';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Οριζόντιες αναβαθμίσεις
H High Voltage προχωρά σε οριζόντιες αλλαγές, επιχειρώντας να αναβαθμίσει συνολικά το ρόστερ της.
Δημοσιεύτηκε: 08/12/2022 14:51
Κάθε εμπόδιο για καλό λέει μια παροιμία και με τα διάφορα "μαγικά" της κόλπα (γκρίνια πολλών κιλομπάιτς), η High Voltage κατάφερε να αντιστρέψει το κλίμα και την εικόνα της στο Turn 2 της 11ης αγωνιστικής του παιχνιδιού, όπου συγκέντρωσε 179,35 πόντους για να αθροίσει 1.621,55 συνολικά και να ανέβει 2.561 θέσεις στη γενική κατάταξη και συγκεκριμένα στο Νο. 4.991. Το μπάτζετ της ομάδας αυξήθηκε κατά 1,1 κρέντιτς και πλέον αριθμεί 110, μετά πολλών ...κόπων και βασάνων, είναι η αλήθεια, όλο αυτό το διάστημα.
Την κύρια ευθύνη βέβαια για το ιδιαίτερα θετικό πρόσημο της αγωνιστικής φέρει ο φοβερός και τρομερός Lorenzo Brown, που ισοφάρισε την καλύτερη επίδοση της χρονιάς (που είχε προηγηθεί από τον Vezenkov) με 43 Index Rating μέσα στο Μόναχο, βρίσκοντας το δρόμο προς το καλάθι όποια στιγμή ήθελε, κερδίζοντας παράλληλα κάθε φορά με χαρακτηριστική άνεση το φάουλ από τον αντίπαλο αμυντικό. Ο Αμερικανός τελείωσε την αναμέτρηση με την Μπάγερν με 36 πόντους, έχοντας 11/14 δίποντα και 11/12 βολές (μαζί με 1/3 τρίποντα), από 10 κερδισμένα φάουλ, ενώ πρόλαβε να κάνει 8 λάθη έναντι 7 ασσίστ σε 33,5 λεπτά παιχνιδιού. Η απουσία του Baldwin, πρωτίστως, προφανώς και ωφέλησε τον Brown, που έχοντας πάρει το χρίσμα του αρχηγού από τον Vezenkov προσέφερε 86 πόντους στην High Voltage.
Τυχερή στην ατυχία της λοιπόν εδώ η ομάδα, αφού χρειάστηκε το season low 15 ράνκινγκ του άσσου του Ολυμπιακού για να εισπράξει αυτή την τεράστια συγκομιδή από τον πλέι μέικερ της Μακάμπι, κάτι που πιθανώς δεν θα γινόταν αν ο Vezenkov είχε ξεπεράσει έστω και οριακά το 20 κόντρα στην Εφές.
Παράλληλα, η ομάδα αναγκάστηκε να αφήσει εκτός πλάνων τον τραυματία Lessort, κάτι που οδήγησε σχεδόν αυτόματα στο συμπαίκτη του, LeDay, αφού αυτός θα ήταν θεωρητικά ο άμεσα ωφελημένος στο σενάριο, πολύ πιθανό όπως φαινόταν βάσει των δηλώσεων του Ομπράντοβιτς, που ο Γάλλος δεν έπαιρνε πολύ χρόνο συμμετοχής με την Βαλένθια. Τελικά, ο σέντερ της Παρτιζάν πραγματοποίησε την καλύτερή του φετινή εμφάνιση με 37 Index Rating, o LeDay έμεινε στο 9 (κι αυτό με το ζόρι) κι έτσι η ομάδα στο Turn 1 βρέθηκε ιδιαίτερα ζημιωμένη από μια κίνηση που δεν ήταν καν στο πλάνο της.
Βέβαια κάπως έτσι ήρθε ο Brown στην ομάδα, η αλήθεια είναι όμως ότι ο Αμερικανός χωρούσε έτσι κι αλλιώς στο ρόστερ μαζί με τον Lessort, απλά τότε θα έπρεπε ο Πεναρόγια να ...υποβαθμιστεί σε Μακσβίτις, που ήταν και η αρχική επιλογή στη θέση του κόουτς. Η Μπασκόνια κέρδισε με 16, η Ζαλγκίρις έχασε με 14 και με βάση τα μαθηματικά των προπονητών, αυτή η διαφορά μεταφράστηκε σε 30 πόντους και σε σκορ παιχνιδιού (+20 και -10). Έτσι λοιπόν, όπως ακριβώς τα 'ριξα στην ατυχία για το χαμένο season high του Lessort, έτσι δεν μπορώ να μην παραδεχθώ ότι η ομάδα στάθηκε τελικά τυχερή και μάλιστα υπό ...αντίξοες συνθήκες, απολαμβάνοντας ένα από τα πλέον ιδανικά αποτελέσματα από όλους τους πιθανούς συνδυασμούς που θα μπορούσαν να προκύψουν.
Όλα βέβαια θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά, αν τελικά επέλεγα τον Jones από τον Brown για τη θέση του ακριβού γκαρντ της ομάδας. Ο "Ισπανός" προτιμήθηκε με τακτικά κριτήρια, λόγω απουσίας του Baldwin αλλά και συμμετοχής στο Turn 2, ως κύρια εναλλακτική αρχηγού στην περίπτωση που ο Vezenkov δεν διέπρεπε με την Εφές (την στιγμή που έπαιξε πολύ δυνατά και το όνομα του Evans για το χρίσμα), παρότι έβλεπα με πολύ καλό μάτι τον ερχομό του Jones στην ομάδα, λόγω των προηγούμενων πειστικών εκτός έδρας εμφανίσεών του μέσα στη χρονιά. Βέβαια, ο ίδιος ο Brown είχε ήδη δείξει κατά κάποιον τρόπο το δρόμο για ...το δικό του ερχομό στην ομάδα, αντί του Jones, πέραν των τακτικών κριτηρίων, καθώς ο ίδιος είχε επίσης πατώσει στο Βελιγράδι με 4 ράνκινγκ, στη χειρότερή του φετινή εμφάνιση, στο ίδιο ακριβώς γήπεδο.
Όσον αφορά τον Evans, παρά την ήττα της Ζαλγκίρις συνέχισε στο γνωστό του ρυθμό, σημειώνοντας 18 Index Rating απέναντι στον Παναθηναϊκό (νούμερο βέβαια μη συγκρίσιμο με το 43 του Brown), ενώ ο Ulanovas έμεινε για δεύτερη σερί φορά σε χαμηλό διψήφιο και συγκεκριμένα στο 12, νούμερο πάντως που για την τιμή του είναι καλό και πάλι (πήρε 0,1 κρέντιτ). Στο ίδιο ματς, ο Bacon πήρε 20 σουτ, έδωσε 0 ασσίστ, αλλά ευτυχώς μάζεψε και 8 ρημπάουντ κι έτσι κάλυψε την εν γένει αστοχία του για να προσφέρει 14,3 πόντους στην ομάδα, με τον Williams πάντως να είναι αυτός που ξεχώρισε ξανά και να ανοίγει τη μεταξύ τους διαφορά στο 1,5 κρέντιτ.
Όσον αφορά τους παίκτες της πρώτης μέρας, μόνο οι Vezenkov (15) και LeDay (9) παρέμειναν βασικοί, μαζί με τους προαναφερθέντες. Ο Smith ήταν ο μόνος τίμιος με 11 ράνκινγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα (σκορ που μειώθηκε στους 5,5 πόντους στον πάγκο), παρά το μικρότερο από το συνηθισμένο χρόνο συμμετοχής του λόγω των φάουλ του στο β' ημίχρονο, ενώ αυτή τη φορά ο Delow δεν κατάφερε να τον ...ακολουθήσει, μένοντας στη 1 μονάδα αξιολόγησης (ήτοι 0,5 στον πάγκο). Η έμπνευση με τον Nnaji της Μπαρτσελόνα (λόγω της απουσίας του Sanli) κάθε άλλο παρά βγήκε, αφού ο Νιγηριανός σέντερ αγωνίστηκε μόνο 1,5 λεπτό στο Βερολίνο (με τον Mirotic να γεμίζει πια τη frontline των Μπλαουγκράνα), κόβοντας 0,45 πόντους μέσω πάγκου από την High Voltage, ενώ τέλος, ο Sorkin δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του στο Μόναχο, μένοντας στο -1 PIR. Ο τραυματισμός του Poythress βέβαια εδραιώνει για την ώρα τη θέση του στο ρόστερ, αφού αναμένεται λογικά να παίρνει ακόμα μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής.
Η νέα αγωνιστική δεν βρίσκει την ομάδα με πολλούς ξεκάθαρους στόχους, καθώς υπάρχει ήδη ένας σταθερός κορμός στο ρόστερ που δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει, ενώ υπάρχει μια επιφυλακτικότητα στην αγορά για κάποια μεγάλα ονόματα, με πρώτο και καλύτερο αυτό του Mirotic, που παραμένει ακόμα σε προσιτή, για την κλάση του, τιμή στα 15,1 κρέντιτς. Όποιος απέκτησε νωρίς τέτοιους παίκτες (Vezenkov, Micic, Clyburn) δικαιώθηκε και το μπάτζετ των 110 κρέντιτς επιτρέπει πλέον, με κάποιες θυσίες φυσικά, τον ερχομό του Μαυροβούνιου στην ομάδα (στη θέση του Bacon πχ), όμως δεν ξέρω τι να περιμένω από την επικείμενη εντός έδρας αναμέτρηση της Μπαρτσελόνα με την Βιλερμπάν. Θεωρητικά το ματς βολεύει για μεγάλο ράνκινγκ σε μικρό χρόνο συμμετοχής (με τον Mirotic να αγωνίζεται 21:53 στα δύο του πρώτα ματς σε Euroleague και ACB) κι επομένως η προσθήκη του καλύτερου παίκτη του Fantasy τα τελευταία χρόνια μόνο άσχημη δεν δείχνει. Παρ' όλα αυτά, για κάποιο λόγο παραμένω επιφυλακτικός, ίσως και γιατί παίζει στο Turn 2 και η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να τον δω σε ένα μεγαλύτερο δείγμα πριν τον φέρω στην ομάδα. Ρίσκα είναι αυτά, ακόμα και η συντηρητική επιλογή και φυσικά όλα είναι ανοιχτά για το πόσο σωστή ή λάθος θα αποδειχθεί αυτή η κίνηση.
Σκέφτομαι βέβαια ότι με 2,6 κρέντιτς λιγότερα θα μπορούσα αν ήθελα να φέρω τον Derrick Williams στην ομάδα, που επ' ουδενί δεν είναι Mirotic, ωστόσο βρίσκεται σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση και μάλιστα στο ΟΑΚΑ έχει μέσο όρο ράνκινγκ 20 σε έξι ματς μέχρι τώρα, ενώ όλοι οι πρόσφατοι μέσοι όροι του είναι ακόμα υψηλότεροι. Ο Αμερικανός θα μπορούσε να έρθει μόνο στη θέση του συμπαίκτη του, Dwayne Bacon, που είναι υποτιμημένος μεν στα 11 κρέντιτς, δεν φαντάζει όμως το ίδιο ασφαλής η περίπτωσή του, παρότι έχει εξίσου μεγάλο ταβάνι. Κι αυτή είναι μια κίνηση για την οποία δεν μπορώ να είμαι σίγουρος ότι θα έχει θετική έκβαση (πχ στο προηγούμενο εντός με την Βιλερμπάν ο Bacon έφτασε στο 26 PIR και ο Williams έμεινε στο 11), ωστόσο με όλα τα δεδομένα που έχω στη διάθεσή μου, μπορώ να θεωρήσω την αλλαγή αυτή μια μικρή αναβάθμιση, που χωρά τακτικά στο σχεδιασμό της αγωνιστικής μιας και δεν υπάρχουν κάποιες must κινήσεις, ή τουλάχιστον δεν τις βλέπω εγώ, στο ρόστερ της High Voltage.
Η οριζόντια αυτή αλλαγή δεν είναι η πρώτη χρονικά κίνηση της ομάδας, αντιθέτως, προέκυψε μετά από διάφορους συνδυασμούς, κανένας εκ των οποίων όμως δεν ενθουσίαζε. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Vezenkov, Brown, Evans, Ulanovas και Sorkin έχουν δεδομένη την παρουσία τους στο ρόστερ, με τους δύο πρώτους βέβαια να έχουν αρκετά ...ελκυστική τιμή πώλησης (ειδικά με τα ανταλλάγματα που υπάρχουν), ωστόσο να αγωνίζονται εντός έδρας και να προσφέρουν μια πολύ μεγάλη ασφάλεια στο θέμα της αρχηγίας (Turn 2 ο Vezenkov, Turn 1 ο Brown), ενώ ο Sorkin, πέρα από ...πουλέν της ομάδας, έχει να αξιοποιήσει και την απουσία του Poythress για την Μακάμπι, έχοντας λογικά ακόμα πιο αναβαθμισμένο ρόλο κόντρα στην Βαλένθια, όσο κι αν ο Κάτας χαμηλώσει τα σχήματά του με τον Colson στο 4.
Στην ίδια κατηγορία θα έπρεπε θεωρητικά να ανήκει και ο Smith, αλλά ίσως να είναι αυτός που θα χρειαστεί να θυσιαστεί για να προχωρήσει ένα πλάνο που θα μπορούσε να αναβαθμίσει το ρόστερ συνολικά. Delow με 4,7 κρέντιτς και Nnaji με 4 δεν έχουν την τιμή που μπορεί να συνεισφέρει στον οικονομικό σχεδιασμό, ο Bacon ήδη φαίνεται να παίρνει μέρος στις αλλαγές, ενώ το ίδιο θα συμβεί και με τον Zach LeDay και τα 13,2 κρέντιτς του.
Από τις περιπτώσεις της αγοράς, στη θέση των σέντερ μπορώ να πω ότι καλοβλέπω τους Thiemann, Rivero, Nebo και φυσικά τον καλύτερο παίκτη της θέσης που ακόμα δεν έχει πάρει τη ...θέση του στην ομάδα, στους φόργουορντ εξ αρχής πιθανοί στόχοι ήταν οι Mirotic και Williams, με τον Mitrovic να μένει προσωρινά εκτός λόγω του σερβικού ντέρμπι με την Παρτιζάν εκτός έδρας, ενώ στους γκαρντ δεν υπάρχει κάποια περίπτωση που να τραβά τόσο, πλην ίσως του Obst της Μπάγερν, λόγω των απουσιών των Βαυαρών. Φυσικά παίκτες όπως ο Micic και ο Σλούκας πάντα είναι στο επίκεντρο, αλλά με τους Mirotic και Lessort σε παρόμοια ή και φθηνότερα (σε σχέση με τον Σέρβο) επίπεδα τιμών, είναι λογικό η προσοχή μου να στραφεί προς τα εκεί.
Έτσι, αρχικά ξεκίνησα να εξετάζω διάφορα πλάνα με σέντερ όπως ο Thiemann, o Nebo και ο Riverο, "παίζοντας" από εκεί και πέρα με τους δύο ακριβούς φόργουορντ, ωστόσο κανένα από αυτά δεν με ενθουσίασε πραγματικά. Είτε γιατί απαιτούσε δύο από τις τρεις διαθέσιμες αλλαγές, είτε γιατί άφηνε αρκετά κρέντιτς ελεύθερα (μην μπορώντας να προχωρήσει ένα πιο ιδανικό σενάριο για ελάχιστα), είτε γιατί δεν μπορούσα να θεωρήσω τις αλλαγές ως αναβάθμιση. Για παράδειγμα, η ανταλλαγή των LeDay-Smith με τους Σλούκα και Thiemann, η οποία μ' αρέσει μεν (καθώς Σλούκας>LeDay, έως τώρα τουλάχιστον), ωστόσο το πράγμα ...μπερδεύει λίγο για τους παίκτες της Άλμπα. Αντίστοιχα, Thiemann και Rivero θα μπορούσαν να έρθουν στις θέσεις των LeDay και Nnaji, αλλά επίσης κάτι ...μου λείπει για να ολοκληρωθεί σαν σχεδιασμός και σ' αυτό ευθύνεται βέβαια και η παραμονή του Πεναρόγια στον πάγκο της ομάδας, λόγω έδρας και Μπάγερν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει το ...αντίβαρο (είτε αρνητικό είτε θετικό) της τέταρτης αλλαγής, για να προκύψει πιο εύκολα και η τρίτη.
Εξετάστηκε επίσης και το σενάριο με οριζόντιες αλλαγές στα βαριά χαρτιά, δηλαδή Mirotic-Williams-Lessort στις θέσεις των Vezenkov-Bacon-LeDay, αλλά όσον αφορά τους δύο κορυφαίους power forwards, θεωρώ μεγάλο ρίσκο μια τέτοια αλλαγή, τώρα. Βέβαια, η περίπτωση του Lessort, ειδικά από την στιγμή που δεν προκύπτει κάποιο ιδανικό πλάνο με τους φθηνότερους σέντερ, κάθε άλλο παρά άσχημη είναι και η αλήθεια είναι ότι πλέον δεν υπάρχει δικαιολογία να μην έρθει στην ομάδα, από τη μικρή απόσταση που τον χωρίζει από τον LeDay (που βέβαια μεγάλωσε και κατά 1 κρέντιτ στο μεταξύ την προηγούμενη εβδομάδα).
Έτσι, ο Lessort θα έρθει επιτέλους στην High Voltage, μετά την άκρως πειστική του εμφάνιση με την Βαλένθια την περασμένη αγωνιστική, ενώ το ιστορικό του είναι τόσο στιβαρό που δεν υπάρχουν περαιτέρω προβληματισμοί, παρά το ιδιαίτερο ντέρμπι με τον Ερυθρό Αστέρα. Εφόσον είναι καλά, ο Γάλλος αναμένεται να βοηθήσει μακροπρόθεσμα την High Voltage και είναι ένα κομμάτι που έλειπε από την ομάδα. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι ο Nnaji θα παραμείνει στο ρόστερ, με την παρουσία ενός 4άρη παίκτη να μην είναι και το καλύτερό μου, αλλά ίσως κόντρα στην Βιλερμπάν εντός έδρας να πάρει κάποιο χρόνο, αν φυσικά εξακολουθεί να είναι μέρος του rotation των Μπλαουγκράνα (μιας και κάπου πέτυχε το μάτι μου τον Sanli σε προπόνηση της ομάδας, επομένως και με την επιστροφή του Mirotic ίσως να είναι εκτός 12άδας πια).
Για να πραγματοποιηθούν οι δύο παραπάνω οριζόντιες αλλαγές, θα πρέπει να βρεθούν τα απαιτούμενα κρέντιτς (υπάρχουν 0,6 από την προηγούμενη αγωνιστική) κι έτσι αυτός που θα θυσιαστεί είναι ο Jaleen Smith, παρότι έχει θεωρητικά βολικό ματς απ με την Φενέρ. Ωστόσο στην περίπτωσή του υπάρχει μια εναλλακτική που να κεντρίζει το ενδιαφέρον, ενώ αντίστοιχα πχ για τον Ulanovas δεν βλέπω κάτι παρόμοιο. Όχι ότι θα ήθελα να αποχωριστώ τον Λιθουανό.
Έτσι, ο Andreas Obst θα πάρει, προσωρινά τουλάχιστον τη θέση του SG της Άλμπα, με τον Γερμανό να έχει φτάσει σε 8+ ράνκινγκ στα πέντε από τα έξι τελευταία παιχνίδια και με τις απουσίες που έχει η Μπάγερν να αναμένεται να λάβει ικανοποιητικό χρόνο στην Φερνάντο Μπουέσα Αρένα κόντρα στην Μπασκόνια. Βάσει φόρμας και απουσιών λοιπόν, η υποβάθμιση αυτή στη θέση των γκαρντ δεν δείχνει τόσο τρομακτική στα μάτια μου, ειδικά εφόσον βοηθά στην αναβάθμιση των δύο άλλων θέσεων.
Η κατανομή της ομάδας διαμορφώνεται σε 5-5, κάτι που δεν ενοχλεί, ενώ το rotation συνολικά έχει μικρύνει, με αρκετούς σταρ πλέον στην ομάδα (Vezenkov, Brown, Lessort), αλλά και αρκετούς φθηνούς παίκτες (Sorkin, Obst, Delow, Nnaji), αν και θέλω να πιστεύω ότι συνολικά θα μπορέσουν να αποφέρουν κάποιο σκορ. Ένας από τους στόχους το επόμενο διάστημα είναι το rotation να ανοίξει λίγο παραπάνω, αλλά αυτό είναι και θέμα timing, με την προτεραιότητα στους ακριβούς παίκτες, αλλά και γενικότερα το πρόγραμμα των ομάδων (πχ σε εκτός έδρας ματς ίσως να μην ερχόταν ο Williams).
Αρχηγός της ομάδας την πρώτη μέρα θα είναι ο Lorenzo Brown, ως μια λίγο πιο safe επιλογή από τον Lessort (λόγω Αστέρα και του όποιου θέματος τραυματισμού αντιμετωπίζει), ενώ στη δεύτερη μέρα υπάρχει ολόκληρος Vezenkov, ο οποίος θα μπορεί να αναπληρώσει οποιαδήποτε δυσφορία από μια κατώτερη του αναμενόμενου επίδοση του πλέι μέικερ της Μακάμπι.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη μέρα της 12ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, έχει ως εξής:
Devotion.
Την κύρια ευθύνη βέβαια για το ιδιαίτερα θετικό πρόσημο της αγωνιστικής φέρει ο φοβερός και τρομερός Lorenzo Brown, που ισοφάρισε την καλύτερη επίδοση της χρονιάς (που είχε προηγηθεί από τον Vezenkov) με 43 Index Rating μέσα στο Μόναχο, βρίσκοντας το δρόμο προς το καλάθι όποια στιγμή ήθελε, κερδίζοντας παράλληλα κάθε φορά με χαρακτηριστική άνεση το φάουλ από τον αντίπαλο αμυντικό. Ο Αμερικανός τελείωσε την αναμέτρηση με την Μπάγερν με 36 πόντους, έχοντας 11/14 δίποντα και 11/12 βολές (μαζί με 1/3 τρίποντα), από 10 κερδισμένα φάουλ, ενώ πρόλαβε να κάνει 8 λάθη έναντι 7 ασσίστ σε 33,5 λεπτά παιχνιδιού. Η απουσία του Baldwin, πρωτίστως, προφανώς και ωφέλησε τον Brown, που έχοντας πάρει το χρίσμα του αρχηγού από τον Vezenkov προσέφερε 86 πόντους στην High Voltage.
Τυχερή στην ατυχία της λοιπόν εδώ η ομάδα, αφού χρειάστηκε το season low 15 ράνκινγκ του άσσου του Ολυμπιακού για να εισπράξει αυτή την τεράστια συγκομιδή από τον πλέι μέικερ της Μακάμπι, κάτι που πιθανώς δεν θα γινόταν αν ο Vezenkov είχε ξεπεράσει έστω και οριακά το 20 κόντρα στην Εφές.
Παράλληλα, η ομάδα αναγκάστηκε να αφήσει εκτός πλάνων τον τραυματία Lessort, κάτι που οδήγησε σχεδόν αυτόματα στο συμπαίκτη του, LeDay, αφού αυτός θα ήταν θεωρητικά ο άμεσα ωφελημένος στο σενάριο, πολύ πιθανό όπως φαινόταν βάσει των δηλώσεων του Ομπράντοβιτς, που ο Γάλλος δεν έπαιρνε πολύ χρόνο συμμετοχής με την Βαλένθια. Τελικά, ο σέντερ της Παρτιζάν πραγματοποίησε την καλύτερή του φετινή εμφάνιση με 37 Index Rating, o LeDay έμεινε στο 9 (κι αυτό με το ζόρι) κι έτσι η ομάδα στο Turn 1 βρέθηκε ιδιαίτερα ζημιωμένη από μια κίνηση που δεν ήταν καν στο πλάνο της.
Βέβαια κάπως έτσι ήρθε ο Brown στην ομάδα, η αλήθεια είναι όμως ότι ο Αμερικανός χωρούσε έτσι κι αλλιώς στο ρόστερ μαζί με τον Lessort, απλά τότε θα έπρεπε ο Πεναρόγια να ...υποβαθμιστεί σε Μακσβίτις, που ήταν και η αρχική επιλογή στη θέση του κόουτς. Η Μπασκόνια κέρδισε με 16, η Ζαλγκίρις έχασε με 14 και με βάση τα μαθηματικά των προπονητών, αυτή η διαφορά μεταφράστηκε σε 30 πόντους και σε σκορ παιχνιδιού (+20 και -10). Έτσι λοιπόν, όπως ακριβώς τα 'ριξα στην ατυχία για το χαμένο season high του Lessort, έτσι δεν μπορώ να μην παραδεχθώ ότι η ομάδα στάθηκε τελικά τυχερή και μάλιστα υπό ...αντίξοες συνθήκες, απολαμβάνοντας ένα από τα πλέον ιδανικά αποτελέσματα από όλους τους πιθανούς συνδυασμούς που θα μπορούσαν να προκύψουν.
Όλα βέβαια θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά, αν τελικά επέλεγα τον Jones από τον Brown για τη θέση του ακριβού γκαρντ της ομάδας. Ο "Ισπανός" προτιμήθηκε με τακτικά κριτήρια, λόγω απουσίας του Baldwin αλλά και συμμετοχής στο Turn 2, ως κύρια εναλλακτική αρχηγού στην περίπτωση που ο Vezenkov δεν διέπρεπε με την Εφές (την στιγμή που έπαιξε πολύ δυνατά και το όνομα του Evans για το χρίσμα), παρότι έβλεπα με πολύ καλό μάτι τον ερχομό του Jones στην ομάδα, λόγω των προηγούμενων πειστικών εκτός έδρας εμφανίσεών του μέσα στη χρονιά. Βέβαια, ο ίδιος ο Brown είχε ήδη δείξει κατά κάποιον τρόπο το δρόμο για ...το δικό του ερχομό στην ομάδα, αντί του Jones, πέραν των τακτικών κριτηρίων, καθώς ο ίδιος είχε επίσης πατώσει στο Βελιγράδι με 4 ράνκινγκ, στη χειρότερή του φετινή εμφάνιση, στο ίδιο ακριβώς γήπεδο.
Όσον αφορά τον Evans, παρά την ήττα της Ζαλγκίρις συνέχισε στο γνωστό του ρυθμό, σημειώνοντας 18 Index Rating απέναντι στον Παναθηναϊκό (νούμερο βέβαια μη συγκρίσιμο με το 43 του Brown), ενώ ο Ulanovas έμεινε για δεύτερη σερί φορά σε χαμηλό διψήφιο και συγκεκριμένα στο 12, νούμερο πάντως που για την τιμή του είναι καλό και πάλι (πήρε 0,1 κρέντιτ). Στο ίδιο ματς, ο Bacon πήρε 20 σουτ, έδωσε 0 ασσίστ, αλλά ευτυχώς μάζεψε και 8 ρημπάουντ κι έτσι κάλυψε την εν γένει αστοχία του για να προσφέρει 14,3 πόντους στην ομάδα, με τον Williams πάντως να είναι αυτός που ξεχώρισε ξανά και να ανοίγει τη μεταξύ τους διαφορά στο 1,5 κρέντιτ.
Όσον αφορά τους παίκτες της πρώτης μέρας, μόνο οι Vezenkov (15) και LeDay (9) παρέμειναν βασικοί, μαζί με τους προαναφερθέντες. Ο Smith ήταν ο μόνος τίμιος με 11 ράνκινγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα (σκορ που μειώθηκε στους 5,5 πόντους στον πάγκο), παρά το μικρότερο από το συνηθισμένο χρόνο συμμετοχής του λόγω των φάουλ του στο β' ημίχρονο, ενώ αυτή τη φορά ο Delow δεν κατάφερε να τον ...ακολουθήσει, μένοντας στη 1 μονάδα αξιολόγησης (ήτοι 0,5 στον πάγκο). Η έμπνευση με τον Nnaji της Μπαρτσελόνα (λόγω της απουσίας του Sanli) κάθε άλλο παρά βγήκε, αφού ο Νιγηριανός σέντερ αγωνίστηκε μόνο 1,5 λεπτό στο Βερολίνο (με τον Mirotic να γεμίζει πια τη frontline των Μπλαουγκράνα), κόβοντας 0,45 πόντους μέσω πάγκου από την High Voltage, ενώ τέλος, ο Sorkin δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του στο Μόναχο, μένοντας στο -1 PIR. Ο τραυματισμός του Poythress βέβαια εδραιώνει για την ώρα τη θέση του στο ρόστερ, αφού αναμένεται λογικά να παίρνει ακόμα μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής.
Η νέα αγωνιστική δεν βρίσκει την ομάδα με πολλούς ξεκάθαρους στόχους, καθώς υπάρχει ήδη ένας σταθερός κορμός στο ρόστερ που δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει, ενώ υπάρχει μια επιφυλακτικότητα στην αγορά για κάποια μεγάλα ονόματα, με πρώτο και καλύτερο αυτό του Mirotic, που παραμένει ακόμα σε προσιτή, για την κλάση του, τιμή στα 15,1 κρέντιτς. Όποιος απέκτησε νωρίς τέτοιους παίκτες (Vezenkov, Micic, Clyburn) δικαιώθηκε και το μπάτζετ των 110 κρέντιτς επιτρέπει πλέον, με κάποιες θυσίες φυσικά, τον ερχομό του Μαυροβούνιου στην ομάδα (στη θέση του Bacon πχ), όμως δεν ξέρω τι να περιμένω από την επικείμενη εντός έδρας αναμέτρηση της Μπαρτσελόνα με την Βιλερμπάν. Θεωρητικά το ματς βολεύει για μεγάλο ράνκινγκ σε μικρό χρόνο συμμετοχής (με τον Mirotic να αγωνίζεται 21:53 στα δύο του πρώτα ματς σε Euroleague και ACB) κι επομένως η προσθήκη του καλύτερου παίκτη του Fantasy τα τελευταία χρόνια μόνο άσχημη δεν δείχνει. Παρ' όλα αυτά, για κάποιο λόγο παραμένω επιφυλακτικός, ίσως και γιατί παίζει στο Turn 2 και η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να τον δω σε ένα μεγαλύτερο δείγμα πριν τον φέρω στην ομάδα. Ρίσκα είναι αυτά, ακόμα και η συντηρητική επιλογή και φυσικά όλα είναι ανοιχτά για το πόσο σωστή ή λάθος θα αποδειχθεί αυτή η κίνηση.
Σκέφτομαι βέβαια ότι με 2,6 κρέντιτς λιγότερα θα μπορούσα αν ήθελα να φέρω τον Derrick Williams στην ομάδα, που επ' ουδενί δεν είναι Mirotic, ωστόσο βρίσκεται σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση και μάλιστα στο ΟΑΚΑ έχει μέσο όρο ράνκινγκ 20 σε έξι ματς μέχρι τώρα, ενώ όλοι οι πρόσφατοι μέσοι όροι του είναι ακόμα υψηλότεροι. Ο Αμερικανός θα μπορούσε να έρθει μόνο στη θέση του συμπαίκτη του, Dwayne Bacon, που είναι υποτιμημένος μεν στα 11 κρέντιτς, δεν φαντάζει όμως το ίδιο ασφαλής η περίπτωσή του, παρότι έχει εξίσου μεγάλο ταβάνι. Κι αυτή είναι μια κίνηση για την οποία δεν μπορώ να είμαι σίγουρος ότι θα έχει θετική έκβαση (πχ στο προηγούμενο εντός με την Βιλερμπάν ο Bacon έφτασε στο 26 PIR και ο Williams έμεινε στο 11), ωστόσο με όλα τα δεδομένα που έχω στη διάθεσή μου, μπορώ να θεωρήσω την αλλαγή αυτή μια μικρή αναβάθμιση, που χωρά τακτικά στο σχεδιασμό της αγωνιστικής μιας και δεν υπάρχουν κάποιες must κινήσεις, ή τουλάχιστον δεν τις βλέπω εγώ, στο ρόστερ της High Voltage.
Η οριζόντια αυτή αλλαγή δεν είναι η πρώτη χρονικά κίνηση της ομάδας, αντιθέτως, προέκυψε μετά από διάφορους συνδυασμούς, κανένας εκ των οποίων όμως δεν ενθουσίαζε. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Vezenkov, Brown, Evans, Ulanovas και Sorkin έχουν δεδομένη την παρουσία τους στο ρόστερ, με τους δύο πρώτους βέβαια να έχουν αρκετά ...ελκυστική τιμή πώλησης (ειδικά με τα ανταλλάγματα που υπάρχουν), ωστόσο να αγωνίζονται εντός έδρας και να προσφέρουν μια πολύ μεγάλη ασφάλεια στο θέμα της αρχηγίας (Turn 2 ο Vezenkov, Turn 1 ο Brown), ενώ ο Sorkin, πέρα από ...πουλέν της ομάδας, έχει να αξιοποιήσει και την απουσία του Poythress για την Μακάμπι, έχοντας λογικά ακόμα πιο αναβαθμισμένο ρόλο κόντρα στην Βαλένθια, όσο κι αν ο Κάτας χαμηλώσει τα σχήματά του με τον Colson στο 4.
Στην ίδια κατηγορία θα έπρεπε θεωρητικά να ανήκει και ο Smith, αλλά ίσως να είναι αυτός που θα χρειαστεί να θυσιαστεί για να προχωρήσει ένα πλάνο που θα μπορούσε να αναβαθμίσει το ρόστερ συνολικά. Delow με 4,7 κρέντιτς και Nnaji με 4 δεν έχουν την τιμή που μπορεί να συνεισφέρει στον οικονομικό σχεδιασμό, ο Bacon ήδη φαίνεται να παίρνει μέρος στις αλλαγές, ενώ το ίδιο θα συμβεί και με τον Zach LeDay και τα 13,2 κρέντιτς του.
Από τις περιπτώσεις της αγοράς, στη θέση των σέντερ μπορώ να πω ότι καλοβλέπω τους Thiemann, Rivero, Nebo και φυσικά τον καλύτερο παίκτη της θέσης που ακόμα δεν έχει πάρει τη ...θέση του στην ομάδα, στους φόργουορντ εξ αρχής πιθανοί στόχοι ήταν οι Mirotic και Williams, με τον Mitrovic να μένει προσωρινά εκτός λόγω του σερβικού ντέρμπι με την Παρτιζάν εκτός έδρας, ενώ στους γκαρντ δεν υπάρχει κάποια περίπτωση που να τραβά τόσο, πλην ίσως του Obst της Μπάγερν, λόγω των απουσιών των Βαυαρών. Φυσικά παίκτες όπως ο Micic και ο Σλούκας πάντα είναι στο επίκεντρο, αλλά με τους Mirotic και Lessort σε παρόμοια ή και φθηνότερα (σε σχέση με τον Σέρβο) επίπεδα τιμών, είναι λογικό η προσοχή μου να στραφεί προς τα εκεί.
Έτσι, αρχικά ξεκίνησα να εξετάζω διάφορα πλάνα με σέντερ όπως ο Thiemann, o Nebo και ο Riverο, "παίζοντας" από εκεί και πέρα με τους δύο ακριβούς φόργουορντ, ωστόσο κανένα από αυτά δεν με ενθουσίασε πραγματικά. Είτε γιατί απαιτούσε δύο από τις τρεις διαθέσιμες αλλαγές, είτε γιατί άφηνε αρκετά κρέντιτς ελεύθερα (μην μπορώντας να προχωρήσει ένα πιο ιδανικό σενάριο για ελάχιστα), είτε γιατί δεν μπορούσα να θεωρήσω τις αλλαγές ως αναβάθμιση. Για παράδειγμα, η ανταλλαγή των LeDay-Smith με τους Σλούκα και Thiemann, η οποία μ' αρέσει μεν (καθώς Σλούκας>LeDay, έως τώρα τουλάχιστον), ωστόσο το πράγμα ...μπερδεύει λίγο για τους παίκτες της Άλμπα. Αντίστοιχα, Thiemann και Rivero θα μπορούσαν να έρθουν στις θέσεις των LeDay και Nnaji, αλλά επίσης κάτι ...μου λείπει για να ολοκληρωθεί σαν σχεδιασμός και σ' αυτό ευθύνεται βέβαια και η παραμονή του Πεναρόγια στον πάγκο της ομάδας, λόγω έδρας και Μπάγερν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει το ...αντίβαρο (είτε αρνητικό είτε θετικό) της τέταρτης αλλαγής, για να προκύψει πιο εύκολα και η τρίτη.
Εξετάστηκε επίσης και το σενάριο με οριζόντιες αλλαγές στα βαριά χαρτιά, δηλαδή Mirotic-Williams-Lessort στις θέσεις των Vezenkov-Bacon-LeDay, αλλά όσον αφορά τους δύο κορυφαίους power forwards, θεωρώ μεγάλο ρίσκο μια τέτοια αλλαγή, τώρα. Βέβαια, η περίπτωση του Lessort, ειδικά από την στιγμή που δεν προκύπτει κάποιο ιδανικό πλάνο με τους φθηνότερους σέντερ, κάθε άλλο παρά άσχημη είναι και η αλήθεια είναι ότι πλέον δεν υπάρχει δικαιολογία να μην έρθει στην ομάδα, από τη μικρή απόσταση που τον χωρίζει από τον LeDay (που βέβαια μεγάλωσε και κατά 1 κρέντιτ στο μεταξύ την προηγούμενη εβδομάδα).
Έτσι, ο Lessort θα έρθει επιτέλους στην High Voltage, μετά την άκρως πειστική του εμφάνιση με την Βαλένθια την περασμένη αγωνιστική, ενώ το ιστορικό του είναι τόσο στιβαρό που δεν υπάρχουν περαιτέρω προβληματισμοί, παρά το ιδιαίτερο ντέρμπι με τον Ερυθρό Αστέρα. Εφόσον είναι καλά, ο Γάλλος αναμένεται να βοηθήσει μακροπρόθεσμα την High Voltage και είναι ένα κομμάτι που έλειπε από την ομάδα. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι ο Nnaji θα παραμείνει στο ρόστερ, με την παρουσία ενός 4άρη παίκτη να μην είναι και το καλύτερό μου, αλλά ίσως κόντρα στην Βιλερμπάν εντός έδρας να πάρει κάποιο χρόνο, αν φυσικά εξακολουθεί να είναι μέρος του rotation των Μπλαουγκράνα (μιας και κάπου πέτυχε το μάτι μου τον Sanli σε προπόνηση της ομάδας, επομένως και με την επιστροφή του Mirotic ίσως να είναι εκτός 12άδας πια).
Για να πραγματοποιηθούν οι δύο παραπάνω οριζόντιες αλλαγές, θα πρέπει να βρεθούν τα απαιτούμενα κρέντιτς (υπάρχουν 0,6 από την προηγούμενη αγωνιστική) κι έτσι αυτός που θα θυσιαστεί είναι ο Jaleen Smith, παρότι έχει θεωρητικά βολικό ματς απ με την Φενέρ. Ωστόσο στην περίπτωσή του υπάρχει μια εναλλακτική που να κεντρίζει το ενδιαφέρον, ενώ αντίστοιχα πχ για τον Ulanovas δεν βλέπω κάτι παρόμοιο. Όχι ότι θα ήθελα να αποχωριστώ τον Λιθουανό.
Έτσι, ο Andreas Obst θα πάρει, προσωρινά τουλάχιστον τη θέση του SG της Άλμπα, με τον Γερμανό να έχει φτάσει σε 8+ ράνκινγκ στα πέντε από τα έξι τελευταία παιχνίδια και με τις απουσίες που έχει η Μπάγερν να αναμένεται να λάβει ικανοποιητικό χρόνο στην Φερνάντο Μπουέσα Αρένα κόντρα στην Μπασκόνια. Βάσει φόρμας και απουσιών λοιπόν, η υποβάθμιση αυτή στη θέση των γκαρντ δεν δείχνει τόσο τρομακτική στα μάτια μου, ειδικά εφόσον βοηθά στην αναβάθμιση των δύο άλλων θέσεων.
Η κατανομή της ομάδας διαμορφώνεται σε 5-5, κάτι που δεν ενοχλεί, ενώ το rotation συνολικά έχει μικρύνει, με αρκετούς σταρ πλέον στην ομάδα (Vezenkov, Brown, Lessort), αλλά και αρκετούς φθηνούς παίκτες (Sorkin, Obst, Delow, Nnaji), αν και θέλω να πιστεύω ότι συνολικά θα μπορέσουν να αποφέρουν κάποιο σκορ. Ένας από τους στόχους το επόμενο διάστημα είναι το rotation να ανοίξει λίγο παραπάνω, αλλά αυτό είναι και θέμα timing, με την προτεραιότητα στους ακριβούς παίκτες, αλλά και γενικότερα το πρόγραμμα των ομάδων (πχ σε εκτός έδρας ματς ίσως να μην ερχόταν ο Williams).
Αρχηγός της ομάδας την πρώτη μέρα θα είναι ο Lorenzo Brown, ως μια λίγο πιο safe επιλογή από τον Lessort (λόγω Αστέρα και του όποιου θέματος τραυματισμού αντιμετωπίζει), ενώ στη δεύτερη μέρα υπάρχει ολόκληρος Vezenkov, ο οποίος θα μπορεί να αναπληρώσει οποιαδήποτε δυσφορία από μια κατώτερη του αναμενόμενου επίδοση του πλέι μέικερ της Μακάμπι.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη μέρα της 12ης αγωνιστικής του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, έχει ως εξής:
Devotion.
