';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ενδεικτικό μείγμα
Η High Voltage στρέφεται σε λύσεις πολυτελείας με ευνοϊκό περιβάλλον, αλλά και σε φθηνότερους παίκτες που έχουν τα φόντα να αναδειχθούν ήδη από το Game 1 των Playoffs.
Δημοσιεύτηκε: 28/04/2026 11:00
Η επιλογή του προπονητή και συνολικότερα η επιλογή στο μοναδικό δίλημμα στην τελευταία αγωνιστική του Play In ήταν το αρνητικό σημείο για την ομάδα το βράδυ της Παρασκευής, εκεί όπου η High Voltage σημείωσε επίδοση 117,55 πόντων για να αθροίσει πλέον 263,6 και να υποχωρήσει στο Νο. 5.360 της βαθμολογίας του νέου πρωταθλήματος. Το μπάτζετ πάντως αυξήθηκε κατά 0,6 κρέντιτς κι έτσι αριθμεί 102,3 για την έναρξη των Playoffs.
Η Μονακό αποδείχθηκε σαφώς ανώτερη κι έτσι ο Μαρκοϊσβίλι ήταν αυτός που πήρε τους 10 (θα μπορούσε και περισσότερους) πόντους της νίκης, με τον Πασκουάλ να αρκείται στο -5. Ταυτόχρονα και ο Hayes έμεινε σε αρνητικό σκορ (-1,35 από τον πάγκο), σε σχέση με τον Hernangomez κι αυτός ήταν ο λόγος που η ομάδα γνώρισε βαθμολογική πτώση.
Έτσι κι αλλιώς, οι περισσότεροι παίκτες ήταν κοινοί, με τον αρχηγό James να προσφέρει 41,8 πόντους, τον Okobo αυτή τη φορά να ακολουθεί με 16,5 και τον Clyburn να κλείνει αξιόλογα με 17 Index Rating. Punter (4) και Diallo (7,7) έμειναν πιο χαμηλά, με τον Shengelia εδώ να αποδεικνύεται η σωστή επιλογή για το βασικό σχήμα (9,5 από τον πάγκο), ενώ ο Vesely, από τη θέση του σέντερ, έφτασε στο 12, ανεβάζοντας την απόδοσή του στο β' ημίχρονο. Πέραν του Shengelia, σημαντικό σκορ από τον πάγκο ήρθε κι από τον Blossomgame (12,65), τον καλύτερο παίκτη της αγωνιστικής, ενώ ο Strazel έμεινε στο 2,75.
Όλα αυτά όμως είναι ήδη μακρινό παρελθόν και πλέον εστιάζουμε την προσοχή μας στο Game 1 των Playoffs, μια ανάλυση του οποίου έχει γίνει και στο καθιερωμένο Preview της αγωνιστικής. Να πω την αλήθεια η ευχέρεια των αλλαγών στις αγωνιστικές των Play In με έκανε κάπως ...αισιόδοξο στην αξιολόγηση της ευκολίας κατάρτισης μιας ανταγωνιστικής ομάδας, ωστόσο με ακριβότερους πλέον παίκτες στην αγορά, αναγκαστικά προκύπτουν περικοπές. Ακόμα και στα φθηνότερα στρώματα πάντως, υπάρχουν παίκτες που μπορούν βάσιμα να προσφέρουν σκορ.
Ο σχεδιασμός της ομάδας ξεκινά από το Turn 2 κι από το μοναδικό ζευγάρι που υπάρχει εκεί ανάμεσα σε Ρεάλ και Χάποελ και κάπως έτσι έρχονται στο ρόστερ οι Tavares και Hezonja, με τον Κροάτη μάλιστα να μην έχει ιδιαίτερο ανταγωνισμό στη θέση του (σε αντίθεση με τον Campazzo δηλαδή, που σίγουρα έχει ενδιαφέρον, αλλά στους γκαρντ υπάρχουν περισσότερες επιλογές).
Αυτός είναι άλλος ένας λόγος που επιβάλλει την παρουσία του Vezenkov στην ομάδα (ο δεύτερος ακριβότερος φόργουορντ απέχει 6,2 κρέντιτς – ένας ολόκληρος παίκτης δηλαδή), παρότι τα 16,9 κρέντιτς για συνθήκες Playoffs και με διαθέσιμο μπάτζετ 100+ κρέντιτς μοιάζουν απαγορευτικά. Είναι όμως και ο ελλιπής ανταγωνισμός, ενώ το ρίσκο να μην βρίσκεται ίσως είναι μεγαλύτερο από το να βρίσκεται σε μια ομάδα, αφού με μια ...παραδοσιακή του εμφάνιση, ο MVP της Euroleague θα γίνει απρόσιτος.
Από το ΣΕΦ, για να συνεχίσω τις ακριβές αγορές, θα πάρω και τον James, που θεωρητικά έχει πιο ευνοϊκό περιβάλλον από τα άλλα βαριά χαρτιά της θέσης των γκαρντ για να προσφέρει ένα μεγάλο σκορ. Ήδη, ένα μεγάλο μέρος του μπάτζετ έχει δαπανηθεί.
Συνεχίζοντας στους γκαρντ, ο Badio της Βαλένθια στα 7,2 κρέντιτς μ' αρέσει πολύ, σε συνδυασμό με τον πράσινο δείκτη του Παναθηναϊκού στους SG, ενώ σίγουρα βάσιμη πια δείχνει η απόκτηση του Shorts, μετά και τον τραυματισμό του Σλούκα. Προφανώς η τελευταία, δυσάρεστη για τον Παναθηναϊκό, είδηση δεν θα αρκούσε από μόνη της, αν ο Αμερικανός δεν είχε πραγματοποιήσει πολύ καλή εμφάνιση με την Μονακό στο Play In.
Με την ίδια λογική, θα μπορούσε κανείς να στραφεί στον Τολιόπουλο, στα 4 κρέντιτς, αν και παίκτες όπως ο Feliz (4,9) και Hall (5,9) μοιάζουν πιο στιβαρές περιπτώσεις για τα φθηνότερα στρώματα.
Ένα σημαντικό ζήτημα είναι η επιλογή του σέντερ που θα πλαισιώσει τον Tavares. Εδώ η περίπτωση του Wright της Ζαλγκίρις σίγουρα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά γενικά το ματς αυτό δεν εμπνέει για πολλές επιλογές, πλην του ίδιου και του Horton Tucker, από ακριβότερα τουλάχιστον ονόματα (πιο φθηνά, πλην του Hall, μ' αρέσει και ο Sleva). Ο σέντερ των Λιθουανών δεν κατάφερε να ξεχωρίσει ιδιαίτερα στα δύο αντίστοιχα ματς της κανονικής περιόδου κι έτσι η όποια αγορά του γίνεται με κάποιον δισταγμό.
Αντιθέτως, δεν ισχύει το ίδιο για την περίπτωση του Milutinov, ο οποίος μάλιστα έχει ελκυστική (βάσει συνολικού ανταγωνισμού) τιμή στα 13,7 κρέντιτς. Εδώ η όποια ανησυχία προκύπτει από την παρουσία του Tyrique Jones και κυρίως, μια πιθανή εύκολη επικράτηση του Ολυμπιακού, που θα κρατήσει τον Σέρβο στον πάγκο στο τέταρτο δεκάλεπτο. Απ' την άλλη βέβαια, η Μονακό είναι σκληρό καρύδι για να παραιτηθεί τόσο εύκολα κι έτσι το καλύτερο ίσως σενάριο είναι να πάμε στα σίγουρα (όσο δόκιμη μπορεί να είναι αυτή η λέξη στα Playoffs) κι ακολούθως να προσαρμοστούμε. Είτε η προσαρμογή αυτή θα λέγεται Wright, είτε Lessort, είτε κάτι άλλο.
Τα 9,4 κρέντιτς του σέντερ του Παναθηναϊκού είναι εξαιρετική τιμή κι εδώ ξεκινούν τα διλήμματα για την High Voltage. Η παρουσία του Γάλλου στο ρόστερ αντί του Milutinov θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αναβαθμίσει τον Shorts σε Nunn, ή σε Dorsey/Horton Tucker, ή γενικότερα να συμβάλλει στην αναβάθμιση του πάγκου, περνώντας από εντελώς τυπικές περιπτώσεις στα 4 κρέντιτς (πχ Τολιόπουλος, Llull), σε λιγότερο τυπικές (Feliz, Hall). Το τελευταίο βέβαια είναι μάλλον δευτερεύον αυτή την στιγμή.
Με την παρουσία του Milutinov δημιουργείται μια ισχυρή πεντάδα παικτών (Vezenkov, James, Tavares, Hezonja οι άλλοι τέσσερις), συνοδεύομενη από δύο υπολογίσιμες περιπτώσεις (Badio, Shorts) και τρεις πιο τυπικούς παίκτες. Τα 13,7 κρέντιτς του Σέρβου οδηγούν στα πλέον φθηνότερα στρώματα και σε λύσεις όπως ο Ρογκαβόπουλος (4,4), ο Garuba (4,6) λόγω Τ2 και ο Llull (ή ο Τολιόπουλος). Ιδανικά εδώ θα προτιμούσα, όπως ανέφερα, Sleva (αντί Garuba) και Feliz (αντί Llull).
Με Lessort, ο Shorts γίνεται πιο εύκολα Dorsey (ο Nunn ...μηδενίζει στα 4 κρέντιτς τους “παγκίτες”) και αναβαθμίζει τον Llull σε Feliz. Έτσι, ένα αρχικό ...”αιώνιο” δίλημμα είναι Milutinov-Shorts VS Lessort-Dorsey, με τους γκαρντ της Ρεάλ να μην είναι ουσιαστικά σε θέση να το επηρεάσουν.
Όσο για τον προπονητή, εδώ η επιλογή είναι ανάμεσα σε Μπαρτζώκα και Σκαριόλο, ως τα δύο λίγο μεγαλύτερα φαβορί, που μπορούν να πάρουν και διαφορά. Η Φενέρ με την Ζαλγκίρις επίσης είναι φαβορί, αλλά εκεί οι πιθανότητες να είναι πιο κλειστά όλα τα ματς μου φαίνονται περισσότερες. Στο ζευγάρι της Μαδρίτης, θεωρώ πιθανό ένα σενάριο όπου η Ρεάλ κερδίζει με άνεση το ένα ματς και κινδυνεύει να χάσει το άλλο, ενώ η μικρότερη εκτός έδρας δυναμική της Μονακό καθιστά τον Ολυμπιακό πιο δυνατό φαβορί, παρότι οι Μονεγάσκοι έχουν συνεχόμενες νίκες απέναντι στους ερυθρολεύκους. Η παρουσία του Μπαρτζώκα κατά κάποιον τρόπο εξισορροπεί και τον “κίνδυνο” της παρουσίας του Milutinov στο 5. Αν ο Ολυμπιακός επικρατήσει με άνεση και ο Σέρβος παίξει λιγότερο, τότε η επιλογή του Μπαρτζώκα θα αποδώσει.
Έτσι κι αλλιώς, αυτό είναι ένα ζήτημα που όση σκέψη και να δαπανηθεί, δύσκολα θα προκύψει κάτι ασφαλές ως συμπέρασμα. Εκεί που εστιάζω κυρίως είναι στο δίλημμα των παικτών με τα 9,4 κρέντιτς του Lessort να είναι αυτά που δεν μ' αφήνουν να χαρώ ένα ανταγωνιστικό αρχικό ρόστερ. Για την ώρα, η ομάδα παρατάσσεται με το αρχικό της πλάνο, όπως απεικονίζεται παρακάτω, αλλά είμαστε stand by για οποιεσδήποτε εξελίξεις και γενικότερα αποφάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε διαφοροποίηση.
Από τα ζευγάρια, η ομάδα απέχει προς το παρόν από το Φενέρ-Ζαλγκίρις, ενώ μένει μακριά κι από την Χάποελ, λόγω των κατακόκκινων δεικτών της Ρεάλ στην έδρα της. Με το 3-1 στους αγώνες, εύλογα υπάρχει στόχευση στους Μαδριλένους, ενώ από το ΣΕΦ υπάρχουν οι αγορές πολυτελείας. Τέλος, υπάρχει πιο διακριτική παρουσία στο Βαλένθια-Παναθηναϊκός, με έναν υποτιμημένο – στα μάτια μου – παίκτη από την ισορροπημένη σε ράνκινγκς Βαλένθια και με δύο υποσχόμενους παίκτες-κλειδιά από τους Πράσινους. Το μείζον ζήτημα είναι να “βγουν” οι επιλογές του ΣΕΦ, ώστε να υπάρχει ένα γεμάτο βασικό σχήμα στο Turn 2.
Ενόψει Game 2, είναι πιθανό κάποιο από τα βαριά χαρτιά του ΣΕΦ να θυσιαστεί για κάποιον/ους παίκτες που πιθανώς αναδειχθούν στο Game 1 από Παναθηναϊκό (Hayes-Davis), Φενέρ (Horton Tucker) και Ζαλγκίρις (Wright). Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα του Game 1 θα επηρεάσει σημαντικά τις αλλαγές μεθαύριο.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 3ης αγωνιστικής της Post Season θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Η Μονακό αποδείχθηκε σαφώς ανώτερη κι έτσι ο Μαρκοϊσβίλι ήταν αυτός που πήρε τους 10 (θα μπορούσε και περισσότερους) πόντους της νίκης, με τον Πασκουάλ να αρκείται στο -5. Ταυτόχρονα και ο Hayes έμεινε σε αρνητικό σκορ (-1,35 από τον πάγκο), σε σχέση με τον Hernangomez κι αυτός ήταν ο λόγος που η ομάδα γνώρισε βαθμολογική πτώση.
Έτσι κι αλλιώς, οι περισσότεροι παίκτες ήταν κοινοί, με τον αρχηγό James να προσφέρει 41,8 πόντους, τον Okobo αυτή τη φορά να ακολουθεί με 16,5 και τον Clyburn να κλείνει αξιόλογα με 17 Index Rating. Punter (4) και Diallo (7,7) έμειναν πιο χαμηλά, με τον Shengelia εδώ να αποδεικνύεται η σωστή επιλογή για το βασικό σχήμα (9,5 από τον πάγκο), ενώ ο Vesely, από τη θέση του σέντερ, έφτασε στο 12, ανεβάζοντας την απόδοσή του στο β' ημίχρονο. Πέραν του Shengelia, σημαντικό σκορ από τον πάγκο ήρθε κι από τον Blossomgame (12,65), τον καλύτερο παίκτη της αγωνιστικής, ενώ ο Strazel έμεινε στο 2,75.
Όλα αυτά όμως είναι ήδη μακρινό παρελθόν και πλέον εστιάζουμε την προσοχή μας στο Game 1 των Playoffs, μια ανάλυση του οποίου έχει γίνει και στο καθιερωμένο Preview της αγωνιστικής. Να πω την αλήθεια η ευχέρεια των αλλαγών στις αγωνιστικές των Play In με έκανε κάπως ...αισιόδοξο στην αξιολόγηση της ευκολίας κατάρτισης μιας ανταγωνιστικής ομάδας, ωστόσο με ακριβότερους πλέον παίκτες στην αγορά, αναγκαστικά προκύπτουν περικοπές. Ακόμα και στα φθηνότερα στρώματα πάντως, υπάρχουν παίκτες που μπορούν βάσιμα να προσφέρουν σκορ.
Ο σχεδιασμός της ομάδας ξεκινά από το Turn 2 κι από το μοναδικό ζευγάρι που υπάρχει εκεί ανάμεσα σε Ρεάλ και Χάποελ και κάπως έτσι έρχονται στο ρόστερ οι Tavares και Hezonja, με τον Κροάτη μάλιστα να μην έχει ιδιαίτερο ανταγωνισμό στη θέση του (σε αντίθεση με τον Campazzo δηλαδή, που σίγουρα έχει ενδιαφέρον, αλλά στους γκαρντ υπάρχουν περισσότερες επιλογές).
Αυτός είναι άλλος ένας λόγος που επιβάλλει την παρουσία του Vezenkov στην ομάδα (ο δεύτερος ακριβότερος φόργουορντ απέχει 6,2 κρέντιτς – ένας ολόκληρος παίκτης δηλαδή), παρότι τα 16,9 κρέντιτς για συνθήκες Playoffs και με διαθέσιμο μπάτζετ 100+ κρέντιτς μοιάζουν απαγορευτικά. Είναι όμως και ο ελλιπής ανταγωνισμός, ενώ το ρίσκο να μην βρίσκεται ίσως είναι μεγαλύτερο από το να βρίσκεται σε μια ομάδα, αφού με μια ...παραδοσιακή του εμφάνιση, ο MVP της Euroleague θα γίνει απρόσιτος.
Από το ΣΕΦ, για να συνεχίσω τις ακριβές αγορές, θα πάρω και τον James, που θεωρητικά έχει πιο ευνοϊκό περιβάλλον από τα άλλα βαριά χαρτιά της θέσης των γκαρντ για να προσφέρει ένα μεγάλο σκορ. Ήδη, ένα μεγάλο μέρος του μπάτζετ έχει δαπανηθεί.
Συνεχίζοντας στους γκαρντ, ο Badio της Βαλένθια στα 7,2 κρέντιτς μ' αρέσει πολύ, σε συνδυασμό με τον πράσινο δείκτη του Παναθηναϊκού στους SG, ενώ σίγουρα βάσιμη πια δείχνει η απόκτηση του Shorts, μετά και τον τραυματισμό του Σλούκα. Προφανώς η τελευταία, δυσάρεστη για τον Παναθηναϊκό, είδηση δεν θα αρκούσε από μόνη της, αν ο Αμερικανός δεν είχε πραγματοποιήσει πολύ καλή εμφάνιση με την Μονακό στο Play In.
Με την ίδια λογική, θα μπορούσε κανείς να στραφεί στον Τολιόπουλο, στα 4 κρέντιτς, αν και παίκτες όπως ο Feliz (4,9) και Hall (5,9) μοιάζουν πιο στιβαρές περιπτώσεις για τα φθηνότερα στρώματα.
Ένα σημαντικό ζήτημα είναι η επιλογή του σέντερ που θα πλαισιώσει τον Tavares. Εδώ η περίπτωση του Wright της Ζαλγκίρις σίγουρα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά γενικά το ματς αυτό δεν εμπνέει για πολλές επιλογές, πλην του ίδιου και του Horton Tucker, από ακριβότερα τουλάχιστον ονόματα (πιο φθηνά, πλην του Hall, μ' αρέσει και ο Sleva). Ο σέντερ των Λιθουανών δεν κατάφερε να ξεχωρίσει ιδιαίτερα στα δύο αντίστοιχα ματς της κανονικής περιόδου κι έτσι η όποια αγορά του γίνεται με κάποιον δισταγμό.
Αντιθέτως, δεν ισχύει το ίδιο για την περίπτωση του Milutinov, ο οποίος μάλιστα έχει ελκυστική (βάσει συνολικού ανταγωνισμού) τιμή στα 13,7 κρέντιτς. Εδώ η όποια ανησυχία προκύπτει από την παρουσία του Tyrique Jones και κυρίως, μια πιθανή εύκολη επικράτηση του Ολυμπιακού, που θα κρατήσει τον Σέρβο στον πάγκο στο τέταρτο δεκάλεπτο. Απ' την άλλη βέβαια, η Μονακό είναι σκληρό καρύδι για να παραιτηθεί τόσο εύκολα κι έτσι το καλύτερο ίσως σενάριο είναι να πάμε στα σίγουρα (όσο δόκιμη μπορεί να είναι αυτή η λέξη στα Playoffs) κι ακολούθως να προσαρμοστούμε. Είτε η προσαρμογή αυτή θα λέγεται Wright, είτε Lessort, είτε κάτι άλλο.
Τα 9,4 κρέντιτς του σέντερ του Παναθηναϊκού είναι εξαιρετική τιμή κι εδώ ξεκινούν τα διλήμματα για την High Voltage. Η παρουσία του Γάλλου στο ρόστερ αντί του Milutinov θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αναβαθμίσει τον Shorts σε Nunn, ή σε Dorsey/Horton Tucker, ή γενικότερα να συμβάλλει στην αναβάθμιση του πάγκου, περνώντας από εντελώς τυπικές περιπτώσεις στα 4 κρέντιτς (πχ Τολιόπουλος, Llull), σε λιγότερο τυπικές (Feliz, Hall). Το τελευταίο βέβαια είναι μάλλον δευτερεύον αυτή την στιγμή.
Με την παρουσία του Milutinov δημιουργείται μια ισχυρή πεντάδα παικτών (Vezenkov, James, Tavares, Hezonja οι άλλοι τέσσερις), συνοδεύομενη από δύο υπολογίσιμες περιπτώσεις (Badio, Shorts) και τρεις πιο τυπικούς παίκτες. Τα 13,7 κρέντιτς του Σέρβου οδηγούν στα πλέον φθηνότερα στρώματα και σε λύσεις όπως ο Ρογκαβόπουλος (4,4), ο Garuba (4,6) λόγω Τ2 και ο Llull (ή ο Τολιόπουλος). Ιδανικά εδώ θα προτιμούσα, όπως ανέφερα, Sleva (αντί Garuba) και Feliz (αντί Llull).
Με Lessort, ο Shorts γίνεται πιο εύκολα Dorsey (ο Nunn ...μηδενίζει στα 4 κρέντιτς τους “παγκίτες”) και αναβαθμίζει τον Llull σε Feliz. Έτσι, ένα αρχικό ...”αιώνιο” δίλημμα είναι Milutinov-Shorts VS Lessort-Dorsey, με τους γκαρντ της Ρεάλ να μην είναι ουσιαστικά σε θέση να το επηρεάσουν.
Όσο για τον προπονητή, εδώ η επιλογή είναι ανάμεσα σε Μπαρτζώκα και Σκαριόλο, ως τα δύο λίγο μεγαλύτερα φαβορί, που μπορούν να πάρουν και διαφορά. Η Φενέρ με την Ζαλγκίρις επίσης είναι φαβορί, αλλά εκεί οι πιθανότητες να είναι πιο κλειστά όλα τα ματς μου φαίνονται περισσότερες. Στο ζευγάρι της Μαδρίτης, θεωρώ πιθανό ένα σενάριο όπου η Ρεάλ κερδίζει με άνεση το ένα ματς και κινδυνεύει να χάσει το άλλο, ενώ η μικρότερη εκτός έδρας δυναμική της Μονακό καθιστά τον Ολυμπιακό πιο δυνατό φαβορί, παρότι οι Μονεγάσκοι έχουν συνεχόμενες νίκες απέναντι στους ερυθρολεύκους. Η παρουσία του Μπαρτζώκα κατά κάποιον τρόπο εξισορροπεί και τον “κίνδυνο” της παρουσίας του Milutinov στο 5. Αν ο Ολυμπιακός επικρατήσει με άνεση και ο Σέρβος παίξει λιγότερο, τότε η επιλογή του Μπαρτζώκα θα αποδώσει.
Έτσι κι αλλιώς, αυτό είναι ένα ζήτημα που όση σκέψη και να δαπανηθεί, δύσκολα θα προκύψει κάτι ασφαλές ως συμπέρασμα. Εκεί που εστιάζω κυρίως είναι στο δίλημμα των παικτών με τα 9,4 κρέντιτς του Lessort να είναι αυτά που δεν μ' αφήνουν να χαρώ ένα ανταγωνιστικό αρχικό ρόστερ. Για την ώρα, η ομάδα παρατάσσεται με το αρχικό της πλάνο, όπως απεικονίζεται παρακάτω, αλλά είμαστε stand by για οποιεσδήποτε εξελίξεις και γενικότερα αποφάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε διαφοροποίηση.
Από τα ζευγάρια, η ομάδα απέχει προς το παρόν από το Φενέρ-Ζαλγκίρις, ενώ μένει μακριά κι από την Χάποελ, λόγω των κατακόκκινων δεικτών της Ρεάλ στην έδρα της. Με το 3-1 στους αγώνες, εύλογα υπάρχει στόχευση στους Μαδριλένους, ενώ από το ΣΕΦ υπάρχουν οι αγορές πολυτελείας. Τέλος, υπάρχει πιο διακριτική παρουσία στο Βαλένθια-Παναθηναϊκός, με έναν υποτιμημένο – στα μάτια μου – παίκτη από την ισορροπημένη σε ράνκινγκς Βαλένθια και με δύο υποσχόμενους παίκτες-κλειδιά από τους Πράσινους. Το μείζον ζήτημα είναι να “βγουν” οι επιλογές του ΣΕΦ, ώστε να υπάρχει ένα γεμάτο βασικό σχήμα στο Turn 2.
Ενόψει Game 2, είναι πιθανό κάποιο από τα βαριά χαρτιά του ΣΕΦ να θυσιαστεί για κάποιον/ους παίκτες που πιθανώς αναδειχθούν στο Game 1 από Παναθηναϊκό (Hayes-Davis), Φενέρ (Horton Tucker) και Ζαλγκίρις (Wright). Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα του Game 1 θα επηρεάσει σημαντικά τις αλλαγές μεθαύριο.
Το Ρόστερ
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 3ης αγωνιστικής της Post Season θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
