HIGHELIGHTS

Euroleague HighELights - Round 10

Οι ομάδες και οι παίκτες που έλαμψαν στην 10η αγωνιστική της Euroleague.

Επιμέλεια: Ζώης Αυγερινός | zoys@basketstories.net

Δημοσιεύτηκε: 25/11/2023 19:50

Η αγωνιστική των εντυπωσιακών ατομικών επιδόσεων που καθόρισαν τις τύχες των αποτελεσμάτων των αναμετρήσεων ήταν αυτή που παρακολουθήσαμε αυτή την εβδομάδα στην Euroleague. Παίκτες που μας έχουν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε ...υψηλές πτήσεις και εμφανίσεις που ...παίρνουν από μόνες τους ματς έκαναν και πάλι τα «μαγικά» τους, αλλά δεν ήταν μόνο αυτοί, καθώς είχαμε και πιο αναπάντεχα εντυπωσιακά performances.





Το πρώτο παιχνίδι της Βιλερμπάν στη μεγαλύτερη πιο σύγχρονη και ομολογουμένως εντυπωσιακή Ldlc Arena επεφύλασσε ένα αξέχαστο παιχνίδι και ο λόγος δεν ήταν ότι επρόκειτο μόνο για την πρώτη της Βιλερμπάν σε ένα πολύ μεγαλύτερο και γεμάτο γήπεδο, αλλά ότι σημαδεύτηκε από μια ματσάρα που κρίθηκε στη δεύτερη παράταση.

Η ομάδα του Λυών έδωσε σκληρή μάχη σε ένα ντέρμπι στο πρώτο ημίχρονο, στο οποίο πήρε τα ηνία στην τρίτη περίοδο όταν και προηγήθηκε μέχρι και με 10 πόντους στο τέλος του δεκαλέπτου με πρωταγωνιστή στο σκοράρισμα τον Mike Scott που σημείωσε 21 πόντους. Το «ένστικτο επιβίωσης» της Μπάγερν όμως που ήταν αποφασισμένη να πάρει αυτή τη νίκη, λειτούργησε και οι Γερμανοί απάντησαν στο 20-14 της τρίτης περιόδου με επί μέρους σκορ 14-23 στέλνοντας το ματς στην παράταση. Η μία από τις δύο εύστοχες βολές του Bolmaro στην τελευταία κατοχή των φιλοξενούμενων σχημάτισε το τελικό 74-74 απαντώντας στην τρίποντη βόμβα του Lighty νωρίτερα και παρότι ο Αργεντίνος εκεί δεν κατάφερε να δώσει ένα προβάδισμα που ίσως χάριζε από την κανονική διάρκεια τη νίκη στην ομάδα του, ήταν και πάλι μέσα στους μεγάλους πρωταγωνιστές με 16 πόντους (7/9 δίπ., 0/5 τρίπ.), 4 ριμπάουντ και 8 ασσίστ.

Στιγμές crunch time που καθήλωσαν, ακολούθησαν στις δύο παρατάσεις. Στην πρώτη, η Μπάγερν ξεκινώντας με ένα επί μέρους 6-2 σκορ έφτασε να προηγείται με 6 πόντους, όλοι τους από τους τρεις παίκτες που μετά τον Bolmaro ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα του Laso και συγκεκριμένα τους Ibaka με 16 πόντους και τους Booker και ...Giffey με 14 ο καθένας, με το δεύτερο να παίζει τα περισσότερα λεπτά στην καριέρα του στη διοργάνωση με 31,5. Oι Lauvergne (21 π., 6 ρ.) και Lee (19 π., 7 ασσίστ) απάντησαν με δικούς τους προσωπικούς πόντους φέρνοντας και πάλι το παιχνίδι στα ίσια. Ο Αμερικανός πρώην γκαρντ της Μονακό και του Παναθηναϊκού μάλιστα θα πραγματοποιήσει και ένα κομβικό κλέψιμο στη συνέχεια 38" πριν το τέλος της πρώτης παράτασης από πάσα του Edwards δίνοντας την ευκαιρία στη συνέχεια στη Βιλερμπάν να προηγηθεί. Το +3 της Βιλερμπάν που θα σχηματίσει ο Lauvergne με κλέψιμο και κάρφωμα στον αιφνιδιασμό μετά το λάθος του Booker θα αφήσει 11 δευτερόλεπτα μόνο για την Μπάγερν τα οποία και θα εκμεταλλευτεί με τρίποντο του Weiler-Babb που απέδειξε γιατί ο Laso τον εμπιστεύεται τυφλά (35' συμμετοχή) ισοφαρίζοντας και στέλνοντας το ματς στη δεύτερη παράταση απογοητεύοντας την κατάμεστη νέα αρένα των Γάλλων.

Ο Luwawu-Cabarrot θα πετύχει τους 7 από τους 20 πόντους του στα πρώτα λεπτά της δεύτερης παράτασης μπαίνοντας αποφασισμένος για να «καθαρίσει» το ματς δίνοντας προβάδισμα 5 πόντων στην ομάδα του, λογαριάζοντας όμως χωρίς τον ...Giffey που θα απαντήσει με τρίποντο. Στη συνέχεια αναλαμβάνει ο Sylvain Francisco που μέχρι εκείνο το σημείο είχε βοηθήσει ελάχιστα, αλλά έμελλε να είναι ο καθοριστικός παίκτης για τη νίκη των Βαυαρών στις τελευταίες φάσεις σε ένα άτυπο duel με τον Paris Lee για το ποιος θα δώσει στην ομάδα του την πολυπόθητη νίκη. Ο Γάλλος θα τιμωρήσει τους συμπατριώτες του με τρίποντο που θα σχηματίσει το 97-97 μετά από δύο εύστοχες βολές του Lee, ο τελευταίος θα απαντήσει έχοντας ακόμα μια clutch τρίποντη βόμβα για να λάβει την απάντηση με τρίποντο στο τρίποντο από τον γκαρντ της Μπάγερν που θα ισοφαρίσει σε 100 όλα. Το τελικό 101-100 θα διαμορφώσει ο x-factor Niels Giffey (14 π.) με μία στις δύο βολές από ένα φάουλ που θα προξενήσει τα μάλλον δικαιολογημένα παράπονα του Gianmarco Pozzecco καθώς δόθηκε στο 1 δευτερόλεπτο πριν το τέλος. Υπαρκτό μεν, χρονικά ενδεχομένως κάπως άστοχο. Σε κάθε περίπτωση, μια ματσάρα που θα κάνουμε καιρό να ξεχάσουμε.

Αυτό κι αν ήταν devotion!



Χαμόγελα στις τάξεις των δύο ελληνικών ομάδων, καθώς αμφότερες επικράτησαν εντός έδρας σε δύο must win παιχνίδια με την άνεση που επιθυμούσαν, δείχνοντας στο γήπεδο αυτό που θέλουν να αποτυπώνουν φέτος εντός του παρκέ και έχοντας αρκετούς λόγους για να αισιοδοξούν για το μέλλον στη διοργάνωση λίγο πριν τη συμπλήρωση του πρώτου 1/3 της κανονικής περιόδου, στην οποία ο καθένας για διαφορετικούς λόγους αντιμετώπισαν δυσκολίες και τέθηκαν υπό αμφισβήτηση καταφέρνοντας όμως να «επιβιώσουν».



Οι πράσινοι παρέσυραν με την καταιγιστική τους επίθεση τη Βαλένθια, μην αφήνοντας περιθώριο στους Ισπανούς από την πρώτη κιόλας περίοδο όπου σημείωσαν επί μέρους σκορ 27-18 επικρατώντας τελικά με 90-73 σε μία εντός έδρας νίκη που ήρθε όχι μόνο με βαθμολογικά κέρδη, αλλά και με πειστική αγωνιστικά εμφάνιση για την ομάδα του Ataman. Οι έξι φορές πρωταθλητές Ευρώπης τρέχουν ένα σερί τεσσάρων νικών για πρώτη φορά φέτος και μετά από αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα δείχνουν να έχουν κάνει βήματα προόδου σε επίπεδο χημείας και ρόλων έχοντας αποκτήσει ταυτότητα ως ομάδα.

Οι πρωταγωνιστές της ομάδας του τριφυλλιού ήταν η πεντάδα παικτών που μέχρι στιγμής είναι και η κορυφαία, δηλαδή οι Lessort (17 π., 7 ρ.), Σλούκας (12 π., 9 ασσίστ), Μήτογλου (14 π.), Grant (13 π.) και Grigonis (11 π.). Οι πέντε αυτοί παίκτες είναι που αποδίδουν στον μέγιστο βαθμό για την ελληνική ομάδα με τον Μήτογλου να παίζει σε αριθμούς MVP, το δίδυμο κοντού ψηλού Σλούκα-Lessort να είναι η ραχοκοκαλιά του pick'n'roll παιχνιδιού της ομάδας, τον Grigonis να μην θυμίζει με τίποτα τη «σκιά του εαυτού του» στον περσινό κακό Παναθηναϊκό και τον Grant απλά να τονίζει ότι οι μεγάλες μεταγραφές είναι αυτές που το δείχνουν εντός του παρκέ. Ο Αμερικανός είναι σταθερά ο πιο αναντικατάστατος παίκτης της ομάδας επιθετικά και αμυντικά καλύπτοντας επάξια και το κενό στο «3» που αφήνει η έλλειψη του Παπαπέτρου. Από την άλλη, δεν ήταν μια καλή βραδιά για τον Kendrick Nunn που αποτελεί έναν από τους παίκτες που όταν προσαρμοστεί περισσότερο στο στυλ παιχνιδιού της Euroleague (στο οποίο κατά δήλωση και του ίδιου λόγω των λιγότερων αγώνων της regular season κάθε ματς έχει αίσθηση αγώνα playoffs) θα είναι ο πρώτος που αναμένει η ομάδα του να συγκαταλέγεται και αυτός στους πρωταγωνιστές.



Οι ερυθρόλευκοι την Παρασκευή με τη σειρά τους πραγματοποίησαν ευρεία νίκη επί της Ζαλγκίρις με 89-72 επιτέλους χωρίς να ...αγχωθούν για το αποτέλεσμα αφού η επίθεση και η άμυνα τους ήταν στα στάνταρ που επιθυμεί να βλέπει ο κόουτς της ομάδας Γιώργος Μπαρτζώκας. Μπορεί ο Nigel Williams-Goss να είναι ακόμα στα «πιτς», ο Shaquille McKissic να μην αγωνίστηκε, ο Nikola Milutinov να μην είναι ακόμα στο 100% και ο νεοαποκτηθείς Naz Mitrou-Long να μην έχει ακόμα δικαίωμα να αγωνιστεί, αυτό όμως δεν πτόησε τους παρόντες να κάνουν τον Ολυμπιακό να δείχνει ...πληρέστατος.

Η εικόνα των δύο καλύτερων παικτών της ομάδας φέτος, δηλαδή των Isaiah Canaan και Alec Peters που σημείωσαν χθες 25 και 22 πόντους αντίστοιχα, είναι από μόνη της μια από τις πιο εντυπωσιακές περιπτώσεις παικτών που είχαν για διαφορετικούς λόγους δυσκολίες προσαρμογής στην πρώτη τους σεζόν σε μια ομάδα, αλλά τη δεύτερη έχουν ανεβάσει κατακόρυφα την απόδοση τους. Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα έχουν φτάσει στο σημείο να συγκαταλέγονται με την επίδοση τους στους κορυφαίους παίκτες της λίγκας!

Ο Αμερικανός γκαρντ που ήδη από τα περσινά playoffs έχει αποδείξει την εκτελεστική του δεινότητα είναι ένας από τους κορυφαίους σουτέρ της φετινής σεζόν μέχρι τώρα (πιθανότατα top-2 μαζί με τον Markus Howard) έχοντας την πλήρη ελευθερία από τον κόουτς Μπαρτζώκα, αλλά παράλληλα με τον ίδιο τον παίκτη να είναι και απόλυτα συμβατός με τα θέλω του προπονητή του ακολουθώντας πιστά το στυλ της ομάδας με το συνεχές passing game και την καλή κυκλοφορία. Ο πρώην NBAer με τις 235 συμμετοχές στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου στο βιογραφικό του είναι δεύτερος στην Euroleague σε εύστοχα τρίποντα κατά μέσο όρο με 2,9 ανά αγώνα εκτελώντας μάλιστα με το εντυπωσιακό 53,7% πίσω από τα 6,75μ. φτάνοντας τους 13,5 πόντους κατά μέσο όρο. Όσον αφορά τον πάουερ φόργουορντ των ερυθρόλευκων ποιος θα περίμενε ότι μετά τη συμπλήρωση των πρώτων 10 αγωνιστικών ένας παίκτης που πέρυσι στη «σκιά» του κορυφαίου παίκτη της λίγκας (Βεζένκοφ) μετρούσε μόλις 13 λεπτά συμμετοχής και 4,6 πόντους θα έχει εκτοξευθεί φέτος σε χρόνο και συμβολή με 16,3 πόντους, 5,6 ριμπάουντ και 2,1 ασσίστ σε 28,5 λεπτά συμμετοχής, νούμερα που όσο κι αν ακούγεται τρελό είναι στα επίπεδα MVP.

Οι δύο αυτές περιπτώσεις παικτών είναι μια εμφατική δικαίωση του κόουτς Μπαρτζώκα. Ο Έλληνας τεχνικός σε όλους τους τόνους και από την αρχή της σεζόν έχει εκδηλώσει με κάθε τρόπο την ακλόνητη πίστη και στήριξη στο έμψυχο υλικό του και το step-up τους φέτος (φράση οξύμωρη βέβαια για δύο παίκτες τόσο έμπειρους και με διαπιστευτήρια) είναι η ιδανική απάντηση για τις φωνές αμφισβήτησης στο υλικό της ομάδας. Παράλληλα όμως, η μεταγραφική ενίσχυση πιθανόν να μην σταματήσει στον Mitrou-Long καθώς, ενώ μεταγραφές όπως του Brazdeikis αποδίδουν σταδιακά καρπούς (9 π., 6 ρ. και 4 ασσίστ χθες κόντρα στην πρώην ομάδα του), ο Luke Sikma δεν έχει ακόμα δώσει αυτά που θα περίμενε η ομάδα του και, ενδεχομένως ανεξάρτητα από τον πρώην παίκτη της Άλμπα, ο Ολυμπιακός φαίνεται ότι ακόμα και ποσοτικά θα χρειαζόταν έναν πέμπτο ψηλό καθώς ο Γιώργος Τανούλης δεν είναι φυσικά ακόμα έτοιμος για έναν τέτοιο ρόλο.





Η διαχείριση των απουσιών σε έναν μαραθώνιο όπως αυτός της κανονικής περιόδους της Euroleague είναι ένας παράγοντας που όλες οι ομάδες λίγο ή πολύ θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Όσες είναι πιο άτυχες και έχουν μαζεμένα προβλήματα θα έχουν και πιο δύσκολο δρόμο και μια από αυτές τις ομάδες είναι η Φενερμπαχτσέ που αν και είχε στις τάξεις της πλέον ξανά τους Καλάθη και Guduric, εξακολουθεί να έχει εκτός τους Pierre, Biberovic και Sanli και αν αυτές οι απουσίες φαίνονται διαχειρίσιμες το ίδιο δεν ισχύει για την περίπτωση του Tyler Dorsey που δεν αγωνίστηκε στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την Μπολόνια. Η ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη γνώρισε στην Ιταλία την τέταρτη συνεχόμενη ήττα της, έχοντας χάσει σε μεγάλο βαθμό λόγω των τραυματισμών και γενικά των ελλείψεων τον αγωνιστικό ρυθμό που είχε στις πρώτες στροφές της κανονικής περιόδου. Οι 25 πόντοι του Motley δεν ήταν αρκετοί απέναντι στην ευχάριστη έκπληξη της φετινής σεζόν μέχρι τώρα που δεν είναι άλλη από τη Βίρτους του Luca Banchi. Οι Ιταλοί του Tornike Shengelia (15 π., 8 ρ., 5 ασσίστ) πήραν ακόμα μια σπουδαία νίκη και είναι μόνοι τρίτοι στο 7-3 στην κατάταξη θέτοντας πλέον υποψηφιότητα για τα playoffs, κάτι που θα φάνταζε ίσως και ουτοπικό, ή έστω σίγουρα αρκετά δύσκολο πριν ξεκινήσει η σεζόν.



Αντίθετα με την Φενερμπαχτσέ, οι απουσίες για το πληρέστατο ρόστερ της Μπαρτσελόνα είναι περισσότερο διαχειρίσιμες για τον Roger Grimau, που παρότι είχε ένα απαιτητικό εκτός έδρας (έστω και χωρίς κόσμο) παιχνίδι με τη Μακάμπι, χωρίς έναν από τους κορυφαίους του παίκτες τη φετινή σεζόν, τα πήγε εξαιρετικά φεύγοντας από το Βελιγράδι με το διπλό μετά από μια οριακή αναμέτρηση. Οι Καταλανοί στερήθηκαν των υπηρεσιών του εξαιρετικού Jan Vesely με το 15,4 ranking φέτος κατά μέσο όρο, ωστόσο με τον Laprovittola να «επιστρέφει» στα γνωστά του επίπεδα (23 πόντοι) και τον Hernangomez (13 π., 8 ριμπ.), αλλά και τον 19χρονο Nnajj (11 π., 4 ριμπ.) να καλύπτουν επάξια το κενό του Τσέχου σέντερ, έφτασαν σε μια ακόμα σημαντική νίκη σε ένα ματς που η στατιστική εικόνα δεν αποκαλύπτει αρκετά για το πώς κέρδισαν οι Μπλαουγκράνα. Κι αυτό γιατί το ομαδικό ranking της Μακάμπι ήταν υψηλότερο (102 έναντι 87!) και οι περισσότεροι άλλοι δείκτες ριμπάουντ, ασσίστ, λαθών και ποσοστών αρκετά κοντινοί.

Η Μακάμπι φαίνεται να έχει επηρεαστεί μοιραία από το ότι αγωνίζεται σε ουδέτερη έδρα χωρίς τη δύναμη του κόσμου της μετρώντας 2 στα 4 στις τέσσερις συνεχείς «εντός έδρας» αναμετρήσεις, ενώ φαίνεται να μην είναι αρκετά καλή όταν ένας από τους δύο κορυφαίους γκαρντ της είναι σε κακή μέρα. Χαρακτηριστικά με την Μπαρτσελόνα, ο Wade Baldwin πέτυχε 19 πόντους και 8 ασσίστ, αντίθετα ο Lorenzo Brown ήταν άστοχος με 4/14 σουτ. Παράλληλα, η τελευταία θέση της ομάδας του Kattash σε ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα που μετά βίας πλησιάζει το 31% δείχνει για την ώρα να θέτει ένα «ταβάνι» στις προσδοκίες της ομάδας που πέρυσι κατέλαβε την πέμπτη θέση της κανονικής περιόδου και διεκδίκησε επάξια μέχρι το Game 5 μια θέση στο Final 4 στη σειρά playoffs με αντίπαλο τη Μονακό.



Για το τέλος αφήσαμε τρεις αναμετρήσεις που κρίθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τρεις εξωφρενικές ατομικές επιδόσεις των παικτών που ήταν απλά unplayable από τις αντίπαλες άμυνες. Δύο εξ αυτών είναι διαχρονικά στους κορυφαίους παίκτες της διοργάνωσης με σεζόν που θα αξίωναν MVP της λίγκας στο βιογραφικό τους και η τρίτη θα λέγαμε περισσότερο αναπάντεχη.



Στο παιχνίδι με το υψηλότερο σκορ για αυτή την αγωνιστική (από όσα κρίθηκαν στα 40 λεπτά της κανονικής διάρκειας), η Εφές επικράτησε της Παρτιζάν με 100-94 και οι άμυνες πήγαν περίπατο. Ειδικότερα η άμυνα πάνω στον Shane Larkin, ο οποίος απέδειξε ότι φέτος έχει επιστρέψει για τα καλά στα επίπεδα προ 2022, καθώς από την προπέρσινη σεζόν είχε να καταγράψει τη χθεσινή του επίδοση. Ο Αμερικανός σταρ της Αναντολού φιλοδώρησε το καλάθι των Σέρβων με 27 πόντους (4/6 δίπ., 4/6 τρίπ., 7/7 βολές) μοιράζοντας παράλληλα 8 ασσίστ σε 33 λεπτά συμμετοχής αγγίζοντας τις 38 μονάδες στο ranking μην αφήνοντας περιθώριο για το ποιος θα ήταν ο νικητής της αναμέτρησης. Με την πολύτιμη συμπαράσταση στο σκορ του επίσης ολοένα και πιο παραγωγικού Darius Thompson (18 π.) η Εφές πήρε μια σημαντική «ανάσα» έστω κι αν ο κόουτς Erdem Can δεν είδε στο παρκέ την άμυνα από την ομάδα του, που κατά δήλωση του θεωρούσε σημαντική για την επίτευξη της νίκης. Την άμυνα βέβαια που δεν είναι στα ...φόρτε της Παρτιζάν καθώς η ομάδα του Obradovic έχει φτάσει στο 4-6 ρεκόρ πληρώνοντας σε μεγάλο βαθμό τους το ότι συγκαταλέγεται στις δύο χειρότερες άμυνες της λίγκας μαζί με την Άλμπα. Η πίσω πλευρά του παρκέ βέβαια ούτε πέρυσι ήταν στις προτεραιότητες των Σέρβων και μόνο άσχημα δεν τα πήγαν, ωστόσο η απουσία του Kevin Punter αυτή την περίοδο έχει χαμηλώσει το επιθετικό ταβάνι της ομάδας του Βελιγραδίου που μένει να δούμε αν η αισθητή άνοδος του Dozier στα τελευταία ματς (21 π., 5 ασσίστ) και η προσθήκη του Caboclo μπορούν να δώσουν στην Παρτιζάν την ίδια επιθετική ώθηση που είχε με το περσινό ρόστερ των Exum και Lessort.



Το σερί τεσσάρων νικών της Μπασκόνια «έσπασε» στη Βιτόρια από τη Μονακό που με τη σειρά της επέστρεψε στις νίκες μετά από το 0/2 της προηγούμενης εβδομάδας, σε ένα συναρπαστικό και ιδιαίτερα physical ντέρμπι που κρίθηκε στην τελευταία φάση του αγώνα με το follow-κάρφωμα του Blossomgame, αλλά είχε φτάσει σε αυτό το σημείο λόγω του ακόμα ενός φέτος classic one-man show του Mike James. Η Μονακό μέχρι στιγμής είναι φέτος η ομάδα που είναι τόσο καλή όσο και οι εντυπωσιακές ατομικές επιδόσεις του σταρ της, καθώς ο Αμερικανός γκαρντ μετά από μια σύντομη «ύφεση» επέστρεψε στα επίπεδα ...MVP, όταν η ομάδα του τον είχε ανάγκη περισσότερο από ποτέ σημειώνοντας 28 πόντους, 5 ριμπάουντ και 8 ασσίστ με 5/9 δίποντα και 5/11 τρίποντα το ένα πιο εντυπωσιακό από το άλλο. Όσο κι αν προσπάθησε η άμυνα των Βάσκων όταν ο Mike James είναι καλός, είναι απλά τόσο καλός που καμία άμυνα δεν μπορεί να κάνει κάτι για αυτό. Όχι τυχαία ίσως, η μεγάλη εμφάνιση του Αμερικανού πρώην παίκτη των Suns, Nets ήρθε σε ένα ακόμα ματς που έμεινε εκτός ο Jordan Loyd. Κάπως έτσι η Μονακό του 6-4 μπήκε εκ νέου στην πρώτη εξάδα αφήνοντας πίσω την Μπασκόνια στο 5-5.



Στο Βελιγράδι, ο Ερυθρός Αστέρας γνώρισε την τρίτη ήττα του στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια, από την Αρμάνι Μιλάνο αυτή τη φορά. Κι αν τα δύο προηγούμενα αρνητικά αποτελέσματα προήλθαν κάπως αναμενόμενα σε δύο δύσκολες έδρες με ποιοτικούς αντιπάλους (Μπαρτσελόνα, Ολυμπιακός) και μάλιστα με θετικές εμφανίσεις από την ομάδα του Σφαιρόπουλου, η ήττα με «κάτω τα χέρια» (71-93) μέσα στο σπίτι των ερυθρόλευκων από την Αρμάνι Μιλάνο που είχε μέχρι εκείνο το σημείο ίδιο ρεκόρ με τους Σέρβους μόνο ευχαριστημένο δεν θα πρέπει να αφήνει τον Έλληνα προπονητή.

Ο Shavon Shields συνέβαλλε αποφασιστικά με τους 19 πόντους που σημείωσε, αλλά για πρώτη φορά φέτος είχε συμπαράσταση στο σκοράρισμα όχι τον Nikola Mirotic που έμεινε στους 8 πόντους, αλλά τον παίκτη που διέλυσε με κάθε τρόπο τη σερβική άμυνα η οποία δεν είχε την παραμικρή απάντηση στο κρεσέντο του. Και ο λόγος για τον Maodo Lo! Ο Γερμανός διεθνής έκανε τη διαφορά σημειώνοντας ένα εντυπωσιακό career high πόντων και ranking με 32 πόντους (4/7 δίπ., 6/7 τρίπ., 6/6 βολές), 4 ριμπάουντ, 3 ασσίστ και 2 κλεψίματα με μόλις ένα λάθος φτάνοντας τις 38 μονάδες στην αξιολόγηση, ισοφαρίζοντας δηλαδή την επίδοση του Shane Larkin για την οποία μιλήσαμε παραπάνω, για το κοινό τους MVP στην αγωνιστική. Ο γκαρντ της Μιλάνο μάλιστα σημείωσε τους 17 από τους 32 πόντους του στο δεύτερο ημίχρονο στο διάστημα δηλαδή που οι Ιταλοί έθεσαν τις βάσεις της νίκης τους με το εντυπωσιακό επί μέρους σκορ 32-55!

Η Αρμάνι Μιλάνο φαίνεται να βρίσκει νέους πυλώνες στο παιχνίδι της, ενώ αντίθετα ο Ερυθρός Αστέρας δεν μπορεί να γευτεί τη χαρά της νίκης στον βαθμό που χρειάζεται για να μην χάσει πολύτιμο έδαφος στη βαθμολογία στην οποία έχει υποχωρήσει στην 16η θέση με το απογοητευτικό 3-7. Η αμυντική αστάθεια φαίνεται ότι θα χρειαστεί δραστικές αλλαγές στη σύνθεση του ρόστερ καθώς μόνο η αλλαγή νοοτροπίας από τον κόουτς Σφαιρόπουλο δεν αρκεί με ένα ρόστερ που έμοιαζε εξ αρχής περισσότερο με ομάδα fantasy παρά με ομάδα μπάσκετ.

Τέλος, στο πιο αδιάφορο ματς της αγωνιστικής, λόγω όχι μόνο της διαφοράς δυναμικότητας, αλλά και των πολλών απουσιών των φιλοξενουμένων, η Ρεάλ δεν αντιμετώπισε δυσκολίες απέναντι στην Άλμπα, την οποία κέρδισε με 99-75. Οι δύο ομάδες κοιτούν ήδη τους επόμενους αντιπάλους τους, με την Ρεάλ να αντιμετωπίζει εκτός έδρας την Μακάμπι για το εξ αναβολής ματς της 6ης αγωνιστικής, την Τρίτη, ομάδα που θα αντιμετωπίσει στη συνέχεια η Άλμπα, στο πλαίσιο της 11ης αγωνιστικής.