';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Εκτεταμένο rotation
Μετά το πάθημα του προηγούμενου διημέρου, η High Voltage προχωρά σε rotation με βάση και το πρόγραμμα της 16ης αγωνιστικής.
Δημοσιεύτηκε: 21/12/2023 16:42
Μια αγωνιστική στο Euroleague Fantasy μπορεί να χαρακτηριστεί κακή, είτε αν έχεις κάνει εξ’ αρχής κακές επιλογές/αλλαγές, είτε αν δεν έχεις διαχειριστεί κατάλληλα το υπάρχον ρόστερ σου, μέσα από τις εσωτερικές αλλαγές και την επιλογή του αρχηγού. Ένα τέτοιο μιξ θεωρώ ότι αποτέλεσε η 15η αγωνιστική για την High Voltage, παρά τη μικρή βαθμολογική άνοδο που σημείωσε.
Συγκεκριμένα, η ομάδα συγκέντρωσε 145,9 πόντους και αθροίζει πλέον 2.448,7 στο σύνολο, σκαρφαλώνοντας 50 θέσεις στη γενική κατάταξη του παιχνιδιού, όπου βρίσκεται στο Νο. 510 πια. Το μπάτζετ έμεινε ουσιαστικά στάσιμο, με το ελάχιστο κέρδος των 0,2 κρέντιτς, αριθμώντας έτσι 120,2 κρέντιτς συνολικά.
Για να πιάσουμε λίγο το φιλοσοφικό λοιπόν, πριν πάμε στα γνωστά, υπάρχουν λάθος επιλογές που δεν σε νοιάζει και τόσο να είναι λάθος, με την έννοια ότι η λογική σου, αν όχι 100% σωστή εξ’ αρχής, είχε ένα συγκεκριμένο σκεπτικό. Υπάρχουν πάλι και επιλογές που όταν βλέπεις το “στραβό” αποτέλεσμα, καταλαβαίνεις ότι θα μπορούσες ίσως να τις διαχειριστείς καλύτερα.
Ας δώσω όμως παραδείγματα για να γίνει πιο κατανοητό όλο αυτό. Ο Sedekerskis έκανε ένα 25άρι με την Μακάμπι, μόλις ακριβώς αποχώρησε από την High Voltage. Αυτό το σκορ φυσικά και έλειψε από την ομάδα, ωστόσο δεν με στεναχώρησε κιόλας, καθώς η απόφαση ήταν να αποφύγω οποιαδήποτε κακοτοπιά από τη νέα διαχείριση του Ιβάνοβιτς στις θέσεις των φόργουορντ με τους Moneke και Sedekerskis για την Μπασκόνια. Αυτή ήταν η φορά του πρώτου να μείνει σε ρηχά νερά, την προηγούμενη ήταν η φορά του Λιθουανού κοκ. Σε βάθος χρόνου βέβαια ακόμα κι έτσι μπορεί οι δύο αυτοί εκπληκτικοί παίκτες να αποδίδουν ανώτερα της τιμής τους, αλλά σίγουρα ο ρυθμός ανόδου τους, αν τους εξετάσουμε ως δίδυμο, έχει ελαττωθεί. Επομένως, αναγκαίο κακό εδώ.
Μια άλλη αντίστοιχη περίπτωση ήταν αυτή του Hezonja. Ο Κροάτης αποχώρησε για να προχωρήσει το συνολικό πλάνο της προηγούμενης αγωνιστικής, με τον Deck να δίνεται αμφίβολος από το παιχνίδι. Τελικά ο Αργεντίνος δεν αγωνίστηκε, ο Hezonja πήρε άπλετο χρόνο συμμετοχής με τον Αστέρα και σημείωσε με άνεση ένα 19 PIR, το οποίο θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερο αν ήταν λιγάκι πιο εύστοχος έξω από τα 6,75μ (3/9). Το σκορ αυτό δεν μου έλλειψε ωστόσο, με την έννοια ότι θεωρούσα εξ’ αρχής τον φόργουορντ της Ρεάλ πιο βραχυπρόθεσμη επιλογή. Φυσικά, αν η περίπτωσή του βολεύει και έχει προοπτικές (όπως ίσως αυτή την αγωνιστική) θα τον εξετάσω ξανά, αλλά δεν είναι ο παίκτης που θα ξεκινούσα το σχεδιασμό μου.
Πάμε τώρα στις πιο ...λάθος αποφάσεις. Αυτές βέβαια τις βλέπεις πιο καθαρά μετά το αποτέλεσμα, πάντως διαπιστώνεις όντως μια διαφορετική θεώρηση ανάμεσα στο “πριν” και το “μετά”. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση η άνετη νίκη της Μιλάνο επί της Βιλερμπάν, με τον Μεσίνα να δίνει 25 πόντους, την στιγμή που η Φενέρ με τα χίλια ζόρια επικράτησε της Ζαλγκίρις (80-78), με τον Σάρας έτσι να μένει στους 10 πόντους (και πάλι καλά). Πράγματι, η Μιλάνο έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αναξιόπιστη και πέρυσι και φέτος, αλλά ίσως σε όχι τόσο μεγάλο βαθμό για να προσπεράσω ένα τέτοιο ματς. Από την άλλη, μία πειστική βέβαια νίκη της Φενέρ επί της Μονακό κι ένα δεδομένο ντεφορμάρισμα της Ζαλγκίρις πριν τη χθεσινή τους αναμέτρηση, μου φάνηκε καλύτερη επιλογή, γνωρίζοντας τον πιο “σφιχτό” ρυθμό παιχνιδιού και των δύο και κυρίως, το πόσο ...ενοχλητική μπορεί να γίνει η λιθουανική ομάδα. Δεν είναι ότι θεωρώ λάθος την επιλογή Σάρας, θεωρώ όμως λάθος το φόβο που αποτυπώθηκε στην απουσία του Μεσίνα από τον πάγκο και μιας πολύ κλασικής ευκαιρίας για μεγάλο σκορ από τη θέση του προπονητή, χωρίς το πολύ μεγάλο κόστος (7,2 κρέντιτς).
Κάτι αντίστοιχο ίσχυσε και στην επιλογή του αρχηγού, με τον Shields να συγκεντρώνει όλα εκείνα τα “υπέρ” της περίπτωσης του Μεσίνα κι ακόμα περισσότερα (αξιοπιστία, μομέντουμ, κλπ). Ωστόσο δίστασα να τον χρίσω αρχηγό, παρά την εξόφθαλμη ευκαιρία, για χάρη του - ενός και μοναδικού βέβαια - James, που ως γνωστόν εντός έδρας αποδίδει συνήθως λίγο χαμηλότερα, γιατί οι συμπαίκτες του καταφέρνουν να είναι καλύτεροι (στα εύκολα δηλαδή). Βέβαια όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και ούτε εδώ φυσικά μπορώ να κρίνω κακή την καθ’ εαυτή επιλογή του James (που να φανταστεί κανείς εξάλλου ότι ο Walker θα “κλέψει” 4 κερδισμένα φάουλ, 8 εκτελεσμένες βολές και 21 μονάδες ράνκινγκ). Ωστόσο κι εδώ μένει η αίσθηση της χαμένης ευκαιρίας, αφού ο συνδυασμός Shields - Βιλερμπάν, με όλα τα στατιστικά και το πλαίσιο που υπήρχε ήταν πραγματικά εξαιρετικός. Το 25 PIR του παίκτη της Μιλάνο βέβαια διαμορφώθηκε ήδη κάπου από το 25ο λεπτό (είχε 19 στο ημίχρονο) της αναμέτρησης κι αν το σκορ ήταν πιο κοντά, τότε ο Αμερικανός θα μπορούσε να κάνει season high (30).
Σε κάθε περίπτωση βέβαια, η έλευση του σκόρερ της Μιλάνο αποδείχθηκε σωστή κίνηση με τους 27,5 τελικά πόντους που προσέφερε, με τον James με τη σειρά του να συνεισφέρει 34 μέσω αρχηγίας, ενώ σταθερά αξιόλογη παρέμεινε και η απόδοση του Μήτογλου, με 17,6 φαντασιακούς πόντους στην σπουδαία εκτός έδρας νίκη του Παναθηναϊκού επί της Μονακό στο Πριγκιπάτο.
Το βασικό σχήμα είχε μόνο διψήφιες επιδόσεις, με τις τρεις να έρχονται από την πρώτη μέρα (Milutinov 19, Miller-McIntyre 17, Thiemann 15,4), ενώ η μοναδική αστοχία ήταν, παραδόξως, ο Shengelia, που σημείωσε 8,8 σκορ με τον Ολυμπιακό κι έδωσε το 50% αυτών. Εκεί παρέμειναν και οι Giedraitis, Jackson και Osmani, με τον πρώτο μόνο να καταφέρνει να ξεπεράσει το 0 (2 PIR, 1 πόντος).
Όσο για τον Σάρας, όπως ανέφερα, έδωσε 10 πόντους, με την απόκλιση 15 πόντων από τον Μεσίνα να είναι αρκετά σημαντική.
Από τον προπονητή θα ξεκινήσει ο σχεδιασμός και της 16ης αγωνιστικής που διεξάγεται σήμερα και αύριο. Προφανείς επιλογές εδώ δεν υπάρχουν κι έτσι θα πρέπει να γίνει επιλογή ...αντιπάλου, δηλαδή Άλμπα ή Βιλερμπάν, απέναντι στις οποίες παίζουν, εκτός έδρας, Φενέρ και Ολυμπιακός. Οι Γερμανοί βέβαια κέρδισαν πρόσφατα την Μπαρτσελόνα (όπως και την Ζαλγκίρις) και παρουσιάζουν μια ανταγωνιστικότητα που πολλοί δεν θα περίμεναν κι έτσι, παρόλο που πλέον η Φενέρ θα είναι απόλυτα υποψιασμένη, ίσως απλά κινηθώ συμβατικά, δηλαδή πάω στα 0,3 κρέντιτς λιγότερα που κοστίζει ο Μπαρτζώκας έναντι του Λιθουανού.
Όσο κακή εικόνα κι αν παρουσιάζει ο Ολυμπιακός (που για μένα δεν είναι τόσο κακή όσο ίσως φαίνεται βάσει αποτελεσμάτων - ξέρετε εξάλλου πολλές ομάδες που να ελέγχουν, ή να διεκδικούν επί ίσοις όροις τη νίκη μέσα σε έδρας ομάδων όπως η Βίρτους, η Μονακό και η Φενέρ;), δεν μπορεί να μην θεωρηθεί το απόλυτο φαβορί σε μια αναμέτρηση με την Βιλερμπάν. Οι Γάλλοι βέβαια έχουν αποδειχθεί “κακός δαίμονας” των Πειραιωτών τα προηγούμενα χρόνια, αλλά σε φάσεις που παρουσίαζαν σαφώς πιο ανταγωνιστικό πρόσωπο. Αν πάλι δεν βγει η επιλογή, αυτή τη φορά θα την κατατάξω στα πρώτα “λάθη”, αυτά που ξέρεις ότι δεν είναι ακριβώς δική σου ευθύνη.
Στο κομμάτι του ρόστερ, υπάρχουν διάφορες επιλογές που μπορούν να καταρτίσουν αρκετά πολύπλοκη την κατάρτιση του τελικού πλάνο. Το γεγονός ότι το Turn 1 περιλαμβάνει τρία μόνο παιχνίδια, μπορεί από τη μια να δυσκολεύει την αποστολή των μάνατζερ, από την άλλη ωστόσο απλοποιεί και τον σχεδιασμό, καθώς αναγκαστικά πρέπει να υπάρξει μερική στόχευση και σ’ αυτό. Αν βέβαια αυτό ίσχυε στο Turn 2, η στόχευση σ’ αυτό τότε θα ήταν πιο επιτακτική.
Από το Turn 1 η ομάδα έχει μόνο τον Shengelia, που αγωνίζεται μέσα στην Βαλένθια. Τα άλλα δύο ματς είναι Μακάμπι - Ερυθρός Αστέρας και Ρεάλ - Παρτιζάν και κάπως έτσι επανέρχεται και στο δικό μας προσκήνιο ο Facundo Campazzo που τρέχει σερί τεσσάρων αρκετά μέτριων, για τα δεδομένα του, εμφανίσεων, με την τιμή του βέβαια στο αντίστοιχο διάστημα να έχει πέσει μόνο κατά 0,6 κρέντιτς. Ακόμα κι έτσι πάντως, ο φαντασιακός του μέσος όρος παραμένει πάνω από το 20 (20,14), όσο και το καθαρό του ράνκινγκ στην Μαδρίτη (20,4), ενώ η Παρτιζάν είναι η πλέον πράσινη ομάδα στη θέση των point guards με +3.33 ράνκινγκ. Ο Αργεντίνος είναι περίπτωση “Shields” που ανέφερα στον πρόλογο, έχει τόσα πολλά υπέρ, που δεν χρειάζεται καν δεύτερη σκέψη για το πόσο σωστή ή λάθος κίνηση θα βγει.
Το ζήτημα εδώ βέβαια είναι σε ποιανού τη θέση θα έρθει, με τον James να είναι ο οικονομικά πιο βολικός, καθώς κοστίζει περισσότερο, σε σχέση με τον Miller-McIntyre, από τον οποίο υπάρχει σεβαστή απόσταση για να εξοικονομηθούν μετά τα απαιτούμενα κρέντιτς. Με την Μονακό βέβαια να παίζει στο Turn 2 και την Βίρτους του Shengelia στο Turn 1, ο James παραμένει η πιο safe περίπτωση για αρχηγός τη δεύτερη μέρα, ενώ έτσι κι αλλιώς δύσκολα θα μπορούσα να τον αποχωριστώ ενόψει τόσο της Μπάγερν (+0.9) εκτός έδρας, όσο και της ...17ης αγωνιστικής (θα αναφερθώ μετά σ’ αυτό). Έτσι, αναγκαστικά θα φύγει ο πληθωρικός πλέι μέικερ της Μπασκόνια, κίνηση που πάντως δεν με ενθουσιάζει (με την Εφές εξάλλου να μην είναι κόκκινη στον άσσο) και θα ήθελα κάποια στιγμή να επιστρέψει στην ομάδα. Όταν όμως μπορείς να έχεις δίδυμο Campazzo-James στους γκαρντ και μάλιστα σε διαφορετικές μέρες, τότε απλά λες και ευχαριστώ.
Στη συνέχεια, αυτός που μ’ άρεσε πολύ ήταν ο Peters, που αντιμετωπίζει εκτός έδρας την ιδιαίτερα ευάλωτη (και) στο 4 Βιλερμπάν. Ωστόσο για να έρθει ο Αμερικανός (με την απαιτούμενη οικονομική θυσία στη θέση των forwards), θα πρέπει να αναζητηθούν 0,4 κρέντιτς κι από την τρίτη αλλαγή ...που δεν την βλέπω κάπου είναι η αλήθεια, ούτε στους σέντερ, ούτε στους τρεις τυπικούς παίκτες της ομάδας, η υψηλότερη τιμή εκ των οποίων δεν ξεπερνά τα 4,2 κρέντιτς, άρα δεν αρκεί.
Έτσι, θα μπορούσα να επιστρέψω στη λύση του Mario Hezonja, χωρίς να γνωρίζω αυτή την στιγμή αν θα παίξει ο Deck ή τις υπόλοιπες απουσίες της Ρεάλ. Ως προσωρινή λύση λόγω Turn 1, έστω και στην αυξημένη τιμή των 11 κρέντιτς ο Κροάτης βολεύει αρκετά καλά, υπό την έννοια ότι σίγουρα έχει πιθανότητες για ένα νέο μεγάλο σκορ με την Παρτιζάν, από την άλλη, η όποια στραβή, θεωρητικά μπορεί να καλυφθεί από τους παίκτες της δεύτερης μέρας, αφού ο φόργουορντ της Ρεάλ θα αποτελεί τον έβδομο πιο ακριβό παίκτη της High Voltage.
Και πάλι βέβαια, το δύσκολο εδώ είναι να επιλεγεί ο παίκτης που θα θυσιαστεί, που αναγκαστικά θα είναι ένας εκ των Shengelia και Shields. Να πω την αμαρτία μου, μου μπήκαν σκέψεις για τον Toko, κυρίως λόγω μιας πιθανής κούρασης που μπορεί να ...αχνοφαίνεται στο παρκέ, ενώ και η Βαλένθια του χαμηλού ρυθμού δεν ενθουσιάζει ως αντίπαλος (αν και θέλω να πιστεύω ότι αυτό θα αντισταθμιστεί από πολλά κερδισμένα φάουλ), ενώ ο Shields δείχνει να βρίσκεται στο peak της απόδοσής του στη φετινή σεζόν, με τον Παναθηναϊκό μάλιστα να παρουσιάζεται πράσινος στη θέση 3 και αρκετά μάλιστα (+1.7). Ωστόσο, πέρα από το βαρύ όνομα, το γεγονός ότι η Βίρτους αγωνίζεται στο βολικό Turn 1 είναι αρκετό για να πάρει από πάνω μου αυτόν τον πονοκέφαλο.
Απομένουν 1,2 κρέντιτς, ποσό που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί ουσιαστικά για την αναβάθμιση κάποιου παίκτη. Θα μπορούσα να δω βέβαια έναν παίκτη σαν τον Flaccadori της Μιλάνο, για κάποιον φθηνότερο γκαρντ που υπάρχει ήδη στο ρόστερ, αλλά οκ, μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτή την κίνηση. Ίσως λοιπόν επιστρέψω στην περίπτωση του Alec Peters και της Βιλερμπάν του +5,46 στη θέση των power forwards, με τον παίκτη του Ολυμπιακού να είναι στην άτυπη κατηγορία “Campazzo”, να χρωστάει δηλαδή ένα καλό σκορ εδώ και κάποιες αγωνιστικές. Φυσικά εδώ δεν παίζουμε ρουλέτα, όμως το περιβάλλον δείχνει αρκετά πιο ευνοϊκό από ματς όπως με την Μονακό, την Ρεάλ, αλλά και την Βίρτους του Shengelia, που προηγήθηκαν. Εδώ φοβάμαι βέβαια μια πιθανή άνετη επικράτηση των ερυθρολεύκων που μπορεί να δώσει αρκετό χρόνο στον Petrusev, αλλά πιο πολύ φοβάμαι να αφήσω την πιθανότητα για μια μεγάλη επίδοση από τον “χαζομπαμπά” Alec.
Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού θα έρθει στη θέση του Μήτογλου, κίνηση που να πω την αλήθεια δεν “έβλεπα” μέχρι να φτάσω σ’ αυτό το σημείο του σχεδιασμού. Πέραν του ότι πρόκειται αναγκαστική κίνηση, γιατί ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο υποτιμημένους παίκτες όλου του Fantasy, τα δεδομένα της αγωνιστικής βοηθούν με τη σειρά τους σε ένα τέτοιο rotation, καθώς η Μιλάνο που αντιμετωπίζει ο Παναθηναϊκός είναι από τις πλέον κόκκινες ομάδες στη θέση 4, με -3 μονάδες PIR για κάθε power forward. Κοιτώντας αναλυτικά τα στατιστικά, υπάρχουν παίκτες που έχουν ξεφύγει από τον κανόνα αυτόν κι έχουν διαπρέψει, είναι περισσότεροι όμως αυτοί που έχουν αποδώσει (έως και πολύ) κατώτερα του αναμενομένου κι έτσι το κοντράστ Βιλερμπάν-Μιλάνο είναι επί της ουσίας αυτό που υπαγορεύει την τρίτη αυτή κίνηση.
Μέσα σ’ όλα αυτά, καλό θα είναι να δείτε και το πρόγραμμα της 17ης αγωνιστικής που ακολουθεί μετά τα Χριστούγεννα, καθώς αυτή περιλαμβάνει δύο μόνο αναμετρήσεις, Άλμπα - Ολυμπιακός και Μονακό-Μπαρτσελόνα. Η έλευση του Peters, όπως και η παραμονή του James (αλλά και του Milutinov), σίγουρα διευκολύνουν το σχεδιασμό για την επόμενη εβδομάδα.
Η εσωτερική κατανομή του ρόστερ είναι 3-7, αλλά επί της ουσίας 3-4, με τους τρεις τυπικούς παίκτες (Jackson, Giedraitis, Osmani) να αγωνίζονται στο Turn 2. Σήμερα παίζουν Shengelia, Campazzo και Hezonja κι αύριο ρίχνονται στη μάχη οι James, Milutinov, Peters και Thiemann. Έτσι γίνεται αντιληπτό το ό,τι και να μην αποδώσει στο 100% ο Hezonja δεν θα αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού το σκορ του μπορεί να αναπληρωθεί, χωρίς φυσικά αυτό να είναι το ζητούμενο, παρότι θα με γλυτώσει από έναν όχι και τόσο ευχάριστο πονοκέφαλο τη δεύτερη μέρα. Το ζήτημα βέβαια είναι όλοι να παίξουν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους και σίγουρα κάτι λιγότερο από το 2/3 στην απόδοση των παικτών του Turn 1 θα δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.
Αρχηγός της ομάδας στο Turn 1 θα είναι ο Campazzo, κάτι που προκύπτει λίγο απρόσμενα με βάση τα μέχρι τώρα πεπραγμένα της ομάδας στη χρονιά, αλλά μάλλον αβίαστα, με βάση όσα γράφτηκαν παραπάνω. Για το Turn 2, υπάρχει ο James, αν χρειαστεί.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 16ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
ΥΓ. κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει και το rotation όσον αφορά το βάθος της ομάδας. Ο Elijah Bryant ή άλλοι παλιοί μας γνώριμοι, μας περιμένουν...
Συγκεκριμένα, η ομάδα συγκέντρωσε 145,9 πόντους και αθροίζει πλέον 2.448,7 στο σύνολο, σκαρφαλώνοντας 50 θέσεις στη γενική κατάταξη του παιχνιδιού, όπου βρίσκεται στο Νο. 510 πια. Το μπάτζετ έμεινε ουσιαστικά στάσιμο, με το ελάχιστο κέρδος των 0,2 κρέντιτς, αριθμώντας έτσι 120,2 κρέντιτς συνολικά.
Για να πιάσουμε λίγο το φιλοσοφικό λοιπόν, πριν πάμε στα γνωστά, υπάρχουν λάθος επιλογές που δεν σε νοιάζει και τόσο να είναι λάθος, με την έννοια ότι η λογική σου, αν όχι 100% σωστή εξ’ αρχής, είχε ένα συγκεκριμένο σκεπτικό. Υπάρχουν πάλι και επιλογές που όταν βλέπεις το “στραβό” αποτέλεσμα, καταλαβαίνεις ότι θα μπορούσες ίσως να τις διαχειριστείς καλύτερα.
Ας δώσω όμως παραδείγματα για να γίνει πιο κατανοητό όλο αυτό. Ο Sedekerskis έκανε ένα 25άρι με την Μακάμπι, μόλις ακριβώς αποχώρησε από την High Voltage. Αυτό το σκορ φυσικά και έλειψε από την ομάδα, ωστόσο δεν με στεναχώρησε κιόλας, καθώς η απόφαση ήταν να αποφύγω οποιαδήποτε κακοτοπιά από τη νέα διαχείριση του Ιβάνοβιτς στις θέσεις των φόργουορντ με τους Moneke και Sedekerskis για την Μπασκόνια. Αυτή ήταν η φορά του πρώτου να μείνει σε ρηχά νερά, την προηγούμενη ήταν η φορά του Λιθουανού κοκ. Σε βάθος χρόνου βέβαια ακόμα κι έτσι μπορεί οι δύο αυτοί εκπληκτικοί παίκτες να αποδίδουν ανώτερα της τιμής τους, αλλά σίγουρα ο ρυθμός ανόδου τους, αν τους εξετάσουμε ως δίδυμο, έχει ελαττωθεί. Επομένως, αναγκαίο κακό εδώ.
Μια άλλη αντίστοιχη περίπτωση ήταν αυτή του Hezonja. Ο Κροάτης αποχώρησε για να προχωρήσει το συνολικό πλάνο της προηγούμενης αγωνιστικής, με τον Deck να δίνεται αμφίβολος από το παιχνίδι. Τελικά ο Αργεντίνος δεν αγωνίστηκε, ο Hezonja πήρε άπλετο χρόνο συμμετοχής με τον Αστέρα και σημείωσε με άνεση ένα 19 PIR, το οποίο θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερο αν ήταν λιγάκι πιο εύστοχος έξω από τα 6,75μ (3/9). Το σκορ αυτό δεν μου έλλειψε ωστόσο, με την έννοια ότι θεωρούσα εξ’ αρχής τον φόργουορντ της Ρεάλ πιο βραχυπρόθεσμη επιλογή. Φυσικά, αν η περίπτωσή του βολεύει και έχει προοπτικές (όπως ίσως αυτή την αγωνιστική) θα τον εξετάσω ξανά, αλλά δεν είναι ο παίκτης που θα ξεκινούσα το σχεδιασμό μου.
Πάμε τώρα στις πιο ...λάθος αποφάσεις. Αυτές βέβαια τις βλέπεις πιο καθαρά μετά το αποτέλεσμα, πάντως διαπιστώνεις όντως μια διαφορετική θεώρηση ανάμεσα στο “πριν” και το “μετά”. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση η άνετη νίκη της Μιλάνο επί της Βιλερμπάν, με τον Μεσίνα να δίνει 25 πόντους, την στιγμή που η Φενέρ με τα χίλια ζόρια επικράτησε της Ζαλγκίρις (80-78), με τον Σάρας έτσι να μένει στους 10 πόντους (και πάλι καλά). Πράγματι, η Μιλάνο έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αναξιόπιστη και πέρυσι και φέτος, αλλά ίσως σε όχι τόσο μεγάλο βαθμό για να προσπεράσω ένα τέτοιο ματς. Από την άλλη, μία πειστική βέβαια νίκη της Φενέρ επί της Μονακό κι ένα δεδομένο ντεφορμάρισμα της Ζαλγκίρις πριν τη χθεσινή τους αναμέτρηση, μου φάνηκε καλύτερη επιλογή, γνωρίζοντας τον πιο “σφιχτό” ρυθμό παιχνιδιού και των δύο και κυρίως, το πόσο ...ενοχλητική μπορεί να γίνει η λιθουανική ομάδα. Δεν είναι ότι θεωρώ λάθος την επιλογή Σάρας, θεωρώ όμως λάθος το φόβο που αποτυπώθηκε στην απουσία του Μεσίνα από τον πάγκο και μιας πολύ κλασικής ευκαιρίας για μεγάλο σκορ από τη θέση του προπονητή, χωρίς το πολύ μεγάλο κόστος (7,2 κρέντιτς).
Κάτι αντίστοιχο ίσχυσε και στην επιλογή του αρχηγού, με τον Shields να συγκεντρώνει όλα εκείνα τα “υπέρ” της περίπτωσης του Μεσίνα κι ακόμα περισσότερα (αξιοπιστία, μομέντουμ, κλπ). Ωστόσο δίστασα να τον χρίσω αρχηγό, παρά την εξόφθαλμη ευκαιρία, για χάρη του - ενός και μοναδικού βέβαια - James, που ως γνωστόν εντός έδρας αποδίδει συνήθως λίγο χαμηλότερα, γιατί οι συμπαίκτες του καταφέρνουν να είναι καλύτεροι (στα εύκολα δηλαδή). Βέβαια όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και ούτε εδώ φυσικά μπορώ να κρίνω κακή την καθ’ εαυτή επιλογή του James (που να φανταστεί κανείς εξάλλου ότι ο Walker θα “κλέψει” 4 κερδισμένα φάουλ, 8 εκτελεσμένες βολές και 21 μονάδες ράνκινγκ). Ωστόσο κι εδώ μένει η αίσθηση της χαμένης ευκαιρίας, αφού ο συνδυασμός Shields - Βιλερμπάν, με όλα τα στατιστικά και το πλαίσιο που υπήρχε ήταν πραγματικά εξαιρετικός. Το 25 PIR του παίκτη της Μιλάνο βέβαια διαμορφώθηκε ήδη κάπου από το 25ο λεπτό (είχε 19 στο ημίχρονο) της αναμέτρησης κι αν το σκορ ήταν πιο κοντά, τότε ο Αμερικανός θα μπορούσε να κάνει season high (30).
Σε κάθε περίπτωση βέβαια, η έλευση του σκόρερ της Μιλάνο αποδείχθηκε σωστή κίνηση με τους 27,5 τελικά πόντους που προσέφερε, με τον James με τη σειρά του να συνεισφέρει 34 μέσω αρχηγίας, ενώ σταθερά αξιόλογη παρέμεινε και η απόδοση του Μήτογλου, με 17,6 φαντασιακούς πόντους στην σπουδαία εκτός έδρας νίκη του Παναθηναϊκού επί της Μονακό στο Πριγκιπάτο.
Το βασικό σχήμα είχε μόνο διψήφιες επιδόσεις, με τις τρεις να έρχονται από την πρώτη μέρα (Milutinov 19, Miller-McIntyre 17, Thiemann 15,4), ενώ η μοναδική αστοχία ήταν, παραδόξως, ο Shengelia, που σημείωσε 8,8 σκορ με τον Ολυμπιακό κι έδωσε το 50% αυτών. Εκεί παρέμειναν και οι Giedraitis, Jackson και Osmani, με τον πρώτο μόνο να καταφέρνει να ξεπεράσει το 0 (2 PIR, 1 πόντος).
Όσο για τον Σάρας, όπως ανέφερα, έδωσε 10 πόντους, με την απόκλιση 15 πόντων από τον Μεσίνα να είναι αρκετά σημαντική.
Από τον προπονητή θα ξεκινήσει ο σχεδιασμός και της 16ης αγωνιστικής που διεξάγεται σήμερα και αύριο. Προφανείς επιλογές εδώ δεν υπάρχουν κι έτσι θα πρέπει να γίνει επιλογή ...αντιπάλου, δηλαδή Άλμπα ή Βιλερμπάν, απέναντι στις οποίες παίζουν, εκτός έδρας, Φενέρ και Ολυμπιακός. Οι Γερμανοί βέβαια κέρδισαν πρόσφατα την Μπαρτσελόνα (όπως και την Ζαλγκίρις) και παρουσιάζουν μια ανταγωνιστικότητα που πολλοί δεν θα περίμεναν κι έτσι, παρόλο που πλέον η Φενέρ θα είναι απόλυτα υποψιασμένη, ίσως απλά κινηθώ συμβατικά, δηλαδή πάω στα 0,3 κρέντιτς λιγότερα που κοστίζει ο Μπαρτζώκας έναντι του Λιθουανού.
Όσο κακή εικόνα κι αν παρουσιάζει ο Ολυμπιακός (που για μένα δεν είναι τόσο κακή όσο ίσως φαίνεται βάσει αποτελεσμάτων - ξέρετε εξάλλου πολλές ομάδες που να ελέγχουν, ή να διεκδικούν επί ίσοις όροις τη νίκη μέσα σε έδρας ομάδων όπως η Βίρτους, η Μονακό και η Φενέρ;), δεν μπορεί να μην θεωρηθεί το απόλυτο φαβορί σε μια αναμέτρηση με την Βιλερμπάν. Οι Γάλλοι βέβαια έχουν αποδειχθεί “κακός δαίμονας” των Πειραιωτών τα προηγούμενα χρόνια, αλλά σε φάσεις που παρουσίαζαν σαφώς πιο ανταγωνιστικό πρόσωπο. Αν πάλι δεν βγει η επιλογή, αυτή τη φορά θα την κατατάξω στα πρώτα “λάθη”, αυτά που ξέρεις ότι δεν είναι ακριβώς δική σου ευθύνη.
Στο κομμάτι του ρόστερ, υπάρχουν διάφορες επιλογές που μπορούν να καταρτίσουν αρκετά πολύπλοκη την κατάρτιση του τελικού πλάνο. Το γεγονός ότι το Turn 1 περιλαμβάνει τρία μόνο παιχνίδια, μπορεί από τη μια να δυσκολεύει την αποστολή των μάνατζερ, από την άλλη ωστόσο απλοποιεί και τον σχεδιασμό, καθώς αναγκαστικά πρέπει να υπάρξει μερική στόχευση και σ’ αυτό. Αν βέβαια αυτό ίσχυε στο Turn 2, η στόχευση σ’ αυτό τότε θα ήταν πιο επιτακτική.
Από το Turn 1 η ομάδα έχει μόνο τον Shengelia, που αγωνίζεται μέσα στην Βαλένθια. Τα άλλα δύο ματς είναι Μακάμπι - Ερυθρός Αστέρας και Ρεάλ - Παρτιζάν και κάπως έτσι επανέρχεται και στο δικό μας προσκήνιο ο Facundo Campazzo που τρέχει σερί τεσσάρων αρκετά μέτριων, για τα δεδομένα του, εμφανίσεων, με την τιμή του βέβαια στο αντίστοιχο διάστημα να έχει πέσει μόνο κατά 0,6 κρέντιτς. Ακόμα κι έτσι πάντως, ο φαντασιακός του μέσος όρος παραμένει πάνω από το 20 (20,14), όσο και το καθαρό του ράνκινγκ στην Μαδρίτη (20,4), ενώ η Παρτιζάν είναι η πλέον πράσινη ομάδα στη θέση των point guards με +3.33 ράνκινγκ. Ο Αργεντίνος είναι περίπτωση “Shields” που ανέφερα στον πρόλογο, έχει τόσα πολλά υπέρ, που δεν χρειάζεται καν δεύτερη σκέψη για το πόσο σωστή ή λάθος κίνηση θα βγει.
Το ζήτημα εδώ βέβαια είναι σε ποιανού τη θέση θα έρθει, με τον James να είναι ο οικονομικά πιο βολικός, καθώς κοστίζει περισσότερο, σε σχέση με τον Miller-McIntyre, από τον οποίο υπάρχει σεβαστή απόσταση για να εξοικονομηθούν μετά τα απαιτούμενα κρέντιτς. Με την Μονακό βέβαια να παίζει στο Turn 2 και την Βίρτους του Shengelia στο Turn 1, ο James παραμένει η πιο safe περίπτωση για αρχηγός τη δεύτερη μέρα, ενώ έτσι κι αλλιώς δύσκολα θα μπορούσα να τον αποχωριστώ ενόψει τόσο της Μπάγερν (+0.9) εκτός έδρας, όσο και της ...17ης αγωνιστικής (θα αναφερθώ μετά σ’ αυτό). Έτσι, αναγκαστικά θα φύγει ο πληθωρικός πλέι μέικερ της Μπασκόνια, κίνηση που πάντως δεν με ενθουσιάζει (με την Εφές εξάλλου να μην είναι κόκκινη στον άσσο) και θα ήθελα κάποια στιγμή να επιστρέψει στην ομάδα. Όταν όμως μπορείς να έχεις δίδυμο Campazzo-James στους γκαρντ και μάλιστα σε διαφορετικές μέρες, τότε απλά λες και ευχαριστώ.
Στη συνέχεια, αυτός που μ’ άρεσε πολύ ήταν ο Peters, που αντιμετωπίζει εκτός έδρας την ιδιαίτερα ευάλωτη (και) στο 4 Βιλερμπάν. Ωστόσο για να έρθει ο Αμερικανός (με την απαιτούμενη οικονομική θυσία στη θέση των forwards), θα πρέπει να αναζητηθούν 0,4 κρέντιτς κι από την τρίτη αλλαγή ...που δεν την βλέπω κάπου είναι η αλήθεια, ούτε στους σέντερ, ούτε στους τρεις τυπικούς παίκτες της ομάδας, η υψηλότερη τιμή εκ των οποίων δεν ξεπερνά τα 4,2 κρέντιτς, άρα δεν αρκεί.
Έτσι, θα μπορούσα να επιστρέψω στη λύση του Mario Hezonja, χωρίς να γνωρίζω αυτή την στιγμή αν θα παίξει ο Deck ή τις υπόλοιπες απουσίες της Ρεάλ. Ως προσωρινή λύση λόγω Turn 1, έστω και στην αυξημένη τιμή των 11 κρέντιτς ο Κροάτης βολεύει αρκετά καλά, υπό την έννοια ότι σίγουρα έχει πιθανότητες για ένα νέο μεγάλο σκορ με την Παρτιζάν, από την άλλη, η όποια στραβή, θεωρητικά μπορεί να καλυφθεί από τους παίκτες της δεύτερης μέρας, αφού ο φόργουορντ της Ρεάλ θα αποτελεί τον έβδομο πιο ακριβό παίκτη της High Voltage.
Και πάλι βέβαια, το δύσκολο εδώ είναι να επιλεγεί ο παίκτης που θα θυσιαστεί, που αναγκαστικά θα είναι ένας εκ των Shengelia και Shields. Να πω την αμαρτία μου, μου μπήκαν σκέψεις για τον Toko, κυρίως λόγω μιας πιθανής κούρασης που μπορεί να ...αχνοφαίνεται στο παρκέ, ενώ και η Βαλένθια του χαμηλού ρυθμού δεν ενθουσιάζει ως αντίπαλος (αν και θέλω να πιστεύω ότι αυτό θα αντισταθμιστεί από πολλά κερδισμένα φάουλ), ενώ ο Shields δείχνει να βρίσκεται στο peak της απόδοσής του στη φετινή σεζόν, με τον Παναθηναϊκό μάλιστα να παρουσιάζεται πράσινος στη θέση 3 και αρκετά μάλιστα (+1.7). Ωστόσο, πέρα από το βαρύ όνομα, το γεγονός ότι η Βίρτους αγωνίζεται στο βολικό Turn 1 είναι αρκετό για να πάρει από πάνω μου αυτόν τον πονοκέφαλο.
Απομένουν 1,2 κρέντιτς, ποσό που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί ουσιαστικά για την αναβάθμιση κάποιου παίκτη. Θα μπορούσα να δω βέβαια έναν παίκτη σαν τον Flaccadori της Μιλάνο, για κάποιον φθηνότερο γκαρντ που υπάρχει ήδη στο ρόστερ, αλλά οκ, μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτή την κίνηση. Ίσως λοιπόν επιστρέψω στην περίπτωση του Alec Peters και της Βιλερμπάν του +5,46 στη θέση των power forwards, με τον παίκτη του Ολυμπιακού να είναι στην άτυπη κατηγορία “Campazzo”, να χρωστάει δηλαδή ένα καλό σκορ εδώ και κάποιες αγωνιστικές. Φυσικά εδώ δεν παίζουμε ρουλέτα, όμως το περιβάλλον δείχνει αρκετά πιο ευνοϊκό από ματς όπως με την Μονακό, την Ρεάλ, αλλά και την Βίρτους του Shengelia, που προηγήθηκαν. Εδώ φοβάμαι βέβαια μια πιθανή άνετη επικράτηση των ερυθρολεύκων που μπορεί να δώσει αρκετό χρόνο στον Petrusev, αλλά πιο πολύ φοβάμαι να αφήσω την πιθανότητα για μια μεγάλη επίδοση από τον “χαζομπαμπά” Alec.
Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού θα έρθει στη θέση του Μήτογλου, κίνηση που να πω την αλήθεια δεν “έβλεπα” μέχρι να φτάσω σ’ αυτό το σημείο του σχεδιασμού. Πέραν του ότι πρόκειται αναγκαστική κίνηση, γιατί ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο υποτιμημένους παίκτες όλου του Fantasy, τα δεδομένα της αγωνιστικής βοηθούν με τη σειρά τους σε ένα τέτοιο rotation, καθώς η Μιλάνο που αντιμετωπίζει ο Παναθηναϊκός είναι από τις πλέον κόκκινες ομάδες στη θέση 4, με -3 μονάδες PIR για κάθε power forward. Κοιτώντας αναλυτικά τα στατιστικά, υπάρχουν παίκτες που έχουν ξεφύγει από τον κανόνα αυτόν κι έχουν διαπρέψει, είναι περισσότεροι όμως αυτοί που έχουν αποδώσει (έως και πολύ) κατώτερα του αναμενομένου κι έτσι το κοντράστ Βιλερμπάν-Μιλάνο είναι επί της ουσίας αυτό που υπαγορεύει την τρίτη αυτή κίνηση.
Μέσα σ’ όλα αυτά, καλό θα είναι να δείτε και το πρόγραμμα της 17ης αγωνιστικής που ακολουθεί μετά τα Χριστούγεννα, καθώς αυτή περιλαμβάνει δύο μόνο αναμετρήσεις, Άλμπα - Ολυμπιακός και Μονακό-Μπαρτσελόνα. Η έλευση του Peters, όπως και η παραμονή του James (αλλά και του Milutinov), σίγουρα διευκολύνουν το σχεδιασμό για την επόμενη εβδομάδα.
Η εσωτερική κατανομή του ρόστερ είναι 3-7, αλλά επί της ουσίας 3-4, με τους τρεις τυπικούς παίκτες (Jackson, Giedraitis, Osmani) να αγωνίζονται στο Turn 2. Σήμερα παίζουν Shengelia, Campazzo και Hezonja κι αύριο ρίχνονται στη μάχη οι James, Milutinov, Peters και Thiemann. Έτσι γίνεται αντιληπτό το ό,τι και να μην αποδώσει στο 100% ο Hezonja δεν θα αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού το σκορ του μπορεί να αναπληρωθεί, χωρίς φυσικά αυτό να είναι το ζητούμενο, παρότι θα με γλυτώσει από έναν όχι και τόσο ευχάριστο πονοκέφαλο τη δεύτερη μέρα. Το ζήτημα βέβαια είναι όλοι να παίξουν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους και σίγουρα κάτι λιγότερο από το 2/3 στην απόδοση των παικτών του Turn 1 θα δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.
Αρχηγός της ομάδας στο Turn 1 θα είναι ο Campazzo, κάτι που προκύπτει λίγο απρόσμενα με βάση τα μέχρι τώρα πεπραγμένα της ομάδας στη χρονιά, αλλά μάλλον αβίαστα, με βάση όσα γράφτηκαν παραπάνω. Για το Turn 2, υπάρχει ο James, αν χρειαστεί.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 16ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
ΥΓ. κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει και το rotation όσον αφορά το βάθος της ομάδας. Ο Elijah Bryant ή άλλοι παλιοί μας γνώριμοι, μας περιμένουν...
