Η High Voltage στοχεύει στις ευκαιρίες που έχουν προκύψει από τα κενά που αφήνουν οι πρόσφατοι τραυματισμοί παικτών, στην 22η αγωνιστική του Euroleague Fantasy.
Πριν περάσουμε στην καθιερωμένη ανάλυση, θα πρέπει να αποτίσουμε ένα μικρό φόρο τιμής στον τεράστιο Dejan Milojevic, που απεβίωσε χθες μετά από έμφραγμα που υπέστη τις προηγούμενες μέρες. Το σοκ για το βοηθό προπονητή των Warriors και πρώην παίκτη της Euroleague είναι τεράστιο και ο λόγος που γίνεται ειδική αναφορά εδώ είναι γιατί ο Σέρβος ψηλός ήταν ο πρώτος mega star του Euroleague Fantasy, μαζί με τον Anthony Parker κυριαρχώντας στην πρώτη χρονιά του παιχνιδιού, τη σεζόν 2004-05 δηλαδή, στα έξι παιχνίδια που πρόλαβε να αγωνιστεί, πριν τραυματιστεί και χάσει το υπόλοιπο της χρονιάς. Μπορείτε να μπείτε στη
σχετική του καρτέλα στην Euroleague και να επιλέξετε τη σεζόν 2004-05, όπως και τη 2005-06 βέβαια για να δείτε για τι παίκτη μιλάμε και πόση ζημιά έκανε με τα 2.01 μέτρα ύψους του. Θρύλος, παρά το σύντομο πέρασμά του στη διοργάνωση.
Επιστρέφοντας στα πεζά του Fantasy, η 21η αγωνιστική ήταν αρκετά δύσκολη για τις περισσότερες ομάδες. Η High Voltage είχε κακή απόδοση και συγκέντρωσε 126,05 πόντους, παρ’ όλα αυτά ανέβηκε 57 θέσεις στη γενική κατάταξη, όπου βρίσκεται στο Νο. 384 πλέον, έχοντας συνολικά 3.395,05 πόντους. Η βασική ερμηνεία που δίνω γι’ αυτό ήταν το +20 του Γκριμάου (91-73 η Μπαρτσελόνα την Ζαλγκίρις) σ’ αντιδιαστολή με του -20 του Πουπέ της Βιλερμπάν, κόουτς που επέλεξαν πολλοί λόγω Άλμπα. Το μπάτζετ πάντως μειώθηκε κατά 0,2 κρέντιτς και πλέον αριθμεί 124,5.
Πολλά από τα στραβά πάντως ξεκίνησαν από το ξαφνικό DNP του Hayes-Davis, που άλλαξε τα πλάνα της ομάδας την τελευταία στιγμή. Έτσι, έμεινε ο Shengelia και μαζί του ήρθε και ο Hezonja, αντί για το δίδυμο των Hayes-Davis και Peters. Εδώ βέβαια βοήθησε και ο ...Παπανικολάου, που με τη σύγκρουσή του με τον Peters κατά τη διάρκεια του αγώνα με την Μπασκόνια τον έθεσε για λίγο νοκ άουτ κι έτσι ο Αμερικανός έμεινε στο 8 ράνκινγκ, δίχως να στερεί κάτι από την ομάδα.
Ο Shengelia βέβαια που έμεινε αναγκαστικά πραγματοποίησε μακράν τη χειρότερή του φετινή εμφάνιση με το 2 PIR σε 14:36 μέσα στην Εφές, δίχως εύστοχο σουτ εντός πεδιάς! Ο Γεωργιανός στέρησε μισό κρέντιτ από την ομάδα και πλέον πρέπει να αποχωρήσει έτσι κι αλλιώς, καθώς θα απουσιάσει για τις επόμενες 10 μέρες από την αγωνιστική δράση.
Όχι ότι ο αρχηγός Larkin βέβαια τα πήγε και πολύ καλύτερα, προσφέροντας 15,4 πόντους μετά και το διπλασιασμό του σκορ του, έχοντας 11 πόντους με 0/4 τρίποντα, 2 ασσίστ και 3-3 φάουλ σε 34,5 λεπτά συμμετοχής απέναντι στην Βίρτους. Ο Αμερικανός με το διπλασιασμό έδωσε το ...αρχικό σκορ του Μήτογλου που είχε μπει αρχηγός την πρώτη μέρα, αλλά κι αυτός πήρε το μικρότερο χρόνο συμμετοχής του για φέτος (21:49), με τον Αταμάν να τον τραβά ξανά στον πάγκο μόλις ο Hernangomez βρήκε στόχο έξω από τα 6,75μ., 6:40 περίπου πριν τη λήξη του αγώνα με την Μονακό.
Οι δύο σταρ ήταν και οι μεγαλύτερες παραφωνίες του βασικού σχήματος. Στον αντίποδα, ο Bryant συνέχισε καυτός με 29,7 φαντασιακούς πόντους, σκοράροντας 21 πόντους και κερδίζοντας 6 φάουλ μεταξύ άλλων σε 31:39 απέναντι στην Βίρτους, με τον περιφερειακό της Εφές να αποτελεί ίσως κι αυτός μια ειδοποιό διαφορά σε σχέση με τον ανταγωνισμό, αν και η κλάση του δεν αποτελεί κάποιο τρελό φαντασιακό μυστικό.
Στη Γαλλία, ο Lee δυσκολεύτηκε, παραμένοντας όμως σε διψήφιο νούμερο, 11, κόντρα στην Άλμπα, έχοντας 12 πόντους σε 29:40, ενώ ο Thiemann συνεχίζει να προσφέρει απλόχερα, με 18,7 fantasy score στο ίδιο ματς, σημειώνοντας 12 πόντους και 7 κερδισμένα φάουλ σε 23:48.
Όσον αφορά τον πάγκο, εκεί βρέθηκαν εξ αρχής οι Pleiss (2,75) και Lekavicius (2) που έμειναν σε ρηχά νερά, όπως και χαμηλό χρόνο συμμετοχής (11:37 και 13:51 αντίστοιχα) απέναντι σε Βίρτους και Μπαρτσελόνα, ενώ απογοήτευση ξανά ήταν ο Napier, όπως αναφέρθηκε και στο ενδιάμεσο άρθρο, με τον γκαρντ της Μιλάνο να μένει στο 5 ράνκινγκ έχοντας 6 πόντους με 2/10 σουτ και 1/4 βολές κόντρα στον Αστέρα. Ευτυχώς, τα 5 ρημπάουντ, οι 4 ασσίστ και τα 6 κερδισμένα φάουλ σε 32:17 διέσωσαν κάτι πολύ χειρότερο. Τέλος, για να επιστρέψουμε εκεί που ξεκινήσαμε, ο Hezonja που αποκτήθηκε εκτάκτως πρόσφερε 6,6 πόντους μέσω του πάγκου, έχοντας 10 πόντους και 6 ρημπάουντ σε 24:52 συμμετοχής με την Βαλένθια.
Με τους διάφορους τραυματισμούς που έχουν προκύψει, το πλάνο της 22ης αγωνιστικής προκύπτει εν μέρει εύκολα. Είναι δεδομένο δηλαδή ότι θα αποχωρήσει ο Shengelia, ενώ είναι αρκετά προφανής και η έλευση του
Nikola Milutinov στη θέση του Pleiss, λόγω Moustapha Fall (εκτός για 3 εβδομάδες), αλλά και του πιο γεμάτου πια ρόστερ της Εφές. Το timing εδώ δείχνει καλό.
Στη θέση του προπονητή, η πιο λογική επιλογή μοιάζει να είναι ο
Λούκα Μπάνκι με την Βιλερμπάν, παρά την απουσία του Shengelia. Με την Βίρτους γενικά να παρουσιάζει μια πολύ σοβαρή εικόνα καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, θεωρώ πως δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες απέναντι στους Γάλλους. Ένα ντεφορμάρισμα ενδεχομένως υπάρχει, αλλά και πάλι είναι άλλη η τάξη μεγέθους της ποιότητας της ιταλικής ομάδας, ενώ και τα 5,9 κρέντιτς είναι εξαιρετική τιμή. Όσον αφορά τον Toko, οι επιστροφές των Mickey, Polonara, αλλά και η απόκτηση του Zizic δεν αφήνει πολλά κενά στη γραμμή ψηλών της ομάδας, ποσοτικά τουλάχιστον.
Από εκεί και πέρα, οι τρεις παίκτες που εξετάστηκαν για αποχώρηση είναι οι Hezonja, Napier και Larkin. Δεδομένου ότι ένας από αυτούς προλαβαίνει να φύγει, το να είναι αυτός ο Larkin δείχνει πιο δύσκολο, με την απομάκρυνσή του να αποτελεί μεγαλύτερο ρίσκο, θετικό και αρνητικό. Οι άλλοι δύο μπορούν επίσης να μείνουν και ειδικά ο Hezonja, με τις τόσες απουσίες που φαίνεται να έχει η Ρεάλ. Για την ώρα βέβαια δεν υπάρχει ξεκάθαρη ενημέρωση, όμως κατά τα φαινόμενα δύσκολα θα παρουσιαστεί με πλήρες ρόστερ η ισπανική ομάδα στο Πριγκιπάτο. Το -3 της Μονακό στους PFs βέβαια και το κουλούρι του Κροάτη στο πρώτο ματς είναι στοιχεία αρκετά αποθαρρυντικά για την παραμονή του, εξάλλου αποκτήθηκε εκτάκτως και εκτός πλάνων την προηγούμενη αγωνιστική.
Βέβαια, ο Napier αποτελεί πραγματική απογοήτευση στα πρώτα του ματς με την Μιλάνο και η αλήθεια είναι πως αν δεν υπήρχαν άλλες προτεραιότητες που αναφέρθηκαν, το πιθανότερο είναι να αποτελούσε ήδη παρελθόν από την ομάδα. Ωστόσο εδώ δεν υποτιμώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο που έχει στο παιχνίδι της ομάδας του και πράγματι πιστεύω ότι περισσότερες λύσεις (Shields, McGruder) μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητά του στα σουτ. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι στο σενάριο που αποχωρεί, δεν φαίνεται να υπάρχουν καλά ανταλλάγματα, αναζητώντας δηλαδή γκαρντ με 9 ή 7,2 κρέντιτς (ποσό που προκύπτει από τον αντικαταστάτη του Shengelia). Η αγορά διαθέτει μόνο “στοιχήματα”, που μπορεί να κρύβουν ενδιαφέρον, όχι όμως και κάποια ξεκάθαρη υποτίμηση. Ούτως ή άλλως, θεωρώ τα 10,4 κρέντιτς αρκετά φθηνή τιμή πώλησης, σε σύγκριση και με τα 12,3 κρέντιτς του Hezonja, μακροπρόθεσμα τουλάχιστον.
Έτσι, στο σενάριο που αποχωρούν δύο φόργουορντ (Shengelia, Hezonja) προκύπτουν δύο ενδιαφέροντα δίδυμα, με βάση τις οικονομικές δυνατότητες της ομάδας. Το ένα είναι οι Peters και PIerre και το δεύτερο οι Moneke και Wetzell. Ξεκάθαρο νικητή δεν μπορώ να αναδείξω εύκολα, μπορώ ωστόσο να δω ότι
Peters εντός και Moneke εκτός έδρας έχουν τον ίδιο μέσο όρο σε ράνκινγκ μέχρι τώρα, 18,8, κάτι που σημαίνει ότι στη δεύτερη περίπτωση ίσως πληρώνω 1,8 κρέντιτς παραπάνω (η απόκλιση μεταξύ των δύο τιμών στους γκαρντ που αναφέρθηκε προηγουμένως) για ένα παρόμοιο σκορ. Βέβαια εδώ υπάρχει η εκ διαμέτρου αντίθετη εικόνα στους power forwards για τους επόμενους αντιπάλους των δύο παικτών, με την Μακάμπι να είναι αρκούντως κόκκινη (-2.15) και τον Αστέρα καταπράσινος (2.4) κι αυτή είναι μια παράμετρος που με τη σειρά της μπορεί να δικαιολογήσει το έξτρα κόστος των 1,8 κρέντιτς.
Έτσι, η απόφαση κρίνεται από την υποτίμηση που μπορεί να κρύβει ο
Dyshawn Pierre μετά τη γεμάτη εμφάνισή του με την Μπάγερν (29 ράνκινγκ σε 28 λεπτά). Ο Αμερικανός με τα διάφορα προβλήματα τραυματισμών δεν έχει κάνει κάποια καλή σεζόν, δεν αποκλείεται ωστόσο να συνεχίσει σε αξιόλογα επίπεδα, λόγω και της απουσίας του Hayes-Davis. Από την άλλη ο Wetzell αποτελεί πραγματικά τίμια επιλογή στα 7,3 κρέντιτς, έχοντας σταθεροποιηθεί στα διψήφια σκορ το τελευταίο διάστημα, αλλά δύσκολα μπορεί να αποτελέσει x-factor, σε σχέση με τον Pierre τουλάχιστον, που ένα νέο μεγάλο σκορ με την πράσινη Ζαλγκίρις θα απογειώσει τις μετοχές του. Αυτό με οδηγεί στην επιλογή του φόργουορντ της Φενέρ, κυνηγώντας το μεγαλύτερο ταβάνι που πιθανώς έχει. Στην επιλογή αυτή τέλος, βοηθά και το γεγονός ότι η Άλμπα αγωνίζεται στο Turn 1 και η Φενέρ στο Turn 2, κάτι που με την τρέχουσα κατανομή του ρόστερ θα άφηνε τον ψηλό της γερμανικής ομάδας έτσι κι αλλιώς στον πάγκο.
Το κρίσιμο ζήτημα πλέον είναι η επιλογή του αρχηγού και η απουσία ενός πολύ δυνατού ονόματος την Παρασκευή (Μήτογλου, Pierre, Napier, Lekavicius αγωνίζονται στο Turn 2). Έτσι, θα πρέπει να υπάρξει το μέγιστο δυνατό κέρδος ήδη από το Turn 1, σε μια θέση που η ομάδα έχει διαδοχικές άσχημες/ατυχείς επιλογές τελευταία (δεν έχει ξεπεράσει τους 33 πόντους συνολικά ο αρχηγός τις τρεις τελευταίες αγωνιστικές). Το versus που δημιουργείται μεταξύ Larkin και Milutinov είναι πραγματικά ισχυρό και η αρχική μου επιλογή ήταν ο γκαρντ της Εφές, κοιτώντας και τα αξιοθαύμαστα σκορ του πριν τη διαβολοβδομάδα που μόλις προηγήθηκε. Από την άλλη ωστόσο ο Σέρβος είναι φαντασιακή αδυναμία και φέτος δεν έχει πέσει κάτω από το 18 Index Rating όταν αγωνίζεται περισσότερο από 23 λεπτά, κάτι που κατά πάσα πιθανότητα θα συμβεί και σήμερα με την Μακάμπι, ελλείψει Fall. Έτσι, προσανατολίζομαι περισσότερο στο να δώσω το περιβραχιόνιο στο σέντερ του Ολυμπιακού αν και για την τελική επιλογή θα περιμένω να δω και τα νέα από το μέτωπο των τραυματιών, καθώς έχει ακουστεί ότι μπορεί να επιστρέψει ο Clyburn, ενώ δεν είναι σίγουρη ακόμα η συμμετοχή του Petrusev (που θα μπορούσε να πάρει χρόνο στο 5, ή ο Sikma). Στο Turn 2, αν στραβώσει η όποια αρχική επιλογή, επικρατέστερος δείχνει να είναι ο Μήτογλου, λόγω έδρας αλλά και συνολικής παρουσίας τη φετινή σεζόν.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 22ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.