We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Η μητέρα των μαχών
Από το ζευγάρι του μεγάλου τελικού οι επιλογές της High Voltage στην τελευταία αγωνιστική του Fantasy.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 21/05/2022 16:11
Ώρα τελικού, λοιπόν, στο ματς της χρονιάς μεταξύ Ρεάλ και Εφές, στην τελευταία φετινή αγωνιστική της Euroleague και του Fantasy. Είδαμε δύο σπουδαίους ημιτελικούς προχθές και όπως συμβαίνει αρκετά συχνά στα τελευταία Final Four, το ζευγάρι του μικρού τελικού θα μπορούσε να είναι αυτό του μεγάλου και φυσικά το αντίθετο.

Δύο αγώνες που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες, στην τελευταία φάση και στα μεγάλα σουτ, με τον Ολυμπιακό αυτή τη φορά να βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά και να είναι αυτός που δέχεται το τεράστιο σουτ του μεγάλου Vasilije Micic, ενώ για την Ρεάλ του Πάμπλο Λάσο, παρά την παραδοσιακή τακτική της να μαγειρεύει τα αποτελέσματά της στο τέλος της Regular Season και να διαλέγει αντίπαλο για τα Playoffs (αρκεί να θυμηθούμε πόσο εύκολα δέχθηκαν ανατροπές οι δύο φετινές φιναλίστ από Μπάγερν και Ερυθρό Αστέρα), δεν μπορείς να μην σεβαστείς τη συνέπειά της στα μεγάλα ραντεβού, όπως κι αυτό που πολλοί αποκαλούν "φανέλα". Με έναν κορμό σταθερό βέβαια εδώ και πολλά χρόνια, η "βασίλισσα" μπορεί να ξεπερνά αντιπάλους θεωρητικά ανώτερους από αυτήν, όπως καλή ώρα η Μπαρτσελόνα, που αποτελεί ουσιαστικά τη μεγάλη απογοήτευση της σεζόν.

Η αλήθεια είναι ότι οι Καταλανοί σε κανένα σχεδόν σημείο της διετίας του Σάρας, ειδικά φέτος, δεν τρόμαξαν με την απόδοσή τους, παρότι πήραν στο ρελαντί την πρώτη θέση της κανονικής περιόδου. Το γεγονός ότι έχουν ήδη βγει φήμες για τις μεταγραφές της επόμενης περιόδου, αλλά και οι δηλώσεις του Σάρας για τους παίκτες του ίσως φανούν και στο μικρό τελικό απέναντι στον Ολυμπιακό, ο οποίος μπορεί μεν να νιώθει άτυχος για την ήττα στον ημιτελικό, η φετινή του χρονιά ωστόσο μόνο επιτυχημένη μπορεί να θεωρηθεί. Αν συνυπολογίσουμε και τον κόσμο στο γήπεδο, ίσως μπορούμε να διακρίνουμε ένα έξτρα κίνητρο ενόψει του μικρού τελικού, για να το αξιοποιήσουμε και στο Fantasy, παρότι ο αγώνας αυτός κρύβει τις δικές του παγίδες και το εύρος σκορ των παικτών μεγαλώνει και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν οι σταρ των δύο ομάδων αγωνιστούν στο 100% του χρόνου και του ρόλου που έχουν στην ομάδα, ή αν θα ανοίξουν το rotation οι προπονητές ενόψει και της δύσκολης (κυρίως για την Μπαρτσελόνα, στην πιο ανταγωνιστική ACB), συνέχειας. Έτσι, από τη μια αποτελεί ρίσκο να εμπιστευθεί κανείς παίκτες όπως ο Mirotic και ο Vezenkov, για παράδειγμα, από την άλλη όμως, σε ένα ματς που, κακά τα ψέμματα, είναι της παρηγοριάς, οι άμυνες επίσης δεν είναι στο 100%, επομένως δημιουργούνται ευκαιρίες για μεγάλα σκορ, χωρίς τον ίδιο κόπο που απαιτείται, λόγου χάρη, στο μεγάλο τελικό. Ακόμα κι έτσι ωστόσο, είναι λίγο ρουλέτα το να διαλέξεις ποιοι παίκτες θα είναι αυτοί που θα ξεχωρίσουν σε ένα τέτοιο πλαίσιο κι εφόσον τα κρέντιτς από το λιγοστό πλέον μπάτζετ μπορούν να αξιοποιηθούν στους πρωταγωνιστές των ομάδων του τελικού, τότε αυτή θα είναι και η προσέγγιση της High Voltage.

Η ομάδα σημείωσε επίδοση 94,15 πόντων στην αγωνιστική των ημιτελικών, υποχωρώντας στη θέση 1.623 των Playoffs, ενώ στην άτυπη γενική βαθμολογία υποχώρησε στη θέση 77 από την 69. Το μπάτζετ της ομάδας μειώθηκε κατά 0,5 κρέντιτς, κυρίως λόγω του -5 του προπονητή της χρονιάς, Μπαρτζώκα, στην οριακή ήττα του Ολυμπιακού από την Εφές.

Για τη νέα αγωνιστική, δεν θα υπάρξει ιδιαίτερος προβληματισμός, όπως εξάλλου συνέβη και στους ημιτελικούς. Προφανώς το δίδυμο της Εφές Micic-Larkin δεν αλλάζει, ενώ φάνηκε ιδιαίτερα ελκυστικό το αντίστοιχο δίδυμο Llull-Causeur της Ρεάλ, μετά την εμφάνισή του στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα, αλλά και με τη δεδομένη απουσία του Nigel-Goss από τον τελικό.

Για τη θέση του σέντερ, η ομάδα θα εμπιστευθεί τελικά τον Bryant Dunston, τον πυλώνα της περσινής πρωταθλήτριας στον ημιτελικό με τον Ολυμπιακό (+17 στο plus/minus στο ματς, χωρίς να είναι καν παρόν στο τρίποντο νίκης του Micic), το τέταρτο φάουλ του οποίου (κέρδισε πανέξυπνα ο Σλούκας) ήταν καθοριστικό σημείο για την επιστροφή των ερυθρολεύκων στο παιχνίδι. Προφανώς το έργο του αειθαλή σέντερ θα είναι δύσκολο απέναντι στην frontline της Ρεάλ, ήταν όμως σαφής η προτίμηση του Αταμάν στο πρόσωπό του, στα κρίσιμα.

Για τη θέση του δεύτερου σέντερ, η παραμονή του Martin κάθε άλλο παρά άσχημη φαίνεται, μετά και την εξαιρετική του εμφάνιση στον ημιτελικό. Στα 6,6 κρέντιτς αποτελεί πολύ μικρή επένδυση που μπορεί να προσφέρει την ευχέρεια απόκτησης ενός ακριβότερου παίκτη σε άλλη θέση. Εναλλακτικά, σκέφτηκα σοβαρά και την έλευση του Tavares, ο οποίος θεωρώ ότι δεν θα πρωταγωνιστεί στις επιλογές των περισσότερων ανταγωνιστών και η τιμή του δεν είναι και η πλέον δυσπρόσιτη, τουλάχιστον όχι όσο ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς, ωστόσο τα νούμερα του γίγαντα της Ρεάλ το τελευταίο διάστημα δεν ενθουσιάζουν, επομένως η όποια επένδυση εδώ εμπεριέχει ένα ρίσκο.

Έτσι, αντί για ένα δίδυμο Tavares-Πρίντεζη, μπορώ να έχω στην ομάδα το Yabusele-Martin, με τον αρχηγό του Ολυμπιακού βέβαια να αποτελεί ιντριγκαδόρικη επιλογή στον ίσως τελευταίο του αγώνα σε Final Four. Κάπως έτσι, θα πάρει λογικά περισσότερο χρόνο συμμετοχής, ενώ δεν συμμερίζομαι απόλυτα και την μαζική στροφή στην επιλογή του Γάλλου από το φαντασιακό κοινό (όσο απέμεινε έστω), μετά την εκπληκτική του εμφάνιση με την Μπαρτσελόνα. Το 6 ράνκινγκ του Vezenkov με την Εφές δεν ήταν τυχαίο και περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον την κόντρα του Yabusele με τον Singleton. Ο τελευταίος θα ήταν ιδανικός αντικαταστάτης του Anderson, αλλά δεν βγαίνουν τα κρέντιτς σε κανένα από τα δύο εναλλακτικά σενάρια.

Ο υψηλός χρόνος του Γάλλου βέβαια, όπως και η απόδοση του Martin, άρα η συνολικότερη εικόνα των ημιτελικών με οδηγεί στο δημοφιλές αυτό δίδυμο, επομένως θα αναζητήσω κάποιον άλλον x-factor για να διαφοροποιηθώ από την πλειοψηφία. Αυτός θα είναι ο Gabriel Deck, που επίσης λαμβάνει σεβαστό χρόνο κι έχει σημαντικό ρόλο στο παιχνίδι της Ρεάλ και δεν αποκλείω να αποδειχθεί σε παίκτη-κλειδί για την έκβαση του τελικού. Το ιστορικό του στην High Voltage βέβαια δεν είναι ιδανικό, αφού συνήθως έμενε σε χαμηλές πτήσεις στο πέρασμά του από την ομάδα, όμως δεν μου φαίνεται άσχημο ένα νέο "στοίχημα" αυτή τη φορά.

Τη δεκάδα θα συμπληρώσει ο Λαρεντζάκης στα 4 κρέντιτς, αλλά το ζήτημα που προκύπτει από τον παραπάνω σχεδιασμό είναι ποιος θα μείνει στον πάγκο και θα αποτελέσει τον έβδομο παίκτη. Larkin και Micic είναι προφανώς βασικοί, όπως και ο Dunston, ως ο πρώτος σέντερ της ομάδας, ενώ και το όνομα του Yabusele είναι αρκετά βαρύ για να μείνει εκτός. Τον Deck επίσης δεν τον απέκτησα με λογική παγκίτη, επομένως θα πρέπει να γίνει επιλογή ανάμεσα σε Llull και Causeur, αν θεωρήσουμε ότι Martin, Anderson, Λαρεντζάκης θα βρίσκονται στον πάγκο.

Το ζήτημα αυτό θα μπορούσε να επιλυθεί με την αντικατάσταση του Llull με τον Bryant της Εφές (κάτι που θα μπορούσε να φέρει τον Πρίντεζη ή τον Singleton στη θέση του Anderson), με το δεύτερο να μπορεί πιο εύκολα να παραμείνει στον πάγκο, από τον ηγέτη της Ρεάλ. Δεν θα 'θελα όμως να αποχωριστώ τον Ισπανό για έναν παίκτη που θα μείνει στον πάγκο και βάσει αυτού, θα αναγκαστώ να αφήσω εκεί τον Causeur, παρότι έχει τις ίδιες ή και υψηλότερες ενδεχομένως ...προδιαγραφές από τον συμπαίκτη του. Αυτό βέβαια, μόνο εκ του αποτελέσματος μπορεί να αποδειχθεί.

Αρχηγός της ομάδας θα παραμείνει ο Micic, ενώ προπονητής, με την ίδια λογική της προηγούμενης αγωνιστικής ο Γιώργος Μπαρτζώκας.

Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την τελευταία φετινή αγωνιστική του Fantasy θα έχει, πιθανώς, ως εξής:






Devotion.





  '; ?>