Πρεμιέρα για την High Voltage με ένα αρκετά ετερογενές ρόστερ που αποτελείται από μεγάλους σταρ και από τίμιους συγγενείς!
Να 'μαστε πάλι λοιπόν εδώ, όλοι οι φίλοι του Fantasy και της Euroleague για να απολαύσουμε για μία ακόμα χρονιά το αγαπημένο μας παιχνίδι που μπαίνει αισίως στην 18η του σεζόν. Ως γνωστόν, το gameplay έχει αλλάξει θεαματικά, με τα καλά του και τα ...λίγο στραβά του, αλλά αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για όλους όσους νιώθουν ...devotion, που θα εξερευνήσουν νέες πτυχές του ταλέντου τους ως μάνατζερ.
Δυστυχώς, χρόνος πολύς δεν υπάρχει για εκτεταμένες αναλύσεις, οπότε θα φροντίσω, θέλω να πιστεύω, να είμαι σχετικά σύντομος, στην ανάλυση της πρώτης σύνθεσης της High Voltage για τη νέα σεζόν. Έτσι κι αλλιώς, το περιβάλλον είναι άγνωστο, δεν έχω κάποια προσωπική εμπειρία σε συγκεκριμένα στοιχεία του παιχνιδιού, παρότι συμμετέχω σ' αυτό από την πρώτη του σεζόν (μαζί με άλλους 22 ηρωικούς "συναδέλφους", την πρώτη αγωνιστική του Οκτώβρη του 2004), επομένως και να θέλω, δεν μπορώ να εντρυφήσω ιδιαίτερα σε όλα τα νέα στοιχεία του Fantasy. Από την άλλη βέβαια, η διαδικασία δημιουργίας του αρχικού ρόστερ είναι ιδιαίτερα γοητευτική από μόνη της για να αλλοιωθεί από αυτά τα νέα χαρακτηριστικά του καινούριου gameplay (πχ εσωτερικές αλλαγές μεταξύ των δύο αγωνιστικών ημερών), επομένως, προς το παρόν τουλάχιστον, θα τα αγνοήσω κι αφού καταρτίσω το τελικό ρόστερ, τότε ίσως τα ενσωματώσω κι αυτά στο σχεδιασμό.
Κάθε ρόστερ προφανώς ξεκινά από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες που βρίσκει διαθέσιμες στην αγορά κι από εκεί και πέρα κοιτάει να γεμίσει τα κενά και φυσικά, αν μπορεί, να "χτυπήσει" και κάποιο μεγάλο όνομα. Το κακό είναι ότι μετά το πρώτο μεγάλο όνομα, ανθίζει η απληστία και ψάχνεις για το δεύτερο και το τρίτο κοκ, μέχρι που βλέπεις ότι δεν αρκούν ούτε τέσσερις παγκίτες των 4 credits, για να καλύψεις τον πάγκο σου. Ας τα πάρουμε όμως όλα με τη σειρά.
Το πρώτο δίδυμο που ήρθε απευθείας στην ομάδα ήταν αυτό των forwards
Vezenkov-Lucic, δυστυχώς ο δεύτερος όμως, ίσως ο πιο υποτιμημένος παίκτης σε ολόκληρη την αγορά στην αρχή της χρονιάς, είναι τραυματίας, επομένως χάνουμε, όλοι μας λίγο πολύ, την ευκαιρία για δύο εξαιρετικά ελπιδοφόρες περιπτώσεις σε προνομιακή τιμή. Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού θα έρθει πάντως στο ρόστερ, αφού δείχνει ικανός να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο φέτος.
Δυστυχώς, πολλές ευκαιρίες στα μεσαία στρώματα τιμών, όπως συνήθως συνέβαινε τις προηγούμενες χρονιές, δεν υπάρχουν φέτος και λέω δυστυχώς γιατί από εκεί ξεκινούσε το χτίσιμο η High Voltage. Παίκτες όπως ο Brown και ο Nappier φυσικά ξεχωρίζουν, όμως ο πρώτος παίζει σε αρκετά άγνωστο περιβάλλον και διστάζω να τον αποκτήσω απευθείας και μάλιστα βασικό, ενώ ο δεύτερος τραυματίστηκε επίσης, επομένως βγαίνει από το κάδρο. Άρα ίσως πρέπει να κινηθούμε πρώτα στα ακριβά.
Η μεταγραφή του
Mike James στη Μονακό προκάλεσε αίσθηση στην μπασκετική Ευρώπη και, ευτυχώς, οι τιμές του Fantasy είχαν βγει νωρίτερα, επομένως δύσκολα θα μπορούσε να μπει στη συνέχεια ως ο πιο ακριβός του παίκτης. Κάπως έτσι, ο Αμερικανός κοστίζει μόνο 16 credits και η λέξη "μόνο" υπάρχει γιατί το potential του σε μια τέτοια ομάδα πραγματικά δεν έχει ταβάνι. Ίσως η απόκτησή του τόσο σύντομα, χωρίς να χει δουλέψει ιδιαίτερα με τους συμπαίκτες του είναι ένα ρίσκο, όμως από την άλλη, μιλάμε για έναν παίκτη που θα δικαιολογούσε αυτά τα credits ακόμα και στην ΤΣΣΚΑ. Προτιμώ λοιπόν να μετανιώσω που τον πήρα, παρά που τον απέφυγα...
Με μια τόσο ακριβή μεταγραφή, αναγκαστικά θα πρέπει να κοιτάξω στα χαμηλότερα στρώματα τιμών, για να ισοσκελίσω το υψηλό της κόστος. Ένας παίκτης που μου 'κανε θετική εντύπωση κατά τη διάρκεια του καθιερωμένου scouting ήταν ο
Malte Delow της Άλμπα, ένας παίκτης από τους ...πολλούς αδιάφορους φαντασιακά των Γερμανών αυτά τα χρόνια που αγωνίζονται στην Euroleague, ωστόσο στα φιλικά της ομάδας του είχε παρουσία αρκετά ανώτερη των 4,3 που κοστίζει στο παιχνίδι, επομένως, είναι από τους ελάχιστους που μπορεί να έχουν κάποιο ρόλο σε τόσο φθηνή τιμή. Έτσι κι αλλιώς, το ρίσκο είναι ελάχιστο και θα πρέπει τέτοιου είδους παίκτες να αποκτηθούν.
Λόγω πίεσης χρόνου αντιλαμβάνομαι ότι η ροή της ανάλυσης δεν είναι ιδιαίτερα ομαλή κι αυτό μπορεί να σας κουράζει καθώς θα επιστρέψω στα λημέρια του Μονακό για τον
Donatas Motejunas ενός παίκτη που έχει να αγωνιστεί μια δεκαετία στην Euroleague. Δεν γνωρίζω σε τι αγωνιστική κατάσταση είναι, τα πρώτα δείγματα με τους Μονεγάσκους δεν μοιάζουν ανησυχητικά, ενώ είναι δεδομένη η έφεσή του στο ρημπάουντ, κάτι που σημαίνει ασφαλές, έως ένα σημείο ράνκινγκ. Αν μάλιστα δικαιολογήσει το όνομά του, τότε τα 11,2 credits που κοστίζει αποτελούν εξαιρετική τιμή για την κλάση του κι έτσι θα αποτελέσει το σέντερ της High Voltage.
Για το δεύτερο σέντερ της ομάδας, η προσοχή μου στράφηκε στον Petrusev, που όμως απορρίφθηκε λόγω Ρεάλ, στον Lauvergne, που το ένστικτό μου λέει ότι θα τα πάει καλύτερα φέτος και θα μας απασχολήσει, αλλά είναι ...too much για πρεμιέρα, όπως και στον Zirbes, που επίσης πιστεύω ότι μπορεί να κάνει αισθητή την παρουσία του τη φετινή σεζόν. Έχει κι αυτός όμως δύσκολο ματς μέσα στην Φενέρ και τα 8,5 credits που κοστίζει ίσως χρειαστούν σε άλλες θέσεις.
Έτσι, η απληστία μου μ' έφερε στην προσωρινή απόκτηση του Milutinov, για τον οποίο θεωρώ τα 16 credits αρκετά ικανοποιητική τιμή. Ωστόσο, η τιμή αυτή είναι επίσης αρκετά ...δυσβάσταχτη για ένα ρόστερ 100 credits με 10 παίκτες και προπονητή και ο πλουραλισμός της ΤΣΣΚΑ με κάνει κάπως διστακτικό. Στην πράξη, ο Σέρβος δεν χώρεσε για λίγο στα πλάνα της ομάδας κι αυτή είναι η αιτία που δεν αποτελεί μέρος του αρχικού ρόστερ.
Μέσα σε όλα τα εναλλακτικά πλάνα πάντως, ένας φθηνός φόργουορντ ήταν σταθερός κι αυτός δεν ήταν άλλος από τον
Λεωνίδα Κασελάκη, που είναι ένας από τους ελάχιστους παίκτες της θέσης που μπορεί να φέρει ράνκινγκ από τα 5,4 credits που κοστίζει. Υπάρχει μεγάλη λειψανδρία σε φθηνούς παίκτες (πλην γκαρντ), επομένως η απόκτησή του είναι σχεδόν επιτακτική.
Κάπως έτσι έρχεται στο ρόστερ και ο
Luka Mitrovic του Αστέρα, ένα πουλέν από τα παλιά που μπορεί να κοστίζει κάτι παραπάνω (6,5 credits), αλλά θεωρώ ότι, αυτή την περίοδο τουλάχιστον, θα έχει την ευκαιρία να αποδώσει σε μια frontline που δεν τρομάζει ιδιαίτερα. Η συγκεκριμένη επιλογή έχει το ρίσκο της, μιας και ο Σέρβος έχει να σημειώσει νούμερα πάνω από πενταετία, απόντος του White όμως ξεκινά βασικός για την ομάδα του κι έτσι η συγκυρία δείχνει ευνοϊκή.
Επιστρέφοντας στους γκαρντ, όπου γενικά θεωρώ ότι υπάρχει μεγαλύτερος πλούτος σε όλα τα στρώματα, δύο αρκετά προσιτοί παίκτες που μου έκλειναν το μάτι ήταν οι Granger και Lekavicius, ενώ θεωρώ αρκετά καλή περίπτωση και τον Eriksson της Άλμπα, το εκτός έδρας παιχνίδι στην Βαρκελώνη όμως με κρατά σε απόσταση, από την στιγμή μάλιστα που κοστίζει πιο ακριβά από τους δύο. Ο Leca είναι κάτι παραπάνω από τίμια περίπτωση στα 7,8 credits, ωστόσο τρέφω υψηλές προσδοκίες για τον Ουρουγουανό της Μπασκόνια τη φετινή σεζόν. Ακόμα και χωρίς την απουσία του Baldwin, o
Granger είχε σχεδιαστεί να έρθει στην High Voltage και πλέον καταλαμβάνει επάξια τη θέση του έκτου παίκτη της ομάδας.
Έχοντας κάνει αρκετές φθηνές επιλογές, μάλλον ήρθε ξανά η ώρα να κοιτάξουμε ψηλότερα. Όπως ανέφερα, την περίπτωση του Milutinov την κυνήγησα αρκετά, ωστόσο πάντα κάπου το πράγμα στράβωνε, επομένως, γιατί να μην κινηθώ εναλλακτικά; Όσο εναλλακτική μπορεί να θεωρείται η λύση του
Nikola Mirotic του καλύτερου παίκτη του Fantasy συνολικά την περσινή σεζόν; Τα 15,5 credits δεν είναι υπερβολική τιμή, συγκριτικά με τους άλλους αστέρες του παιχνιδιού. Οι δυνατότητές του φυσικά δεν χρειάζονται περαιτέρω ανάλυσης, ενώ η Άλμπα, που μπορεί να προβληματίζει ως ασθενής αντίπαλος, επέτρεψε 53 συνολικά μονάδες ράνκινγκ στον Ισπανό-Μαυροβούνιο την περσινή σεζόν. Από την στιγμή που δεν υπάρχουν forwards να ενθουσιάζουν λοιπόν, why not?
Έχουμε 8/10 έτοιμο ρόστερ κι έτσι ήρθε η στιγμή να ανοίξουμε και το θέμα του προπονητή. Η αρχική μου επιλογή ήταν ο Σάρας, καθώς έχει το πιο εύκολο ματς από τους TOP προπονητές (ή για να ακριβολογούμε, από τις TOP ομάδες). Η έλευση του Λιθουανού υπαγορευόταν κι από την πεποίθηση/γνώση ότι η αλλαγή του προπονητή θα συμπεριλαμβάνεται στις τρεις διαθέσιμες αλλαγές κάθε αγωνιστικής. Κάτι τέτοιο θα περιόριζε αισθητά το χτίσιμο της ομάδας, ειδικά τις πρώτες κρίσιμες αγωνιστικές, επομένως η σταθερή παρουσία ενός δυνατού κόουτς θα εξασφάλιζε σκορ και ευελιξία στο σχεδιασμό της ομάδας. Κάτι τέτοιο όμως τελικά δεν ισχύει, ο προπονητής αποτελεί μια έξτρα αλλαγή, επομένως η παρουσία του Σάρας στο ρόστερ δεν είναι επιτακτική.
Η αλήθεια είναι ότι καθαρά "ψυχρά", η αγορά του μάλλον συμφέρει την ομάδα, από την άλλη όμως, η τιμή του περιορίζει τα ...διαχειριστικά μου ένστικτα, στο σχεδιασμό της ομάδας. Έτσι, θα προτιμήσω να αξιοποιήσω το μπάτζετ στους παίκτες, όπου εκεί υφίσταται διαδικασία χτισίματος του ρόστερ, παρά στον κόουτς, που μπορεί να γίνεται διαρκώς ένα rotation. Χωρίς να κρίνω το ένα σωστό και το άλλο λάθος, κάπως έτσι προσωπικά το απολαμβάνω περισσότερο, γι' αυτό και στο κομμάτι του προπονητή θα επενδύσω σε πιο "ψαγμένες" λύσεις.
Καθόλου ψαγμένες δηλαδή, όταν πρόκειται για τον Μπαρτζώκα και τον Μίτροβιτς, που συγκεντρώνουν ήδη μεγάλη προτίμηση από το κοινό. Η εικόνα του Ολυμπιακού στα φιλικά και οι απουσίες της Μπασκόνια θέτουν σε προτεραιότητα τον Έλληνα προπονητή, αφού ίσως έχει την ευκαιρία για μεγάλη νίκη (αν και τους Βάσκους, ειδικά εκτός έδρας, δεν πρέπει ποτέ να τους υποτιμάς, όποια σύνθεση κι αν έχουν), ωστόσο, όπως συμβαίνει και με κάθε άλλη περίπτωση που δεν προχωρά, η απόκτησή του δεν "βγαίνει" οικονομικά. Είναι εφικτή δηλαδή, αλλά μετά οι εναπομείναντες παίκτες δεν ενθουσιάζουν στο ρόστερ.
Έτσι λοιπόν, αναγκαστικά θα στραφώ στον
Zvezdan Mitrovic της Μονακό, τον πιο φθηνό προπονητή του παιχνιδιού, τα 4,8 credits του οποίου ορίστηκαν πριν την απόκτηση του James. Αποτελεί εξ ορισμού δηλαδή μια υποτιμημένη περίπτωση και θεωρώ ότι έχει ελπίδες για νικηφόρο ντεμπούτο κόντρα στον Παναθηναϊκό. Τρεις ...παίκτες από τους Μονεγάσκους στο ρόστερ, κάτι που αυξάνει το ρίσκο, όμως θεωρώ πως και οι τρεις μπορούν να αποδώσουν παραπάνω από την αρχική τους τιμή.
Ουσιαστικά ο Μαυροβούνιος κόουτς ήρθε για να μπορέσει να αποκτηθεί ένα καλό όνομα στη θέση του σέντερ, δίπλα στον Motejunas. Ο Jalen Reynolds μοιάζει εξαιρετική περίπτωση κόντρα στην ελλειπή Μπάγερν και χωρίς τον Zizic από πλευράς Μακάμπι, όμως μετά δεν περισσεύουν 4 credits για την αγορά οποιουδήποτε παίκτη στη 10η θέση του ρόστερ κι αυτό τον αποκλείει από την ομάδα. Αντιθέτως, στο ρόστερ χωράει ο
Jordan Mickey που κοστίζει 12,3 credits, μια τιμή σίγουρα όχι φθηνή βέβαια, βάσει του εσωτερικού ανταγωνισμού που έχει να αντιμετωπίσει. Για την ώρα πάντως δείχνει να έχει προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον και ίσως αυτός να έρχεται πρώτος στην ιεραρχία, αλλά και χρονικά, από τους Gudaitis και Poythress. Το ματς με την Ούνιξ δεν αποτρέπει από ένα θετικό ντεμπούτο, σ' αντίθεση με άλλες πρεμιέρες σέντερ που αναφέρθηκαν, επομένως, ο παίκτης της Ζενίτ πια, θα έρθει να πάρει θέση βασικού στο ρόστερ, σε ένα σχηματισμό 1-2-2.
Τέλος, με 4,1 credits να απομένουν, η απόκτηση του τελευταίου παίκτη δεν μπορεί παρά να είναι τυπική. Αυτός που μπορεί να έχει χρόνο (αν και αυτό δεν είναι πάντα καλό, ειδικά στην έδρα που αγωνίζεται) είναι ο
Jason George της Μπάγερν, με τους Βαυαρούς εξάλλου να έχουν πολλές απουσίες. Ο George αγωνίστηκε 15 λεπτά στην πρεμιέρα της γερμανικής λίγκας (χωρίς να καταφέρει να πετύχει κάτι) και είναι η μόνη επιλογή που δείχνει να έχει κάποιο επιχείρημα μαζί της, για να αποκτηθεί.
Έτσι, η High Voltage παίρνει τα ρίσκα της όσον αφορά την απόκτηση αρκετών ακριβών παικτών, αλλά και την αγορά ενός πολύ φθηνού προπονητή, την στιγμή μάλιστα που δείχνουν να υπάρχουν καλύτερες ευκαιρίες. Αυτό όμως γίνεται γιατί, όπως ανέφερα, δεν υπάρχουν πολλές λύσεις στα μεσαία στρώματα που να με ενθουσιάζουν (με τους Lucic, Nappier μάλιστα να είναι εκτός), ενώ από την άλλη, έτσι ίσως αξιοποιείται καλύτερα η διαφορά βασικών - πάγκου. Υπάρχουν έξι παίκτες για τους οποίους υπάρχουν προσδοκίες για σκορ (James, Mirotic, Vezenkov, Mickey, Motejunas, Granger) και τέσσερις παίκτες με πιο τυπική παρουσία και θεωρητικές μόνο ελπίδες. Επομένως, το να διεκδικήσω το 100% από έξι "καλούς" παίκτες και το 50% από τους τέσσερις "τυπικούς" νομίζω ευθυγραμμίζεται με τις ανάγκες του νέου gameplay. Όλα αυτά θεωρητικά βέβαια, θα φανεί στην πράξη τί τελικά συμφέρει και τι όχι.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, η επιλογή μου θα ήταν ο Mirotic, αν δεν αγωνιζόταν ο Mike James μια μέρα πριν. Για μένα δεν είναι 100% ξεκάθαρο πως ακριβώς γίνονται οι εσωτερικές αλλαγές κι αν όντως, ο Mirotic που αγωνίζεται Παρασκευή θα μπορεί να αντικαταστήσει τον James στη θέση του αρχηγού, αν χρειαστεί, από την στιγμή όμως που αυτό το σενάριο μοιάζει δυνατό, θα πορευτώ έτσι. Αρχηγός ο Mike James λοιπόν και ...βλέπουμε...
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη αγωνιστική της νέας σεζόν θα έχει ως εξής:
Η τελική δεκάδα ίσως επιδέχεται εσωτερικών αλλαγών μέχρι το ξεκίνημα της αγωνιστικής, αλλά αυτό θα διευθετηθεί, αν χρειαστεί, μέσα στις επόμενες ώρες.
Devotion.