We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Σε δεύτερη μοίρα
Το μεγαλείο του Final Four επισκιάζει το Euroleague Fantasy.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 23/05/2025 11:23
Η μεγάλη ώρα έφτασε και οι τέσσερις καλύτερες ομάδες της σεζόν (δεν μπορώ να μην κάνω μια τιμητική αναφορά στην Παρί εδώ) θα λάβουν μέρος στην τελική φάση της διοργάνωσης, στο Final Four, που θα διεξαχθεί το προσεχές τριήμερο. Η devotion χτυπάει κόκκινο κι έτσι όλη η προσοχή θα είναι στραμμένη σε όσα διαδραματίζονται εντός παρκέ, ακόμα και για τους "εξωτερικούς" φιλάθλους του σπουδαίου αυτού γεγονότος, πόσο μάλλον για όσους έχουν κόκκινη ή πράσινη ομάδα να στηρίξουν στο Άμπου Ντάμπι. Παραδοσιακά, το Final Four μας χαρίζει πραγματικά σπουδαίες στιγμές και μερικά από τα καλύτερα ματς που έχουμε δει, σε όρους ποιότητας, θεάματος και σασπένς.

Κάπως έτσι, θεωρώ πως το Fantasy έρχεται σε δεύτερη μοίρα, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον. Μπορεί στη διάρκεια της Regular Season ένα ...αμυντικό ρημπάουντ ενός παίκτη του πάγκου του ρόστερ της ομάδας να γίνεται έως και πιο επιθυμητό από το τελικό νικητή του αγώνα και όλα να περιστρέφονται γύρω από τις ενέργειες του κάθε παίκτη, όμως το Final Four είναι μια άλλη ιστορία και να πω την αλήθεια μου ποτέ δεν "χώνεψα" τη συνέχιση του παιχνιδιού σ' αυτό το στάδιο της σεζόν. Μπορεί να είναι και θεμιτή και θετική βέβαια, δεν το κρίνω τώρα αυτό, αλλά σίγουρα προσωπικά δεν μπορώ να του δώσω την ίδια προσοχή, αφενός σε σχέση με την κανονική περίοδο, αφετέρου σε σχέση με την πραγματική δράση του παρκέ. Το δεύτερο βέβαια φέρνει το πρώτο, λόγω της σημαντικότητας των επερχόμενων αγώνων.

Όλος αυτός ο πρόλογος για να αιτιολογήσω ότι δεν θα προχωρήσω σε κάποιο πολύπλοκο πλάνο για την στελέχωση της ομάδας ενόψει της αγωνιστικής των ημιτελικών. Έτσι κι αλλιώς, οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν, οι οικονομικές κυρίως, λόγω του μάλλον περιορισμένου μπάτζετ της ομάδας, σε σχέση με τον ανταγωνισμό τουλάχιστον, αλλά και της παρουσίας πολλών ακριβών ονομάτων στην αγορά, που δεν αφήνουν το χώρο για εμπνεύσεις ...τύπου Παπανικολάου. Έτσι, το ρόστερ της High Voltage θα το έλεγα μάλλον συμβατικό, θέλοντας και μη.

Προηγουμένως όμως και για να μπούμε και λίγο περισσότερο στο κλίμα, ας κάνουμε την παραδοσιακή ανασκόπηση της προηγούμενης αγωνιστικής, πιο σύντομα αυτή τη φορά. Κατά την 41η αγωνιστική του Fantasy, στο Game 5 των playoffs δηλαδή, η High Voltage σημείωσε επίδοση 113,15 πόντων, αθροίζοντας έτσι 5.946,65 συνολικά και ανεβαίνοντας περίπου 270 θέσεις στη γενική κατάταξη, στο Νο. 4.061 πλέον, στο μακράν χειρότερό της νούμερο στο παιχνίδι από τη σεζόν 2004-05 όπου ξεκίνησε. Το μπάτζετ μειώθηκε κατά 0,4 κρέντιτς και αριθμεί πλέον 130,1 στο σύνολο.

Την καλύτερη συγκομιδή στο Game 5 την είχε ο αρχηγός James με 31,35 πόντους, με τους γκαρντ του ΟΑΚΑ να αλληλοεξουδετερώνονται (Larkin 9, Σλούκας 12,1, Nunn 4). Εκεί, ο Juancho ήταν καλύτερος (16,5), ενώ το βασικό σχήμα έκλεισε ο απογοητευτικός Theis (2,2).

Από τον πάγκο ξεχώρισε ο ασταμάτητος Osman με 17,6 πόντους (από συνολικό σκορ 35,2), ενώ και ο W. Hernangomez είχε θετική παρουσία (7,5). Στους 2,5 έμεινε ο Parra και στο 0 o Abrines, ενώ ο Αταμάν έδωσε με τη σειρά του από 10 πόντους στον πάγκο. Τους προπονητές τους διάβασε αρκετά καλά στα playoffs η ομάδα, παρότι δεν είχαμε Άλμπα!

Για τη νέα αγωνιστική, το όποιο πλάνο είχε ως εξής: ξεκινάω με τον προπονητή, στη συνέχεια επιλέγω όσους ακριβούς αστέρες μπορώ, ακολούθως συμπληρώνω τυπικούς 4άρηδες και τέλος, ολοκληρώνω το ρόστερ με ό,τι περίσσευμα μπορεί να έχει υπάρξει.

Η επιλογή του προπονητή είναι εκ προοιμίου δύσκολη. Αν ωστόσο μπορεί να υπάρξει κάπου ένα μικρό θεωρητικά φαβορί, αυτό είναι στο βραδινό ημιτελικό κι έτσι ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα βρεθεί στον πάγκο και της High Voltage.

Από εκεί και πέρα, ο ακριβότερος παίκτης κάθε ομάδας έρχεται στο ρόστερ. Vezenkov, Nunn, Hayes-Davis και James μπαίνουν όλοι βασικοί, ενώ το ίδιο θα συμβεί και με τον ακριβότερο ενεργό σέντερ, Nikola Milutinov. H πρώτη πεντάδα και το μεγαλύτερο μέρος του μπάτζετ έχει ήδη συμπληρωθεί.

Χωράει φυσικά κι ένας έκτος ανταγωνιστικός παίκτης και αυτός θα είναι ο Σλούκας, με την τεράστια εμπειρία από τα Final Four. Εδώ ο επιλαχών ήταν ο Fournier, αλλά δυστυχώς δεν χωράει και ο Γάλλος στην ομάδα.

Περνώντας απευθείας στους τυπικούς, οι αμυντικογενείς Tarpey και Καλαϊτζάκης θα γεμίσουν τις τελευταίες θέσεις του ρόστερ κι έτσι απομένουν ελεύθερες οι θέσεις 7 και 8, με 14,1 διαθέσιμα κρέντιτς, κάτι που σημαίνει ότι ο Osman (10,2) δεν χωράει. Το σενάριο Fournier-Osman το εξέτασα ασφαλώς, αλλά έτσι κι αλλιώς ο Τούρκος θα μείνει στον πάγκο, ενώ θα μηδενίσει και τις πιθανότητες για ένα οποιοδήποτε σκορ από τη θέση του δεύτερου σέντερ. Αναγκαστικά εδώ η πιο φθηνή λύση είναι ο Sanli (5,3), εκτός αν υπάρξει εδώ η ανταγωνιστική μικρομεσαία λύση που χωράει οικονομικά (τύπου Yurtseven, Fall).

Τελικά, ωστόσο, η λύση αυτή θα είναι ο Biberovic, που διέπρεψε στη σειρά με την Παρί. Εδώ η όποια έμπνευση θα έλεγε Colson, αλλά το οικονομικό όφελος που θα προέκυπτε δεν μπορεί να αξιοποιηθεί επί της ουσίας κάπου. Έτσι, λοιπόν, Biberovic και Sanli θα είναι οι παίκτες που θα συμπληρώσουν το ρόστερ, με τις μοναδικές εναλλακτικές που εξετάστηκαν να αφορούν ουσιαστικά τις θέσεις 6-8. Αλλά όπως ανέφερα, δεν σκοτίζομαι να μπω στη γνωστή και εθιστική διαδικασία των διλημμάτων σε συνθήκες Final Four.

Αρχηγός θα είναι ο καλύτερος παίκτης του φετινού Fantasy, Σάσα Βεζένκοφ.

Αυτά τα ...ολίγα, λοιπόν, για την ομάδα. Ας το απολαύσουμε όλοι και κυρίως τα παιδιά που θα βρεθούν εκεί, οι Δημήτρης Χειράκης (νικητής κανονικής περιόδου της BasketStories Private League) και Στρατής Κορμπάκης (νικητής κανονικής περιόδου στο PickMaster Euroleague), που θα το ζήσουν από κοντά ως αναγνώριση και ανταμοιβή των σπουδαίων σεζόν που πραγματοποίησαν στους διαγωνισμούς και τα παιχνίδια του BasketStories! Να ευχηθώ καλή επιτυχία φυσικά και σε όσους διεκδικούν τις κορυφές στα παιχνίδια που τρέχουν, τόσο στο PickMaster Euroleague και το PickMaster Euroleague Players edition βέβαια, όσο και στη φαντασιακή μας λίγκα.





Devotion.
  '; ?>