';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ηγετικές φυσιογνωμίες
Δύο από τα κορυφαία ονόματα του φετινού Fantasy επιστρέφουν στην High Voltage για τη 10η αγωνιστική του Fantasy.
Δημοσιεύτηκε: 23/11/2023 16:42
Σε μια από τις πιο αποδοτικές αγωνιστικές μέχρι τώρα στη φετινή σεζόν στο παιχνίδι, η επίδοση των 175,5 της High Voltage δεν της αρκούσε για να σκαρφαλώσει κι άλλο στη βαθμολογία, χάνοντας 58 θέσεις στη γενική κατάταξη, όπου πλέον βρίσκεται στο Νο. 770, έχοντας συγκεντρώσει 1.478,5 πόντους. Το μπάτζετ πάντως αυξήθηκε κι άλλο, κατά 2 κρέντιτς, φτάνοντας τα 114,3, νούμερο που δείχνει και είναι καλό μεν, όχι ιδανικό όμως, με βάση το ρυθμό ...προόδου πολλών παικτών του φετινού Fantasy.
Οι περισσότεροι από τους παίκτες του Turn 2 στην 9η αγωνιστική απέδωσαν πάντως τα αναμενόμενα ή και καλύτερα από αυτά, με το μεγαλύτερο σκορ να σημειώνεται από τον Μήτογλου, με άλλη μια 30άρα, 33 συγκεκριμένα, με το μπόνους της νίκης, απέναντι στην Βίρτους. Ο ψηλός του Παναθηναϊκού ήταν άκρως αποδοτικός για άλλη μια φορά και η αποτελεσματικότητά του κοντά και μακριά από το καλάθι, όπως και η έφεση του στα ρημπάουντ τον έφεραν σε άλλο ένα πραγματικά δυνατό σκορ.
Στο ίδιο ματς, ο Shengelia ήταν και πάλι εξαιρετικός, σημειώνοντας 23 Index Rating, με το οποίο πρόσφερε 46 πόντους στην High Voltage υπό το χρίσμα του αρχηγού. Ο Toko είναι πραγματικά απολαυστικός και πλέον δεν είναι υπερβολή να μιλάμε για το peak της φαντασιακής καριέρας του, όχι μόνο για τα νούμερα, αλλά και για την ασφάλεια που προσφέρει στις ομάδες που τον έχουν στο ρόστερ τους.
Άλλη μια υπέροχη παράσταση έδωσε και ο Thiemann, με το 25 ράνκινγκ μέσα στην Παρτιζάν, συνεχίζοντας κι αυτός τη δική του ξέφρενη πορεία στο φετινό Fantasy. Ο Γερμανός θα τα βάλει με τα θηρία της Ρεάλ αυτή την αγωνιστική, όμως η απόδοσή του είναι τέτοια που σίγουρα δεν αποτελεί προτεραιότητά μου η πώλησή του.
Δεν είχε την ίδια τύχη βέβαια και ο Sedekerskis, που πήρε DNP στην αναμέτρηση με την Βιλερμπάν, μια είδηση που έγινε γνωστή ελάχιστα λεπτά πριν την έναρξη του Turn 2. Δεν θα ανοίξω τώρα όμως την παρένθεση γι' αυτό.
Ο μόνος που στάθηκε κατώτερα των προσδοκιών ήταν ο Evans, με τους 7,7 πόντους κόντρα στην Μπάγερν. Μπορεί ο Αμερικανός να πέτυχε το νικητήριο σουτ, αυτά όμως ...μικρή σημασία έχουν στο κυνικό Fantasy και η αλήθεια είναι ότι το ματς, θεωρητικά, προσφερόταν για κάτι καλύτερο. Τώρα αν είναι θέμα δικής του ετοιμότητας, ή απλά περίεργης διαχείρισης από τον Μακσβίτις, που δεν τον αφήνει να βρει ρυθμό μέσα στο ματς, είναι ένα ερώτημα που δεν μπορώ να το απαντήσω αυτή την στιγμή.
Οι πέντε παραπάνω παίκτες βρέθηκαν στο τελικό βασικό σχήμα της ομάδας μαζί με τον κυρίαρχο Moustapha Fall, που δεν είχε αντίπαλο με τον Ερυθρό Αστέρα, προσφέροντας έτσι 30,8 φαντασιακούς πόντους στην ομάδα.
Από το ίδιο ματς, στον πάγκο βρέθηκαν ο άστοχος, για άλλη μία φορά, Walkup, με 4,95 πόντους, όπως και ο Λούντζης, που πήρε πάντως χρόνο συμμετοχής, με 0,55. Ο Delow έμεινε στο 0 στο Βελιγράδι κι αυτός λόγω αστοχίας (0/6 τρίποντα), ενώ οι 8 ασσίστ που μοίρασε ήταν σίγουρα ενθαρρυντικές, δεν μπορεί όμως να ευσταθεί ο ίδιος χαρακτηρισμός και για την απόδοση του Hayes-Davies, που έμεινε από δυνάμεις στο τέταρτο δεκάλεπτο με την Μακάμπι, καταγράφοντας τελικά 15 ράνκινγκ και 7,5 πόντους μέσω του πάγκου για την High Voltage.
Τέλος, η Παρτιζάν νίκησε με διψήφια διαφορά την Άλμπα, με τον Ομπράντοβιτς έτσι να συνεισφέρει με 20 πόντους στο σακούλι της ομάδας.
Σε γενικές γραμμές, η απόδοση της ομάδας ήταν αρκετά καλή, σίγουρα όμως στοίχισε το DNP του Sedekerskis, την στιγμή πχ που άλλες ομάδες μπορεί να είχαν στη θέση του παίκτες όπως ο Peters και ο Moneke. Την απουσία του την πληροφορήθηκα έγκαιρα μεν, αρκετά αργά όμως για τα δεδομένα ενός παιχνιδιού όπως αυτό το Euroleague Fantasy. Όπως μπορεί να διαπιστώσατε και όσοι βρεθήκατε στην ίδια θέση με μένα εκείνη την στιγμή, η σελίδα του παιχνιδιού αργούσε υπερβολικά να φορτώσει κι όταν επιτέλους έγινε αυτό, το παιχνίδι δεν δεχόταν εσωτερικές αλλαγές! Δεν αναφέρομαι φυσικά σε τυχαίες αλλαγές, αλλά σε απόλυτα επιτρεπτές αλλαγές, που δεν μπορούσαν με τίποτα να λάβουν χώρα.
Το πλέον προφανές ήταν να προχωρήσω σε 1-1 εσωτερική αλλαγή με τον Hayes-Davies που ήταν στον πάγκο. Κι όμως ο Sedekerskis δεν μπορούσε καν να επιλεγεί, για να συμβεί αυτό. Μετά, δοκίμασα να αλλάξω το σχήμα της βασικής πεντάδας, ώστε το παιχνίδι να αναγκαστεί να τον αλλάξει μόνο του, όπου κι αν τοποθετηθεί μετά. Αυτό φάνηκε να πιάνει αρχικά, αλλά μετά και τις απαραίτητες - απόλυτα ορθές, τονίζω ξανά - εσωτερικές αλλαγές, το παιχνίδι έβγαζε το κλασικό μήνυμα λάθους, ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές δεν επιτρέπονται, κάτι που δεν ίσχυε προφανώς.
Υπό αυτές τις συνθήκες, σκέφτηκα, αλλά φυσικά δεν δοκίμασα, να πατήσω το reset, γιατί πραγματικά δεν ξέρω που θα έβγαζε. Θα περνούσαν όλοι οι βασικοί στον πάγκο; Θα έμενε η ομάδα ξεκρέμαστη; Μου αναφέρθηκαν και τέτοιες περιπτώσεις.
Η ουσία είναι ότι τελικά δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί η αλλαγή κι έτσι η ομάδα στερήθηκε 7,5 πόντους (από τον Hayes-Davies). Λάθος. Αυτή δεν είναι η ουσία. Η ουσία είναι ότι ο ερασιτεχνισμός (με την κακή έννοια, φυσικά) του τρέχοντος Fantasy, ή καλύτερα των διαχειριστών του, είναι απλωμένος σε όλες τις πτυχές του, με αποτέλεσμα να αλλοιώνουν και να υπονομεύουν ξεκάθαρα το ίδιο το παιχνίδι. Δεν νοείται να μην μπορείς να προβείς στη βασική διαχείριση της ομάδας σου, αυτή που υπαγορεύεται μάλιστα βάσει των κανόνων του, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Είναι απλά απαράδεκτο. Τη δεδομένα υψηλότερη κίνηση του site εκείνη την στιγμή προφανώς δεν μπορώ να τη λάβω σοβαρά υπόψη. Όταν διαφημίζεις κάθε τόσο την πολύ μεγάλη απήχηση του παιχνιδιού με τις 250 και πλέον χιλιάδες ομάδες που συμμετέχουν, καλό θα είναι να έχεις φροντίσει να υπάρχει η υποδομή να μπορείς να τις φιλοξενήσεις, ακόμα και σε τέτοια, όχι και τόσο ακραία εδώ που τα λέμε, σενάρια. Δεν ήταν ο περσινός Vezenkov που τον είχαν όλοι, ο Sedekerskis ήταν (με όλο το σεβασμό στον πιο βελτιωμένο παίκτη της σεζόν), με δημοφιλία 8,6% στο παιχνίδι. Κοινώς, το παιχνίδι δεν μπόρεσε να εξυπηρετήσει ούτε το 1/10 των παικτών του, στο αισιόδοξο σενάριο.
Αυτή την αδυναμία πραγματοποίησης αλλαγής, έστω και την τελευταία στιγμή, πρώτη φορά την βλέπω τόσα χρόνια στο Fantasy (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν υπάρξει παρατράγουδα καθυστέρησης και παλιότερα) και είναι ενδεικτική του επιπέδου διαχείρισης και της προσέγγισης που υπάρχει από τους υπεύθυνούς του, όσον αφορά τη δίψα για την επιτυχία του, σε βάρος της ποιότητας, από πολλές πλευρές και των ίδιων του των παικτών. Τα έχουμε πει πολλές φορές, μετά από τις πολλές, δυστυχώς, αφορμές που έχουν δώσει οι ίδιοι και η μόνη απορία είναι πλέον που έχει πάτο το βαρέλι.
Ενδεικτικό είναι εξάλλου το social post για την απόκτηση του Naz Mitrou-Long από τον Ολυμπιακό (ίσως έπεσε στην αντίληψή σας). Το ίδιο το Fantasy ρωτά τους παίκτες του αν θα αγοράσουν τον παίκτη στα 7,2 κρέντιτς, όταν αυτός θα αγωνιστεί ξανά στη διοργάνωση από την 18η αγωνιστική κι έπειτα. Να σχολιάσουμε τον όρο frontcourt όπου λέει ότι αγωνίζεται ο παίκτης; Όλα λάθος. Και προφανώς όλο αυτό δεν πάει στο παιδί λογικά που έχουν βάλει να ασχοληθεί φιλότιμα με τα κοινωνικά τους δίκτυα, αλλά στην ερασιτεχνική (έως και επικίνδυνα άσχετη) προσέγγιση που κάνει μπαμ σε κάθε αφορμή, του ας μαζέψουμε τον κόσμο κι ας είμαστε σε όλα λάθος. Διψάμε για κόσμο και άμεση επιτυχία, αλλά δεν μας νοιάζει και τόσο αυτά που λέμε ή κάνουμε να είναι και σωστά. Αυτό είναι το Fantasy πια, με την πλήρη αδιαφορία για την ποιότητα και τον κόσμο του και μοναδικό κίνητρο τα εύκολα κλικ, το engagement, τους αριθμούς της πρόσκαιρης επιτυχίας. Σαθρό οικοδόμημα.
Η προσπάθεια ωστόσο της High Voltage συνεχίζεται γιατί αφενός έχει γίνει ήδη αρκετή από το ξεκίνημα της χρονιάς, αφετέρου για όλο το κόσμο του BasketStories, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό. Δεν θα στερηθούμε ούτε τη χαρά μας, ούτε την επικοινωνία μας μαζί σας, ούτε την devotion γενικότερα, επειδή ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. Υπό αντίξοες συνθήκες λοιπόν, συνεχίζουμε, με το πλάνο της 10ης αγωνιστικής, η οποία έχει κάποια σημεία αναφοράς που δημιουργούν πολύ συγκεκριμένα διλήμματα.
Αυτή τη φορά όλα ξεκινούν από τους παίκτες που θα αποχωρήσουν. Κι αν σε πολλούς ο νους πήγε στον Thiemann, το πλάνο δεν φτάνει μέχρι εκεί, με τον Γερμανό να παραμένει κολώνα στην ομάδα και οι όποιοι ενδοιασμοί για την απόδοσή του στην Μαδρίτη να αμβλύνονται, εν μέρει, από τη διαφαινόμενα εύκολη επικράτηση των γηπεδούχων, που μπορεί να προκαλέσει μια χαλάρωση σε άμυνα και επίθεση για τις δύο ομάδες. Όχι ότι θα χρειαστεί απαραίτητα αυτό, ο ψηλός της Άλμπα θα μπορούσε να ...χορέψει αρκετά καλά στο παρκέ και της Μαδρίτης.
Αυτοί που θα αποχωρήσουν λοιπόν, θα είναι οι Evans, Walkup και Hayes-Davies. Ο πρώτος λόγω των δύο συνεχόμενων μονοψήφιων σκορ του, αλλά και ΣΕΦ, ο δεύτερος λόγω παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος (παρά τις αχτίδες ελπίδες που είχαν φανεί πριν το ματς με τον Αστέρα) και ο τρίτος γιατί δείχνει μια δυσκολία να φτάσει σε μεγαλύτερα σκορ, που ίσως πηγάζει κι από την ομάδα του με τις απουσίες που έχει. Σε κάθε περίπτωση, μέσα στην Βίρτους δεν έχω πολύ μεγάλη ζέση να το διαπιστώσω, όταν μάλιστα στην αγορά των φόργουορντ υπάρχουν πραγματικά πολλά ενδιαφέροντα ονόματα. Όσον αφορά τον κόουτς, εκεί ο Ομπράντοβιτς θα αποχωρήσει, με πιθανότερο αντικαταστάτη του τον Μπαρτζώκα.
Το αρχικό πλάνο της ομάδας ήταν το εξής: αρχικά έρχεται ο φθηνότερος αλλά και πολύ φορμαρισμένος Luwawu-Cabarrot στη θέση του Hayes-Davies. Η οικονομική διαφορά μαζί με τη διαθέσιμη τρίτη αλλαγή κάνει εφικτό τον ερχομό του Campazzo στη θέση του Evans. Τέλος, ο Canaan επιστρέφει στο ρόστερ και μάλιστα στη θέση του Walkup.
Η περίπτωση του Campazzo είναι ιδιαίτερη αυτή την αγωνιστική. Με φουλ τις μηχανές, πραγματικά μπορεί να διαλύσει τα κοντέρ του ράνκινγκ. Καμιά φορά όμως τέτοια εύκολα, φαινομενικά πάντα, ματς, γυρίζουν μπούμερανγκ, με τον παίκτη να μην έχει την ίδια συγκέντρωση, ή πολύ απλά να μην χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί στο μέσο χρόνο συμμετοχής του.
Ωστόσο, δεν μπορώ να διακρίνω εύκολα και κάποιο άλλο κορυφαίο όνομα γκαρντ που να με ενθουσιάζει, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Ο James κάποια στιγμή θα ξεσπάσει, όμως για την ώρα έχει τρία σερί μικρά σκορ, ο Baldwin έδειξε μεγάλο potential, όμως παίζει με Μπαρτσελόνα, ο ασταθής έτσι κι αλλιώς Larkin έχει το δικό του θέμα τραυματισμού. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποιος που να μπορώ να φέρω στην ομάδα χωρίς ενδοιασμό, από τα ακριβότερα πάντα ονόματα κι έτσι η συνθήκη Campazzo-Άλμπα, με τα δικά της ρίσκα, υπερτερεί.
Στο σενάριο αυτό τώρα, περισσεύει 1 κρέντιτ κι έτσι ο Luwawu-Cabarrot θα μπορούσε να γίνει Alec Peters. Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού έχει τρεις γεμάτες επιδόσεις στα τέσσερα τελευταία ματς και μάλιστα θα μπορούσε να έχει και το 4/4 αν δεν είχε χρεωθεί με τα γρήγορα φάουλ με την Μακάμπι. Ωστόσο θα ήθελα να επενδύσω σε έναν παίκτη με 21,5 Last4, που είναι και λιγάκι πιο φθηνός και ίσως σε βάθος χρόνου να έχει και μια μεγαλύτερη σταθερότητα, λόγω λιγότερων λύσεων στην Βιλερμπάν, απ' ότι για παράδειγμα ο Ολυμπιακός. Δεν υποτιμώ φυσικά το υψηλότερο ταβάνι του Peters, ούτε και την αγωνιστική του κατάσταση και αντικειμενικά δείχνει λιγάκι καλύτερη επιλογή, ωστόσο το φαντασιακό ένστικτο με οδηγεί οριακά σε έναν παίκτη που επίσης δείχνει να έχει potential και μάλιστα αρκετά πληθωρικό. Στο τέλος της ημέρας βέβαια, αν κάποιος από τους δύο δεν πάει καλά, θα πω ότι στον Peters πιο πολύ "έτυχε", ενώ στον Luwawu-Cabarrot ότι κακώς κινήθηκα εξ' αρχής. Ο δεύτερος πάντως είναι που αγωνίζεται στο Turn 2 την επόμενη, ιδιαίτερη αγωνιστική.
Προφανώς δεν έμεινα εδώ και άμεσα προέκυψε το δεύτερο πλάνο, με τον ερχομό του Moneke και τον τερματισμό του παραπάνω διλήμματος στη θέση F, κάτι βέβαια που απαιτεί την υποβάθμιση του Campazzo σε Thompson. Ο πλέι μέικερ της Εφές δείχνει να βρίσκει ρυθμό και η περίπτωσή του στα 12,7 κρέντιτς σίγουρα έχει ενδιαφέρον. Όσο για τον φόργουορντ της Μπασκόνια δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, με την αμυντική ισχύ της Μονακό στο 4 βέβαια να προβληματίζει λίγο. Το δίδυμο αυτό είναι πράγματι ανταγωνιστικό και θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί και καλύτερο, αν πχ ο Campazzo αγωνιστεί λίγο, ή ο Luwawu-Cabarrot μείνει, για παράδειγμα σε ένα απλώς διψήφιο σκορ. Για κάποιο λόγο βέβαια το αρχικό πλάνο πάλι κέρδιζε την προτίμησή μου.
Μέχρι που το προχώρησα και λίγο παραπάνω, προσπαθώντας να αποφύγω τα όποια διλήμματα. Οι δύο κορυφαίοι παίκτες που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι αντικειμενικά οι Campazzo και Moneke και μάλιστα και οι δύο θα μπορούσαν να αποκτηθούν, αν απλά δεν έρθει ο Canaan στο ρόστερ. Ο σκόρερ του Ολυμπιακού βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα, ωστόσο ως όχι ακριβώς υπόδειγμα φαντασιακού παίκτη (λόγω πολύ υψηλής εξάρτησης από το σκοράρισμά του), αντικειμενικά δεν αποτελεί παίκτη που αναμένεται να στηριχθώ μακροπρόθεσμα. Έτσι, η θυσία του δεν με προβληματίζει τόσο σε βάθος χρόνου (παρά μόνο για το επόμενο ματς με την Ζαλγκίρις) κι έτσι θα μπορούσα να στραφώ σε κάτι φθηνότερο.
Εκεί κουμπώνει ακριβώς στα κρέντιτς ο Vanja Marinkovic, που επέστρεψε στην αγωνιστική δράση στην ACB. Τα υπέρ και τα κατά του Σέρβου είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους, με τον παίκτη πάντως να γράφει μόνο θετικά υπό τις οδηγίες του Ivanovic στην Euroleague. Ούτως ή άλλως, τόσο αυτός όσο και ο Canaan αγωνίζονται στο Turn 2, επομένως είναι πιθανό η αλλαγή αυτή να μην φανεί στο 100% στο τέλος της αγωνιστικής. Το θετικό εδώ είναι ότι ο Marinkovic αγωνίζεται στο Turn 2 και την 11η αγωνιστική, ενώ το αρνητικό ότι μικραίνει το βάθος του πάγκου, με την ομάδα να αποτελείται από εφτά πολύ ανταγωνιστικούς παίκτες και τρεις ρολίστες.
Κάπως έτσι, έρχονται στην ομάδα, ή μάλλον, επιστρέφουν, για να ακριβολογούμε, δύο από τους κορυφαίους, αναμφίβολα, παίκτες της χρονιάς μέχρι στιγμής, οι οποίοι μάλιστα έχουν δώσει δείγματα για ακόμα ψηλότερα οικονομικά στρώματα, αποφεύγοντας πιθανές κακοτοπιές από τα διλήμματα που εξετάστηκαν. Από την άλλη βέβαια, κάθε δίλημμα μπορεί να έχει και τη θετική του κατάληξη, επομένως μπορεί να χαθεί μια καλή υποτιμημένη ευκαιρία, αλλά όταν μπορείς να θεωρηθείς, έστω και πιο ελαφρώς, υποτιμημένος παίκτης με κόστος 14 και 15 κρέντιτς, τότε ίσως αυτοί αποτελούν προτεραιότητα.
Η εσωτερική κατανομή πάντως διαμορφώνεται σε 5-5, με τους Shengelia, Campazzo, Μήτογλου, Thiemann και Delow να παίζουν σήμερα. Λογικά ο τελευταίος θα περάσει πάγκο, ενώ ακόμα κι αν θεωρήσω ...δεδομένη την στραβή με τον Thiemann, υπάρχουν τη δεύτερη μέρα οι Moneke, Sedekerskis και Fall, που ούτως ή άλλως θα ήθελα να τους δω βασικούς. Τώρα αν στραβώσει κάποιος κι από τους πρώτους τρεις παίκτες, που γενικά ...δίνουν πόνο τελευταία, τότε αυτή η τρόπον τινά ατυχία θα μπορούσε ενδεχομένως να καλυφθεί με τον Marinkovic, αν μιλάμε για ένα πολύ μικρό ράνκινγκ, αν φυσικά δεν έχει διαπρέψει για άλλη μια αγωνιστική ο Thiemann. Συμπερασματικά, πιο μικρό το rotation, αλλά σε γενικές γραμμές φαίνεται safe.
Αρχηγός της ομάδας στο Turn 1 θα είναι ο Shengelia, με τους Campazzo και Μήτογλου να έχουν διεκδικήσει με αξιώσεις το χρίσμα. Αν είχα κάτι εντελώς σίγουρο στο Turn 2, ίσως να ρίσκαρα με το ταβάνι του Campazzo, λόγω Μονακό όμως (Moneke δηλαδή), λέω να πάω στα σίγουρα με τον φοβερό και τρομερό Toko.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 10ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Οι περισσότεροι από τους παίκτες του Turn 2 στην 9η αγωνιστική απέδωσαν πάντως τα αναμενόμενα ή και καλύτερα από αυτά, με το μεγαλύτερο σκορ να σημειώνεται από τον Μήτογλου, με άλλη μια 30άρα, 33 συγκεκριμένα, με το μπόνους της νίκης, απέναντι στην Βίρτους. Ο ψηλός του Παναθηναϊκού ήταν άκρως αποδοτικός για άλλη μια φορά και η αποτελεσματικότητά του κοντά και μακριά από το καλάθι, όπως και η έφεση του στα ρημπάουντ τον έφεραν σε άλλο ένα πραγματικά δυνατό σκορ.
Στο ίδιο ματς, ο Shengelia ήταν και πάλι εξαιρετικός, σημειώνοντας 23 Index Rating, με το οποίο πρόσφερε 46 πόντους στην High Voltage υπό το χρίσμα του αρχηγού. Ο Toko είναι πραγματικά απολαυστικός και πλέον δεν είναι υπερβολή να μιλάμε για το peak της φαντασιακής καριέρας του, όχι μόνο για τα νούμερα, αλλά και για την ασφάλεια που προσφέρει στις ομάδες που τον έχουν στο ρόστερ τους.
Άλλη μια υπέροχη παράσταση έδωσε και ο Thiemann, με το 25 ράνκινγκ μέσα στην Παρτιζάν, συνεχίζοντας κι αυτός τη δική του ξέφρενη πορεία στο φετινό Fantasy. Ο Γερμανός θα τα βάλει με τα θηρία της Ρεάλ αυτή την αγωνιστική, όμως η απόδοσή του είναι τέτοια που σίγουρα δεν αποτελεί προτεραιότητά μου η πώλησή του.
Δεν είχε την ίδια τύχη βέβαια και ο Sedekerskis, που πήρε DNP στην αναμέτρηση με την Βιλερμπάν, μια είδηση που έγινε γνωστή ελάχιστα λεπτά πριν την έναρξη του Turn 2. Δεν θα ανοίξω τώρα όμως την παρένθεση γι' αυτό.
Ο μόνος που στάθηκε κατώτερα των προσδοκιών ήταν ο Evans, με τους 7,7 πόντους κόντρα στην Μπάγερν. Μπορεί ο Αμερικανός να πέτυχε το νικητήριο σουτ, αυτά όμως ...μικρή σημασία έχουν στο κυνικό Fantasy και η αλήθεια είναι ότι το ματς, θεωρητικά, προσφερόταν για κάτι καλύτερο. Τώρα αν είναι θέμα δικής του ετοιμότητας, ή απλά περίεργης διαχείρισης από τον Μακσβίτις, που δεν τον αφήνει να βρει ρυθμό μέσα στο ματς, είναι ένα ερώτημα που δεν μπορώ να το απαντήσω αυτή την στιγμή.
Οι πέντε παραπάνω παίκτες βρέθηκαν στο τελικό βασικό σχήμα της ομάδας μαζί με τον κυρίαρχο Moustapha Fall, που δεν είχε αντίπαλο με τον Ερυθρό Αστέρα, προσφέροντας έτσι 30,8 φαντασιακούς πόντους στην ομάδα.
Από το ίδιο ματς, στον πάγκο βρέθηκαν ο άστοχος, για άλλη μία φορά, Walkup, με 4,95 πόντους, όπως και ο Λούντζης, που πήρε πάντως χρόνο συμμετοχής, με 0,55. Ο Delow έμεινε στο 0 στο Βελιγράδι κι αυτός λόγω αστοχίας (0/6 τρίποντα), ενώ οι 8 ασσίστ που μοίρασε ήταν σίγουρα ενθαρρυντικές, δεν μπορεί όμως να ευσταθεί ο ίδιος χαρακτηρισμός και για την απόδοση του Hayes-Davies, που έμεινε από δυνάμεις στο τέταρτο δεκάλεπτο με την Μακάμπι, καταγράφοντας τελικά 15 ράνκινγκ και 7,5 πόντους μέσω του πάγκου για την High Voltage.
Τέλος, η Παρτιζάν νίκησε με διψήφια διαφορά την Άλμπα, με τον Ομπράντοβιτς έτσι να συνεισφέρει με 20 πόντους στο σακούλι της ομάδας.
Σε γενικές γραμμές, η απόδοση της ομάδας ήταν αρκετά καλή, σίγουρα όμως στοίχισε το DNP του Sedekerskis, την στιγμή πχ που άλλες ομάδες μπορεί να είχαν στη θέση του παίκτες όπως ο Peters και ο Moneke. Την απουσία του την πληροφορήθηκα έγκαιρα μεν, αρκετά αργά όμως για τα δεδομένα ενός παιχνιδιού όπως αυτό το Euroleague Fantasy. Όπως μπορεί να διαπιστώσατε και όσοι βρεθήκατε στην ίδια θέση με μένα εκείνη την στιγμή, η σελίδα του παιχνιδιού αργούσε υπερβολικά να φορτώσει κι όταν επιτέλους έγινε αυτό, το παιχνίδι δεν δεχόταν εσωτερικές αλλαγές! Δεν αναφέρομαι φυσικά σε τυχαίες αλλαγές, αλλά σε απόλυτα επιτρεπτές αλλαγές, που δεν μπορούσαν με τίποτα να λάβουν χώρα.
Το πλέον προφανές ήταν να προχωρήσω σε 1-1 εσωτερική αλλαγή με τον Hayes-Davies που ήταν στον πάγκο. Κι όμως ο Sedekerskis δεν μπορούσε καν να επιλεγεί, για να συμβεί αυτό. Μετά, δοκίμασα να αλλάξω το σχήμα της βασικής πεντάδας, ώστε το παιχνίδι να αναγκαστεί να τον αλλάξει μόνο του, όπου κι αν τοποθετηθεί μετά. Αυτό φάνηκε να πιάνει αρχικά, αλλά μετά και τις απαραίτητες - απόλυτα ορθές, τονίζω ξανά - εσωτερικές αλλαγές, το παιχνίδι έβγαζε το κλασικό μήνυμα λάθους, ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές δεν επιτρέπονται, κάτι που δεν ίσχυε προφανώς.
Υπό αυτές τις συνθήκες, σκέφτηκα, αλλά φυσικά δεν δοκίμασα, να πατήσω το reset, γιατί πραγματικά δεν ξέρω που θα έβγαζε. Θα περνούσαν όλοι οι βασικοί στον πάγκο; Θα έμενε η ομάδα ξεκρέμαστη; Μου αναφέρθηκαν και τέτοιες περιπτώσεις.
Η ουσία είναι ότι τελικά δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί η αλλαγή κι έτσι η ομάδα στερήθηκε 7,5 πόντους (από τον Hayes-Davies). Λάθος. Αυτή δεν είναι η ουσία. Η ουσία είναι ότι ο ερασιτεχνισμός (με την κακή έννοια, φυσικά) του τρέχοντος Fantasy, ή καλύτερα των διαχειριστών του, είναι απλωμένος σε όλες τις πτυχές του, με αποτέλεσμα να αλλοιώνουν και να υπονομεύουν ξεκάθαρα το ίδιο το παιχνίδι. Δεν νοείται να μην μπορείς να προβείς στη βασική διαχείριση της ομάδας σου, αυτή που υπαγορεύεται μάλιστα βάσει των κανόνων του, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Είναι απλά απαράδεκτο. Τη δεδομένα υψηλότερη κίνηση του site εκείνη την στιγμή προφανώς δεν μπορώ να τη λάβω σοβαρά υπόψη. Όταν διαφημίζεις κάθε τόσο την πολύ μεγάλη απήχηση του παιχνιδιού με τις 250 και πλέον χιλιάδες ομάδες που συμμετέχουν, καλό θα είναι να έχεις φροντίσει να υπάρχει η υποδομή να μπορείς να τις φιλοξενήσεις, ακόμα και σε τέτοια, όχι και τόσο ακραία εδώ που τα λέμε, σενάρια. Δεν ήταν ο περσινός Vezenkov που τον είχαν όλοι, ο Sedekerskis ήταν (με όλο το σεβασμό στον πιο βελτιωμένο παίκτη της σεζόν), με δημοφιλία 8,6% στο παιχνίδι. Κοινώς, το παιχνίδι δεν μπόρεσε να εξυπηρετήσει ούτε το 1/10 των παικτών του, στο αισιόδοξο σενάριο.
Αυτή την αδυναμία πραγματοποίησης αλλαγής, έστω και την τελευταία στιγμή, πρώτη φορά την βλέπω τόσα χρόνια στο Fantasy (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν υπάρξει παρατράγουδα καθυστέρησης και παλιότερα) και είναι ενδεικτική του επιπέδου διαχείρισης και της προσέγγισης που υπάρχει από τους υπεύθυνούς του, όσον αφορά τη δίψα για την επιτυχία του, σε βάρος της ποιότητας, από πολλές πλευρές και των ίδιων του των παικτών. Τα έχουμε πει πολλές φορές, μετά από τις πολλές, δυστυχώς, αφορμές που έχουν δώσει οι ίδιοι και η μόνη απορία είναι πλέον που έχει πάτο το βαρέλι.
Ενδεικτικό είναι εξάλλου το social post για την απόκτηση του Naz Mitrou-Long από τον Ολυμπιακό (ίσως έπεσε στην αντίληψή σας). Το ίδιο το Fantasy ρωτά τους παίκτες του αν θα αγοράσουν τον παίκτη στα 7,2 κρέντιτς, όταν αυτός θα αγωνιστεί ξανά στη διοργάνωση από την 18η αγωνιστική κι έπειτα. Να σχολιάσουμε τον όρο frontcourt όπου λέει ότι αγωνίζεται ο παίκτης; Όλα λάθος. Και προφανώς όλο αυτό δεν πάει στο παιδί λογικά που έχουν βάλει να ασχοληθεί φιλότιμα με τα κοινωνικά τους δίκτυα, αλλά στην ερασιτεχνική (έως και επικίνδυνα άσχετη) προσέγγιση που κάνει μπαμ σε κάθε αφορμή, του ας μαζέψουμε τον κόσμο κι ας είμαστε σε όλα λάθος. Διψάμε για κόσμο και άμεση επιτυχία, αλλά δεν μας νοιάζει και τόσο αυτά που λέμε ή κάνουμε να είναι και σωστά. Αυτό είναι το Fantasy πια, με την πλήρη αδιαφορία για την ποιότητα και τον κόσμο του και μοναδικό κίνητρο τα εύκολα κλικ, το engagement, τους αριθμούς της πρόσκαιρης επιτυχίας. Σαθρό οικοδόμημα.
Η προσπάθεια ωστόσο της High Voltage συνεχίζεται γιατί αφενός έχει γίνει ήδη αρκετή από το ξεκίνημα της χρονιάς, αφετέρου για όλο το κόσμο του BasketStories, όσο κλισέ κι αν ακούγεται αυτό. Δεν θα στερηθούμε ούτε τη χαρά μας, ούτε την επικοινωνία μας μαζί σας, ούτε την devotion γενικότερα, επειδή ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. Υπό αντίξοες συνθήκες λοιπόν, συνεχίζουμε, με το πλάνο της 10ης αγωνιστικής, η οποία έχει κάποια σημεία αναφοράς που δημιουργούν πολύ συγκεκριμένα διλήμματα.
Αυτή τη φορά όλα ξεκινούν από τους παίκτες που θα αποχωρήσουν. Κι αν σε πολλούς ο νους πήγε στον Thiemann, το πλάνο δεν φτάνει μέχρι εκεί, με τον Γερμανό να παραμένει κολώνα στην ομάδα και οι όποιοι ενδοιασμοί για την απόδοσή του στην Μαδρίτη να αμβλύνονται, εν μέρει, από τη διαφαινόμενα εύκολη επικράτηση των γηπεδούχων, που μπορεί να προκαλέσει μια χαλάρωση σε άμυνα και επίθεση για τις δύο ομάδες. Όχι ότι θα χρειαστεί απαραίτητα αυτό, ο ψηλός της Άλμπα θα μπορούσε να ...χορέψει αρκετά καλά στο παρκέ και της Μαδρίτης.
Αυτοί που θα αποχωρήσουν λοιπόν, θα είναι οι Evans, Walkup και Hayes-Davies. Ο πρώτος λόγω των δύο συνεχόμενων μονοψήφιων σκορ του, αλλά και ΣΕΦ, ο δεύτερος λόγω παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος (παρά τις αχτίδες ελπίδες που είχαν φανεί πριν το ματς με τον Αστέρα) και ο τρίτος γιατί δείχνει μια δυσκολία να φτάσει σε μεγαλύτερα σκορ, που ίσως πηγάζει κι από την ομάδα του με τις απουσίες που έχει. Σε κάθε περίπτωση, μέσα στην Βίρτους δεν έχω πολύ μεγάλη ζέση να το διαπιστώσω, όταν μάλιστα στην αγορά των φόργουορντ υπάρχουν πραγματικά πολλά ενδιαφέροντα ονόματα. Όσον αφορά τον κόουτς, εκεί ο Ομπράντοβιτς θα αποχωρήσει, με πιθανότερο αντικαταστάτη του τον Μπαρτζώκα.
Το αρχικό πλάνο της ομάδας ήταν το εξής: αρχικά έρχεται ο φθηνότερος αλλά και πολύ φορμαρισμένος Luwawu-Cabarrot στη θέση του Hayes-Davies. Η οικονομική διαφορά μαζί με τη διαθέσιμη τρίτη αλλαγή κάνει εφικτό τον ερχομό του Campazzo στη θέση του Evans. Τέλος, ο Canaan επιστρέφει στο ρόστερ και μάλιστα στη θέση του Walkup.
Η περίπτωση του Campazzo είναι ιδιαίτερη αυτή την αγωνιστική. Με φουλ τις μηχανές, πραγματικά μπορεί να διαλύσει τα κοντέρ του ράνκινγκ. Καμιά φορά όμως τέτοια εύκολα, φαινομενικά πάντα, ματς, γυρίζουν μπούμερανγκ, με τον παίκτη να μην έχει την ίδια συγκέντρωση, ή πολύ απλά να μην χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί στο μέσο χρόνο συμμετοχής του.
Ωστόσο, δεν μπορώ να διακρίνω εύκολα και κάποιο άλλο κορυφαίο όνομα γκαρντ που να με ενθουσιάζει, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Ο James κάποια στιγμή θα ξεσπάσει, όμως για την ώρα έχει τρία σερί μικρά σκορ, ο Baldwin έδειξε μεγάλο potential, όμως παίζει με Μπαρτσελόνα, ο ασταθής έτσι κι αλλιώς Larkin έχει το δικό του θέμα τραυματισμού. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποιος που να μπορώ να φέρω στην ομάδα χωρίς ενδοιασμό, από τα ακριβότερα πάντα ονόματα κι έτσι η συνθήκη Campazzo-Άλμπα, με τα δικά της ρίσκα, υπερτερεί.
Στο σενάριο αυτό τώρα, περισσεύει 1 κρέντιτ κι έτσι ο Luwawu-Cabarrot θα μπορούσε να γίνει Alec Peters. Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού έχει τρεις γεμάτες επιδόσεις στα τέσσερα τελευταία ματς και μάλιστα θα μπορούσε να έχει και το 4/4 αν δεν είχε χρεωθεί με τα γρήγορα φάουλ με την Μακάμπι. Ωστόσο θα ήθελα να επενδύσω σε έναν παίκτη με 21,5 Last4, που είναι και λιγάκι πιο φθηνός και ίσως σε βάθος χρόνου να έχει και μια μεγαλύτερη σταθερότητα, λόγω λιγότερων λύσεων στην Βιλερμπάν, απ' ότι για παράδειγμα ο Ολυμπιακός. Δεν υποτιμώ φυσικά το υψηλότερο ταβάνι του Peters, ούτε και την αγωνιστική του κατάσταση και αντικειμενικά δείχνει λιγάκι καλύτερη επιλογή, ωστόσο το φαντασιακό ένστικτο με οδηγεί οριακά σε έναν παίκτη που επίσης δείχνει να έχει potential και μάλιστα αρκετά πληθωρικό. Στο τέλος της ημέρας βέβαια, αν κάποιος από τους δύο δεν πάει καλά, θα πω ότι στον Peters πιο πολύ "έτυχε", ενώ στον Luwawu-Cabarrot ότι κακώς κινήθηκα εξ' αρχής. Ο δεύτερος πάντως είναι που αγωνίζεται στο Turn 2 την επόμενη, ιδιαίτερη αγωνιστική.
Προφανώς δεν έμεινα εδώ και άμεσα προέκυψε το δεύτερο πλάνο, με τον ερχομό του Moneke και τον τερματισμό του παραπάνω διλήμματος στη θέση F, κάτι βέβαια που απαιτεί την υποβάθμιση του Campazzo σε Thompson. Ο πλέι μέικερ της Εφές δείχνει να βρίσκει ρυθμό και η περίπτωσή του στα 12,7 κρέντιτς σίγουρα έχει ενδιαφέρον. Όσο για τον φόργουορντ της Μπασκόνια δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, με την αμυντική ισχύ της Μονακό στο 4 βέβαια να προβληματίζει λίγο. Το δίδυμο αυτό είναι πράγματι ανταγωνιστικό και θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί και καλύτερο, αν πχ ο Campazzo αγωνιστεί λίγο, ή ο Luwawu-Cabarrot μείνει, για παράδειγμα σε ένα απλώς διψήφιο σκορ. Για κάποιο λόγο βέβαια το αρχικό πλάνο πάλι κέρδιζε την προτίμησή μου.
Μέχρι που το προχώρησα και λίγο παραπάνω, προσπαθώντας να αποφύγω τα όποια διλήμματα. Οι δύο κορυφαίοι παίκτες που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι αντικειμενικά οι Campazzo και Moneke και μάλιστα και οι δύο θα μπορούσαν να αποκτηθούν, αν απλά δεν έρθει ο Canaan στο ρόστερ. Ο σκόρερ του Ολυμπιακού βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα, ωστόσο ως όχι ακριβώς υπόδειγμα φαντασιακού παίκτη (λόγω πολύ υψηλής εξάρτησης από το σκοράρισμά του), αντικειμενικά δεν αποτελεί παίκτη που αναμένεται να στηριχθώ μακροπρόθεσμα. Έτσι, η θυσία του δεν με προβληματίζει τόσο σε βάθος χρόνου (παρά μόνο για το επόμενο ματς με την Ζαλγκίρις) κι έτσι θα μπορούσα να στραφώ σε κάτι φθηνότερο.
Εκεί κουμπώνει ακριβώς στα κρέντιτς ο Vanja Marinkovic, που επέστρεψε στην αγωνιστική δράση στην ACB. Τα υπέρ και τα κατά του Σέρβου είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους, με τον παίκτη πάντως να γράφει μόνο θετικά υπό τις οδηγίες του Ivanovic στην Euroleague. Ούτως ή άλλως, τόσο αυτός όσο και ο Canaan αγωνίζονται στο Turn 2, επομένως είναι πιθανό η αλλαγή αυτή να μην φανεί στο 100% στο τέλος της αγωνιστικής. Το θετικό εδώ είναι ότι ο Marinkovic αγωνίζεται στο Turn 2 και την 11η αγωνιστική, ενώ το αρνητικό ότι μικραίνει το βάθος του πάγκου, με την ομάδα να αποτελείται από εφτά πολύ ανταγωνιστικούς παίκτες και τρεις ρολίστες.
Κάπως έτσι, έρχονται στην ομάδα, ή μάλλον, επιστρέφουν, για να ακριβολογούμε, δύο από τους κορυφαίους, αναμφίβολα, παίκτες της χρονιάς μέχρι στιγμής, οι οποίοι μάλιστα έχουν δώσει δείγματα για ακόμα ψηλότερα οικονομικά στρώματα, αποφεύγοντας πιθανές κακοτοπιές από τα διλήμματα που εξετάστηκαν. Από την άλλη βέβαια, κάθε δίλημμα μπορεί να έχει και τη θετική του κατάληξη, επομένως μπορεί να χαθεί μια καλή υποτιμημένη ευκαιρία, αλλά όταν μπορείς να θεωρηθείς, έστω και πιο ελαφρώς, υποτιμημένος παίκτης με κόστος 14 και 15 κρέντιτς, τότε ίσως αυτοί αποτελούν προτεραιότητα.
Η εσωτερική κατανομή πάντως διαμορφώνεται σε 5-5, με τους Shengelia, Campazzo, Μήτογλου, Thiemann και Delow να παίζουν σήμερα. Λογικά ο τελευταίος θα περάσει πάγκο, ενώ ακόμα κι αν θεωρήσω ...δεδομένη την στραβή με τον Thiemann, υπάρχουν τη δεύτερη μέρα οι Moneke, Sedekerskis και Fall, που ούτως ή άλλως θα ήθελα να τους δω βασικούς. Τώρα αν στραβώσει κάποιος κι από τους πρώτους τρεις παίκτες, που γενικά ...δίνουν πόνο τελευταία, τότε αυτή η τρόπον τινά ατυχία θα μπορούσε ενδεχομένως να καλυφθεί με τον Marinkovic, αν μιλάμε για ένα πολύ μικρό ράνκινγκ, αν φυσικά δεν έχει διαπρέψει για άλλη μια αγωνιστική ο Thiemann. Συμπερασματικά, πιο μικρό το rotation, αλλά σε γενικές γραμμές φαίνεται safe.
Αρχηγός της ομάδας στο Turn 1 θα είναι ο Shengelia, με τους Campazzo και Μήτογλου να έχουν διεκδικήσει με αξιώσεις το χρίσμα. Αν είχα κάτι εντελώς σίγουρο στο Turn 2, ίσως να ρίσκαρα με το ταβάνι του Campazzo, λόγω Μονακό όμως (Moneke δηλαδή), λέω να πάω στα σίγουρα με τον φοβερό και τρομερό Toko.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για το Turn 1 της 10ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
