Η High Voltage προσπαθεί να εντοπίσει τις ιδανικότερες ευκαιρίες της αγοράς και να τις εντάξει αρμονικά στο ρόστερ της.
Η πρώτη 200άρα της σεζόν ήρθε στην 3η αγωνιστική για την High Voltage, με την ομάδα να σημειώνει επίδοση 202,5 πόντων και να αθροίζει έτσι 501,8, νούμερο που τη φέρνει στη θέση 4.561 της γενικής κατάταξης. Το σημαντικότερο φυσικά εδώ είναι το μπάτζετ, το οποίο αυξήθηκε κατά 2,6 κρέντιτς κι αριθμεί πλέον 104,8 συνολικά. Φυσικά υπάρχει πάρα μα πάρα πολύς δρόμος ακόμα για να φτάσουμε στα επιθυμητά ανταγωνιστικά επίπεδα.
Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τα υψηλά σκορ της αγωνιστικής συνολικά φέρει ο Sasha Vezenkov, MVP της 3ης αγωνιστικής με 34 Index Rating και 74,8 φαντασιακούς πόντους (με το μπόνους της νίκης). Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού έκανε πάρτυ απέναντι στην Ντουμπάι, σημειώνοντας άλλο ένα γεμάτο double double με 25 πόντους (6/8 δίποντα, 3/6 τρίποντα, 4/6 βολές) και 11 ρημπάουντ σε 23,5 μόνο λεπτά συμμετοχής.
Από κοντά και ο Milutinov, στο δεύτερο double double της σεζόν (13 πόντοι, 11 ρημπάουντ σε 20:08) για τους δικούς του 27,5 φαντασιακούς πόντους, ενώ σε άσσο στο μανίκι εξελίσσεται η επιλογή του Dorsey, που αποδίδει εξαιρετικό μπάσκετ, αυτή τη φορά με 14 πόντους, 5 κερδισμένα φάουλ και ...λίγο απ' όλα στις υπόλοιπες κατηγορίες για 18,7 fantasy score σε 23:51.
Αυτοί που κινήθηκαν πιο χαμηλά στο Τ2 ήταν ο Wright, που αγωνίστηκε λιγότερο από 19 λεπτά στο Μόναχο για 15,4 φαντασιακούς πόντους (τίμια επίδοση βέβαια) και ο Baldwin, που ήταν non-factor με τον Αστέρα και δίχως επαφή με το αντίπαλο καλάθι (8 πόντοι με 0/3 τρίποντα και 2/7 βολές), διατήρησε όμως το πληθωρικό του παιχνίδι (4 ρημπάουντ, 8 ασσίστ, 5 κερδισμένα φάουλ) για το τελικό 11 PIR, νούμερο ευπρόσδεκτο βάσει της πορείας του στο ματς.
Το βασικό σχήμα συμπλήρωσε από το T1 ο Osmani (18), ενώ στον πάγκο βρέθηκαν οι Forrest (8) και Jackson (7,5) με την πολύτιμη συνεισφορά τους, όπως και οι Samodurov (1,65) και Atamna (-0,5).
Ο Σκαριόλο, τέλος, χάρισε 20 πολύτιμους πόντους από τη θέση του προπονητή (85-72 την Βιλερμπάν).
Η νέα αγωνιστική ξεκινά σήμερα στις 20:00, με τη δεύτερη διαβολοβδομάδα της σεζόν να βρίσκεται ήδη στο πρόγραμμα. Είναι εντυπωσιακό, αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν καμιά δεκαριά χρόνια τώρα περίπου ξεκινούσε η Euroleague και το Fantasy Challenge.
Πάμε όμως στον σχεδιασμό της ομάδας, όπου δεν υπάρχουν είναι η αλήθεια πολλά προφανή σημεία διόρθωσης, όσον αφορά τους παίκτες που υπάρχουν αυτή την στιγμή στο ρόστερ, σίγουρα ωστόσο, όπως είχα αναφέρει και την προηγούμενη εβδομάδα, δεν είναι ιδανική η συνύπαρξη τριών πιο τυπικών παικτών στο ρόστερ (παρότι ο Jackson βέβαια έδειξε ότι μπορεί να προσφέρει άμεσα). Έτσι, καλό θα ήταν ο Atamna, πρωτίστως, να αποχωρήσει για να μείνουμε με τους Jackson και Samodurov. Για να συμβεί αυτό βέβαια, απαιτούνται κάποια κρέντιτς, με το απόθεμα από την 3η αγωνιστική να είναι 1,5.
Εδώ κάτι παραπάνω μπορεί να βρεθεί από τη θέση του προπονητή. Ο Σκαριόλο κοστίζει 9,3 κρέντιτς και η παραμονή του σίγουρα δεν είναι απαγορευτική ενόψει Παρτιζάν, όχι γιατί αναμένεται εύκολο ματς απαραίτητα, αλλά διότι δεν υπάρχουν πολλές σοβαρές εναλλακτικές. Μόνο ο Αταμάν έχει φαινομενικά το πιο εύκολο έργο με την Βιλερμπάν, ωστόσο ο Τούρκος παραμένει πιο ακριβός από τον Ιταλό, επομένως... δεν προσφέρει κάτι στο οικονομικό σκέλος. Λίγο παρακάτω υπάρχει ο
Σάρας, στα 8,2 κρέντιτς, με Ντουμπάι (και μετά Μπάγερν) εντός στο πρόγραμμα και ίσως αυτή είναι η πιο ενδεδειγμένη επιλογή, για λόγους οικονομικούς και τακτικούς. Εναλλακτικά σκέφτηκα και τον Ταμπελίνι της Παρί, ωστόσο στην πράξη δεν προσφέρει κάποια πολύ θεαματική αναβάθμιση στο ρόστερ.
Από εκεί και πέρα, μια αλλαγή στους centers την ...βλέπω, σ' αντίθεση ίσως με τους forwards όπου εκεί οι πιο πολλές λύσεις είναι είτε φθηνές, είτε ...ακλόνητες, άρα δεν προσφέρουν κάποια ευελιξία, ενώ και στους guards υπάρχουν πιθανοί στόχοι που τραβούν την προσοχή και μάλιστα στα ίδια οικονομικά επίπεδα με τους παίκτες που βρίσκονται ήδη στο ρόστερ.
Στους centers λοιπόν, μπορεί να γίνει μια οριζόντια αλλαγή με τον Oturu στη θέση του Wright, που έχει δύο διαδοχικά πιο μέτρια σκορ, σε σχέση με τον παίκτη της Χάποελ, που είναι 3/3 στα ψηλά. Ο Oturu είναι πιθανώς η δεύτερη καλύτερη επιλογή της θέσης αυτή την στιγμή και κάπως έτσι οι centers μπορούν να "κλειδώσουν", μέχρι νεωτέρας φυσικά, καθώς το παιχνίδι είναι δυναμικό. Το κακό εδώ ωστόσο είναι ότι μια τέτοια κίνηση κρατά κάπως στάσιμο το υπόλοιπο ρόστερ, αφού δεν υπάρχουν πολλές αλλαγές που μπορούν να γίνουν ("μόνο" η αναβάθμιση του Atamna στον De Larrea, όπως θα δούμε σε λίγο).
Έτσι, εναλλακτικά μπορούμε να κινηθούμε στον
Motiejunas, που έκανε το ντεμπούτο του με τον Ερυθρό Αστέρα μέσα στην Φενέρ και τα πήγε περίφημα με 19 μονάδες ράνκινγκ σε 14:45 συμμετοχής. Το δείγμα για τον Λιθουανό είναι ένα και μοναδικό, επομένως κάθε άλλο παρά ασφαλής μπορεί να θεωρηθεί η επιλογή του. Η τιμή του όμως απ' την άλλη, στα 7,3 κρέντιτς είναι υπέρ του δέοντος δελεαστική, δεδομένου ότι, προς το παρόν, δεν φαίνεται ότι θα έχει τρελό ανταγωνισμό στον έτσι κι αλλιώς ελλιπή - λόγω τραυματισμών - Ερυθρό Αστέρα. Για να δούμε τι μπορεί να επιτευχθεί μ' αυτό το άνοιγμα.
Στους guards αυτός που ξεχωρίζει είναι ο
Moore της Βαλένθια που βγάζει μάτια με το καλημέρα. Ακόμα και με το ρίσκο στους σέντερ βέβαια, η απόκτησή του δεν είναι οικονομικά εφικτή, αντί του Atamna. Ο ερχομός που είναι προσιτός είναι αυτός του Horton Tucker, ο οποίος βέβαια είναι θεμιτός, ωστόσο δημιουργείται μια άλλη συνθήκη, εφτά παίκτες να παίζουν ταυτόχρονα στο Τ1, δίχως κάποιος εξ αυτών να είναι ο Samodurov ή ο Jackson, για τους οποίους θα ήταν οκ. Άρα, χρειάζεται κάποια προσαρμογή.
Στο αρχικό εναλλακτικό σενάριο, ο Moore έρχεται όντως στη θέση του Atamna, κάτι που οδηγεί στην αντικατάσταση του Baldwin με τον
Horton Tucker. Ο μόνος τρόπος να χωρέσει ο Moore είναι αυτός, ενώ η κατανομή των παικτών γίνεται 6+4 στις δύο μέρες, κάτι που είναι μια χαρά.
Εδώ φυσικά προβληματίζει η αλλαγή του Baldwin, ο οποίος είναι προτεραιότητα από την περιφέρεια της Φενέρ. Τέτοιες αλλαγές μάλιστα μεταξύ συμπαικτών μπορεί να αποδειχθούν ...καταστροφικές, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι η γενική εικόνα του ρόστερ είναι αν μη τι άλλο ικανοποιητική.
Διαφορετικά, για να μείνει ο Baldwin, μπορεί να έρθει ο De Larrea, αλλά αν είναι να έρθει ο νεαρός Ισπανός, τότε γιατί να μην υπάρχει το στιβαρό δίδυμο στους σέντερ, με τον Oturu δηλαδή στο ρόστερ; Με τον Oturu αντί του Wright και τον De Larrea αντί του Atamna όμως, πάλι πρέπει να έρθει ο Horton Tucker στη θέση του Baldwin, για οικονομικούς λόγους. Άρα η θυσία του Baldwin ίσως είναι και απαραίτητη και η διαφορά των 0,6 κρέντιτς που έχει με το συμπαίκτη του μπορεί να προσφέρει μια σχετική αναβάθμιση σε άλλη θέση του ρόστερ.
Προσανατολίζομαι περισσότερο στο κυνήγι της πιθανής ευκαιρίας του Motiejunas, που συνδυάζεται με το εξαιρετικό πακέτο που προσφέρει ο Moore, γεμίζοντας έτσι την περιφερειακή γραμμή. Το Versus Motiejunas-Moore Vs Oturu-De Larrea είναι πολύ αμφίρροπο και στο peak του Ισπανού μάλλον κερδίζει με κάποια άνεση το δεύτερο. Επειδή όμως αυτό ακόμα δεν έχει έρθει, σε όρους σταθερότητας, με ιντριγκάρει να κυνηγήσω τον πήχη του έμπειρου σέντερ του Αστέρα. Έτσι κι αλλιώς, η απόκτηση του Σάρας στον πάγκο προσφέρει την ευχέρεια τεσσάρων διορθωτικών κινήσεων πριν την 5η αγωνιστική.
Η κατανομή στο σενάριο αυτό, όπως είπαμε, είναι 6-4, ενώ αρχηγός στο Turn 1 θα είναι προφανώς ο Vezenkov. Αν παραστεί ανάγκη, υπάρχουν οι Forrest και Moore στο Turn 2.
Το Ρόστερ
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 4ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.