';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Μια κι έξω
Ήσυχο σχετικά βράδυ για την High Voltage στο Turn 1 της 24ης αγωνιστικής.
Δημοσιεύτηκε: 31/01/2024 17:04
Άλλη μια μέρα στη δουλειά ήταν η χθεσινή ...βραδιά στο Euroleague Fantasy, για την High Voltage τουλάχιστον, η απόδοση της οποίας σίγουρα δεν έπιασε τα επιθυμητά επίπεδα, είχε ωστόσο και κάποια θετικά στοιχεία που μπορούν να τη διατηρήσουν ανταγωνιστική στην 24η αγωνιστική του παιχνιδιού. Ως συνήθως βέβαια, αυτό θα κριθεί από το Turn 2.
Οφείλω να ομολογήσω ότι για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολύ καιρό, ίσως από την εποχή που δεν είχαμε ακόμα smartphones, δεν παρακολούθησα με κανέναν τρόπο, ούτε με εικόνα δηλαδή, ούτε με play-by-play, την εξέλιξη των αγώνων της χθεσινής βραδιάς. Κάτι η συνεχής ενασχόληση με κάθε είδους Fantasy όλη τη μέρα, κάτι η ...ανάγκη για ρομαντισμό και νοσταλγία για ένα παιχνίδι που κάποτε θύμιζε περισσότερο fantasy, με ώθησε να θυμηθώ αυτό το πρωτόγνωρο πια αίσθημα του να τα βλέπεις όλα μαζεμένα, στο τέλος της βραδιάς, δίχως να είσαι προετοιμασμένος για οποιαδήποτε ευχάριστη ή δυσάρεστη έκπληξη, όπως εξάλλου μπορείς να τις ζυγίσεις κατά τη διάρκεια των ματς.
Έτσι λοιπόν, δεν έχω ιδέα πως προήλθε το ράνκινγκ του κάθε παίκτη, που βρέθηκε κατά τη διάρκεια του ματς και τι πρόσημο είχε τελικά η τελική του επίδοση, με βάση την εξέλιξή της.
Το μάτι μου πρώτα έπεσε στις κατοστάρες του Μονάχου. Εδώ λέω πως έγινε από την αρχή η ζημιά, με την πώληση του Moneke. Σε ένα ματς που μπήκαν 221 πόντοι, ο φόργουορντ της Μπασκόνια θα μπορούσε να είχε κάνει και ρεκόρ χρονιάς στη διοργάνωση. Τελικά το πλησίασε ο Miller-McIntyre (39), με τον Moneke να μένει στο 11 ράνκινγκ έχοντας αποβληθεί με 5 φάουλ σε 18:51 παιχνιδιού, όπως παρατηρώ 4 και κάτι λεπτά πριν τη λήξη της κανονικής διάρκειας του αγώνα. Αν ο Νιγηριανός έπαιζε μέχρι τέλους θεωρώ πως το 20άρι θα το έφτανε με άνεση, αλλά ποιος να του το 'λεγε του Ιβάνοβιτς ότι σε ένα τέτοιο ματς Sedekerskis και Moneke δεν θα άθροιζαν ούτε 19 λεπτά χρονικής παρουσίας (ο Λιθουανός δεν αγωνίστηκε καν)...
Μετά πήγα στο Βελιγράδι, για να δω το 27άρι του Nedovic να ξεχωρίζει στο boxscore του Ερυθρού Αστέρα. O Dos Santos προφανώς ζημιώθηκε από αυτό, με σχετική ανακούφιση όμως είδα το 11 Index Rating που μεταφράζεται σε 12,1 πόντους, φοβούμενος την επιστροφή στα πιο τυπικά μονοψήφια σκορ. Μόνο ένα εύστοχο εντός πεδιάς είχε βέβαια ο Βραζιλιάνος στα 20:43 που αγωνίστηκε, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 5 πόντους, 5 ρημπάουντ και 4 ασσίστ κι εδώ χτυπάει ένα καμπανάκι, αν και ο Σφαιρόπουλος μοίρασε το χρόνο στους γκαρντ του. Από την Βαλένθια, ο Jones τελικά έπαιξε, ενώ ο Pradilla δεν δικαίωσε προσδοκίες που μπορεί να είχαν πολλοί μάνατζερ (μεταξύ τους κι εγώ, στις άλλες μου ομάδες), καθώς αγωνίστηκε μόνο 12:35 για 2 PIR.
Ήρθε η ώρα να πάω και στο ΣΕΦ. Η νίκη του Ολυμπιακού βέβαια με 101-87 ήταν αναγκαστικά η πρώτη πληροφορία που έλαβα σχετικά με την High Voltage, με τον Μπαρτζώκα έτσι να δίνει το 20άρι, όπως εξάλλου έκανε και ο Σφαιρόπουλος από χαμηλότερη τιμή. Η διαφορά βλέπω ήταν στους 22 στο 35' (93-71) για να απαντήσει με ένα 0-9 η Άλμπα και να θέσει σε κίνδυνο 10 ακόμα πόντους για τον Έλληνα κόουτς. Τέλος καλό όλα καλά βέβαια, με βάση και την εικόνα των δύο ομάδων στο πρώτο ημίχρονο.
Εκεί η μεγάλη απογοήτευση ήταν ο Alec Peters, την στιγμή που ο Canaan έσπαγε διάφορα προσωπικά ρεκόρ καριέρας με τους 31 πόντους, τα 9/14 τρίποντα και τις 30 μονάδες ράνκινγκ. Ακόμα και ο χρόνος συμμετοχής του 30 λεπτά ήταν (συν 8 δευτερόλεπτα, ένα λιγότερο από τα τρίποντα που πέτυχε) και φαντάζομαι πως ο Αμερικανός ήταν ένας σημαντικός λόγος για το 20άρι του Μπαρτζώκα. Όσον αφορά τον Peters, άλλη μια φορά πρόβλημα με φάουλ, 4 σε 18,5 λεπτά παρουσίας, διαλύοντας έτσι κάθε ελπίδα για σοβαρό ράνκινγκ, το οποίο βρέθηκε στο 5, παρά τους 11 πόντους του. Η ζημιά έγινε στο τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου, με τον Αμερικανό ουσιαστικά να αγωνίζεται όπως ξέρει μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο και ν' αφήνει επί της ουσίας με μία λύση λιγότερη την ομάδα του.
Την ίδια στιγμή ο Wetzell δικαίωνε τον ερχομό του στην ομάδα, παρότι δεν έφτασε σε κάποια τρελή επίδοση, κυρίως λόγω του μειωμένου του επίσης χρόνου συμμετοχής, μόλις 19:34, ελλείψει μάλιστα Thiemann. 8 πόντοι, 5 ρημπάουντ, 2 κλεψίματα, 2 κερδισμένα φάουλ αλλά και 2 χαμένες βολές (2/4 συνολικά) για τον Νεοζηλανδό που ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 14 μονάδες ράνκινγκ. Αν ευστοχούσε σε μια βολή ακόμα, τώρα τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο εύκολα ενόψει Turn 2.
Όσον αφορά τον άμεσο ανταγωνιστή του στη θέση, ο Ndiaye της Βιλερμπάν σημείωσε ξανά διψήφιο, έστω και οριακά (10), με 6 πόντους, 5 ρημπάουντ, 2 μπλοκ και 2 ασσίστ σε 21:51 κόντρα στην Φενέρ. Αν δεν ακολουθούσε ματς μέσα στην Ρεάλ, ο ερχομός του στη θέση του Peters θα ήταν πραγματικά σε ...προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων. Στον αγώνα με την Φενέρ πάντως δεν ξεχώρισε ο Fall, μένοντας στο 9 PIR και χάνοντας τη φαντασιακή μάχη από τον Motley, που συνέχισε ζεστός με 24 Index Rating σε 23:16. Θετικό αυτό, μιας και ο γίγαντας των Γάλλων εξετάστηκε σοβαρά, αλλά δεν χωρούσε οικονομικά στο πλάνο της ομάδας. Όχι ότι οι επιλογές της αποδείχθηκαν εξαιρετικές βέβαια...
Στο ίδιο ματς, ο Lee υποχώρησε στο 14 ράνκινγκ, παρά τους 18 πόντους και τα 6 κερδισμένα φάουλ που είχε. Η αστοχία του εντός πεδιάς (5/16 σουτ) ήταν αυτή που του στοίχισε, ευτυχώς ωστόσο ήταν ψύχραιμος από τη γραμμή της φιλανθρωπίας (7/8), ενώ μοίρασε και 4 ασσίστ (για 3 πάντως λάθη) στα 31 σχεδόν λεπτά που αγωνίστηκε.
Και πάμε στην Μαδρίτη... τελευταίο ματς, άλλες δυο κατοστάρες εδώ και είσαι σχεδόν σίγουρος ότι ο Campazzo είτε με πόντους, είτε με ασσίστ, θα έχει γράψει πολύ. Δυστυχώς το boxscore δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, ούτε αυτές που δημιούργησε η ανάγνωση του τελικού σκορ του αγώνα, ούτε τις αρχικές κατά το σχεδιασμό του πλάνου της αγωνιστικής. 16 Index Rating και 17,6 fantasy score για τον Αργεντίνο, που δεν είναι και τραγική επίδοση βέβαια, αλλά σίγουρα περιμένεις κάτι καλύτερο όταν ολόκληρη η Ρεάλ είχε 139 PIR. 12 πόντοι, 5 ρημπάουντ, 5 ασσίστ, 5 λάθη και 4 κερδισμένα φάουλ σε 24:45 ο απολογισμός του πλέι μέικερ της βασίλισσας.
Ευτυχώς βέβαια, από τις 139 μονάδες ράνκινγκ της ισπανικής ομάδας, οι 29 ανήκαν στον Poirier, που αυτή τη φορά έπαιξε πράγματι σαν να μην υπάρχει ο Tavares με double double 16 πόντων (6/7 δίποντα, 4/4 βολές) και 10 ρημπάουντ σε 25:38, έχοντας παράλληλα και 3 μπλοκ. Εδώ ο Γάλλος έπαιξε και για την προηγούμενη αγωνιστική, αφού όσοι δεν τον εμπιστεύθηκαν ήδη από τότε, δεν ήταν και πολύ πιθανό να τον αποκτήσουν τώρα, ως προτεραιότητα τουλάχιστον.
Είναι δεδομένο πλέον ότι ο Peters με τους 5,5 πόντους θα περάσει στον πάγκο, όπου βρίσκονται οι Larkin, Μήτογλου, Bryant και Pleiss. Οι δύο πρώτοι θα περάσουν βασικοί, με τον Dos Santos (12,1) επίσης να περνά στον πάγκο. Έτσι, το ζήτημα που δημιουργείται είναι παρόμοιο με αυτό της προηγούμενης αγωνιστικής, αν δηλαδή περάσει βασικός ο Bryant για έναν εκ των Lee ή Wetzell που δίνουν 14 πόντους.
Με την ίδια λογική λοιπόν της προηγούμενης εβδομάδας, το πιο γεμάτο ρόστερ της Εφές δηλαδή, προσανατολίζομαι στο να διατηρήσω τον περιφερειακό της τουρκικής ομάδας στον πάγκο, εξασφαλίζοντας έτσι τους 14 πόντους του Wetzell (μιας και είναι άμεση η αλλαγή λόγω θέσης). Δεν θεωρώ λάθος την τοποθέτηση του στο βασικό σχήμα για όποιον αντιμετωπίζει ανάλογη περίπτωση, εξάλλου η Ζαλγκίρις είναι πράσινη και στο 2 και στο 3, όμως θα το πάω ξανά πιο safe. Ο Pleiss θα παραμείνει στον πάγκο, χάρη στη γεμάτη εμφάνιση του Poirier.
Όσον αφορά τον αρχηγό, το χρίσμα θα μεταφερθεί από τον Campazzo στον Larkin. Η απόφαση αυτή φαίνεται τόσο λογική, παρότι το σκορ του Αργεντίνου έμοιαζε ζητούμενο για ένα και βάλε ημίχρονο στο Turn 2 της προηγούμενης αγωνιστικής.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 24η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Οφείλω να ομολογήσω ότι για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολύ καιρό, ίσως από την εποχή που δεν είχαμε ακόμα smartphones, δεν παρακολούθησα με κανέναν τρόπο, ούτε με εικόνα δηλαδή, ούτε με play-by-play, την εξέλιξη των αγώνων της χθεσινής βραδιάς. Κάτι η συνεχής ενασχόληση με κάθε είδους Fantasy όλη τη μέρα, κάτι η ...ανάγκη για ρομαντισμό και νοσταλγία για ένα παιχνίδι που κάποτε θύμιζε περισσότερο fantasy, με ώθησε να θυμηθώ αυτό το πρωτόγνωρο πια αίσθημα του να τα βλέπεις όλα μαζεμένα, στο τέλος της βραδιάς, δίχως να είσαι προετοιμασμένος για οποιαδήποτε ευχάριστη ή δυσάρεστη έκπληξη, όπως εξάλλου μπορείς να τις ζυγίσεις κατά τη διάρκεια των ματς.
Έτσι λοιπόν, δεν έχω ιδέα πως προήλθε το ράνκινγκ του κάθε παίκτη, που βρέθηκε κατά τη διάρκεια του ματς και τι πρόσημο είχε τελικά η τελική του επίδοση, με βάση την εξέλιξή της.
Το μάτι μου πρώτα έπεσε στις κατοστάρες του Μονάχου. Εδώ λέω πως έγινε από την αρχή η ζημιά, με την πώληση του Moneke. Σε ένα ματς που μπήκαν 221 πόντοι, ο φόργουορντ της Μπασκόνια θα μπορούσε να είχε κάνει και ρεκόρ χρονιάς στη διοργάνωση. Τελικά το πλησίασε ο Miller-McIntyre (39), με τον Moneke να μένει στο 11 ράνκινγκ έχοντας αποβληθεί με 5 φάουλ σε 18:51 παιχνιδιού, όπως παρατηρώ 4 και κάτι λεπτά πριν τη λήξη της κανονικής διάρκειας του αγώνα. Αν ο Νιγηριανός έπαιζε μέχρι τέλους θεωρώ πως το 20άρι θα το έφτανε με άνεση, αλλά ποιος να του το 'λεγε του Ιβάνοβιτς ότι σε ένα τέτοιο ματς Sedekerskis και Moneke δεν θα άθροιζαν ούτε 19 λεπτά χρονικής παρουσίας (ο Λιθουανός δεν αγωνίστηκε καν)...
Μετά πήγα στο Βελιγράδι, για να δω το 27άρι του Nedovic να ξεχωρίζει στο boxscore του Ερυθρού Αστέρα. O Dos Santos προφανώς ζημιώθηκε από αυτό, με σχετική ανακούφιση όμως είδα το 11 Index Rating που μεταφράζεται σε 12,1 πόντους, φοβούμενος την επιστροφή στα πιο τυπικά μονοψήφια σκορ. Μόνο ένα εύστοχο εντός πεδιάς είχε βέβαια ο Βραζιλιάνος στα 20:43 που αγωνίστηκε, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 5 πόντους, 5 ρημπάουντ και 4 ασσίστ κι εδώ χτυπάει ένα καμπανάκι, αν και ο Σφαιρόπουλος μοίρασε το χρόνο στους γκαρντ του. Από την Βαλένθια, ο Jones τελικά έπαιξε, ενώ ο Pradilla δεν δικαίωσε προσδοκίες που μπορεί να είχαν πολλοί μάνατζερ (μεταξύ τους κι εγώ, στις άλλες μου ομάδες), καθώς αγωνίστηκε μόνο 12:35 για 2 PIR.
Ήρθε η ώρα να πάω και στο ΣΕΦ. Η νίκη του Ολυμπιακού βέβαια με 101-87 ήταν αναγκαστικά η πρώτη πληροφορία που έλαβα σχετικά με την High Voltage, με τον Μπαρτζώκα έτσι να δίνει το 20άρι, όπως εξάλλου έκανε και ο Σφαιρόπουλος από χαμηλότερη τιμή. Η διαφορά βλέπω ήταν στους 22 στο 35' (93-71) για να απαντήσει με ένα 0-9 η Άλμπα και να θέσει σε κίνδυνο 10 ακόμα πόντους για τον Έλληνα κόουτς. Τέλος καλό όλα καλά βέβαια, με βάση και την εικόνα των δύο ομάδων στο πρώτο ημίχρονο.
Εκεί η μεγάλη απογοήτευση ήταν ο Alec Peters, την στιγμή που ο Canaan έσπαγε διάφορα προσωπικά ρεκόρ καριέρας με τους 31 πόντους, τα 9/14 τρίποντα και τις 30 μονάδες ράνκινγκ. Ακόμα και ο χρόνος συμμετοχής του 30 λεπτά ήταν (συν 8 δευτερόλεπτα, ένα λιγότερο από τα τρίποντα που πέτυχε) και φαντάζομαι πως ο Αμερικανός ήταν ένας σημαντικός λόγος για το 20άρι του Μπαρτζώκα. Όσον αφορά τον Peters, άλλη μια φορά πρόβλημα με φάουλ, 4 σε 18,5 λεπτά παρουσίας, διαλύοντας έτσι κάθε ελπίδα για σοβαρό ράνκινγκ, το οποίο βρέθηκε στο 5, παρά τους 11 πόντους του. Η ζημιά έγινε στο τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου, με τον Αμερικανό ουσιαστικά να αγωνίζεται όπως ξέρει μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο και ν' αφήνει επί της ουσίας με μία λύση λιγότερη την ομάδα του.
Την ίδια στιγμή ο Wetzell δικαίωνε τον ερχομό του στην ομάδα, παρότι δεν έφτασε σε κάποια τρελή επίδοση, κυρίως λόγω του μειωμένου του επίσης χρόνου συμμετοχής, μόλις 19:34, ελλείψει μάλιστα Thiemann. 8 πόντοι, 5 ρημπάουντ, 2 κλεψίματα, 2 κερδισμένα φάουλ αλλά και 2 χαμένες βολές (2/4 συνολικά) για τον Νεοζηλανδό που ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 14 μονάδες ράνκινγκ. Αν ευστοχούσε σε μια βολή ακόμα, τώρα τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο εύκολα ενόψει Turn 2.
Όσον αφορά τον άμεσο ανταγωνιστή του στη θέση, ο Ndiaye της Βιλερμπάν σημείωσε ξανά διψήφιο, έστω και οριακά (10), με 6 πόντους, 5 ρημπάουντ, 2 μπλοκ και 2 ασσίστ σε 21:51 κόντρα στην Φενέρ. Αν δεν ακολουθούσε ματς μέσα στην Ρεάλ, ο ερχομός του στη θέση του Peters θα ήταν πραγματικά σε ...προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων. Στον αγώνα με την Φενέρ πάντως δεν ξεχώρισε ο Fall, μένοντας στο 9 PIR και χάνοντας τη φαντασιακή μάχη από τον Motley, που συνέχισε ζεστός με 24 Index Rating σε 23:16. Θετικό αυτό, μιας και ο γίγαντας των Γάλλων εξετάστηκε σοβαρά, αλλά δεν χωρούσε οικονομικά στο πλάνο της ομάδας. Όχι ότι οι επιλογές της αποδείχθηκαν εξαιρετικές βέβαια...
Στο ίδιο ματς, ο Lee υποχώρησε στο 14 ράνκινγκ, παρά τους 18 πόντους και τα 6 κερδισμένα φάουλ που είχε. Η αστοχία του εντός πεδιάς (5/16 σουτ) ήταν αυτή που του στοίχισε, ευτυχώς ωστόσο ήταν ψύχραιμος από τη γραμμή της φιλανθρωπίας (7/8), ενώ μοίρασε και 4 ασσίστ (για 3 πάντως λάθη) στα 31 σχεδόν λεπτά που αγωνίστηκε.
Και πάμε στην Μαδρίτη... τελευταίο ματς, άλλες δυο κατοστάρες εδώ και είσαι σχεδόν σίγουρος ότι ο Campazzo είτε με πόντους, είτε με ασσίστ, θα έχει γράψει πολύ. Δυστυχώς το boxscore δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, ούτε αυτές που δημιούργησε η ανάγνωση του τελικού σκορ του αγώνα, ούτε τις αρχικές κατά το σχεδιασμό του πλάνου της αγωνιστικής. 16 Index Rating και 17,6 fantasy score για τον Αργεντίνο, που δεν είναι και τραγική επίδοση βέβαια, αλλά σίγουρα περιμένεις κάτι καλύτερο όταν ολόκληρη η Ρεάλ είχε 139 PIR. 12 πόντοι, 5 ρημπάουντ, 5 ασσίστ, 5 λάθη και 4 κερδισμένα φάουλ σε 24:45 ο απολογισμός του πλέι μέικερ της βασίλισσας.
Ευτυχώς βέβαια, από τις 139 μονάδες ράνκινγκ της ισπανικής ομάδας, οι 29 ανήκαν στον Poirier, που αυτή τη φορά έπαιξε πράγματι σαν να μην υπάρχει ο Tavares με double double 16 πόντων (6/7 δίποντα, 4/4 βολές) και 10 ρημπάουντ σε 25:38, έχοντας παράλληλα και 3 μπλοκ. Εδώ ο Γάλλος έπαιξε και για την προηγούμενη αγωνιστική, αφού όσοι δεν τον εμπιστεύθηκαν ήδη από τότε, δεν ήταν και πολύ πιθανό να τον αποκτήσουν τώρα, ως προτεραιότητα τουλάχιστον.
Είναι δεδομένο πλέον ότι ο Peters με τους 5,5 πόντους θα περάσει στον πάγκο, όπου βρίσκονται οι Larkin, Μήτογλου, Bryant και Pleiss. Οι δύο πρώτοι θα περάσουν βασικοί, με τον Dos Santos (12,1) επίσης να περνά στον πάγκο. Έτσι, το ζήτημα που δημιουργείται είναι παρόμοιο με αυτό της προηγούμενης αγωνιστικής, αν δηλαδή περάσει βασικός ο Bryant για έναν εκ των Lee ή Wetzell που δίνουν 14 πόντους.
Με την ίδια λογική λοιπόν της προηγούμενης εβδομάδας, το πιο γεμάτο ρόστερ της Εφές δηλαδή, προσανατολίζομαι στο να διατηρήσω τον περιφερειακό της τουρκικής ομάδας στον πάγκο, εξασφαλίζοντας έτσι τους 14 πόντους του Wetzell (μιας και είναι άμεση η αλλαγή λόγω θέσης). Δεν θεωρώ λάθος την τοποθέτηση του στο βασικό σχήμα για όποιον αντιμετωπίζει ανάλογη περίπτωση, εξάλλου η Ζαλγκίρις είναι πράσινη και στο 2 και στο 3, όμως θα το πάω ξανά πιο safe. Ο Pleiss θα παραμείνει στον πάγκο, χάρη στη γεμάτη εμφάνιση του Poirier.
Όσον αφορά τον αρχηγό, το χρίσμα θα μεταφερθεί από τον Campazzo στον Larkin. Η απόφαση αυτή φαίνεται τόσο λογική, παρότι το σκορ του Αργεντίνου έμοιαζε ζητούμενο για ένα και βάλε ημίχρονο στο Turn 2 της προηγούμενης αγωνιστικής.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 24η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
