';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
By the book
Η High Voltage εστιάζει στο αγωνιστικό κομμάτι των ημιτελικών, προχωρώντας στις ενδεδειγμένες κινήσεις για την 40η αγωνιστική του Fantasy.
Δημοσιεύτηκε: 19/05/2023 11:59
Η κορυφαία στιγμή της χρονιάς έφτασε για την Euroleague και οι τέσσερις κατά τεκμήριο καλύτερες ομάδες της ρίχνονται στη μάχη σήμερα στο Κάουνας για ένα εισιτήριο στο μεγάλο τελικό, αρχικά και στη συνέχεια για την κορυφή της Ευρώπης, την Κυριακή. Το κορυφαίο αυτό γεγονός επισκιάζει, για μένα, το Euroleague Fantasy που περνά σε δεύτερη μοίρα, σε προσωπικό επίπεδο, εδώ είμαστε όμως ξανά, όπως όλη τη χρονιά, για να σχεδιάσουμε το πλάνο της High Voltage για την ιδιαίτερη μέρα των ημιτελικών.
Αρχικά βέβαια να θυμίσουμε την απόδοση της ομάδας στην τελευταία αγωνιστική των Playoffs, εκεί όπου σημείωσε επίδοση 177,7 πόντων, για να αθροίσει έτσι 5.987,45 συνολικά και να ανέβει 42 θέσεις στη γενική κατάταξη, όπου βρίσκεται πλέον στο Νο. 824. Το μπάτζετ αυξήθηκε κατά 1 κρέντιτ και αριθμεί 127,2 στο σύνολο.
Από το Turn 2 ως αρχηγός επιλέχθηκε ο παίκτης με το μικρότερο σκορ από το βασικό σχήμα, με τον Tavares να αντιμετωπίζει από νωρίς πρόβλημα με τα φάουλ και να κινδυνεύει με ισχνό σκορ, ωστόσο στο δεύτερο ημίχρονο με την Παρτιζάν παρέμεινε αρκετή ώρα στο παρκέ και πρόσφερε στην ομάδα 35,2 πόντους, μετά και το διπλασιασμό της θέσης του αρχηγού. Στο ίδιο ματς, ο Musa αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή και ισοσκέλισε σχεδόν τη χασούρα από την απουσία του Σλούκα, φτάνοντας στο 26,4 Fantasy score, ενώ γεμάτες επιδόσεις σημειώθηκαν και στο Πριγκιπάτο. Εκεί ο James τα πήρε όλα αμπάριζα στην αρχή και τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με 28 Index Rating, όμως ο τραυματισμός του στο δεύτερο μέρος (όπου ούτως η άλλως η απόδοση του σε όλη τη σειρά με την Μακάμπι ήταν εμφανώς κατώτερη απ' ό,τι στο πρώτο ημίχρονο) τον άφησε στο 21 ράνκινγκ, μόλις, για 23,1 φαντασιακούς πόντους. Αυτός που έχτιζε το σκορ του καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν ο Baldwin, που ολοκλήρωσε τη σεζόν με 35 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης και με την απορία πως έμεινε εκτός πρώτης πεντάδας στα βραβεία της χρονιάς.
Από τους παίκτες της πρώτης μέρας, Vezenkov και Fall παρέμειναν στο βασικό σχήμα με 18,7 έκαστος, ενώ η ομάδα δεν πήρε τίποτα από τον πάγκο (Canaan 0,55, Λαρεντζάκης 0, Pierre -0,5, Rudy 0,55). Ο Ολυμπιακός πάντως κέρδισε με διψήφια διαφορά την Φενέρ κι έτσι ο Μπαρτζώκας χάρισε με τη σειρά του άλλους 20 πόντους.
Στο πρόγραμμα ακολουθεί το Final Four και οι ημιτελικοί κι όπως ανέφερα, η σπουδαιότητα των αγώνων αυτών είναι τέτοια, που δεν μου επιτρέπει να χαρώ στον ίδιο βαθμό το παιχνίδι. Όσο αφοσιωμένος κι αν είμαι, είναι τόσο κορυφαίο αυτό το γεγονός και οι στιγμές που προσφέρει, που δεν χωρά εύκολα η φαντασιακή πώρωση! Σίγουρα κατά τη διάρκεια των αγώνων παρατηρείς ποιος ξεχωρίζει, αλλά η έννοια του πόσο καλά τα πάει η φαντασιακή ομάδα σου δεν είναι τόσο ισχυρή. Αποκλειστικά για μένα, ξαναλέω.
Έτσι, ο σχεδιασμός της αγωνιστικής δεν θα βασιστεί σε ιδιαίτερες τακτικές και σκέψεις και θα πάμε λίγο πολύ by the book! Έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει Turn 1 και Turn 2, επομένως δεν υπάρχει και η δυνατότητα εσωτερικής διαχείρισης και κάλυψης των όποιων αστοχιών από μέρος του ρόστερ. Όλα τείνουν στην απλότητα κατά κάποιον τρόπο.
Εφόσον λοιπόν τέσσερις παίκτες θα είναι σίγουρα αναπληρωματικοί, βασικό πλάνο θα είναι η παρουσία μιας πολύ δυνατής εξάδας και μετά θα αποκτηθεί ό,τι καλύτερο μπορεί να βρεθεί. Είναι σαφής πάντως ο στόχος να υπάρχουν έξι κορυφαίοι παίκτες, παρά 7-8 που δεν θα είναι ακριβώς από το πάνω ράφι.
Με το μπάτζετ της ομάδας βέβαια να ανέρχεται στα 127,2 κρέντιτς, δεν υπάρχει ούτως ή άλλως η πολυτέλεια να αποκτηθούν εφτά πολύ ακριβά ονόματα και η αλήθεια είναι ότι το πλάνο 6-4 εξυπηρετείται κατάλληλα. Βάσει μπάτζετ λοιπόν, αφενός χωράνε τα βαριά χαρτιά, αφετέρου δεν υπάρχει δυνατότητα 7ου καλού παίκτη, κάτι που θεωρητικά βέβαια φέρνει την ομάδα σε δυσχερή θέση σε σχέση με τον πλουσιότερο ανταγωνισμό, των 130+ κρέντιτς, που μπορούν με άνεση να βάλουν κι έναν παίκτη στα 9-12 κρέντιτς, στον πάγκο.
Όσον αφορά την κατάρτιση του βασικού ρόστερ, θα επιλεχθούν οι πιο ακριβοί/καλοί παίκτες και για να αποφευχθούν ρίσκα και λάθη που μπορούν να έχουν πάρει άλλοι μάνατζερ κι αυτό θα γίνει με όσο το δυνατόν καλύτερη κατανομή στις ομάδες.
Για παράδειγμα, δεν μπορείς να μην πάρεις τον Mirotic, που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, σε φαντασιακό επίπεδο, στη φετινή Μπαρτσελόνα. Ο Satoransky έχει καλό ιστορικό με τη βασίλισσα φέτος, αλλά δεν είναι εφικτή η παρουσία του ως έβδομος παίκτης στο ρόστερ, με αυτό το μπάτζετ.
Από το ίδιο ματς, πώς μπορείς να προσπεράσεις τον Tavares, με τα ρίσκα (λόγω φάουλ), αλλά και το ταβάνι που διαθέτει; Με την απουσία του Deck (αλλά και του Yabusele), επίσης, η απόκτηση του Musa είναι σχεδόν μονόδρομος.
Από το άλλο ζευγάρι, δεν μπορείς να αντισταθείς στον MVP της σεζόν Vezenkov, ενώ η Μονακό διαθέτει μεν πολύ ταλέντο σε όλες τις θέσεις, αυτός όμως που ξεχωρίζει είναι ο James.
Για τον έκτο παίκτη ίσως υπάρξουν οι πρώτες διαφοροποιήσεις μεταξύ των ομάδων. Όχι μόνο δια της εις άτοπον απαγωγής, αλλά λόγω της τεράστιας εμπειρίας του, ο Σλούκας θα έρθει (ή μάλλον θα παραμείνει) στο ρόστερ κι έτσι στο βασικό σχήμα υπάρχουν ένας ή δύο παίκτες από κάθε ομάδα.
Όσον αφορά τον πάγκο, όπου οι επιλογές αναγκαστικά θα είναι από το χαμηλότερο ράφι, χωρίς να ήταν αυτοσκοπός, τυχαίνει να επιλέγω έναν παίκτη από κάθε ομάδα, κάτι που μου φαίνεται αρκετά βολικό. Η πρώτη μου έμπνευση είναι ο Sergio Llull, επίσης λόγω εμπειρίας σε Final Four, αλλά και σε Ελ Κλάσικο, ενώ η παρουσία του John Brown στο ρόστερ προκύπτει σε ένα από τα διάφορα σενάρια που θα μπορούσαν να εξεταστούν, με τον Αμερικανό να αποτελεί κομβικό παίκτη για το αμυντικό παιχνίδι της Μονακό και ίσως να έχει ένα ταβάνι αρκετά υψηλότερο της τιμής του. Ο φόργουορντ των Μονεγάσκων θα μπορούσε να θυσιαστεί για κάποιον όπως ο Black, ώστε να έρθει ο Tobey στη δεύτερη θέση του σέντερ, όμως θα αρκεστώ με τον Sertac Sanli, που διαθέτει κι αυτός τη δική του εμπειρία πια σ’ αυτό το επίπεδο. Τέλος, τη δεκάδα θα συμπληρώσει ο Λαρεντζάκης, καθώς απομένουν 4,1 κρέντιτς κι έτσι ο ερχομός του συμπαίκτη του, Canaan δεν είναι εφικτός.
Το Black-Canaan-Tobey γίνεται να βρεθεί στη θέση της προηγούμενης τριάδας; Γίνεται, ωστόσο όπως είπα δεν θέλω να το επεξεργαστώ παραπάνω και να μπω στη διαδικασία να σκέφτομαι τον καλύτερο συνδυασμό κατά την παρακολούθηση των δύο ημιτελικών, μένοντας στην αρχική επιλογή. Έτσι κι αλλιώς η ανάδειξη του θεωρητικού νικητή μόνο εύκολη υπόθεση δεν φαίνεται να είναι.
Προπονητής της ομάδας θα είναι ο Μπαρτζώκας, καθώς αν μπορεί να υπάρξει ο ελάχιστος χαρακτηρισμός του φαβορί στο Final Four, τόσο γενικά, όσο και ειδικά, αυτός θα μπορούσε να ανήκει δικαιωματικά στην πρώτη ομάδα της κανονικής περιόδου και στην καλύτερη ομάδα της σεζόν, συνολικά. Με τις απουσίες της Ρεάλ η αλήθεια είναι ότι ο χαρακτηρισμός αυτός θα μπορούσε να δοθεί και στην Μπαρτσελόνα, όμως εκεί μιλάμε και για εμφύλιο, Ελ Κλάσικο κι επομένως το πιο συνετό θα είναι να μην μπλέξεις, εξ' αρχής.
Νομίζω το πιο δύσκολο κομμάτι της αγωνιστικής κι εκεί που δεν μπορείς να αποφύγεις τη φαντασιακή σκέψη είναι η θέση του αρχηγού, μιας και αυτός δεν αλλάζει. Η αρχική μου επιλογή, στη λογική όλων των παραπάνω, ότι πάω by the book, ήταν ο Vezenkov, με δεύτερο φαβορί τον Tavares. Θεωρώ πιθανό ωστόσο ο πρώτος ημιτελικός να πάει σε χαμηλό σκορ, ενώ η Ρεάλ έτσι κι αλλιώς είναι πιο ευάλωτη αμυντικά και με τις απουσίες στο 4, ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για να αναδειχθεί ακόμα πιο πολύ ο Mirotic. Έτσι, για την ώρα ο παίκτης της Μπαρτσελόνα είναι αυτός που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες για το χρίσμα, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι θα το σκεφτώ άλλη μια φορά μέσα στη μέρα για να πάρω την τελική μου απόφαση.
Το εξώφυλλο του άρθρου είναι για το γούρι. Οι τακτικοί αναγνώστες της ομάδας καταλαβαίνουν...
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 40η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
Αρχικά βέβαια να θυμίσουμε την απόδοση της ομάδας στην τελευταία αγωνιστική των Playoffs, εκεί όπου σημείωσε επίδοση 177,7 πόντων, για να αθροίσει έτσι 5.987,45 συνολικά και να ανέβει 42 θέσεις στη γενική κατάταξη, όπου βρίσκεται πλέον στο Νο. 824. Το μπάτζετ αυξήθηκε κατά 1 κρέντιτ και αριθμεί 127,2 στο σύνολο.
Από το Turn 2 ως αρχηγός επιλέχθηκε ο παίκτης με το μικρότερο σκορ από το βασικό σχήμα, με τον Tavares να αντιμετωπίζει από νωρίς πρόβλημα με τα φάουλ και να κινδυνεύει με ισχνό σκορ, ωστόσο στο δεύτερο ημίχρονο με την Παρτιζάν παρέμεινε αρκετή ώρα στο παρκέ και πρόσφερε στην ομάδα 35,2 πόντους, μετά και το διπλασιασμό της θέσης του αρχηγού. Στο ίδιο ματς, ο Musa αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή και ισοσκέλισε σχεδόν τη χασούρα από την απουσία του Σλούκα, φτάνοντας στο 26,4 Fantasy score, ενώ γεμάτες επιδόσεις σημειώθηκαν και στο Πριγκιπάτο. Εκεί ο James τα πήρε όλα αμπάριζα στην αρχή και τελείωσε το πρώτο ημίχρονο με 28 Index Rating, όμως ο τραυματισμός του στο δεύτερο μέρος (όπου ούτως η άλλως η απόδοση του σε όλη τη σειρά με την Μακάμπι ήταν εμφανώς κατώτερη απ' ό,τι στο πρώτο ημίχρονο) τον άφησε στο 21 ράνκινγκ, μόλις, για 23,1 φαντασιακούς πόντους. Αυτός που έχτιζε το σκορ του καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν ο Baldwin, που ολοκλήρωσε τη σεζόν με 35 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης και με την απορία πως έμεινε εκτός πρώτης πεντάδας στα βραβεία της χρονιάς.
Από τους παίκτες της πρώτης μέρας, Vezenkov και Fall παρέμειναν στο βασικό σχήμα με 18,7 έκαστος, ενώ η ομάδα δεν πήρε τίποτα από τον πάγκο (Canaan 0,55, Λαρεντζάκης 0, Pierre -0,5, Rudy 0,55). Ο Ολυμπιακός πάντως κέρδισε με διψήφια διαφορά την Φενέρ κι έτσι ο Μπαρτζώκας χάρισε με τη σειρά του άλλους 20 πόντους.
Στο πρόγραμμα ακολουθεί το Final Four και οι ημιτελικοί κι όπως ανέφερα, η σπουδαιότητα των αγώνων αυτών είναι τέτοια, που δεν μου επιτρέπει να χαρώ στον ίδιο βαθμό το παιχνίδι. Όσο αφοσιωμένος κι αν είμαι, είναι τόσο κορυφαίο αυτό το γεγονός και οι στιγμές που προσφέρει, που δεν χωρά εύκολα η φαντασιακή πώρωση! Σίγουρα κατά τη διάρκεια των αγώνων παρατηρείς ποιος ξεχωρίζει, αλλά η έννοια του πόσο καλά τα πάει η φαντασιακή ομάδα σου δεν είναι τόσο ισχυρή. Αποκλειστικά για μένα, ξαναλέω.
Έτσι, ο σχεδιασμός της αγωνιστικής δεν θα βασιστεί σε ιδιαίτερες τακτικές και σκέψεις και θα πάμε λίγο πολύ by the book! Έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει Turn 1 και Turn 2, επομένως δεν υπάρχει και η δυνατότητα εσωτερικής διαχείρισης και κάλυψης των όποιων αστοχιών από μέρος του ρόστερ. Όλα τείνουν στην απλότητα κατά κάποιον τρόπο.
Εφόσον λοιπόν τέσσερις παίκτες θα είναι σίγουρα αναπληρωματικοί, βασικό πλάνο θα είναι η παρουσία μιας πολύ δυνατής εξάδας και μετά θα αποκτηθεί ό,τι καλύτερο μπορεί να βρεθεί. Είναι σαφής πάντως ο στόχος να υπάρχουν έξι κορυφαίοι παίκτες, παρά 7-8 που δεν θα είναι ακριβώς από το πάνω ράφι.
Με το μπάτζετ της ομάδας βέβαια να ανέρχεται στα 127,2 κρέντιτς, δεν υπάρχει ούτως ή άλλως η πολυτέλεια να αποκτηθούν εφτά πολύ ακριβά ονόματα και η αλήθεια είναι ότι το πλάνο 6-4 εξυπηρετείται κατάλληλα. Βάσει μπάτζετ λοιπόν, αφενός χωράνε τα βαριά χαρτιά, αφετέρου δεν υπάρχει δυνατότητα 7ου καλού παίκτη, κάτι που θεωρητικά βέβαια φέρνει την ομάδα σε δυσχερή θέση σε σχέση με τον πλουσιότερο ανταγωνισμό, των 130+ κρέντιτς, που μπορούν με άνεση να βάλουν κι έναν παίκτη στα 9-12 κρέντιτς, στον πάγκο.
Όσον αφορά την κατάρτιση του βασικού ρόστερ, θα επιλεχθούν οι πιο ακριβοί/καλοί παίκτες και για να αποφευχθούν ρίσκα και λάθη που μπορούν να έχουν πάρει άλλοι μάνατζερ κι αυτό θα γίνει με όσο το δυνατόν καλύτερη κατανομή στις ομάδες.
Για παράδειγμα, δεν μπορείς να μην πάρεις τον Mirotic, που ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, σε φαντασιακό επίπεδο, στη φετινή Μπαρτσελόνα. Ο Satoransky έχει καλό ιστορικό με τη βασίλισσα φέτος, αλλά δεν είναι εφικτή η παρουσία του ως έβδομος παίκτης στο ρόστερ, με αυτό το μπάτζετ.
Από το ίδιο ματς, πώς μπορείς να προσπεράσεις τον Tavares, με τα ρίσκα (λόγω φάουλ), αλλά και το ταβάνι που διαθέτει; Με την απουσία του Deck (αλλά και του Yabusele), επίσης, η απόκτηση του Musa είναι σχεδόν μονόδρομος.
Από το άλλο ζευγάρι, δεν μπορείς να αντισταθείς στον MVP της σεζόν Vezenkov, ενώ η Μονακό διαθέτει μεν πολύ ταλέντο σε όλες τις θέσεις, αυτός όμως που ξεχωρίζει είναι ο James.
Για τον έκτο παίκτη ίσως υπάρξουν οι πρώτες διαφοροποιήσεις μεταξύ των ομάδων. Όχι μόνο δια της εις άτοπον απαγωγής, αλλά λόγω της τεράστιας εμπειρίας του, ο Σλούκας θα έρθει (ή μάλλον θα παραμείνει) στο ρόστερ κι έτσι στο βασικό σχήμα υπάρχουν ένας ή δύο παίκτες από κάθε ομάδα.
Όσον αφορά τον πάγκο, όπου οι επιλογές αναγκαστικά θα είναι από το χαμηλότερο ράφι, χωρίς να ήταν αυτοσκοπός, τυχαίνει να επιλέγω έναν παίκτη από κάθε ομάδα, κάτι που μου φαίνεται αρκετά βολικό. Η πρώτη μου έμπνευση είναι ο Sergio Llull, επίσης λόγω εμπειρίας σε Final Four, αλλά και σε Ελ Κλάσικο, ενώ η παρουσία του John Brown στο ρόστερ προκύπτει σε ένα από τα διάφορα σενάρια που θα μπορούσαν να εξεταστούν, με τον Αμερικανό να αποτελεί κομβικό παίκτη για το αμυντικό παιχνίδι της Μονακό και ίσως να έχει ένα ταβάνι αρκετά υψηλότερο της τιμής του. Ο φόργουορντ των Μονεγάσκων θα μπορούσε να θυσιαστεί για κάποιον όπως ο Black, ώστε να έρθει ο Tobey στη δεύτερη θέση του σέντερ, όμως θα αρκεστώ με τον Sertac Sanli, που διαθέτει κι αυτός τη δική του εμπειρία πια σ’ αυτό το επίπεδο. Τέλος, τη δεκάδα θα συμπληρώσει ο Λαρεντζάκης, καθώς απομένουν 4,1 κρέντιτς κι έτσι ο ερχομός του συμπαίκτη του, Canaan δεν είναι εφικτός.
Το Black-Canaan-Tobey γίνεται να βρεθεί στη θέση της προηγούμενης τριάδας; Γίνεται, ωστόσο όπως είπα δεν θέλω να το επεξεργαστώ παραπάνω και να μπω στη διαδικασία να σκέφτομαι τον καλύτερο συνδυασμό κατά την παρακολούθηση των δύο ημιτελικών, μένοντας στην αρχική επιλογή. Έτσι κι αλλιώς η ανάδειξη του θεωρητικού νικητή μόνο εύκολη υπόθεση δεν φαίνεται να είναι.
Προπονητής της ομάδας θα είναι ο Μπαρτζώκας, καθώς αν μπορεί να υπάρξει ο ελάχιστος χαρακτηρισμός του φαβορί στο Final Four, τόσο γενικά, όσο και ειδικά, αυτός θα μπορούσε να ανήκει δικαιωματικά στην πρώτη ομάδα της κανονικής περιόδου και στην καλύτερη ομάδα της σεζόν, συνολικά. Με τις απουσίες της Ρεάλ η αλήθεια είναι ότι ο χαρακτηρισμός αυτός θα μπορούσε να δοθεί και στην Μπαρτσελόνα, όμως εκεί μιλάμε και για εμφύλιο, Ελ Κλάσικο κι επομένως το πιο συνετό θα είναι να μην μπλέξεις, εξ' αρχής.
Νομίζω το πιο δύσκολο κομμάτι της αγωνιστικής κι εκεί που δεν μπορείς να αποφύγεις τη φαντασιακή σκέψη είναι η θέση του αρχηγού, μιας και αυτός δεν αλλάζει. Η αρχική μου επιλογή, στη λογική όλων των παραπάνω, ότι πάω by the book, ήταν ο Vezenkov, με δεύτερο φαβορί τον Tavares. Θεωρώ πιθανό ωστόσο ο πρώτος ημιτελικός να πάει σε χαμηλό σκορ, ενώ η Ρεάλ έτσι κι αλλιώς είναι πιο ευάλωτη αμυντικά και με τις απουσίες στο 4, ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για να αναδειχθεί ακόμα πιο πολύ ο Mirotic. Έτσι, για την ώρα ο παίκτης της Μπαρτσελόνα είναι αυτός που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες για το χρίσμα, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι θα το σκεφτώ άλλη μια φορά μέσα στη μέρα για να πάρω την τελική μου απόφαση.
Το εξώφυλλο του άρθρου είναι για το γούρι. Οι τακτικοί αναγνώστες της ομάδας καταλαβαίνουν...
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 40η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:
Devotion.
