Η σπουδαία εμφάνιση του Shields ισορρόπησε εν μέρει τη ζημιά που προκάλεσε ο Τρινκιέρι στην High Voltage με την ιστορική του νίκη στην Βαρκελώνη.
Σπουδαίες ατομικές και ομαδικές εμφανίσεις σημειώθηκαν την πρώτη μέρα της δεύτερης αγωνιστικής των Playoffs, άλλες προς το συμφέρον της High Voltage κι άλλες που τη ζημίωσαν αισθητά. Μεγάλοι πρωταγωνιστές της ημέρας, αναμφίβολα, ο Shavon Shields, που πήρε από το χέρι την Μιλάνο (και την σκυτάλη από το χέρι του άτυχου Rodriguez) και την οδήγησε σε μια, συγχωρέστε με για το αδόκιμο/αντι-επιστημονικό ή το λαϊκίστικο της έκφρασης, παλικαρίσια νίκη, κόντρα στα προγνωστικά και την εξέλιξη του ματς, αλλά και ο Αντρέα Τρινκιέρι, που καθοδήγησε μαεστρικά την ομάδα του και έχοντας καθολική υπεροχή σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, κέρδισε με 15 πόντους μέσα στην Βαρκελώνη, κάνοντας έτσι το μπρέικ και το 1-1.
Το τελευταίο αποτέλεσμα στοίχησε 10 πόντους στην High Voltage, με την αναλογία των 10,1 κρέντιτς του Σάρας και του -10 σκορ που σημείωσε να είναι κάτι παραπάνω από απογοητευτική, όμως ήταν τέτοια η εικόνα των Βαυαρών, που δεν με άφησαν καν να στεναχωρηθώ (στο πλαίσιο του Fantasy πάντα, δεν θα τα βάψουμε και μαύρα) για την έκβαση αυτή, που αν μη τι άλλο ζημιώνει σημαντικά την ομάδα. Όταν είσαι φανερά ανώτερος στην έδρα της πρωτοπόρου της κανονικής περιόδου με παίκτες όπως ο Obst, ο Sisko και ο Jaramaz (καμιά διάθεση υποτίμησης, αν και είμαι σίγουρος πως το γνωρίζετε έτσι κι αλλιώς αυτό), τότε σίγουρα σου αξίζουν συγχαρητήρια.
Ο τελευταίος από τους προαναφερθέντες πάντως έκανε και φαντασιακή θραύση, με 11 πόντους, 5 ασσίστ, 4 κερδισμένα φάουλ και 17 Index Rating για 18,7 Fantasy Score σε 23 σχεδόν λεπτά συμμετοχής, μια επίδοση που τον διατηρεί φυσικά στο βασικό σχήμα της High Voltage, προσφέροντας έτσι μια έξτρα λύση που δεν ήταν και η μεγαλύτερη έκπληξη, ούτε όμως και η πλέον αναμενόμενη. Αντιθέτως, ο Sisko δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από το -3 ράνκινγκ, αν και θεωρώ ότι το νούμερο αυτό τον αδικεί, ενώ και το 4-0 στα φάουλ το δικαιολογεί εν μέρει. Προφανώς, ο Σλοβένος θα περάσει στον πάγκο για να μειώσει στο 50% τη ζημιά του (-1,35, μαζί και με το μπόνους νίκης).
Στο ίδιο ματς, ο Davies αυτή τη φορά δεν είχε την κυρίαρχη εικόνα του Game 1 και στο πρώτο ημίχρονο δεν κατάφερε να βοηθήσει καθόλου την Μπαρτσελόνα. Ευτυχώς, είχε κάποιες εκλάμψεις στην επανάληψη κι έτσι ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 11 Index Rating, νούμερο όχι άσχημο βάσει της εικόνας του, αλλά ίσως λίγο ανησυχητικό, αναφορικά με τη ζημιά που μπορεί να έχει προκύψει από την πώληση του Fall, που αγωνίζεται αύριο.
Το ίδιο σκορ ακριβώς, 11, έκανε και ο Dunston, ο οποίος πάντως ήταν σαφώς πιο επιβλητικός στο Μιλάνο, κυρίως με τις 4 τάπες που έκανε, ενώ όπως και στο πρώτο παιχνίδι, ξεκίνησε εντυπωσιακά την αναμέτρηση, έχοντας το μεγαλύτερο ράνκινγκ από τους συμπαίκτες του, για να μείνει τελικά στάσιμος σ' αυτό. Ούτε ζέστη ούτε κρύο λοιπόν, από τη μια λόγω των προσδοκιών που δημιούργησε, από την άλλη βλέποντας αυτό το 1/4 δίποντα, για το οποίο το 11 ράνκινγκ φαντάζει υπέροχο.
Στο Μιλάνο βέβαια έλαμψε το άστρο του Shields, ο οποίος μάλιστα ξεκίνησε πολύ άσχημα την αναμέτρηση και πέρασε απαρατήρητος στο πρώτο ημίχρονο, χάνοντας μέχρι και ζευγάρι βολών. Η συνέχεια όμως ήταν τελείως διαφορετική και ο ηγέτης της Μιλάνο με προσωπικές προσπάθειες και μεγάλα σουτ απογείωσε το ράνκινγκ του στο 22, το οποίο με το μπόνους νίκης και το διπλασιασμό από τη θέση του αρχηγού χαρίζει 48,4 πόντους στην ομάδα. Αν μη τι άλλο η απόκτησή του έπιασε τόπο, παρόλο που στην αρχή φαινόταν για μια αποτυχημένη επιλογή.
Όσον αφορά το δίλημμα μεταξύ James και Micic που με απασχόλησε, σε πρώτη φάση δείχνει να πήγε καλά, καθώς ο Σέρβος έμεινε στο 12 PIR σκοράροντας 18 πόντους, όμως προφανώς όλα θα εξαρτηθούν από την απόδοση του γκαρντ της Μονακό στο ΣΕΦ. Σε δεύτερο επίπεδο πάντως, ο Micic θα ήταν πιθανώς ο αρχηγός της ομάδας στο Turn 1, άρα θα έχανα το σκορ του Shields, ωστόσο κι εδώ το αποτέλεσμα εξαρτάται από την απόδοση του Vezenkov. Αν για παράδειγμα ο φόργουορντ του Ολυμπιακού φτάσει στο 30, τότε εκείνο το σενάριο, από την σκοπιά του αρχηγού πάντα, θα είχε αποδειχθεί ιδανικότερο. Θα φανεί.
Έτσι κι αλλιώς βέβαια, ο Mirotic έμεινε ξανά στα ρηχά (13), ενώ μόνο ο Larkin από τα πολύ μεγάλα ονόματα ξεχώρισε με το 19 PIR που σημείωσε. Αν δεν υπήρχε το -10 από τον Σάρας, θα μπορούσα να έχω υψηλές προσδοκίες από την αγωνιστική.
Για τη δεύτερη μέρα λοιπόν, Shields και Jaramaz παραμένουν βασικοί, ο Sisko περνά στον πάγκο και στο βασικό σχήμα έρχονται James και Vezenkov. Ο Williams-Goss διατηρεί τη θέση του έκτου παίκτη κι αναγκαστικά, το 11 στη θέση του σέντερ θα παραμείνει, καθώς δεν μπορεί να λείπει η θέση αυτή από το βασικό σχήμα. Αφού τόσο ο Dunston όσο και ο Davies σημείωσαν 11, ένας από τους δύο θα μείνει βασικός κι ένας θα περάσει στον πάγκο, εφόσον μπορώ να περιμένω βάσιμα κάτι καλύτερο από το βασικό πλέι μέικερ της Ρεάλ. Αν δεν υπήρχε το θέμα με τις θέσεις, πιθανώς να σκεφτόμουν και τον Jean-Charles ως βασικό, όμως οι παίκτες που έχει να συναγωνιστεί είναι ο James, ο Vezenkov και ο Williams-Goss (συζητήσιμο ίσως) και όχι οι Dunston, Davies.
Προφανώς δεν τίθεται θέμα αλλαγής αρχηγού, θέση στην οποία παραμένει ο Shields.
Έτσι, το τελικό ρόστερ της High Voltage για τη 2η αγωνιστική των Playoffs θα έχει ως εξής:
Devotion.