';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Καθυστερημένες κινήσεις
H High Voltage στρέφεται καθυστερημένα στους παίκτες που ξεχώρισαν στην αυγή του 2023.
Δημοσιεύτηκε: 10/01/2023 16:11
Παρά τις ατυχίες, η High Voltage κατάφερε να μπει με το δεξί στη νέα χρονιά, σημειώνοντας 163,5 πόντους στην 17η και τελευταία αγωνιστική του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου. Η ομάδα ανέβηκε 649 θέσεις στη βαθμολογία, όπου βρίσκεται πλέον στο νούμερο 2.164, έχοντας συγκεντρώσει 2.547,45 πόντους στο σύνολο, ενώ το μπάτζετ αυξήθηκε ελαφρώς, κατά 0,7 κρέντιτς και πλέον αριθμεί 113,7. Επαναλαμβάνομαι για μία ακόμα φορά, αλλά όσο εντυπωσιακή κι αν είναι αυτή η τιμή με βάση το ξεκίνημα της σεζόν, απέχει πολύ ακόμα από τα πιο ανταγωνιστικά μπάτζετ του παιχνιδιού και απ' ότι φαίνεται δεν θα μπορέσει ούτε στο απώτερο μέλλον να μειωθεί αισθητά η απόσταση, μένοντας έτσι με το συγκριτικό οικονομικό μειονέκτημα.
Τα μπάτζετ βέβαια δεν παίζουν από μόνα τους Fantasy, όπως έχει αποδειχθεί και τις τελευταίες αγωνιστικές, όπου νέοι αστέρες από τα μεσαία στρώματα ανατέλλουν. Σ' αυτούς θα στραφεί η ομάδα για την πρώτη αγωνιστική του δεύτερου γύρου, αφού θυμηθούμε πρώτα πως κύλησε η τελευταία στροφή του παιχνιδιού.
Πλην του άτυχου Keenan Evans που χάνει τη σεζόν και έδωσε μόλις 2,2 πόντους, η ομάδα παρατάχθηκε και χωρίς τον Alex Tyus, το ξαφνικό DNP του οποίου με την Εφές έφερε τις ...αναμνήσεις της προηγούμενης ημέρας στο μυαλό μου και συγκεκριμένα το δίδυμο Rubit-Bacon, αφού αυτή η αλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε, εκτός των άλλων, για να μην πάρω ένα τυπικό 0 από τον Nnaji. Τελικά το πλέον τυπικό 0 ήρθε από τον σέντερ της Βιλερμπάν (ευτυχώς πρόλαβα να τον περάσω στον πάγκο) και κάπως έτσι χάθηκαν 30 περίπου πόντοι που θα μπορούσαν να απογειώσουν την ομάδα. Γι' αυτό και μου έκανε ευχάριστη έκπληξη η σημαντική άνοδος που επετεύχθη ούτως ή άλλως. με οχτώ ουσιαστικά παίκτες.
Κομβική βέβαια γι' αυτό ήταν η παρουσία του Τρινκιέρι στον πάγκο της ομάδας (+20), αλλά και του Lessort ως αρχηγού (59,4), ενώ άξιοι συνοδοιπόροι τους αποδείχθηκαν οι Micic (ευτυχώς αυτός τουλάχιστον έπαιξε, γιατί παρουσιαζόταν αμφίβολος μέχρι και την έναρξη του ματς) με 20,9 πόντους και Nedovic με 23,1. Συνολικά οι μεταγραφές της ομάδας βγήκαν, με την εξαίρεση φυσικά του Tyus, αφού (πέρα από Nedovic και Τρινκιέρι) και ο Smith απέδωσε καλά με 17,6 πόντους.
Στο βασικό σχήμα παρέμεινε και ο Ulanovas με 9,9 πόντους, όπως και ο Bacon με 8 (λόγω Tyus), ενώ στον πάγκο παρέα στον Evans (2,2) και τον Tyus (DNP) έκαναν οι Birsen (2,5) και Sorkin (1).
Το πλάνο της νέας αγωνιστικής ξεκινάει με τα πολύ βασικά και φέρνει στην ομάδα, με καθυστέρηση, δύο παίκτες που λάμπουν το τελευταίο διάστημα. Ο λόγος για τον Filip Petrusev και Augustine Rubit που εντυπωσιάζουν και παίζουν πολύ ψηλότερα από το σκορ που αντιστοιχεί στη χρηματιστηριακή του αξία. Υπάρχουν επιφυλάξεις βέβαια για την περίπτωση του ψηλού του Αστέρα, λόγω Ρεάλ ασφαλώς, όμως αφενός ο Tyus έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να αποχωρήσει, αφετέρου, η θέση των σέντερ έτσι κι αλλιώς δεν χαρακτηρίζεται κι από τη μεγαλύτερη αξιοπιστία μέχρι στιγμής. Έτσι, στα 10,9 κρέντιτς μπορώ να συμβιβαστώ και με ένα πολύ πιο μέτριο σκορ με τους Μαδριλένους, αν είναι να ωφεληθώ μακροπρόθεσμα από τον Σέρβο. Σίγουρα και η περίπτωση του Motley είναι ενδιαφέρουσα μέσα στον Παναθηναϊκό, το θέμα με τα φάουλ όμως ανοίγει πολύ το εύρος των πιθανών σκορ στο μυαλό μου και με την οικονομική διαφορά μεταξύ τους στα κρέντιτς, θα προτιμήσω το μομέντουμ του Petrusev.
Όσον αφορά τον Rubit, δεν νομίζω ότι χρειάζονται συστάσεις, μετά και την τελευταία του παράσταση με τον Παναθηναϊκό, αλλά και τα 24άρια που είχαν προηγηθεί με Ζαλγκίρις και Παρτιζάν. Η Μπασκόνια δεν τρομάζει ως αντίπαλος κι έτσι, με καθυστέρηση μιας αγωνιστικής (και πολλών κρέντιτς πια), ο Αμερικανός θα έρθει στη θέση του Bacon, που έχει ακριβώς την ίδια τιμή. Υπήρξαν σκέψεις να αποχωρήσει το πουλέν Ulanovas αντί του φόργουορντ του Παναθηναϊκού, νομίζω όμως ότι η συγκυρία για κάτι τέτοιο δεν είναι ιδανική. Η Ζαλγκίρις έχασε τον Evans, ο Παναθηναϊκός παίζει με την Φενέρ και έτσι θα το πάω ...συντηρητικά, ευελπιστώντας πως ο Λιθουανός θα επιστρέψει στα συνήθη του διψήφια σκορ και μακριά από οποιονδήποτε φόβο κατρακύλας του ράνκινγκ του Bacon, όπως συνέβη στο Μόναχο. Ο τελευταίος βέβαια προέρχεται από τρία σερί εντυπωσιακά 20+ σκορ στο ΟΑΚΑ, αλλά αυτή η διακύμανση του PIR του κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν με ενθουσιάζει ενόψει Φενέρ. Όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος βέβαια.
Προφανώς η τρίτη αλλαγή θα είναι στους γκαρντ, μιας και ο Evans θα πρέπει να αποχωρήσει και τα ελεύθερα κρέντιτς που απομένουν, πριν την αλλαγή προπονητή, είναι 9,8. Θα ήθελα τον Baron στα 10,2, όμως για να γίνει αυτό η μοναδική λύση κόουτς είναι ο Πάρκερ με την Μπαρτσελόνα κι έτσι προκύπτουν δύο εναλλακτικά σενάρια.
Στο πρώτο παραμένει στον πάγκο της ομάδας ο Αντρέα Τρινκιέρι και στη θέση του γκαρντ έρχεται ένας παίκτης όπως ο Lo, ο Bonga, ο Hall, ή ο Dobric. Στο δεύτερο, η ομάδα πάει με την επιλογή του Κάτας για προπονητή, κάτι που περιορίζει τις επιλογές γκαρντ στον Dobric επί της ουσίας. Το πρόβλημα ξεκινά από την πραγματικά δύσκολη σε επίπεδο προπονητή αγωνιστική, αφού δεν υπάρχει ούτε μία ξεκάθαρη επιλογή φαβορί, εκτός ίσως από τον Αταμάν στην Βαλένθια κι αυτό λόγω των τραυματισμών των Ισπανών, αλλά έτσι κι αλλιώς αν μπορούσα να πλησιάσω τόσο υψηλά στρώματα θα μπορούσα να εξετάσω και τον ντεφορμέ Σάρας. Από τη μια σκέφτομαι ότι δεν θα πρέπει να δαπανηθούν πολλά κρέντιτς στη θέση, για να μειωθεί η πιθανή χασούρα σε περίπτωση ήττας, από την άλλη όμως αντιλαμβάνομαι ότι ο Dobric στα τελευταία ματς είναι συγκρίσιμο μέγεθος του Lo ή του (εντός έδρας) Bonga. Για να το ξεκαθαρίσω αρχικά βέβαια, μάλλον θα προτιμήσω τον "γνωστό" Lo από το πρώτο γκρουπ παικτών, κάτι που μεταφράζεται σε Κάτας-Dobric Vs Τρινκιέρι-Lo.
Η περίπτωση του Σκαριόλο φυσικά δεν είναι και τόσο άσχημη, αλλά τρέφω απεριόριστο σεβασμό για τη φετινή Ζαλγκίρις και ...σχεδόν καθόλου για την έως τώρα Βίρτους και έχοντας καεί δύο φορές από τους Ιταλούς, διστάζω να επενδύσω με οποιονδήποτε τρόπο πάνω τους. Προτιμώ τα πιο ...λογικά ρίσκα των άλλων δύο κόουτς. Ίσως λοιπόν πρέπει να κινηθώ με βάση τα stats και λιγότερο με το, όχι ακριβώς ένστικτο, μάλλον την ...πεπατημένη θα 'λεγα, αφού ο Lo και οι ικανότητές του είναι οικείες στην ομάδα. Δεν μπορώ όμως να παραβλέπω ότι ο Dobric κινείται στο ίδιο μήκος κύματος στα τελευταία ματς, άρα τα 1,8 κρέντιτς διαφοράς για μια καθαρά βραχυπρόθεσμη αλλαγή (ειδάλλως θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα) είναι χρήσιμα, ούτε το 7-1 της Μακάμπι εντός, εν αντιθέσει με το 2-6 της Παρτιζάν εκτός. Από την άλλη βέβαια, οι Σέρβοι βρίσκονται σε καλή κατάσταση, ενώ η Μπασκόνια εκτός κάθε άλλο παρά τρομάζει (ρεκόρ 3-5) κι έτσι και η επιλογή του Τρινκιέρι μου φαίνεται αν μη τι άλλο τίμια. Αν ο Lo είχε λίγο καλύτερο ιστορικό, ή αν μπορούσα να προσεγγίσω τον Baron, η επιλογή μου θα ήταν αυτή, πλέον όμως είμαι ένα κλικ πιο κοντά στο δίδυμο Κάτας-Dobric, παρότι φέρνει τρεις παίκτες του Ερυθρού Αστέρα στο ρόστερ (αυτό το έλεγα βέβαια και με την Βαλένθια και τα πήγαν συνολικά περίφημα οι τρεις τους). Ίσως κάποιο νέο της τελευταίας στιγμής με βγάλει από αυτό το δίλημμα.
Σε κάθε περίπτωση, αναγκαστικά, ο Birsen παραμένει στον πάγκο ήδη από το Turn 1, αλλά αυτό είναι το μικρότερο δυνατό πρόβλημα. Αρχηγός της ομάδας την πρώτη μέρα θα είναι ο Rubit, ενώ τη δεύτερη μέρα υπάρχουν οι Micic και Lessort που μπορούν να το πάρουν πάνω τους.
Έτσι, το αρχικό ρόστερ της High Voltage για τη 18η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει πιθανώς ως εξής:
Devotion.
Τα μπάτζετ βέβαια δεν παίζουν από μόνα τους Fantasy, όπως έχει αποδειχθεί και τις τελευταίες αγωνιστικές, όπου νέοι αστέρες από τα μεσαία στρώματα ανατέλλουν. Σ' αυτούς θα στραφεί η ομάδα για την πρώτη αγωνιστική του δεύτερου γύρου, αφού θυμηθούμε πρώτα πως κύλησε η τελευταία στροφή του παιχνιδιού.
Πλην του άτυχου Keenan Evans που χάνει τη σεζόν και έδωσε μόλις 2,2 πόντους, η ομάδα παρατάχθηκε και χωρίς τον Alex Tyus, το ξαφνικό DNP του οποίου με την Εφές έφερε τις ...αναμνήσεις της προηγούμενης ημέρας στο μυαλό μου και συγκεκριμένα το δίδυμο Rubit-Bacon, αφού αυτή η αλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε, εκτός των άλλων, για να μην πάρω ένα τυπικό 0 από τον Nnaji. Τελικά το πλέον τυπικό 0 ήρθε από τον σέντερ της Βιλερμπάν (ευτυχώς πρόλαβα να τον περάσω στον πάγκο) και κάπως έτσι χάθηκαν 30 περίπου πόντοι που θα μπορούσαν να απογειώσουν την ομάδα. Γι' αυτό και μου έκανε ευχάριστη έκπληξη η σημαντική άνοδος που επετεύχθη ούτως ή άλλως. με οχτώ ουσιαστικά παίκτες.
Κομβική βέβαια γι' αυτό ήταν η παρουσία του Τρινκιέρι στον πάγκο της ομάδας (+20), αλλά και του Lessort ως αρχηγού (59,4), ενώ άξιοι συνοδοιπόροι τους αποδείχθηκαν οι Micic (ευτυχώς αυτός τουλάχιστον έπαιξε, γιατί παρουσιαζόταν αμφίβολος μέχρι και την έναρξη του ματς) με 20,9 πόντους και Nedovic με 23,1. Συνολικά οι μεταγραφές της ομάδας βγήκαν, με την εξαίρεση φυσικά του Tyus, αφού (πέρα από Nedovic και Τρινκιέρι) και ο Smith απέδωσε καλά με 17,6 πόντους.
Στο βασικό σχήμα παρέμεινε και ο Ulanovas με 9,9 πόντους, όπως και ο Bacon με 8 (λόγω Tyus), ενώ στον πάγκο παρέα στον Evans (2,2) και τον Tyus (DNP) έκαναν οι Birsen (2,5) και Sorkin (1).
Το πλάνο της νέας αγωνιστικής ξεκινάει με τα πολύ βασικά και φέρνει στην ομάδα, με καθυστέρηση, δύο παίκτες που λάμπουν το τελευταίο διάστημα. Ο λόγος για τον Filip Petrusev και Augustine Rubit που εντυπωσιάζουν και παίζουν πολύ ψηλότερα από το σκορ που αντιστοιχεί στη χρηματιστηριακή του αξία. Υπάρχουν επιφυλάξεις βέβαια για την περίπτωση του ψηλού του Αστέρα, λόγω Ρεάλ ασφαλώς, όμως αφενός ο Tyus έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να αποχωρήσει, αφετέρου, η θέση των σέντερ έτσι κι αλλιώς δεν χαρακτηρίζεται κι από τη μεγαλύτερη αξιοπιστία μέχρι στιγμής. Έτσι, στα 10,9 κρέντιτς μπορώ να συμβιβαστώ και με ένα πολύ πιο μέτριο σκορ με τους Μαδριλένους, αν είναι να ωφεληθώ μακροπρόθεσμα από τον Σέρβο. Σίγουρα και η περίπτωση του Motley είναι ενδιαφέρουσα μέσα στον Παναθηναϊκό, το θέμα με τα φάουλ όμως ανοίγει πολύ το εύρος των πιθανών σκορ στο μυαλό μου και με την οικονομική διαφορά μεταξύ τους στα κρέντιτς, θα προτιμήσω το μομέντουμ του Petrusev.
Όσον αφορά τον Rubit, δεν νομίζω ότι χρειάζονται συστάσεις, μετά και την τελευταία του παράσταση με τον Παναθηναϊκό, αλλά και τα 24άρια που είχαν προηγηθεί με Ζαλγκίρις και Παρτιζάν. Η Μπασκόνια δεν τρομάζει ως αντίπαλος κι έτσι, με καθυστέρηση μιας αγωνιστικής (και πολλών κρέντιτς πια), ο Αμερικανός θα έρθει στη θέση του Bacon, που έχει ακριβώς την ίδια τιμή. Υπήρξαν σκέψεις να αποχωρήσει το πουλέν Ulanovas αντί του φόργουορντ του Παναθηναϊκού, νομίζω όμως ότι η συγκυρία για κάτι τέτοιο δεν είναι ιδανική. Η Ζαλγκίρις έχασε τον Evans, ο Παναθηναϊκός παίζει με την Φενέρ και έτσι θα το πάω ...συντηρητικά, ευελπιστώντας πως ο Λιθουανός θα επιστρέψει στα συνήθη του διψήφια σκορ και μακριά από οποιονδήποτε φόβο κατρακύλας του ράνκινγκ του Bacon, όπως συνέβη στο Μόναχο. Ο τελευταίος βέβαια προέρχεται από τρία σερί εντυπωσιακά 20+ σκορ στο ΟΑΚΑ, αλλά αυτή η διακύμανση του PIR του κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν με ενθουσιάζει ενόψει Φενέρ. Όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος βέβαια.
Προφανώς η τρίτη αλλαγή θα είναι στους γκαρντ, μιας και ο Evans θα πρέπει να αποχωρήσει και τα ελεύθερα κρέντιτς που απομένουν, πριν την αλλαγή προπονητή, είναι 9,8. Θα ήθελα τον Baron στα 10,2, όμως για να γίνει αυτό η μοναδική λύση κόουτς είναι ο Πάρκερ με την Μπαρτσελόνα κι έτσι προκύπτουν δύο εναλλακτικά σενάρια.
Στο πρώτο παραμένει στον πάγκο της ομάδας ο Αντρέα Τρινκιέρι και στη θέση του γκαρντ έρχεται ένας παίκτης όπως ο Lo, ο Bonga, ο Hall, ή ο Dobric. Στο δεύτερο, η ομάδα πάει με την επιλογή του Κάτας για προπονητή, κάτι που περιορίζει τις επιλογές γκαρντ στον Dobric επί της ουσίας. Το πρόβλημα ξεκινά από την πραγματικά δύσκολη σε επίπεδο προπονητή αγωνιστική, αφού δεν υπάρχει ούτε μία ξεκάθαρη επιλογή φαβορί, εκτός ίσως από τον Αταμάν στην Βαλένθια κι αυτό λόγω των τραυματισμών των Ισπανών, αλλά έτσι κι αλλιώς αν μπορούσα να πλησιάσω τόσο υψηλά στρώματα θα μπορούσα να εξετάσω και τον ντεφορμέ Σάρας. Από τη μια σκέφτομαι ότι δεν θα πρέπει να δαπανηθούν πολλά κρέντιτς στη θέση, για να μειωθεί η πιθανή χασούρα σε περίπτωση ήττας, από την άλλη όμως αντιλαμβάνομαι ότι ο Dobric στα τελευταία ματς είναι συγκρίσιμο μέγεθος του Lo ή του (εντός έδρας) Bonga. Για να το ξεκαθαρίσω αρχικά βέβαια, μάλλον θα προτιμήσω τον "γνωστό" Lo από το πρώτο γκρουπ παικτών, κάτι που μεταφράζεται σε Κάτας-Dobric Vs Τρινκιέρι-Lo.
Η περίπτωση του Σκαριόλο φυσικά δεν είναι και τόσο άσχημη, αλλά τρέφω απεριόριστο σεβασμό για τη φετινή Ζαλγκίρις και ...σχεδόν καθόλου για την έως τώρα Βίρτους και έχοντας καεί δύο φορές από τους Ιταλούς, διστάζω να επενδύσω με οποιονδήποτε τρόπο πάνω τους. Προτιμώ τα πιο ...λογικά ρίσκα των άλλων δύο κόουτς. Ίσως λοιπόν πρέπει να κινηθώ με βάση τα stats και λιγότερο με το, όχι ακριβώς ένστικτο, μάλλον την ...πεπατημένη θα 'λεγα, αφού ο Lo και οι ικανότητές του είναι οικείες στην ομάδα. Δεν μπορώ όμως να παραβλέπω ότι ο Dobric κινείται στο ίδιο μήκος κύματος στα τελευταία ματς, άρα τα 1,8 κρέντιτς διαφοράς για μια καθαρά βραχυπρόθεσμη αλλαγή (ειδάλλως θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα) είναι χρήσιμα, ούτε το 7-1 της Μακάμπι εντός, εν αντιθέσει με το 2-6 της Παρτιζάν εκτός. Από την άλλη βέβαια, οι Σέρβοι βρίσκονται σε καλή κατάσταση, ενώ η Μπασκόνια εκτός κάθε άλλο παρά τρομάζει (ρεκόρ 3-5) κι έτσι και η επιλογή του Τρινκιέρι μου φαίνεται αν μη τι άλλο τίμια. Αν ο Lo είχε λίγο καλύτερο ιστορικό, ή αν μπορούσα να προσεγγίσω τον Baron, η επιλογή μου θα ήταν αυτή, πλέον όμως είμαι ένα κλικ πιο κοντά στο δίδυμο Κάτας-Dobric, παρότι φέρνει τρεις παίκτες του Ερυθρού Αστέρα στο ρόστερ (αυτό το έλεγα βέβαια και με την Βαλένθια και τα πήγαν συνολικά περίφημα οι τρεις τους). Ίσως κάποιο νέο της τελευταίας στιγμής με βγάλει από αυτό το δίλημμα.
Σε κάθε περίπτωση, αναγκαστικά, ο Birsen παραμένει στον πάγκο ήδη από το Turn 1, αλλά αυτό είναι το μικρότερο δυνατό πρόβλημα. Αρχηγός της ομάδας την πρώτη μέρα θα είναι ο Rubit, ενώ τη δεύτερη μέρα υπάρχουν οι Micic και Lessort που μπορούν να το πάρουν πάνω τους.
Έτσι, το αρχικό ρόστερ της High Voltage για τη 18η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει πιθανώς ως εξής:
Devotion.
