';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Μακριά από τις παγίδες
Το μη χειρόν βέλτιστον στο Turn 1 της 23ης αγωνιστικής για την High Voltage, που πλέον καλείται να πάρει απόφαση για ένα πραγματικά δύσκολο αρχηγικό δίλημμα.
Δημοσιεύτηκε: 26/01/2024 17:19
Τα σκωτσέζικα ντους στο Euroleague Fantasy συνεχίζονται, όχι μόνο ανάμεσα στις αγωνιστικές, αλλά ανάμεσα και στις διαφορετικές μέρες της ίδιας αγωνιστικής και φαίνεται πως αυτή τη φορά βρισκόμαστε στη μέση μιας αρκετά 23ης ζόρικης αγωνιστικής, μετά τα τεράστια σκορ της προηγούμενης εβδομάδας.
Έτσι κι αλλιώς βέβαια τα περισσότερα “ακριβά” ονόματα αγωνίζονται σήμερα, ωστόσο δεν ήταν και λίγοι οι παίκτες που απογοήτευσαν χθες συνολικά στο παιχνίδι. Κάποιοι βρέθηκαν στο ρόστερ της High Voltage, κάποιους άλλους, ευτυχώς, η ομάδα τους απέφυγε.
Μπορεί να μην δικαιολόγησε την επιλογή του για το χρίσμα της αρχηγίας, η επιλογή του Poirier ωστόσο για τη θέση του σέντερ της ομάδας αποδείχθηκε μια σχεδόν ενδεδειγμένη κίνηση κι αυτό γιατί στο σχετικό δίλημμα επικράτησε του Petrusev, με τον ψηλό του Ολυμπιακού να μένει στο 2 ράνκινγκ, όπως και στην σκια του Sikma στην Μαδρίτη. Το 16,5 fantasy score του Γάλλου βέβαια δεν ήταν ό,τι περίμενα όταν τον έφερνα στην ομάδα, ωστόσο μπορεί να σταθεί πολύ καλύτερα σε βασικό σχήμα, σε σχέση με το υποτυπώδες σκορ του Σέρβου, γιατί την ίδια στιγμή ο Thiemann ήταν αποκαρδιωτικός απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα και στην άνετη μάλιστα νίκη της ομάδας του, σημειώνοντας -1 ράνκινγκ με 2 πόντους, 2/2 βολές, 0/5 δίποντα, 0 ρημπάουντ και 2 ασσίστ σε 16 λεπτά.
Έτσι λοιπόν, αποφεύχθηκε ένα σκορ σαν το 2 στο βασικό σχήμα ήδη από την πρώτη μέρα, ενώ ούτε η επένδυση στον Lessort θα απέφερε καρπούς, με τον Γάλλο να μένει στο 6 PIR μέσα στην Μακάμπι. Δεν δικαίωσε την επιλογή του ως αρχηγός λοιπόν, αλλά σαν σέντερ στάθηκε μια χαρά ο Poirier, σε σχέση με τον άμεσο ανταγωνισμό του στα πλάνα της ομάδας, με τον ψηλό της Ρεάλ να τελειώνει την αναμέτρηση με 7 πόντους (3/5 δίποντα, 1/2 βολές), 9 ρημπάουντ, 4 μπλοκ και 3-1 φάουλ σε 28:48.
Γι’ αυτό εξάλλου επιμένω από την αρχή της χρονιάς ότι είναι κομβικής σημασίας η παρουσία δύο δυνατών σέντερ στο ρόστερ της ομάδας, ως απαραίτητη συνθήκη για σεζόν ...πρωταθλητισμού. Πέραν όλων των άλλων, είναι η πιο βασική θέση καθώς με δύο παίκτες σε ολόκληρο το ρόστερ, τα κακώς κείμενα διορθώνονται σαφώς πιο δύσκολα, σε σχέση με τους γκαρντ ή τους φόργουορντ, όπου υπάρχουν περισσότερες εναλλακτικές.
Μήτογλου και Peters στάθηκαν απλά αξιοπρεπώς σε Βελιγράδι και Μαδρίτη, αρκετά αναμενόμενα θα έλεγα, με τον πρώτο να έχει 13 πόντους (2/3, 2/5, 3/4), 8 ρημπάουντ, 5 λάθη και 5 κερδισμένα φάουλ σε 27 λεπτά απέναντι στην Μακάμπι και τον φόργουορντ του Ολυμπιακού στον ίδιο χρόνο (27:08) να σκοράρει 12 πόντους με 4/6 σουτ και 3/3 βολές και να μαζεύει 5 ρημπάουντ, βλέποντας παράλληλα τον ...Παπανικολάου να κάνει τη δική του δουλειά με 6/8 τρίποντα κόντρα στην Ρεάλ. Σίγουρα, παρά τους ενδοιασμούς, είχα μια ελπίδα ότι ένας εκ των δύο τουλάχιστον θα καταφέρει να βρεθεί ψηλότερα σε σκορ, ευτυχώς όμως την ίδια στιγμή ούτε ο Giedraitis συνέχιζε το εντυπωσιακό του σερί μέσα στην Άλμπα, με 13 Index Rating, επίδοση παρόμοια δηλαδή (αν και από πιο χαμηλή τιμή) των δύο φόργουορντ της High Voltage.
Εκεί, η προτίμηση στον Dos Santos αποδείχθηκε πράγματι καλύτερη, με τον Βραζιλιάνο γκαρντ να σημειώνει 19 ράνκινγκ απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα σκοράροντας 20 πόντους με 4/8 δίποντα, 2/5 τρίποντα και 6/6 βολές και κερδίζοντας 4 φάουλ σε 24,5 λεπτά συμμετοχής, χρόνος μειωμένος λόγω και της επιστροφής τελικά του Nedovic, η οποία πάντως ευτυχώς δεν ανέκοψε τη φόρα του.
Ο καλύτερος παίκτης της High Voltage χθες ήταν και αυτός που φέρει το σημαντικότερο ίσως μερίδιο ευθύνης και για τη μεγαλύτερη ζημιά της! Ο Paris Lee πραγματοποίησε άλλη μια μπασκετική παράσταση, αυτή τη φορά στο φιλοθεάμον κοινό του Μονάχου, σημειώνοντας 21 πόντους (4/10 δίποντα, 2/7 τρίποντα, 7/7 βολές), μοιράζοντας 4 ασσίστ (για 3 λάθη) και κερδίζοντας 8 φάουλ για να αθροίσει 19 μονάδες ράνκινγκ σε 34:24. Με την παρουσία του αυτή και παρέα με τον Fall αλλά και τον απίθανο Ndiaye (που πλέον θα είναι περιζήτητος σε τόσο προσιτή τιμή), ο Αμερικανός οδήγησε την ομάδα του σε σπουδαίο διπλό επί της Μπάγερν με σκορ 64-76, αναγκάζοντας έτσι τον Λάσο να κόψει 10 πόντους (και αρκετά κρέντιτς) από τη συγκομιδή της ομάδας. Η έκπληξη εδώ είναι αρκετά μεγάλη, όση εξάλλου είναι και η απογοήτευση για την εικόνα των Βαυαρών στο πιο “κυκλωμένο” τους ματς στη σεζόν.
Ανεξαρτήτως των επιδόσεων της πρώτης ημέρας, ήταν δεδομένο πως Larkin και Moneke θα περνούσαν στο βασικό σχήμα ενόψει Turn 2. Τα δύο χαμηλότερα σκορ από το Turn 1 είναι αυτά των Thiemann (-1) και Peters (13), οι οποίοι θα περάσουν στον πάγκο, παρέα με τον Lekavicius που θα παραμείνει έτσι κι αλλιώς εκεί. Το μοναδικό ζήτημα όσον αφορά την κατανομή του ρόστερ είναι αν ο Bryant θα μπει στη θέση του Μήτογλου, που έχει 15 πόντους από χθες. Το σκορ αυτό είναι σίγουρα στο εύρος των δυνατοτήτων του παίκτη της Εφές, το έχει αποδείξει εξάλλου αυτό πολλάκις πρόσφατα, από την άλλη ωστόσο προσανατολίζομαι να το “ασφαλίσω”, λαμβάνοντας υπόψη και το πιο γεμάτο πια ρόστερ της τουρκικής ομάδας (και κυρίως της παρουσίας του Clyburn). Ακόμα και σε μια καλή εμφάνιση δηλαδή του Αμερικανού, ίσως η ζημιά να μην είναι και τόσο μεγάλη, αν και σε κάθε περίπτωση θα ωφελήσει οικονομικά την ομάδα.
Το πραγματικά δύσκολο δίλημμα είναι η επιλογή του αρχηγού. Ακόμα κι αν είχα επιλέξει τον Lee αρχικά (20,9), δύσκολα δεν θα άλλαζα το χρίσμα για κάποιον εκ των Moneke και Larkin. Εδώ είναι από τις πραγματικά ελάχιστες φορές, που όχι απλά άλλαξα την αρχική μου απόφαση, αλλά επέστρεψα σ’ αυτήν, είχα ήδη δύο φορές αλλαγή ...πλεύσης δηλαδή και έχουμε ακόμα λίγες ώρες για την έναρξη του Turn 2. Μπασκετική και στατιστική ανάλυση μπορεί να γίνει σε πολλές παραγράφους, χωρίς να αναδειχθεί ξεκάθαρος νικητής. Η επιστροφή του Clyburn και το αντίπαλο δέος του James, σε συνδυασμό με τα συνεχόμενα 35άρια σε λεπτά του Larkin είναι αστερίσκοι που μπορούν να λειτουργήσουν κατά του, όμως το ιστορικό του είναι τέτοιο που τα σβήνει όλα. Ωστόσο, στάθηκα περισσότερο σ’ αυτό: ο Moneke κάνει φέτος εκπληκτική χρονιά και διαθέτει τεράστια αυτοπεποίθηση και ψυχολογία όταν βρίσκεται στο παρκέ. Αυτό φαίνεται από όλες του τις κινήσεις, τη γλώσσα του σώματος, το πως πανηγυρίζει. Μια από τις ελάχιστες φορές που έλειπε η διάθεση αυτή, με την Μονακό εντός, αυτό φάνηκε. Έχοντας λοιπόν δύο 27άρια ράνκινγκ φέτος απέναντι στην Βαλένθια σε Euroleague και ACB, θεωρώ πως ο φόργουορντ της Μπασκόνια θα νιώθει αρκετά καλά, της έχει πάρει τον αέρα, λαϊκιστί, ώστε να αποδώσει όπως μπορεί. Μ’ αυτήν τη διόλου ψύχραιμη και διόλου μπασκετική ανάλυση λοιπόν, προσανατολίζομαι στο να πάρει αυτός το περιβραχιόνιο για το Turn 2, ελπίζοντας πως ο Ιβάνοβιτς δεν θα αρχίσει πάλι τα δικά του... Πέραν όλων αυτών βέβαια, έτσι κι αλλιώς ο Moneke δείχνει επίσης να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και τα νούμερα δικαιολογούν λίγο πολύ την επιλογή του για τη θέση. Τώρα λιγότερο ή περισσότερο από τον Larkin, θα φανεί στο αποτέλεσμα και μόνο.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 23η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Έτσι κι αλλιώς βέβαια τα περισσότερα “ακριβά” ονόματα αγωνίζονται σήμερα, ωστόσο δεν ήταν και λίγοι οι παίκτες που απογοήτευσαν χθες συνολικά στο παιχνίδι. Κάποιοι βρέθηκαν στο ρόστερ της High Voltage, κάποιους άλλους, ευτυχώς, η ομάδα τους απέφυγε.
Μπορεί να μην δικαιολόγησε την επιλογή του για το χρίσμα της αρχηγίας, η επιλογή του Poirier ωστόσο για τη θέση του σέντερ της ομάδας αποδείχθηκε μια σχεδόν ενδεδειγμένη κίνηση κι αυτό γιατί στο σχετικό δίλημμα επικράτησε του Petrusev, με τον ψηλό του Ολυμπιακού να μένει στο 2 ράνκινγκ, όπως και στην σκια του Sikma στην Μαδρίτη. Το 16,5 fantasy score του Γάλλου βέβαια δεν ήταν ό,τι περίμενα όταν τον έφερνα στην ομάδα, ωστόσο μπορεί να σταθεί πολύ καλύτερα σε βασικό σχήμα, σε σχέση με το υποτυπώδες σκορ του Σέρβου, γιατί την ίδια στιγμή ο Thiemann ήταν αποκαρδιωτικός απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα και στην άνετη μάλιστα νίκη της ομάδας του, σημειώνοντας -1 ράνκινγκ με 2 πόντους, 2/2 βολές, 0/5 δίποντα, 0 ρημπάουντ και 2 ασσίστ σε 16 λεπτά.
Έτσι λοιπόν, αποφεύχθηκε ένα σκορ σαν το 2 στο βασικό σχήμα ήδη από την πρώτη μέρα, ενώ ούτε η επένδυση στον Lessort θα απέφερε καρπούς, με τον Γάλλο να μένει στο 6 PIR μέσα στην Μακάμπι. Δεν δικαίωσε την επιλογή του ως αρχηγός λοιπόν, αλλά σαν σέντερ στάθηκε μια χαρά ο Poirier, σε σχέση με τον άμεσο ανταγωνισμό του στα πλάνα της ομάδας, με τον ψηλό της Ρεάλ να τελειώνει την αναμέτρηση με 7 πόντους (3/5 δίποντα, 1/2 βολές), 9 ρημπάουντ, 4 μπλοκ και 3-1 φάουλ σε 28:48.
Γι’ αυτό εξάλλου επιμένω από την αρχή της χρονιάς ότι είναι κομβικής σημασίας η παρουσία δύο δυνατών σέντερ στο ρόστερ της ομάδας, ως απαραίτητη συνθήκη για σεζόν ...πρωταθλητισμού. Πέραν όλων των άλλων, είναι η πιο βασική θέση καθώς με δύο παίκτες σε ολόκληρο το ρόστερ, τα κακώς κείμενα διορθώνονται σαφώς πιο δύσκολα, σε σχέση με τους γκαρντ ή τους φόργουορντ, όπου υπάρχουν περισσότερες εναλλακτικές.
Μήτογλου και Peters στάθηκαν απλά αξιοπρεπώς σε Βελιγράδι και Μαδρίτη, αρκετά αναμενόμενα θα έλεγα, με τον πρώτο να έχει 13 πόντους (2/3, 2/5, 3/4), 8 ρημπάουντ, 5 λάθη και 5 κερδισμένα φάουλ σε 27 λεπτά απέναντι στην Μακάμπι και τον φόργουορντ του Ολυμπιακού στον ίδιο χρόνο (27:08) να σκοράρει 12 πόντους με 4/6 σουτ και 3/3 βολές και να μαζεύει 5 ρημπάουντ, βλέποντας παράλληλα τον ...Παπανικολάου να κάνει τη δική του δουλειά με 6/8 τρίποντα κόντρα στην Ρεάλ. Σίγουρα, παρά τους ενδοιασμούς, είχα μια ελπίδα ότι ένας εκ των δύο τουλάχιστον θα καταφέρει να βρεθεί ψηλότερα σε σκορ, ευτυχώς όμως την ίδια στιγμή ούτε ο Giedraitis συνέχιζε το εντυπωσιακό του σερί μέσα στην Άλμπα, με 13 Index Rating, επίδοση παρόμοια δηλαδή (αν και από πιο χαμηλή τιμή) των δύο φόργουορντ της High Voltage.
Εκεί, η προτίμηση στον Dos Santos αποδείχθηκε πράγματι καλύτερη, με τον Βραζιλιάνο γκαρντ να σημειώνει 19 ράνκινγκ απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα σκοράροντας 20 πόντους με 4/8 δίποντα, 2/5 τρίποντα και 6/6 βολές και κερδίζοντας 4 φάουλ σε 24,5 λεπτά συμμετοχής, χρόνος μειωμένος λόγω και της επιστροφής τελικά του Nedovic, η οποία πάντως ευτυχώς δεν ανέκοψε τη φόρα του.
Ο καλύτερος παίκτης της High Voltage χθες ήταν και αυτός που φέρει το σημαντικότερο ίσως μερίδιο ευθύνης και για τη μεγαλύτερη ζημιά της! Ο Paris Lee πραγματοποίησε άλλη μια μπασκετική παράσταση, αυτή τη φορά στο φιλοθεάμον κοινό του Μονάχου, σημειώνοντας 21 πόντους (4/10 δίποντα, 2/7 τρίποντα, 7/7 βολές), μοιράζοντας 4 ασσίστ (για 3 λάθη) και κερδίζοντας 8 φάουλ για να αθροίσει 19 μονάδες ράνκινγκ σε 34:24. Με την παρουσία του αυτή και παρέα με τον Fall αλλά και τον απίθανο Ndiaye (που πλέον θα είναι περιζήτητος σε τόσο προσιτή τιμή), ο Αμερικανός οδήγησε την ομάδα του σε σπουδαίο διπλό επί της Μπάγερν με σκορ 64-76, αναγκάζοντας έτσι τον Λάσο να κόψει 10 πόντους (και αρκετά κρέντιτς) από τη συγκομιδή της ομάδας. Η έκπληξη εδώ είναι αρκετά μεγάλη, όση εξάλλου είναι και η απογοήτευση για την εικόνα των Βαυαρών στο πιο “κυκλωμένο” τους ματς στη σεζόν.
Ανεξαρτήτως των επιδόσεων της πρώτης ημέρας, ήταν δεδομένο πως Larkin και Moneke θα περνούσαν στο βασικό σχήμα ενόψει Turn 2. Τα δύο χαμηλότερα σκορ από το Turn 1 είναι αυτά των Thiemann (-1) και Peters (13), οι οποίοι θα περάσουν στον πάγκο, παρέα με τον Lekavicius που θα παραμείνει έτσι κι αλλιώς εκεί. Το μοναδικό ζήτημα όσον αφορά την κατανομή του ρόστερ είναι αν ο Bryant θα μπει στη θέση του Μήτογλου, που έχει 15 πόντους από χθες. Το σκορ αυτό είναι σίγουρα στο εύρος των δυνατοτήτων του παίκτη της Εφές, το έχει αποδείξει εξάλλου αυτό πολλάκις πρόσφατα, από την άλλη ωστόσο προσανατολίζομαι να το “ασφαλίσω”, λαμβάνοντας υπόψη και το πιο γεμάτο πια ρόστερ της τουρκικής ομάδας (και κυρίως της παρουσίας του Clyburn). Ακόμα και σε μια καλή εμφάνιση δηλαδή του Αμερικανού, ίσως η ζημιά να μην είναι και τόσο μεγάλη, αν και σε κάθε περίπτωση θα ωφελήσει οικονομικά την ομάδα.
Το πραγματικά δύσκολο δίλημμα είναι η επιλογή του αρχηγού. Ακόμα κι αν είχα επιλέξει τον Lee αρχικά (20,9), δύσκολα δεν θα άλλαζα το χρίσμα για κάποιον εκ των Moneke και Larkin. Εδώ είναι από τις πραγματικά ελάχιστες φορές, που όχι απλά άλλαξα την αρχική μου απόφαση, αλλά επέστρεψα σ’ αυτήν, είχα ήδη δύο φορές αλλαγή ...πλεύσης δηλαδή και έχουμε ακόμα λίγες ώρες για την έναρξη του Turn 2. Μπασκετική και στατιστική ανάλυση μπορεί να γίνει σε πολλές παραγράφους, χωρίς να αναδειχθεί ξεκάθαρος νικητής. Η επιστροφή του Clyburn και το αντίπαλο δέος του James, σε συνδυασμό με τα συνεχόμενα 35άρια σε λεπτά του Larkin είναι αστερίσκοι που μπορούν να λειτουργήσουν κατά του, όμως το ιστορικό του είναι τέτοιο που τα σβήνει όλα. Ωστόσο, στάθηκα περισσότερο σ’ αυτό: ο Moneke κάνει φέτος εκπληκτική χρονιά και διαθέτει τεράστια αυτοπεποίθηση και ψυχολογία όταν βρίσκεται στο παρκέ. Αυτό φαίνεται από όλες του τις κινήσεις, τη γλώσσα του σώματος, το πως πανηγυρίζει. Μια από τις ελάχιστες φορές που έλειπε η διάθεση αυτή, με την Μονακό εντός, αυτό φάνηκε. Έχοντας λοιπόν δύο 27άρια ράνκινγκ φέτος απέναντι στην Βαλένθια σε Euroleague και ACB, θεωρώ πως ο φόργουορντ της Μπασκόνια θα νιώθει αρκετά καλά, της έχει πάρει τον αέρα, λαϊκιστί, ώστε να αποδώσει όπως μπορεί. Μ’ αυτήν τη διόλου ψύχραιμη και διόλου μπασκετική ανάλυση λοιπόν, προσανατολίζομαι στο να πάρει αυτός το περιβραχιόνιο για το Turn 2, ελπίζοντας πως ο Ιβάνοβιτς δεν θα αρχίσει πάλι τα δικά του... Πέραν όλων αυτών βέβαια, έτσι κι αλλιώς ο Moneke δείχνει επίσης να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και τα νούμερα δικαιολογούν λίγο πολύ την επιλογή του για τη θέση. Τώρα λιγότερο ή περισσότερο από τον Larkin, θα φανεί στο αποτέλεσμα και μόνο.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 23η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
