';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Νέες Προκλήσεις
Το Euroleague Fantasy ξεκινά με το νέο πρωτάθλημα της Post Season και η High Voltage διαμορφώνει το ρόστερ της λαμβάνοντας υπόψη τη μοναδικότητα του Turn της 1ης αγωνιστικής του Play In.
Δημοσιεύτηκε: 21/04/2026 09:16
Με θετικό πρόσημο έκλεισε την κανονική περίοδο και το βασικό πλέον πρωτάθλημα της χρονιάς η High Voltage, με την ομάδα να σημειώνει επίδοση 179,95 πόντων με την οποία ανέβηκε στη θέση 4.176 της γενικής κατάταξης, έχοντας συγκεντρώσει 5.885,71 πόντους. Το μπάτζετ αυξήθηκε κατά 1,5 κρέντιτς και έφτασε εν τέλει μέχρι τα 126,6, στο κλείσιμο της σεζόν.
Μιλάμε βέβαια για ιστορικό χαμηλό της ομάδας, σίγουρα δεν ήταν μια καλή σεζόν, ωστόσο πιο πολύ μένει η κούραση από τη συνεχή δράση (και το άγχος της ελλιπούς ενημέρωσης) όλους αυτούς τους μήνες, παρά κάποια απογοήτευση. Φέτος τα Playoffs δεν αποτελούν μέρος του ίδιου πρωταθλήματος, άρα η ευκαιρία βαθμολογικής ανόδου, όπως συμβαίνει συνήθως, δεν υπάρχει, αλλά έτσι κι αλλιώς η συνολική εικόνα δύσκολα θα άλλαζε. Εν πάση περιπτώσει, πάμε να δούμε συνοπτικά τι έγινε την 38η αγωνιστική με την ομάδα και πως θα διαμορφώσει το ρόστερ της ενόψει του νέου πρωταθλήματος της Post Season που ξεκινά σήμερα με το Game 1 του Play Ιn.
Η στόχευση προς τους αστέρες της Ζαλγκίρις αποδείχθηκε απολύτως βάσιμη και πετυχημένη, με τον Francisco ωστόσο να είναι αυτός που πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού από τον Vezenkov (16,5), φτάνοντας έτσι στους 35,2 πόντους με το διπλασιασμό, κι όχι ο Wright, που πραγματοποίησε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της χρονιάς στο παιχνίδι, με 47,3 φαντασιακούς πόντους. Η παρουσία του και μόνο όμως, αντί του Kabengele, για την οποία υπήρξαν δεύτερες σκέψεις, ήταν αυτή που έκρινε θετικά την αγωνιστική.
Στο βασικό σχήμα ήταν επίσης ο Musa (24), παίκτης που ξεκίνησε την χρονιά στην High Voltage, αλλά δυστυχώς έχασε μεγάλο της μέρος λόγω τραυματισμού, όπως και το κλασικό πλέον δίδυμο γκαρντ της Μονακό, Okobo (11) και Strazel (23,1), με το δεύτερο αυτή τη φορά να φτάνει σε υψηλότερα στάνταρ απόδοσης.
Στον πάγκο παρέμειναν οι Pokusevski (6,05), Anderson (3), Begarin (2,2) και McCormack (0.5), που ξέμεινε από την προηγούμενη αγωνιστική, ενώ από τη θέση του προπονητή δεν πήραμε το μάξιμουμ, παρότι υπήρχαν τα φόντα, με τον Μπαρτζώκα να περιορίζεται στο 10άρι απέναντι στην Μιλάνο.
Σήμερα όμως ξεκινάει ένα νέο πρωτάθλημα, τα σκορ μηδενίζουν, τα μπάτζετ επιστρέφουν στα 100 κρέντιτς και οι τιμές των παικτών επανέρχονται σε πολύ πιο προσιτά επίπεδα, σαν το παιχνίδι να ξεκινούσε από την αρχή. Αυτό βασικά συμβαίνει, ό,τι έγινε στην Regular Season είναι σαν να μην συνέβη ποτέ, σε πλαίσιο Fantasy κι έτσι βλέπουμε υπό νέο πρίσμα τους αγώνες και τη διαμόρφωση των ομάδων στο εξής. Δεν μπορώ να πω ότι το βλέπω αρνητικά όλο αυτό, καθώς ήδη η Regular Season ήταν πολύ μεγάλη για να αλλοιωθεί η εικόνα των ομάδων από παιχνίδια σε φάσεις που αν μη τι άλλο είναι πιο ειδικών συνθηκών. Συν τοις άλλοις, επαναφέρει και μια σπίθα “δημιουργίας” για όλους τους μάνατζερ, που δυστυχώς, έχει χαθεί σε μεγάλο βαθμό από το συγκεκριμένο gameplay των τελευταίων ετών.
Εφόσον μιλάμε για νέο πρωτάθλημα, μιλάμε και για νέα λίγκα κι έτσι δημιουργήθηκε εκ νέου η BasketStories Private League, στην οποία μπορείτε να βάλετε ξανά τις ομάδες σας. Για άμεση αναζήτηση, ο κωδικός της λίγκας είναι 180396-NMDO4 και φυσικά σας περιμένουμε όλους για να δημιουργήσουμε πάλι τον υψηλότερο δυνατό ανταγωνισμό!
Παίζοντας τόσο καιρό με υψηλότερα κόστη, οι τιμές των παικτών πλέον μοιάζουν αρκετά φθηνές, αλλά όπως συνέβη και στην κανονική περίοδο, σταδιακά οι παίκτες θα ανεβάζουν την αρχική τους τιμή, τουλάχιστον όσοι παίζουν σύμφωνα με τα στάνταρ τους. Γι' αυτό ίσως και οι παίκτες που ξεκινούν από το Play In δείχνουν ακόμα πιο προσιτοί σε σχέση με τους υπόλοιπους, αφού αν δώσουν δύο επιπλέον ματς, για παράδειγμα, μπορεί να ανεβάσουν σημαντικά την τιμή τους, σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό. Αλλά αυτή είναι η δική μου εντύπωση.
H 1η αγωνιστική του νέου πρωταθλήματος ξεκινά σήμερα με τα δύο πρώτα ματς του Play In, κάτι που σημαίνει ότι, πέρα από πολύ λιγότερες επιλογές, έχουμε ένα μόνο Turn, που με τη σειρά του οδηγεί σε ένα στιβαρό βασικό σχήμα και αφαιρεί την εναλλακτική επιλογή αρχηγού. Παρότι μιλάμε για πρωτάθλημα, άρα χρειάζεται κατά κάποιον τρόπο και το μακροπρόθεσμο κριτήριο, εφόσον καμιά ομάδα, άρα και κανένας παίκτης του Play In δεν έχει δεδομένη την παρουσία της στα Playoffs, αλλά και με τη δυνατότητα των απεριόριστων αλλαγών που θα συνοδεύει πλέον σταθερά το παιχνίδι, ίσως δεν χρειάζεται να εστιάσουμε τόσο πολύ σε μια τέτοια λογική. Το ρόστερ 10 ισοδύναμων “υποτιμημένων” παικτών δηλαδή δεν είναι πλέον ο στόχος, αλλά υπάρχει προτεραιότητα σε πιο βαριά χαρτιά για το βασικό σχήμα, κάτι που λογικά θα οδηγήσει και σε πιο τυπικές παρουσίες στον πάγκο. Όλα αυτά βέβαια θα φανούν στην πράξη, επομένως, προχωράμε άμεσα και με μια πιο χαλαρή, από το συνηθισμένο, προσέγγιση.
Στους προπονητές, προφανώς δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί πουθενά, ωστόσο αγωνιστικά δεν θα ήθελα να μπλέξω καθόλου με το ματς της Βαρκελώνης. Ως εκ τούτου, η επιλογή θα είναι ο Αταμάν, παρότι κοντράρει μια Μονακό που πετάει φωτιές τελευταία. Από την άλλη, τα 4 κρέντιτς του Πασκουάλ και η δεδομένη ...μη χασούρα κρέντιτς είναι κάτι που τραβά την προσοχή και ίσως αυτή είναι η πιο ενδεδειγμένη επιλογή, στρατηγικά. Αλλά και στα 5,4 κρέντιτς, ακόμα και μια νίκη με 10 φαντασιακούς πόντους, μπορεί να προσφέρει οικονομική άνοδο. Προτεραιότητα ο Τούρκος λοιπόν, αλλά αν προκύψει ανάγκη, πάμε σε Πασκουάλ.
Η αγορά είναι πιο πλούσια στους γκαρντ, ως συνήθως κι εδώ ξεκινάμε με τον Nunn, που θα είναι λογικά από τους πιο δημοφιλείς αρχηγούς, αλλά και το δίδυμο της Μονακό, Okobo-Strazel, που κάνει θραύση τελευταία. Από εκεί και πέρα, στράφηκα στον Punter, όχι τόσο λόγω έδρας (αφού έχει τέσσερα σερί μονοψήφια στο Παλάου Μπλαουγκράνα), αλλά διότι ο Αστέρας είναι πράσινος στους SG εκτός έδρας. Βέβαια μετά σκέφτηκα, γιατί να μην πάρω και τον James, που αν μη τι άλλο φαντασιακά είναι σε άλλο επίπεδο;
Έτσι, η αρχική γραμμή των γκαρντ είχε τους τρεις της Μονακό και τον Nunn, όλοι τους από το ίδιο ματς. Η ιδέα του Punter βέβαια δεν έφευγε από το μυαλό μου (κάτι μου θυμίζει αυτό και δεν είχε πάει και πολύ καλά) και σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη παρουσία όλων των γκαρντ στο ΟΑΚΑ, σκέφτηκα να τον επαναφέρω, αλλά αυτή τη φορά αντί του Okobo. Γιατί τον Γάλλο κι όχι πχ τον Strazel; Εδώ δεν έχω πολύ ξεκάθαρη απάντηση, παρά μόνο την εκτός έδρας εικόνα του Okobo, με ή χωρίς James. Ο Strazel είναι σταθερά καλός ανεξαρτήτως έδρας το τελευταίο διάστημα, ενώ ο συμπαίκτης του, με την εξαίρεση του 34 μέσα στον Παναθηναϊκό (ουπς), είναι οριακά διψήφιος. Δεν χρειάζεται παραπάνω σκέψη εδώ, όχι γιατί δεν υπάρχει ο χώρος, ίσα ίσα, αλλά διότι θέλω μια κάπως πιο χαλαρή προσέγγιση, όπως ανέφερα.
Στους σέντερ, για να συνεχίσουμε με τα λίγο πιο εύκολα, είναι δεδομένη η παρουσία του Lessort, του μοναδικού ίσως πενταριού με υψηλές προδιαγραφές αυτή την αγωνιστική, κάτι που σημαίνει ότι οι υπόλοιποι, λίγο πολύ, βράζουν στο ίδιο καζάνι. Έτσι, εδώ θα μπορούσε να έρθει ο φθηνότερος Hayes, στα 5,8 κρέντιτς, παίρνοντας απευθείας θέση στον πάγκο.
Στους φόργουορντ τώρα, ξέρω σίγουρα ότι θέλω τον πολύ φθηνό (9,8 κρέντιτς) Clyburn, με τον Αστέρα να δίνει ράνκινγκ στο 3, ενώ για οικονομικούς λόγους χρειάζονται και πιο προσιτές επιλογές, όπως ο Parra και ο Ρογκαβόπουλος. Οι τελευταίοι, επιτρέπουν τον ερχομό του Moneke, που είναι τσιμπημένος είναι η αλήθεια, για να συμπληρώσει το βασικό σχήμα. Έτσι, μένουν παίκτες όπως οι Nwora, Diallo και Osman εκτός, κάποιοι μάλλον σκόπιμα (Nwora, παρά τα 10,9 κρέντιτς, λόγω δεικτών Μπαρτσελόνα), κάποιοι λόγω της ιδιαιτερότητας της αγωνιστικής για “ανάγκη” συγκέντρωσης κεφαλαίου στις βασικές θέσεις. Τώρα που τον ξαναβλέπω βέβαια τον Nwora, δεν ξέρω αν πρέπει να τον αφήσω έξω, αλλά συνήθως η αρχική επιλογή επικρατεί.
Έτσι, για το βασικό σχήμα υπάρχουν οι Lessort, Moneke, Clyburn, James, Nunn και Punter, με τον Strazel να περνά τελικά στον πάγκο, μαζί με τους Hayes, Parra και Ρογκαβόπουλο.
Όσο για τον αρχηγό, η πιο ενδεδειγμένη επιλογή είναι ο Nunn, μαζί με τον James, θα προτιμήσω όμως λογικά την έδρα.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 39η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Μιλάμε βέβαια για ιστορικό χαμηλό της ομάδας, σίγουρα δεν ήταν μια καλή σεζόν, ωστόσο πιο πολύ μένει η κούραση από τη συνεχή δράση (και το άγχος της ελλιπούς ενημέρωσης) όλους αυτούς τους μήνες, παρά κάποια απογοήτευση. Φέτος τα Playoffs δεν αποτελούν μέρος του ίδιου πρωταθλήματος, άρα η ευκαιρία βαθμολογικής ανόδου, όπως συμβαίνει συνήθως, δεν υπάρχει, αλλά έτσι κι αλλιώς η συνολική εικόνα δύσκολα θα άλλαζε. Εν πάση περιπτώσει, πάμε να δούμε συνοπτικά τι έγινε την 38η αγωνιστική με την ομάδα και πως θα διαμορφώσει το ρόστερ της ενόψει του νέου πρωταθλήματος της Post Season που ξεκινά σήμερα με το Game 1 του Play Ιn.
Η στόχευση προς τους αστέρες της Ζαλγκίρις αποδείχθηκε απολύτως βάσιμη και πετυχημένη, με τον Francisco ωστόσο να είναι αυτός που πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού από τον Vezenkov (16,5), φτάνοντας έτσι στους 35,2 πόντους με το διπλασιασμό, κι όχι ο Wright, που πραγματοποίησε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της χρονιάς στο παιχνίδι, με 47,3 φαντασιακούς πόντους. Η παρουσία του και μόνο όμως, αντί του Kabengele, για την οποία υπήρξαν δεύτερες σκέψεις, ήταν αυτή που έκρινε θετικά την αγωνιστική.
Στο βασικό σχήμα ήταν επίσης ο Musa (24), παίκτης που ξεκίνησε την χρονιά στην High Voltage, αλλά δυστυχώς έχασε μεγάλο της μέρος λόγω τραυματισμού, όπως και το κλασικό πλέον δίδυμο γκαρντ της Μονακό, Okobo (11) και Strazel (23,1), με το δεύτερο αυτή τη φορά να φτάνει σε υψηλότερα στάνταρ απόδοσης.
Στον πάγκο παρέμειναν οι Pokusevski (6,05), Anderson (3), Begarin (2,2) και McCormack (0.5), που ξέμεινε από την προηγούμενη αγωνιστική, ενώ από τη θέση του προπονητή δεν πήραμε το μάξιμουμ, παρότι υπήρχαν τα φόντα, με τον Μπαρτζώκα να περιορίζεται στο 10άρι απέναντι στην Μιλάνο.
Σήμερα όμως ξεκινάει ένα νέο πρωτάθλημα, τα σκορ μηδενίζουν, τα μπάτζετ επιστρέφουν στα 100 κρέντιτς και οι τιμές των παικτών επανέρχονται σε πολύ πιο προσιτά επίπεδα, σαν το παιχνίδι να ξεκινούσε από την αρχή. Αυτό βασικά συμβαίνει, ό,τι έγινε στην Regular Season είναι σαν να μην συνέβη ποτέ, σε πλαίσιο Fantasy κι έτσι βλέπουμε υπό νέο πρίσμα τους αγώνες και τη διαμόρφωση των ομάδων στο εξής. Δεν μπορώ να πω ότι το βλέπω αρνητικά όλο αυτό, καθώς ήδη η Regular Season ήταν πολύ μεγάλη για να αλλοιωθεί η εικόνα των ομάδων από παιχνίδια σε φάσεις που αν μη τι άλλο είναι πιο ειδικών συνθηκών. Συν τοις άλλοις, επαναφέρει και μια σπίθα “δημιουργίας” για όλους τους μάνατζερ, που δυστυχώς, έχει χαθεί σε μεγάλο βαθμό από το συγκεκριμένο gameplay των τελευταίων ετών.
Εφόσον μιλάμε για νέο πρωτάθλημα, μιλάμε και για νέα λίγκα κι έτσι δημιουργήθηκε εκ νέου η BasketStories Private League, στην οποία μπορείτε να βάλετε ξανά τις ομάδες σας. Για άμεση αναζήτηση, ο κωδικός της λίγκας είναι 180396-NMDO4 και φυσικά σας περιμένουμε όλους για να δημιουργήσουμε πάλι τον υψηλότερο δυνατό ανταγωνισμό!
Παίζοντας τόσο καιρό με υψηλότερα κόστη, οι τιμές των παικτών πλέον μοιάζουν αρκετά φθηνές, αλλά όπως συνέβη και στην κανονική περίοδο, σταδιακά οι παίκτες θα ανεβάζουν την αρχική τους τιμή, τουλάχιστον όσοι παίζουν σύμφωνα με τα στάνταρ τους. Γι' αυτό ίσως και οι παίκτες που ξεκινούν από το Play In δείχνουν ακόμα πιο προσιτοί σε σχέση με τους υπόλοιπους, αφού αν δώσουν δύο επιπλέον ματς, για παράδειγμα, μπορεί να ανεβάσουν σημαντικά την τιμή τους, σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό. Αλλά αυτή είναι η δική μου εντύπωση.
H 1η αγωνιστική του νέου πρωταθλήματος ξεκινά σήμερα με τα δύο πρώτα ματς του Play In, κάτι που σημαίνει ότι, πέρα από πολύ λιγότερες επιλογές, έχουμε ένα μόνο Turn, που με τη σειρά του οδηγεί σε ένα στιβαρό βασικό σχήμα και αφαιρεί την εναλλακτική επιλογή αρχηγού. Παρότι μιλάμε για πρωτάθλημα, άρα χρειάζεται κατά κάποιον τρόπο και το μακροπρόθεσμο κριτήριο, εφόσον καμιά ομάδα, άρα και κανένας παίκτης του Play In δεν έχει δεδομένη την παρουσία της στα Playoffs, αλλά και με τη δυνατότητα των απεριόριστων αλλαγών που θα συνοδεύει πλέον σταθερά το παιχνίδι, ίσως δεν χρειάζεται να εστιάσουμε τόσο πολύ σε μια τέτοια λογική. Το ρόστερ 10 ισοδύναμων “υποτιμημένων” παικτών δηλαδή δεν είναι πλέον ο στόχος, αλλά υπάρχει προτεραιότητα σε πιο βαριά χαρτιά για το βασικό σχήμα, κάτι που λογικά θα οδηγήσει και σε πιο τυπικές παρουσίες στον πάγκο. Όλα αυτά βέβαια θα φανούν στην πράξη, επομένως, προχωράμε άμεσα και με μια πιο χαλαρή, από το συνηθισμένο, προσέγγιση.
Στους προπονητές, προφανώς δεν υπάρχει ξεκάθαρο φαβορί πουθενά, ωστόσο αγωνιστικά δεν θα ήθελα να μπλέξω καθόλου με το ματς της Βαρκελώνης. Ως εκ τούτου, η επιλογή θα είναι ο Αταμάν, παρότι κοντράρει μια Μονακό που πετάει φωτιές τελευταία. Από την άλλη, τα 4 κρέντιτς του Πασκουάλ και η δεδομένη ...μη χασούρα κρέντιτς είναι κάτι που τραβά την προσοχή και ίσως αυτή είναι η πιο ενδεδειγμένη επιλογή, στρατηγικά. Αλλά και στα 5,4 κρέντιτς, ακόμα και μια νίκη με 10 φαντασιακούς πόντους, μπορεί να προσφέρει οικονομική άνοδο. Προτεραιότητα ο Τούρκος λοιπόν, αλλά αν προκύψει ανάγκη, πάμε σε Πασκουάλ.
Η αγορά είναι πιο πλούσια στους γκαρντ, ως συνήθως κι εδώ ξεκινάμε με τον Nunn, που θα είναι λογικά από τους πιο δημοφιλείς αρχηγούς, αλλά και το δίδυμο της Μονακό, Okobo-Strazel, που κάνει θραύση τελευταία. Από εκεί και πέρα, στράφηκα στον Punter, όχι τόσο λόγω έδρας (αφού έχει τέσσερα σερί μονοψήφια στο Παλάου Μπλαουγκράνα), αλλά διότι ο Αστέρας είναι πράσινος στους SG εκτός έδρας. Βέβαια μετά σκέφτηκα, γιατί να μην πάρω και τον James, που αν μη τι άλλο φαντασιακά είναι σε άλλο επίπεδο;
Έτσι, η αρχική γραμμή των γκαρντ είχε τους τρεις της Μονακό και τον Nunn, όλοι τους από το ίδιο ματς. Η ιδέα του Punter βέβαια δεν έφευγε από το μυαλό μου (κάτι μου θυμίζει αυτό και δεν είχε πάει και πολύ καλά) και σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη παρουσία όλων των γκαρντ στο ΟΑΚΑ, σκέφτηκα να τον επαναφέρω, αλλά αυτή τη φορά αντί του Okobo. Γιατί τον Γάλλο κι όχι πχ τον Strazel; Εδώ δεν έχω πολύ ξεκάθαρη απάντηση, παρά μόνο την εκτός έδρας εικόνα του Okobo, με ή χωρίς James. Ο Strazel είναι σταθερά καλός ανεξαρτήτως έδρας το τελευταίο διάστημα, ενώ ο συμπαίκτης του, με την εξαίρεση του 34 μέσα στον Παναθηναϊκό (ουπς), είναι οριακά διψήφιος. Δεν χρειάζεται παραπάνω σκέψη εδώ, όχι γιατί δεν υπάρχει ο χώρος, ίσα ίσα, αλλά διότι θέλω μια κάπως πιο χαλαρή προσέγγιση, όπως ανέφερα.
Στους σέντερ, για να συνεχίσουμε με τα λίγο πιο εύκολα, είναι δεδομένη η παρουσία του Lessort, του μοναδικού ίσως πενταριού με υψηλές προδιαγραφές αυτή την αγωνιστική, κάτι που σημαίνει ότι οι υπόλοιποι, λίγο πολύ, βράζουν στο ίδιο καζάνι. Έτσι, εδώ θα μπορούσε να έρθει ο φθηνότερος Hayes, στα 5,8 κρέντιτς, παίρνοντας απευθείας θέση στον πάγκο.
Στους φόργουορντ τώρα, ξέρω σίγουρα ότι θέλω τον πολύ φθηνό (9,8 κρέντιτς) Clyburn, με τον Αστέρα να δίνει ράνκινγκ στο 3, ενώ για οικονομικούς λόγους χρειάζονται και πιο προσιτές επιλογές, όπως ο Parra και ο Ρογκαβόπουλος. Οι τελευταίοι, επιτρέπουν τον ερχομό του Moneke, που είναι τσιμπημένος είναι η αλήθεια, για να συμπληρώσει το βασικό σχήμα. Έτσι, μένουν παίκτες όπως οι Nwora, Diallo και Osman εκτός, κάποιοι μάλλον σκόπιμα (Nwora, παρά τα 10,9 κρέντιτς, λόγω δεικτών Μπαρτσελόνα), κάποιοι λόγω της ιδιαιτερότητας της αγωνιστικής για “ανάγκη” συγκέντρωσης κεφαλαίου στις βασικές θέσεις. Τώρα που τον ξαναβλέπω βέβαια τον Nwora, δεν ξέρω αν πρέπει να τον αφήσω έξω, αλλά συνήθως η αρχική επιλογή επικρατεί.
Έτσι, για το βασικό σχήμα υπάρχουν οι Lessort, Moneke, Clyburn, James, Nunn και Punter, με τον Strazel να περνά τελικά στον πάγκο, μαζί με τους Hayes, Parra και Ρογκαβόπουλο.
Όσο για τον αρχηγό, η πιο ενδεδειγμένη επιλογή είναι ο Nunn, μαζί με τον James, θα προτιμήσω όμως λογικά την έδρα.
Το Ρόστερ
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 39η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
