Η High Voltage επιχειρεί να ξεχωρίσει τις μακροπρόθεσμες ευκαιρίες της αγοράς μέσα από ένα σχετικά περιορισμένο μπάτζετ.
Η φετινή παράδοση που θέλει ένα τουλάχιστον Turn μιας αγωνιστικής να είναι μην είναι αποδοτικό επιβεβαιώθηκε και τη 10η αγωνιστική για την High Voltage, με την ομάδα να παίρνει ισχνές ή και αρνητικές συνεισφορές από τους παίκτες της την Παρασκευή κι έτσι να μένει στους 140,05 τελικά πόντους, με τους οποίους υποχώρησε περίπου 5 χιλιάδες θέσεις στη γενική βαθμολογία του παιχνιδιού, όπου βρίσκεται πλέον στο Νο 20.071, έχοντας συγκεντρώσει μέχρι στιγμής 1.263,15 πόντους. Το μπάτζετ της ομάδας σημείωσε υποτυπώδη αύξηση 0,6 κρέντιτς και ενόψει της 11ης αγωνιστικής των απεριόριστων αλλαγών αριθμεί 105,8 συνολικά.
Το εμπόδιο της Μιλάνο δεν ήταν εύκολο τελικά για τον Tyrique Jones, που έμεινε στο 8 Index Rating απέναντι στους Ιταλούς σε μόλις 15:44, το χαμηλότερό του χρόνο συμμετοχής, με τον Ομπράντοβιτς να τον διατηρεί ασυνήθιστα πολύ στον πάγκο για μεγάλη διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου. Τουλάχιστον βέβαια ο Αμερικανός είχε θετικό πρόσημο στην αξιολόγηση, σε αντίθεση με τον Biberovic, που έπεσε στο -4 PIR μέσα στο Κάουνας, αθροίζοντας συνολικά μηδέν μονάδες ράνκινγκ από την στιγμή που ήρθε στην High Voltage, σε άλλο ένα "εξαιρετικό" timing φέτος για την ομάδα.
Οι προσδοκίες από το Turn 1 ήταν σαφώς υψηλότερες, με επιδόσεις όπως αυτές των Edwards (28,6), Booker (24,2), Campazzo (36 ως αρχηγός) και Petrusev (19) να δίνουν τον τόνο. Φυσικά δεν ήταν όλα ρόδινα, καθώς στην Μαδρίτη υπήρξαν σημαντικές απώλειες (Hezonja 3,5, Bryant 3,3 μέσω πάγκου), ενώ πλήγωσε φυσικά και το -4,5, από τον πάγκο μάλιστα, του Mattisseck με την Μπάγερν, στερώντας 0,4 κρέντιτς από τον προϋπολογισμό της ομάδας. Στον αγώνα αυτό οι Βαυαροί επικράτησαν εύκολα κι έτσι μάλλον όλοι οι μάνατζερ του παιχνιδιού καρπώθηκαν τους 25 πόντους από τον Χέρμπερτ. Τέλος, στον πάγκο βρέθηκε και ο Caruso, με 0,55 πόντους.
Η 11η αγωνιστική των απεριόριστων αλλαγών προσφέρει τη δυνατότητα για μια ολική αναδόμηση του ρόστερ της ομάδας, με απώτερο σκοπό την ...ολική της επαναφορά που θα 'λεγαν και οι σινεφίλ, στη βαθμολογία, μιας και μέχρι τώρα ο απολογισμός είναι απογοητευτικός. Φυσικά η σεζόν έχει πολύ δρόμο ακόμα, αλλά βαθμολογικά και οικονομικά έχουμε μείνει αρκετά πίσω και δεδομένου ότι δεν υπάρχουν κρυφοί άσσοι από το μανίκι, δεν υπάρχουν και οι καλύτερες προϋποθέσεις για κάποιο απότομο ντεμαράζ. Ας το χαρούμε βέβαια, τουλάχιστον και σταδιακά θέλω να πιστεύω πως η εικόνα και λίγο το τάιμινγκ, θα καλυτερεύσουν.
Στο ρόστερ θα χρειαστούν κάποια σημεία αναφοράς που θα μπορούν να παραμείνουν για πολλές αγωνιστικές σ' αυτό, δίχως να δημιουργούνται άμεσα σκέψης αποχώρησης με μια πρώτη κακή εμφάνιση. Η αλήθεια είναι ότι η αρχή σ' αυτό έγινε την προηγούμενη αγωνιστική, με την καθυστερημένη απόκτηση των Edwards και Booker από την Μπάγερν, ενώ ένα ζήτημα το οποίο δεν έχω καταφέρει να επιλύσω ακόμα, αν και πιστεύω αυτό ισχύει για την πλειοψηφία των ομάδων φέτος, είναι αυτό των δύο αξιόπιστων και σταθερών σέντερ.
Είναι μεγάλη υπόθεση να είσαι ήσυχος στη θέση αυτή, που έτσι κι αλλιώς υπάρχει μία μόνο εναλλακτική διαθέσιμη για το βασικό σχήμα (σε αντίθεση με γκαρντ και φόργουορντ δηλαδή) και η συγκυρία εδώ φαίνεται ιδανική για τον ερχομό του
Nikola Milutinov στην ομάδα, που κάνει θραύση στα τελευταία ματς με τον Ολυμπιακό, προλαβαίνοντας να κυριαρχήσει στο ζωγραφιστό και να φτάσει σε μεγάλα σκορ σε μικρό σχετικά χρόνο συμμετοχής. Η υπεροπλία της ελληνικής ομάδας στο 5 είναι φυσικά ένα ζήτημα, για την ώρα ωστόσο ο Σέρβος δείχνει να είναι το ξεκάθαρο Νο. 1, βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έχοντας ένα από τα δυο-τρία καλύτερα per40 ράνκινγκς για τα χρόνια που αγωνίζεται στην Euroleague, θεωρώ ότι έχει τα φόντα να λύσει το πρόβλημα της θέσης των σέντερ, σε ένα κόστος που ακόμα δεν έχει ξεφύγει, στα 14,4 κρέντιτς.
Αυτή θα είναι η λογική και συνολικά κατά την στελέχωση του ρόστερ, με την ομάδα να μένει, αναγκαστικά κιόλας, λόγω των 105,8 κρέντιτς που έχει στη διάθεσή της, μακριά από τα πολύ ακριβά ονόματα. Με τον τραυματισμό του Vezenkov, τέτοιες ...παράτολμες σκέψεις μειώθηκαν έτσι κι αλλιώς, αλλά ονόματα όπως αυτό του Campazzo πχ, που έχει ιδιαίτερα ευνοϊκό ματς με την Άλμπα εντός είναι λογικό να στριφογυρίζουν ως σκέψεις. Προφανώς θα ήθελα τον Αργεντίνο στην ομάδα, ακόμα και με τον αστερίσκο της πιθανής ξεκούρασης σε μια πιθανώς εύκολη νίκη των Μαδριλένων (έχει επιστρέψει και ο Feliz), ωστόσο θα προτιμήσω να ξοδέψω κάτι λιγότερο και να επαναφέρω στο ρόστερ, στα 14 κρέντιτς πια, τον
Theo Maledon που έδωσε τα διαπιστευτήριά του με 73 συνολικά μονάδες αξιολόγησης την περασμένη διαβολοβδομάδα. Η αχίλλειος πτέρνα στην στατιστική του είναι το μη αξιόπιστο τρίποντο, αλλά εφόσον ανεβαίνει και σ' αυτό το κομμάτι και έχει όλα τα υπόλοιπα εφόδια, φαίνεται πως συνολικά έχει να διανύσει περαιτέρω ανοδική πορεία στο χρηματιστήριο του παιχνιδιού, ενώ έχει αποδείξει ότι μπορεί να λογίζεται και ως αρχηγός, στην πλειοψηφία των πρώτων εμφανίσεών του στη σεζόν.
Οι τέσσερις αυτοί παίκτες, συν φυσικά τον Petrusev, για τον οποίο δεν χρειάζεται κάποια ανάλυση θα αποτελέσουν τους σίγουρους πέντε της High Voltage σ' αυτό το νέο ξεκίνημα που φέρνει η 11η αγωνιστική. Πριν προχωρήσουμε στις υπόλοιπες λύσεις, αναγκαστικά θα πρέπει να στραφούμε στη θέση του προπονητή, εκεί όπου δυστυχώς δεν υπάρχει προφανής φθηνή λύση. Τα 6,7 κρέντιτς του Σφαιρόπουλου είναι σίγουρα ελκυστικά στην κατάσταση που βρίσκονται τόσο ο Αστέρας όσο και η Παρτιζάν, ωστόσο σε ένα τόσο ιδιαίτερο ντέρμπι δεν θα ήθελα να μπλέξω, εξάλλου η μονοψήφια διαφορά νίκης είναι πολύ ορατό ενδεχόμενο. Έτσι, αναγκαστικά θα ανέβω στα 8,5 κρέντιτς του
Ματέο, που πιστεύω θα βρει μια καλή ευκαιρία να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από το κακό ξεκίνημα της Ρεάλ, κόντρα στην Άλμπα. Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά ούτε εδώ για διψήφια διαφορά, γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια μας, αλλά αν μη τι άλλο είναι η πιο λογική κίνηση, με τις υπόλοιπες αντίστοιχες (πχ Μπαρτζώκας) να κοστίζουν κατάτι παραπάνω.
Τα κρέντιτς που έχουν απομείνει για τους υπόλοιπους πέντε παίκτες δεν είναι και πάρα πολλά, επομένως θα επιλέξω αμέσως τους
Gonzalez και
Bosnjakovic στα 4 κρέντιτς. Ο λόγος είναι ότι η απόσταση από παίκτες τύπου Osmani και Schneider δεν καλύπτεται εύκολα στα μέτρα ...λιτότητας που πρέπει να ληφθούν, ενώ περιπτώσεις όπως ο Diop της Μιλάνο για παράδειγμα, που τον είχα επιλέξει αρχικά στο ρόστερ, ελλοχεύουν τον κίνδυνο οικονομικής χασούρας. Ο παίκτης της Μιλάνο έχει περισσότερες πιθανότητες για ένα αξιοπρεπές έστω σκορ, αλλά το συν αυτό οι δύο άλλοι παίκτες, που ενδέχεται να πάρουν χρόνο συμμετοχής (δεν είναι σίγουροι DNP δηλαδή) το καλύπτουν με την μηδενική οικονομική απώλεια που εξασφαλίζουν από το ελάχιστο δυνατό κόστος της αγοράς. Ο Gonzalez πιθανώς να βρει χρόνο να δώσει κάτι με την Άλμπα, ενώ ο νεαρός Σέρβος της Παρτιζάν πήρε χρόνο στα δύο τελευταία παιχνίδια κι έτσι υπερτερεί των υπόλοιπων παικτών στην αντίστοιχη τιμή. Ιδανικά ναι, θα ήθελα να τον Diop, αλλά τα κουκιά, όπως θα δούμε παρακάτω, δεν βγαίνουν.
Κι αυτό γιατί θα ήθελα άλλο ένα καλό όνομα στο ρόστερ, με διψήφιο σίγουρα κόστος. Εδώ εξέτασα τις περιπτώσεις των Sedekerskis, Hezonja στους F και των Bryant, Cordinier στους γκαρντ. Οι δύο πρώτοι "κόπηκαν", ο πρώτος λόγω ΣΕΦ και ο δεύτερος γιατί "κούρασε" με την κατώτερη των περιστάσεων απόδοσή του, παρότι έχει ευνοϊκό ματς που θα στοχεύσει λογικά σε ατομικό επίπεδο. Όσον αφορά τους γκαρντ, ο Bryant αποτελεί πιο οικονομική περίπτωση, αλλά η πρόσφατη αστάθειά του συν το γεγονός ότι βάσει του αρχικού υπολογισμένου χρόνου, ο Larkin αναμένεται να γυρίσει τώρα στα κοντά, με ωθούν περισσότερο στον Cordinier, ως μακροπρόθεσμη επιλογή, με τον Γάλλο βέβαια να έχει και το πλεονέκτημα ότι αγωνίζεται στο πρώιμο Turn1 της αγωνιστικής, προσφέροντας έτσι μια έξτρα επιλογή αρχηγού, που πιθανώς θα χρειαστεί. Ο περιφερειακός της Μπολόνια έχει ανεβάσει ξανά την απόδοσή του, βγάζοντας μια δυναμική για ακόμα υψηλότερα οικονομικά στρώματα στη θέση των γκαρντ του παιχνιδιού κι έτσι στα 12,1 κρέντιτς θα πορευτώ με το αναβαθμισμένο του στάτους στην Βίρτους και στο παιχνίδι συνολικά.
Απομένουν δύο θέσεις με 15 διαθέσιμα κρέντιτς κι εδώ ουσιαστικά ξεκινούν τα, λίγα ευτυχώς, διαφορετικά σενάρια που θα εξεταστούν, πιθανώς μέχρι και την έναρξη της αγωνιστικής. Στο πρώτο, θέση στην ομάδα παίρνει ο Yanni Wetzell της Άλμπα, ο οποίος επανήρθε απέναντι στην Μπάγερν κι έδειξε έτοιμος να συνεχίσει την ανοδική πορεία που είχε και πριν τον τραυματισμό του. Στα 7,6 κρέντιτς ο Νεοζηλανδός αποτελεί πολύ ελκυστική περίπτωση, δεδομένων και των απουσιών της ομάδας του (Koumadje αποχώρησε, Bean τραυματίας), το κακό εδώ όμως είναι ότι δοκιμάζεται αυτή την αγωνιστική μέσα στην Ρεάλ, άρα η παράμετρος του timing κάθε άλλο παρά ιδανική είναι. Βέβαια, ο ψηλός της Άλμπα αποτελεί ουσιαστικά μακροπρόθεσμη επιλογή, ενώ και ένα πιο χαλαρό ματς μπορεί να μην είναι τόσο αποτρεπτικό για ένα αξιόλογο σκορ.
Στο σενάριο αυτό, τον Wetzell στην ομάδα συνοδεύει ένα γκαρντ με κόστος μάξιμουμ τα 7,4 κρέντιτς, το οποίο ουσιαστικά φωτογραφίζει την περίπτωση του Isaiah Canaan, που τρέχει σερί πέντε σκορ 9+, ενώ διψήφιος είναι και ο εντός έδρας μέσος όρος του (10) ενόψει του ντέρμπι με την Παρτιζάν. Ο Αμερικανός βέβαια είναι εκ φύσεως risky option και σε ένα ρόστερ μακροπρόθεσμης λογικής δεν θα τον επέλεγα, ωστόσο εδώ είναι απλά η τελευταία χρονικά επιλογή, με τα δεδομένα που υπάρχουν να μην είναι αποτρεπτικά για την επιλογή του.
Το σενάριο αυτό είναι το επικρατέστερο, ωστόσο προκύπτει κι ένα σοβαρό εναλλακτικό, που έχει να κάνει με τον Vezenkov. Φυσικά ο άσσος του Ολυμπιακού δεν χωρά στα 15 διαθέσιμα κρέντιτς, χωράει όμως ο Peters των 9 πλέον κρέντιτς σ' αυτά, με τον Αμερικανό να καλείται να επιστρέψει στον περσινό του ρόλο στην επικείμενη αναμέτρηση με την Μπασκόνια. Τα 9 κρέντιτς για όσα μπορεί να προσφέρει ο Peters είναι εξαιρετική τιμή και το ματσάρισμα, σε σχέση με τον Wetzell πχ, μοιάζει σαφώς πιο ευνοϊκό. Πέρυσι με την Μπασκόνια ο PF των Ερυθρολεύκων είχε σημειώσει 24 PIR στο ΣΕΦ και 8 στη χώρα των Βάσκων. Το πρόβλημα εδώ βέβαια είναι ότι απομένουν μόλις 6 κρέντιτς για τον τελευταίο γκαρντ της ομάδας, επομένως οι υποψήφιες λύσεις μειώνονται κατά πολύ.
Εδώ ίσως κολλάει ένας παίκτης σαν τον Tonut, στα 4,5 μόνο κρέντιτς, λόγω των περιφερειακών απουσιών της Μιλάνο. Ο Bolmaro θα είναι εκτός, o Dimitrijevic έχει άγνωστο στάτους, ο Shields ωστόσο επιστρέφει, ενώ πλέον υπάρχει και ο Mannion που μπορεί να απορροφήσει σοβαρό χρόνο, όπως φυσικά και οι Causeur-Brooks. Ο Llull που θα είχε λογική λόγω Άλμπα κοστίζει 6,1 κρέντιτς κι άρα δεν χωράει, επομένως το δίλημμα διαμορφώνεται ως Wetzell-Canaan Vs Peters-Tonut.
Αν βέβαια ερχόταν ο Bryant στη θέση του Cordinier, το παραπάνω θα απλοποιούνταν, αλλά δεν θα ήθελα να προχωρήσω σε προηγούμενη χρονικά/ιεραρχικά επιλογή μου το δίλημμα αυτό.
Για την ώρα παρουσιάζεται το αρχικό πλάνο στο τελικό ρόστερ, αφήνοντας όμως πράγματι ανοιχτό το ενδεχόμενο το δεύτερο να είναι τελικά αυτό που θα προχωρήσει.
Η κατανομή των παικτών του ρόστερ στα τρία Turns θα είναι σε κάθε περίπτωση 1-7-2, όχι ιδανική δηλαδή, αλλά είναι τέτοια και η κατανομή των αγώνων (1-6-2) που δεν βοηθά. Gonzalez και Bosnjakovic μπορούν έτσι κι αλλιώς να παραμείνουν στον πάγκο (αν δεν κάνει κανά αρνητικό σήμερα ο Cordinier), ενώ οι λιγοστές εναλλακτικές του Turn 3 (Booker, Edwards) είναι προφανώς για να περάσουν στο βασικό σχήμα. Έτσι, χρειάζονται ουσιαστικά τέσσερα καλά σκορ από Cordinier, Maledon, Milutinov, Petrusev συν τις δύο τελικές επιλογές (Canaan-Wetzell ή Peters-Tonut) και το ένα από αυτά βέβαια να είναι σίγουρα από έναν φόργουορντ που θα παραμείνει στο βασικό σχήμα. Η τελευταία αυτή παράμετρος εξυπηρετείται καλύτερα στο σενάριο Peters, αν και ο Petrusev πλέον φαίνεται πως παρέχει την σχετική ασφάλεια.
Αρχηγός σήμερα θα είναι προφανώς ο Cordinier, ενώ αύριο, αν χρειαστεί, Milutinov και Maledon είναι οι επικρατέστεροι, με τον Σέρβο να παρέχει ίσως μια μεγαλύτερη ασφάλεια. Στο Turn 3, τόσο ο Booker όσο και ο Edwards θα μπορούσαν να το φορέσουν, με τους δείκτες της Μπαρτσελόνα βέβαια να οδηγούν μάλλον στον Edwards.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 11ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.