλέξω οι επιλογές είναι προφανείς. Larkin, Καλάθης, Mirotic αλλά και Campazzo (λόγω αντιπάλου και έδρας) ερίζουν για το «περιβραχιόνιο», με τους δύο «καθαρούς» PG να είναι αυτοί που έχουν εντός έδρας παιχνίδι, τον Larkin να είναι σε δαιμονιώδη φόρμα και τον Mirotic μια σταθερά αλλά το γεγονός της αδυναμίας της Μπασκόνια στη θέση, ειδικά χωρίς την παρουσία (και) του Vildoza, με κάνει να στραφώ στον MVP της περασμένης εβδομάδας χωρίς προφανώς να θεωρώ πιθανή ή καλύτερα εύκολη μια επίδοση άνω του 25. Άλλωστε μην ξεχνάμε και τον Micic που σίγουρα θα αντιδράσει. Παρόλα αυτά το μομέντουμ δείχνει Larkin, με τον νεοφερμένο Campazzo να μένει στην υπαρχηγία
Έτσι, το ρόστερ της Magic Pass ενόψει 12ης αγωνιστικής, έχοντας και 580 χιλιάδες στην άκρη, έχει ως εξής:
Devotion!
