We feel devotion
INSTANT REPLAY
Instant Replay Euroleague Final Edition: Listen what the Ata-man said
Η ανασκόπηση του μεγάλου τελικού της Euroleague μέσα από το Instant Replay των πρωταγωνιστών και των σημαντικότερων στιγμών του!
Επιμέλεια: Μηνάς Καταλαγαριανάκης | minaskat@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 02/06/2021 14:11
Στις 4 Μαρτίου ο Ergin Ataman μπαίνει στην αίθουσα τύπου της Sinan Erdem Arena μετά την εκκωφαντική νίκη της Εφές κόντρα στην ΤΣΣΚΑ με 100-70, ο Τούρκος προπονητής βλέποντας την ομάδα του να μετράει 10 στις 11 νίκες μέσα στο 2021 δηλώνει μεταξύ άλλων το παρακάτω "Παίξαμε ένα σχεδόν τέλειο ματς. Παίξαμε σχεδόν τέλεια στα τελευταία τρία-τέσσερα ματς. Όλοι ρωτούν αν έχουμε βρει το περσινό μας επίπεδο. Όχι, είμαστε καλύτεροι από πέρυσι!"

Μια δήλωση που ξάφνιασε αρκετούς καθώς η περσινή μέχρι την διακοπή της σεζόν μετρούσε 24 στις 28 νίκες. Το τι έβλεπε ο Ataman τον Μάρτιο από την ομάδα του είχε αναλυθεί στο Instant Replay εκείνης της εβδομάδας.

Η Εφές προσγειώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης στην Κολωνία με έναν σκοπό και αυτός δεν ήταν άλλος από το τρόπαιο. Έβλεπες από τις συνεντεύξεις τύπου κιόλας ότι οι Τούρκοι πήγαν στην Κολωνία πιο αποφασισμένοι από τις άλλες τρεις ομάδες. Η περσινή διακοπή της σεζόν είχε αφήσει μια πίκρα (και όχι άδικα) σε όλο τον οργανισμό που έβλεπε ότι όλο το project που έχτιζε τρία χρόνια θα εξαρτηθεί σε μόλις δύο ματς και οι κόποι τους θα πάνε στράφι και με το ΝΒΑ να καραδοκεί ήξεραν ότι αυτή ίσως ήταν η τελευταία τους ευκαιρία.


Από το Ναδίρ του 2018, στο πλάνο και την κορυφή



Η Εφές τη σεζόν 2017-2018 ολοκλήρωσε την χρονιά όντας στην τελευταία θέση με ρεκόρ 7-23, με τον Ergin Ataman ουσιαστικά να αναλαμβάνει σε σημείο που η χρονιά θεωρούνταν χαμένη. Έτσι από νωρίς άρχισε τα πλάνα για την επόμενη σεζόν, έκλεισε νωρίς τον Micic και τον Larkin και έχτισε πάνω τους μια νέα ομάδα με τους Balbay και Dunston να είναι ουσιαστικά οι μόνοι "παλιοί" που μένουν. Οι Τούρκοι κατάφεραν αμέσως από το ναδίρ να πάνε στον τελικό το 2019 όμως δεν είχαν ούτε την εμπειρία αλλά υστερούσαν και σε ποιότητα από την πρωταθλήτρια Ευρώπης ΤΣΣΚΑ και έχασαν τον τελικό. Η ομάδα συνέχισε να λειτουργεί μεθοδικά, κράτησε τους ηγέτες της και με πινελιές ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο, Κυρίως, όμως, οι δύο star της έκαναν εντυπωσιακό step-up με αποτέλεσμα να παρακολουθήσουμε μια άτρωτη ομάδα που η πανδημία της έσβησε τα όνειρα. Ο Ataman με την περίσσια αυτοπεποίθηση που τον κυρίευε ήταν σίγουρος για την ομάδα του και έτσι δεν προχώρησε σε καμία μεταγραφική κίνηση αφού ήξερε ότι με αυτή την ομάδα θα πάει στον τελικό, όπως και έγινε.


Ο τελικός του προλεταριάτου



Στον τελικό της Κυριακής οι δύο καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης διασταύρωσαν τα ξίφη τους σε μια μάχη που περιμέναμε ότι θα ήταν κλειστή. Το βασικό ερώτημα του τελικού ήταν ποια από τις δύο ομάδες θα επιβάλλει τον ρυθμό της καθώς μιλάμε για δύο διαφορετικές σχολές και δυο διαφορετικά είδη μπάσκετ. Η Μπαρτσελόνα κατάφερε στην αρχή του παιχνιδιού να επιβάλλει τον ρυθμό της, με την τρομερή άμυνα της παγίδευσε τους Τούρκους με το τρικ του Σάρας με τον Claver στο «3» και τον Davies να είναι εντυπωσιακός στην άμυνα με αλλαγές. Έτσι χάλασαν το μυαλό του Micic και του Larkin με τους Τούρκους να βρίσκουν χαραμάδα για σκορ μόνο από τον Sertac Sanli. Ο Ataman αφού είχε τους παίκτες να παίξει το "μπάσκετ της Μπαρτσελόνα" πήγε σε πιο physical σχήματα με τον Moerman και τον Anderson, έτσι οι Τούρκοι χωρίς να βρουν ρυθμό και να τρέξουν όπως κάνουν συνήθως πήγαν στα αποδυτήρια μπροστά στο σκορ.

Στο δεύτερο ημίχρονο οι Micic και ο Larkin μπήκαν αποφασισμένοι να καθαρίσουν τον τελικό και τα κατάφεραν. Ο Αμερικάνος guard αφού είδε ότι δεν μπορεί να παίξει το παιχνίδι που του αρέσει περιορίστηκε στο σετ παιχνίδι, μοίρασε εξαιρετικά την μπάλα, πήρε σωστές επιλογές και άφησε για τον συμπαίκτη του να βάλει την τελική πινελιά. Αφού η Μπαρτσελόνα κατάφερε με τον εξαιρετικό Higgins να φέρει το ματς στα ίσα, η Εφές έπρεπε να αντιδράσει. Έτσι ο MVP της φετινής χρονιάς Vasilije Micic πήρε την μπάλα όταν αυτή έκαιγε έβαλα τα μεγάλα καλάθια και έδωσε στους Τούρκους το παρθενικό τους τρόπαιο. Μπορεί το τρόπαιο να έχει την υπογραφή των δυο σταρ της Εφές όμως αρκετά κομβικό ήταν το supporting cast των Τούρκων. Ο Sanli στην αρχή του ματς κράτησε επιθετικά την ομάδα του, οι Moerman και Anderson στη δεύτερη και την τρίτη περίοδο άλλαξαν το momentum του τελικού και τέλος ο Chris Singleton όταν η μπάλα έκαιγε θύμισε σε όλους γιατί είναι ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς forward της λίγκας.


Ένα από τα πιο dominant δίδυμα όλων των εποχών



Το δίδυμο Micic-Larkin μέχρι να φτάσει στην κορυφή μας χάρισε μια τριετία γεμάτη θέαμα και απολαυστικό μπάσκετ, κάποιες φορές και με τους δύο από την ίδια αφετηρία, άλλες με τον Larkin να κάνει πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί την εικοσαετία της Euroleague και φέτος τον Micic σε ρόλο του απόλυτου σταρ.

Αν ο Shane Larkin μπορεί να έχει ένα μικρό παράπονο αυτό είναι ότι η περσινή εκπληκτική του περσινή χρονιά δεν είχε κάποιο αντίκρισμα σε ατομικό επίπεδο καθώς ο Αμερικάνος σταρ εξαιτίας του τραυματισμού του έχασε την έναρξη της χρονιάς και του πήρε λίγο χρόνο να βρει και πάλι τα πατήματα του.



Από την άλλη ο Vasilije Micic που πήγε βήμα βήμα είδε τους κόπους του να ανταμείβονται. Από το Μόναχο και την Μπάγερν στο σοβαρό τραυματισμό Νοέμβριο του 2014 κόντρα στον Παναθηναϊκό, μέχρι την Τόφας, η καριέρα του Micic δεν έμοιαζε σε καμία περίπτωση την καριέρα που περίμεναν όλοι όταν τον έβλεπαν πιτσιρικά στην Mega Vizura. To 2017 o Σάρας του άλλαξε τον διακόπτη, βρήκε και πάλι τον εαυτό του, βελτιώθηκε σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού του και ήταν από τους πρωτεργάτες μια ομάδας που πρωταγωνίστησε στην Euroleague. Ο Ataman αστραπιαία τον άρπαξε και τον έκανε ιθύνοντα νου της Εφές, που την έκανε τελικά πρωταθλήτρια Ευρώπης. Ο Σέρβος όντας πλέον πρωταθλητής Ευρώπης αλλά και MVP είναι έτοιμος και αυτός να κάνει το βήμα για το ΝΒΑ, σε έναν κόσμο που έχει επίσης να διαπρέψει.


Το άξιζε...



Ο Ergin Ataman το βράδυ της Κυριακής κατέκτησε την μοναδική Ευρωπαϊκή κούπα που του έλειπε, ο έμπειρος coach που όσο περνάνε τα χρόνια έδειξε τρομερή βελτίωση τις τελευταίες σεζόν είναι από τους καλύτερους προπονητές-διαχειριστές στην Ευρώπη, η κατάκτηση της Euroleague είναι μόνο η αρχή καθώς η όρεξη του Τούρκου τεχνικού μόλις άνοιξε και ξέρει καλά ότι για να διατηρηθεί στην κορυφή θέλει περισσότερη δουλειά.