';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Χωρίς διέξοδο
Η οικονομική ένδεια της High Voltage την οδηγεί σε έναν κυκεώνα σεναρίων ενόψει του Game 3 των Playoffs.
Δημοσιεύτηκε: 26/04/2022 18:25
Άλλη μια ιδιαίτερα απαιτητική αγωνιστική ήταν η 2η των Playoffs στο Euroleague Fantasy, κάτι λίγο πολύ δεδομένο βέβαια, λόγω των μειωμένων μπάτζετ των ομάδων από την αρχή της νέας φάσης. Αυτή τη φορά η High Voltage είχε μάλλον θετικό πρόσημο, παρότι σημείωσε τη ... νηστίσιμη επίδοση των 118,15 πόντων, αθροίζοντας έτσι 215,55 στο σύνολο της φάσης των Playoffs και ανεβαίνοντας στη θέση 965 της σχετικής βαθμολογίας. Από την αρχή της σεζόν η ομάδα έχει συγκεντρώσει 5.041,18 πόντους και στην άτυπη βαθμολογία του παιχνιδιού ανέβηκε στην 91η θέση. Το μπάτζετ μειώθηκε κι άλλο, κατά 0,3 κρέντιτς, αφήνοντας μας πλέον με 99,1 διαθέσιμα ενόψει του Game 3 των Playoffs.
Από τη δεύτερη μέρα του Game 2, ξεχώρισε το εντυπωσιακό ντεμαράζ του Mike James κόντρα στον Ολυμπιακό, προσφέροντας στην High Voltage 23,1 πόντους, αλλά και ο σταθερός Vezenkov, που παρά τη συντριβή των ερυθρόλευκων, σημείωσε άλλο ένα αξιόλογο σκορ (19). Αυτός που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες ήταν ο Williams-Goss που έμεινε στο 3 PIR με την Μακάμπι, μολονότι είχε ξεκινήσει σαφώς πιο ενθαρρυντικά (8 από τα πρώτα λεπτά με 2/2 τρίποντα).
Η προτίμηση του James από τον Micic (13,2) αποδείχθηκε πολύτιμη για την ομάδα, ενώ ακόμα και η ζημιά από τον Σάρας (-10) ήταν σαφώς μικρότερη από το σενάριο του Μπαρτζώκα (-20) και λίγο πολύ αυτές οι επιλογές καθόρισαν το ... μισογεμάτο ποτήρι της αγωνιστικής.
Από τους παίκτες που προηγήθηκαν χρονικά, Shields (48,4) και Jaramaz (18,7) συνεισέφεραν σημαντικά, ενώ οι σέντερ, Davies και Dunston έμειναν σε οριακά διψήφια επίπεδα (11 έκαστος). Ο Sorkin αυτή τη φορά δεν ήταν εξίσου εντυπωσιακός (3 ράνκινγκ, 1,5 σκορ μέσω πάγκου), ενώ Sisko και Jean-Charles έδωσαν αρνητικό σκορ, -1,35 και -1 μέσω πάγκου).
Η νέα αγωνιστική δεν δείχνει καθόλου πιο εύκολη, αφού δεν υπάρχουν πολλά στάνταρ δεδομένα για να στηριχτούμε, ενώ το συρρικνωμένο μπάτζετ μας αναγκάζει να στραφούμε εν πολλοίς σε λύσεις ανάγκης για μεγάλο μέρος του ρόστερ.
Προσωπικά, για να περιορίσω τις επιλογές, αναγκαστικά θα πρέπει να επιλέξω κάποιον μπούσουλα που θα κάνει την πρώτη έστω διαλογή κι αυτός δεν είναι άλλος από τον παράγοντα έδρα. Φυσικά, τα Playoffs είναι μια εντελώς διαφορετική φάση, αλλά όταν παρατηρείται μεγάλη απόκλιση στην απόδοση κάποιων παικτών εντός και εκτός έδρας, τότε θέλω να πιστεύω πως αθροιστικά, ένα τέτοιο πλάνο μπορεί ως ένα βαθμό να λειτουργήσει.
Φυσικά, μπορώ να θεωρήσω σίγουρο τον Vezenkov στο ρόστερ, παρότι δεν υπακούει στον κανόνα της έδρας και νομίζω δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις για αυτό. Μ' αυτή τη λογική ωστόσο καλοβλέπω την επιστροφή του Moerman στην ομάδα, αφού εντός σημειώνει σχεδόν διπλάσιο μέσο όρο από τα εκτός έδρας παιχνίδια. Φθηνότερος του Sorkin δύσκολα μπορεί να βρεθεί άλλος φόργουορντ, επομένως και ο Ισραηλινός μάλλον παραμένει στο ρόστερ και για την τέταρτη θέση ερίζουν οι Shields, Rubit, Bacon και ίσως Jean-Charles.
Στους γκαρντ, ένα μεγάλο όνομα θα παραμείνει αναμφίβολα, με την αρχική μου προτίμηση να είναι ο Micic, ωστόσο επειδή ακόμα το στάτους του στο παιχνίδι είναι αμφίβολο (διορθώθηκε), ίσως χρειαστεί να στραφώ στο συμπαίκτη του, Larkin. O James εντός έδρας δεν είναι εξίσου καλός φέτος και περιμένω έτσι κι αλλιώς τον Ολυμπιακό πιο αποτελεσματικό αυτή την εβδομάδα.
Αναγκαστικά οι υπόλοιπες επιλογές θα είναι πολύ πιο φθηνές, με τον Jaramaz να μπορεί να παραμείνει στο ρόστερ μετά και το επιθετικό του κρεσέντο στο Game 2, ενώ ο Sisko θα μπορούσε να δώσει τη θέση του στον DiBartolomeo, που σημείωσε δύο 10άρια στην Μαδρίτη. Για τη θέση του τέταρτου γκαρντ μπορούν να εξεταστούν οι Weiler-Babb και Obst, εκτός των άλλων, αντί του Williams-Goss που έχει δύσκολο ματς μέσα στην Μακάμπι, ενώ και ο Bryant της Εφές έχει ενδιαφέρον με τόσους αμφίβολους παίκτες στην πλευρά των Τούρκων. Θεωρητικά υπάρχει σενάριο και για ταυτόχρονη παρουσία δύο πανάκριβων γκαρντ στο ρόστερ, αν γίνουν οι απαραίτητες εκπτώσεις σε άλλες θέσεις (Shields, Davies).
Στους σέντερ λοιπόν, το δίδυμο Davies-Dunston κάθε άλλο παρά άσχημο μου φαίνεται, αν χρειαστεί όμως για οικονομικούς λόγους, θα μπορούσε να γίνει μια έκπτωση για τον Donta Hall που κοστίζει λίγο φθηνότερα και αγωνίζεται εντός έδρας όπου έχει ιδιαίτερα ελκυστικό μέσο όρο, ενώ μια πιο ρηξικέλευθη επιλογή φαντάζει ο Tarczewski στα 5,1 κρέντιτς, ο οποίος βέβαια θα πρέπει να συγκριθεί με ομότιμούς του παίκτες από άλλες θέσεις κι όχι με τους παραπάνω σέντερ.
Η μόνη σίγουρη μοιάζει να είναι η επιλογή του προπονητή. Βάσει της εικόνας της πρώτης εβδομάδας αλλά και των δεδομένων τραυματισμών στο στρατόπεδο της Μιλάνο (και κυρίως του Melli), η πιο safe επιλογή δείχνει να είναι αυτή την στιγμή ο Ataman.
Η παράθεση των σεναρίων αυτή τη φορά δεν εξυπηρετεί σε κάτι, καθώς τα διάφορα σενάρια είναι πραγματικά πολλά, εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας του ρόστερ να κλείσει σε κάποιο ικανοποιητικό, για ελάχιστο αριθμό κρέντιτς. Η αλήθεια είναι ότι πλην του Vezenkov και του Moerman, όλοι οι υπόλοιποι παίκτες έχουν δοκιμαστεί με πιθανούς αντικαταστάτες και τολμώ να πω ότι η διαδικασία διαμόρφωσης του ρόστερ αυτή τη φορά θυμίζει κάτι από ... Λερναία Ύδρα. Κάθε φορά που προσπαθείς να αλλάξεις ένα κομμάτι του παζλ, αυτομάτως προκύπτουν ευκαιρίες, αλλά και ζημιές.
Για να συνοψίσουμε λοιπόν, στους γκαρντ έρχεται ένα βαρύ όνομα από Εφές (όσο γράφονται οι γραμμές αυτές ο Micic επανήρθε σε υγιές στάτους), δύο πολύ φθηνοί παίκτες (τύπου Jaramaz, DiBartolomeo, Obst) κι ένας ίσως λίγο ακριβότερος, στους φόργουορντ με τους Vezenkov και Moerman ίσως παραμείνει και ο Shields, καθώς οι εναλλακτικές δεν ενθουσιάζουν, ενώ τέταρτος δείχνει ιδανικός ο Sorkin και τέλος, βάσει όλων των παραπάνω και των διαφόρων συνδυασμών που προκύπτουν, το δίδυμο Dunston-Davies μοιάζει αδύνατο να υλοποιηθεί, επομένως ο Hall είναι προ των πυλών του ρόστερ, με τον Tarczweski να έχει και το πλεονέκτημα της πρώτης μέρας, αλλά το μειονέκτημα του μεγάλου ρίσκου σε μια θέση με δύο όλες κι όλες επιλογές.
Για να χωρέσουν και ο Davies και ο Hall και όλοι οι φόργουορντ στο σενάριο αυτό, ο Sisko επανέρχεται στη θέση του DiBartolomeo και το ρόστερ έτσι έχει τους: Micic, Jaramaz, Obst, Sisko, Vezenkov, Shields, Moerman, Sorkin, Davies, Hall.
Εναλλακτικά, επειδή οι γκαρντ της Μπάγερν παίζουν δεύτερη μέρα άρα η κρίση για αυτούς πρέπει να γίνει εξ αρχής κι όχι βάσει σκορ, στη θέση των Jaramaz και Obst, μπορούν να έρθουν οι Weiler-Babb και Bryant, αρκεί ο Hall να υποβιβαστεί σε Tarczweski. Εδώ "χωράει" ο Sisko να γίνει DiBartolomeo, αλλά έτσι η κατανομή του ρόστερ γίνεται 7-3, κάτι που σημαίνει ότι ένας από τους παίκτες της Μακάμπι θα πρέπει να μείνει εξ αρχής στον πάγκο. Επομένως ο Sisko παραμένει, ενώ αντί του ρολίστα Sorkin που λογικά θα πάρει χαμηλότερο χρόνο συμμετοχής με κάποιους από τους συμπαίκτες του να αισθάνονται πιο άνετα εντός έδρας, μπορώ να τζογάρω με την επιλογή του Singleton, που έχει θεωρητικά λίγο πιο πρωταγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι της ομάδας του, αν και αυτό κάθε άλλο παρά αποτυπώνεται στα στατιστικά.
Θα μπορούσα να πορευτώ με το τελευταίο σενάριο, τονίζω όμως ότι αυτό δεν θα είναι απαραίτητα το τελικό ρόστερ, αφού δεν έχω καταλήξει ακόμα με σιγουριά σε κάτι που να θεωρώ τόσο καλύτερο, έναντι εναλλακτικών σεναρίων. Έτσι, το παρακάτω ρόστερ παρουσιάζεται ενδεικτικά (με το πρώτο να παίζει σχεδόν εξίσου δυνατά).
Devotion.
Από τη δεύτερη μέρα του Game 2, ξεχώρισε το εντυπωσιακό ντεμαράζ του Mike James κόντρα στον Ολυμπιακό, προσφέροντας στην High Voltage 23,1 πόντους, αλλά και ο σταθερός Vezenkov, που παρά τη συντριβή των ερυθρόλευκων, σημείωσε άλλο ένα αξιόλογο σκορ (19). Αυτός που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες ήταν ο Williams-Goss που έμεινε στο 3 PIR με την Μακάμπι, μολονότι είχε ξεκινήσει σαφώς πιο ενθαρρυντικά (8 από τα πρώτα λεπτά με 2/2 τρίποντα).
Η προτίμηση του James από τον Micic (13,2) αποδείχθηκε πολύτιμη για την ομάδα, ενώ ακόμα και η ζημιά από τον Σάρας (-10) ήταν σαφώς μικρότερη από το σενάριο του Μπαρτζώκα (-20) και λίγο πολύ αυτές οι επιλογές καθόρισαν το ... μισογεμάτο ποτήρι της αγωνιστικής.
Από τους παίκτες που προηγήθηκαν χρονικά, Shields (48,4) και Jaramaz (18,7) συνεισέφεραν σημαντικά, ενώ οι σέντερ, Davies και Dunston έμειναν σε οριακά διψήφια επίπεδα (11 έκαστος). Ο Sorkin αυτή τη φορά δεν ήταν εξίσου εντυπωσιακός (3 ράνκινγκ, 1,5 σκορ μέσω πάγκου), ενώ Sisko και Jean-Charles έδωσαν αρνητικό σκορ, -1,35 και -1 μέσω πάγκου).
Η νέα αγωνιστική δεν δείχνει καθόλου πιο εύκολη, αφού δεν υπάρχουν πολλά στάνταρ δεδομένα για να στηριχτούμε, ενώ το συρρικνωμένο μπάτζετ μας αναγκάζει να στραφούμε εν πολλοίς σε λύσεις ανάγκης για μεγάλο μέρος του ρόστερ.
Προσωπικά, για να περιορίσω τις επιλογές, αναγκαστικά θα πρέπει να επιλέξω κάποιον μπούσουλα που θα κάνει την πρώτη έστω διαλογή κι αυτός δεν είναι άλλος από τον παράγοντα έδρα. Φυσικά, τα Playoffs είναι μια εντελώς διαφορετική φάση, αλλά όταν παρατηρείται μεγάλη απόκλιση στην απόδοση κάποιων παικτών εντός και εκτός έδρας, τότε θέλω να πιστεύω πως αθροιστικά, ένα τέτοιο πλάνο μπορεί ως ένα βαθμό να λειτουργήσει.
Φυσικά, μπορώ να θεωρήσω σίγουρο τον Vezenkov στο ρόστερ, παρότι δεν υπακούει στον κανόνα της έδρας και νομίζω δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις για αυτό. Μ' αυτή τη λογική ωστόσο καλοβλέπω την επιστροφή του Moerman στην ομάδα, αφού εντός σημειώνει σχεδόν διπλάσιο μέσο όρο από τα εκτός έδρας παιχνίδια. Φθηνότερος του Sorkin δύσκολα μπορεί να βρεθεί άλλος φόργουορντ, επομένως και ο Ισραηλινός μάλλον παραμένει στο ρόστερ και για την τέταρτη θέση ερίζουν οι Shields, Rubit, Bacon και ίσως Jean-Charles.
Στους γκαρντ, ένα μεγάλο όνομα θα παραμείνει αναμφίβολα, με την αρχική μου προτίμηση να είναι ο Micic, ωστόσο επειδή ακόμα το στάτους του στο παιχνίδι είναι αμφίβολο (διορθώθηκε), ίσως χρειαστεί να στραφώ στο συμπαίκτη του, Larkin. O James εντός έδρας δεν είναι εξίσου καλός φέτος και περιμένω έτσι κι αλλιώς τον Ολυμπιακό πιο αποτελεσματικό αυτή την εβδομάδα.
Αναγκαστικά οι υπόλοιπες επιλογές θα είναι πολύ πιο φθηνές, με τον Jaramaz να μπορεί να παραμείνει στο ρόστερ μετά και το επιθετικό του κρεσέντο στο Game 2, ενώ ο Sisko θα μπορούσε να δώσει τη θέση του στον DiBartolomeo, που σημείωσε δύο 10άρια στην Μαδρίτη. Για τη θέση του τέταρτου γκαρντ μπορούν να εξεταστούν οι Weiler-Babb και Obst, εκτός των άλλων, αντί του Williams-Goss που έχει δύσκολο ματς μέσα στην Μακάμπι, ενώ και ο Bryant της Εφές έχει ενδιαφέρον με τόσους αμφίβολους παίκτες στην πλευρά των Τούρκων. Θεωρητικά υπάρχει σενάριο και για ταυτόχρονη παρουσία δύο πανάκριβων γκαρντ στο ρόστερ, αν γίνουν οι απαραίτητες εκπτώσεις σε άλλες θέσεις (Shields, Davies).
Στους σέντερ λοιπόν, το δίδυμο Davies-Dunston κάθε άλλο παρά άσχημο μου φαίνεται, αν χρειαστεί όμως για οικονομικούς λόγους, θα μπορούσε να γίνει μια έκπτωση για τον Donta Hall που κοστίζει λίγο φθηνότερα και αγωνίζεται εντός έδρας όπου έχει ιδιαίτερα ελκυστικό μέσο όρο, ενώ μια πιο ρηξικέλευθη επιλογή φαντάζει ο Tarczewski στα 5,1 κρέντιτς, ο οποίος βέβαια θα πρέπει να συγκριθεί με ομότιμούς του παίκτες από άλλες θέσεις κι όχι με τους παραπάνω σέντερ.
Η μόνη σίγουρη μοιάζει να είναι η επιλογή του προπονητή. Βάσει της εικόνας της πρώτης εβδομάδας αλλά και των δεδομένων τραυματισμών στο στρατόπεδο της Μιλάνο (και κυρίως του Melli), η πιο safe επιλογή δείχνει να είναι αυτή την στιγμή ο Ataman.
Η παράθεση των σεναρίων αυτή τη φορά δεν εξυπηρετεί σε κάτι, καθώς τα διάφορα σενάρια είναι πραγματικά πολλά, εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας του ρόστερ να κλείσει σε κάποιο ικανοποιητικό, για ελάχιστο αριθμό κρέντιτς. Η αλήθεια είναι ότι πλην του Vezenkov και του Moerman, όλοι οι υπόλοιποι παίκτες έχουν δοκιμαστεί με πιθανούς αντικαταστάτες και τολμώ να πω ότι η διαδικασία διαμόρφωσης του ρόστερ αυτή τη φορά θυμίζει κάτι από ... Λερναία Ύδρα. Κάθε φορά που προσπαθείς να αλλάξεις ένα κομμάτι του παζλ, αυτομάτως προκύπτουν ευκαιρίες, αλλά και ζημιές.
Για να συνοψίσουμε λοιπόν, στους γκαρντ έρχεται ένα βαρύ όνομα από Εφές (όσο γράφονται οι γραμμές αυτές ο Micic επανήρθε σε υγιές στάτους), δύο πολύ φθηνοί παίκτες (τύπου Jaramaz, DiBartolomeo, Obst) κι ένας ίσως λίγο ακριβότερος, στους φόργουορντ με τους Vezenkov και Moerman ίσως παραμείνει και ο Shields, καθώς οι εναλλακτικές δεν ενθουσιάζουν, ενώ τέταρτος δείχνει ιδανικός ο Sorkin και τέλος, βάσει όλων των παραπάνω και των διαφόρων συνδυασμών που προκύπτουν, το δίδυμο Dunston-Davies μοιάζει αδύνατο να υλοποιηθεί, επομένως ο Hall είναι προ των πυλών του ρόστερ, με τον Tarczweski να έχει και το πλεονέκτημα της πρώτης μέρας, αλλά το μειονέκτημα του μεγάλου ρίσκου σε μια θέση με δύο όλες κι όλες επιλογές.
Για να χωρέσουν και ο Davies και ο Hall και όλοι οι φόργουορντ στο σενάριο αυτό, ο Sisko επανέρχεται στη θέση του DiBartolomeo και το ρόστερ έτσι έχει τους: Micic, Jaramaz, Obst, Sisko, Vezenkov, Shields, Moerman, Sorkin, Davies, Hall.
Εναλλακτικά, επειδή οι γκαρντ της Μπάγερν παίζουν δεύτερη μέρα άρα η κρίση για αυτούς πρέπει να γίνει εξ αρχής κι όχι βάσει σκορ, στη θέση των Jaramaz και Obst, μπορούν να έρθουν οι Weiler-Babb και Bryant, αρκεί ο Hall να υποβιβαστεί σε Tarczweski. Εδώ "χωράει" ο Sisko να γίνει DiBartolomeo, αλλά έτσι η κατανομή του ρόστερ γίνεται 7-3, κάτι που σημαίνει ότι ένας από τους παίκτες της Μακάμπι θα πρέπει να μείνει εξ αρχής στον πάγκο. Επομένως ο Sisko παραμένει, ενώ αντί του ρολίστα Sorkin που λογικά θα πάρει χαμηλότερο χρόνο συμμετοχής με κάποιους από τους συμπαίκτες του να αισθάνονται πιο άνετα εντός έδρας, μπορώ να τζογάρω με την επιλογή του Singleton, που έχει θεωρητικά λίγο πιο πρωταγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι της ομάδας του, αν και αυτό κάθε άλλο παρά αποτυπώνεται στα στατιστικά.
Θα μπορούσα να πορευτώ με το τελευταίο σενάριο, τονίζω όμως ότι αυτό δεν θα είναι απαραίτητα το τελικό ρόστερ, αφού δεν έχω καταλήξει ακόμα με σιγουριά σε κάτι που να θεωρώ τόσο καλύτερο, έναντι εναλλακτικών σεναρίων. Έτσι, το παρακάτω ρόστερ παρουσιάζεται ενδεικτικά (με το πρώτο να παίζει σχεδόν εξίσου δυνατά).
Devotion.
