';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Πριν το φινάλε!
H High Voltage αναλύει όλα τα δεδομένα για την 4η μέρα των Playoffs.
Δημοσιεύτηκε: 27/04/2017 22:45
Στροφή Νο. 34 λοιπόν για την Euroleague και το Fantasy Challenge, νούμερο ...πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του παιχνιδιού. Με δύο σειρές να έχουν ήδη λήξει με "σκούπα" απομένουν παίκτες μόνο από τέσσερις ομάδες στην αγορά του παιχνιδιού, γεγονός που περιορίζει κι άλλο τις εναλλακτικές επιλογές μεταξύ των φαντασιακών ομάδων. Ας ελπίσουμε πως τουλάχιστον μία από τις δύο ομάδες που βρίσκονται πίσω στο σκορ στα playoffs θα ισοφαρίσει τη σειρά κι έτσι θα υπάρξει κι άλλη μία αγωνιστική στο παιχνίδι. Αλλιώς, αν Εφές και Ρεάλ επικρατήσουν ξανά, τότε η 34η θα είναι και η τελευταία αγωνιστική της φετινής σεζόν.
Στα της ομάδας, οι επιλογές των Clyburn και Voigtmann στοίχισαν σημαντικά στο σκορ της κι αυτό γιατί γενικότερα οι περισσότεροι υπόλοιποι παίκτες της αγοράς κινήθηκαν σε παρόμοια λίγο πολύ επίπεδα. Ωστόσο, η ...κουλούρα του φόργουορντ της Νταρουσάφακα (σε σχέση πχ με το 13άρι του Singleton) και φυσικά το 8 του Voigtmann (πολύ κακό timing με τον Γερμανό φέτος) σε σχέση με την εξαιρετική εμφάνιση - άλλη μία - του Ayon μέσα στην Πόλη έριξαν τελικά την ομάδα στην 761η θέση της συνολικής βαθμολογίας. Μικρό το κακό βέβαια, εφόσον η High Voltage έχει τεθεί εκτός στόχων ήδη πριν τα playoffs.
Πλέον οι βασικές επιλογές από τις τέσσερις μόλις ομάδες είναι προφανείς και κάθε ομάδα του Fantasy αναμένεται να έχει έναν κοινό κορμό 7 με 8 παικτών σε σχέση με τις υπόλοιπες. Γι' αυτό και για πρώτη φορά στη σεζόν προχωρώ πρώτα στην ανάλυση της High Voltage, σε σχέση με τον Scrooge McDuck, όπου εκεί υπεισέρχονται περισσότεροι παράγοντες, σ' αυτό το σημείο της σεζόν. Ας τα δούμε αναλυτικά.
Στη θέση των point guards, εξακολουθεί να ξεχωρίζει το δίδυμο των Wanamaker και Llull. Ο πρώτος δικαίωσε τις προσδοκίες για κάτι καλύτερο εντός έδρας, όχι όμως και ο Ισπανός (ίσως και λόγω της αφύπνισης του Doncic). Σε κάθε περίπτωση, δεν σκοπεύω να αποχωριστώ το φετινό ηγέτη της Ρεάλ για χάρη του Wilbekin (που όντως έχει ενδιαφέρον ως περίπτωση), μόνο και μόνο επειδή ο δεύτερος πραγματοποίησε καλύτερη εμφάνιση στο τρίτο ματς της σειράς. Doncic, Heurtel και Granger δεν είναι άσχημες επιλογές, με την έννοια ότι το παιχνίδι διαθέτει ακόμα ποικιλία λύσεων, ωστόσο δεν υπάρχει κανένας λόγος για τυχοδιωκτισμούς άνευ σοβαρού επιχειρήματος.
Στους shooting guards & small forwards, Honeycutt και Σπανούλης αναμένεται να βρίσκονται στο 100% των ομάδων που στοχεύουν στη γενική βαθμολογία (κι όχι πχ σε κάποια έκπληξη για το εβδομαδιαίο βραβείο), ενώ πολύ ψηλά στις προτιμήσεις θα είναι και ο Clyburn, παρά την απογοητευτική του εμφάνιση στο τρίτο ματς. Από εκεί και πέρα, ο Παπανικολάου ξεχωρίζει βάσει ονόματος και πορείας στη Regular Season, αλλά όχι βάσει της απόδοσής του στα Playoffs. Γενικότερα η Εφές φαίνεται να μην του ταιριάζει ως αντίπαλος. Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές;
Δυστυχώς, καμία που να ενθουσιάζει έστω και λίγο. Το πιο βαρύ όνομα μετά είναι ο Rudy, αλλά η περίπτωσή του όσο πάει ...χειροτερεύει, ενώ φυσικά δεν έχει κανένα νόημα να στραφεί η ομάδα σε ακόμα μεγαλύτερα πυροτεχνήματα τύπου Carroll. Ως πολύ φθηνή λύση ένα ενδιαφέρον παραπάνω έχει ο Παπαπέτρου, αφού "δίνει" παραπάνω από την τιμή του (και από τον Παπανικολάου, στη σειρά με την Εφές).
Ωστόσο, αυτός που φαίνεται ότι θα μπορούσε να ..."κοντράρει" κατά κάποιον τρόπο τον φόργουορντ του Ολυμπιακoύ είναι ο James Anderson. Όχι ότι βγάζει μάτια, αλλά έχει μ.ο. 7,7 ράνκινγκ στη σειρά με την Ρεάλ, ενώ ο Παπανικολάου βρίσκεται στο 6 (και ο Παπαπέτρου στο 7). Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι ο Αμερικανός βρίσκεται στο νούμερο αυτό με σταθερή - μέτρια - απόδοση, χωρίς να έχει πραγματοποιήσει ένα από αυτά τα ξεσπάσματα που συνηθίζει κάθε τόσο. Ένα τέτοιο είχε στην κανονική περίοδο μέσα στην Ρεάλ με 18 πόντους και 18 Index Rating. Έχοντας λοιπόν ως βάση τα ρημπάουντ (6,3 κόντρα στους Ισπανούς στη σειρά) θα μπορούσε κάποιος να ποντάρει σε ένα καλό του βράδυ που θα έκανε τη διαφορά σε σχέση με τον τέταρτο περιφερειακό των άλλων ομάδων.
Η περίπτωση του Anderson με ιντριγκάρει αρκετά, αλλά μάλλον δεν θα προχωρήσω σ' αυτήν κι αυτό γιατί προτιμώ την ισορροπία ανάμεσα στους παίκτες των δύο ζευγαριών. Με τον Αμερικανό στο ρόστερ, το ζευγάρι Ρεάλ-Νταρουσάφακα θα περιέχει 6 παίκτες της High Voltage (βάσει των κινήσεων στους ψηλούς που ακολουθούν). Επίσης, αν μπορώ να ελπίζω σε κάποιο "ξέσπασμα" του Anderson, δεν ξέρω γιατί να αποκλείσω και κάτι αντίστοιχο από τον Παπανικολάου, σε μια βραδιά που ο Ολυμπιακός παίζει για τη "ζωή" του.
Στους power forwards & centers, η αγορά εξακολουθεί να παραμένει πλούσια τηρουμένων των αναλογιών. Εύλογα Dunston και Πρίντεζης παραμένουν στο ρόστερ, ενώ πλέον αποτελεί μονόδρομο και η απόκτηση του Ayon, ο οποίος θυμίζει, έστω και αργά, τον παίκτη που κυριάρχησε στο περσινό Fantasy Challenge. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν τρεις σοβαρές επιλογές, ο Brown, o Randolph και ο Zizic.
Τον πρώτο θα τον προσπεράσω, γιατί ακόμα και στο καλό του ματς με τον Ολυμπιακό έμεινε στο όχι και τόσο εντυπωσιακό 15 Index Rating. Επίσης θεωρώ δύσκολο ότι θα κερδίσει και πάλι την προσωπική του μονομαχία με τον Πρίντεζη, αν και δεν αποκλείω να είναι πιο ...ανεκτικός στην προσωπική του άμυνα ο Έλληνας φόργουορντ για να μην σπαταλήσει πολλές δυνάμεις και να έχει αντοχές στην επίθεση. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιλογή του Brown, ακόμα και τώρα, με τέσσερις ομάδες μόνο, δεν με ενθουσιάζει.
Έτσι, ο τέταρτος ψηλός θα είναι από το ζευγάρι της Ρεάλ με την Νταρουσάφακα (γι' αυτό και έρχεται λογικά ο Παπανικολάου αντί του Anderson). Βάσει των πρόσφατων επιλογών της ομάδας, η αρχική σκέψη πάει στον Randolph, λόγω πιο ...σταθερής πορείας στα τελευταία παιχνίδια γενικότερα. Από την άλλη ο Zizic κάνει όλο και μεγαλύτερη ζημιά στη ρακέτα της Ρεάλ και η απόδοσή του βελτιώνεται συνεχώς. Ήταν εξάλλου ο καλύτερος παίκτης της 3ης αγωνιστικής των Playoffs με 28 Index Rating. Αν δεν είχε το θέμα με τα φάουλ θα ερχόταν ίσως και πριν τον Ayon. Η συνύπαρξη των δύο όμως θεωρώ ότι δύσκολα θα αποδώσει και για τους δυο για τρίτο σερί ματς, όσο κι αν έχουν χαλαρώσει τις προσωπικές τους άμυνες λόγω φάουλ.
Από την άλλη πλευρά όμως, αν προτιμήσω τον Randolph θα είναι σαν να ακυρώνω το ...άκυρο που έριξα στον Brown, αφού στην καλύτερή του εμφάνιση στη σειρά είχε 16 Index Rating. Ναι, το πέτυχε δις, αλλά σε χρόνο συμμετοχής πολύ μεγαλύτερο των μέσων όρων του (ειδικά στο τρίτο παιχνίδι όπου έκανε season high με 34:42 καθώς δεν αγωνίστηκε ούτε ο Thompkins, ούτε ο Maciulis, ούτε ο Nocioni, ενώ ο Reyes έπαιξε το ...καθιερωμένο του 5λεπτο). Έτσι, θα πρέπει να προτιμήσω το σέντερ της Νταρουσάφακα με ό,τι ρίσκο αυτό συνεπάγεται (λόγω Ayon, όπως προείπα, αλλά και των τρικ του Μπλατ).
Έτσι, το διόλου πρωτότυπο ρόστερ της High Voltage για την προτελευταία (ελπίζουμε) αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει (κατά πάσα πιθανότητα) ως εξής:
Wanamaker
Llull
Honeycutt
Clyburn
Spanoulis
Papanikolaou
Printezis
Dunston
Ayon
Zizic
Devotion.
Στα της ομάδας, οι επιλογές των Clyburn και Voigtmann στοίχισαν σημαντικά στο σκορ της κι αυτό γιατί γενικότερα οι περισσότεροι υπόλοιποι παίκτες της αγοράς κινήθηκαν σε παρόμοια λίγο πολύ επίπεδα. Ωστόσο, η ...κουλούρα του φόργουορντ της Νταρουσάφακα (σε σχέση πχ με το 13άρι του Singleton) και φυσικά το 8 του Voigtmann (πολύ κακό timing με τον Γερμανό φέτος) σε σχέση με την εξαιρετική εμφάνιση - άλλη μία - του Ayon μέσα στην Πόλη έριξαν τελικά την ομάδα στην 761η θέση της συνολικής βαθμολογίας. Μικρό το κακό βέβαια, εφόσον η High Voltage έχει τεθεί εκτός στόχων ήδη πριν τα playoffs.
Πλέον οι βασικές επιλογές από τις τέσσερις μόλις ομάδες είναι προφανείς και κάθε ομάδα του Fantasy αναμένεται να έχει έναν κοινό κορμό 7 με 8 παικτών σε σχέση με τις υπόλοιπες. Γι' αυτό και για πρώτη φορά στη σεζόν προχωρώ πρώτα στην ανάλυση της High Voltage, σε σχέση με τον Scrooge McDuck, όπου εκεί υπεισέρχονται περισσότεροι παράγοντες, σ' αυτό το σημείο της σεζόν. Ας τα δούμε αναλυτικά.
Στη θέση των point guards, εξακολουθεί να ξεχωρίζει το δίδυμο των Wanamaker και Llull. Ο πρώτος δικαίωσε τις προσδοκίες για κάτι καλύτερο εντός έδρας, όχι όμως και ο Ισπανός (ίσως και λόγω της αφύπνισης του Doncic). Σε κάθε περίπτωση, δεν σκοπεύω να αποχωριστώ το φετινό ηγέτη της Ρεάλ για χάρη του Wilbekin (που όντως έχει ενδιαφέρον ως περίπτωση), μόνο και μόνο επειδή ο δεύτερος πραγματοποίησε καλύτερη εμφάνιση στο τρίτο ματς της σειράς. Doncic, Heurtel και Granger δεν είναι άσχημες επιλογές, με την έννοια ότι το παιχνίδι διαθέτει ακόμα ποικιλία λύσεων, ωστόσο δεν υπάρχει κανένας λόγος για τυχοδιωκτισμούς άνευ σοβαρού επιχειρήματος.
Στους shooting guards & small forwards, Honeycutt και Σπανούλης αναμένεται να βρίσκονται στο 100% των ομάδων που στοχεύουν στη γενική βαθμολογία (κι όχι πχ σε κάποια έκπληξη για το εβδομαδιαίο βραβείο), ενώ πολύ ψηλά στις προτιμήσεις θα είναι και ο Clyburn, παρά την απογοητευτική του εμφάνιση στο τρίτο ματς. Από εκεί και πέρα, ο Παπανικολάου ξεχωρίζει βάσει ονόματος και πορείας στη Regular Season, αλλά όχι βάσει της απόδοσής του στα Playoffs. Γενικότερα η Εφές φαίνεται να μην του ταιριάζει ως αντίπαλος. Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές;
Δυστυχώς, καμία που να ενθουσιάζει έστω και λίγο. Το πιο βαρύ όνομα μετά είναι ο Rudy, αλλά η περίπτωσή του όσο πάει ...χειροτερεύει, ενώ φυσικά δεν έχει κανένα νόημα να στραφεί η ομάδα σε ακόμα μεγαλύτερα πυροτεχνήματα τύπου Carroll. Ως πολύ φθηνή λύση ένα ενδιαφέρον παραπάνω έχει ο Παπαπέτρου, αφού "δίνει" παραπάνω από την τιμή του (και από τον Παπανικολάου, στη σειρά με την Εφές).
Ωστόσο, αυτός που φαίνεται ότι θα μπορούσε να ..."κοντράρει" κατά κάποιον τρόπο τον φόργουορντ του Ολυμπιακoύ είναι ο James Anderson. Όχι ότι βγάζει μάτια, αλλά έχει μ.ο. 7,7 ράνκινγκ στη σειρά με την Ρεάλ, ενώ ο Παπανικολάου βρίσκεται στο 6 (και ο Παπαπέτρου στο 7). Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι ο Αμερικανός βρίσκεται στο νούμερο αυτό με σταθερή - μέτρια - απόδοση, χωρίς να έχει πραγματοποιήσει ένα από αυτά τα ξεσπάσματα που συνηθίζει κάθε τόσο. Ένα τέτοιο είχε στην κανονική περίοδο μέσα στην Ρεάλ με 18 πόντους και 18 Index Rating. Έχοντας λοιπόν ως βάση τα ρημπάουντ (6,3 κόντρα στους Ισπανούς στη σειρά) θα μπορούσε κάποιος να ποντάρει σε ένα καλό του βράδυ που θα έκανε τη διαφορά σε σχέση με τον τέταρτο περιφερειακό των άλλων ομάδων.
Η περίπτωση του Anderson με ιντριγκάρει αρκετά, αλλά μάλλον δεν θα προχωρήσω σ' αυτήν κι αυτό γιατί προτιμώ την ισορροπία ανάμεσα στους παίκτες των δύο ζευγαριών. Με τον Αμερικανό στο ρόστερ, το ζευγάρι Ρεάλ-Νταρουσάφακα θα περιέχει 6 παίκτες της High Voltage (βάσει των κινήσεων στους ψηλούς που ακολουθούν). Επίσης, αν μπορώ να ελπίζω σε κάποιο "ξέσπασμα" του Anderson, δεν ξέρω γιατί να αποκλείσω και κάτι αντίστοιχο από τον Παπανικολάου, σε μια βραδιά που ο Ολυμπιακός παίζει για τη "ζωή" του.
Στους power forwards & centers, η αγορά εξακολουθεί να παραμένει πλούσια τηρουμένων των αναλογιών. Εύλογα Dunston και Πρίντεζης παραμένουν στο ρόστερ, ενώ πλέον αποτελεί μονόδρομο και η απόκτηση του Ayon, ο οποίος θυμίζει, έστω και αργά, τον παίκτη που κυριάρχησε στο περσινό Fantasy Challenge. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν τρεις σοβαρές επιλογές, ο Brown, o Randolph και ο Zizic.
Τον πρώτο θα τον προσπεράσω, γιατί ακόμα και στο καλό του ματς με τον Ολυμπιακό έμεινε στο όχι και τόσο εντυπωσιακό 15 Index Rating. Επίσης θεωρώ δύσκολο ότι θα κερδίσει και πάλι την προσωπική του μονομαχία με τον Πρίντεζη, αν και δεν αποκλείω να είναι πιο ...ανεκτικός στην προσωπική του άμυνα ο Έλληνας φόργουορντ για να μην σπαταλήσει πολλές δυνάμεις και να έχει αντοχές στην επίθεση. Σε κάθε περίπτωση όμως, η επιλογή του Brown, ακόμα και τώρα, με τέσσερις ομάδες μόνο, δεν με ενθουσιάζει.
Έτσι, ο τέταρτος ψηλός θα είναι από το ζευγάρι της Ρεάλ με την Νταρουσάφακα (γι' αυτό και έρχεται λογικά ο Παπανικολάου αντί του Anderson). Βάσει των πρόσφατων επιλογών της ομάδας, η αρχική σκέψη πάει στον Randolph, λόγω πιο ...σταθερής πορείας στα τελευταία παιχνίδια γενικότερα. Από την άλλη ο Zizic κάνει όλο και μεγαλύτερη ζημιά στη ρακέτα της Ρεάλ και η απόδοσή του βελτιώνεται συνεχώς. Ήταν εξάλλου ο καλύτερος παίκτης της 3ης αγωνιστικής των Playoffs με 28 Index Rating. Αν δεν είχε το θέμα με τα φάουλ θα ερχόταν ίσως και πριν τον Ayon. Η συνύπαρξη των δύο όμως θεωρώ ότι δύσκολα θα αποδώσει και για τους δυο για τρίτο σερί ματς, όσο κι αν έχουν χαλαρώσει τις προσωπικές τους άμυνες λόγω φάουλ.
Από την άλλη πλευρά όμως, αν προτιμήσω τον Randolph θα είναι σαν να ακυρώνω το ...άκυρο που έριξα στον Brown, αφού στην καλύτερή του εμφάνιση στη σειρά είχε 16 Index Rating. Ναι, το πέτυχε δις, αλλά σε χρόνο συμμετοχής πολύ μεγαλύτερο των μέσων όρων του (ειδικά στο τρίτο παιχνίδι όπου έκανε season high με 34:42 καθώς δεν αγωνίστηκε ούτε ο Thompkins, ούτε ο Maciulis, ούτε ο Nocioni, ενώ ο Reyes έπαιξε το ...καθιερωμένο του 5λεπτο). Έτσι, θα πρέπει να προτιμήσω το σέντερ της Νταρουσάφακα με ό,τι ρίσκο αυτό συνεπάγεται (λόγω Ayon, όπως προείπα, αλλά και των τρικ του Μπλατ).
Έτσι, το διόλου πρωτότυπο ρόστερ της High Voltage για την προτελευταία (ελπίζουμε) αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει (κατά πάσα πιθανότητα) ως εξής:
Wanamaker
Llull
Honeycutt
Clyburn
Spanoulis
Papanikolaou
Printezis
Dunston
Ayon
Zizic
Devotion.
