We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ο όγδοος παίκτης
Η όγδοη θέση του ρόστερ αποτελεί το μεγαλύτερο ζήτημα για την High Voltage ενόψει της 1ης αγωνιστικής των Playoffs στο Fantasy Challenge.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 20/04/2021 16:45
Έναρξη στα Playoffs της Euroleague σήμερα, μιας φάσης που δεν προλάβαμε καν να πλησιάσουμε την περσινή σεζόν, λόγω της πρωτόγνωρης, τότε, κατάστασης με τον covid και προσωπικά μου φαίνεται λίγο πιο δύσκολο να προσαρμοστώ, βάσει μνήμης, στα δεδομένα της, μιας και δεν συμπεριλήφθηκε καθόλου στον περσινό κύκλο ...εργασιών της High Voltage κι έτσι οι ιδιαιτερότητές της έχουν προ πολλού φύγει από τη μνήμη ...RAM του λογισμικού της. Δεν είναι και πυρηνική φυσική βέβαια, ένα απλό παιχνίδι παίζουμε, ενώ ούτως ή άλλως, βοηθά και μια από τις "αρχές" που διέπουν τα Plaoyffs στο Fantasy και είναι δύσκολο να λησμονηθεί.

Στα παιχνίδια που ακολουθούν, πάντα προκύπτουν αφανείς, ή όχι και τόσο αφανείς, ήρωες, παίκτες δηλαδή που μπορεί να μην απασχόλησαν ιδιαίτερα το Fantasy μέσα στη χρονιά, αλλά είναι το timing και οι συνθήκες τέτοιες, ίσως και το ίδιο το match up με τον αντίπαλό τους, που ευνοούν το ξεπέταγμά τους. Αυτοί πάντα αποτελούν το κλειδί της (μεγάλης) επιτυχίας για μια ομάδα Fantasy στα Playoffs, καθώς αν τους εντοπίσει νωρίς, τότε θα χει προλάβει να κάνει ένα βήμα παραπάνω από τους ανταγωνιστές της. Φυσικά δεν μιλάω για παίκτες από τα αζήτητα, ούτε για παίκτες που θα απαρτίζουν το μισό ρόστερ μιας ομάδας. Ένας ή δύο το πολύ, θα είναι αυτοί που θα κάνουν τη διαφορά και θα μπορούν να συμπληρώσουν ιδανικά τον κορμό που αναμένεται να είναι κοινός σε όλες τις ομάδες του παιχνιδιού.

Όλα αυτά όμως, μετά το Game 1, ίσως και μετά το Game 2. Για την ώρα, δεν μπορούμε να μην πάμε με την πεπατημένη, με παίκτες που έχουν τη μεγαλύτερη αντικειμενική αξία και που έχουν θεωρητικά τις υψηλότερες προδιαγραφές από τους υπόλοιπους. Το πρώτο, ή τα πρώτα ματς της κάθε σειράς θα δείξουν αν οι πρωταγωνιστές μέχρι τώρα του παιχνιδιού μπορούν να συνεχίσουν στον ίδιο ρυθμό και στα Playoffs, επομένως δεν υπάρχει λόγος να τζογάρουμε, χωρίς να έχουμε δεδομένα, για το ποιοι σταρ θα απογοητεύσουν και ποιοι αφανείς ήρωες θα ξεπεταχτούν. Ούτως ή άλλως, οι περισσότερες ομάδες θα κινηθούν, ορθώς, με την ίδια λογική, για το Game 1 και δεν υπάρχει λόγος να προχωρήσουμε σε κινήσεις που στα χαρτιά μας αποδυναμώνουν απέναντί τους.

Έτσι λοιπόν, η High Voltage θα συνεχίσει με την ίδια λογική για την αγωνιστική που ακολουθεί και θα σκεφτεί την οποιαδήποτε προσαρμογή στα νέα δεδομένα που μπορεί να υπάρξουν από το Game 2. Εκείνη η αγωνιστική θα είναι αρκετά πιο ζόρικη, αφού μπορεί να έχουν κλονιστεί κάποιες σταθερές στο παιχνίδι, ενώ η κατάσταση αναμένεται ακόμα πιο δύσκολη στο Game 3, όταν και θα αλλάξουν οι έδρες. Θεωρητικά πάντα αυτά βέβαια, γιατί στην πράξη κάθε ζευγάρι και κάθε ομάδα οφείλουν να εξετάζονται ξεχωριστά.

Πριν περάσουμε στο σχεδιασμό του ρόστερ για την 1η αγωνιστική των Playoffs όμως, ας θυμηθούμε που βρίσκεται η High Voltage, με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου. Στην τελευταία αγωνιστική, η ομάδα σημείωσε 133,8 πόντους, την 4.735η καλύτερη επίδοση του παιχνιδιού, με τους οποίους πλέον αθροίζει 5.409,7 πόντους συνολικά, νούμερο που τη φέρνει στη θέση 449 της γενικής κατάταξης, 84 θέσεις ψηλότερα δηλαδή από την προηγούμενη αγωνιστική. Το μπάτζετ παρέμεινε σχεδόν αναλλοίωτο, στα 23,52 εκατομμύρια, νούμερο υπεραρκετό για την κάλυψη οποιασδήποτε ανάγκης, με πληθώρα παικτών εξάλλου να έχει αποχωρήσει πια από το Fantasy.

Για την 1η αγωνιστική των Playoffs, το ρόστερ ουσιαστικά διαμορφώνεται από την αρχή, με τον απεριόριστο διαθέσιμο αριθμό αλλαγών. Προφανώς, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για κάποιους παίκτες, που θα βρίσκονται σε κάθε ρόστερ. Όλα ξεκινούν από τον Mirotic στη θέση PF, ενώ η τριάδα De Colo - Micic - Larkin στους γκαρντς δύσκολα σπάει, αυτή την στιγμή (με έναν αστερίσκο στον Γάλλο, λόγω της κατάστασης της Φενέρ).

Σίγουρο θεωρώ και τον Tavares, παρόλο που η Εφές είναι η ομάδα που τον έχει δυσκολέψει περισσότερο φέτος, καθώς δεν υπάρχει το αντίπαλο δέος. Ο Vesely είναι (μάλλον) τραυματίας, ο Voigtmann όσο φορμαρισμένος κι αν είναι, θα απασχολήσει τη θέση Forward, ή Utility, ο Davies πάντα φορμαρίζεται στα κρίσιμα στο τέλος της χρονιάς, αλλά για την ώρα δεν μπορεί να κοντράρει τον ομόλογό του, ενώ ο Reynolds μπορεί πραγματικά να έχει ενδιαφέρον, αλλά τελευταία δείχνει να έχει χάσει εν μέρει το σημαντικότερο πλεονέκτημά του, αυτό της σταθερότητας. Δεν έχει ιδιαίτερα εντυπωσιακό ιστορικό με την Μιλάνο φέτος (ούτε και αρνητικό, βέβαια) και κάπως έτσι, παρόλο που οι προαναφερθέντες μπορεί να έχουν υψηλές προδιαγραφές ενόψει Playoffs, καμιά περίπτωση δεν ενθουσιάζει τόσο που μπορεί να κοντράρει τον Tavares. Κλείνει λοιπόν και ο πέμπτος παίκτης του ρόστερ.

Παρόμοια είναι η κατάσταση στους Small Forwards, όπου θεωρώ ότι αρχίζουν να ξεκινούν οι πρώτες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στα ρόστερ (των βασικών ομάδων των παικτών) και όπου η απόκλιση ποιότητας μεταξύ των επιλογών αρχίζει πια να ελαττώνεται. Το μεγάλο όνομα, ο Lucic, παίζει εκτός έδρας και μάλιστα απέναντι στον αντίπαλο που τον οδήγησε στη μακράν χειρότερή επίδοσή του φέτος (και όχι μόνο), ενώ οι άμεσοι ανταγωνιστές του, Shields και Clyburn, παίζουν εντός. Στην εξίσωση φυσικά υπάρχει και ο ιδιαίτερα σταθερός και φορμαρισμένος τελευταία Ponitka, αλλά δύσκολα μπορώ να θέσω σε προτεραιότητα τον Πολωνό έναντι και των τριών υπολοίπων, όταν η Ζενίτ δοκιμάζεται στην Βαρκελώνη. Ο SF της ομάδας του Πασκουάλ πάντως τα είχε πάει περίφημα στο αντίστοιχο παιχνίδι της Regular Season (18) και σίγουρα δεν μοιάζει κακή επιλογή, με το δεδομένο της ρίσκο φυσικά. Δυστυχώς, τα τελευταία νέα κάνουν λόγο για πολύ σοβαρό τραυματισμό του Πολωνού, με τον οποίο χάνει τη συνέχεια της σεζόν. Κρίμα, πραγματικά κρίμα.

Εδώ μπορώ να μείνω πιστός στο πλάνο, να εμπιστευθώ για άλλη μία φορά τον Lucic και να μεταφέρω το όποιο δίλημμα μεταξύ Shields και Clyburn για τη θέση Utility. Το -4 του Σέρβου στο Μιλάνο φαντάζει πια αρκετά μακρινό, έχουν ακολουθήσει 11 σερί διψήφια σκορ με μίνιμουμ το 13, ενώ εκτός έδρας ο Lucic παρουσιάζεται καλύτερος, με μέσο όρο ράνκινγκ 18,4 έναντι 17,1 εντός έδρας, παρά το -4 μάλιστα του Μιλάνο που ρίχνει αρκετά την τιμή αυτή. Πράγματι, σε 12 εκτός έδρας παιχνίδια φέτος, ο Σέρβος έχει ...11 με ράνκινγκ 9+, ενώ στα οχτώ από αυτά (67%) το ράνκινγκ του ξεκινά από 19 και κάπως έτσι διασφαλίζει τη θέση του στο ρόστερ της High Voltage.

Από εδώ και πέρα ξεκινούν οι περισσότερες διαφοροποιήσεις μεταξύ των ομάδων, στη θέση Forward και στη θέση Utility, που απομένουν. Σίγουρα σε κάποια από αυτές θα μπει παίκτης της ΤΣΣΚΑ, με τους Clyburn, Shengelia και Voigtmann να αρκούν από μόνοι τους και για ρόστερ εννέα θέσεων, ενώ σ' αυτούς πρέπει να προστεθούν και παίκτες όπως ο Shields και ο LeDay από την Μιλάνο. Δεν μπορώ πάντως να αγνοήσω την αγωνιστική κατάσταση του Voigtmann και το σταθερά ...μέτριο χρόνο συμμετοχής που παίρνει, ελλείψει Milutinov. Ο Γερμανός αγωνίζεται πάντα γύρω στα 20 λεπτά (18-22) και καταφέρνει να είναι εξαιρετικά αποδοτικός (15,8 μ.ο. ράνκινγκ στα 10 τελευταία ματς), παίζοντας αποκλειστικά στο 5, μοιραζόμενος τη θέση με τον ανεβασμένο Eric. Έχοντας περισσότερη εμπειρία από Playoffs, θα έχει ενδιαφέρον η απόδοση του Voigtmann αν πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής, ενώ ακόμα κι αν το ματς με την Φενέρ εξελιχθεί σε περίπατο (λόγω των κρουσμάτων covid στους Τούρκους), ο ψηλός της ΤΣΣΚΑ έχει αποδείξει ότι μπορεί να συγκεντρώσει ράνκινγκ σε μικρότερο χρόνο συμμετοχής. Με βάση και τη φόρμα του λοιπόν, δεν μπορώ να μην τον θεωρήσω ένα κλικ μπροστά σε σχέση με τους ανταγωνιστές του, για το πρώτο τουλάχιστον παιχνίδι των playoffs.

Εμπειρία φυσικά διαθέτει και ο Shengelia, που ίσως είναι ο παίκτης που ...ψάχναμε στην αρχή του κειμένου και θεωρητικά έχει το μεγαλύτερο potential από τους υπόλοιπους, ενώ από κοντά βρίσκεται και ο Clyburn, που δείχνει επίσης να ανεβάζει στροφές το τελευταίο διάστημα. Η δική τους εμπειρία και κλάση είναι αυτή που με απομακρύνει, προσωρινά, από τους παίκτες της Μιλάνο (Shields, LeDay), οι οποίοι εξάλλου έχουν να αντιμετωπίσουν και το δικό τους εσωτερικό ...έμπειρο ανταγωνισμό (Rodriguez, Delaney, Hines), που ίσως πάρει τη μερίδα του λέοντος στο πρώτο ματς με την Μπάγερν. Ειδικά ο Shields πάντως, δεν απέχει παρά ελάχιστα από το δίδυμο της ΤΣΣΚΑ στις προτιμήσεις μου, απλά ξέρω ότι δύσκολα θα βρεθεί στην κορυφή της λίστας και γι' αυτό δεν τον εξετάζω περισσότερο στην ανάλυση αυτή.

Το δίλημμα λοιπόν για τη θέση Utility μεταφράζεται σε Shengelia VS Clyburn, με την επιλογή μου αρχικά να στρέφεται στο δεύτερο, λόγω του παραπλανητικού σταυρού δίπλα από το όνομα του Γεωργιανού, μέχρι πριν λίγες ώρες στο παιχνίδι (ο Toko δεν αγωνίστηκε στο τελευταίο Fantasy ματς με την Βιλερμπάν), αλλά με δεδομένη τη συμμετοχή του δεύτερου, τα πράγματα ίσως αλλάζουν. Οι δύο παίκτες πραγματοποίησαν εν μέρει παρόμοια σεζόν, υπό την έννοια ότι δεν ενθουσίασαν με την απόδοσή τους, αν και ο Clyburn ξεκίνησε πιο δυνατά τη χρονιά. Εν τούτοις, από ένα σημείο και μετά κανείς δεν απασχόλησε σοβαρά το Fantasy, ενώ τελευταία δείχνουν να επανέρχονται στα φυσιολογικά τους στάνταρ, με παρόμοιες επιδόσεις στα πρόσφατα παιχνίδια. Από την 15η αγωνιστική κι έπειτα, ο Shengelia μετράει 15 στα 18 διψήφια σκορ, αν και μόνο τρία εξ αυτών είναι 20+, ενώ άλλα τρία είναι μεταξύ 7 και 9, σε δύσκολες πάντως έδρες. Στο ίδιο διάστημα, τα σκορ του Γεωργιανού εντός έδρας κυμαίνονται κυρίως μεταξύ 13 και 17, με το μικρότερό του να είναι το 10 με την Μπαρτσελόνα και το μεγαλύτερό του το 33 με την Μιλάνο. Pas mal, με το μ.ο. του Toko εντός Μόσχας φέτος να διαμορφώνεται στο 14,3 (έναντι 10,3 στα εκτός).

Από την άλλη, ο Clyburn δεν έχει κάποια ιδιαίτερη μεταβολή εντός κι εκτός έδρας, με τα έξι πιο πρόσφατα ράνκινγκ του μάλιστα να κυμαίνονται μεταξύ 8 και 33. Δείχνει κι αυτός ανεβασμένος και σίγουρα μπορεί να αποτελέσει μέρος του ρόστερ. Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο δίδυμο θα μπορούσε να έρθει αύτανδρο και να μείνει ο Voigtmann απ' έξω, δεδομένου ότι έχει μικρότερο μέσο όρο συμμετοχής και ο πήχης των άλλων δύο είναι γενικά υψηλότερος. Δεν βρίσκω διόλου κακή αυτή την κίνηση, για όποιον τη σκέφτεται. Από την στιγμή όμως που αποφάσισα να πορευτώ με τον Γερμανό, λόγω φόρμας και ικανότητας να αποδίδει ράνκινγκ σε χαμηλότερο χρόνο συμμετοχής, καλούμαι να πάρω απόφαση σε ένα δίλημμα που απάντηση θα έχει μόνο μετά την ολοκλήρωση του αυριανού αγώνα. Δύσκολα μπορεί να βγάλει κάποιος ξεκάθαρο νικητή κι όσο κι αν θεωρώ πως ο Toko είναι αρκετά πιθανό να ανεβάσει περαιτέρω στροφές στα playoffs και γιατί όχι και να ηγηθεί της ΤΣΣΚΑ, δεν μπορώ να αγνοήσω το πληθωρικό παιχνίδι του Clyburn, ο οποίος ελλείψει και του James θα έχει πιο πολλές φορές την μπάλα στα χέρια και δείχνει να μπορεί να πλησιάζει πιο εύκολα ένα σκορ που ξεκινά από 20. Αυτό το έχει πετύχει οχτώ φορές φέτος, έναντι μόνο τεσσάρων του Shengelia κι αυτός ο υψηλότερος πήχης είναι το αντιστάθμισμα στην εν γένει σταθερότητα του Γεωργιανού στο δεύτερο μισό της σεζόν και ειδικά εντός έδρας.

Η δημοσίευση του κειμένου αυτού έχει καθυστερήσει γιατί δεν μπορώ να αναδείξω ούτε στις λεπτομέρειες νικητή στο συγκεκριμένο match-up, επομένως θα πορευτώ με την αρχική μου επιλογή, τον Clyburn, εντελώς οριακά, όπως ανέφερα, λόγω ταβανιού και ...James. Από την άλλη, οι προσδοκίες, που πλέον μετατρέπονται σε φόβους, για ξέσπασμα του Shengelia στη σειρά αυτή θα επανεξεταστούν μετά το Game 1.

Στο κομμάτι της αρχηγίας, θεωρώ πως εννέα στις 10 ομάδες (η πρώτη για κάθε μάνατζερ) θα έχουν το περιβραχιόνιο στον Mirotic και όχι άδικα και ούτε θα αποκλίνω από αυτή τη λογική. Ο ηγέτης της Μπαρτσελόνα δείχνει η πιο καλή και safe περίπτωση αυτή τη φορά. Υπαρχηγός θα είναι ο De Colo, με τον αστερίσκο εδώ φυσικά να παραμένει, μέχρι και την ώρα έναρξης της αγωνιστικής, για τυχόν απρόοπτα, που θα χρειαστούν και μια περαιτέρω αλλαγή στις θέσεις των γκαρντς.


Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 35η αγωνιστική του παιχνιδιού, θα έχει πιθανώς, ως εξής:





Devotion.


  '; ?>