Η High Voltage περιμένει πολλά από το Turn 2 της 33ης αγωνιστικής όπου αγωνίζεται εξ ολοκλήρου το βασικό της σχήμα.
Τα ίσια ανάποδα πήγαν να έρθουν στη χθεσινή πρώτη μέρα της 33ης αγωνιστικής του Euroleague Fantasy, με την απόδοση των παικτών της High Voltage να είναι έως ένα χρονικό σημείο αντίστροφη της χρηματιστηριακής τους αξίας.
Ενδεικτικά, ο Vesely ξεκίνησε πολύ άσχημα στον αγώνα με την Μακάμπι, αποχώρησε από το παρκέ με -2 PIR στο πρώτο δεκάλεπτο και μόλις ξαναμπήκε έφτασε στο -3, την στιγμή που ο Dibartolomeo από την Μακάμπι έδινε λύσεις με τα τρίποντά του και ολοκλήρωνε το πρώτο ημίχρονο με 11 μονάδες στο δείκτη αξιολόγησης.
Ευτυχώς ο Τσέχος ανέβασε στην πορεία την απόδοσή του και όχι απλά κάλυψε τη διαφορά από τον κυρίαρχο εξ’ αρχής Nebo, που πραγματοποίησε άλλη μια δυνατή εμφάνιση, αλλά με το μπόνους νίκης κατάφερε να τον ξεπεράσει οριακά, τερματίζοντας με 20,9 φαντασιακούς πόντους, έναντι 20 του Nebo. Βάσει εικόνας στο παρκέ, η αναλογία αυτή αδικεί τον σέντερ της Μακάμπι και εδώ η ομάδα γλύτωσε τα χειρότερα, από μια ...όχι και τόσο καλή απόφαση (βάσει εικόνας, όχι βάσει λογικής που οκ, υπήρχε) που τελικά της βγήκε (και ίσως να της βγει και περισσότερο στο φινάλε της Regular Season με το πρόγραμμα των δύο παικτών).
Σίγουρα πάντως δεν βγήκε η επιλογή του αρχηγού, κάτι που λογικά θα οδηγήσει σε μεγάλη διαφοροποίηση σήμερα συνολικά τις ομάδες του Fantasy. Ο Baldwin έμεινε στο 15 ράνκινγκ (έφτασε μέχρι 20 κάπου προς το 35ο λεπτό), σκοράροντας 22 πόντους με 10/16 δίποντα, 0/4 τρίποντα και 2/2 βολές, ενώ η υπόλοιπη στατιστική του ήταν αρκετά φτωχή με 1 ρημπάουντ και 2 ασσίστ σε 29 λεπτά. Το 15άρι δεν αρκεί για να διατηρήσει το περιβραχιόνιο της αρχηγίας κι έτσι στο Turn 2 έχει να ληφθεί μια αρκετά δύσκολη απόφαση.
Η θετική έκπληξη πάντως της ημέρας ήταν ο DiBartolomeo που δεν σταμάτησε ούτε στο δεύτερο ημίχρονο και σημείωσε 19 Index Rating με 4/5 τρίποντα και 4 ρημπάουντ σε 16:57 στο παρκέ, διάστημα στο οποίο η Μακάμπι κέρδιζε την Μπαρτσελόνα με 23 πόντους. Το ίδιο +/- με +23 είχε και ο Blatt από τους φιλοξενούμενους, σε πλήρη αντιδιαστολή με το -18 του Baldwin, το -24 του Brown και το -26 του Nebo!
Τέλος, αν και όχι τόσο εύκολα όσο περιμέναμε οι περισσότεροι (με τον Thiemann να θυμάται τον πραγματικό του εαυτό), η Παρτιζάν πέρασε από το Βερολίνο και μάλιστα με διψήφια διαφορά κι έτσι ο Ομπράντοβιτς έδωσε το πολυαναμενόμενο 20άρι στη θέση του προπονητή.
Ο προβληματισμός μου για την τελική διαμόρφωση του ρόστερ χθες είχε να κάνει με την πιθανότητα να έχω να διαχειριστώ ταυτόχρονα δύο καλές επιδόσεις από το Turn 1 και πέντε πολύ βαριά χαρτιά από το Turn 2. Μπορεί ο Baldwin να μην εντυπωσίασε τελικά, στα παπούτσια του όμως φαντασιακά μπήκε ως ένα βαθμό ο Dibartolomeo, διαμορφώνοντας την ιεραρχία ως εξής: Vesely 20,9, Dibartolomeo 19 και Baldwin 15. Για τον τελευταίο δεν προβληματίζομαι να περάσει στον πάγκο, ενώ το σκορ και η χθεσινή πρωτιά του Vesely τον διατηρούν στο βασικό σχήμα. Το ερώτημα είναι τι γίνεται με το 19άρι του Dibartolomeo.
Η αλήθεια είναι ότι δεν βρίσκω κάποιον που μπορεί να κοπεί. Larkin, Hayes-Davis, Mirotic, Lessort, Σλούκας όλοι έχουν υψηλό potential και ουσιαστικά γι’ αυτό το λόγο επιλέχθηκε το συγκεκριμένο σχήμα (σε σχέση με τα διάφορα σενάρια που εξετάστηκαν). Είναι λογικό να προκύψουν μία ή παραπάνω αστοχίες, αλλά και πάλι, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα πέσω μέσα σ’ αυτό. Δεν θα μπω καν στη διαδικασία να μαντέψω τον έναν που μπορεί πιο εύκολα να μείνει στα ρηχά, σε τόσο ισχυρό ανταγωνισμό. Έτσι κι αλλιώς, ο πήχης του Dibartolomeo δεν είναι και τόσο δυσθεώρητος και μάλιστα δεν πιάνει και το ...ψυχολογικό όριο του 20, που ως άγραφος κανόνας είναι ένα σκορ που δεν περνάς πάγκο, σε γενικές γραμμές. Έτσι λοιπόν και οι πέντε θα περάσουν βασικοί, ευελπιστώντας πως στα κρίσιμα ματς που έχουν να δώσουν θα ανταπεξέρθουν πλήρως.
Η ακόμα πιο δύσκολη απόφαση έχει να κάνει τον αρχηγό, καθώς έχει θα πρέπει να γίνει όντως επιλογή, αλλά απ' την άλλη πλευρά. Ποιος είναι αυτός δηλαδή που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες για ένα στάνταρ καλό σκορ. Ούτε εδώ η λύση είναι εύκολη, δεν υπάρχει προφανής και σίγουρα όλοι έχουν τις πιθανότητες τους. Από τον Σλούκα των 5/6 20αριών και της πράσινης Μπάγερν μέχρι τον εξαιρετικό όλη τη σεζόν φέτος Larkin μέσα στην Εφές κι από τον καλύτερο σέντερ του παιχνιδιού, Lessort, μέχρι τον ...καλύτερο παίκτη συνολικά του παιχνιδιού σε οριζόντια τετραετίας, Mirotic, όλοι έχουν προοπτικές για το χρίσμα. Ανάμεσα σ' αυτούς φυσικά και ο παίκτης με το ρεκόρ πόντων στην ιστορία της διοργάνωσης πλέον, ο Hayes-Davis.
Η δυσκολία της απόφασης αυτή είναι ουσιαστικά που με βοήθησε να μην αφήσω κάποιον στον πάγκο, αφού δεν θα με χαλούσε ο διπλασιασμός σε κανέναν. Επιπρόσθετα όμως, η αλήθεια είναι ότι έδρες και αντίπαλοι δεν βολεύουν πολύ. Πχ αν ο Παναθηναϊκός έπαιζε στο ΟΑΚΑ ο Lessort θα είχε προβάδισμα, ενώ αντίστοιχα για την Εφές σίγουρα θα έβλεπα λίγο πιο εύκολα την περίπτωση του Larkin. Το αντίθετο ισχύει με τον Mirotic, ο οποίος εκτός έδρας φέτος είναι καλύτερος, ενώ η προσωπική μονομαχία με τον Shengelia δεν είναι ιδανική.
Βάσει της έδρας και του (πρόσφατου) ιστορικού του σ' αυτήν, προσανατολίζομαι στη λύση του Hayes-Davis. Μπορεί το 46 PIR με την Άλμπα να αλλοιώνει λίγο προς όφελός του την εικόνα του, αλλά η ουσία δεν αλλάζει: 23,1 σε Last10, 25,1 σε Last7, 28,5 σε Last4 εντός έδρας κι όλα αυτά αναφέρονται στο καθαρό ράνκινγκ, χωρίς τα μπόνους νίκης. Το 27 Index Rating στο αντίστοιχο ματς του πρώτου γύρου και το +1.5 της Εφές στη θέση στο σύνολο της χρονιάς είναι στοιχεία συμπληρωματικά για την οριακή και πάλι επιλογή. Οριακή γιατί, όπως ανέφερα, ο καθένας θα μπορούσε να πάρει το χρίσμα και σίγουρα μπορώ να ακούσω πολύ σοβαρή επιχειρηματολογία για καθεμιά περίπτωση ξεχωριστά. Σε δεύτερο πλάνο, θα έβαζα τον Larkin στη θέση του πάντως.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 33η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.