';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Με οδηγό τους αριθμούς
Η High Voltage καταστρώνει το πλάνο της 20ης αγωνιστικής αξιοποιώντας τους επιμέρους στατιστικούς δείκτες των παικτών και των ομάδων.
Δημοσιεύτηκε: 19/01/2023 14:58
Η θετική πορεία της High Voltage συνεχίστηκε στη 19η αγωνιστική του Euroleague Fantasy, καθώς η ομάδα ξεπέρασε, έστω και οριακά, τους 200 πόντους (200,05 συγκεκριμένα η επίδοσή της) για να αναρριχηθεί στη 1.165η θέση της γενικής βαθμολογίας, 533 θέσεις ψηλότερα δηλαδή από την προηγούμενη αγωνιστική, αθροίζοντας πλέον 2.887,6 πόντους. Το μπάτζετ της ομάδας σημείωσε σημαντική αύξηση 2,9 κρέντιτς κι έτσι τώρα αριθμεί 117,3 στο σύνολο, νούμερο που αρχίζει κάπως να προσεγγίζει (από αρκετή απόσταση ακόμα βέβαια) τα μπάτζετ των πλουσιότερων ομάδων του παιχνιδιού.
Μετά από ένα εντυπωσιακό Turn 1, οι παίκτες της ομάδας συνέχισαν στους ίδιους ρυθμούς και στο Turn 2, με τους 22 φαντασιακούς πόντους του Lessort απέναντι στην Μπασκόνια να ξεχωρίζουν, ενώ προς το τέλος του αγώνα, για άλλη μια φορά, ο Bacon ανέβασε το ράνκινγκ του απέναντι στην Μακάμπι για να προσφέρει 20,9 πόντους στο σακούλι της ομάδας. Στο ίδιο ματς, ο Brown ήταν μάλλον απογοητευτικός, σημειώνοντας άλλη μια μονοψήφια εμφάνιση εκτός έδρας (9 PIR) και παράλληλα το μικρότερο σκορ βασικού παίκτη της ομάδας, αλλά και το δεύτερο μικρότερο συνολικά στο ρόστερ, πίσω μόνο από το συμπαίκτη του, Sorkin, που έμεινε στο 5 Index Rating και στους 2,5 πόντους, μέσα από τον πάγκο της ομάδας.
Ευτυχώς, η επιλογή του προπονητή ήταν και πάλι επιτυχημένη, με την Παρτιζάν να μην συναντά δυσκολίες και τον Ομπράντοβιτς να κερδίζει το 20άρι (σε αντίθεση μάλιστα με το -5 του Κάτας που είχε αποχωρήσει), χάνοντας μάλιστα και για λίγο το 25άρι, καθώς οι Σέρβοι κέρδισαν με 18 πόντους διαφορά, ενώ στο ίδιο ματς ο Madar δικαίωσε την επιλογή του και με τα 3 φάουλ που κέρδισε (εκτελώντας 6/6 βολές), έφτασε στο 12 ράνκινγκ και τους 13,2 φαντασιακούς πόντους, για να προσφέρει τους μισούς (αφού εύλογα παρέμεινε στον πάγκο) στην ομάδα.
Αντίστοιχη μοίρα, στον πάγκο δηλαδή, είχε και ο Ulanovas, που και αυτός πάντως δικαίωσε τις προσδοκίες για την επιστροφή του σε διψήφια σκορ και στα δύο σκέλη της διαβολοβδομάδας, αφού μετά τους 18,7 πόντους με την Βίρτους, σημείωσε άλλους 17,6 μέσα στο Μιλάνο, προσφέροντας έτσι κι αυτός τους μισούς, 8,8 συγκεκριμένα στην High Voltage, καθώς οι επιλογές για το βασικό σχήμα ήταν περιορισμένες, μετά το εξαιρετικό Turn 1 που είχε προηγηθεί.
Καλύτερος όλων σ' αυτό ο Petrusev με 25 Index Rating και 55 πόντους για την ομάδα μέσω του χρίσματος της αρχηγίας, ενώ αντίστοιχη επίδοση (και πορεία) σημείωσε ο Rubit μέσα στην Φενέρ, με 26 μονάδες ράνκινγκ. Στα επίπεδα του 20 συνέχισε και ο Smith, με 21 PIR απέναντι στην Ρεάλ, ενώ ο Dobric έχει αποτελέσει άλλον έναν άσσο στο μανίκι της ομάδας, αφού συνεισέφερε 8,25 πόντους από τον πάγκο, έχοντας φτάσει στο 15 Index Rating και το 16,5 fantasy score κόντρα στην Μιλάνο.
Όλα λοιπόν εξελίχθηκαν ιδανικά για την High Voltage, πλην ίσως της επιλογής του Brown στη θέση του Micic, ο οποίος τα πήγε, όπως λίγο πολύ περίμενα, περίφημα μέσα στην Μπαρτσελόνα, η οικονομική διαφορά των δύο όμως συνέβαλλε και στην υλοποίηση των υπόλοιπων, πετυχημένων αλλαγών της ομάδας.
Από τον Σέρβο ξεκινά το πλάνο της 20ης αγωνιστικής για την ομάδα, καθώς αποτελεί το μεγάλο όνομα - στόχο της αγωνιστικής, αφού έχει θεωρητικά πιο ευνοϊκό αντίπαλο απ' ότι τα υπόλοιπα βαριά χαρτιά του παιχνιδιού, ενώ το γεγονός ότι η Εφές αγωνίζεται στο Turn 2 φαίνεται να προσφέρει μια εξαιρετική επιλογή αρχηγού στη δεύτερη μέρα της αγωνιστικής.
Πράγματι, η Μπάγερν επιτρέπει περίπου 4 έξτρα μονάδες ράνκινγκ στους αντίπαλους point guards, ενώ ο Σέρβος έχει μέσο όρο 23,7 Index Rating (χωρίς τα μπόνους νίκης δηλαδή) εντός έδρας. Τα στοιχεία αυτά είναι αρκετά για να δρομολογήσουν τις κινήσεις της High Voltage αυτή την αγωνιστική, την στιγμή που θα προτιμήσω να αποφύγω το ντέρμπι Ολυμπιακός - Ρεάλ (δηλαδή Vezenkov, Tavares), αλλά και τον James μέσα στην Φενέρ. Αντιθέτως, ο Brown εντός με την Άλμπα μου αρέσει αρκετά, για τους ίδιους περίπου λόγους με τον Micic (οι Βερολινέζοι επιτρέπουν 2.55 επιπλέον PIR στους PGs, o Ισπανός έχει 19,2 ράνκινγκ εντός έδρας) κι έτσι θα πρέπει να γίνει μια ...ομαδική θυσία για να βρεθούν τα 17,8 κρέντιτς που απαιτεί η αγορά του Micic.
Αρχικά θα ξεκινήσω από τη θέση του προπονητή, εκεί όπου σε μια αλλαγή χάντμπολ, ο Κάτας θα επιστρέψει στη θέση του Ομπράντοβιτς, έχοντας όμως πλέον την ίδια τιμή. Η Μακάμπι του 8-1 εντός υποδέχεται την Άλμπα του 2-7 εκτός και οι συσχετισμοί αυτοί φαίνονται αρκετά ελκυστικοί στα 6,7 κρέντιτς. Δεν θεωρώ απαραίτητα κακή και την παραμονή του Ζέλικο βέβαια, η Βαλένθια όμως αποτελεί ιδιαίτερα αξιόμαχη ομάδα και αρκετά απρόβλεπτη, αφού παρά τα θέματα τραυματισμών έχει δείξει ότι μπορεί να παραμένει ανταγωνιστική κι εφόσον υπάρχει το θέλγητρο του Κάτας, τότε μπορώ να κινηθώ με μεγαλύτερη ασφάλεια. Εναλλακτικά, υπάρχει και η περίπτωση του Μεσίνα στα 5,3 κρέντιτς, με την Μιλάνο να υποδέχεται την Βιλερμπάν κι εφόσον ...δεν επαρκούν τα κρέντιτς για τον ερχομό του Micic, τότε ίσως χρειαστεί να κινηθώ προς Μιλάνο μεριά.
Με τον Lessort να παραμένει ακλόνητος στο ρόστερ, αναγκαστικά ο κλήρος πέφτει σε κάποιον φόργουορντ (Bacon/Rubit) για να αποκτηθεί ο γκαρντ της Εφές. Αναφέρομαι φυσικά σε μια έμμεση αλλαγή που θα αντισταθμιστεί με κάποια άλλη στη συνέχεια, όσον αφορά τις θέσεις των παικτών. Οι δύο φόργουορντ έχουν την ίδια τιμή, 12,6 κρέντιτς, επομένως μπορώ να προχωρήσω στο πλάνο πριν κάνω την τελική μου επιλογή.
Οι παίκτες του Αστέρα (Petrusev, Dobric) είναι αρκετά φορμαρισμένοι για να εξεταστούν προς αποχώρηση, Ulanovas και Smith αποτελούν σταθερές αξίες της High Voltage κι έτσι η επόμενη αλλαγή θα αφορά τον Madar των 6,4 κρέντιτς που αγωνίζεται μέσα στην Βαλένθια. Ο Ισραηλινός είναι μέχρι στιγμής η πιο χαρακτηριστική περίπτωση παίκτη έδρας, καθώς στο Βελιγράδι έχει μέσο όρο 10,3 ράνκινγκ και εκτός έδρας ένα ολοστρόγγυλο 0. Μπορείτε να εντοπίσετε παρόμοιες περιπτώσεις στη νέα σχετική σελίδα που δημιουργήθηκε στο BasketStories DataCenter, που μπορεί να σας βοηθήσει για τις επιλογές παικτών στα εντός, αλλά ακόμα και στα εκτός έδρας τους παιχνίδια (αν αλλάξετε τη σειρά ταξινόμησης θα δείτε αντίστοιχα τους παίκτες που τα πάνε καλύτερα μακριά από την έδρα τους).
Δεν βλέπω λοιπόν το λόγο να διατηρήσω τον Madar στο ρόστερ και αντ' αυτού, μπορώ να φέρω, εμμέσως βέβαια, στη θέση του τον Yoan Makoundou της Μονακό, μετά τις δύο ενθαρρυντικές εμφανίσεις του στη διαβολοβδομάδα (9 με τον Ολυμπιακό, 7 στον Αστέρα), απολαμβάνοντας σεβαστό χρόνο συμμετοχής με τον Hall να μένει σε μονοψήφιο νούμερο λεπτών. Ο τελευταίος βέβαια φαίνεται να είναι ξανά ετοιμοπόλεμος ενόψει Φενέρ, δεν χάνω τίποτα όμως (πέραν ίσως 0,3 κρέντιτς μάξιμουμ) να δοκιμάσω την τύχη μου με τον τρίτο ψηλό της Μονακό, εξάλλου αν δεν πάρει χρόνο συμμετοχής, θα είναι σαν να έχω έναν απλό τυπικό 4άρη παίκτη που έχει μικρότερες πιθανότητες για κάποιο ράνκινγκ. Το ίσως λίγο μεγαλύτερο potential που έδειξε να έχει ο Makoundou είναι και ο λόγος που προτιμάται από τον Ricci για παράδειγμα, που έχει την ίδια τιμή και τελευταία μια ελκυστική αστάθεια στα σκορ του, ενώ το γεγονός ότι η Μονακό αγωνίζεται στο Turn 1 και η Μιλάνο στο Turn 2 ουσιαστικά δίνουν προτεραιότητα στον παίκτη των Γάλλων, καθώς ο Ιταλός θα μείνει κατά πάσα πιθανότητα έτσι κι αλλιώς στον πάγκο.
Απαιτούνται άλλα 2,5 κρέντιτς (με τα 0,6 που ήταν ελεύθερα από την προηγούμενη αγωνιστική) για την έλευση του Micic και κάπως έτσι φωτογραφίζεται ο αγαπημένος της ομάδας Sorkin, που τρέχει ένα σερί αρκετά υποτονικών εμφανίσεων. Δυσκολεύομαι να πατήσω το κουμπί πώλησης, από την στιγμή όμως που η αποχώρησή του βολεύει το πλάνο της ομάδας, δεν μπορώ να μην τον αποχωριστώ, για το συμπαίκτη του Jake Cohen από τον οποίο βέβαια δεν υπάρχουν και μεγάλες προσδοκίες, θέλω να πιστεύω όμως ότι μπορεί να είναι λίγο πιο εύστοχος και αποδοτικός απέναντι στην Άλμπα, το στυλ της οποίας ίσως τον εξυπηρετεί αγωνιστικά, για να δώσει κάτι παραπάνω από το τίποτα. Ο Cohen παίζει στο Turn 1, ο Lazarevic στο Turn 2 κι αυτός είναι ο λόγος που προτιμάται έναντι του Σέρβου.
Μένει η τελική επιλογή ανάμεσα σε Bacon και Rubit και η φόρμα του δεύτερου είναι πραγματικά εξαιρετική για να προσπεραστεί, παρά το -4 της Εφές στους power forwards. Ο ψηλός της Μπάγερν έχει σερί πέντε σκορ 20+ μακριά από το Μόναχο και αντικειμενικά βρίσκεται σε τρομερή φόρμα, που μπορεί να εξισορροπήσει τον αποτρεπτικό δείκτη του αντιπάλου. Από την άλλη ο Bacon είναι φανερά κατώτερος εκτός έδρας (13,7) απ' ό,τι εντός (19,1) και μάλιστα δεν έχει φτάσει ποτέ στο 20 μακριά από το ΟΑΚΑ. Θεωρητικά δεν θα 'πρεπε καν να υπάρχει δίλημμα, όμως στέκομαι σ' αυτό το -4 της Εφές, αλλά και στο γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει TOP 25 power forward μέχρι στιγμής που να έχει ξεπεράσει το 15 ράνκινγκ απέναντί της (Vezenkov, Mickey και Bentil οι τρεις που το έφτασαν) κι αυτή η ...καθολικότητα του δείκτη είναι αν μη τι άλλο ανησυχητική. Επιπρόσθετα, η Μπάγερν αγωνίζεται στο Turn 2 και ο Παναθηναϊκός στο Turn 1 κι έτσι μια αστοχία του Bacon μπορεί να καλυφθεί πιο εύκολα. Βάσει τακτικής λοιπόν, υπερισχύει ο Bacon, καθαρά αγωνιστικά επικρατεί ο Rubit κι αν δεν είχε δείξει επιρρεπής στα ...μείον κατά τη διάρκεια των αγώνων ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού θα μπορούσα να τον εμπιστευθώ λιγάκι πιο εύκολα, καθώς δεν αποκλείεται να υπάρξει και η βραδιά που δεν θα προλάβει να το σώσει. Για την ώρα πάντως, θα πορευτώ μαζί του, διατηρώντας μια επιφύλαξη για διαφορετική απόφαση μέχρι την έναρξη της αγωνιστικής.
Η κατανομή του ρόστερ έτσι γίνεται 6-4, με δύο παίκτες την πρώτη μέρα να είναι κολώνες (Lessort, Brown) και δύο να αναμένεται λογικά να περάσουν στον πάγκο (Makoundou, Cohen). Bacon και Smith είναι κάπου στη μέση, αλλά έτσι κι αλλιώς ο αρχικός πάγκος με τους παίκτες του Turn 2 είναι αρκετά ανταγωνιστικός. Micic και Petrusev αναμένεται να πάρουν χρίσμα βασικού κι έπειτα Ulanovas αρχικά και Dobric εν συνεχεία θα είναι stand by να καλύψουν ενδεχόμενες τρύπες από την πρώτη μέρα.
Ο αρχηγός την πρώτη μέρα θα είναι ο Brown, αν και ο Lessort θα μπορούσε κάλλιστα να πάρει κι αυτός το χρίσμα. Ο πήχης βέβαια είναι αρκετά υψηλός για τον πλέι μέικερ της Μακάμπι, αφού ακολουθεί τη δεύτερη μέρα ο Micic.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη μέρα της 20ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, έχει ως εξής:
Devotion.
Μετά από ένα εντυπωσιακό Turn 1, οι παίκτες της ομάδας συνέχισαν στους ίδιους ρυθμούς και στο Turn 2, με τους 22 φαντασιακούς πόντους του Lessort απέναντι στην Μπασκόνια να ξεχωρίζουν, ενώ προς το τέλος του αγώνα, για άλλη μια φορά, ο Bacon ανέβασε το ράνκινγκ του απέναντι στην Μακάμπι για να προσφέρει 20,9 πόντους στο σακούλι της ομάδας. Στο ίδιο ματς, ο Brown ήταν μάλλον απογοητευτικός, σημειώνοντας άλλη μια μονοψήφια εμφάνιση εκτός έδρας (9 PIR) και παράλληλα το μικρότερο σκορ βασικού παίκτη της ομάδας, αλλά και το δεύτερο μικρότερο συνολικά στο ρόστερ, πίσω μόνο από το συμπαίκτη του, Sorkin, που έμεινε στο 5 Index Rating και στους 2,5 πόντους, μέσα από τον πάγκο της ομάδας.
Ευτυχώς, η επιλογή του προπονητή ήταν και πάλι επιτυχημένη, με την Παρτιζάν να μην συναντά δυσκολίες και τον Ομπράντοβιτς να κερδίζει το 20άρι (σε αντίθεση μάλιστα με το -5 του Κάτας που είχε αποχωρήσει), χάνοντας μάλιστα και για λίγο το 25άρι, καθώς οι Σέρβοι κέρδισαν με 18 πόντους διαφορά, ενώ στο ίδιο ματς ο Madar δικαίωσε την επιλογή του και με τα 3 φάουλ που κέρδισε (εκτελώντας 6/6 βολές), έφτασε στο 12 ράνκινγκ και τους 13,2 φαντασιακούς πόντους, για να προσφέρει τους μισούς (αφού εύλογα παρέμεινε στον πάγκο) στην ομάδα.
Αντίστοιχη μοίρα, στον πάγκο δηλαδή, είχε και ο Ulanovas, που και αυτός πάντως δικαίωσε τις προσδοκίες για την επιστροφή του σε διψήφια σκορ και στα δύο σκέλη της διαβολοβδομάδας, αφού μετά τους 18,7 πόντους με την Βίρτους, σημείωσε άλλους 17,6 μέσα στο Μιλάνο, προσφέροντας έτσι κι αυτός τους μισούς, 8,8 συγκεκριμένα στην High Voltage, καθώς οι επιλογές για το βασικό σχήμα ήταν περιορισμένες, μετά το εξαιρετικό Turn 1 που είχε προηγηθεί.
Καλύτερος όλων σ' αυτό ο Petrusev με 25 Index Rating και 55 πόντους για την ομάδα μέσω του χρίσματος της αρχηγίας, ενώ αντίστοιχη επίδοση (και πορεία) σημείωσε ο Rubit μέσα στην Φενέρ, με 26 μονάδες ράνκινγκ. Στα επίπεδα του 20 συνέχισε και ο Smith, με 21 PIR απέναντι στην Ρεάλ, ενώ ο Dobric έχει αποτελέσει άλλον έναν άσσο στο μανίκι της ομάδας, αφού συνεισέφερε 8,25 πόντους από τον πάγκο, έχοντας φτάσει στο 15 Index Rating και το 16,5 fantasy score κόντρα στην Μιλάνο.
Όλα λοιπόν εξελίχθηκαν ιδανικά για την High Voltage, πλην ίσως της επιλογής του Brown στη θέση του Micic, ο οποίος τα πήγε, όπως λίγο πολύ περίμενα, περίφημα μέσα στην Μπαρτσελόνα, η οικονομική διαφορά των δύο όμως συνέβαλλε και στην υλοποίηση των υπόλοιπων, πετυχημένων αλλαγών της ομάδας.
Από τον Σέρβο ξεκινά το πλάνο της 20ης αγωνιστικής για την ομάδα, καθώς αποτελεί το μεγάλο όνομα - στόχο της αγωνιστικής, αφού έχει θεωρητικά πιο ευνοϊκό αντίπαλο απ' ότι τα υπόλοιπα βαριά χαρτιά του παιχνιδιού, ενώ το γεγονός ότι η Εφές αγωνίζεται στο Turn 2 φαίνεται να προσφέρει μια εξαιρετική επιλογή αρχηγού στη δεύτερη μέρα της αγωνιστικής.
Πράγματι, η Μπάγερν επιτρέπει περίπου 4 έξτρα μονάδες ράνκινγκ στους αντίπαλους point guards, ενώ ο Σέρβος έχει μέσο όρο 23,7 Index Rating (χωρίς τα μπόνους νίκης δηλαδή) εντός έδρας. Τα στοιχεία αυτά είναι αρκετά για να δρομολογήσουν τις κινήσεις της High Voltage αυτή την αγωνιστική, την στιγμή που θα προτιμήσω να αποφύγω το ντέρμπι Ολυμπιακός - Ρεάλ (δηλαδή Vezenkov, Tavares), αλλά και τον James μέσα στην Φενέρ. Αντιθέτως, ο Brown εντός με την Άλμπα μου αρέσει αρκετά, για τους ίδιους περίπου λόγους με τον Micic (οι Βερολινέζοι επιτρέπουν 2.55 επιπλέον PIR στους PGs, o Ισπανός έχει 19,2 ράνκινγκ εντός έδρας) κι έτσι θα πρέπει να γίνει μια ...ομαδική θυσία για να βρεθούν τα 17,8 κρέντιτς που απαιτεί η αγορά του Micic.
Αρχικά θα ξεκινήσω από τη θέση του προπονητή, εκεί όπου σε μια αλλαγή χάντμπολ, ο Κάτας θα επιστρέψει στη θέση του Ομπράντοβιτς, έχοντας όμως πλέον την ίδια τιμή. Η Μακάμπι του 8-1 εντός υποδέχεται την Άλμπα του 2-7 εκτός και οι συσχετισμοί αυτοί φαίνονται αρκετά ελκυστικοί στα 6,7 κρέντιτς. Δεν θεωρώ απαραίτητα κακή και την παραμονή του Ζέλικο βέβαια, η Βαλένθια όμως αποτελεί ιδιαίτερα αξιόμαχη ομάδα και αρκετά απρόβλεπτη, αφού παρά τα θέματα τραυματισμών έχει δείξει ότι μπορεί να παραμένει ανταγωνιστική κι εφόσον υπάρχει το θέλγητρο του Κάτας, τότε μπορώ να κινηθώ με μεγαλύτερη ασφάλεια. Εναλλακτικά, υπάρχει και η περίπτωση του Μεσίνα στα 5,3 κρέντιτς, με την Μιλάνο να υποδέχεται την Βιλερμπάν κι εφόσον ...δεν επαρκούν τα κρέντιτς για τον ερχομό του Micic, τότε ίσως χρειαστεί να κινηθώ προς Μιλάνο μεριά.
Με τον Lessort να παραμένει ακλόνητος στο ρόστερ, αναγκαστικά ο κλήρος πέφτει σε κάποιον φόργουορντ (Bacon/Rubit) για να αποκτηθεί ο γκαρντ της Εφές. Αναφέρομαι φυσικά σε μια έμμεση αλλαγή που θα αντισταθμιστεί με κάποια άλλη στη συνέχεια, όσον αφορά τις θέσεις των παικτών. Οι δύο φόργουορντ έχουν την ίδια τιμή, 12,6 κρέντιτς, επομένως μπορώ να προχωρήσω στο πλάνο πριν κάνω την τελική μου επιλογή.
Οι παίκτες του Αστέρα (Petrusev, Dobric) είναι αρκετά φορμαρισμένοι για να εξεταστούν προς αποχώρηση, Ulanovas και Smith αποτελούν σταθερές αξίες της High Voltage κι έτσι η επόμενη αλλαγή θα αφορά τον Madar των 6,4 κρέντιτς που αγωνίζεται μέσα στην Βαλένθια. Ο Ισραηλινός είναι μέχρι στιγμής η πιο χαρακτηριστική περίπτωση παίκτη έδρας, καθώς στο Βελιγράδι έχει μέσο όρο 10,3 ράνκινγκ και εκτός έδρας ένα ολοστρόγγυλο 0. Μπορείτε να εντοπίσετε παρόμοιες περιπτώσεις στη νέα σχετική σελίδα που δημιουργήθηκε στο BasketStories DataCenter, που μπορεί να σας βοηθήσει για τις επιλογές παικτών στα εντός, αλλά ακόμα και στα εκτός έδρας τους παιχνίδια (αν αλλάξετε τη σειρά ταξινόμησης θα δείτε αντίστοιχα τους παίκτες που τα πάνε καλύτερα μακριά από την έδρα τους).
Δεν βλέπω λοιπόν το λόγο να διατηρήσω τον Madar στο ρόστερ και αντ' αυτού, μπορώ να φέρω, εμμέσως βέβαια, στη θέση του τον Yoan Makoundou της Μονακό, μετά τις δύο ενθαρρυντικές εμφανίσεις του στη διαβολοβδομάδα (9 με τον Ολυμπιακό, 7 στον Αστέρα), απολαμβάνοντας σεβαστό χρόνο συμμετοχής με τον Hall να μένει σε μονοψήφιο νούμερο λεπτών. Ο τελευταίος βέβαια φαίνεται να είναι ξανά ετοιμοπόλεμος ενόψει Φενέρ, δεν χάνω τίποτα όμως (πέραν ίσως 0,3 κρέντιτς μάξιμουμ) να δοκιμάσω την τύχη μου με τον τρίτο ψηλό της Μονακό, εξάλλου αν δεν πάρει χρόνο συμμετοχής, θα είναι σαν να έχω έναν απλό τυπικό 4άρη παίκτη που έχει μικρότερες πιθανότητες για κάποιο ράνκινγκ. Το ίσως λίγο μεγαλύτερο potential που έδειξε να έχει ο Makoundou είναι και ο λόγος που προτιμάται από τον Ricci για παράδειγμα, που έχει την ίδια τιμή και τελευταία μια ελκυστική αστάθεια στα σκορ του, ενώ το γεγονός ότι η Μονακό αγωνίζεται στο Turn 1 και η Μιλάνο στο Turn 2 ουσιαστικά δίνουν προτεραιότητα στον παίκτη των Γάλλων, καθώς ο Ιταλός θα μείνει κατά πάσα πιθανότητα έτσι κι αλλιώς στον πάγκο.
Απαιτούνται άλλα 2,5 κρέντιτς (με τα 0,6 που ήταν ελεύθερα από την προηγούμενη αγωνιστική) για την έλευση του Micic και κάπως έτσι φωτογραφίζεται ο αγαπημένος της ομάδας Sorkin, που τρέχει ένα σερί αρκετά υποτονικών εμφανίσεων. Δυσκολεύομαι να πατήσω το κουμπί πώλησης, από την στιγμή όμως που η αποχώρησή του βολεύει το πλάνο της ομάδας, δεν μπορώ να μην τον αποχωριστώ, για το συμπαίκτη του Jake Cohen από τον οποίο βέβαια δεν υπάρχουν και μεγάλες προσδοκίες, θέλω να πιστεύω όμως ότι μπορεί να είναι λίγο πιο εύστοχος και αποδοτικός απέναντι στην Άλμπα, το στυλ της οποίας ίσως τον εξυπηρετεί αγωνιστικά, για να δώσει κάτι παραπάνω από το τίποτα. Ο Cohen παίζει στο Turn 1, ο Lazarevic στο Turn 2 κι αυτός είναι ο λόγος που προτιμάται έναντι του Σέρβου.
Μένει η τελική επιλογή ανάμεσα σε Bacon και Rubit και η φόρμα του δεύτερου είναι πραγματικά εξαιρετική για να προσπεραστεί, παρά το -4 της Εφές στους power forwards. Ο ψηλός της Μπάγερν έχει σερί πέντε σκορ 20+ μακριά από το Μόναχο και αντικειμενικά βρίσκεται σε τρομερή φόρμα, που μπορεί να εξισορροπήσει τον αποτρεπτικό δείκτη του αντιπάλου. Από την άλλη ο Bacon είναι φανερά κατώτερος εκτός έδρας (13,7) απ' ό,τι εντός (19,1) και μάλιστα δεν έχει φτάσει ποτέ στο 20 μακριά από το ΟΑΚΑ. Θεωρητικά δεν θα 'πρεπε καν να υπάρχει δίλημμα, όμως στέκομαι σ' αυτό το -4 της Εφές, αλλά και στο γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει TOP 25 power forward μέχρι στιγμής που να έχει ξεπεράσει το 15 ράνκινγκ απέναντί της (Vezenkov, Mickey και Bentil οι τρεις που το έφτασαν) κι αυτή η ...καθολικότητα του δείκτη είναι αν μη τι άλλο ανησυχητική. Επιπρόσθετα, η Μπάγερν αγωνίζεται στο Turn 2 και ο Παναθηναϊκός στο Turn 1 κι έτσι μια αστοχία του Bacon μπορεί να καλυφθεί πιο εύκολα. Βάσει τακτικής λοιπόν, υπερισχύει ο Bacon, καθαρά αγωνιστικά επικρατεί ο Rubit κι αν δεν είχε δείξει επιρρεπής στα ...μείον κατά τη διάρκεια των αγώνων ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού θα μπορούσα να τον εμπιστευθώ λιγάκι πιο εύκολα, καθώς δεν αποκλείεται να υπάρξει και η βραδιά που δεν θα προλάβει να το σώσει. Για την ώρα πάντως, θα πορευτώ μαζί του, διατηρώντας μια επιφύλαξη για διαφορετική απόφαση μέχρι την έναρξη της αγωνιστικής.
Η κατανομή του ρόστερ έτσι γίνεται 6-4, με δύο παίκτες την πρώτη μέρα να είναι κολώνες (Lessort, Brown) και δύο να αναμένεται λογικά να περάσουν στον πάγκο (Makoundou, Cohen). Bacon και Smith είναι κάπου στη μέση, αλλά έτσι κι αλλιώς ο αρχικός πάγκος με τους παίκτες του Turn 2 είναι αρκετά ανταγωνιστικός. Micic και Petrusev αναμένεται να πάρουν χρίσμα βασικού κι έπειτα Ulanovas αρχικά και Dobric εν συνεχεία θα είναι stand by να καλύψουν ενδεχόμενες τρύπες από την πρώτη μέρα.
Ο αρχηγός την πρώτη μέρα θα είναι ο Brown, αν και ο Lessort θα μπορούσε κάλλιστα να πάρει κι αυτός το χρίσμα. Ο πήχης βέβαια είναι αρκετά υψηλός για τον πλέι μέικερ της Μακάμπι, αφού ακολουθεί τη δεύτερη μέρα ο Micic.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη μέρα της 20ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, έχει ως εξής:
Devotion.
