';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ο πρώτος τελικός
Βαλένθια και Παναθηναϊκός συγκροτούν το μοναδικό ζευγάρι του Game 5 των Playoffs.
Δημοσιεύτηκε: 13/05/2026 10:58
Πρώτος τελικός της χρονιάς σήμερα με το Game 5 της σειράς Βαλένθια - Παναθηναϊκός. Τελικός γιατί, σε αντίθεση με όλα τα ματς μέχρι τώρα (με τη μοναδική εξαίρεση του τελικού του Play In βέβαια, αλλά εδώ πλέον διακυβεύονται πολλά περισσότερα) και οι δύο ομάδες έχουν το “πρέπει” της νίκης, δίχως δεύτερες ευκαιρίες πια. Ο νικητής τα παίρνει όλα, ο χαμένος μένει σπίτι του.
Η 7η αγωνιστική της Post Season του Euroleague Fantasy περιλαμβάνει μόνο αυτό το ματς, ένα ζευγάρι, καθώς Ρεάλ και Φενέρ “καθάρισαν” με 3-1 και προκρίθηκαν στο Final Four. Έτσι, μιλάμε για ένα και μοναδικό Turn, με την πλέον περιορισμένη δεξαμενή παικτών.
Πριν δούμε όμως τα σημερινά, πάμε στο Game 4 και σε μια αγωνιστική που ξεχώρισε φυσικά το 45άρι του Montero, το οποίο μεταφράστηκε σε 99 πόντους στις ομάδες που τον έχρισαν αρχηγό.
Η High Voltage δεν ήταν μια από αυτές (Moses Wright ο εκλεκτός) κι έτσι έμεινε πίσω στη βαθμολογία, παρότι συνολικά δεν είχε άσχημη εικόνα. Τελική συγκομιδή οι 159,2 πόντοι και υποχώρηση στη θέση 6.613 της Post Season, με συνολική επίδοση 873,45 πόντων. Το μπάτζετ πάντως αυξήθηκε κατά 2,2 κρέντιτς (τα 1,4 από τον Montero), φτάνοντας πλέον τα 107,9.
Ο Δομινικανός φυσικά ήταν η ειδοποιός διαφορά. Είναι χαρακτηριστικό ότι μια άλλη ομάδα μου, που είχε μείνει από την 1η αγωνιστική της Post Season πίσω και την υπολόγιζα αρκετά πιο τυπικά, είχε τον Montero ως αρχηγό και πλέον ξεπέρασε την High Voltage. Δείγμα βέβαια και του πόσο κοντινές είναι οι αποστάσεις μεταξύ των ομάδων.
Μετά και το αποκαρδιωτικό 5 PIR του Bryant στο Turn 1 (κατέληξε με 2,5 πόντους στον πάγκο), η επιλογή του αρχηγού ήταν ανάμεσα σε Wright, Baldwin και Montero, τριών ισοδύναμων επιλογών που είχαν σταθερή απόδοση καθ’ όλη τη διάρκεια των σειρών τους. Η προτίμηση μου πήγε τελικά στον Wright, λόγω έδρας και σχετικής αδυναμίας αντιπάλου, με τον σέντερ της Ζαλγκίρις να μένει στο μοναδικό του μονοψήφιο σκορ (9, για 18 αρχηγικούς πόντους) με την Φενέρ.
Η δεύτερη ιεραρχικά επιλογή θα ήταν ο Baldwin με το σαφώς πιο τίμιο 18,7, ωστόσο αυτό το 45άρι του Montero ήταν πραγματικά εκπληκτικό και ουσιαστικά επιλύει το όποιο ζήτημα αρχηγίας τη σημερινή αγωνιστική.
Από το Turn 1 είχαμε και το 8 ράνκινγκ του Jones (4 από τον πάγκο) με το χειρότερό του ίσως πρώτο ημίχρονο φέτος (-4), αλλά και το 34 του Oturu, ενώ εξαιρετικός ήταν και ο Garuba (22), που λογικά θα φορεθεί πολύ στο Final Four με τις απουσίες των Tavares και Len για τους Μαδρι-Len-ους.
Επιπρόσθετα, ο Wainright έμεινε στο 0 και μπήκε στον πάγκο, ενώ την σχετική τετράδα συμπλήρωσε ο Μήτογλου (-0,5).
Στο βασικό σχήμα, έκτος παίκτης παρέμεινε ο Tubelis, ο οποίος ήταν ξανά αξιόλογος στο 16 Index Rating, κατάτι λιγότερο από τον Hezonja δηλαδή.
Όσο για τον προπονητή, εδώ υπήρξε η δεύτερη ουσιαστική απώλεια για την ομάδα, με τον Παναθηναϊκό να χάνει εντός έδρας από την Βαλένθια και τον Αταμάν να προσφέρει το -5. Μετά τον τραυματισμό του Blakeney ίσως έβγαζε λίγο παραπάνω νόημα η επιλογή του Σκαριόλο, αλλά αυτό κρίνεται εκ του αποτελέσματος.
Η 7η αγωνιστική της Post Season που ξεκινά και ...ολοκληρώνεται σήμερα, περιλαμβάνει μόνο ένα ματς, άρα δεν αναμένεται να υπάρξει ιδιαίτερη ποικιλία στις επιλογές των παικτών. Προσωπικά βλέπω τρία ζητήματα που αποτελούν παράγοντες διαφοροποίησης ανάμεσα στις ομάδες.
Το πρώτο είναι η επιλογή προπονητή, σε ένα εξ’ ορισμού ντέρμπι, κάτι που αφορά όλες τις ομάδες.
Το δεύτερο έχει να κάνει με την επιλογή του έκτου παίκτη, που πιθανώς να απασχολήσει τις περισσότερες ομάδες, αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν κάποιες σταθερές για το βασικό σχήμα.
Το τρίτο είναι λίγο πιο σύνθετο και σχετίζεται με τα κρέντιτς, αλλά και την απαραίτητη κατανομή 6-5 παικτών ανάμεσα στις δύο ομάδες. Αυτό αφορά ουσιαστικά ένα δίλημμα που προκύπτει στην High Voltage και πιθανώς να το βρίσκουν μπροστά τους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κι άλλες ομάδες.
Πάμε να τα δούμε πιο αναλυτικά, αν και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση, καθώς οι περισσότερες επιλογές είναι προφανείς.
Στους γκαρντ πάμε με την τριάδα Montero, Badio, Nunn, ενώ για την τέταρτη θέση ιδανικότερος μοιάζει ο Shorts. Κρατάω επιλαχόντα τον De Larrea, αν χρειαστεί για οικονομικούς λόγους, ενώ τα κρέντιτς του Thompson δεν διευκολύνουν το ρίσκο της επένδυσης στη μεγαλύτερη εμπειρία του.
Στους φόργουορντ, η παρουσία του Taylor είναι δεδομένη, ενώ δεν μπορώ να αφήσω έξω παίκτες όπως ο Hayes-Davis και ο Osman, που απλά μπορούν να το πάρουν πάνω τους και να κρίνουν τη μοίρα όλης της σειράς. Ο τέταρτος και τελευταίος φόργουορντ είναι το μεγαλύτερο ερωτηματικό για την αγωνιστική.
Στους σέντερ, όλα ξεκινούν από τον Lessort, ενώ παρότι πιο προσιτός οικονομικά, η περίπτωση του Sako δεν βγάζει το ίδιο potential μ’ αυτή του Pradilla, με τον Γάλλο πάντως να έχει κάνει ίσως πιο αισθητή την παρουσία του στη σειρά λόγω αμυντικών καθηκόντων (αλλά και των βολών φυσικά). Έτσι, η προτεραιότητά μου είναι ο Ισπανός διεθνής που είναι πιο φαντασιακός φέτος.
Επιστρέφοντας στις προηγούμενες θέσεις, εφόσον έρθει ο Shorts στους γκαρντ, τότε στους φόργουορντ χωράει μόνο ο Reuvers, λόγω κρέντιτς και όχι ο Juancho. Αν πάλι έρθει ο Ισπανός F, τότε θα πρέπει να υπάρξει κάποια θυσία κι εδώ υπάρχουν δύο εναλλακτικές. Είτε ο De Larrea έρχεται στη θέση του Shorts, είτε ο Sako παίρνει τελικά τη θέση του Pradilla. Παρότι το δεύτερο ακούγεται πιο λογικό, μια έμπνευση μου λέει να μην παρατήσω την περίπτωση του Pradilla. Σημαντική επίσης είναι πιθανή απουσία του Key από το ματς (GTD προς το παρόν), καθώς αν δεν αγωνιστεί, τότε ο Reuvers μπορεί να έρθει στο ρόστερ, παρέα με τον Shorts. Διαφορετικά, μ’ αρέσει και το σενάριο με Juancho, σε ένα πιο γνώριμο περιβάλλον και στις απαιτητικές συνθήκες ενός Game 5.
Σε κάθε περίπτωση, το βασικό σχήμα θα αποτελείται από τους Montero, Nunn στους γκαρντ, Lessort στη θέση του σέντερ, Hayes-Davis και Osman στους φόργουορντ, με μια θέση να απομένει μεταξύ Taylor και Badio.
Μεγάλο δίλημμα, για χάρη της ...αναμονής μιας μεγάλης εμφάνισης από τους F του Παναθηναϊκού. Τελευταία ο Badio έχει αγγίξει τα όρια του πουλέν, ωστόσο το συνολικότερο ιστορικό του Taylor είναι τέτοιο που του επιτρέπει πιο εύκολα να βρεθεί στο βασικό σχήμα. “Ακούω” πάντως σίγουρα και το άλλο σενάριο, όπως φυσικά και την παρουσία και των δύο στη βασική εξάδα, αντί κάποιου “πράσινου”.
Όσον αφορά τον προπονητή, εδώ είναι 50-50, τόσο μάλιστα που μάλλον δεν χρειάζεται να δαπανηθεί επιπλέον σκέψη, αφού δύσκολα μπορεί να προκύψει κάποιο συμπέρασμα. Ίσως προτιμήσω τον Martinez, λόγω έδρας, όπως συνηθίζεται εξάλλου στο Fantasy, ενώ γενικότερα βολεύει και για τα σενάρια που περιλαμβάνουν έξι παίκτες του Παναθηναϊκού στο ρόστερ (πχ Juancho-Shorts-Sako), καθώς τότε έτσι κι αλλιώς δεν είναι εφικτή η παρουσία του Αταμάν.
Αρχηγός φυσικά θα είναι ο Montero.
Το παρακάτω ρόστερ παρουσιάζεται ενδεικτικά, με πιθανές παραλλαγές βάσει των παραπάνω.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 45ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Η 7η αγωνιστική της Post Season του Euroleague Fantasy περιλαμβάνει μόνο αυτό το ματς, ένα ζευγάρι, καθώς Ρεάλ και Φενέρ “καθάρισαν” με 3-1 και προκρίθηκαν στο Final Four. Έτσι, μιλάμε για ένα και μοναδικό Turn, με την πλέον περιορισμένη δεξαμενή παικτών.
Πριν δούμε όμως τα σημερινά, πάμε στο Game 4 και σε μια αγωνιστική που ξεχώρισε φυσικά το 45άρι του Montero, το οποίο μεταφράστηκε σε 99 πόντους στις ομάδες που τον έχρισαν αρχηγό.
Η High Voltage δεν ήταν μια από αυτές (Moses Wright ο εκλεκτός) κι έτσι έμεινε πίσω στη βαθμολογία, παρότι συνολικά δεν είχε άσχημη εικόνα. Τελική συγκομιδή οι 159,2 πόντοι και υποχώρηση στη θέση 6.613 της Post Season, με συνολική επίδοση 873,45 πόντων. Το μπάτζετ πάντως αυξήθηκε κατά 2,2 κρέντιτς (τα 1,4 από τον Montero), φτάνοντας πλέον τα 107,9.
Ο Δομινικανός φυσικά ήταν η ειδοποιός διαφορά. Είναι χαρακτηριστικό ότι μια άλλη ομάδα μου, που είχε μείνει από την 1η αγωνιστική της Post Season πίσω και την υπολόγιζα αρκετά πιο τυπικά, είχε τον Montero ως αρχηγό και πλέον ξεπέρασε την High Voltage. Δείγμα βέβαια και του πόσο κοντινές είναι οι αποστάσεις μεταξύ των ομάδων.
Μετά και το αποκαρδιωτικό 5 PIR του Bryant στο Turn 1 (κατέληξε με 2,5 πόντους στον πάγκο), η επιλογή του αρχηγού ήταν ανάμεσα σε Wright, Baldwin και Montero, τριών ισοδύναμων επιλογών που είχαν σταθερή απόδοση καθ’ όλη τη διάρκεια των σειρών τους. Η προτίμηση μου πήγε τελικά στον Wright, λόγω έδρας και σχετικής αδυναμίας αντιπάλου, με τον σέντερ της Ζαλγκίρις να μένει στο μοναδικό του μονοψήφιο σκορ (9, για 18 αρχηγικούς πόντους) με την Φενέρ.
Η δεύτερη ιεραρχικά επιλογή θα ήταν ο Baldwin με το σαφώς πιο τίμιο 18,7, ωστόσο αυτό το 45άρι του Montero ήταν πραγματικά εκπληκτικό και ουσιαστικά επιλύει το όποιο ζήτημα αρχηγίας τη σημερινή αγωνιστική.
Από το Turn 1 είχαμε και το 8 ράνκινγκ του Jones (4 από τον πάγκο) με το χειρότερό του ίσως πρώτο ημίχρονο φέτος (-4), αλλά και το 34 του Oturu, ενώ εξαιρετικός ήταν και ο Garuba (22), που λογικά θα φορεθεί πολύ στο Final Four με τις απουσίες των Tavares και Len για τους Μαδρι-Len-ους.
Επιπρόσθετα, ο Wainright έμεινε στο 0 και μπήκε στον πάγκο, ενώ την σχετική τετράδα συμπλήρωσε ο Μήτογλου (-0,5).
Στο βασικό σχήμα, έκτος παίκτης παρέμεινε ο Tubelis, ο οποίος ήταν ξανά αξιόλογος στο 16 Index Rating, κατάτι λιγότερο από τον Hezonja δηλαδή.
Όσο για τον προπονητή, εδώ υπήρξε η δεύτερη ουσιαστική απώλεια για την ομάδα, με τον Παναθηναϊκό να χάνει εντός έδρας από την Βαλένθια και τον Αταμάν να προσφέρει το -5. Μετά τον τραυματισμό του Blakeney ίσως έβγαζε λίγο παραπάνω νόημα η επιλογή του Σκαριόλο, αλλά αυτό κρίνεται εκ του αποτελέσματος.
Η 7η αγωνιστική της Post Season που ξεκινά και ...ολοκληρώνεται σήμερα, περιλαμβάνει μόνο ένα ματς, άρα δεν αναμένεται να υπάρξει ιδιαίτερη ποικιλία στις επιλογές των παικτών. Προσωπικά βλέπω τρία ζητήματα που αποτελούν παράγοντες διαφοροποίησης ανάμεσα στις ομάδες.
Το πρώτο είναι η επιλογή προπονητή, σε ένα εξ’ ορισμού ντέρμπι, κάτι που αφορά όλες τις ομάδες.
Το δεύτερο έχει να κάνει με την επιλογή του έκτου παίκτη, που πιθανώς να απασχολήσει τις περισσότερες ομάδες, αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν κάποιες σταθερές για το βασικό σχήμα.
Το τρίτο είναι λίγο πιο σύνθετο και σχετίζεται με τα κρέντιτς, αλλά και την απαραίτητη κατανομή 6-5 παικτών ανάμεσα στις δύο ομάδες. Αυτό αφορά ουσιαστικά ένα δίλημμα που προκύπτει στην High Voltage και πιθανώς να το βρίσκουν μπροστά τους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κι άλλες ομάδες.
Πάμε να τα δούμε πιο αναλυτικά, αν και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση, καθώς οι περισσότερες επιλογές είναι προφανείς.
Στους γκαρντ πάμε με την τριάδα Montero, Badio, Nunn, ενώ για την τέταρτη θέση ιδανικότερος μοιάζει ο Shorts. Κρατάω επιλαχόντα τον De Larrea, αν χρειαστεί για οικονομικούς λόγους, ενώ τα κρέντιτς του Thompson δεν διευκολύνουν το ρίσκο της επένδυσης στη μεγαλύτερη εμπειρία του.
Στους φόργουορντ, η παρουσία του Taylor είναι δεδομένη, ενώ δεν μπορώ να αφήσω έξω παίκτες όπως ο Hayes-Davis και ο Osman, που απλά μπορούν να το πάρουν πάνω τους και να κρίνουν τη μοίρα όλης της σειράς. Ο τέταρτος και τελευταίος φόργουορντ είναι το μεγαλύτερο ερωτηματικό για την αγωνιστική.
Στους σέντερ, όλα ξεκινούν από τον Lessort, ενώ παρότι πιο προσιτός οικονομικά, η περίπτωση του Sako δεν βγάζει το ίδιο potential μ’ αυτή του Pradilla, με τον Γάλλο πάντως να έχει κάνει ίσως πιο αισθητή την παρουσία του στη σειρά λόγω αμυντικών καθηκόντων (αλλά και των βολών φυσικά). Έτσι, η προτεραιότητά μου είναι ο Ισπανός διεθνής που είναι πιο φαντασιακός φέτος.
Επιστρέφοντας στις προηγούμενες θέσεις, εφόσον έρθει ο Shorts στους γκαρντ, τότε στους φόργουορντ χωράει μόνο ο Reuvers, λόγω κρέντιτς και όχι ο Juancho. Αν πάλι έρθει ο Ισπανός F, τότε θα πρέπει να υπάρξει κάποια θυσία κι εδώ υπάρχουν δύο εναλλακτικές. Είτε ο De Larrea έρχεται στη θέση του Shorts, είτε ο Sako παίρνει τελικά τη θέση του Pradilla. Παρότι το δεύτερο ακούγεται πιο λογικό, μια έμπνευση μου λέει να μην παρατήσω την περίπτωση του Pradilla. Σημαντική επίσης είναι πιθανή απουσία του Key από το ματς (GTD προς το παρόν), καθώς αν δεν αγωνιστεί, τότε ο Reuvers μπορεί να έρθει στο ρόστερ, παρέα με τον Shorts. Διαφορετικά, μ’ αρέσει και το σενάριο με Juancho, σε ένα πιο γνώριμο περιβάλλον και στις απαιτητικές συνθήκες ενός Game 5.
Σε κάθε περίπτωση, το βασικό σχήμα θα αποτελείται από τους Montero, Nunn στους γκαρντ, Lessort στη θέση του σέντερ, Hayes-Davis και Osman στους φόργουορντ, με μια θέση να απομένει μεταξύ Taylor και Badio.
Μεγάλο δίλημμα, για χάρη της ...αναμονής μιας μεγάλης εμφάνισης από τους F του Παναθηναϊκού. Τελευταία ο Badio έχει αγγίξει τα όρια του πουλέν, ωστόσο το συνολικότερο ιστορικό του Taylor είναι τέτοιο που του επιτρέπει πιο εύκολα να βρεθεί στο βασικό σχήμα. “Ακούω” πάντως σίγουρα και το άλλο σενάριο, όπως φυσικά και την παρουσία και των δύο στη βασική εξάδα, αντί κάποιου “πράσινου”.
Όσον αφορά τον προπονητή, εδώ είναι 50-50, τόσο μάλιστα που μάλλον δεν χρειάζεται να δαπανηθεί επιπλέον σκέψη, αφού δύσκολα μπορεί να προκύψει κάποιο συμπέρασμα. Ίσως προτιμήσω τον Martinez, λόγω έδρας, όπως συνηθίζεται εξάλλου στο Fantasy, ενώ γενικότερα βολεύει και για τα σενάρια που περιλαμβάνουν έξι παίκτες του Παναθηναϊκού στο ρόστερ (πχ Juancho-Shorts-Sako), καθώς τότε έτσι κι αλλιώς δεν είναι εφικτή η παρουσία του Αταμάν.
Αρχηγός φυσικά θα είναι ο Montero.
Το παρακάτω ρόστερ παρουσιάζεται ενδεικτικά, με πιθανές παραλλαγές βάσει των παραπάνω.
Το Ρόστερ
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 45ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
