';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Is this the real life? Is this just fantasy?
Η νέα σεζόν του Euroleague Fantasy ξεκινά και όλοι οι μάνατζερ θέλουν να τελειώσει τραγουδώντας ένα άλλο τραγούδι των Queen.
Δημοσιεύτηκε: 24/09/2026 15:36
Έναρξη της σεζόν 2026-27 για την Euroleague σήμερα, μόλις 24 Σεπτέμβρη με το scouting και τον σχεδιασμό για κάθε Fantasy manager να βρίσκεται στο peak! Αυτή τη φορά δεν είχαμε τον χρόνο, ούτε την ενέργεια, για τα καθιερωμένα Previews ανά θέση, οπότε πάμε να περάσουμε απευθείας στην κατάρτιση του ρόστερ της High Voltage.
Παρότι δεν έχω και την πιο ξεκάθαρη εικόνα για την preseason (μολονότι μάλιστα αυτή τη φορά οι συνθήκες ήταν πιο ευνοϊκές, αφού δεν είχαμε εθνικές με Eurobasket/Mundobasket), καταλήγω πάλι στην ίδια κατάσταση, με μια δεξαμενή 14-15 παικτών, που δεν συνδυάζονται ποτέ ιδανικά μεταξύ τους, επομένως προκύπτουν τα διάφορα διλήμματα. Ας τα δούμε όμως πιο αναλυτικά.
Θα ξεκινήσω από τη θέση του προπονητή, που ιδανικά θα πρέπει να μείνει πολλές αγωνιστικές, για να απελευθερώσει μια έξτρα αλλαγή σε κάθε νέα στροφή του παιχνιδιού. Εδώ έχουμε δύο ακριβές περιπτώσεις, με τον Ομπράντοβιτς να κερδίζει την προτίμησή μου, αντί του Σάρας, λόγω θεωρητικά ευκολότερου συνολικά προγράμματος μέχρι την 3η αγωνιστική. Την 4η παίζουν μεταξύ τους, στο ΟΑΚΑ.
Η επιστροφή του Ζοτς στον Παναθηναϊκό ξυπνά παλιότερες φαντασιακές μνήμες, όταν οι πράσινοι κυριαρχούσαν - και - τότε στη διοργάνωση και μάλιστα ήταν από τους χειρότερους δυνατούς αντιπάλους στο γήπεδό τους. Εκείνες τις εποχές πάντα απέφευγα ακόμα και τους καλύτερους shooting guards στο ΟΑΚΑ κι αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος που ο Hifi δεν έρχεται στην ομάδα. Ακολούθως ωστόσο, ο Γάλλος δείχνει να έχει ευνοϊκό πρόγραμμα, επομένως είναι ένας πιθανός στόχος για τη 2η αγωνιστική.
Τα πράγματα στο μυαλό μου είναι πιο ξεκάθαρα στους σέντερ. Στην preseason ο Fernando ξεχώρισε για την Εφές, παρότι δεν έπαιρνε τον τεράστιο χρόνο συμμετοχής (με τον Kai Jones επίσης “συμπαθητικό”) κι έτσι στα 10,3 κρέντιτς δείχνει αρκετά ελκυστικός. Όσον αφορά τη δεύτερη θέση κι αυτή θα πάει σε ακριβό χαρτί και συγκεκριμένα στον Moses Wright που ξεχωρίζει φαντασιακά στη φετινή Μιλάνο. Υπάρχουν βέβαια και οι Lessort και Valanciunas που ακούω πάρα πολύ, με τον Λιθουανό σε 100% status να αποτελεί λογικά top 10 παίκτη στο φετινό Fantasy. Μένει βέβαια αυτό το 100% να επιβεβαιωθεί.
Όσον αφορά άλλες εναλλακτικές επιλογές που έχουν ενδιαφέρον, ο Bolomboy στην Βιλερμπάν ξεχωρίζει επίσης, απλά μένει λίγο πίσω στην ιεραρχία λόγω αντίστοιχα μη εντυπωσιακής preseason σε σχέση με τον Fernando, ο Donta Hall επίσης θα ήταν στο ραντάρ αν δεν ταξίδευε ο Milutinov, ενώ πάντα υπάρχει προσοχή στον Thiemann που επιστρέφει στην Euroleague και πιθανώς στο φαντασιακό προσκήνιο.
Στους γκαρντ, δεν με ενθουσιάζουν ιδιαίτερα οι πιο ακριβές επιλογές, με τον Hifi να μένει εκτός για τον λόγο που εξήγησα παραπάνω. Υπάρχει ο Saint-Supery που πιθανώς αναδειχθεί σε νέο και πιο …σταθερό De Larrea, ενώ δεν περνάει απαρατήρητος ο Lundberg που ήταν πάντα υπολογίσιμος όσο ήταν υγιής την περσινή χρονιά. Ο τραυματισμός του Clark μάλιστα ανεβάζει λίγο ακόμα τις μετοχές του, που παραμένουν ψηλά με αρχική κοστολόγηση 8,3 κρέντιτς.
Όλος ο ντουνιάς αναμένεται να στραφεί στον Spagnolo και η High Voltage δεν θα αποτελέσει εξαίρεση όταν ο Ιταλός κοστίζει 6,4 κρέντιτς, αν και με τόσους νεοφερμένους στην Μπασκόνια είναι λίγο δύσκολο να προβλέψει κανείς τις ισορροπίες. Αυτός που πιστεύω αρκετά πάντως, λόγω της περσινής του σταθερής πορείας είναι ο Simmons που με ένα χρόνο εμπειρίας ενδεχομένως καταφέρει να αποδώσει ανώτερα φέτος. Τα 9,6 κρέντιτς είναι σίγουρα συζητήσιμα και δύσκολα μπορώ να τον ανακηρρύξω σε ευκαιρία της χρονιάς, αλλά έτσι κι αλλιώς ο γκαρντ της Μπασκόνια έδειξε από πέρυσι ότι αυτή την τιμή την “έχει”.
Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση και ο Maledon στα μόλις 9,8 κρέντιτς, που ίσως κάνει φέτος την χρονιά που περιμέναμε πέρυσι, ενώ έχω εντελώς στραμμένη την προσοχή μου στον Jokubaitis, που κοστίζει μόλις 8,6 κρέντιτς, όμως έχει χάσει μια ολόκληρη χρονιά και στην preseason δεν βγάζει την εικόνα που είχε δύο σεζόν πριν.
Στους φόργουορντ, τέλος, ξεχωρίζει φυσικά ο Vezenkov, για τον οποίο τα 17 κρέντιτς αποτελούν αν μη τι άλλο εξαιρετική τιμή. Από εκεί και πέρα, πιθανώς ο most bought παίκτης ολόκληρου του παιχνιδιού θα είναι ο Parra, ενώ μ’ αρέσει πολύ και η περίπτωση του Taylor, που πιθανώς αναλάβει ακόμα πιο πρωταγωνιστικό ρόλο φέτος στην Βαλένθια. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για ιδιαίτερα σταθερό παίκτη, με τα 12,4 κρέντιτς να αποτελούν ελκυστική τιμή, όχι όμως και το steal της χρονιάς.
Κάπου εδώ άρχισαν τα διάφορα διλήμματα, αφού δεν χωρούν όλοι αυτοί οι παίκτες μαζί, ακόμα κι αν τελευταίος φόργουορντ είναι ένας παίκτης σαν τον Μαντζούκα που είχε ενεργό ρόλο στα πρώτα ματς του Παναθηναϊκού, ελλείψει πάντως αρκετών τραυματιών. Παρένθεση εδώ: βλέποντας τα στατιστικά παικτών όπως ο Tarpey και ο Tanaskovic σκεφτόμουν, αφελώς, ότι “τα βρήκαμε τα λαβράκια”, όμως τελικά το παιχνίδι είχε προνοήσει σε τιμές 7+ κρέντιτς. Επομένως, μένουν εκτός.
Το ένα ερώτημα είναι αν πρέπει όντως να έρθει ο Vezenkov, ή αν ο νέος και λίγο - και λογικά - ανέτοιμος Ολυμπιακός επηρεάσει τη φετινή φαντασιακή του απόδοση.
Το άλλο ερώτημα είναι ποιοι εκ των Simmons, Lundberg, Taylor πρέπει να παραμείνουν, αφού εκεί κολλάει ουσιαστικά η φάση. Parra, Spagnolo μοιάζουν με πιο κλασικές ευκαιρίες, ενώ στους σέντερ οποιαδήποτε αλλαγή δεν προσφέρει κάποιο οικονομικό όφελος.
Ψάχνοντας λύσεις έπεσα πάνω στην περίπτωση του Tyrese Martin της Μπαρτσελόνα, παίκτη με σχετική υπόσταση στο ΝΒΑ, που κοστολογείται στα 8,8 κρέντιτς. Η στατιστική φύση του Αμερικανού δείχνει μια σχετική εξάρτηση από το σκοράρισμα, ωστόσο με τους Καταλανούς να έχουν αλλάξει σχεδόν τα πάντα, η κλάση και η εμπειρία του είναι χαρακτηριστικά που τραβούν την προσοχή σ’ αυτό το κόστος.
Πάμε λοιπόν στα διάφορα σενάρια με τα αντίστοιχα διλήμματα. Προπονητής και σέντερ είναι σταθεροί, το ίδιο οι Parra και Spagnolo, ενώ προϊόντος του χρόνου μου δένει όλο και πιο πολύ η ιδέα του Lundberg. Όλα φυσικά εξαρτώνται από την παρουσία ή μη του Vezenkov.
Αν ο καλύτερος παίκτης του Fantasy απουσιάσει, τότε ανοίγει το χώρο για ταυτόχρονη παρουσία Taylor, Parra και Simmons (μαζί με Lundberg), ενώ ως 4ος γκαρντ μπορεί να παραμείνει ο Saint-Supery και ως 4ος φόργουορντ μπορεί να έρθει όχι ο Μαντζούκας, αλλά ένας παίκτης όπως ο Derrick Alston (που επίσης έχει μια χρονιά εμπειρίας Euroleague στις πλάτες του σε μια παντελώς καινούργια ομάδα). Το ρόστερ αυτό είναι αρκετά ισορροπημένο στα δύο Turns και έχει ένα αρκετά ομοιογενές σύνολο. Για να το συμμαζέψω: Simmons, Lundberg, Spagnolo, Saint-Supery, Taylor, Martin, Parra, Alston Jr., Wright, Fernando, Obradovic.
Αν αποκτηθεί ο καλύτερος παίκτης του Fantasy, προκύπτουν πολλά εναλλακτικά σενάρια λόγω 0.1 κρέντιτ συνήθως και λίγο πολύ καταλήγουμε στο εξής: Vezenkov αντί για Taylor, Martin παραμένει, οι δύο γκαρντ Simmons και Lundberg παραμένουν, ενώ οι “εκπτώσεις” γίνονται στον Alston (Μαντζούκας) και στον Saint-Supery (Καλαϊτζάκης). Την πρώτη έκπτωση την κάνω μετά χαράς, με την Βίρτους να παίζει μέσα στην Φενέρ (και το ενδεχόμενο ακόμα και του μείον ορατό), ενώ πλέον μιλάμε για αποφάσεις που αφορούν το 1ο και το 10 spot του ρόστερ και κάπως έτσι ο Vezenkov έχει προβάδισμα.
Δηλαδή το Versus είναι Vezenkov - Μαντζούκας - Καλαϊτζάκης VS Taylor - Alston - Saint-Supery.
Προσανατολίζομαι σε λύση Vezenkov, μόνο που έτσι …εννιά παίκτες αγωνίζονται στο Turn 1. Αυτό δεν είναι πρόβλημα για τους Μαντζούκα - Καλαϊτζάκη, αλλά θα πρέπει να μείνει κι ένας Spagnolo/Lundberg/Martin εξ’ αρχής στον πάγκο. Το χειρότερο όλων βέβαια είναι ότι στο T2 αγωνίζεται μόνο ο Wright, άρα μόνο μία τρύπα διορθώνεται. Όχι και το ιδανικότερο σενάριο, αλλά στην αρχή της χρονιάς μετράει περισσότερο ο γενικότερος σχεδιασμός.
Devotion.
ΥΓ. Ο τίτλος δεν είναι άλλος από τους πρώτους στίχους του Bohemian Rhapsody των Queen, ενώ φυσικά το τραγούδι που θέλουν να τραγουδούν όλοι στο τέλος είναι το "We are the Champions".
Παρότι δεν έχω και την πιο ξεκάθαρη εικόνα για την preseason (μολονότι μάλιστα αυτή τη φορά οι συνθήκες ήταν πιο ευνοϊκές, αφού δεν είχαμε εθνικές με Eurobasket/Mundobasket), καταλήγω πάλι στην ίδια κατάσταση, με μια δεξαμενή 14-15 παικτών, που δεν συνδυάζονται ποτέ ιδανικά μεταξύ τους, επομένως προκύπτουν τα διάφορα διλήμματα. Ας τα δούμε όμως πιο αναλυτικά.
Θα ξεκινήσω από τη θέση του προπονητή, που ιδανικά θα πρέπει να μείνει πολλές αγωνιστικές, για να απελευθερώσει μια έξτρα αλλαγή σε κάθε νέα στροφή του παιχνιδιού. Εδώ έχουμε δύο ακριβές περιπτώσεις, με τον Ομπράντοβιτς να κερδίζει την προτίμησή μου, αντί του Σάρας, λόγω θεωρητικά ευκολότερου συνολικά προγράμματος μέχρι την 3η αγωνιστική. Την 4η παίζουν μεταξύ τους, στο ΟΑΚΑ.
Η επιστροφή του Ζοτς στον Παναθηναϊκό ξυπνά παλιότερες φαντασιακές μνήμες, όταν οι πράσινοι κυριαρχούσαν - και - τότε στη διοργάνωση και μάλιστα ήταν από τους χειρότερους δυνατούς αντιπάλους στο γήπεδό τους. Εκείνες τις εποχές πάντα απέφευγα ακόμα και τους καλύτερους shooting guards στο ΟΑΚΑ κι αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος που ο Hifi δεν έρχεται στην ομάδα. Ακολούθως ωστόσο, ο Γάλλος δείχνει να έχει ευνοϊκό πρόγραμμα, επομένως είναι ένας πιθανός στόχος για τη 2η αγωνιστική.
Τα πράγματα στο μυαλό μου είναι πιο ξεκάθαρα στους σέντερ. Στην preseason ο Fernando ξεχώρισε για την Εφές, παρότι δεν έπαιρνε τον τεράστιο χρόνο συμμετοχής (με τον Kai Jones επίσης “συμπαθητικό”) κι έτσι στα 10,3 κρέντιτς δείχνει αρκετά ελκυστικός. Όσον αφορά τη δεύτερη θέση κι αυτή θα πάει σε ακριβό χαρτί και συγκεκριμένα στον Moses Wright που ξεχωρίζει φαντασιακά στη φετινή Μιλάνο. Υπάρχουν βέβαια και οι Lessort και Valanciunas που ακούω πάρα πολύ, με τον Λιθουανό σε 100% status να αποτελεί λογικά top 10 παίκτη στο φετινό Fantasy. Μένει βέβαια αυτό το 100% να επιβεβαιωθεί.
Όσον αφορά άλλες εναλλακτικές επιλογές που έχουν ενδιαφέρον, ο Bolomboy στην Βιλερμπάν ξεχωρίζει επίσης, απλά μένει λίγο πίσω στην ιεραρχία λόγω αντίστοιχα μη εντυπωσιακής preseason σε σχέση με τον Fernando, ο Donta Hall επίσης θα ήταν στο ραντάρ αν δεν ταξίδευε ο Milutinov, ενώ πάντα υπάρχει προσοχή στον Thiemann που επιστρέφει στην Euroleague και πιθανώς στο φαντασιακό προσκήνιο.
Στους γκαρντ, δεν με ενθουσιάζουν ιδιαίτερα οι πιο ακριβές επιλογές, με τον Hifi να μένει εκτός για τον λόγο που εξήγησα παραπάνω. Υπάρχει ο Saint-Supery που πιθανώς αναδειχθεί σε νέο και πιο …σταθερό De Larrea, ενώ δεν περνάει απαρατήρητος ο Lundberg που ήταν πάντα υπολογίσιμος όσο ήταν υγιής την περσινή χρονιά. Ο τραυματισμός του Clark μάλιστα ανεβάζει λίγο ακόμα τις μετοχές του, που παραμένουν ψηλά με αρχική κοστολόγηση 8,3 κρέντιτς.
Όλος ο ντουνιάς αναμένεται να στραφεί στον Spagnolo και η High Voltage δεν θα αποτελέσει εξαίρεση όταν ο Ιταλός κοστίζει 6,4 κρέντιτς, αν και με τόσους νεοφερμένους στην Μπασκόνια είναι λίγο δύσκολο να προβλέψει κανείς τις ισορροπίες. Αυτός που πιστεύω αρκετά πάντως, λόγω της περσινής του σταθερής πορείας είναι ο Simmons που με ένα χρόνο εμπειρίας ενδεχομένως καταφέρει να αποδώσει ανώτερα φέτος. Τα 9,6 κρέντιτς είναι σίγουρα συζητήσιμα και δύσκολα μπορώ να τον ανακηρρύξω σε ευκαιρία της χρονιάς, αλλά έτσι κι αλλιώς ο γκαρντ της Μπασκόνια έδειξε από πέρυσι ότι αυτή την τιμή την “έχει”.
Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση και ο Maledon στα μόλις 9,8 κρέντιτς, που ίσως κάνει φέτος την χρονιά που περιμέναμε πέρυσι, ενώ έχω εντελώς στραμμένη την προσοχή μου στον Jokubaitis, που κοστίζει μόλις 8,6 κρέντιτς, όμως έχει χάσει μια ολόκληρη χρονιά και στην preseason δεν βγάζει την εικόνα που είχε δύο σεζόν πριν.
Στους φόργουορντ, τέλος, ξεχωρίζει φυσικά ο Vezenkov, για τον οποίο τα 17 κρέντιτς αποτελούν αν μη τι άλλο εξαιρετική τιμή. Από εκεί και πέρα, πιθανώς ο most bought παίκτης ολόκληρου του παιχνιδιού θα είναι ο Parra, ενώ μ’ αρέσει πολύ και η περίπτωση του Taylor, που πιθανώς αναλάβει ακόμα πιο πρωταγωνιστικό ρόλο φέτος στην Βαλένθια. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για ιδιαίτερα σταθερό παίκτη, με τα 12,4 κρέντιτς να αποτελούν ελκυστική τιμή, όχι όμως και το steal της χρονιάς.
Κάπου εδώ άρχισαν τα διάφορα διλήμματα, αφού δεν χωρούν όλοι αυτοί οι παίκτες μαζί, ακόμα κι αν τελευταίος φόργουορντ είναι ένας παίκτης σαν τον Μαντζούκα που είχε ενεργό ρόλο στα πρώτα ματς του Παναθηναϊκού, ελλείψει πάντως αρκετών τραυματιών. Παρένθεση εδώ: βλέποντας τα στατιστικά παικτών όπως ο Tarpey και ο Tanaskovic σκεφτόμουν, αφελώς, ότι “τα βρήκαμε τα λαβράκια”, όμως τελικά το παιχνίδι είχε προνοήσει σε τιμές 7+ κρέντιτς. Επομένως, μένουν εκτός.
Το ένα ερώτημα είναι αν πρέπει όντως να έρθει ο Vezenkov, ή αν ο νέος και λίγο - και λογικά - ανέτοιμος Ολυμπιακός επηρεάσει τη φετινή φαντασιακή του απόδοση.
Το άλλο ερώτημα είναι ποιοι εκ των Simmons, Lundberg, Taylor πρέπει να παραμείνουν, αφού εκεί κολλάει ουσιαστικά η φάση. Parra, Spagnolo μοιάζουν με πιο κλασικές ευκαιρίες, ενώ στους σέντερ οποιαδήποτε αλλαγή δεν προσφέρει κάποιο οικονομικό όφελος.
Ψάχνοντας λύσεις έπεσα πάνω στην περίπτωση του Tyrese Martin της Μπαρτσελόνα, παίκτη με σχετική υπόσταση στο ΝΒΑ, που κοστολογείται στα 8,8 κρέντιτς. Η στατιστική φύση του Αμερικανού δείχνει μια σχετική εξάρτηση από το σκοράρισμα, ωστόσο με τους Καταλανούς να έχουν αλλάξει σχεδόν τα πάντα, η κλάση και η εμπειρία του είναι χαρακτηριστικά που τραβούν την προσοχή σ’ αυτό το κόστος.
Πάμε λοιπόν στα διάφορα σενάρια με τα αντίστοιχα διλήμματα. Προπονητής και σέντερ είναι σταθεροί, το ίδιο οι Parra και Spagnolo, ενώ προϊόντος του χρόνου μου δένει όλο και πιο πολύ η ιδέα του Lundberg. Όλα φυσικά εξαρτώνται από την παρουσία ή μη του Vezenkov.
Αν ο καλύτερος παίκτης του Fantasy απουσιάσει, τότε ανοίγει το χώρο για ταυτόχρονη παρουσία Taylor, Parra και Simmons (μαζί με Lundberg), ενώ ως 4ος γκαρντ μπορεί να παραμείνει ο Saint-Supery και ως 4ος φόργουορντ μπορεί να έρθει όχι ο Μαντζούκας, αλλά ένας παίκτης όπως ο Derrick Alston (που επίσης έχει μια χρονιά εμπειρίας Euroleague στις πλάτες του σε μια παντελώς καινούργια ομάδα). Το ρόστερ αυτό είναι αρκετά ισορροπημένο στα δύο Turns και έχει ένα αρκετά ομοιογενές σύνολο. Για να το συμμαζέψω: Simmons, Lundberg, Spagnolo, Saint-Supery, Taylor, Martin, Parra, Alston Jr., Wright, Fernando, Obradovic.
Αν αποκτηθεί ο καλύτερος παίκτης του Fantasy, προκύπτουν πολλά εναλλακτικά σενάρια λόγω 0.1 κρέντιτ συνήθως και λίγο πολύ καταλήγουμε στο εξής: Vezenkov αντί για Taylor, Martin παραμένει, οι δύο γκαρντ Simmons και Lundberg παραμένουν, ενώ οι “εκπτώσεις” γίνονται στον Alston (Μαντζούκας) και στον Saint-Supery (Καλαϊτζάκης). Την πρώτη έκπτωση την κάνω μετά χαράς, με την Βίρτους να παίζει μέσα στην Φενέρ (και το ενδεχόμενο ακόμα και του μείον ορατό), ενώ πλέον μιλάμε για αποφάσεις που αφορούν το 1ο και το 10 spot του ρόστερ και κάπως έτσι ο Vezenkov έχει προβάδισμα.
Δηλαδή το Versus είναι Vezenkov - Μαντζούκας - Καλαϊτζάκης VS Taylor - Alston - Saint-Supery.
Προσανατολίζομαι σε λύση Vezenkov, μόνο που έτσι …εννιά παίκτες αγωνίζονται στο Turn 1. Αυτό δεν είναι πρόβλημα για τους Μαντζούκα - Καλαϊτζάκη, αλλά θα πρέπει να μείνει κι ένας Spagnolo/Lundberg/Martin εξ’ αρχής στον πάγκο. Το χειρότερο όλων βέβαια είναι ότι στο T2 αγωνίζεται μόνο ο Wright, άρα μόνο μία τρύπα διορθώνεται. Όχι και το ιδανικότερο σενάριο, αλλά στην αρχή της χρονιάς μετράει περισσότερο ο γενικότερος σχεδιασμός.
Devotion.
ΥΓ. Ο τίτλος δεν είναι άλλος από τους πρώτους στίχους του Bohemian Rhapsody των Queen, ενώ φυσικά το τραγούδι που θέλουν να τραγουδούν όλοι στο τέλος είναι το "We are the Champions".
