';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ατυχίες και αστοχίες
Παρά τα εμπόδια που δημιουργούν οι ίδιες οι συνθήκες, η High Voltage πληρώνει ένα δικό της μεγάλο λάθος στον πρόσφατο σχεδιασμό της.
Δημοσιεύτηκε: 07/01/2026 16:52
Μια ολόκληρη σχεδόν αγωνιστική διεξήχθη χθες, με τις οχτώ αναμετρήσεις της πρώτης στροφής του δεύτερου γύρου της κανονικής περιόδου της διοργάνωσης κι έτσι, μάλλον πολλά έχουμε να πούμε για όσα είδαμε, συναρτήσει πάντα και των επιλογών της ομάδας. Εν συντομία ελπίζω, ωστόσο, μιας και ο χρόνος δεν επιτρέπει εκτενείς αναλύσεις.
Η τελική επιλογή της High Voltage πάντως ήταν η απόκτηση του Nwora και η παραμονή του Lundberg στο ρόστερ. Το γεγονός ότι ο τελευταίος απείχε λόγω ίωσης από το τελευταίο εγχώριο ματς της ομάδας του και μάλιστα ο Walker ήταν επίσης αμφίβολος, μ' έκανε να σκεφτώ τις πιθανότητες να αγωνιστεί τελικά και μάλιστα σε υψηλότερο χρόνο συμμετοχής, όπως κι έγινε. Φυλάγοντας όμως τα ρούχα της ομάδας, τον άφησα στον πάγκο (αντί του Parra), μιας κι έτσι κι αλλιώς ένας παίκτης (μαζί με τον Jackson) θα έπρεπε να παραμείνει εκεί. Παράλληλα, ο Nwora εξ' αρχής είχε μεγαλύτερο πήχη από τον Taylor, κάτι όμως που δεν αποτυπώθηκε στην στατιστική.
Η Βαλένθια έκανε ό,τι ήθελε μέσα στο Βελιγράδι και ανάγκασε τον Nwora σε 6 λάθη (με μόλις 1 ασσίστ), γεγονός που έριξε το ράνκινγκ του στο 11, παρά τους 22 πόντους που πέτυχε. Είχε φτάσει μέχρι και 16, μετά από ένα ξέσπασμα στο τρίτο δεκάλεπτο, το τελικό 11άρι όμως μάλλον αποτυπώνει καλύτερα την κακή εικόνα του παίκτη. Από την άλλη, ο Taylor είχε το γνώριμο παιχνίδι του, κάνοντας τις 17 μονάδες ράνκινγκ του να μοιάζουν άκοπες, με την σταδιακή τους συγκέντρωση κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Μετά σκέφτεσαι, τι καλά να χωρούσε για παράδειγμα ο Vezenkov, κάτι που δεν ήταν εφικτό ακόμα κι αν ερχόταν ο McCormack στη θέση του Moses Wright, για 0,1 κρέντιτ. Ούτε που πήγε το μυαλό μου ότι ο σέντερ που θα έπρεπε να θυσιαστεί για να έρθει McCormack ήταν ο Oturu, που κάθε φορά που τον παίρνουμε... ο Odiase κάνει θραύση. Μόλις 4 Index Rating για τον Νιγηριανό, που έφτασε αρχικά στο 11, ξέμεινε στο 9 και στο τελευταίο του πέρασμα στο παρκέ όταν όλα είχαν κριθεί, κατρακύλησε για κάποιο λόγο στο τελικό 4άρι.
Βέβαια, με το πρόσφατο ιστορικό του, ο Oturu ήταν η πλέον λογική επιλογή και ο Wright το ερωτηματικό. Δεν έρχονται όλα ιδανικά και ευτυχώς που τουλάχιστον κάποια πράγματα βελτιώθηκαν στην εξέλιξη των αγώνων. Όπως για παράδειγμα η διαφορά μεταξύ Lundberg (13) και Heurtel (10), με τον Γάλλο, που δεν ήρθε τελικά, να ξεκινά εντυπωσιακά με την Ρεάλ, να φτάνει μέχρι και το 16, αλλά στο τέλος να υποχωρεί, σε αντίθεση με τον Δανό που ξεκίνησε πιο νωχελικά με την Μπαρτσελόνα, αλλά βοήθησε σημαντικά να μειωθεί η μεγάλη διαφορά που είχε δημιουργηθεί στην αρχή από τους Καταλανούς.
Εκεί ο Parra ήταν για μια ακόμα φορά κατώτερος των περιστάσεων, όχι όμως όσο άλλες φορές (6,6), ωστόσο το μεγαλύτερο αγκάθι συνολικά για την ομάδα είναι αυτές τις δύο αγωνιστικές ο Punter, που πλέον δεν είχε την αφελή Μπασκόνια μπροστά του να σκοράρει όπως ήθελε, μένοντας στο πάμπτωχο 10 ράνκινγκ (μετά το 6 με την Μονακό). Κι αν η επίδοση με την ομάδα του Σπανούλη δεν ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη της χρονιάς, η αναιμική του χθεσινή εμφάνιση αφενός δημιουργεί μεγάλο θέμα αρχηγίας στην ομάδα, αφετέρου καταδεικνύει το λάθος της στροφής στην περίπτωσή του, θυσιάζοντας τον Vezenkov. Το πρόγραμμα των δύο παικτών ήταν αρκετά διαφορετικό (αν και περισσότερο ίσως σαν ονόματα και έδρα και λιγότερο βάσει των data), ωστόσο άλλη η φαντασιακή κλάση του ενός κι άλλη του άλλου κι εδώ μάλλον είχαμε ένα από τα κομβικά λάθη (εκ του αποτελέσματος) στην πορεία της χρονιάς για την ομάδα. Απ' την άλλη βέβαια, το "εντός έδρας" είναι πολύ σχετικό όταν άλλη μια αναμέτρηση διεξάγεται χωρίς κόσμο, αλλά ας μην επεκταθούμε...
Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι χρειάστηκε να φύγει και ο Milutinov λόγω του τραυματισμού του, η ομάδα έμεινε χωρίς το πολύ μεγάλο όνομα στο ρόστερ κι έτσι τα περιμένει όλα από το φορμαρισμένο, είναι η αλήθεια, Weiler-Babb, σήμερα, για να πάρει έναν αξιόλογο διπλασιασμό με το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Τέτοιες αλλαγές πάντως, όπως το 2/2 στους σέντερ, δεν με ενοχλούν ιδιαίτερα, με την έννοια ότι είσαι αναγκασμένος να τις κάνεις και είναι από τις λίγες φορές σ' αυτό το format και το χρονικό σημείο (ως σεζόν) του παιχνιδιού που έχεις όλα τα δεδομένα στο τραπέζι. Ο ένας (Oturu) δεν βγήκε, ο άλλος όμως (Wright) τα πήγε εξαιρετικά μες στην Βίρτους, φτάνοντας το 22 Index Rating και κρατώντας έτσι ένα δυνατό σκορ στη θέση. Ο Tavares αποδείχθηκε ακόμα καλύτερος (και με την Ρεάλ να έχει ευνοϊκό πρόγραμμα, την στιγμή που το στάτους του Milutinov μπορεί να είναι άγνωστο, σίγουρα κερδίζει την προσοχή μας), ωστόσο δεν ήταν εύκολα προσιτός.
Να πούμε εδώ βέβαια ότι η ομάδα στάθηκε τυχερή για δεύτερη σερί φορά στη θέση του προπονητή, αφού η Ρεάλ όχι μόνο κέρδισε, αλλά πήρε και την ιδανική διαφορά, 11 πόντους, στο τέλος, για να χαρίσει έτσι ο Σκαριόλο 20 αναπάντεχους, βάσει της εξέλιξης του ματς, πόντους στην High Voltage.
Τέλος, ο Dorsey ξεκίνησε ζεστός στην Κων/πολη, στο δεύτερο μέρος ωστόσο δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά παραμένοντας όμως σε αξιοπρεπή - ειδικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό - επίπεδα με 14 Index Rating.
Ο γκαρντ του Ολυμπιακού μαζί με τους Punter και Nwora θα παραμείνουν βασικοί, όπως επίσης και ο Wright. Στον πάγκο θα πάνε οι μονοψήφιοι Oturu και Parra και στις θέσεις τους θα έρθουν οι Weiler-Babb και Da Silva. Μπορεί να μην έχουν τη λάμψη άλλων παικτών, ευελπιστώ όμως ότι θα ανταποκριθούν αξιόλογα. Ο ψηλός της Μπάγερν είναι "εγγύηση" στα εντός και ο γκαρντ της Εφές είναι σε πολύ καλό φεγγάρι, ενώ και ο αντίπαλος δείχνει να προσφέρεται για υψηλό σκορ. Γι' αυτό εξάλλου και αυτός θα είναι ο αρχηγός που θα διπλασιάσει το σκορ του.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 20η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Η τελική επιλογή της High Voltage πάντως ήταν η απόκτηση του Nwora και η παραμονή του Lundberg στο ρόστερ. Το γεγονός ότι ο τελευταίος απείχε λόγω ίωσης από το τελευταίο εγχώριο ματς της ομάδας του και μάλιστα ο Walker ήταν επίσης αμφίβολος, μ' έκανε να σκεφτώ τις πιθανότητες να αγωνιστεί τελικά και μάλιστα σε υψηλότερο χρόνο συμμετοχής, όπως κι έγινε. Φυλάγοντας όμως τα ρούχα της ομάδας, τον άφησα στον πάγκο (αντί του Parra), μιας κι έτσι κι αλλιώς ένας παίκτης (μαζί με τον Jackson) θα έπρεπε να παραμείνει εκεί. Παράλληλα, ο Nwora εξ' αρχής είχε μεγαλύτερο πήχη από τον Taylor, κάτι όμως που δεν αποτυπώθηκε στην στατιστική.
Η Βαλένθια έκανε ό,τι ήθελε μέσα στο Βελιγράδι και ανάγκασε τον Nwora σε 6 λάθη (με μόλις 1 ασσίστ), γεγονός που έριξε το ράνκινγκ του στο 11, παρά τους 22 πόντους που πέτυχε. Είχε φτάσει μέχρι και 16, μετά από ένα ξέσπασμα στο τρίτο δεκάλεπτο, το τελικό 11άρι όμως μάλλον αποτυπώνει καλύτερα την κακή εικόνα του παίκτη. Από την άλλη, ο Taylor είχε το γνώριμο παιχνίδι του, κάνοντας τις 17 μονάδες ράνκινγκ του να μοιάζουν άκοπες, με την σταδιακή τους συγκέντρωση κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Μετά σκέφτεσαι, τι καλά να χωρούσε για παράδειγμα ο Vezenkov, κάτι που δεν ήταν εφικτό ακόμα κι αν ερχόταν ο McCormack στη θέση του Moses Wright, για 0,1 κρέντιτ. Ούτε που πήγε το μυαλό μου ότι ο σέντερ που θα έπρεπε να θυσιαστεί για να έρθει McCormack ήταν ο Oturu, που κάθε φορά που τον παίρνουμε... ο Odiase κάνει θραύση. Μόλις 4 Index Rating για τον Νιγηριανό, που έφτασε αρχικά στο 11, ξέμεινε στο 9 και στο τελευταίο του πέρασμα στο παρκέ όταν όλα είχαν κριθεί, κατρακύλησε για κάποιο λόγο στο τελικό 4άρι.
Βέβαια, με το πρόσφατο ιστορικό του, ο Oturu ήταν η πλέον λογική επιλογή και ο Wright το ερωτηματικό. Δεν έρχονται όλα ιδανικά και ευτυχώς που τουλάχιστον κάποια πράγματα βελτιώθηκαν στην εξέλιξη των αγώνων. Όπως για παράδειγμα η διαφορά μεταξύ Lundberg (13) και Heurtel (10), με τον Γάλλο, που δεν ήρθε τελικά, να ξεκινά εντυπωσιακά με την Ρεάλ, να φτάνει μέχρι και το 16, αλλά στο τέλος να υποχωρεί, σε αντίθεση με τον Δανό που ξεκίνησε πιο νωχελικά με την Μπαρτσελόνα, αλλά βοήθησε σημαντικά να μειωθεί η μεγάλη διαφορά που είχε δημιουργηθεί στην αρχή από τους Καταλανούς.
Εκεί ο Parra ήταν για μια ακόμα φορά κατώτερος των περιστάσεων, όχι όμως όσο άλλες φορές (6,6), ωστόσο το μεγαλύτερο αγκάθι συνολικά για την ομάδα είναι αυτές τις δύο αγωνιστικές ο Punter, που πλέον δεν είχε την αφελή Μπασκόνια μπροστά του να σκοράρει όπως ήθελε, μένοντας στο πάμπτωχο 10 ράνκινγκ (μετά το 6 με την Μονακό). Κι αν η επίδοση με την ομάδα του Σπανούλη δεν ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη της χρονιάς, η αναιμική του χθεσινή εμφάνιση αφενός δημιουργεί μεγάλο θέμα αρχηγίας στην ομάδα, αφετέρου καταδεικνύει το λάθος της στροφής στην περίπτωσή του, θυσιάζοντας τον Vezenkov. Το πρόγραμμα των δύο παικτών ήταν αρκετά διαφορετικό (αν και περισσότερο ίσως σαν ονόματα και έδρα και λιγότερο βάσει των data), ωστόσο άλλη η φαντασιακή κλάση του ενός κι άλλη του άλλου κι εδώ μάλλον είχαμε ένα από τα κομβικά λάθη (εκ του αποτελέσματος) στην πορεία της χρονιάς για την ομάδα. Απ' την άλλη βέβαια, το "εντός έδρας" είναι πολύ σχετικό όταν άλλη μια αναμέτρηση διεξάγεται χωρίς κόσμο, αλλά ας μην επεκταθούμε...
Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι χρειάστηκε να φύγει και ο Milutinov λόγω του τραυματισμού του, η ομάδα έμεινε χωρίς το πολύ μεγάλο όνομα στο ρόστερ κι έτσι τα περιμένει όλα από το φορμαρισμένο, είναι η αλήθεια, Weiler-Babb, σήμερα, για να πάρει έναν αξιόλογο διπλασιασμό με το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Τέτοιες αλλαγές πάντως, όπως το 2/2 στους σέντερ, δεν με ενοχλούν ιδιαίτερα, με την έννοια ότι είσαι αναγκασμένος να τις κάνεις και είναι από τις λίγες φορές σ' αυτό το format και το χρονικό σημείο (ως σεζόν) του παιχνιδιού που έχεις όλα τα δεδομένα στο τραπέζι. Ο ένας (Oturu) δεν βγήκε, ο άλλος όμως (Wright) τα πήγε εξαιρετικά μες στην Βίρτους, φτάνοντας το 22 Index Rating και κρατώντας έτσι ένα δυνατό σκορ στη θέση. Ο Tavares αποδείχθηκε ακόμα καλύτερος (και με την Ρεάλ να έχει ευνοϊκό πρόγραμμα, την στιγμή που το στάτους του Milutinov μπορεί να είναι άγνωστο, σίγουρα κερδίζει την προσοχή μας), ωστόσο δεν ήταν εύκολα προσιτός.
Να πούμε εδώ βέβαια ότι η ομάδα στάθηκε τυχερή για δεύτερη σερί φορά στη θέση του προπονητή, αφού η Ρεάλ όχι μόνο κέρδισε, αλλά πήρε και την ιδανική διαφορά, 11 πόντους, στο τέλος, για να χαρίσει έτσι ο Σκαριόλο 20 αναπάντεχους, βάσει της εξέλιξης του ματς, πόντους στην High Voltage.
Τέλος, ο Dorsey ξεκίνησε ζεστός στην Κων/πολη, στο δεύτερο μέρος ωστόσο δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά παραμένοντας όμως σε αξιοπρεπή - ειδικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό - επίπεδα με 14 Index Rating.
Ο γκαρντ του Ολυμπιακού μαζί με τους Punter και Nwora θα παραμείνουν βασικοί, όπως επίσης και ο Wright. Στον πάγκο θα πάνε οι μονοψήφιοι Oturu και Parra και στις θέσεις τους θα έρθουν οι Weiler-Babb και Da Silva. Μπορεί να μην έχουν τη λάμψη άλλων παικτών, ευελπιστώ όμως ότι θα ανταποκριθούν αξιόλογα. Ο ψηλός της Μπάγερν είναι "εγγύηση" στα εντός και ο γκαρντ της Εφές είναι σε πολύ καλό φεγγάρι, ενώ και ο αντίπαλος δείχνει να προσφέρεται για υψηλό σκορ. Γι' αυτό εξάλλου και αυτός θα είναι ο αρχηγός που θα διπλασιάσει το σκορ του.
Το Ρόστερ
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 20η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
