';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Αλυσιδωτές αντιδράσεις
H High Voltage προσπαθεί να εντοπίσει την καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στις safe περιπτώσεις και στους παίκτες-στοιχήματα για την τέταρτη αγωνιστική των Playoffs.
Δημοσιεύτηκε: 29/04/2021 16:46
Εξαιρετική μπορεί να χαρακτηριστεί η τρίτη αγωνιστική των Playoffs για την High Voltage, με την ομάδα να επαναφέρει στο ρόστερ και να στηρίζει παίκτες που έλαμψαν με την απόδοσή τους, όπως ο Lucic και ο Micic που αποκτήθηκαν μετά από "διάλειμμα" μιας αγωνιστικής, αλλά και ο Clyburn, που προτιμήθηκε να παραμείνει στο ρόστερ, ως ο όγδοος παίκτης. Έτσι, η ομάδα συγκέντρωσε 207,3 πόντους, σημειώνοντας την 535η καλύτερη επίδοση της αγωνιστικής, η οποία την έφερε στη θέση 273 της γενικής κατάταξης, 111 θέσεις ψηλότερα δηλαδή από την προηγούμενη αγωνιστική. Η ομάδα αθροίζει 5.856,5 πόντους, ενώ το μπάτζετ της ανέρχεται στα 23,58M.
Η πρώτη κίνηση της High Voltage ήταν να επαναφέρει τον Micic στο ρόστερ, μετά την αναγκαία αλλαγή της δεύτερης αγωνιστικής. Ο Σέρβος άσσος ήταν ασταμάτητος στην ...ήττα της ομάδας του από την Ρεάλ, σημειώνοντας 34 Index Rating ελλείψει πάντως και του Tavares, που λίγα λεπτά πριν την έναρξη του αγώνα έγινε γνωστό ότι δεν θα πατήσει στο παρκέ. Υπήρξαν ...αρχηγικές σκέψεις για τον Micic, αλλά το αντίβαρο του Larkin και το must της Φενέρ του De Colo μ' έκαναν να παραμείνω στην αρχική μου επιλογή. Ο συμπαίκτης του Σέρβου πάντως ήταν εκτός τόπου και χρόνου στην Μαδρίτη, σημειώνοντας το δεύτερο συνεχόμενο 4 ράνκινγκ εκτός έδρας, δίχως να μπει στο παρκέ με τη σωστή νοοτροπία, αλλά η ζημιά από εδώ ήταν ελάχιστη, μιας και δύσκολα θα υπήρχε ανταγωνιστική ομάδα χωρίς τον Larkin στη σύνθεσή της, μετά τις εμφανίσεις του στα δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς.
Η δεύτερη κίνηση ήταν ο ερχομός του Lucic, ο οποίος στο τρίτο παιχνίδι με την Μιλάνο αποτύπωσε στο παρκέ όχι μόνο την κλάση του, αλλά και την ηγετική του στόφα. Όσο κι αν πλησίαζαν οι Ιταλοί, ο Σέρβος είχε πάντα την απάντηση και με 27 πόντους, 4/5 τρίποντα, 11/12 βολές, 10 κερδισμένα φάουλ, 7 ρημπάουντ και 35 Index Rating χάρισε στην ομάδα του μια σπουδαία νίκη, χωρίς μάλιστα ιδιαίτερη συμπαράσταση από Baldwin και Reynolds.
Η διαφορά στο σκορ του Lucic από το σκορ του LeDay (4) που αποχώρησε είναι χαοτική (34,5), ενώ σίγουρα μόνο αμελητέα δεν είναι κι αυτή του Micic από τον Voigtmann, παρόλο που ο δεύτερος κάθε άλλο παρά υστέρησε στην τρίτη νίκη της ομάδας του επί της Φενέρ: 18 ράνκινγκ με 5/6 σουτ σε 23,5 λεπτά συμμετοχής ήταν μια επίδοση καλύτερη από αυτή που προσέφερε ο Mirotic, όχι όμως κι από αυτή του Clyburn, που επιλέχθηκε τελικά να μείνει αντί του Γερμανού. Ο MVP, βάσει ράνκινγκ, της τρίτης αγωνιστικής των Playoffs προσέφερε 41,8 φαντασιακούς πόντους, κάνοντας πράγματα και θαύματα στον αγώνα με την Φενέρ, την οποία φιλοδώρησε με 34 πόντους στο παρκέ. Για να θυμηθούμε και τα ...παλιά, η πλάστιγγα με τον Shengelia άνοιξε σε υπερθετικό βαθμό (έμεινε στον άσσο ο Γεωργιανός), με τον Clyburn να αθροίζει συνολικά 74,8 σκορ στις τρεις αγωνιστικές των Playoffs και τον Toko μόλις 20,3!
Πλέον βέβαια αυτοί οι παίκτες βγαίνουν από την εξίσωση του σχεδιασμού της νέας αγωνιστικής, όπως εξάλλου ισχύει τόσο με τον Vesely, που μόλις επέστρεψε, όσο φυσικά και με τον De Colo, τον αρχηγό της ομάδας για την τρίτη αγωνιστική. Ο Γάλλος ξεκίνησε εξαιρετικά την αναμέτρηση και στο πρώτο ημίχρονο βρισκόταν περί το 15 ράνκινγκ. Η συνέχεια ωστόσο δεν ήταν ανάλογη, η ΤΣΣΚΑ ξέφυγε απότομα, ο γκαρντ της Φενέρ ξέπεσε στο 11, αλλά παρότι το ματς έδειχνε χαμένο, επέστρεψε στο παρκέ για να φτάσει μέχρι το 19 και να χαρίσει έτσι το πρώτο αξιόλογο σκορ από αρχηγό σ' αυτά τα Playoffs στην High Voltage. Μπορεί να μην ήταν κάποια ακόμα 30άρα από τις πολλές που σημειώθηκαν, ωστόσο όταν στις δύο πρώτες αγωνιστικές οι αρχηγοί έχουν αθροίσει σκορ 16 ...με τους διπλασιασμούς, τότε αυτοί οι 38 πόντοι είναι σαφώς ευπρόσδεκτοι.
Μιλώντας για 30άρες, άλλη μία πέτυχε και ο Davies (30,8) στη μεγάλη νίκη της Μπαρτσελόνα επί της Ζενίτ. Για μένα προσωπικά αυτός ήταν ο πραγματικός MVP της τρίτης αγωνιστικής, με την παρουσία του στο ζωγραφιστό σε άμυνα και επίθεση για την ομάδα του να είναι κάτι παραπάνω από κομβική. Όταν ο Αμερικανός έλειπε η ομάδα του κατέρρεε, ειδικά στην άμυνα όπου οι αντίπαλοι έβρισκαν πολύ πιο εύκολα το δρόμο προς το καλάθι, ενώ και επιθετικά φυσικά ήταν ...απαράμιλλος, σκοράροντας 22 πόντους, αυτή τη φορά όχι με 12/13 βολές (είχε μόλις 2/4), αλλά με 7/12 δίποντα και 2/2 τρίποντα. Έχοντας εικόνα όλων των παιχνιδιών, το ποσοστό που έχει λάβει στη σχετική μου ερώτηση στο Twitter μου φαίνεται τουλάχιστον άδικο, χωρίς να υποτιμώ ούτε την ηγετική παράσταση του Lucic με την Μιλάνο, ούτε βέβαια και την καθηλωτική εμφάνιση του Clyburn με την Φενέρ.
Στη νίκη της Μπαρτσελόνα, ελαφρώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο Mirotic, που έδειξε να θέλει να βγάλει φάσεις για να πάρει τα πάνω του, χωρίς όμως να έχει πάντα την επιτυχία που θα ήθελε. Είναι φανερό έχει επηρεαστεί και η ψυχολογία του μετά την παρουσία του στα δύο ματς της Βαρκελώνης και χωρίς την κλασική ηρεμία που τον διακρίνει δεν μπορεί να αποδώσει στο παρκέ αυτά που μπορεί, αλλά αναγκάζεται για παράδειγμα να ...σπρώξει, δις μάλιστα, τον Zubkov σε 1on1 στο ζωγραφιστό και να υποπέσει έτσι σε επιθετικό φάουλ. Σίγουρα, αυτή την στιγμή δεν βρίσκεται στο σωστό μήκος κύματος πνευματικά, αλλά το break της Μπαρτσελόνα, αλλά και η κάπως καλύτερη απόδοσή του, με το 12 Index Rating και μερικές φάσεις που όντως του βγήκαν, ίσως μπορούν να γυρίσουν το διακόπτη. Με την ΤΣΣΚΑ εκτός επόμενης αγωνιστικής πάντως και τις λύσεις στους forwards να περιορίζονται κι άλλο, λογικά δεν τίθεται κάποιο θέμα αποχώρησης του Ισπανού.
Ένας λόγος για την ήττα της Ζενίτ ήταν ασφαλώς και ο περιορισμός του Pangos, που έμεινε στους 10 πόντους (με 3/9 σουτ), τις 6 ασσίστ, τα 6 λάθη και το 7 ράνκινγκ στο παιχνίδι. Ο Καναδός δεν κατάφερε ποτέ να βρει ρυθμό και η περίπτωσή του θα προβλημάτιζε περισσότερο) αν δεν αποχωρούσε ο Mr. Fantasy (ναι, από την Γαλλία), από το παιχνίδι αυτή την στιγμή. Ακόμα και σε μια κακή βραδιά πάντως, κατάφερε να είναι σχετικά αξιοπρεπής, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Με τους De Colo και Clyburn να αποχωρούν, ο ένας μόνιμα κι ο άλλος προσωρινά, από το φετινό παιχνίδι, είναι δεδομένο πως η ομάδα ψάχνει δύο νέους παίκτες να εντάξει στο ρόστερ της, έναν forward κι έναν utility, αν θεωρήσουμε πως αρχικά ο Pangos μεταβαίνει σε θέση γκαρντ για να εξεταστεί από εκεί η περίπτωσή του. Εύλογα, παίκτες όπως ο Davies, ο Micic και ο Lucic δεν το κουνάνε από το ρόστερ, ενώ όσο κι αν το βασανίσω, είναι μάλλον δεδομένο ότι το ίδιο θα ισχύσει και για τους Larkin και Mirotic. Πόσο πιθανό είναι να διώξω και De Colo και Pangos και Larkin και να φέρω τουλάχιστον δύο νέους γκαρντς, ή να διώξω και Clyburn και Mirotic και να φέρω δύο νέους φόργουορντς, με την ΤΣΣΚΑ (Voigtmann, Shengelia) και την Φενέρ (Pierre) απούσες; Ας τα δούμε όμως με τη σειρά.
Στους γκαρντς το δίδυμο της Εφές δεν χαλάει, με τον Micic να έχει μπει πάλι σε beast mode και τον Larkin να ...χρωστά ένα καλύτερο ματς στο Game 4. Η παρουσία του Tavares σήμερα δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα, αλλά αυτό περισσότερο θα επηρεάσει το ζήτημα της αρχηγίας, όσον αφορά τους γκαρντ της Εφές κι όχι την παρουσία τους στο ρόστερ.
Όσον αφορά τον τρίτο παίκτη, εκεί ήδη υπάρχει ο Pangos, υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις των Higgins και Baldwin που θα μπορούσαν να μπουν στην εξίσωση. Οι δύο τελευταίοι πάντως παίζουν έτσι κι αλλιώς για τη θέση Utility, ενώ ο περιφερειακός της Μπαρτσελόνα χωρά και στη θέση Forward, με τον Clyburn να αποχωρεί, άρα δεν αποκλείεται τελικά να είναι παρόντες και οι τρεις στο ρόστερ. Επομένως, μπορώ να μεταθέσω την απόφαση λίγο αργότερα.
Για τον αντικαταστάτη του Clyburn υπάρχουν επίσης τρεις περιπτώσεις: Thomas, LeDay και Higgins, με τον πρώτο να πραγματοποιεί εξαιρετική σειρά με την Μπαρτσελόνα, φτάνοντας μάλιστα μέχρι το 21 Index Rating στο Game 3, ενώ τον Αμερικανό της Μιλάνο να επιβεβαιώνει τον κανόνα της έδρας στα τρία μέχρι τώρα παιχνίδια με την Μπάγερν, αφού τα 29 και 14 εντός Μιλάνου διαδέχθηκε το 4άρι μέσα το Μόναχο. Αποθαρρυντικό στοιχείο, με τα 2 γρήγορα φάουλ που έκανε να παίζουν μεν το ρόλο τους (αγωνίστηκε μόλις 21,5 λεπτά, έναντι 31,5+ στα δύο πρώτα ματς), ωστόσο και πάλι η εικόνα του παίκτη δεν ήταν τέτοια που να ενθουσιάζει η απόκτησή του αυτή την στιγμή. Μπορώ να εμπιστευθώ πιο εύκολα τον Will Thomas και μάλιστα εντός Αγ. Πετρούπολης, όπου φέτος έχει μέσο όρο ράνκινγκ 14,4. Στη σειρά με την Μπαρτσελόνα έως τώρα ο μέσος όρος αυτός ανεβαίνει στο 16 και με τον σταθερά υψηλό χρόνο συμμετοχής και την απουσία οποιουδήποτε θέματος με τα φάουλ (μ.ο. σεζόν 1,6 με μάξιμουμ τα 4), μπορώ να ποντάρω σε μια πληθωρικότερη παρουσία, ακόμα κι αν δεν εκτελέσει πολύ, όπως εξάλλου συνέβη στο Game 3 (10 πόντοι με 2/5 δίποντα, 9 ρημπάουντ, 4 ασσίστ). Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι ο Thomas φέτος εντός έδρας έχει 17/18 σκορ 9+, με μοναδική εξαίρεση το 3 με την Ζαλγκίρις. Μπορεί τα 20άρια να ναι σπάνια και το ταβάνι του να μην δείχνει πολύ υψηλό, αλλά κάτι τέτοιο λίγο πολύ ισχύει και για τους ανταγωνιστές του, βάσει της φετινής τους εικόνας. Κάπως έτσι, ο forward της Ζενίτ καπαρώνει και τη θέση forward της ομάδας.
Περνώντας στη θέση Utility, όπου έτσι κι αλλιώς πρέπει να αποκτηθεί κάποιος παίκτης, προφανώς πάντα παίζει το σενάριο της επιστροφής του Tavares, αν βέβαια ο σέντερ της Ρεάλ αγωνιστεί απόψε. Δεν είναι δεδομένο ένα καλό σκορ και ειδικά από την στιγμή που δεν κατάφερε να αγωνιστεί στο Game 3, που ήταν και τελικός για την ομάδα του, δύσκολα πιστεύω πως θα είναι στο 100% ακόμα και στο αισιόδοξο σενάριο. Έτσι, για την ώρα θα τον αφήσω εκτός πλάνων, ωστόσο μιας και το δικό του παιχνίδι ξεκινά την τέταρτη αγωνιστική σήμερα, αν υπάρξει η πληροφορία ότι παίζει και ξεκινά βασικός, τότε είναι πολύ πιθανή η άμεση ένταξή του στο ρόστερ, για χάρη του παίκτη που θα βρίσκεται μέχρι τότε στη θέση Utility.
Έτσι, λοιπόν, Pangos, Higgins και Baldwin παίζουν για δύο θέσεις του ρόστερ και μάλιστα πρέπει να μπουν σε ιεραρχία, για να προκύψει άμα και ένα πιθανό δίλημμα με τον Tavares, για τη θέση Utility. Βάσει απόδοσης στα playoffs προηγείται ο Pangos, βάσει εμπειρίας ο Higgins, ενώ ο Baldwin υπερτερεί στο ταβάνι, ως προς την έδρα που αγωνίζεται: 15 ο μέσος όρος του φέτος εντός, 13,6 του Pangos εντός, 11,6 του Higgins εκτός. Η αλήθεια είναι πάντως ότι δυσκολεύομαι να θέσω πρώτο στην ιεραρχία τον γκαρντ της Μπάγερν, αναμένοντας ένα καλό που παιχνίδι που σίγουρα είναι ικανός να κάνει, όταν αυτός είναι ο πιο άπειρος, ο πιο ασταθής κι αυτός με το μικρότερο συνολικό ράνκινγκ στα playoffs (41, έναντι 45 του Higgins και 59 του Pangos). Αντίστοιχα, με τον Pangos να πραγματοποιεί συνολικά μακράν καλύτερα playoffs έως τώρα, δύσκολα μπορώ να τον θέσω ως Νο. 3 της εν λόγω ιεραρχίας, παρόλο που η εικόνα του στο Game 3 δεν ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική. Εφόσον όμως το αντίπαλο δέος, όπως ανέφερα και στην προηγούμενη ανάλυση, δεν υπάρχει κι εφόσον αποτελεί το Νο. 1 βιολί της ομάδας του (σ' αντίθεση με τους άλλους δύο), τότε ο Καναδός παραμένει στο ρόστερ, μάλιστα στη θέση guard της ομάδας.
Για τη θέση Utility λοιπόν, το δίλημμα διαμορφώνεται ως Higgins Vs Baldwin, με τη μεγαλύτερη αξιοπιστία του πρώτου (3/3 διψήφια σκορ με Ζενίτ), να αντιπαραβάλλεται με το ταβάνι του δεύτερου. Η safe λογική μ' αρέσει αυτή την αγωνιστική, με τον Higgins μάλιστα να έχει potential για υψηλότερο σκορ, όπως φάνηκε και στο τρίτο παιχνίδι, όπου δύο γρήγορα φάουλ τον άφησαν εκτός παρκέ για περισσότερο από το συνηθισμένο (23:12, ενώ στα δύο πρώτα ματς έπαιξε πάνω από 30 λεπτά). Από την άλλη όμως, το 13 ράνκινγκ που σημείωσε οφείλεται ελαφρώς και στον παράγοντα τύχη, με την μπάλα στα χέρια του στα αναγκαστικά φάουλ που υπέπεσε η Ζενίτ στο τέλος του αγώνα, που μεταφράστηκαν σε έξι επιπλέον μονάδες ράνκινγκ στα 38 τελευταία δευτερόλεπτα. Με τον Αμερικανό να είναι βέβαια από τους πλέον ικανούς σουτέρ ελευθέρων βολών, το χαρακτηριστικό αυτό δεν προκαλεί εντύπωση, ούτε είναι φυσικά απίθανο να επαναληφθεί. Δύο στοιχεία ωστόσο εδώ προβληματίζουν.
Το πρώτο είναι το μικρότερο θεωρητικά ταβάνι του Higgins, ειδικά εκτός έδρας. Το μεγαλύτερο φετινό σκορ του Αμερικανού είναι το 21 στον Παναθηναϊκό, όταν και ο Mirotic είναι παρών. Τα δύο 28άρια του είναι με τον συμπαίκτη του απόντα, ενώ από εκεί και πέρα, μετά το 21, το μεγαλύτερό του είναι το 17. Όπως και όλη η Μπαρτσελόνα δηλαδή (o Davies έχει ακόμα πιο χαοτική διαφορά εντός και εκτός έδρας), μακριά από την Βαρκελώνη δυσκολεύεται περισσότερο να βρει ράνκινγκ, ενώ η Ζενίτ δεν είναι Παναθηναϊκός, απέχοντας περίπου 4 μονάδες στο ράνκινγκ των αντίπαλων SGs και SFs σε όλη τη σεζόν. Σε ματς τόσο ειδικών συνθηκών βέβαια αυτά δεν λένε και πολλά (εξάλλου λείπει και ο Ponitka), ωστόσο είναι μια παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί, όταν η απόφαση είναι να ληφθεί στις λεπτομέρειες. Θεωρητικά, η επιλογή του Higgins εξισώνεται μ' αυτήν του Baldwin, περιμένοντας ένα μεγάλο ματς που μπορεί, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα συμβεί.
Το δεύτερο στοιχείο είναι η ενδεχόμενη παρουσία πέντε παικτών από το ίδιο ματς, με έξι ομάδες διαθέσιμες στο παιχνίδι. Davies και Mirotic από τη μια, Pangos και Thomas από την άλλη, είναι ήδη πολλοί για μια σειρά με γενικά χαμηλό ράνκινγκ, ωστόσο είναι αλήθεια πως αυτές οι ομάδες έχουν μικρότερη εντροπία ως προς την κατανομή του ράνκινγκ στα φετινά playoffs, σ αντίθεση πχ με ομάδες όπως η Ρεάλ και η Μιλάνο που δεν έχουν κάποιον παίκτη που να ξεχωρίζει εξόφθαλμα.
Έτσι, η περίπτωση του Baldwin αρχίζει να κερδίζει έδαφος παρά το μεγαλύτερο ρίσκο που τη συνοδεύει. Δύσκολα μπορώ να φανταστώ τον Higgins να είναι κακός στο κρίσιμο Game 4, όμως δεν χρειάζομαι τόσο οργιώδη φαντασία για τον άπειρο γκαρντ της Μπάγερν. Ο Baldwin πάντως αδικήθηκε στο Game 3, αφού κάποια αναπάντεχα, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, φάουλ, τον έθεσαν από νωρίς εκτός αγώνα. Αν παρέμενε περισσότερη ώρα στο παρκέ από τα 18 λεπτά που αγωνίστηκε και μάλιστα στα κρίσιμα τελευταία λεπτά, όπου μπορεί να κέρδιζε και κάνα ζευγάρι βολών παραπάνω, τότε η εικόνα του θα ήταν σαφώς πιο ελκυστική αυτή την στιγμή για την αγορά του. Έχοντας πάντως 15 μ.ο. εντός έδρας και με 16/18 σκορ του (και 11/11 τελευταία) να ξεκινούν από 8+, ο γκαρντ των Βαυαρών δεν δείχνει άσχημη περίπτωση, παρόλο που χρειάζομαι την ταυτόχρονη παρουσία τεσσάρων ήδη παικτών από το ντέρμπι της Ζενίτ με την Μπαρτσελόνα, για να τον προτιμήσω έναντι του Higgins.
Higgins και Baldwin εν τω μεταξύ έχουν κάποια παρεμφερή στατιστικά έως τώρα στα Playoffs: 9/22 δίποντα ο πρώτος, 8/22 ο δεύτερος, 3/9 τρίποντα ο Higgins, 3/12 ο Baldwin, 19/20 και 19/22 βολές, αντίστοιχα, 9 κερδισμένα φάουλ περισσότερα ο Higgins, 8 ο Baldwin.
Όπως ανέφερα βέβαια, πάντα υπάρχει το σενάριο του Tavares που μπορεί απλά να εξαλείψει το παραπάνω δίλημμα και να μπει αυτός στη θέση Utility. Σε κάθε περίπτωση, αν σημειωθεί κάποια αλλαγή, είτε με Tavares, είτε γενικότερη, θα υπάρξει, έγκαιρη θέλω να πιστεύω, ενημέρωση.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, βάσει της τρέχουσας αγωνιστικής του κατάστασης και χρησιμότητάς στην ομάδα του, η περίπτωση του Davies δείχνει μονόδρομος. Με ράνκινγκς κατά σειρά 25, 33 και 28, δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυσης η επιλογή του. Ο Micic θα μπορούσε φυσικά να αποτελεί επίσης επιλογή, αλλά το άγνωστο για την ώρα στάτους του Tavares και η σκέψη ότι αυτή τη φορά μπορεί ο Larkin να είναι αυτός που θα ξεσπαθώσει, κρατούν τον Σέρβο σε θέση υπαρχηγού στην ομάδα.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 38η αγωνιστική του παιχνιδιού, θα έχει πιθανώς ως εξής:
Devotion.
Η πρώτη κίνηση της High Voltage ήταν να επαναφέρει τον Micic στο ρόστερ, μετά την αναγκαία αλλαγή της δεύτερης αγωνιστικής. Ο Σέρβος άσσος ήταν ασταμάτητος στην ...ήττα της ομάδας του από την Ρεάλ, σημειώνοντας 34 Index Rating ελλείψει πάντως και του Tavares, που λίγα λεπτά πριν την έναρξη του αγώνα έγινε γνωστό ότι δεν θα πατήσει στο παρκέ. Υπήρξαν ...αρχηγικές σκέψεις για τον Micic, αλλά το αντίβαρο του Larkin και το must της Φενέρ του De Colo μ' έκαναν να παραμείνω στην αρχική μου επιλογή. Ο συμπαίκτης του Σέρβου πάντως ήταν εκτός τόπου και χρόνου στην Μαδρίτη, σημειώνοντας το δεύτερο συνεχόμενο 4 ράνκινγκ εκτός έδρας, δίχως να μπει στο παρκέ με τη σωστή νοοτροπία, αλλά η ζημιά από εδώ ήταν ελάχιστη, μιας και δύσκολα θα υπήρχε ανταγωνιστική ομάδα χωρίς τον Larkin στη σύνθεσή της, μετά τις εμφανίσεις του στα δύο πρώτα παιχνίδια της σειράς.
Η δεύτερη κίνηση ήταν ο ερχομός του Lucic, ο οποίος στο τρίτο παιχνίδι με την Μιλάνο αποτύπωσε στο παρκέ όχι μόνο την κλάση του, αλλά και την ηγετική του στόφα. Όσο κι αν πλησίαζαν οι Ιταλοί, ο Σέρβος είχε πάντα την απάντηση και με 27 πόντους, 4/5 τρίποντα, 11/12 βολές, 10 κερδισμένα φάουλ, 7 ρημπάουντ και 35 Index Rating χάρισε στην ομάδα του μια σπουδαία νίκη, χωρίς μάλιστα ιδιαίτερη συμπαράσταση από Baldwin και Reynolds.
Η διαφορά στο σκορ του Lucic από το σκορ του LeDay (4) που αποχώρησε είναι χαοτική (34,5), ενώ σίγουρα μόνο αμελητέα δεν είναι κι αυτή του Micic από τον Voigtmann, παρόλο που ο δεύτερος κάθε άλλο παρά υστέρησε στην τρίτη νίκη της ομάδας του επί της Φενέρ: 18 ράνκινγκ με 5/6 σουτ σε 23,5 λεπτά συμμετοχής ήταν μια επίδοση καλύτερη από αυτή που προσέφερε ο Mirotic, όχι όμως κι από αυτή του Clyburn, που επιλέχθηκε τελικά να μείνει αντί του Γερμανού. Ο MVP, βάσει ράνκινγκ, της τρίτης αγωνιστικής των Playoffs προσέφερε 41,8 φαντασιακούς πόντους, κάνοντας πράγματα και θαύματα στον αγώνα με την Φενέρ, την οποία φιλοδώρησε με 34 πόντους στο παρκέ. Για να θυμηθούμε και τα ...παλιά, η πλάστιγγα με τον Shengelia άνοιξε σε υπερθετικό βαθμό (έμεινε στον άσσο ο Γεωργιανός), με τον Clyburn να αθροίζει συνολικά 74,8 σκορ στις τρεις αγωνιστικές των Playoffs και τον Toko μόλις 20,3!
Πλέον βέβαια αυτοί οι παίκτες βγαίνουν από την εξίσωση του σχεδιασμού της νέας αγωνιστικής, όπως εξάλλου ισχύει τόσο με τον Vesely, που μόλις επέστρεψε, όσο φυσικά και με τον De Colo, τον αρχηγό της ομάδας για την τρίτη αγωνιστική. Ο Γάλλος ξεκίνησε εξαιρετικά την αναμέτρηση και στο πρώτο ημίχρονο βρισκόταν περί το 15 ράνκινγκ. Η συνέχεια ωστόσο δεν ήταν ανάλογη, η ΤΣΣΚΑ ξέφυγε απότομα, ο γκαρντ της Φενέρ ξέπεσε στο 11, αλλά παρότι το ματς έδειχνε χαμένο, επέστρεψε στο παρκέ για να φτάσει μέχρι το 19 και να χαρίσει έτσι το πρώτο αξιόλογο σκορ από αρχηγό σ' αυτά τα Playoffs στην High Voltage. Μπορεί να μην ήταν κάποια ακόμα 30άρα από τις πολλές που σημειώθηκαν, ωστόσο όταν στις δύο πρώτες αγωνιστικές οι αρχηγοί έχουν αθροίσει σκορ 16 ...με τους διπλασιασμούς, τότε αυτοί οι 38 πόντοι είναι σαφώς ευπρόσδεκτοι.
Μιλώντας για 30άρες, άλλη μία πέτυχε και ο Davies (30,8) στη μεγάλη νίκη της Μπαρτσελόνα επί της Ζενίτ. Για μένα προσωπικά αυτός ήταν ο πραγματικός MVP της τρίτης αγωνιστικής, με την παρουσία του στο ζωγραφιστό σε άμυνα και επίθεση για την ομάδα του να είναι κάτι παραπάνω από κομβική. Όταν ο Αμερικανός έλειπε η ομάδα του κατέρρεε, ειδικά στην άμυνα όπου οι αντίπαλοι έβρισκαν πολύ πιο εύκολα το δρόμο προς το καλάθι, ενώ και επιθετικά φυσικά ήταν ...απαράμιλλος, σκοράροντας 22 πόντους, αυτή τη φορά όχι με 12/13 βολές (είχε μόλις 2/4), αλλά με 7/12 δίποντα και 2/2 τρίποντα. Έχοντας εικόνα όλων των παιχνιδιών, το ποσοστό που έχει λάβει στη σχετική μου ερώτηση στο Twitter μου φαίνεται τουλάχιστον άδικο, χωρίς να υποτιμώ ούτε την ηγετική παράσταση του Lucic με την Μιλάνο, ούτε βέβαια και την καθηλωτική εμφάνιση του Clyburn με την Φενέρ.
#Euroleague Playoffs Game 3 MVP?
— Notis Phil (@NotisPhil) April 28, 2021
Στη νίκη της Μπαρτσελόνα, ελαφρώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο Mirotic, που έδειξε να θέλει να βγάλει φάσεις για να πάρει τα πάνω του, χωρίς όμως να έχει πάντα την επιτυχία που θα ήθελε. Είναι φανερό έχει επηρεαστεί και η ψυχολογία του μετά την παρουσία του στα δύο ματς της Βαρκελώνης και χωρίς την κλασική ηρεμία που τον διακρίνει δεν μπορεί να αποδώσει στο παρκέ αυτά που μπορεί, αλλά αναγκάζεται για παράδειγμα να ...σπρώξει, δις μάλιστα, τον Zubkov σε 1on1 στο ζωγραφιστό και να υποπέσει έτσι σε επιθετικό φάουλ. Σίγουρα, αυτή την στιγμή δεν βρίσκεται στο σωστό μήκος κύματος πνευματικά, αλλά το break της Μπαρτσελόνα, αλλά και η κάπως καλύτερη απόδοσή του, με το 12 Index Rating και μερικές φάσεις που όντως του βγήκαν, ίσως μπορούν να γυρίσουν το διακόπτη. Με την ΤΣΣΚΑ εκτός επόμενης αγωνιστικής πάντως και τις λύσεις στους forwards να περιορίζονται κι άλλο, λογικά δεν τίθεται κάποιο θέμα αποχώρησης του Ισπανού.
Ένας λόγος για την ήττα της Ζενίτ ήταν ασφαλώς και ο περιορισμός του Pangos, που έμεινε στους 10 πόντους (με 3/9 σουτ), τις 6 ασσίστ, τα 6 λάθη και το 7 ράνκινγκ στο παιχνίδι. Ο Καναδός δεν κατάφερε ποτέ να βρει ρυθμό και η περίπτωσή του θα προβλημάτιζε περισσότερο) αν δεν αποχωρούσε ο Mr. Fantasy (ναι, από την Γαλλία), από το παιχνίδι αυτή την στιγμή. Ακόμα και σε μια κακή βραδιά πάντως, κατάφερε να είναι σχετικά αξιοπρεπής, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Με τους De Colo και Clyburn να αποχωρούν, ο ένας μόνιμα κι ο άλλος προσωρινά, από το φετινό παιχνίδι, είναι δεδομένο πως η ομάδα ψάχνει δύο νέους παίκτες να εντάξει στο ρόστερ της, έναν forward κι έναν utility, αν θεωρήσουμε πως αρχικά ο Pangos μεταβαίνει σε θέση γκαρντ για να εξεταστεί από εκεί η περίπτωσή του. Εύλογα, παίκτες όπως ο Davies, ο Micic και ο Lucic δεν το κουνάνε από το ρόστερ, ενώ όσο κι αν το βασανίσω, είναι μάλλον δεδομένο ότι το ίδιο θα ισχύσει και για τους Larkin και Mirotic. Πόσο πιθανό είναι να διώξω και De Colo και Pangos και Larkin και να φέρω τουλάχιστον δύο νέους γκαρντς, ή να διώξω και Clyburn και Mirotic και να φέρω δύο νέους φόργουορντς, με την ΤΣΣΚΑ (Voigtmann, Shengelia) και την Φενέρ (Pierre) απούσες; Ας τα δούμε όμως με τη σειρά.
Στους γκαρντς το δίδυμο της Εφές δεν χαλάει, με τον Micic να έχει μπει πάλι σε beast mode και τον Larkin να ...χρωστά ένα καλύτερο ματς στο Game 4. Η παρουσία του Tavares σήμερα δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα, αλλά αυτό περισσότερο θα επηρεάσει το ζήτημα της αρχηγίας, όσον αφορά τους γκαρντ της Εφές κι όχι την παρουσία τους στο ρόστερ.
Όσον αφορά τον τρίτο παίκτη, εκεί ήδη υπάρχει ο Pangos, υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις των Higgins και Baldwin που θα μπορούσαν να μπουν στην εξίσωση. Οι δύο τελευταίοι πάντως παίζουν έτσι κι αλλιώς για τη θέση Utility, ενώ ο περιφερειακός της Μπαρτσελόνα χωρά και στη θέση Forward, με τον Clyburn να αποχωρεί, άρα δεν αποκλείεται τελικά να είναι παρόντες και οι τρεις στο ρόστερ. Επομένως, μπορώ να μεταθέσω την απόφαση λίγο αργότερα.
Για τον αντικαταστάτη του Clyburn υπάρχουν επίσης τρεις περιπτώσεις: Thomas, LeDay και Higgins, με τον πρώτο να πραγματοποιεί εξαιρετική σειρά με την Μπαρτσελόνα, φτάνοντας μάλιστα μέχρι το 21 Index Rating στο Game 3, ενώ τον Αμερικανό της Μιλάνο να επιβεβαιώνει τον κανόνα της έδρας στα τρία μέχρι τώρα παιχνίδια με την Μπάγερν, αφού τα 29 και 14 εντός Μιλάνου διαδέχθηκε το 4άρι μέσα το Μόναχο. Αποθαρρυντικό στοιχείο, με τα 2 γρήγορα φάουλ που έκανε να παίζουν μεν το ρόλο τους (αγωνίστηκε μόλις 21,5 λεπτά, έναντι 31,5+ στα δύο πρώτα ματς), ωστόσο και πάλι η εικόνα του παίκτη δεν ήταν τέτοια που να ενθουσιάζει η απόκτησή του αυτή την στιγμή. Μπορώ να εμπιστευθώ πιο εύκολα τον Will Thomas και μάλιστα εντός Αγ. Πετρούπολης, όπου φέτος έχει μέσο όρο ράνκινγκ 14,4. Στη σειρά με την Μπαρτσελόνα έως τώρα ο μέσος όρος αυτός ανεβαίνει στο 16 και με τον σταθερά υψηλό χρόνο συμμετοχής και την απουσία οποιουδήποτε θέματος με τα φάουλ (μ.ο. σεζόν 1,6 με μάξιμουμ τα 4), μπορώ να ποντάρω σε μια πληθωρικότερη παρουσία, ακόμα κι αν δεν εκτελέσει πολύ, όπως εξάλλου συνέβη στο Game 3 (10 πόντοι με 2/5 δίποντα, 9 ρημπάουντ, 4 ασσίστ). Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι ο Thomas φέτος εντός έδρας έχει 17/18 σκορ 9+, με μοναδική εξαίρεση το 3 με την Ζαλγκίρις. Μπορεί τα 20άρια να ναι σπάνια και το ταβάνι του να μην δείχνει πολύ υψηλό, αλλά κάτι τέτοιο λίγο πολύ ισχύει και για τους ανταγωνιστές του, βάσει της φετινής τους εικόνας. Κάπως έτσι, ο forward της Ζενίτ καπαρώνει και τη θέση forward της ομάδας.
Περνώντας στη θέση Utility, όπου έτσι κι αλλιώς πρέπει να αποκτηθεί κάποιος παίκτης, προφανώς πάντα παίζει το σενάριο της επιστροφής του Tavares, αν βέβαια ο σέντερ της Ρεάλ αγωνιστεί απόψε. Δεν είναι δεδομένο ένα καλό σκορ και ειδικά από την στιγμή που δεν κατάφερε να αγωνιστεί στο Game 3, που ήταν και τελικός για την ομάδα του, δύσκολα πιστεύω πως θα είναι στο 100% ακόμα και στο αισιόδοξο σενάριο. Έτσι, για την ώρα θα τον αφήσω εκτός πλάνων, ωστόσο μιας και το δικό του παιχνίδι ξεκινά την τέταρτη αγωνιστική σήμερα, αν υπάρξει η πληροφορία ότι παίζει και ξεκινά βασικός, τότε είναι πολύ πιθανή η άμεση ένταξή του στο ρόστερ, για χάρη του παίκτη που θα βρίσκεται μέχρι τότε στη θέση Utility.
Έτσι, λοιπόν, Pangos, Higgins και Baldwin παίζουν για δύο θέσεις του ρόστερ και μάλιστα πρέπει να μπουν σε ιεραρχία, για να προκύψει άμα και ένα πιθανό δίλημμα με τον Tavares, για τη θέση Utility. Βάσει απόδοσης στα playoffs προηγείται ο Pangos, βάσει εμπειρίας ο Higgins, ενώ ο Baldwin υπερτερεί στο ταβάνι, ως προς την έδρα που αγωνίζεται: 15 ο μέσος όρος του φέτος εντός, 13,6 του Pangos εντός, 11,6 του Higgins εκτός. Η αλήθεια είναι πάντως ότι δυσκολεύομαι να θέσω πρώτο στην ιεραρχία τον γκαρντ της Μπάγερν, αναμένοντας ένα καλό που παιχνίδι που σίγουρα είναι ικανός να κάνει, όταν αυτός είναι ο πιο άπειρος, ο πιο ασταθής κι αυτός με το μικρότερο συνολικό ράνκινγκ στα playoffs (41, έναντι 45 του Higgins και 59 του Pangos). Αντίστοιχα, με τον Pangos να πραγματοποιεί συνολικά μακράν καλύτερα playoffs έως τώρα, δύσκολα μπορώ να τον θέσω ως Νο. 3 της εν λόγω ιεραρχίας, παρόλο που η εικόνα του στο Game 3 δεν ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντική. Εφόσον όμως το αντίπαλο δέος, όπως ανέφερα και στην προηγούμενη ανάλυση, δεν υπάρχει κι εφόσον αποτελεί το Νο. 1 βιολί της ομάδας του (σ' αντίθεση με τους άλλους δύο), τότε ο Καναδός παραμένει στο ρόστερ, μάλιστα στη θέση guard της ομάδας.
Για τη θέση Utility λοιπόν, το δίλημμα διαμορφώνεται ως Higgins Vs Baldwin, με τη μεγαλύτερη αξιοπιστία του πρώτου (3/3 διψήφια σκορ με Ζενίτ), να αντιπαραβάλλεται με το ταβάνι του δεύτερου. Η safe λογική μ' αρέσει αυτή την αγωνιστική, με τον Higgins μάλιστα να έχει potential για υψηλότερο σκορ, όπως φάνηκε και στο τρίτο παιχνίδι, όπου δύο γρήγορα φάουλ τον άφησαν εκτός παρκέ για περισσότερο από το συνηθισμένο (23:12, ενώ στα δύο πρώτα ματς έπαιξε πάνω από 30 λεπτά). Από την άλλη όμως, το 13 ράνκινγκ που σημείωσε οφείλεται ελαφρώς και στον παράγοντα τύχη, με την μπάλα στα χέρια του στα αναγκαστικά φάουλ που υπέπεσε η Ζενίτ στο τέλος του αγώνα, που μεταφράστηκαν σε έξι επιπλέον μονάδες ράνκινγκ στα 38 τελευταία δευτερόλεπτα. Με τον Αμερικανό να είναι βέβαια από τους πλέον ικανούς σουτέρ ελευθέρων βολών, το χαρακτηριστικό αυτό δεν προκαλεί εντύπωση, ούτε είναι φυσικά απίθανο να επαναληφθεί. Δύο στοιχεία ωστόσο εδώ προβληματίζουν.
Το πρώτο είναι το μικρότερο θεωρητικά ταβάνι του Higgins, ειδικά εκτός έδρας. Το μεγαλύτερο φετινό σκορ του Αμερικανού είναι το 21 στον Παναθηναϊκό, όταν και ο Mirotic είναι παρών. Τα δύο 28άρια του είναι με τον συμπαίκτη του απόντα, ενώ από εκεί και πέρα, μετά το 21, το μεγαλύτερό του είναι το 17. Όπως και όλη η Μπαρτσελόνα δηλαδή (o Davies έχει ακόμα πιο χαοτική διαφορά εντός και εκτός έδρας), μακριά από την Βαρκελώνη δυσκολεύεται περισσότερο να βρει ράνκινγκ, ενώ η Ζενίτ δεν είναι Παναθηναϊκός, απέχοντας περίπου 4 μονάδες στο ράνκινγκ των αντίπαλων SGs και SFs σε όλη τη σεζόν. Σε ματς τόσο ειδικών συνθηκών βέβαια αυτά δεν λένε και πολλά (εξάλλου λείπει και ο Ponitka), ωστόσο είναι μια παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί, όταν η απόφαση είναι να ληφθεί στις λεπτομέρειες. Θεωρητικά, η επιλογή του Higgins εξισώνεται μ' αυτήν του Baldwin, περιμένοντας ένα μεγάλο ματς που μπορεί, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα συμβεί.
Το δεύτερο στοιχείο είναι η ενδεχόμενη παρουσία πέντε παικτών από το ίδιο ματς, με έξι ομάδες διαθέσιμες στο παιχνίδι. Davies και Mirotic από τη μια, Pangos και Thomas από την άλλη, είναι ήδη πολλοί για μια σειρά με γενικά χαμηλό ράνκινγκ, ωστόσο είναι αλήθεια πως αυτές οι ομάδες έχουν μικρότερη εντροπία ως προς την κατανομή του ράνκινγκ στα φετινά playoffs, σ αντίθεση πχ με ομάδες όπως η Ρεάλ και η Μιλάνο που δεν έχουν κάποιον παίκτη που να ξεχωρίζει εξόφθαλμα.
Έτσι, η περίπτωση του Baldwin αρχίζει να κερδίζει έδαφος παρά το μεγαλύτερο ρίσκο που τη συνοδεύει. Δύσκολα μπορώ να φανταστώ τον Higgins να είναι κακός στο κρίσιμο Game 4, όμως δεν χρειάζομαι τόσο οργιώδη φαντασία για τον άπειρο γκαρντ της Μπάγερν. Ο Baldwin πάντως αδικήθηκε στο Game 3, αφού κάποια αναπάντεχα, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, φάουλ, τον έθεσαν από νωρίς εκτός αγώνα. Αν παρέμενε περισσότερη ώρα στο παρκέ από τα 18 λεπτά που αγωνίστηκε και μάλιστα στα κρίσιμα τελευταία λεπτά, όπου μπορεί να κέρδιζε και κάνα ζευγάρι βολών παραπάνω, τότε η εικόνα του θα ήταν σαφώς πιο ελκυστική αυτή την στιγμή για την αγορά του. Έχοντας πάντως 15 μ.ο. εντός έδρας και με 16/18 σκορ του (και 11/11 τελευταία) να ξεκινούν από 8+, ο γκαρντ των Βαυαρών δεν δείχνει άσχημη περίπτωση, παρόλο που χρειάζομαι την ταυτόχρονη παρουσία τεσσάρων ήδη παικτών από το ντέρμπι της Ζενίτ με την Μπαρτσελόνα, για να τον προτιμήσω έναντι του Higgins.
Higgins και Baldwin εν τω μεταξύ έχουν κάποια παρεμφερή στατιστικά έως τώρα στα Playoffs: 9/22 δίποντα ο πρώτος, 8/22 ο δεύτερος, 3/9 τρίποντα ο Higgins, 3/12 ο Baldwin, 19/20 και 19/22 βολές, αντίστοιχα, 9 κερδισμένα φάουλ περισσότερα ο Higgins, 8 ο Baldwin.
Όπως ανέφερα βέβαια, πάντα υπάρχει το σενάριο του Tavares που μπορεί απλά να εξαλείψει το παραπάνω δίλημμα και να μπει αυτός στη θέση Utility. Σε κάθε περίπτωση, αν σημειωθεί κάποια αλλαγή, είτε με Tavares, είτε γενικότερη, θα υπάρξει, έγκαιρη θέλω να πιστεύω, ενημέρωση.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, βάσει της τρέχουσας αγωνιστικής του κατάστασης και χρησιμότητάς στην ομάδα του, η περίπτωση του Davies δείχνει μονόδρομος. Με ράνκινγκς κατά σειρά 25, 33 και 28, δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυσης η επιλογή του. Ο Micic θα μπορούσε φυσικά να αποτελεί επίσης επιλογή, αλλά το άγνωστο για την ώρα στάτους του Tavares και η σκέψη ότι αυτή τη φορά μπορεί ο Larkin να είναι αυτός που θα ξεσπαθώσει, κρατούν τον Σέρβο σε θέση υπαρχηγού στην ομάδα.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 38η αγωνιστική του παιχνιδιού, θα έχει πιθανώς ως εξής:
Devotion.
