';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Τυπική αγωνιστική;
Η High Voltage διατηρεί τον κορμό της ομάδας στην πρώτη αγωνιστική απεριόριστων αλλαγών της χρονιάς.
Δημοσιεύτηκε: 21/10/2026 10:05
Επιστροφή σε φυσιολογικούς ρυθμούς ανάλυσης, αλλά και σε αντίστοιχα σκορ για την High Voltage, με την ομάδα να σημειώνει επίδοση 176,25 πόντων στην 6η αγωνιστική της χρονιάς και να φτάνει έτσι τους 790,4 συνολικά, κερδίζοντας 2 κρέντιτς, για να ανεβάσει το μπάτζετ της στα …102 μόλις, νούμερο που δυστυχώς απέχει πάρα πολύ από το επιθυμητό επίπεδο σ’ αυτό το σημείο της σεζόν. Η εκκίνηση που έχει γίνει είναι αρκετά κακή, ωστόσο αρχίζουν να προκύπτουν κάποια ενθαρρυντικά δείγματα το τελευταίο διάστημα κι ελπίζω πως το timing θα αρχίσει να κατευθύνεται προς το μέρος μας.
Δεν έχω παράπονο βέβαια για την 6η αγωνιστική. Το δίλημμα που τέθηκε είχε ξεκάθαρο νικητή κι ευτυχώς αυτό ήταν που βρισκόταν στο ρόστερ της ομάδας. Όλα φυσικά καθορίστηκαν από την εκπληκτική βραδιά του MVP της αγωνιστικής, Vezenkov, στο Παλάου Μπλαουγκράνα, όπου τερμάτισε στους 41,8 φαντασιακούς πόντους - τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση της σεζόν μέχρι στιγμής - για 83,6 αρχηγικούς πόντους.
Το 0,55 του Sanli από τον πάγκο ελάχιστη σημασία έχει, όταν το εναλλακτικό (ή μάλλον, αρχικό) σενάριο είχε στην ομάδα Tubelis (6) και Jekiri (3), αντί των άλλων δύο. Η διαφορά που δημιούργησε ο Vezenkov ήταν απλά χαοτική και δεν θα ήθελα πραγματικά να είμαι στη θέση διαχείρισης της αρχικής επιλογής που είχα στο νου μου.
Οι αλλαγές της ομάδας βέβαια συνολικά δεν “βγήκαν”, ωστόσο μια κίνηση μπορεί να είναι και μια “μη αλλαγή” κι αυτό είναι το ωραίο στοιχείο του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, ο Mirotic έμεινε στα ρηχά (12) και πήγε στον πάγκο για 6 πόντους, όπως και ο Ojeleye (8,8), που σημείωσε τη χαμηλότερή του επίδοση στη σεζόν. Όσο για τον προπονητή, έτσι κι αλλιώς δεν υπήρχαν κρέντιτς για εναλλακτικές, επομένως εδώ δεν κρίνω αυστηρά και μπορώ να πω ότι είμαι σχεδόν ευχαριστημένος με το -5 του Περάσοβιτς μέσα στην Βίρτους, αφού θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και -10.
Σημαντική συνεισφορά είχαν οι γκαρντ της ομάδας. Ο Maledon συνέχισε το βιολί του (28,6), ο Madar (16,5) παρέμεινε σε αξιόλογα επίπεδα, ενώ ο Wilbekin επανήρθε στα διψήφια σκορ με το 18,7 με την Μπάγερν. Αντιθέτως, ο Hall σημείωσε το πρώτο του φετινό μονοψήφιο σκορ (2,5 από τον πάγκο), ενώ έτσι κι αλλιώς από τον Lakic (-0,5) δεν υπήρχαν προσδοκίες.
Η 7η αγωνιστική που ξεκινά σήμερα με ένα πρώιμο Turn 1 και τρία συνολικά, παρέχει τη δυνατότητα των απεριόριστων αλλαγών. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ χρήσιμο τις προηγούμενες εβδομάδες (και σχεδόν …νομοτελειακά, θα ξαναγίνει χρήσιμο αμέσως μετά την αγωνιστική, if you know what I mean), για την ώρα ωστόσο θεωρώ πως το ρόστερ διαθέτει κάποιες βάσεις που μπορούν να διατηρηθούν. Έτσι κι αλλιώς, τα οικονομικά της ομάδας δεν επιτρέπουν και πολλά ανοίγματα, ενώ η δεδομένη ανάγκη εξοικονόμησης κρέντιτς στη θέση του προπονητή περιορίζει περαιτέρω τις δυνατότητες σχεδιασμού.
Για να ξεκινήσουμε από το τελευταίο, η πλέον προφανής επιλογή δεν είναι άλλη από τον Ομπράντοβιτς, που έχει δύο σερί εντός με Μπασκόνια και Μιλάνο, άρα ο πήχης των 40 πόντων είναι κάτι παραπάνω από εφικτός. Δεν είναι εξίσου προσιτό το κόστος του όμως, στα 11,1 κρέντιτς. Εναλλακτικά, υπάρχει ο Μασιούλις, στα 6,3, με την Ζαλγκίρις να υποδέχεται την Βιλερμπάν (και μετά ωστόσο να ταξιδεύει στην επικίνδυνη Βίρτους). Άρα εδώ τα υπέρ και τα κατά είναι προφανή.
Στους γκαρντ, όλη η προσοχή στρέφεται στον Feliz στα 8,2 κρέντιτς (κατά 2 κρέντιτς ακριβότερος από την 4η αγωνιστική), ενώ έχω στο ραντάρ μου και τον Strazel, μετά τον τραυματισμό του James, που όμως κοστίζει 10,5 κρέντιτς, άρα ενδεχόμενη αγορά του μάλλον αναβάλλεται για το προσεχές διάστημα. Στα ακριβότερα στρώματα, δεσπόζει φυσικά ο Montero, ειδικά μετά και τον τραυματισμό του Fournier (αλλά και το θέμα, αν εξακολουθεί να υπάρχει, με τον Dorsey), ωστόσο και ο ίδιος παρουσιάζεται αμφίβολος αυτή την στιγμή, ενώ και η Φενέρ, που ακολουθεί στο πρόγραμμα, δεν ενθουσιάζει ως αντίπαλος (αντιθέτως, χωρίς καμιά έκπληξη, κόβει στον άσσο). Υπάρχει βέβαια και ο Carik Jones, που μετά το σύνολο των 5 μονάδων ράνκινγκ στη διαβολοβδομάδα υπαναχώρησε σε επίπεδα της αρχικής του τιμής στο παιχνίδι.
Στους φόργουορντ τώρα, εφόσον κρατάμε Vezenkov, αναγκαστικά προσπερνάμε σχεδόν οποιονδήποτε έχει διψήφιο κόστος κι εδώ που τα λέμε δεν υπάρχουν και πολλές λύσεις (ο Tubelis έχει χαμηλώσει στροφές και παρουσιάζεται αμφίβολος κιόλας). Ο Key παραμένει λύση προς εξέταση στα μικρομεσαία στρώματα, ενώ μάλλον έτσι κι αλλιώς εδώ θα πρέπει να γίνει κάποια φθηνότερη επιλογή (εφόσον στους γκαρντ δεν θα έχουμε τυπικούς παίκτες). Εδώ ξεχωρίζουν οι Jantunen (6,2 κρέντιτς) και Davidovac (4,6) με τον Edwin Jackson σαν αουτσάιντερ, με τα γνωστά του ρίσκα, στα 4,5.
Τέλος, οι σέντερ παραμένουν η πιο προβληματική θέση και δεν διακρίνω κάποια ακριβή λύση που ακόμα κι αν είχα την οικονομική δυνατότητα θα προσέγγιζα με ενθουσιασμό. Προφανώς τα βαριά χαρτιά (Valanciunas, Lessort, Kabengele) παραμένουν τα πιο ελκυστικά, ενώ Wright και Milutinov που ακολουθούν λιγάκι μόνο πιο πίσω, ίσως έχουν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Προφανώς ο Σέρβος αποτελεί το Νο. 1 σε αναλογία ...δυνατοτήτων/κόστους, αλλά εφόσον ακόμα δεν έχει μπει σε φουλ ρυθμούς, θα περιμένουμε. Υπάρχει και ο Zizic, που έχει ξεκινήσει δυνατά, αλλά αν είχα τα κρέντιτς πιθανώς να πήγαινα σε κάτι πιο safe, τύπου Wright, παρότι πιο ακριβός. Έτσι, οι ρεαλιστικοί στόχοι που μπορεί να υπάρχουν, πλην φυσικά του Diarra που είναι μακράν ο πιο υποτιμημένος παίκτης ολόκληρου του Fantasy, είναι οι σέντερ της Παρί, Dokossi και Faye, που παίζουν στα επίπεδα του κόστους τους και λιγάκι παραπάνω.
Εδώ η ομάδα έχει τον Sanli (μαζί με τον ακλόνητο Diarra φυσικά), επομένως η πιο ρεαλιστική κίνηση θα μπορούσε να είναι μια απόκτηση του Faye, κίνηση όμως που δεν είναι από αυτές που ξεκινούν τον σχεδιασμό. Μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτήν, ανάλογα με τα οικονομικά που θα προκύψουν από τις υπόλοιπες αλλαγές, αναβάλλοντας έτσι την απόκτηση σοβαρού σέντερ για επόμενη εβδομάδα.
Στους γκαρντ οι Maledon, Madar μένουν, ο Hall είναι ο πιο αναλώσιμος, ενώ ο Wilbekin στέκει κάπου στη μέση. Μπορεί να παραμείνει, αλλά η αγορά είναι πλούσια και η έλευση του Lonnie Walker ίσως τον επηρεάσει, γι’ αυτό και μπαίνει ένα σκαλοπάτι κάτω από τον Madar.
Όσον αφορά τους φόργουορντ της ομάδας, Vezenkov, Lakic και Ojeleye μπορούν να μείνουν κι έτσι ο κλήρος για εξοικονόμηση κρέντιτς πέφτει αναγκαστικά πάνω στον Mirotic, ειδικά στο σενάριο που έρθει ο Ομπράντοβιτς στον πάγκο της ομάδας, άρα θα χρειαστούμε αρκετά!
Μπορούμε να ξεχωρίσουμε, για αρχή, δύο σενάρια και στην πορεία της ημέρας και με βάση τις όποιες ενημερώσεις προκύψουν, να κατασταλάξουμε.
Στο πρώτο σενάριο, ο Feliz έρχεται στη θέση του Hall, ο Jantunen παίρνει τη θέση του Mirotic κι έτσι έχουμε τα απαιτούμενα κρέντιτς για να φέρουμε τον Ομπράντοβιτς στη θέση του Περάσοβιτς στον πάγκο. Τρεις μόνο κινήσεις, σε μια αγωνιστική απεριόριστων αλλαγών.
Το κακό εδώ είναι ότι η κατανομή του ρόστερ είναι 1-7-2, κάτι που σημαίνει ότι αν παραμείνει καλός ο Diarra στο Τ1, τότε ένα γρανάζι όπως ο Jantunen θα πρέπει να διατηρηθεί εξ’ αρχής στον πάγκο, ενώ στο Τ3 υπάρχει ουσιαστικά μόνο ο Vezenkov (με τον Sanli) για να διορθώσει αστοχίες. Διόρθωση: ο Diarra ως σέντερ πιθανώς θα παραμείνει εκεί ως έχει, άρα το θέμα της εσωτερικής κατανομής οξύνεται.
Ένα δεύτερο σενάριο διατηρεί την αλλαγή του Hall με τον Feliz, ενώ αντί του Jantunen φέρνει τον Davidovac στη θέση του Mirotic. Τα κρέντιτς που απελευθερώνονται εδώ είναι περισσότερα, επομένως μπορούν να γίνουν δύο ακόμα κινήσεις. Η μία είναι η έλευση του Montero στη θέση του Wilbekin και η δεύτερη η απόκτηση του Μασιούλις για τον πάγκο της ομάδας.
Φυσικά, πολλά εξαρτώνται από την παρουσία του Montero (βέβαια με τον Ολυμπιακό να παίζει Παρασκευή δεν ξέρω τι ενημέρωση μπορούμε να έχουμε), καθώς αμφίβολη συμμετοχή δημιουργεί ένα ρίσκο που ίσως δεν χρειάζεται να πάρουμε, ειδικά σ’ αυτό το σημείο της σεζόν. Από την άλλη, είναι αρκετά νωρίς ακόμα, επομένως έτσι κι αλλιώς μπορούν να προκύψουν ειδήσεις που θα επηρεάσουν τους στόχους και το τελικό πλάνο της ομάδας. Σε κάθε περίπτωση, αρχηγός σήμερα θα είναι ο Diarra, ενώ στο Τ3, αν χρειαστεί, ο Vezenkov.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 7ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Δεν έχω παράπονο βέβαια για την 6η αγωνιστική. Το δίλημμα που τέθηκε είχε ξεκάθαρο νικητή κι ευτυχώς αυτό ήταν που βρισκόταν στο ρόστερ της ομάδας. Όλα φυσικά καθορίστηκαν από την εκπληκτική βραδιά του MVP της αγωνιστικής, Vezenkov, στο Παλάου Μπλαουγκράνα, όπου τερμάτισε στους 41,8 φαντασιακούς πόντους - τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση της σεζόν μέχρι στιγμής - για 83,6 αρχηγικούς πόντους.
Το 0,55 του Sanli από τον πάγκο ελάχιστη σημασία έχει, όταν το εναλλακτικό (ή μάλλον, αρχικό) σενάριο είχε στην ομάδα Tubelis (6) και Jekiri (3), αντί των άλλων δύο. Η διαφορά που δημιούργησε ο Vezenkov ήταν απλά χαοτική και δεν θα ήθελα πραγματικά να είμαι στη θέση διαχείρισης της αρχικής επιλογής που είχα στο νου μου.
Οι αλλαγές της ομάδας βέβαια συνολικά δεν “βγήκαν”, ωστόσο μια κίνηση μπορεί να είναι και μια “μη αλλαγή” κι αυτό είναι το ωραίο στοιχείο του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, ο Mirotic έμεινε στα ρηχά (12) και πήγε στον πάγκο για 6 πόντους, όπως και ο Ojeleye (8,8), που σημείωσε τη χαμηλότερή του επίδοση στη σεζόν. Όσο για τον προπονητή, έτσι κι αλλιώς δεν υπήρχαν κρέντιτς για εναλλακτικές, επομένως εδώ δεν κρίνω αυστηρά και μπορώ να πω ότι είμαι σχεδόν ευχαριστημένος με το -5 του Περάσοβιτς μέσα στην Βίρτους, αφού θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και -10.
Σημαντική συνεισφορά είχαν οι γκαρντ της ομάδας. Ο Maledon συνέχισε το βιολί του (28,6), ο Madar (16,5) παρέμεινε σε αξιόλογα επίπεδα, ενώ ο Wilbekin επανήρθε στα διψήφια σκορ με το 18,7 με την Μπάγερν. Αντιθέτως, ο Hall σημείωσε το πρώτο του φετινό μονοψήφιο σκορ (2,5 από τον πάγκο), ενώ έτσι κι αλλιώς από τον Lakic (-0,5) δεν υπήρχαν προσδοκίες.
Η 7η αγωνιστική που ξεκινά σήμερα με ένα πρώιμο Turn 1 και τρία συνολικά, παρέχει τη δυνατότητα των απεριόριστων αλλαγών. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ χρήσιμο τις προηγούμενες εβδομάδες (και σχεδόν …νομοτελειακά, θα ξαναγίνει χρήσιμο αμέσως μετά την αγωνιστική, if you know what I mean), για την ώρα ωστόσο θεωρώ πως το ρόστερ διαθέτει κάποιες βάσεις που μπορούν να διατηρηθούν. Έτσι κι αλλιώς, τα οικονομικά της ομάδας δεν επιτρέπουν και πολλά ανοίγματα, ενώ η δεδομένη ανάγκη εξοικονόμησης κρέντιτς στη θέση του προπονητή περιορίζει περαιτέρω τις δυνατότητες σχεδιασμού.
Για να ξεκινήσουμε από το τελευταίο, η πλέον προφανής επιλογή δεν είναι άλλη από τον Ομπράντοβιτς, που έχει δύο σερί εντός με Μπασκόνια και Μιλάνο, άρα ο πήχης των 40 πόντων είναι κάτι παραπάνω από εφικτός. Δεν είναι εξίσου προσιτό το κόστος του όμως, στα 11,1 κρέντιτς. Εναλλακτικά, υπάρχει ο Μασιούλις, στα 6,3, με την Ζαλγκίρις να υποδέχεται την Βιλερμπάν (και μετά ωστόσο να ταξιδεύει στην επικίνδυνη Βίρτους). Άρα εδώ τα υπέρ και τα κατά είναι προφανή.
Στους γκαρντ, όλη η προσοχή στρέφεται στον Feliz στα 8,2 κρέντιτς (κατά 2 κρέντιτς ακριβότερος από την 4η αγωνιστική), ενώ έχω στο ραντάρ μου και τον Strazel, μετά τον τραυματισμό του James, που όμως κοστίζει 10,5 κρέντιτς, άρα ενδεχόμενη αγορά του μάλλον αναβάλλεται για το προσεχές διάστημα. Στα ακριβότερα στρώματα, δεσπόζει φυσικά ο Montero, ειδικά μετά και τον τραυματισμό του Fournier (αλλά και το θέμα, αν εξακολουθεί να υπάρχει, με τον Dorsey), ωστόσο και ο ίδιος παρουσιάζεται αμφίβολος αυτή την στιγμή, ενώ και η Φενέρ, που ακολουθεί στο πρόγραμμα, δεν ενθουσιάζει ως αντίπαλος (αντιθέτως, χωρίς καμιά έκπληξη, κόβει στον άσσο). Υπάρχει βέβαια και ο Carik Jones, που μετά το σύνολο των 5 μονάδων ράνκινγκ στη διαβολοβδομάδα υπαναχώρησε σε επίπεδα της αρχικής του τιμής στο παιχνίδι.
Στους φόργουορντ τώρα, εφόσον κρατάμε Vezenkov, αναγκαστικά προσπερνάμε σχεδόν οποιονδήποτε έχει διψήφιο κόστος κι εδώ που τα λέμε δεν υπάρχουν και πολλές λύσεις (ο Tubelis έχει χαμηλώσει στροφές και παρουσιάζεται αμφίβολος κιόλας). Ο Key παραμένει λύση προς εξέταση στα μικρομεσαία στρώματα, ενώ μάλλον έτσι κι αλλιώς εδώ θα πρέπει να γίνει κάποια φθηνότερη επιλογή (εφόσον στους γκαρντ δεν θα έχουμε τυπικούς παίκτες). Εδώ ξεχωρίζουν οι Jantunen (6,2 κρέντιτς) και Davidovac (4,6) με τον Edwin Jackson σαν αουτσάιντερ, με τα γνωστά του ρίσκα, στα 4,5.
Τέλος, οι σέντερ παραμένουν η πιο προβληματική θέση και δεν διακρίνω κάποια ακριβή λύση που ακόμα κι αν είχα την οικονομική δυνατότητα θα προσέγγιζα με ενθουσιασμό. Προφανώς τα βαριά χαρτιά (Valanciunas, Lessort, Kabengele) παραμένουν τα πιο ελκυστικά, ενώ Wright και Milutinov που ακολουθούν λιγάκι μόνο πιο πίσω, ίσως έχουν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Προφανώς ο Σέρβος αποτελεί το Νο. 1 σε αναλογία ...δυνατοτήτων/κόστους, αλλά εφόσον ακόμα δεν έχει μπει σε φουλ ρυθμούς, θα περιμένουμε. Υπάρχει και ο Zizic, που έχει ξεκινήσει δυνατά, αλλά αν είχα τα κρέντιτς πιθανώς να πήγαινα σε κάτι πιο safe, τύπου Wright, παρότι πιο ακριβός. Έτσι, οι ρεαλιστικοί στόχοι που μπορεί να υπάρχουν, πλην φυσικά του Diarra που είναι μακράν ο πιο υποτιμημένος παίκτης ολόκληρου του Fantasy, είναι οι σέντερ της Παρί, Dokossi και Faye, που παίζουν στα επίπεδα του κόστους τους και λιγάκι παραπάνω.
Εδώ η ομάδα έχει τον Sanli (μαζί με τον ακλόνητο Diarra φυσικά), επομένως η πιο ρεαλιστική κίνηση θα μπορούσε να είναι μια απόκτηση του Faye, κίνηση όμως που δεν είναι από αυτές που ξεκινούν τον σχεδιασμό. Μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτήν, ανάλογα με τα οικονομικά που θα προκύψουν από τις υπόλοιπες αλλαγές, αναβάλλοντας έτσι την απόκτηση σοβαρού σέντερ για επόμενη εβδομάδα.
Στους γκαρντ οι Maledon, Madar μένουν, ο Hall είναι ο πιο αναλώσιμος, ενώ ο Wilbekin στέκει κάπου στη μέση. Μπορεί να παραμείνει, αλλά η αγορά είναι πλούσια και η έλευση του Lonnie Walker ίσως τον επηρεάσει, γι’ αυτό και μπαίνει ένα σκαλοπάτι κάτω από τον Madar.
Όσον αφορά τους φόργουορντ της ομάδας, Vezenkov, Lakic και Ojeleye μπορούν να μείνουν κι έτσι ο κλήρος για εξοικονόμηση κρέντιτς πέφτει αναγκαστικά πάνω στον Mirotic, ειδικά στο σενάριο που έρθει ο Ομπράντοβιτς στον πάγκο της ομάδας, άρα θα χρειαστούμε αρκετά!
Μπορούμε να ξεχωρίσουμε, για αρχή, δύο σενάρια και στην πορεία της ημέρας και με βάση τις όποιες ενημερώσεις προκύψουν, να κατασταλάξουμε.
Στο πρώτο σενάριο, ο Feliz έρχεται στη θέση του Hall, ο Jantunen παίρνει τη θέση του Mirotic κι έτσι έχουμε τα απαιτούμενα κρέντιτς για να φέρουμε τον Ομπράντοβιτς στη θέση του Περάσοβιτς στον πάγκο. Τρεις μόνο κινήσεις, σε μια αγωνιστική απεριόριστων αλλαγών.
Το κακό εδώ είναι ότι η κατανομή του ρόστερ είναι 1-7-2, κάτι που σημαίνει ότι αν παραμείνει καλός ο Diarra στο Τ1, τότε ένα γρανάζι όπως ο Jantunen θα πρέπει να διατηρηθεί εξ’ αρχής στον πάγκο, ενώ στο Τ3 υπάρχει ουσιαστικά μόνο ο Vezenkov (με τον Sanli) για να διορθώσει αστοχίες. Διόρθωση: ο Diarra ως σέντερ πιθανώς θα παραμείνει εκεί ως έχει, άρα το θέμα της εσωτερικής κατανομής οξύνεται.
Ένα δεύτερο σενάριο διατηρεί την αλλαγή του Hall με τον Feliz, ενώ αντί του Jantunen φέρνει τον Davidovac στη θέση του Mirotic. Τα κρέντιτς που απελευθερώνονται εδώ είναι περισσότερα, επομένως μπορούν να γίνουν δύο ακόμα κινήσεις. Η μία είναι η έλευση του Montero στη θέση του Wilbekin και η δεύτερη η απόκτηση του Μασιούλις για τον πάγκο της ομάδας.
Φυσικά, πολλά εξαρτώνται από την παρουσία του Montero (βέβαια με τον Ολυμπιακό να παίζει Παρασκευή δεν ξέρω τι ενημέρωση μπορούμε να έχουμε), καθώς αμφίβολη συμμετοχή δημιουργεί ένα ρίσκο που ίσως δεν χρειάζεται να πάρουμε, ειδικά σ’ αυτό το σημείο της σεζόν. Από την άλλη, είναι αρκετά νωρίς ακόμα, επομένως έτσι κι αλλιώς μπορούν να προκύψουν ειδήσεις που θα επηρεάσουν τους στόχους και το τελικό πλάνο της ομάδας. Σε κάθε περίπτωση, αρχηγός σήμερα θα είναι ο Diarra, ενώ στο Τ3, αν χρειαστεί, ο Vezenkov.
Το Ρόστερ
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 7ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
