';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ώρα James Brown!
Η High Voltage αποκτά το ranking machine δίδυμο James - Brown, για να κλείσει γιορτινά τη χρονιά.
Δημοσιεύτηκε: 26/12/2019 12:12
Χρόνια πολλά και καλές γιορτές σε όλους, με υγεία, ευτυχία και μπόλικη devotion! Εύχομαι να περάσετε όλοι υπέροχες γιορτές, κοντά στα αγαπημένα σας πρόσωπα και με πολλή γιορτινή διάθεση στα τραπέζια και στις εξόδους, ειδικά αν είναι υπό τους ήχους του ...James Brown, του βασιλιά της σόουλ!
Πάμε όμως σύντομα και στα "δικά" μας, μιας και η έναρξη της νέας αγωνιστικής πλησιάζει...
Ο στόχος της ομάδας να διατηρήσει τα ...κεκτημένα κατά τη 15η αγωνιστική ουσιαστικά επιτεύχθηκε για την High Voltage, για την οποία η προηγούμενη αγωνιστική του Fantasy Challenge είχε χαρακτηριστεί ως μεταβατική. Ως εκ τούτου, ο πήχης των προσδοκιών ήταν σχετικά χαμηλός, ή τουλάχιστον όχι αντίστοιχα με άλλες αγωνιστικές υψηλός, με τις επιλογές της αγωνιστικής να έχουν έτσι κι αλλιώς βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.
Τελικά, η ομάδα έπεσε μία μόλις θέση στη γενική κατάταξη, όπου βρίσκεται πλέον στο νούμερο 69, με το μπάτζετ της να ανέρχεται στα 21,42 εκατομμύρια, 320 χιλιάδες περισσότερες δηλαδή από την προηγούμενη αγωνιστική. Ο στόχος των 22+ εκατομμυρίων ολοένα και πλησιάζει και απ' ότι φαίνεται δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη οικονομική θυσία με την απόκτηση ενός άκρως υποτιμημένου φθηνού παίκτη, αλλά η κατάλληλη διαχείριση των "βαριών χαρτιών" του παιχνιδιού.
Δύο αλλαγές έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα, με τον Κώστα Σλούκα να δικαιώνει τις προσδοκίες με το 17 Index Rating απέναντι στην Ζενίτ, δεν συνέβη το ίδιο όμως και με τον Facundo Campazzo, που προσέφερε 11 μόνο φαντασιακούς πόντους στον περίπατο της Ρεάλ στην Μπασκόνια. Η αλήθεια είναι ότι και πάλι ο αντίπαλος δεν προσφερόταν για κάτι καλύτερο και όπως και με τον Ολυμπιακό, ο Αργεντίνος δεν χρειάστηκε να φορτσάρει ιδιαίτερα.
Από την άλλη βέβαια, Σλούκας και Campazzo τα πήγαν σαφώς καλύτερα από τους παίκτες τους οποίους αντικατέστησαν. Μπορεί ο Shane Larkin να έφτασε στο 18 ράνκινκ με την ΤΣΣΚΑ, αλλά η τιμή του υπέστη πτώση 250 ολόκληρων χιλιάδων, ενώ παραμένει σε άκρως υπερτιμημένο στάτους, την στιγμή που ο Νικ Καλάθης πραγματοποιούσε μακράν τη χειρότερη φετινή του εμφάνιση με το 3 ράνκινγκ μέσα την Μακάμπι. Προφανώς περίμενα να μην διαπρέψει σε ένα τόσο δύσκολο ματς (βάσει και των πινάκων του BasketStories), γι' αυτό εξάλλου και αποχώρησε, ωστόσο και ένα τόσο μικρό σκορ παραήταν απογοητευτικό για τον αρχηγό του Παναθηναϊκού.
Θετικό λοιπόν το πρόσημο για τις δύο κινήσεις, όχι όμως και για την τρίτη που δεν έλαβε ποτέ χώρα, με τον Shengelia να απογοητεύει με το 10 Index Rating κόντρα στην Ρεάλ και τον Sikma να συνεχίζει την εντυπωσιακή του πορεία με το 24άρι ράνκινγκ μέσα στην Βιλερμπάν. Πέραν των 14 πόντων στο παιχνίδι, η ομάδα ζημιώθηκε και οικονομικά που δεν προχώρησε στην κίνηση αυτή, με τη διαφορά των δύο παικτών πλέον να ανέρχεται στις 130 χιλιάδες μόνο (όταν λίγες εβδομάδες πριν, περίπου 850 περίπου χιλιάδες ήταν "ευκαιρία" η απόκτηση του Shengelia στη θέση του Αμερικανού).
Από εκεί και πέρα, δεν έγινε και η ιδανικότερη επιλογή αρχηγού, με τον Shved να μένει στο 20,9 κόντρα στην Ζαλγκίρις, δεν έγινε όμως και η χειρότερη επιλογή, καθώς ο Ρώσος γκαρντ σημείωσε το τρίτο μεγαλύτερο ράνκινγκ από τους οχτώ παίκτες της ομάδας. Δεύτερος σε συγκομιδή βαθμών ήρθε ο εντυπωσιακός και πάλι Hunter με 25,3 κόντρα στον Παναθηναϊκό, ενώ ο μοναδικός που πραγματικά ξέφυγε σε φαντασιακή απόδοση ήταν ο Milutinov στον Ερυθρό Αστέρα με 34 Index Rating. Επομένως, ούτε κρύο ούτε ζέστη εδώ.
Τέλος, στο παιχνίδι του Μονάχου, ο Lucic συνέχισε την σταθερότατη πορεία του με το 16 ράνκινγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα, ενώ ο Mirotic έμεινε στους 19,8 πόντους, σε μια "συντηρητική", αλλά καθόλα αξιοπρεπή διαβολοβδομάδα για τον ίδιο.
Έτσι, η ομάδα συγκέντρωσε 174,9 πόντους και με διαθέσιμα 1,6 εκατομμύρια για τις αλλαγές της επερχόμενης αγωνιστικής μπορεί να κινηθεί σε ...γιορτινό κλίμα για τις χριστουγεννιάτικες αλλαγές της!
Η αλήθεια είναι ότι τις δύο πρώτες κινήσεις τις "έβγαλα" αμέσως με την ανανέωση των αποτελεσμάτων. Υπάρχουν δύο παίκτες που αγωνιστικά και οικονομικά μπορούν να θεωρηθούν must, ενώ και ο επόμενος αντίπαλός τους δεν αποτρέπει την απόκτησή τους. Στη μία περίπτωση μάλιστα, επί της ουσίας την υπαγορεύει.
Ο λόγος για τον Mike James που έρχεται ...φορτσάτος, μετά την εντυπωσιακή διαβολοβδομάδα όπου διέπρεψε κόντρα σε Ερυθρό Αστέρα και Εφές. Ο Αμερικανός εξετάστηκε ζωηρά για την High Voltage ειδικά για την πρώτη αναμέτρηση, αλλά το περίεργο πρόγραμμά του με έκανε να στραφώ σε πιο ασφαλείς λύσεις, κάτι που εν τέλει αποδείχθηκε λάθος, με την ομάδα βέβαια να σκαρφαλώνει μεν στη βαθμολογία, απ' ότι φαίνεται όμως θα μπορούσε να κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακό άλμα. Σε κάθε περίπτωση, η τιμή του ηγέτη της ΤΣΣΚΑ παραμένει προσιτή για τα δεδομένα του, υπό την έννοια ότι δεν έχει ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια όπως έχει γίνει της ...μόδας τελευταία στο παιχνίδι και στα 2,84Μ μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική λύση, δεδομένου και του βαθμού υποτίμησης που εμπεριέχει. Σημαντικότερο όλων όμως, η αγωνιστική του κατάσταση, όπως και επόμενος αντίπαλος, που δεν είναι άλλος από τη Μιλάνο, την πρώην ομάδα του Αμερικανού δηλαδή, η οποία απλά του έσπασε το συμβόλαιο το καλοκαίρι, μέσω παρεξηγήσεων μάλιστα, γιατί πολύ απλά δεν της έκανε... Ένα μεγάλο κίνητρο παραπάνω λοιπόν για τον James που θέτει σοβαρή υποψηφιότητα και για αρχηγός της εβδομάδας.
Ο δεύτερος παίκτης είναι ο επίσης εντυπωσιακός τελευταία Lorenzo Brown, που παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος. Η τιμή του έχει φτάσει πλέον στα 2,61Μ, αλλά παραμένει υποτιμημένος, με Last3 29,7. Ο Ερυθρός Αστέρας αγωνίζεται μέσα στην Ζενίτ κάτι που σημαίνει ότι ο Αμερικανός μπορεί να συνεχίσει στον αστερισμό του 20 που παίζει εδώ και πέντε επί της ουσίας αγωνιστικές. Ο μόνος αστερίσκος εδώ κάποιο απρόοπτο DNP, μιας και αγωνίζεται Παρασκευή, με τις φήμες να θέλουν τον Αμερικανό να βρίσκεται στο στόχαστρο μεγάλων κλαμπ της Ευρώπης.
Οι δύο αυτοί παίκτες μπήκαν στις θέσεις Campazzo και Σλούκα. Ο πρώτος δεν έχει χαλαρό ματς για να εφησυχάσει, αντιθέτως όμως παίζει στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό να κόβει κάτι λιγότερο από 2 μονάδες στους αντίπαλους PG και σίγουρα η αναμέτρηση αυτή δεν ενθουσιάζει από την στιγμή μάλιστα που ο Αργεντίνος έχει χάσει την υποτίμησή του. Το ίδιο ισχύει λίγο πολύ και για τον Σλούκα, ο οποίος βέβαια έχει σαφώς πιο βατή αναμέτρηση εντός έδρας με την Βαλένθια. Μπορεί η παρουσία του στο ρόστερ να μην αποτελεί το μεγαλύτερο πονοκέφαλο της ομάδας, προτεραιότητα για να παραμείνει όμως έχει ο φθηνότερος και υποτιμημένος Shved, ενώ η θέση utility καταλαμβάνεται από τον Othello Hunter. Τουλάχιστον, την στιγμή που "βγήκαν" οι δύο αυτές αλλαγές, το βράδυ της προηγούμενης Παρασκευής.
Από εκεί και πέρα, το δίλημμα της αγωνιστικής εμφανιζόταν ξανά στη θέση των Forwards, για το αν θα πρέπει να αποχωρήσει τελικά ο ντεφορμέ Shengelia για να έρθει κάποιος άλλος εκ των Ponitka, Sikma, Giedraitis.
Στο μεταξύ όμως προέκυψε το θέμα του Milutinov που δεν ταξιδεύει στην Βαρκελώνη, επομένως ο Σέρβος ξοδεύει την τρίτη διαθέσιμη αλλαγή της ομάδας. Ο σέντερ του Ολυμπιακού αλλάζει εσωτερικά θέση με τον Hunter και πηγαίνει στη θέση utility ώστε να βρεθεί ο καλύτερος δυνατός αντικαταστάτης. Έτσι, νόμιζα ότι θα μπορούσα να αποφύγω το θέμα στους forwards, αλλά ψάχνοντας για αντικαταταστάτη του Milutinov, δεν μπορώ να βρω κάτι πραγματικά καλύτερο από τον Σλούκα που ήδη υπάρχει.
Larkin και De Colo είναι άκρως υπερτιμημένοι και παρότι σίγουρα μπορούν να δώσουν μεγαλύτερο σκορ, δεν υπάρχει λόγος να αποκτηθούν. Ο Γάλλος "χρωστάει" βέβαια ένα καλό σκορ μετά από σερί μέτριων φαντασιακών εμφανίσεων, αλλά δεν μπορώ να στηριχτώ στη λογική αυτή, εξάλλου κάτι τέτοιο με "έτρωγε" και την προηγούμενη αγωνιστική με την Ζενίτ, με τον De Colo να μένει στα ρηχά. Όσο για τον Larkin, ο βαθμός υπερτίμησής του είναι τέτοιος που σε συνδυασμό με την Μακάμπι, που κόβει 4,7-5 μονάδες από τους αντίπαλους γκαρντ, κάθε άλλο παρά ενδεδειγμένη επιλογή μπορεί να θεωρηθεί.
Υπάρχουν οι Campazzo - Καλάθης, αλλά θα παρακολουθήσω τη μεταξύ τους μονομαχία από μακριά. Η αλήθεια είναι ότι εντός έδρας γενικά ο Καλάθης εμπνέει μεγαλύτερη σιγουριά, αλλά από την άλλη αυτό το -6,26 των αντίπαλων PGs της Ρεάλ δεν μπορώ να το αγνοήσω, ειδικά από την στιγμή που ο διεθνής γκαρντ είναι υπερτιμημένος μετά το 3 με την Μακάμπι. Παρομοίως και για τον Wilbekin, με την Εφές να κόβει ράνκινγκ από τους αντίπαλους γκαρντ, ενώ σίγουρα είναι πιο καταπονημένος από τον Larkin και τους υπόλοιπους αντιπάλους του, λόγω της λειψανδρίας της ομάδας του λαού.
Περνώντας από τους γκαρντ στους σέντερ, ο Dubljevic είναι η αλήθεια ότι θα μπορούσε να μπει στο ρόστερ, με την Φενέρ κάθε άλλο παρά να τρομάζει, πια, ως αντίπαλος. Στην περίπτωση του Μαυροβούνιου ψηλού όμως με αποθαρρύνει σταθερά ο μικρός χρόνος συμμετοχής του. Σε ένα παιχνίδι στην έδρα της Φενέρ δεν μπορώ να μην προτιμήσω τον Σλούκα. Στην Ισπανία μπορεί να έπαιρνα διαφορετική απόφαση.
Έτσι, τελικά ο Σλούκας μπορεί να παραμείνει στο ρόστερ, με τον Brown να έρχεται τελικά στη θέση του Milutinov σε ρόλο utility. Κάτι που σημαίνει ότι επανερχόμαστε στο ζήτημα των forwards.
O Shengelia συνεχίζει να απογοητεύει τις τελευταίες αγωνιστικές, όπως φυσικά και η ίδια η ομάδα του, πολύ περισσότερο, με τον Γεωργιανό να φαίνεται "σκασμένος" από τα συνεχόμενα παιχνίδια με πολύ μεγάλη συμμετοχή, την στιγμή που η ομάδα στερείται ποιοτικών λύσεων που θα μπορούσαν να πάρουν λίγο από το φορτίο που έχει στις πλάτες του ο Toko.
Παράλληλα, πέρα από τους Sikma και Giedraitis, ξεπήδησε ξανά σαν λύση ο Ponitka, μετά τους 31,9 πόντους και την άκρως πληθωρική παρουσία στην αναμέτρηση με την Φενέρ. Οι τρεις μνηστήρες δείχνουν αρκετά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, όμως κανείς δεν με ενθουσιάζει τόσο ώστε να αποχωριστώ ολόκληρο Shengelia και μάλιστα πια σε τιμή 2,38Μ, όσο υπερτιμημένος κι αν είναι.
Η αλήθεια είναι ότι τα σκορ του σταθερότατου Giedraitis μπορεί να τα δώσει ο Toko ακόμα και στις μέτριες βραδιές του. Το αντίθετο προφανώς δεν ισχύει, επομένως, η μία εναλλακτική φεύγει από το κάδρο. Όσον αφορά τον Sikma, το γεγονός ότι αναμετράται με τον ίδιο τον Shengelia δεν δείχνει ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, δεδομένου ότι αν υπάρχει κάτι που η Μπασκόνια κάνει καλά φέτος, είναι να κόβει ράνκινγκ από τα αντίπαλα 4άρια, συγκεκριμένα 2,5 μονάδες. Θεωρώ ότι ο Αμερικανός έχει την ποιότητα και την εμπειρία να ανταποκριθεί, όμως δεν μου κάθεται καλά η μικρή πλέον οικονομική διαφορά των δύο παικτών που ανέρχεται στις 130 χιλιάδες. Σκέφτομαι πως αν είχα κάνει την αλλαγή αυτή μια αγωνιστική πριν (Sikma με Βιλερμπάν, Toko με Ρεάλ) και ο παίκτης της Άλμπα ήταν αυτή την στιγμή στο ρόστερ της ομάδας, μπορεί να θεωρούσα τον Shengelia μεγαλύτερη ευκαιρία, δίχως να έχω "λουστεί" το 10αράκι με την Ρεάλ, για να τον αποκτήσω πουλώντας τον Sikma.
Όσο για τον Ponitka, το ταβάνι του είναι πραγματικά υψηλό, μεγάλο όμως είναι και το εύρος σκορ που σημειώνει φέτος, αφού δεν είναι λίγες οι μονοψήφιες επιδόσεις του, συγκεκριμένα 5 στις 11, με τις δύο πάντως να είναι στο 9 ράνκινγκ. Η εντός έδρας αναμέτρηση με τον Ερυθρό Αστέρα δεν δείχνει απαγορευτική, ενώ ο Πολωνός διαθέτει πια και υποτίμηση. Η περίπτωσή του με ιντριγκάρει λίγο παραπάνω από τους παίκτες της Άλμπα, όμως η αστάθειά του δεν ευνοεί να επενδύσω πάνω του αντί του Toko. Κι αυτό γιατί ο PF της Μπασκόνια έχει ένα ...κατώφλι ακόμα και στις μέτριές του βραδιές και η Άλμπα δεν δείχνει έως τώρα τόσο ικανή ώστε να τον αναγκάσει στο χειρότερό του φετινό σκορ (9 με την Ζαλγκίρις), όταν προσφέρει +1,94 μονάδες στα αντίπαλα 4άρια.
Έτσι λοιπόν, χωρίς να αναδεικνύω ξεκάθαρα νικητή και έχοντας επίγνωση της φαντασιακής "κοιλιάς" που έχει κάνει τελευταία ο Shengelia, θα του δώσω άλλη μία ευκαιρία, δεδομένου ότι κάθε επιλογή έχει το δικό της ρίσκο. Θα προτιμήσω το ρίσκο του Toko λοιπόν, δίχως να είμαι σε θέση να ξέρω τι αλλαγές, ψυχολογικές κυρίως, μπορεί να φέρει η έλευση του Ivanovic στη θέση του Perasovic (ατάκα που θα μπορούσε να ακουστεί σε Fantasy των 80s).
Lucic, Mirotic, Shved και Hunter παραμένουν στις θέσεις τους, με τους τρεις πρώτους να θέτουν υποψηφιότητα αρχηγίας. Ο Lucic για την σταθερότητά του και το +4 σχεδόν της Ζαλγκίρις στους αντίπαλους SF, ο Mirotic γιατί είναι ο Mirotic... και ο Shved επίσης για τον ίδιο λόγο, δείχνοντας να έχει βρει φαντασιακό ρυθμό στα τελευταία παιχνίδια. Η Βιλερμπάν στην έδρα της βέβαια έχει αποδειχθεί σκληρό καρύδι, ενώ για τον Mirotic η πιθανή έλλειψη ανταγωνισμού με φρενάρει. Έτσι λοιπόν, βασική επιλογή θα είναι ο Mike James, για τον οποίο όλοι περιμένουμε το revenge game κόντρα στη Μιλάνο, με τον Shved να είναι αυτός που θα παραμείνει σε θέση υπαρχηγού.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για τη 16η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:
Devotion.
Πάμε όμως σύντομα και στα "δικά" μας, μιας και η έναρξη της νέας αγωνιστικής πλησιάζει...
Ο στόχος της ομάδας να διατηρήσει τα ...κεκτημένα κατά τη 15η αγωνιστική ουσιαστικά επιτεύχθηκε για την High Voltage, για την οποία η προηγούμενη αγωνιστική του Fantasy Challenge είχε χαρακτηριστεί ως μεταβατική. Ως εκ τούτου, ο πήχης των προσδοκιών ήταν σχετικά χαμηλός, ή τουλάχιστον όχι αντίστοιχα με άλλες αγωνιστικές υψηλός, με τις επιλογές της αγωνιστικής να έχουν έτσι κι αλλιώς βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.
Τελικά, η ομάδα έπεσε μία μόλις θέση στη γενική κατάταξη, όπου βρίσκεται πλέον στο νούμερο 69, με το μπάτζετ της να ανέρχεται στα 21,42 εκατομμύρια, 320 χιλιάδες περισσότερες δηλαδή από την προηγούμενη αγωνιστική. Ο στόχος των 22+ εκατομμυρίων ολοένα και πλησιάζει και απ' ότι φαίνεται δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη οικονομική θυσία με την απόκτηση ενός άκρως υποτιμημένου φθηνού παίκτη, αλλά η κατάλληλη διαχείριση των "βαριών χαρτιών" του παιχνιδιού.
Δύο αλλαγές έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα, με τον Κώστα Σλούκα να δικαιώνει τις προσδοκίες με το 17 Index Rating απέναντι στην Ζενίτ, δεν συνέβη το ίδιο όμως και με τον Facundo Campazzo, που προσέφερε 11 μόνο φαντασιακούς πόντους στον περίπατο της Ρεάλ στην Μπασκόνια. Η αλήθεια είναι ότι και πάλι ο αντίπαλος δεν προσφερόταν για κάτι καλύτερο και όπως και με τον Ολυμπιακό, ο Αργεντίνος δεν χρειάστηκε να φορτσάρει ιδιαίτερα.
Από την άλλη βέβαια, Σλούκας και Campazzo τα πήγαν σαφώς καλύτερα από τους παίκτες τους οποίους αντικατέστησαν. Μπορεί ο Shane Larkin να έφτασε στο 18 ράνκινκ με την ΤΣΣΚΑ, αλλά η τιμή του υπέστη πτώση 250 ολόκληρων χιλιάδων, ενώ παραμένει σε άκρως υπερτιμημένο στάτους, την στιγμή που ο Νικ Καλάθης πραγματοποιούσε μακράν τη χειρότερη φετινή του εμφάνιση με το 3 ράνκινγκ μέσα την Μακάμπι. Προφανώς περίμενα να μην διαπρέψει σε ένα τόσο δύσκολο ματς (βάσει και των πινάκων του BasketStories), γι' αυτό εξάλλου και αποχώρησε, ωστόσο και ένα τόσο μικρό σκορ παραήταν απογοητευτικό για τον αρχηγό του Παναθηναϊκού.
Θετικό λοιπόν το πρόσημο για τις δύο κινήσεις, όχι όμως και για την τρίτη που δεν έλαβε ποτέ χώρα, με τον Shengelia να απογοητεύει με το 10 Index Rating κόντρα στην Ρεάλ και τον Sikma να συνεχίζει την εντυπωσιακή του πορεία με το 24άρι ράνκινγκ μέσα στην Βιλερμπάν. Πέραν των 14 πόντων στο παιχνίδι, η ομάδα ζημιώθηκε και οικονομικά που δεν προχώρησε στην κίνηση αυτή, με τη διαφορά των δύο παικτών πλέον να ανέρχεται στις 130 χιλιάδες μόνο (όταν λίγες εβδομάδες πριν, περίπου 850 περίπου χιλιάδες ήταν "ευκαιρία" η απόκτηση του Shengelia στη θέση του Αμερικανού).
Από εκεί και πέρα, δεν έγινε και η ιδανικότερη επιλογή αρχηγού, με τον Shved να μένει στο 20,9 κόντρα στην Ζαλγκίρις, δεν έγινε όμως και η χειρότερη επιλογή, καθώς ο Ρώσος γκαρντ σημείωσε το τρίτο μεγαλύτερο ράνκινγκ από τους οχτώ παίκτες της ομάδας. Δεύτερος σε συγκομιδή βαθμών ήρθε ο εντυπωσιακός και πάλι Hunter με 25,3 κόντρα στον Παναθηναϊκό, ενώ ο μοναδικός που πραγματικά ξέφυγε σε φαντασιακή απόδοση ήταν ο Milutinov στον Ερυθρό Αστέρα με 34 Index Rating. Επομένως, ούτε κρύο ούτε ζέστη εδώ.
Τέλος, στο παιχνίδι του Μονάχου, ο Lucic συνέχισε την σταθερότατη πορεία του με το 16 ράνκινγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα, ενώ ο Mirotic έμεινε στους 19,8 πόντους, σε μια "συντηρητική", αλλά καθόλα αξιοπρεπή διαβολοβδομάδα για τον ίδιο.
Έτσι, η ομάδα συγκέντρωσε 174,9 πόντους και με διαθέσιμα 1,6 εκατομμύρια για τις αλλαγές της επερχόμενης αγωνιστικής μπορεί να κινηθεί σε ...γιορτινό κλίμα για τις χριστουγεννιάτικες αλλαγές της!
Η αλήθεια είναι ότι τις δύο πρώτες κινήσεις τις "έβγαλα" αμέσως με την ανανέωση των αποτελεσμάτων. Υπάρχουν δύο παίκτες που αγωνιστικά και οικονομικά μπορούν να θεωρηθούν must, ενώ και ο επόμενος αντίπαλός τους δεν αποτρέπει την απόκτησή τους. Στη μία περίπτωση μάλιστα, επί της ουσίας την υπαγορεύει.
Ο λόγος για τον Mike James που έρχεται ...φορτσάτος, μετά την εντυπωσιακή διαβολοβδομάδα όπου διέπρεψε κόντρα σε Ερυθρό Αστέρα και Εφές. Ο Αμερικανός εξετάστηκε ζωηρά για την High Voltage ειδικά για την πρώτη αναμέτρηση, αλλά το περίεργο πρόγραμμά του με έκανε να στραφώ σε πιο ασφαλείς λύσεις, κάτι που εν τέλει αποδείχθηκε λάθος, με την ομάδα βέβαια να σκαρφαλώνει μεν στη βαθμολογία, απ' ότι φαίνεται όμως θα μπορούσε να κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακό άλμα. Σε κάθε περίπτωση, η τιμή του ηγέτη της ΤΣΣΚΑ παραμένει προσιτή για τα δεδομένα του, υπό την έννοια ότι δεν έχει ξεπεράσει τα 3 εκατομμύρια όπως έχει γίνει της ...μόδας τελευταία στο παιχνίδι και στα 2,84Μ μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική λύση, δεδομένου και του βαθμού υποτίμησης που εμπεριέχει. Σημαντικότερο όλων όμως, η αγωνιστική του κατάσταση, όπως και επόμενος αντίπαλος, που δεν είναι άλλος από τη Μιλάνο, την πρώην ομάδα του Αμερικανού δηλαδή, η οποία απλά του έσπασε το συμβόλαιο το καλοκαίρι, μέσω παρεξηγήσεων μάλιστα, γιατί πολύ απλά δεν της έκανε... Ένα μεγάλο κίνητρο παραπάνω λοιπόν για τον James που θέτει σοβαρή υποψηφιότητα και για αρχηγός της εβδομάδας.
Ο δεύτερος παίκτης είναι ο επίσης εντυπωσιακός τελευταία Lorenzo Brown, που παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος. Η τιμή του έχει φτάσει πλέον στα 2,61Μ, αλλά παραμένει υποτιμημένος, με Last3 29,7. Ο Ερυθρός Αστέρας αγωνίζεται μέσα στην Ζενίτ κάτι που σημαίνει ότι ο Αμερικανός μπορεί να συνεχίσει στον αστερισμό του 20 που παίζει εδώ και πέντε επί της ουσίας αγωνιστικές. Ο μόνος αστερίσκος εδώ κάποιο απρόοπτο DNP, μιας και αγωνίζεται Παρασκευή, με τις φήμες να θέλουν τον Αμερικανό να βρίσκεται στο στόχαστρο μεγάλων κλαμπ της Ευρώπης.
Οι δύο αυτοί παίκτες μπήκαν στις θέσεις Campazzo και Σλούκα. Ο πρώτος δεν έχει χαλαρό ματς για να εφησυχάσει, αντιθέτως όμως παίζει στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό να κόβει κάτι λιγότερο από 2 μονάδες στους αντίπαλους PG και σίγουρα η αναμέτρηση αυτή δεν ενθουσιάζει από την στιγμή μάλιστα που ο Αργεντίνος έχει χάσει την υποτίμησή του. Το ίδιο ισχύει λίγο πολύ και για τον Σλούκα, ο οποίος βέβαια έχει σαφώς πιο βατή αναμέτρηση εντός έδρας με την Βαλένθια. Μπορεί η παρουσία του στο ρόστερ να μην αποτελεί το μεγαλύτερο πονοκέφαλο της ομάδας, προτεραιότητα για να παραμείνει όμως έχει ο φθηνότερος και υποτιμημένος Shved, ενώ η θέση utility καταλαμβάνεται από τον Othello Hunter. Τουλάχιστον, την στιγμή που "βγήκαν" οι δύο αυτές αλλαγές, το βράδυ της προηγούμενης Παρασκευής.
Από εκεί και πέρα, το δίλημμα της αγωνιστικής εμφανιζόταν ξανά στη θέση των Forwards, για το αν θα πρέπει να αποχωρήσει τελικά ο ντεφορμέ Shengelia για να έρθει κάποιος άλλος εκ των Ponitka, Sikma, Giedraitis.
Στο μεταξύ όμως προέκυψε το θέμα του Milutinov που δεν ταξιδεύει στην Βαρκελώνη, επομένως ο Σέρβος ξοδεύει την τρίτη διαθέσιμη αλλαγή της ομάδας. Ο σέντερ του Ολυμπιακού αλλάζει εσωτερικά θέση με τον Hunter και πηγαίνει στη θέση utility ώστε να βρεθεί ο καλύτερος δυνατός αντικαταστάτης. Έτσι, νόμιζα ότι θα μπορούσα να αποφύγω το θέμα στους forwards, αλλά ψάχνοντας για αντικαταταστάτη του Milutinov, δεν μπορώ να βρω κάτι πραγματικά καλύτερο από τον Σλούκα που ήδη υπάρχει.
Larkin και De Colo είναι άκρως υπερτιμημένοι και παρότι σίγουρα μπορούν να δώσουν μεγαλύτερο σκορ, δεν υπάρχει λόγος να αποκτηθούν. Ο Γάλλος "χρωστάει" βέβαια ένα καλό σκορ μετά από σερί μέτριων φαντασιακών εμφανίσεων, αλλά δεν μπορώ να στηριχτώ στη λογική αυτή, εξάλλου κάτι τέτοιο με "έτρωγε" και την προηγούμενη αγωνιστική με την Ζενίτ, με τον De Colo να μένει στα ρηχά. Όσο για τον Larkin, ο βαθμός υπερτίμησής του είναι τέτοιος που σε συνδυασμό με την Μακάμπι, που κόβει 4,7-5 μονάδες από τους αντίπαλους γκαρντ, κάθε άλλο παρά ενδεδειγμένη επιλογή μπορεί να θεωρηθεί.
Υπάρχουν οι Campazzo - Καλάθης, αλλά θα παρακολουθήσω τη μεταξύ τους μονομαχία από μακριά. Η αλήθεια είναι ότι εντός έδρας γενικά ο Καλάθης εμπνέει μεγαλύτερη σιγουριά, αλλά από την άλλη αυτό το -6,26 των αντίπαλων PGs της Ρεάλ δεν μπορώ να το αγνοήσω, ειδικά από την στιγμή που ο διεθνής γκαρντ είναι υπερτιμημένος μετά το 3 με την Μακάμπι. Παρομοίως και για τον Wilbekin, με την Εφές να κόβει ράνκινγκ από τους αντίπαλους γκαρντ, ενώ σίγουρα είναι πιο καταπονημένος από τον Larkin και τους υπόλοιπους αντιπάλους του, λόγω της λειψανδρίας της ομάδας του λαού.
Περνώντας από τους γκαρντ στους σέντερ, ο Dubljevic είναι η αλήθεια ότι θα μπορούσε να μπει στο ρόστερ, με την Φενέρ κάθε άλλο παρά να τρομάζει, πια, ως αντίπαλος. Στην περίπτωση του Μαυροβούνιου ψηλού όμως με αποθαρρύνει σταθερά ο μικρός χρόνος συμμετοχής του. Σε ένα παιχνίδι στην έδρα της Φενέρ δεν μπορώ να μην προτιμήσω τον Σλούκα. Στην Ισπανία μπορεί να έπαιρνα διαφορετική απόφαση.
Έτσι, τελικά ο Σλούκας μπορεί να παραμείνει στο ρόστερ, με τον Brown να έρχεται τελικά στη θέση του Milutinov σε ρόλο utility. Κάτι που σημαίνει ότι επανερχόμαστε στο ζήτημα των forwards.
O Shengelia συνεχίζει να απογοητεύει τις τελευταίες αγωνιστικές, όπως φυσικά και η ίδια η ομάδα του, πολύ περισσότερο, με τον Γεωργιανό να φαίνεται "σκασμένος" από τα συνεχόμενα παιχνίδια με πολύ μεγάλη συμμετοχή, την στιγμή που η ομάδα στερείται ποιοτικών λύσεων που θα μπορούσαν να πάρουν λίγο από το φορτίο που έχει στις πλάτες του ο Toko.
Παράλληλα, πέρα από τους Sikma και Giedraitis, ξεπήδησε ξανά σαν λύση ο Ponitka, μετά τους 31,9 πόντους και την άκρως πληθωρική παρουσία στην αναμέτρηση με την Φενέρ. Οι τρεις μνηστήρες δείχνουν αρκετά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, όμως κανείς δεν με ενθουσιάζει τόσο ώστε να αποχωριστώ ολόκληρο Shengelia και μάλιστα πια σε τιμή 2,38Μ, όσο υπερτιμημένος κι αν είναι.
Η αλήθεια είναι ότι τα σκορ του σταθερότατου Giedraitis μπορεί να τα δώσει ο Toko ακόμα και στις μέτριες βραδιές του. Το αντίθετο προφανώς δεν ισχύει, επομένως, η μία εναλλακτική φεύγει από το κάδρο. Όσον αφορά τον Sikma, το γεγονός ότι αναμετράται με τον ίδιο τον Shengelia δεν δείχνει ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, δεδομένου ότι αν υπάρχει κάτι που η Μπασκόνια κάνει καλά φέτος, είναι να κόβει ράνκινγκ από τα αντίπαλα 4άρια, συγκεκριμένα 2,5 μονάδες. Θεωρώ ότι ο Αμερικανός έχει την ποιότητα και την εμπειρία να ανταποκριθεί, όμως δεν μου κάθεται καλά η μικρή πλέον οικονομική διαφορά των δύο παικτών που ανέρχεται στις 130 χιλιάδες. Σκέφτομαι πως αν είχα κάνει την αλλαγή αυτή μια αγωνιστική πριν (Sikma με Βιλερμπάν, Toko με Ρεάλ) και ο παίκτης της Άλμπα ήταν αυτή την στιγμή στο ρόστερ της ομάδας, μπορεί να θεωρούσα τον Shengelia μεγαλύτερη ευκαιρία, δίχως να έχω "λουστεί" το 10αράκι με την Ρεάλ, για να τον αποκτήσω πουλώντας τον Sikma.
Όσο για τον Ponitka, το ταβάνι του είναι πραγματικά υψηλό, μεγάλο όμως είναι και το εύρος σκορ που σημειώνει φέτος, αφού δεν είναι λίγες οι μονοψήφιες επιδόσεις του, συγκεκριμένα 5 στις 11, με τις δύο πάντως να είναι στο 9 ράνκινγκ. Η εντός έδρας αναμέτρηση με τον Ερυθρό Αστέρα δεν δείχνει απαγορευτική, ενώ ο Πολωνός διαθέτει πια και υποτίμηση. Η περίπτωσή του με ιντριγκάρει λίγο παραπάνω από τους παίκτες της Άλμπα, όμως η αστάθειά του δεν ευνοεί να επενδύσω πάνω του αντί του Toko. Κι αυτό γιατί ο PF της Μπασκόνια έχει ένα ...κατώφλι ακόμα και στις μέτριές του βραδιές και η Άλμπα δεν δείχνει έως τώρα τόσο ικανή ώστε να τον αναγκάσει στο χειρότερό του φετινό σκορ (9 με την Ζαλγκίρις), όταν προσφέρει +1,94 μονάδες στα αντίπαλα 4άρια.
Έτσι λοιπόν, χωρίς να αναδεικνύω ξεκάθαρα νικητή και έχοντας επίγνωση της φαντασιακής "κοιλιάς" που έχει κάνει τελευταία ο Shengelia, θα του δώσω άλλη μία ευκαιρία, δεδομένου ότι κάθε επιλογή έχει το δικό της ρίσκο. Θα προτιμήσω το ρίσκο του Toko λοιπόν, δίχως να είμαι σε θέση να ξέρω τι αλλαγές, ψυχολογικές κυρίως, μπορεί να φέρει η έλευση του Ivanovic στη θέση του Perasovic (ατάκα που θα μπορούσε να ακουστεί σε Fantasy των 80s).
Lucic, Mirotic, Shved και Hunter παραμένουν στις θέσεις τους, με τους τρεις πρώτους να θέτουν υποψηφιότητα αρχηγίας. Ο Lucic για την σταθερότητά του και το +4 σχεδόν της Ζαλγκίρις στους αντίπαλους SF, ο Mirotic γιατί είναι ο Mirotic... και ο Shved επίσης για τον ίδιο λόγο, δείχνοντας να έχει βρει φαντασιακό ρυθμό στα τελευταία παιχνίδια. Η Βιλερμπάν στην έδρα της βέβαια έχει αποδειχθεί σκληρό καρύδι, ενώ για τον Mirotic η πιθανή έλλειψη ανταγωνισμού με φρενάρει. Έτσι λοιπόν, βασική επιλογή θα είναι ο Mike James, για τον οποίο όλοι περιμένουμε το revenge game κόντρα στη Μιλάνο, με τον Shved να είναι αυτός που θα παραμείνει σε θέση υπαρχηγού.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για τη 16η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:
Devotion.
