';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ζητήματα ιεραρχίας!
Οι πολλές επιλογές της High Voltage δημιουργούν δύσκολα διλήμματα για το βασικό σχήμα αλλά και το χρίσμα του αρχηγού.
Δημοσιεύτηκε: 19/11/2021 14:48
Ένα τρίποντο του Vladimir Lucic μισό λεπτό πριν τη λήξη της αναμέτρησης της Μπάγερν με τον Παναθηναϊκό ήταν αυτό που έσωσε την παρτίδα για την High Voltage και μετέτρεψε μια καταστροφική πρώτη μέρα σε κάτι ...σίγουρα πιο διαχειρίσιμο για τη δεύτερη στροφή της αγωνιστικής.
Μπορεί ο Σέρβος να μην πρόσφερε σκορ στην ομάδα, καθώς σημείωσε μόλις 1 Index Rating, ωστόσο το καθοριστικό αυτό τρίποντο ήταν αυτό που διαμόρφωσε εν πολλοίς το νικητή του συγκεκριμένου αγώνα, προσφέροντας έτσι 15 επιπλέον πόντους στον Αντρέα Τρινκιέρι (10 γα τη νίκη, αντί για -5 σε περίπτωση ήττας), ενώ έδωσε και την ευκαιρία στον Augustine Rubit να αυξήσει κατά 6 μονάδες το ράνκινγκ του, βάσει της εξέλιξης του ματς, κερδίζοντας στη συνέχεια δύο ζευγάρια βολών (αν και του "έφαγαν" το ρημπάουντ στην πρώτη περίπτωση έχω την εντύπωση).
Έτσι, έστω και με την ψυχή στο στόμα, υπήρξε κέρδος από τη θέση του προπονητή, όχι το μεγαλύτερο δυνατό βάσει των προσδοκιών που είχα πριν το ματς, σίγουρα όμως το μάξιμουμ που θα μπορούσε, με βάση την εικόνα του αγώνα, με τον Παναθηναϊκό να εμφανίζεται αγνώριστος προς το καλύτερο και να παρουσιάζεται ανώτερος των Γερμανών στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης. Σχετικά δύσκολα από την άλλη επικράτησε και η Ρεάλ του Αστέρα, με το ματς να είναι στα ίσα στο πρώτο ημίχρονο, ωστόσο με την επικράτηση των 12 πόντων ο Λάσο κατάφερε να πάρει άλλους 20 πόντους (και να αυξήσει κι άλλο την τιμή του στο παιχνίδι).
Με τους 17,6 πόντους ο Rubit παραμένει στη βασική πεντάδα της ομάδας, ενώ προφανώς το αντίθετο ισχύει για τον Lucic, ο οποίος μάλιστα ήταν αρχηγός. Έτσι, δύο ζητήματα παραμένουν ανοιχτά για την High Voltage, το ένα η κατάρτιση της βασικής εξάδας του 100% και το δεύτερο η επιλογή του αρχηγού, μετά το στραπάτσο με τον ηγέτη της Μπάγερν.
Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι, υπάρχουν οχτώ παίκτες για πέντε θέσεις, με κάποια ονόματα πάντως να είναι πιο "βαριά" και να έχουν το προβάδισμα, έναντι παικτών ελπιδοφόρων μεν, που δεν θα μπορούσα να τους θέσω σε προτεραιότητα δε. Ένας τέτοιος για παράδειγμα είναι ο Lekavicius που προέρχεται από το -7 με τον Παναθηναϊκό. Για να παραμένει στο ρόστερ προφανώς υπάρχουν προσδοκίες από τον Λιθουανό (παρεμπιπτόντως ο Ivanovic έμεινε στο 10 με την Ρεάλ), ωστόσο αυτές δεν είναι τόσες (ή τόσο στέρεες, καλύτερα) ώστε να τεθεί βασικός.
Το ίδιο ισχύει και για τον Da Silva, που προέρχεται από το πρώτο του μονοψήφιο σκορ με την Ζενίτ. Το σκορ καθ' εαυτό δεν προκαλεί προβληματισμό, τουλάχιστον όχι μεγαλύτερο από το χρόνο συμμετοχής του. Με τους Thiemann και Lammers όμως ενεργούς, οι λύσεις της γερμανικής ομάδας πληθαίνουν κι έτσι δεν εξαρτάται άμεσα από την απόδοση του Da Silva. Μπορεί να επανέρθει στα διψήφια, δεν είναι απίθανο όμως να συνεχίσει σε πιο χαμηλές σχετικά πτήσεις με την Ούνιξ κι ως εκ τούτου, δεν μπορώ να τον θέσω σε προτεραιότητα για βασική θέση.
Από την άλλη, παρά τις δύσκολες αναμετρήσεις που έχουν, δεν μπορώ να περάσω στον πάγκο παίκτες όπως ο Zizic, ο Okobo και ο Jones. Συμπτωματικά, ο Ολυμπιακός είναι η χειρότερη ομάδα για τους αντίπαλους σέντερ, κόβοντας 3,22 μονάδες από το ράνκινγκ τους, ενώ το ίδιο ισχύει για την Μπαρτσελόνα στον άσσο, με 5,12 μείον στους PGs. Τα νούμερα αυτά θα ήταν απαγορευτικά για άλλους παίκτες, όμως το φετινό ιστορικό των συγκεκριμένων είναι τέτοιο που το ρίσκο είναι μεγαλύτερο αν βρεθούν στον πάγκο, παρά βασικοί.
Έτσι λοιπόν, Hall, Enoch και Eriksson είναι τρεις παίκτες για δύο θέσεις και βάσει αντιπάλου, η καλύτερη περίπτωση φαίνεται να είναι ο σέντερ της Μπασκόνια, με την ΤΣΣΚΑ πράσινη στο 2,69. Το νούμερο αυτό βέβαια είναι χωρίς τον Milutinov που επέστρεψε, αν και πάλι, δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να υπολογιστεί στο 100% αυτή την στιγμή, αμέσως μετά την επιστροφή του. Πράσινη με +1,85 είναι και η Ούνιξ για τους SGs όσον αφορά τον Eriksson, ενώ η Εφές βρίσκεται στο +0,62 αναφορικά με τους C. Δεν υπάρχει κάτι τόσο προφανές δηλαδή.
Ο υψηλός χρόνος συμμετοχής του σέντερ της Μονακό στα τελευταία ματς με κάνει να τον θέσω στο βασικό σχήμα της ομάδας, εξάλλου ο Αμερικανός έχει 9/10 διψήφια, με μοναδική παραφωνία τον αγώνα με την Μπασκόνια όπου αγωνίστηκε 7:41. Ο Enoch εντυπωσιάζει δύο αγωνιστικές μεν, αλλά συνολικά δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Hall ώστε να προηγηθεί στην ιεραρχία, παρότι είναι πράγματι εντυπωσιακές οι δύο τελευταίες του παραστάσεις.
Enoch Vs Eriksson λοιπόν, σε ένα αρκετά δύσκολο δίλημμα που θα πρέπει να μαντέψω αν ο Enoch θα κάνει τρίτο σερί 30άρι (ή έστω 20άρι), ή αν ο Eriksson θα συνεχίσει να βάζει τα τρίποντα και απέναντι στην Ούνιξ. Η αρχική μου επιλογή ήταν ο Αμερικανός σέντερ, καθώς δύο σερί 30άρες δεν είναι καθημερινό φαινόμενο, ειδικά φέτος, δεν μπορώ να πω όμως ότι και η frontline της ΤΣΣΚΑ με ενθουσιάζει για αντίπαλος. Μπορεί ο Nnoko να έχει περάσει στο περιθώριο και ο Enoch να είναι ο κύριος εκφραστής των επιθέσεων της Μπασκόνια στο ζωγραφιστό, όμως αυτή η ...μοναξιά απέναντι σε μια τόσο πλήρη αντίπαλο δεν είναι πάντα ευνοϊκός παράγοντας (βλέπε Ivanovic χθες). Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί κι από το αν παραμείνει εκτός ο Costello.
Από την άλλη, δεν μπορώ να θεωρήσω δεδομένη μια νέα καλή παρουσία του Eriksson με την Ζενίτ, κάτι όμως με οδηγεί στη δική του προτίμηση. Ίσως η περισσότερη εμπειρία που έχει, ίσως το δύσκολο ματσάρισμα των γκαρντ της Βιλερμπάν που θεωρητικά θα μπορούσε ένας εξ αυτών να περάσει στον πάγκο για χάρη του Σουηδού κόντρα στην πράσινη Ούνιξ, ίσως ένα μεγαλύτερο φαντασιακό "δέσιμο" μαζί του, μιας και αποκτήθηκε μία αγωνιστική πριν μπει στο ραντάρ των περισσότερων παικτών, με κάνουν να περάσω τον γκαρντ της Άλμπα ως έκτο παίκτη, αφήνοντας τον Enoch με την ΤΣΣΚΑ αναπληρωματικό, φοβούμενος μια πιθανή παγίδα. Όλα αυτά βέβαια θα κριθούν από το αποτέλεσμα, αλλά σε κάθε περίπτωση θα υπάρξει όφελος, έστω και στο 50%, μαζί με το οικονομικό σκέλος φυσικά.
Δυστυχώς τα δύσκολα δεν τελείωσαν, αφού θα πρέπει να ληφθεί απόφαση και για τον αρχηγό της ομάδας. Η επιλογή μεταξύ Okobo και Jones κάθε άλλο παρά εύκολη είναι και δεδομένου ότι η Μπαρτσελόνα κόβει αρκετά από τους αντίπαλους γκαρντ, αυτή τη φορά η αποφυγή του όποιου διλήμματος έχει αρκετό νόημα (πολύ περισσότερο τουλάχιστον απ' ότι είχε στο ΟΑΚΑ). Ο Hall επίσης δεν είναι άσχημη επιλογή, όμως ο Αμερικανός έχει τρία 20άρια σε δέκα ματς, έναντι τεσσάρων του Zizic σε μόλις έξι. Κάπως έτσι, λέω να πάω All In με τον Κροάτη, παρά τη δύσκολη αναμέτρηση που έχει στο ΣΕΦ. Με εύρος σκορ 16-26 στα πέντε τελευταία ματς και δεδομένου ότι γενικά δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα φάουλ φέτος, ο σέντερ της Μακάμπι είναι στα μάτια μου η πιο ελκυστική επιλογή από το σύνολο του ρόστερ. Το καλό θα ήταν βέβαια να έχει αποδώσει ο Lucic για να μην βρεθώ τώρα σ' αυτή τη διαδικασία που πολλοί άλλοι παίκτες δεν έχουν, λόγω κάποιου μεγαλύτερου ονόματος, όμως οι συγκυρίες είναι τέτοιες που οι "αστέρες" της ομάδας έχουν δύσκολες αναμετρήσεις σήμερα.
Έτσι λοιπόν, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 11η αγωνιστική θα έχει ως εξής:
Devotion.
Μπορεί ο Σέρβος να μην πρόσφερε σκορ στην ομάδα, καθώς σημείωσε μόλις 1 Index Rating, ωστόσο το καθοριστικό αυτό τρίποντο ήταν αυτό που διαμόρφωσε εν πολλοίς το νικητή του συγκεκριμένου αγώνα, προσφέροντας έτσι 15 επιπλέον πόντους στον Αντρέα Τρινκιέρι (10 γα τη νίκη, αντί για -5 σε περίπτωση ήττας), ενώ έδωσε και την ευκαιρία στον Augustine Rubit να αυξήσει κατά 6 μονάδες το ράνκινγκ του, βάσει της εξέλιξης του ματς, κερδίζοντας στη συνέχεια δύο ζευγάρια βολών (αν και του "έφαγαν" το ρημπάουντ στην πρώτη περίπτωση έχω την εντύπωση).
Έτσι, έστω και με την ψυχή στο στόμα, υπήρξε κέρδος από τη θέση του προπονητή, όχι το μεγαλύτερο δυνατό βάσει των προσδοκιών που είχα πριν το ματς, σίγουρα όμως το μάξιμουμ που θα μπορούσε, με βάση την εικόνα του αγώνα, με τον Παναθηναϊκό να εμφανίζεται αγνώριστος προς το καλύτερο και να παρουσιάζεται ανώτερος των Γερμανών στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης. Σχετικά δύσκολα από την άλλη επικράτησε και η Ρεάλ του Αστέρα, με το ματς να είναι στα ίσα στο πρώτο ημίχρονο, ωστόσο με την επικράτηση των 12 πόντων ο Λάσο κατάφερε να πάρει άλλους 20 πόντους (και να αυξήσει κι άλλο την τιμή του στο παιχνίδι).
Με τους 17,6 πόντους ο Rubit παραμένει στη βασική πεντάδα της ομάδας, ενώ προφανώς το αντίθετο ισχύει για τον Lucic, ο οποίος μάλιστα ήταν αρχηγός. Έτσι, δύο ζητήματα παραμένουν ανοιχτά για την High Voltage, το ένα η κατάρτιση της βασικής εξάδας του 100% και το δεύτερο η επιλογή του αρχηγού, μετά το στραπάτσο με τον ηγέτη της Μπάγερν.
Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι, υπάρχουν οχτώ παίκτες για πέντε θέσεις, με κάποια ονόματα πάντως να είναι πιο "βαριά" και να έχουν το προβάδισμα, έναντι παικτών ελπιδοφόρων μεν, που δεν θα μπορούσα να τους θέσω σε προτεραιότητα δε. Ένας τέτοιος για παράδειγμα είναι ο Lekavicius που προέρχεται από το -7 με τον Παναθηναϊκό. Για να παραμένει στο ρόστερ προφανώς υπάρχουν προσδοκίες από τον Λιθουανό (παρεμπιπτόντως ο Ivanovic έμεινε στο 10 με την Ρεάλ), ωστόσο αυτές δεν είναι τόσες (ή τόσο στέρεες, καλύτερα) ώστε να τεθεί βασικός.
Το ίδιο ισχύει και για τον Da Silva, που προέρχεται από το πρώτο του μονοψήφιο σκορ με την Ζενίτ. Το σκορ καθ' εαυτό δεν προκαλεί προβληματισμό, τουλάχιστον όχι μεγαλύτερο από το χρόνο συμμετοχής του. Με τους Thiemann και Lammers όμως ενεργούς, οι λύσεις της γερμανικής ομάδας πληθαίνουν κι έτσι δεν εξαρτάται άμεσα από την απόδοση του Da Silva. Μπορεί να επανέρθει στα διψήφια, δεν είναι απίθανο όμως να συνεχίσει σε πιο χαμηλές σχετικά πτήσεις με την Ούνιξ κι ως εκ τούτου, δεν μπορώ να τον θέσω σε προτεραιότητα για βασική θέση.
Από την άλλη, παρά τις δύσκολες αναμετρήσεις που έχουν, δεν μπορώ να περάσω στον πάγκο παίκτες όπως ο Zizic, ο Okobo και ο Jones. Συμπτωματικά, ο Ολυμπιακός είναι η χειρότερη ομάδα για τους αντίπαλους σέντερ, κόβοντας 3,22 μονάδες από το ράνκινγκ τους, ενώ το ίδιο ισχύει για την Μπαρτσελόνα στον άσσο, με 5,12 μείον στους PGs. Τα νούμερα αυτά θα ήταν απαγορευτικά για άλλους παίκτες, όμως το φετινό ιστορικό των συγκεκριμένων είναι τέτοιο που το ρίσκο είναι μεγαλύτερο αν βρεθούν στον πάγκο, παρά βασικοί.
Έτσι λοιπόν, Hall, Enoch και Eriksson είναι τρεις παίκτες για δύο θέσεις και βάσει αντιπάλου, η καλύτερη περίπτωση φαίνεται να είναι ο σέντερ της Μπασκόνια, με την ΤΣΣΚΑ πράσινη στο 2,69. Το νούμερο αυτό βέβαια είναι χωρίς τον Milutinov που επέστρεψε, αν και πάλι, δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να υπολογιστεί στο 100% αυτή την στιγμή, αμέσως μετά την επιστροφή του. Πράσινη με +1,85 είναι και η Ούνιξ για τους SGs όσον αφορά τον Eriksson, ενώ η Εφές βρίσκεται στο +0,62 αναφορικά με τους C. Δεν υπάρχει κάτι τόσο προφανές δηλαδή.
Ο υψηλός χρόνος συμμετοχής του σέντερ της Μονακό στα τελευταία ματς με κάνει να τον θέσω στο βασικό σχήμα της ομάδας, εξάλλου ο Αμερικανός έχει 9/10 διψήφια, με μοναδική παραφωνία τον αγώνα με την Μπασκόνια όπου αγωνίστηκε 7:41. Ο Enoch εντυπωσιάζει δύο αγωνιστικές μεν, αλλά συνολικά δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Hall ώστε να προηγηθεί στην ιεραρχία, παρότι είναι πράγματι εντυπωσιακές οι δύο τελευταίες του παραστάσεις.
Enoch Vs Eriksson λοιπόν, σε ένα αρκετά δύσκολο δίλημμα που θα πρέπει να μαντέψω αν ο Enoch θα κάνει τρίτο σερί 30άρι (ή έστω 20άρι), ή αν ο Eriksson θα συνεχίσει να βάζει τα τρίποντα και απέναντι στην Ούνιξ. Η αρχική μου επιλογή ήταν ο Αμερικανός σέντερ, καθώς δύο σερί 30άρες δεν είναι καθημερινό φαινόμενο, ειδικά φέτος, δεν μπορώ να πω όμως ότι και η frontline της ΤΣΣΚΑ με ενθουσιάζει για αντίπαλος. Μπορεί ο Nnoko να έχει περάσει στο περιθώριο και ο Enoch να είναι ο κύριος εκφραστής των επιθέσεων της Μπασκόνια στο ζωγραφιστό, όμως αυτή η ...μοναξιά απέναντι σε μια τόσο πλήρη αντίπαλο δεν είναι πάντα ευνοϊκός παράγοντας (βλέπε Ivanovic χθες). Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί κι από το αν παραμείνει εκτός ο Costello.
Από την άλλη, δεν μπορώ να θεωρήσω δεδομένη μια νέα καλή παρουσία του Eriksson με την Ζενίτ, κάτι όμως με οδηγεί στη δική του προτίμηση. Ίσως η περισσότερη εμπειρία που έχει, ίσως το δύσκολο ματσάρισμα των γκαρντ της Βιλερμπάν που θεωρητικά θα μπορούσε ένας εξ αυτών να περάσει στον πάγκο για χάρη του Σουηδού κόντρα στην πράσινη Ούνιξ, ίσως ένα μεγαλύτερο φαντασιακό "δέσιμο" μαζί του, μιας και αποκτήθηκε μία αγωνιστική πριν μπει στο ραντάρ των περισσότερων παικτών, με κάνουν να περάσω τον γκαρντ της Άλμπα ως έκτο παίκτη, αφήνοντας τον Enoch με την ΤΣΣΚΑ αναπληρωματικό, φοβούμενος μια πιθανή παγίδα. Όλα αυτά βέβαια θα κριθούν από το αποτέλεσμα, αλλά σε κάθε περίπτωση θα υπάρξει όφελος, έστω και στο 50%, μαζί με το οικονομικό σκέλος φυσικά.
Δυστυχώς τα δύσκολα δεν τελείωσαν, αφού θα πρέπει να ληφθεί απόφαση και για τον αρχηγό της ομάδας. Η επιλογή μεταξύ Okobo και Jones κάθε άλλο παρά εύκολη είναι και δεδομένου ότι η Μπαρτσελόνα κόβει αρκετά από τους αντίπαλους γκαρντ, αυτή τη φορά η αποφυγή του όποιου διλήμματος έχει αρκετό νόημα (πολύ περισσότερο τουλάχιστον απ' ότι είχε στο ΟΑΚΑ). Ο Hall επίσης δεν είναι άσχημη επιλογή, όμως ο Αμερικανός έχει τρία 20άρια σε δέκα ματς, έναντι τεσσάρων του Zizic σε μόλις έξι. Κάπως έτσι, λέω να πάω All In με τον Κροάτη, παρά τη δύσκολη αναμέτρηση που έχει στο ΣΕΦ. Με εύρος σκορ 16-26 στα πέντε τελευταία ματς και δεδομένου ότι γενικά δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα φάουλ φέτος, ο σέντερ της Μακάμπι είναι στα μάτια μου η πιο ελκυστική επιλογή από το σύνολο του ρόστερ. Το καλό θα ήταν βέβαια να έχει αποδώσει ο Lucic για να μην βρεθώ τώρα σ' αυτή τη διαδικασία που πολλοί άλλοι παίκτες δεν έχουν, λόγω κάποιου μεγαλύτερου ονόματος, όμως οι συγκυρίες είναι τέτοιες που οι "αστέρες" της ομάδας έχουν δύσκολες αναμετρήσεις σήμερα.
Έτσι λοιπόν, το τελικό ρόστερ της High Voltage για την 11η αγωνιστική θα έχει ως εξής:
Devotion.
