We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Τίμαν την ομάδα σου!
Η High Voltage μπαίνει στην 20η της φαντασιακή σεζόν με σκοπό, πρωτίστως, να απολαύσει το παιχνίδι.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 05/10/2023 16:00
Έναρξη λοιπόν σήμερα της 20ης σεζόν του Euroleague Fantasy, ενός παιχνιδιού που μονοπωλεί το μπασκετικό μας ενδιαφέρον τα βράδια της Πέμπτης και της Παρασκευής (παλιότερα Τετάρτης-Πέμπτης), κατά κανόνα, παρακολουθώντας με ευλαβική προσοχή τους παίκτες που έχουμε επιλέξει στις ομάδες μας πάνω στο παρκέ για το παραμικρό ...ίχνος ράνκινγκ! Το παιχνίδι είναι απολαυστικό έως και εθιστικό, αν και είναι πραγματικά κρίμα που αδικεί τον εαυτό του έτσι.

Τα έχουμε πει πολλές φορές βέβαια, οπότε ίσως αρχίζει να γίνεται και λίγο κουραστικό, γι' αυτό και δεν θα το αναλύσω περαιτέρω. Θα μείνω απλώς στο εξής, ότι πλέον δεν απολαμβάνω το παιχνίδι με τον ίδιο τρόπο και ξέρω ότι αυτό θα "βγει" μέσα στη χρονιά, ειδικά στις αγωνιστικές των resets. Αν βέβαια το παιχνίδι γνωρίζει άνθηση και επιτυχία, τότε ποιος είμαι εγώ για να πω ότι κάνει λάθος. Η εξέλιξη ποτέ δεν είναι λάθος, η αλλοίωση και η προχειρότητα όμως είναι κι εκεί έγκεινται όλες οι ενστάσεις. Anyway...

Με λίγο στραβό κλίμα λοιπόν, αλλά πάντα με περίσσεια λαχτάρα για devotion ξεκινάει και η High Voltage τη νέα σεζόν. Πρωταρχικός στόχος της ομάδας, πέραν μιας υψηλής θέσης της βαθμολογίας, είναι να προσπαθήσει να απολαύσει το παιχνίδι κι ενδεχομένως να δει τα πράγματα λίγο πιο χαλαρά και ίσως περισσότερο με το ένστικτο, μιας και το ίδιο το παιχνίδι το επιτρέπει πια. Τα διλήμματα είναι πάντα βασανιστικά (αλλά για κάποιον λόγο κι αυτά, κατά μία έννοια, εθιστικά, καθώς δεν γλυτώνεις ποτέ από αυτά), αλλά θέλω να πιστεύω πως τη φετινή χρονιά δεν θα με απασχολήσουν τόσες πολλές ώρες και θα προχωρώ λίγο πιο άμεσα στις τελικές αποφάσεις. Βέβαια δεν ξεκινήσαμε καλά, γιατί κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε στην πρεμιέρα της ομάδας! Πάμε όμως να μπούμε στο ψητό.

Η αλήθεια είναι ότι φέτος ένας πρώτος, βασικός κορμός, προέκυψε μάλλον εύκολα. Πέντε-έξι παίκτες ήταν στάνταρ στο μυαλό μου για το ρόστερ καθώς έκανα το καθιερωμένο σκάουτινγκ κι έτσι θα ξεκινήσω από αυτούς και μάλιστα λίγο ανάποδα, δηλαδή από τη θέση των σέντερ.

Εδώ ξεχωρίζει η παρουσία του Milutinov, φαντασιακής λατρείας των προηγούμενων ετών, που δείχνει έτοιμος να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε με τις φανέλες του Ολυμπιακού και της ΤΣΣΚΑ νωρίτερα. Νομίζω όλοι λίγο πολύ έχετε εικόνα από τον Σέρβο, είτε από το Παγκόσμιο, είτε από το ελληνικό σούπερ καπ και η παρουσία του στο παρκέ είναι δεδομένο ότι θα αποφέρει σημαντικά, αγωνιστικά και οικονομικά οφέλη στις ομάδες που θα τον εμπιστευθούν. Η συνύπαρξη με τον Fall είναι ένα ζήτημα που δεν θα με απασχολήσει ακόμα και λόγω της ανετοιμότητας του Γάλλου και λόγω της προσιτής, για την κλάση του, τιμής του Milu στα 14 κρέντιτς.

Ευτυχώς, αυτή τη σεζόν το παιχνίδι προσφέρει ένα από τα λιγοστά του steals στη θέση των σέντερ κι έτσι δεν χρειάζεται να στραφώ σε ιντριγκαδόρικες λύσεις με υψηλό πιθανό κέρδος αλλά και κάποιο σχετικό ρίσκο, όπως ο Lauvergne, ή ο Mickey (ναι, πιθανώς έναν από αυτούς να έφερνα στην ομάδα). Ο Johannes Thiemann δεν μπορεί να αγνοηθεί στα 8,4 κρέντιτς κι απλά ελπίζω η λειψανδρία της Άλμπα στη γραμμή ψηλών να μην του βγει τελικά εις βάρος του. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι ο Γερμανός θα σκαρφαλώσει ψηλότερα σε βάθος χρόνου και θα προσφέρει, πέρα από σκορ και χρήμα και τον απαραίτητο χρόνο για τη μετάβαση στον επόμενο παίκτη.

Θα συνεχίσω από τα ψηλά προς τα χαμηλά, από τους σέντερ προς τους φόργουορντ δηλαδή κι εκεί ο παίκτης που με κέρδισε από την αρχή ήταν ο Chima Moneke που πλέον θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Μπασκόνια. Η αλήθεια είναι ότι οι Βάσκοι δεν στερούνται λύσεων στη γραμμή ψηλών (Kotsar, Diop, Costello, Sedekerskis), με αποτέλεσμα ο τελευταίος να πέφτει και σε θέση 3 για να αγωνιστούν όλοι. Το γεγονός αυτό συν η επερχόμενη αντίπαλος που είναι η Ρεάλ, προκαλεί μια μικρή ανησυχία, η απόδοση του Νιγηριανού όμως στα πρώτα ματς της σεζόν με τους Βάσκους είναι τέτοια που δεν αφήνει πολλά περιθώρια να τον προσπεράσεις κι ας κοστίζει 10,5 κρέντιτς.

Αυτός που είναι πιο φθηνός και τελικά ακόμα πιο σίγουρος για το ρόστερ, τη δεδομένη χρονική στιγμή, είναι ο Isaac Bonga που πραγματικά τον καμάρωσα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, να αγωνίζεται από 1 (στην επίθεση) μέχρι 5 (στην άμυνα) και να δείχνει έτοιμος να κάνει το level up στην καριέρα του στην Euroleague. Η αρχική εικόνα στα παιχνίδια των Βαυαρών δεν είναι απλά ενθαρρυντική, αλλά ενθουσιάζει, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ομάδα του Λάσο έχει απουσίες, με πρώτη και ...χειρότερη αυτή του Lucic. Για την ώρα πάντως, τα 7,7 κρέντιτς τα θεωρώ εξαιρετική τιμή, ειδικά από την στιγμή που η πρεμιέρα φαίνεται να τον ευνοεί (εντός έδρας, όπου παρουσιαζόταν πολύ καλύτερος πέρυσι, απέναντι στην Άλμπα).

Θα αφήσω για την ώρα τους forwards και θα περάσω στον πέμπτο "εύκολο" παίκτη της ομάδας, που είναι γκαρντ και λέγεται Lorenzo Brown. Όπως όλοι νομίζω, μπήκε στα πλάνα μετά τον τραυματισμό του Baldwin, αν και εξακολουθεί να μην με ενθουσιάζει η περίπτωσή του, λόγω Παρτιζάν και ...όχι και τόσο καλής αγωνιστικής κατάστασης. Κοιτάζοντας τα παιχνίδια της πρώτης μέρας όμως, ίσως είναι η πιο safe επιλογή, βάσει ονόματος τουλάχιστον, για τη θέση του αρχηγού κι από την στιγμή που ο Baldwin θα μείνει, λογικά, για κάποιο διάστημα εκτός, τότε ο Αμερικανός μπορεί να έρθει στην ομάδα. Να ομολογήσω ότι για κάποιο λόγο προσπέρασα άδικα τον James που παίζει με την Βαλένθια (χωρίς Loyd η Μονακό, με τον Walker να μην έχει αγωνιστεί ακόμα), καθώς όλοι ξέρουμε τι είναι ικανός να προσφέρει ο ηγέτης των Μονεγάσκων.

Για τους παίκτες που απομένουν, είναι δεδομένο ότι πρέπει να γεμίσει ο πάγκος με ...φθηνές λύσεις, αλλά πιθανώς χωράει ένα ακόμα μεγάλο όνομα. Στους γκαρντ ειδικά υπάρχουν περιπτώσεις όπως ο DiBartolomeo, ο Puerto, ακόμα και ο Avramovic, ενώ λίγο ψηλότερα βρίσκεται και ο Obst με τον Beaubois. Όσον αφορά τα μεγαλύτερα ονόματα, εξετάστηκαν κατά κύριο λόγο οι Campazzo, Musa και Shengelia. Δοκιμάστηκαν πολλά διαφορετικά σενάρια, κάποια εκ των οποίων μάλιστα χωρούσαν και δύο από τα τρία μεγάλα ονόματα, ωστόσο θα αρκεστώ να παραθέσω μόνο τα δύο πιο βασικά, σημειώνοντας παράλληλα ότι παίκτες όπως ο Sterling Brown, για παράδειγμα, έμειναν τελικά εκτός, για να μειωθεί όσο το δυνατόν ο παράγοντας του ρίσκου. Με αυτή την οπτική, βάζω υποσυνείδητα τρίτο στην ιεραρχία των μεγάλων ονομάτων τον Shengelia, σε σχέση με τους δύο παίκτες της Ρεάλ, αλλά αυτό έχει να κάνει και με τους τραυματισμούς στο στρατόπεδο της βασίλισσας.

Σε κάθε βασικό σενάριο, θα πρέπει να υπάρχει συμβιβασμός με 4άρη παίκτη και στους forwards υπάρχει μια περίπτωση που, χωρίς να έχω αγωνιστική εικόνα, έχει δείξει ικανή να προσφέρει κάποιο σκορ. Ο λόγος για τον Danielius Lavrinovicius του Λιθουανού με το υπέροχο όνομα που θυμίζει τα αδέρφια Lavrinovic (προσωπική φαντασιακή αδυναμία είχα στον Darius). Κανείς δεν μπορεί να ξέρει αν θα πάρει χρόνο με την Βίρτους, αλλά έτσι κι αλλιώς, από τα 4 κρέντιτς δεν μπορεί να κοστίσει παραπάνω στην ομάδα. Κι αν όντως έχει κάποιο υψηλότερο ταβάνι, μένει να το μάθουμε...

Παρά το όχι τυπικό πια κόστος του, ο Andreas Obst επίσης βολεύει αρκετά στα περισσότερα σενάρια που εξετάστηκαν. Ο Γερμανός έχει επίσης θετική παρουσία στα πρώτα παιχνίδια της Μπάγερν, συνεχίζοντας με ρυθμό από το Παγκόσμιο και μια εντός έδρας αναμέτρηση με την Άλμπα, δεν τρομάζει εδώ που τα λέμε. Αν αυτό το ματς το είχε ο Beaubois για παράδειγμα και η Μπάγερν αγωνιζόταν στην Βαρκελώνη, ίσως να σκεφτόμουν διαφορετικά.

Κι έτσι, απομένουν τρεις ελεύθερες θέσεις για τις οποίες υπάρχουν δύο βασικά σενάρια και περιστρέφονται γύρω από τους αστέρες της Ρεάλ. Στο αρχικό, ο Musa έρχεται στο ρόστερ πακέτο με τον DiBartolomeo, που είναι ο ορισμός του τίμιου γκαρντ κι απόντος του Baldwin έχει δυνατότητες για κάποιο σεβαστό σκορ, και τον Puerto, που δείχνει να συνεχίζει σε ανοδική τροχιά από την περσινή σεζόν.

Πιστεύω αρκετά και τους δύο φθηνούς γκαρντ που προανέφερα, αλλά σε συνδυασμό και με την παρουσία του Lavrinovicius στο ρόστερ, η τελική εικόνα δεν με εντυπωσιάζει. Έτσι, ανακατεύω την τράπουλα για να φέρω, εμμέσως, τον Campazzo στη θέση του Musa. Στο πλάνο αυτό, ο Bryant της Εφές μπορεί να πάρει τη θέση F, ενώ ένας γκαρντ 5- κρέντιτς, όπως ο Λούντζης για παράδειγμα, μπορεί να συμπληρώσει την τελευταία θέση. Εδώ πλέον υπάρχουν δύο 4άρηδες παίκτες, όμως αυτό δεν είναι και τόσο άσχημο στην αρχή. Μηδενική πιθανή οικονομική ζημιά και πιθανώς μείωση της διαφοράς από κάποιον από τους παίκτες στα 5-6 κρέντιτς που έχουν μεν ενδιαφέρον, αλλά ενδεχομένως να μην ξεκινήσουν καλά. Ένας από αυτούς, αρκεί.

Στο versus Campazzo-Musa αυτή την στιγμή δεν έχω απάντηση, θεωρώ όμως ότι την τελική απόφαση στο δίλημμα κρίνει η παρουσία του Elijah Bryant που έδειξε πέρσι τι είναι ικανός να προσφέρει. Αντικειμενικά, θεωρείται ένα σκαλί τουλάχιστον πάνω από παίκτες όπως ο DiBartolomeo και ο Puerto κι από την στιγμή που ο περιφερειακός της Βαλένθια αγωνίζεται έτσι κι αλλιώς Παρασκευή, οπότε δύσκολα να περάσει βασικός, τότε μπορώ να κρατήσω 4 κρέντιτς (=Λούντζης) για μια τέτοια θέση.

Έτσι, νομίζω προκύπτει νικητής όχι και πάρα πολύ δύσκολα, αν και όλα θα κριθούν από την απόδοση των δύο σταρ της Βασίλισσας. Μήπως χωράνε και οι δύο; Κι όμως χωράνε! Αν ο Obst γίνει Puerto, τότε ο Moneke μπορεί να γίνει Musa και το σενάριο αυτό δεν μου φαίνεται καθόλου άσχημο. Εφόσον όμως στο αρχικό μου σκάουτινγκ διέκρινα πιο εύκολα τον φόργουορντ της Μπασκόνια, τότε θα τιμήσω αυτόν, χωρίς να κλείσω πάρα πολύ το rotation, το βάθος της ομάδας.

Πάμε λοιπόν με σύστημα 3-5-2, δηλαδή τρεις σταρ (Milutinov, Brown, Campazzo), πέντε στο ...κέντρο (Moneke, Thiemann, Bonga, Obst, Bryant) και δύο - ελπίζω όχι και τόσο - τυπικούς, όπως ο Λούντζης και ο Lavrinovicius.

Προπονητής της ομάδας θα είναι ο Πάμπλο Λάσο, αν και υπάρχει χώρος και για τον Ιβάνοβιτς. Κι εδώ είναι λεπτές οι ισορροπίες, αλλά δεν έχω εικόνα ακόμα από τον Αστέρα και δεν ξέρω πως θα δέσουν όλοι αυτοί οι παίκτες που έχει φέρει με τον Ιβάνοβιτς, ενώ στην Μπάγερν, παρόλο που δεν έχει βρει το ρυθμό της κι έχει απουσίες, ίσως είναι λίγο πιο στρωτά τα πράγματα. Απουσίες εξάλλου έχει και η Άλμπα, η οποία είναι, κατά γενική ομολογία, η ομάδα με το πιο φτωχό ρόστερ στη διοργάνωση, αν και η εικόνα της στη γερμανική λίγκα άλλα λέει. Ας είναι, καλωσορίζουμε τον κόουτς Λάσο στην επιστροφή του στην Euroleague.

Αρχηγός στο Turn 1 θα είναι ο Brown κι ακολούθως θα γίνει ο Milutinov, αν χρειαστεί.

Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την πρεμιέρα της νέας σεζόν στο Euroleague Fantasy θα έχει, πιθανώς, ως εξής:




Devotion.

ΥΓ. Καλό ταξίδι, Ξανθέ. Έχεις κι εσύ ένα ποσοστό "ευθύνης", σ' αυτό που διαβάζουν τώρα όλοι οι αναγνώστες κι αυτό το τόσο μικρό σου "επίτευγμα", μπροστά σε όλα όσα έχεις καταφέρει, λέει πολλά για την επίδρασή σου.


  '; ?>