We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Τελευταίος χορός
Με πολλά ανοιχτά μέτωπα, η High Voltage σχεδιάζει το ρόστερ της τελευταίας - άκρως φαντασιακής - αγωνιστικής της σεζόν.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 30/05/2021 14:01
Δύο υπέροχους και συναρπαστικούς ημιτελικούς απολαύσαμε την Παρασκευή, με τις Εφές και Μπαρτσελόνα να παίρνουν την πρόκριση στο σουτ και να δίνουν ραντεβού για το σημερινό μεγάλο τελικό, επιβεβαιώνοντας λίγο πολύ τις προβλέψεις των περισσότερων φιλάθλων. Το πρώτο ματς φαινόταν λιγάκι ανιαρό, λόγω της μεγάλης υπεροχής της Εφές, όμως η επιστροφή της ΤΣΣΚΑ στον αγώνα και η διεκδίκηση της νίκης με τις ίδιες αξιώσεις με την Εφές μας θύμισε μια από τις πιο "κλασικές" διαστάσεις του Final Four, αφού ουκ ολίγες ανατροπές έχουν συμβεί σ' αυτό, ειδικά την τελευταία δεκαετία (και με την ΤΣΣΚΑ συνήθως σε ρόλο θύματος και όχι - παρολίγον - θύτη). Όσο για το δεύτερο ημιτελικό, η Μιλάνο κέρδισε την αναγνώριση, όχι όμως και την πρόκριση, με τη δουλειά του Μεσίνα να ξεδιπλώνεται στο παρκέ, αλλά το "the shot" του Higgins να της κόβει απότομα τα φτερά και να χαρίζει την πρόκριση στην πανίσχυρη Μπαρτσελόνα. Οριακές νίκες λοιπόν και για τις δύο φιναλίστ, όπως οριακές ήταν και οι επικρατήσεις στα playoffs των τριών εκ των τεσσάρων ομάδων του Final Four, κάτι που σημαίνει ότι οι διαφορές μεταξύ των ομάδων ήταν πραγματικά μικρές και η φετινή σεζόν ήταν πράγματι μια από τις πιο ανταγωνιστικές όλων των εποχών.

Στο φαντασιακό σκέλος, η High Voltage κινήθηκε σε αρκετά λογικά πλαίσια όσον αφορά τις επιλογές της και σημείωσε επίδοση 152,4 πόντων (4.111η καλύτερη επίδοση της αγωνιστικής), αθροίζοντας έτσι 6.251,5 πόντους, σκαρφαλώνοντας λιγοστές θέσεις στη βαθμολογία, όπου βρίσκεται πλέον στο Νο. 271 της κατάταξης. Το μπάτζετ αθροίζει 23,73 εκατομμύρια.

Η μικρή αυτή βαθμολογική άνοδος της ομάδας οφείλεται στην επιλογή του Micic ως αρχηγό, με τον Σέρβο να προσφέρει 57,2 πόντους στην ομάδα, πραγματοποιώντας ένα σπουδαίο ματς έως ότου αποβληθεί με πέντε φάουλ, κόντρα στην ΤΣΣΚΑ. Ο γκαρντ της Εφές ήταν μεν η πιο δημοφιλής επιλογή των ομάδων, ωστόσο και οι λιγοστές (ή όχι και τόσο λιγοστές; ) επιλογές του Larkin ήταν αυτές που άφησαν πίσω τις αντίστοιχες ομάδες και επέτρεψαν στην High Voltage να βρεθεί κάποιες θέσεις ψηλότερα στη βαθμολογία.

Από εκεί και πέρα, οι επιλογές των ψηλών της ΤΣΣΚΑ, Voigtmann και Shengelia δεν απέδωσαν ακριβώς καρπούς, με τον Γερμανό να μένει στο 8 ράνκινγκ σε 33 σχεδόν λεπτά συμμετοχής, έχοντας μόλις 2/3 τρίποντα και 3-0 φάουλ, μεταξύ άλλων, στα στατιστικά του και τον Γεωργιανό να παρουσιάζεται όντως πιο δραστήριος, αλλά να μην καταφέρνει να μετουσιώσει αυτό το ρόλο σε ένα αξιόλογο Index Rating. Δεν το πήγαινε άσχημα ο Toko, μαζεύοντας έστω και με δυσκολία το ράνκινγκ, αλλά τα δύο του φάουλ προς τα τέλη της τρίτης περιόδου και η αποχώρησή του από το παρκέ (με 4 φάουλ) μέχρι και τη λήξη του αγώνα, τον άφησαν στο 9 Index Rating, με τον ...Sanli να παρουσιάζεται πολλές φορές ανυπέρβλητο εμπόδιο στο δρόμο του προς το καλάθι.

Ευτυχώς, το σκορ του Shengelia ήταν παρόμοιο με αυτά των Delaney (10) και Shields (9) που έμειναν εκτός ρόστερ, παρότι έδειχναν πιο λογικές επιλογές κι έτσι δεν υπήρξε κάποια ζημιά από εδώ. Σαφώς βέβαια, υπήρξαν και παίκτες που τα πήγαν πολύ καλύτερα και έκαναν με τη σειρά τους τη διαφορά για τις ομάδες που τους εμπιστεύθηκαν, όπως για παράδειγμα ο Καλάθης, που έμεινε εκτός ρόστερ διότι θα ήταν ο τέταρτος παίκτης από την ίδια ομάδα, ή παίκτες όπως ο Hackett και ο Simon, που σίγουρα θα είχαν μπει ακόμα και σε ανταγωνιστικά ρόστερ.

Από τους 152,4 πόντους, οι 122 σημειώθηκαν από την τριάδα Micic - Clyburn - Mirotic, με το φόργουορντ της ΤΣΣΚΑ να είναι συγκινητικός (34 ράνκινγκ) και να κρατά μόνος του την ομάδα του όσο βρισκόταν πίσω στο σκορ και το δεύτερο να επανέρχεται σε προ - playoffs εμφανίσεις, μπαίνοντας φουριόζος στο παρκέ, ενώ στη συνέχεια αξιοποίησε τα κερδισμένα φάουλ και τις βολές για να βρεθεί σε ακόμα υψηλότερο ράνκινγκ (30,8 πόντοι).

Οι μεγάλες απογοητεύσεις ήταν οι Larkin και Davies, με τον πρώτο να ...ξεκουράζεται από τον Αταμάν όσο η Εφές βρισκόταν μπροστά με διαφορά και να μην βρίσκει ρυθμό κόντρα στην ΤΣΣΚΑ (5 ράνκινγκ) και το δεύτερο να πραγματοποιεί το μοναδικό φετινό του ματς όπου δεν κέρδισε ούτε ένα φάουλ, μένοντας σε μια τουλάχιστον αδιάφορη παρουσία με -1 Index Rating σε 23 λεπτά συμμετοχής. Το πράγμα έδειχνε να στραβώνει και για τον Higgins, με τα τέσσερα φάουλ που φορτώθηκε αρκετή ώρα πριν τη λήξη του αγώνα, όμως το τεράστιο καλάθι που πέτυχε με τη λήξη άφησε μια πιο θετική αύρα στους 8,8 πόντους που συνεισέφερε στην ομάδα.

Πλέον, βρισκόμαστε ενόψει της τελευταίας αγωνιστικής της σεζόν, μιας αγωνιστικής που τυγχάνει να είναι και μια από τις πιο ιδιαίτερες της χρονιάς επίσης, λόγω του μικρού τελικού. Το τι θα δούμε στον αγώνα αυτό δεν το γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι οι προπονητές, από θέμα αγωνιστικής διάθεσης των παικτών, ενώ ήδη με τις δηλώσεις τους, Ιτούδης και Μεσίνα έχουν καταστήσει σαφές ότι θα ανοίξουν το rotation και θα προστατεύσουν παίκτες που είχαν, ή είναι επιρρεπείς σε τραυματισμούς, ενόψει και των τελικών υποχρεώσεών τους που ακολουθούν στα εγχώρια πρωταθλήματα. Έτσι, η χρονιά στο Fantasy θα τελειώσει όπως είχαμε ...συνηθίσει όλη τη χρονιά, αναμένοντας δηλαδή μέχρι την τελευταία στιγμή για πιθανές απουσίες που μπορεί να αλλοιώσουν την φαντασιακή μας εικόνα.

Στην πράξη, οι δηλώσεις τους αυτές αναγκαστικά κατευθύνουν στην προτίμηση παικτών από το μεγάλο τελικό, μιας και το ρίσκο ενός DNP ή μιας πιο τυπικής συμμετοχής ενός παίκτη, από το μικρό τελικό, αυξάνεται. Προφανώς, δεν γίνεται κανένας παίκτης να μην αποδώσει και πάντα υπάρχουν αυτοί που το "νιώθουν" καλύτερα και εκμεταλλευόμενοι μάλιστα μια πιο χαλαρή διάθεση για άμυνα, φτάνουν σε υψηλό ράνκινγκ, ωστόσο ο εντοπισμός τους είναι δύσκολος χωρίς να υπάρχουν δεδομένα. Για παράδειγμα, ο Clyburn παίζει συνεχόμενα 30λεπτα σε VTB και Euroleague, επομένως οι πιθανότητες συντήρησής του είναι πιθανές, ενώ ο Delaney είχε φέτος πρόβλημα τραυματισμού χάνοντας μερικές αγωνιστικές, επομένως δεν είναι απίθανο να τον δούμε να ξεκουράζεται ή να παίρνει λιγότερο από το συνηθισμένο χρόνο συμμετοχής. Αυτές βέβαια είναι απλά εικασίες που κάνω, με βάση τις δηλώσεις των προπονητών και μόνο.

Delaney και Shields είναι δύο παίκτες που θα με ενδιέφερε να έχω στο μικρό τελικό, αν αγωνιστούν κανονικά, ωστόσο ειδικά με τον πρώτο δεν μπορώ να ρισκάρω. Επίσης δεν χρειάζεται να παραμείνει ο Shengelia στην ομάδα, μιας και έτσι κι αλλιώς δεν προσέφερε τα προσδοκώμενα, ενώ αγωνίζεται επίσης στο μικρό τελικό. Από τον αγώνα αυτό, θα μπορούσα ίσως να διατηρήσω στο ρόστερ τον Voigtmann, καθώς δεν μπορώ από τη μια να φανταστώ τον Eric να βγάζει 40λεπτο και, το κυριότερο, ο Γερμανός έχει αποδείξει ότι μπορεί να σημειώσει αξιόλογο ράνκινγκ σε σχετικά χαμηλό χρόνο συμμετοχής (20 λεπτά). Επομένως, το να έχει μια παρόμοια χρονική συμμετοχή και στο μικρό τελικό με την Μιλάνο δεν μου φαίνεται τόσο παράλογο, ούτε το να καταφέρει να προσφέρει ράνκινγκ μέσα σ' αυτό. Κάπως έτσι, οι φόβοι μου για τον εν λόγω ψηλό της ΤΣΣΚΑ, βάσει εικασιών πάντα, είναι λιγότεροι, σε σχέση με άλλους παίκτες.

Ένας τέτοιος είναι αναπόφευκτα ο Clyburn, αλλά ο συγκεκριμένος παίκτης δεν μπορεί να αποχωρήσει αν δεν είναι δεδομένη η απουσία του από το σημερινό ματς. Έτσι, αν δεν προκύψει κάποια σχετική ενημέρωση, ο Αμερικανός θα παραμείνει στο ρόστερ της High Voltage, έχοντας όμως στο νου μου μέχρι και την τελευταία στιγμή ότι μπορεί να προκύψει κάποια εξέλιξη που να απαιτεί την αλλαγή του. Μέχρι τότε όμως, το "Sell" button δεν μπορεί να πατηθεί, παρά μόνο να είναι σε ...stand by.

Ας περάσουμε όμως και στον τελικό, όπου υπάρχουν τα σημεία αναφοράς που διατηρούν ανεπιφύλακτα τη θέση τους στο ρόστερ. Micic και Larkin από τη μια, Mirotic και Higgins από την άλλη, είναι τέσσερις παίκτες που θα βρίσκονται σχεδόν σε όλα τα ρόστερ του παιχνιδιού, ενώ θα διατηρήσω την πίστη μου και στον Davies, αφού η ευελιξία του στο αμυντικό κομμάτι από τη θέση πέντε είναι μάλλον απαραίτητη σήμερα, ενώ θέλω να πιστεύω ότι δεν θα κάνει δεύτερο συνεχόμενο κακό ματς σε αυτό το επίπεδο.

Κάπως έτσι, τα 7/8 του ρόστερ είναι συμπληρωμένα και μία μόνο θέση απομένει για να ολοκληρωθεί αυτό, με την προσοχή να είναι εύλογα στραμμένη στον Καλάθη, ο οποίος κινδυνεύει να μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης στην Euroleague μετά από 3,5 χρόνια και να χάσει τον τελικό. Τα νεότερα για τη συμμετοχή του αναμένεται να βγουν ...τελευταία στιγμή, άρα ίσως και μετά την έναρξη της προθεσμίας και αυτό αναγκαστικά με οδηγεί απευθείας στο Plan B, με την ελπίδα, τα όποια νέα, να προκύψουν νωρίτερα και φυσικά ευχή όλων μας είναι να αγωνιστεί κανονικά στον τελικό.

Μέχρι τότε όμως, στο ρόστερ θα έρθει ο Krunoslav Simon, το ...κροατικό κλειδί της Εφές, που διαθέτει την κλάση και την εμπειρία να σταθεί επάξια σε ένα τόσο μεγάλο αγώνα. Έτσι κι αλλιώς, θα προτιμούσα ο όγδοος παίκτης να είναι από τον τελικό και μια ισορροπία 3-3 μεταξύ παικτών Μπαρτσελόνα και Εφές δείχνει πιο λογική, ειδικά με την απουσία του Καλάθη. Υπάρχουν κι άλλοι παίκτες να ερίζουν, όπως ο Hanga (αν δεν παίξει ο Καλάθης), ο Gasol, ο Singleton και ο Beaubois, αλλά ο Simon μου βγάζει τη μεγαλύτερη ασφάλεια απ' όλους. Σίγουρα ο Gasol ιντριγκάρει ως περίπτωση και θεωρώ πως πολλοί, όπως κι εγώ, θα τον εμπιστευθούν σε μια έστω ομάδα τους, αλλά και ο Simon είναι ένας παίκτης που μπορεί να αποδειχθεί x-factor στον τελικό.

Με πολλά μέτωπα ανοιχτά λοιπόν, κάπως έτσι προκύπτει ο σχεδιασμός της High Voltage για την τελευταία αγωνιστική του φετινού παιχνιδιού. Ο τραυματισμός του Καλάθη, αλλά και τα ορθάνοιχτα μέτωπα του μικρού τελικού, κυρίως όσον αφορά τους Clyburn, Voigtmann, αλλά και τους υπόλοιπους παίκτες ΤΣΣΚΑ και Μιλάνο (μπορεί να προκύψει κάποια ευκαιρία από άλλες απουσίες), μπορούν να διαφοροποιήσουν σημαντικά το ρόστερ της ομάδας, σε σχέση με αυτό που παρουσιάζεται αυτή την στιγμή. Επομένως, θα είμαστε όλοι stand-by μέχρι και την τελευταία στιγμή, ή μέχρις ότου προκύψουν κάποιες ειδήσεις που θα μας οδηγήσουν σε νέες αποφάσεις.

Στο κομμάτι της αρχηγίας, προφανώς ο παίκτης αυτός θα αγωνίζεται στον τελικό και δεν υπάρχει λόγος ρίσκου πέραν των προφανών επιλογών Micic, Mirotic, ή έστω και Larkin. Πιθανή απουσία του Καλάθη ανεβάζει κι άλλο τις μετοχές του Higgins, αλλά κάτι τέτοιο ισχύει ίσως και για τον Micic. Ο Σέρβος δείχνει η πιο ασφαλής περίπτωση αυτή την στιγμή, επομένως θα συνεχίσω να πορεύομαι με την πιο δημοφιλή ξανά επιλογή, με τον Mirotic να παίρνει τη θέση του υπαρχηγού. Όσο για τον Larkin, έχουμε δει τι μπορεί να κάνει, ειδικά κόντρα στην Μπαρτσελόνα και αυτή την φορά τον εξέτασα ίσως και περισσότερο απ' ότι στους ημιτελικούς. Ωστόσο γνωρίζω πως όσο κι αν το "βασανίσω", δύσκολα θα υποβαθμίσω τον Micic, όταν μάλιστα προέρχεται από ένα σαφώς καλύτερο ημιτελικό.

Έτσι, λοιπόν, ένα πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 41η και τελευταία αγωνιστική του φετινού Fantasy Challenge, με την ουσιώδη (και όχι τυπική) σημείωση ότι αυτό μπορεί να διαφοροποιηθεί σημαντικά, με βάση τις όποιες εξελίξεις, έχει ως εξής:




Devotion.







  '; ?>